Αναλύσεις
Τουρκία μετά τον Ερντογάν: H διαδοχή ως στρατηγικός κίνδυνος για Δύση, ΝΑΤΟ και Ανατολική Μεσόγειο
Άρθρο του Σινάν Τζιντί στη New York Sun στην οποία ανοίγει ευθέως τον φάκελο: «η διαδοχή στην Τουρκία είναι πρόβλημα της Αμερικής» — και ενδέχεται να καθορίσει αν η Άγκυρα θα λειτουργεί ως σύμμαχος ή ως μόνιμος αποσταθεροποιητής.
Σπάνια αμερικανικό κείμενο το λέει τόσο καθαρά! O διάδοχος του Ερντογάν δεν αφορά μόνο την Τουρκία — αφορά την αμερικανική και ευρωπαϊκή ασφάλεια. Αυτό είναι ο πυρήνας του άρθρου του Σινάν Τζιντί στη New York Sun, που βλέπει τη συζήτηση περί διαδοχής να περνά από το παρασκήνιο στο προσκήνιο, καθώς ο Ερντογάν εμφανίζεται καταπονημένος, ενώ στο διεθνές σύστημα «τρέχουν» παράλληλες μεταβάσεις ισχύος (Βενεζουέλα, Ιράν κ.ά.).
Επιμέλεια: Χρήστος Κωνσταντινίδης
Η Τουρκία ως «μη συμβατικός σύμμαχος»
Το κείμενο πατά σε μια παλιά, αλλά πλέον κεντρική πραγματικότητα! H Τουρκία δεν λειτουργεί όπως ένας κλασικός αντίπαλος της Δύσης, επειδή παραμένει εντός ΝΑΤΟ, άρα διαθέτει πρόσβαση, θεσμική κάλυψη και δυνατότητα να μπλοκάρει ή να υπονομεύει. Αυτό την κάνει πιο επικίνδυνη από έναν εξωτερικό αντίπαλο! Eίναι “μέσα στο δωμάτιο”.
Στη συλλογιστική του αρθρογράφου, η Τουρκία του Ερντογάν ενισχύει δεσμούς με τη Ρωσία (στρατηγική εξάρτηση/συνεξάρτηση), προβάλλει αναθεωρητικές θέσεις έναντι Ελλάδας και Κύπρου, δρα στη Συρία με ημι-μόνιμη στρατιωτική παρουσία και συγκρούεται πολιτικά (και δυνητικά επιχειρησιακά) με το Ισραήλ ως προς το μέλλον της Συρίας.
Το κρίσιμο ερώτημα: “Post-Erdogan = νέο Ιράν;”
Η αιχμή του κειμένου δεν είναι η κλασική: «θα εκδημοκρατιστεί η Τουρκία;». Είναι πιο κυνική και γεωπολιτική:
Μήπως μια Τουρκία μετά τον Ερντογάν, υπό σκληρή ηγεσία, γίνει η πιο αποσταθεροποιητική δύναμη της Μέσης Ανατολής — αντικαθιστώντας το Ιράν σε αυτόν τον ρόλο;
Εδώ υπάρχει μια παραδοσιακή “αρχή” διεθνούς πολιτικής που συχνά ξεχνιέται: τα καθεστώτα όταν μπαίνουν σε μετάβαση, δεν γίνονται αυτομάτως πιο ήπια — συχνά γίνονται πιο επιθετικά, για να κλειδώσουν εσωτερική νομιμοποίηση. Κι αυτό, για Ελλάδα/Κύπρο, είναι καμπανάκι: μεταβατικές φάσεις στην Άγκυρα ιστορικά γεννούν τριβές, όχι εξομάλυνση.
Erdogan has initiated the process of succession
Who will lead 🇹🇷 after him?
A new @FDD study explores the alternatives. Available February 3 at https://t.co/bgFHKA17Wx pic.twitter.com/D53YIR7XuL
— Sinan Ciddi (@SinanCiddi) February 2, 2026
Οι «διάδρομοι» διαδοχής: συνέχεια, μηχανισμός ασφαλείας, ή ανατροπή
Το άρθρο χαρτογραφεί τρεις βασικούς άξονες:
Α. Δυναστική συνέχεια (Bilal Erdogan): Σενάριο κληρονομικής μεταβίβασης ισχύος — όχι ως θεσμικό “στέμμα”, αλλά ως μεταφορά του συστήματος στον φυσικό κληρονόμο, με εγγυήσεις προς το δίκτυο εξουσίας.
Β. Σκληρός μηχανισμός (Bayraktar – Fidan): Ο ένας συμβολίζει την τεχνο-στρατιωτική ισχύ (drones/αμυντική βιομηχανία), ο άλλος το κράτος ασφαλείας και τη στρατηγική κουλτούρα του καθεστώτος. Αυτό το σενάριο, για τη Δύση, είναι «συνέχεια με άλλη μάσκα».
Γ. Κοσμική αντιπολίτευση (Imamoglu – Yavas): Εδώ ο αρθρογράφος υποστηρίζει ότι μια πραγματικά ελεύθερη εκλογή θα μπορούσε να γυρίσει την Τουρκία προς μια πιο δυτική, θεσμική πορεία. Όμως θεωρεί εξαιρετικά απίθανη μια “καθαρή” διαδικασία, καθώς το καθεστώς διαθέτει εργαλεία (δικαστικοποίηση πολιτικής, έλεγχος ΜΜΕ, χειρισμός εκλογικού πεδίου). Ως Ελλάδα και Κύπρος δεν μπορούμε να τρέφουμε αυταπάτες. Είτε ο Ερντογάν και οι διάδοχοί του είναι στην εξουσία είτε οι κεμαλικοί, η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας θα παραμείνει ίδια, αναθεωρητική και άκρως επικίνδυνη για τα δύο κράτη του Ελληνισμού.
Τι σημαίνει αυτό για Ελλάδα – Κύπρο – Ανατολική Μεσόγειο
Αν δούμε το θέμα με ρεαλισμό (όπως το θέτει και το άρθρο), η ουσία για εμάς δεν είναι «ποιος θα είναι πιο συμπαθής», αλλά ποιος θα ελέγχει τον μηχανισμό ασφαλείας, ποιος θα έχει την ικανότητα να καθορίζει επιχειρησιακή συμπεριφορά στο Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο και ποιος θα συνεχίσει (ή θα σπάσει) την αναθεωρητική γραμμή.
Η παραδοσιακή εμπειρία της περιοχής λέει ότι οι “συμφωνίες καλής θέλησης” χωρίς σκληρή αποτροπή και θεσμικό φρένο δεν κρατάνε. Άρα, είτε με Ερντογάν είτε χωρίς, ο πυρήνας για Αθήνα/Λευκωσία είναι: σταθερή αποτρεπτική ισχύς + καθαρή στρατηγική + διεθνοποίηση του κόστους της τουρκικής αναθεώρησης.
Το μήνυμα προς Ουάσινγκτον (και η ανάγνωση για εμάς)
Η New York Sun μεταφέρει — έστω και με έντονη γλώσσα — ένα μήνυμα! Αν οι ΗΠΑ θέλουν «πειθαρχία συμμαχιών», πρέπει να κοιτάξουν πρώτα την Άγκυρα, όχι τους “εύκολους” συμμάχους.
Για την ελληνική πλευρά, η χρησιμότητα ενός τέτοιου άρθρου είναι πρακτική: αποτελεί υλικό για να χτιστεί αφήγημα σε δυτικά ακροατήρια ότι το πρόβλημα δεν είναι “διμερές”, αλλά δομικό: αφορά ΝΑΤΟ, κανόνες, συνοχή και ασφάλεια της νοτιοανατολικής πτέρυγας.
Αναλύσεις
Έρχιουρμαν στον Γκουτέρες με τις σημειώσεις του Ερντογάν: Η συνάντηση της «αδιαλλαξίας» και η τουρκική σκιά πάνω από το Κυπριακό
Σήκωσε χειρόφρενο η Τουρκία στο Κυπριακό ενώ παράλληλα επιχειρεί να δημιουργήσει εντυπώσεις για «πρόοδο» στα ελλαδοτουρκικά. Το πολιτικό- διπλωματικό πόκερ της Άγκυρας, που συνδέεται με τις γεωπολιτικές εξελίξεις, διαμορφώνουν μια τακτική δυο ταχυτήτων, που στόχο έχει την εξυπηρέτηση των ευρύτερων σχεδιασμών.
Σήκωσε χειρόφρενο η Τουρκία στο Κυπριακό ενώ παράλληλα επιχειρεί να δημιουργήσει εντυπώσεις για «πρόοδο» στα ελλαδοτουρκικά. Το πολιτικό- διπλωματικό πόκερ της Άγκυρας, που συνδέεται με τις γεωπολιτικές εξελίξεις, διαμορφώνουν μια τακτική δυο ταχυτήτων, που στόχο έχει την εξυπηρέτηση των ευρύτερων σχεδιασμών.
Σε αυτή, λοιπόν, τη φάση, η κατοχική πλευρά, χωρίς να αλλάζει ποσώς τις επιδιώξεις της, θέλει να συντηρήσει- ενίοτε με αλλαγές/ διαφοροποιήσεις- τα «ήπια νερά» με την Ελλάδα. Συντηρώντας αυτή την εικόνα, επιχειρεί να υποδείξει πως με την Αθήνα υπάρχουν μεν δυσκολίες αλλά κουβεντιάζουν ενώ στην Κύπρο, οι Ελληνοκύπριοι δεν συνεργάζονται. Πρόκειται για ένα επαναλαμβανόμενο αφήγημα, που βρίσκει έδαφος τόσο σε τρίτους όσο και σε κάποιους στο εσωτερικό. Είναι, πάντως, σαφές πως στο Κυπριακό η Τουρκία δεν πρόκειται να κάνει πίσω εκτός κι εάν γίνουν αποδεκτοί οι όροι της για λύση συνομοσπονδίας, που θα της επιτρέπει τον έλεγχο ολόκληρου του νησιού.
Οι τέσσερις άξονες
Η κατοχική πλευρά υπενθυμίζει πως το 2004 η ίδια αποδέχθηκε το σχέδιο Ανάν, πλην όμως η ελληνοκυπριακή πλευρά, που το απέρριψε, εντάχθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση και οι Τουρκοκύπριοι παρέμειναν στην «απομόνωση».
Τρίτο, επιμένει να θέτει προϋπόθεση πώς για να συγκαλέσει ο Γ.Γ. του ΟΗΕ την άτυπη Πενταμερή Διάσκεψη για το Κυπριακό, θα πρέπει να σημειωθεί πρόοδος στα ΜΟΕ και να συμφωνηθεί η μεθοδολογία ( που ο ίδιος προτείνει). Το θέμα, όπως αναφέρεται, είναι πως επιμένει στους δικούς όρους και δεν αφήνει περιθώρια συζητήσεων.
Πρέπει, πάντως, να σημειωθεί ότι ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, την προηγούμενη της συνάντησης της συνάντησης στη Νέα Υόρκη, είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Γενικό Γραμματέα του Διεθνούς Οργανισμού, η οποία και ανακοινώθηκε. Οι Γκουτέρες και Φιντάν συζήτησαν και το Κυπριακό. Και προφανώς ο Φιντάν έσπευσε να προλάβει κάθε ενδεχόμενο και να ξαναφρεσκάρει την μνήμη του Γενικού Γραμματέα για τη θέση της Άγκυρας στο Κυπριακό. Κοντολογίς είπε τη θέση της τουρκικής πλευράς. Δηλαδή, Άγκυρας και κατεχομένων, πριν τη διατυπώσει ο Τουφάν Έρχιουρμαν.
Και ο Μητσοτάκης
Σημειώνεται πως το Κυπριακό τέθηκε και από τον Έλληνα Πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη, κατά τη συνάντησή του, με τον Τούρκο Πρόεδρο, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, την περασμένη Τετάρτη, στην Άγκυρα. Ο κ. Μητσοτάκης επανέλαβε τη γνωστή θέση για επανέναρξη των διαπραγματεύσεων, στη βάση των παραμέτρων των Ηνωμένων Εθνών, από το σημείο στο οποίο διακόπηκαν, το καλοκαίρι του 2017, στο Κραν Μοντανά. Ο Τούρκος Πρόεδρος σχολίασε τις αναφορές Μητσοτάκη επαναλαμβάνοντας, χωρίς περιστροφές τις γνωστές του θέσεις. Δεν υπήρξε, εξ όσων γίνεται αντιληπτό, συζήτηση στο Κυπριακό, αλλά παράλληλες τοποθετήσεις.
Στην Πάφο αντί στο Αμμάν η κ. Ολγκίν
Αντί στην ιορδανική πρωτεύουσα, πήγαν στην Πάφο, η Προσωπική Απεσταλμένη του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, Μαρία Άνχελ Ολγκίν Κουεγιάρ, με ομάδα Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Τούτο έγινε κατά την πρόσφατη επίσκεψη της στην Κύπρο. Η συνάντηση ήταν προγραμματισμένη να γίνει στο Αμμάν, ωστόσο, λόγω των εξελίξεων στην περιοχή και το ενδεχόμενο να κλείσει ο εναέριος χώρος, προτιμήθηκε να γίνει εντός. Ως εκ τούτου η ομάδα των Ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων, που κλήθηκαν να συζητήσουν διάφορα ζητήματα, που άπτονται του Κυπριακού, μετέβησαν στην Πάφο μαζί με την αξιωματούχο του ΟΗΕ.
Στο μεταξύ, στη συνάντηση του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες με τον κατοχικό ηγέτη, Τουφάν Έρχιουρμαν, συμμετείχε η πρώην επικεφαλής της ΟΥΝΦΙΚΥΠ, Ελίζαμπεθ Σπέχαρ. Η συμμετοχή της προέκυψε καθώς οι αξιωματούχοι της Γραμματείας που ασχολούνται με το Κυπριακό ( Ντι Κάρλο και Λακρουά), απουσίαζαν από τη Νέα Υόρκη.
Ο Μητσοτάκης ενημέρωσε Ερντογάν για Ηλεκτρική Διασύνδεση
Το έργο για της Ηλεκτρικής Διασύνδεσης Κρήτης- Κύπρου, με προοπτική να επεκταθεί και προς το Ισραήλ, τέθηκε από τον Έλληνα Πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη κατά τη συνάντησή του με τον Τούρκο Πρόεδρο, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, την περασμένη Τετάρτη στην Άγκυρα. Το θέμα τέθηκε καθώς ως γνωστό η κατοχική πλευρά εμποδίζει την διεξαγωγή ερευνών για πόντιση καλωδίου. Η Αθήνα εγείροντας το όλο ζήτημα, σύμφωνα με αρμόδιες ελλαδικές πηγές, δεν εισήλθε σε συζήτηση με την τουρκική πλευρά για το κατά πόσο θα προχωρήσει το έργο ή όχι. Κι αυτό, σύμφωνα με ελλαδικές πηγές, για να μην θεωρηθεί πως η Ελλάδα εξαρτά τους σχεδιασμούς της από την Τουρκία. Επέλεξε, ωστόσο, να ενημερώσει την Άγκυρα για το έργο. Πέραν του γεγονότος τούτου, της πρόθεσης δηλαδή, το ζητούμενο είναι κατά πόσο θα προχωρήσει το όλο έργο. Και στην προκειμένη περίπτωση η υλοποίηση του έργου, σε αυτή τη φάση, που είναι καθοριστικής σημασίας, εξαρτάται από την Αθήνα. Κι αυτό γιατί σε θαλάσσια περιοχή της Ελλάδος θα πρέπει, αρχικά, να γίνει η έρευνα και η πόντιση του καλωδίου. Σημειώνεται ότι οι σχεδιασμοί σταμάτησαν λόγω των τουρκικών απειλών. Υπενθυμίζεται, πάντως, ότι οι Κυβερνήσεις Ελλάδος και Κύπρου έχουν αποφασίσει να γίνει νέα μελέτη βιωσιμότητας του έργου.
Η συνάντηση Μητσοτάκη- Ερντογάν χαρακτηρίσθηκε ως θετική καθώς αμφότεροι επέλεξαν, για διαφορετικούς λόγους, να κρατηθούν ήπιοι τόνοι. Η Άγκυρα προφανώς και επιλέγει αυτή την οδό- σε αυτή τη φάση καθώς μπορεί ανά πάσα στιγμή να αλλάξει- καθώς, μεταξύ άλλων, έχει άλλα ανοικτά μέτωπα, κυρίως στη Συρία. Παράλληλα, ο Ερντογάν παρά το γεγονός ότι φαίνεται να έχει την εύνοια του Τραμπ (παρακολουθήσαμε τι έγινε με τους Κούρδους), δεν θεωρεί δεδομένο ότι η στήριξη των ΗΠΑ θα είναι μέχρι τέλους. Γι αυτό, όπως σημειώνουν ενημερωμένες πηγές, αυτή η εύνοια μπορεί να σημαίνει πολλά αλλά και τίποτε.
Είναι, πάντως, προφανές ότι τόσο η Αθήνα όσο και η Άγκυρα δεν θέλουν «αμερικανική μεσολάβηση» στα ελληνοτουρκικά για προφανείς λόγους. Δεν θέλουν τη μεσολάβηση καθώς δεν ξέρουν τι θα προκύψει. Γι αυτό και προτίμησαν να συζητήσουν από μόνοι τους, στέλνοντας το μήνυμα ότι συναντώνται σε «καλό κλίμα».
Την ίδια ώρα, είναι προφανές ότι ο Τούρκος Πρόεδρος χρειάζεται να αναδείξει μια εικόνα «ειρηνοποιού», η οποία εν πολλοίς εξυπηρετεί την κατοχική πλευρά τόσο στα ευρωτουρκικά αλλά και στο πεδίο των συνεργασιών στο ΝΑΤΟ .
Μητσοτάκης και Ερντογάν επέλεξαν να μην «αγγίξουν» τα ακανθώδη ζητήματα καθώς αυτό προφανώς θα προκαλούσε εντάσεις. Σε αυτή τη φάση, η Ελλάδα με τους «ήπιους τόνους» αγοράζει χρόνο και η Τουρκία, πιστώνεται με «καλή θέληση», την οποία οι διάφοροι τρίτοι καλοθελητές, θα σπεύσουν να αναδείξουν για να εισπράξει η Άγκυρα δώρα.
Η ουσία είναι πως οι διαφορές παραμένουν, οι διαφορετικές προσεγγίσεις επίσης και ανά πάσα στιγμή, η Άγκυρα μπορεί να επανέλθει στο παλιό κακό της εαυτόν.
Αναλύσεις
Politico: Η Ευρώπη κατασκευάζει όπλα – Αλλά δεν μπορεί να διεξάγει πόλεμο χωρίς τις ΗΠΑ
Σ’ αυτή τη γραμμή, διπλωμάτες και αναλυτές εξηγούν ότι η βιομηχανική βάση της Ευρώπης μπορεί να κατασκευάζει όπλα, αεροσκάφη, άρματα μάχης και πυραύλους, όμως εξακολουθεί να βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στο Πεντάγωνο για πληροφορίες, υλικοτεχνική υποστήριξη, επικοινωνίες και τη ραχοκοκαλιά διοίκησης και ελέγχου που συνδέει τα πάντα.
Οι ευρωπαϊκές χώρες κατασκευάζουν πολλά όπλα, όμως χρειάζονται τις ΗΠΑ για να συντονίσουν αυτή την ισχύ πυρός, δυσχεραίνοντας κατά συνέπεια τον σχεδιασμό μιας κοινής αμυντικής προσπάθειας χωρίς την Αμερική του Ντόναλντ Τραμπ, αναφέρει σε ανάλυσή του το POLITICO.
Ο επικεφαλής του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, είχε χλευάσει δημόσια την ιδέα μιας Ευρώπης να αμύνεται χωρίς τις ΗΠΑ, υποστηρίζοντας ότι η Γηραιά Ήπειρος είναι αβοήθητη χωρίς αμερικάνικη βοήθεια.
Χωρίς αυτές τις δυνατότητες, η Ευρώπη έχει ελάχιστες ελπίδες να αποτρέψει τις εξωτερικές απειλές.
«Πρέπει να είμαστε έτοιμοι να αντικαταστήσουμε τους αμερικανικούς στρατηγικούς παράγοντες με τους δικούς μας ευρωπαϊκούς. Αυτή θα πρέπει να είναι η στρατηγική μας προτεραιότητα», δήλωσε αυτή την εβδομάδα ο Επίτροπος Άμυνας Άντριους Κουμπίλιους, αποκαλώντας το «ένα πρώτο βήμα προς την ανεξαρτησία μας».
Όμως η αποχώρηση από τις ΗΠΑ θα είναι χρονοβόρα και δαπανηρή. «Καμία ευρωπαϊκή χώρα δεν μπορεί, εξ ορισμού, να αντικαταστήσει τις ΗΠΑ», δήλωσε ο Ολιβιέ Σμιτ, επικεφαλής έρευνας στο Ινστιτούτο Στρατιωτικών Επιχειρήσεων στο Βασιλικό Κολλέγιο Άμυνας της Δανίας.
Επίσης, αναλυτές επισημαίνουν ότι αυτό που υπονομεύει σε σημαντικό βαθμό την προσπάθεια της Ευρώπης να βασίζεται λιγότερο στις ΗΠΑ είναι η περίπλοκη πολιτική της ίδιας της ηπείρου, η οποία συχνά παρεμποδίζεται από την ανάγκη για ομοφωνία.
Σε περίπτωση διαζυγίου με τις ΗΠΑ, το κόστος θα ήταν απίστευτα ακριβό. Ο Ρούτε εκτιμά ότι θα ανερχόταν στο 10% του ΑΕΠ, διπλάσιο από αυτό που έχουν δεσμευτεί σήμερα να δαπανήσουν οι χώρες του ΝΑΤΟ για την άμυνα.
Ωστόσο, η Ευρώπη δεν ξεκινά από το μηδέν. Σε πολλούς τομείς, η ΕΕ έχει ήδη καλές εναλλακτικές λύσεις, δήλωσε η Καμίλ Γκραντ, γενική γραμματέας του αμυντικού λόμπι του Ευρωπαϊκού Συνδέσμου Βιομηχανιών Αεροδιαστημικής, Ασφάλειας και Άμυνας. «Νομίζω ότι στο 98% των περιπτώσεων υπάρχει κάποια ευρωπαϊκή λύση».
Όμως για να μπορέσουν οι ευρωπαϊκές χώρες να αναλάβουν δράση, θα πρέπει να ενοποιήσουν τις αμυντικές τους αγορές, να μειώσουν την επικάλυψη οπλικών συστημάτων, να αγοράσουν από κοινού όπλα και να επενδύσουν πολύ περισσότερα στην άμυνα.
«Το πρόβλημα της Ευρώπης δεν είναι ότι της λείπουν χρήματα. Είναι ότι της λείπει η συνοχή», επισημαίνει ο Τομ Τούγκενχαντ, πρώην Βρετανός υπουργός Ασφαλείας.
-
Άμυνα1 μήνα πρινΑπαγωγή Μαδούρο: Δεν υπάρχει άλλη χώρα στον κόσμο που να μπορεί να πραγματοποιήσει μια τέτοια επιχείρηση
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΌλη η αλήθεια για το κόψιμο του σλαβόφωνου συγκροτήματος στη Φλώρινα!
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΜεγάλο παρασκήνιο πίσω από τον θάνατο του Λίβυου ΓΕΕΘΑ! Πίεζε για αποχώρηση των ξένων στρατευμάτων και συμφιλίωση με Χαφτάρ – Φιλότουρκος ο αντικαταστάτης του
-
Άμυνα2 μήνες πρινΟ Τραμπ έστειλε σήμα στον Ερντογάν μπροστά στον Νετανιάχου! Άνοιξε παράθυρο για τουρκική στρατιωτική παρουσία στη Γάζα και F-35 στην Άγκυρα
-
Άμυνα2 μήνες πρινΣυναγερμός στην Άγκυρα! Πτώση του αεροσκάφους που μετέφερε τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ της Λιβύης – Είχε χαθεί το σήμα από τα ραντάρ – Βίντεο δείχνουν στιγμιότυπο συντριβής
-
Πολιτική1 εβδομάδα πρινΠοιος προστατεύει την αλήθεια; Ο «Έλληνας» δολοφόνος στη Γερμανία που…. δεν ήταν ποτέ Έλληνας
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΜια απάντηση στον (ανιστόρητο) Ράμα
-
Γενικά θέματα2 μήνες πρινΦλώρινα: Συγκρότημα τραγουδούσε στα σλάβικα – Tους σταμάτησε ο δήμαρχος