Ακολουθήστε μας

Αναλύσεις

Χαραλαμπίδης: Πόλεμος με παγκόσμιο κόστος!

Τον κώδωνα του κινδύνου για ένα σενάριο γενικευμένης αποσταθεροποίησης από το νησί Χαργκ μέχρι τα Στενά του Ορμούζ και την Ερυθρά Θάλασσα έκρουσε ο Γιάννος Χαραλαμπίδης, μιλώντας στην τηλεόραση του ΣΙΓΜΑ. Ο πολιτικός αναλυτής περιέγραψε ένα διπλό στρατηγικό έφραγμα που μπορεί να πλήξει καίρια την παγκόσμια οικονομία, ενώ εξήγησε και γιατί η ιρανική πυραυλική ισχύς μπορεί, υπό συνθήκες μαζικής επίθεσης, να διαπερνά την πολυεπίπεδη ισραηλινή αεράμυνα.

Δημοσιεύτηκε στις

Με μια παρέμβαση υψηλής γεωπολιτικής έντασης στην τηλεόραση του ΣΙΓΜΑ, ο Γιάννος Χαραλαμπίδης επιχείρησε να αποτυπώσει το πραγματικό διακύβευμα μιας ενδεχόμενης αμερικανικής ή ισραηλινής κλιμάκωσης κατά του Ιράν, εστιάζοντας τόσο στο ενεργειακό μέτωπο όσο και στις στρατιωτικές δυνατότητες της Τεχεράνης.

Ο πολιτικός αναλυτής περιέγραψε μια κατάσταση όπου, εφόσον δεχθεί επίθεση το Ιράν σε κρίσιμα σημεία όπως το νησί Χαργκ και το νησί Λάρακ, η απάντηση δεν θα είναι μόνο στρατιωτική αλλά και βαθιά οικονομική, με αντίκτυπο σε ολόκληρο το διεθνές σύστημα. Όπως εξήγησε, το Χαργκ αποτελεί κομβικό σημείο για τις ιρανικές εξαγωγές, καθώς από εκεί διέρχεται περίπου το 90% της παραγωγής που μπορεί να διοχετεύσει η Τεχεράνη. Κατά συνέπεια, οποιοδήποτε χτύπημα εκεί θα εκληφθεί από το Ιράν ως απόπειρα οικονομικής ασφυξίας.

Σύμφωνα με την ανάλυσή του, το Ιράν δεν θα περιοριζόταν σε απάντηση εντός του Περσικού Κόλπου. Αντίθετα, θα επιχειρούσε να επεκτείνει την πίεση και προς τον νότο, μέσω του άξονα της Υεμένης και της περιοχής προς το Μπαμπ ελ Μαντέμπ και το Σουέζ, δημιουργώντας αυτό που ο ίδιος χαρακτήρισε ως «διπλό έφραγμα». Με απλά λόγια, δεν θα απειλούνταν μόνο τα Στενά του Ορμούζ, αλλά και η εναλλακτική διαδρομή που θα μπορούσε να αξιοποιηθεί μέσω Σαουδικής Αραβίας και Ερυθράς Θάλασσας.

Εκεί ακριβώς εστίασε τη στρατηγική του σκέψη ο Χαραλαμπίδης. Υποστήριξε ότι η λογική της Τεχεράνης είναι πως, εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες ή οι σύμμαχοί τους επιχειρήσουν να την εξοντώσουν οικονομικά, τότε και η ίδια θα κινηθεί ώστε να ανεβάσει το κόστος για όλους. Όχι μόνο για τις χώρες του Κόλπου, αλλά και για την παγκόσμια οικονομία, με ιδιαίτερη έμφαση στην Ευρώπη, η οποία θα δεχόταν άμεσο πλήγμα σε επίπεδο εφοδιασμού, ενέργειας και εμπορικών ροών.

Κατά τον ίδιο, αυτή είναι η ουσία της στρατηγικής του αμοιβαίου κόστους. Δηλαδή, μια κατάσταση στην οποία κανείς δεν βγαίνει κερδισμένος, εφόσον οι θαλάσσιες οδοί που στηρίζουν την παγκόσμια αγορά βρεθούν υπό καθεστώς παρατεταμένης απειλής. Και αυτό, όπως υπογράμμισε, είναι ένας βασικός λόγος για τον οποίο οι Αμερικανοί δεν μπορούν να προχωρήσουν ελαφρά τη καρδία σε ένα τέτοιο βήμα, αν προηγουμένως δεν έχουν εξουδετερώσει κάθε σοβαρή δυνατότητα ιρανικής αντίδρασης.

Ο Χαραλαμπίδης στάθηκε ιδιαίτερα και στο σενάριο χερσαίων επιχειρήσεων σε νησιωτικά σημεία-κλειδιά, προειδοποιώντας ότι, εάν υπάρξουν απώλειες Αμερικανών στρατιωτών και αρχίσουν να επιστρέφουν «φέρετρα στις Ηνωμένες Πολιτείες», τότε το πολιτικό και στρατηγικό κόστος θα είναι τεράστιο. Με αυτόν τον τρόπο, έδειξε ότι ο πόλεμος με το Ιράν δεν θα μπορούσε ποτέ να είναι ένας «περίπατος», όπως ίσως βιαστικά εκτιμούν ορισμένοι.

Στο δεύτερο μέρος της παρέμβασής του, ο αναλυτής επιχείρησε να αποδομήσει τον μύθο περί ενός δήθεν άτρωτου ισραηλινού συστήματος αεράμυνας. Όπως εξήγησε, έχει δημιουργηθεί η εσφαλμένη εντύπωση ότι το Iron Dome μπορεί να σταματήσει κάθε μορφή απειλής. Όμως, το συγκεκριμένο σύστημα είναι μόνο η τελευταία γραμμή άμυνας και καλύπτει αποστάσεις έως περίπου 70 χιλιόμετρα.

Από εκεί και πέρα, ανέλυσε την πολυεπίπεδη ισραηλινή αεράμυνα, εξηγώντας ότι μετά το Iron Dome ακολουθεί η Σφενδόνα του Δαβίδ, η οποία λειτουργεί σε μεγαλύτερο φάσμα αποστάσεων, ενώ στην ανώτερη ζώνη βρίσκονται τα συστήματα Arrow 2 και Arrow 3, που έχουν σχεδιαστεί για αναχαιτίσεις ακόμα και σε πολύ μεγάλα ύψη και μεγάλες αποστάσεις. Ο λόγος για αυτή τη διαστρωμάτωση είναι προφανής: το Ιράν διαθέτει πυραύλους διαφορετικών κατηγοριών, από βεληνεκές περίπου 200 χιλιομέτρων έως και 2.200 χιλιομέτρων, ενώ σύμφωνα με όσα ανέφερε υπάρχουν και ισχυρισμοί για δοκιμές σε ακόμη μεγαλύτερες αποστάσεις.

Παρουσιάζοντας τα στοιχεία των σεναρίων επίθεσης, ο Χαραλαμπίδης υποστήριξε ότι σε μια χαμηλής έντασης επίθεση η τρωτότητα της ισραηλινο-αμερικανικής αναχαίτισης κινείται περίπου στο 5%, σε ένα μεσαίο σενάριο ανεβαίνει στο 10%, σε μια υψηλή επίθεση φτάνει στο 18%, ενώ σε ένα στρατηγικό και μαζικό χτύπημα, όπου συνδυάζονται πύραυλοι διαφορετικού βεληνεκούς και drones, μπορεί να φτάσει έως και το 25%.

Ακόμη πιο αποκαλυπτική ήταν η αναφορά του στο σενάριο όπου οι Ισραηλινοί θα επιχειρούσαν χωρίς αμερικανική υποστήριξη. Εκεί, όπως είπε, η τρωτότητα αυξάνεται αισθητά: από 10% στο χαμηλό επίπεδο, σε 20% στο μεσαίο, 30% στο υψηλό και έως 40% στο στρατηγικό-μαζικό σενάριο. Η ουσία της τοποθέτησής του ήταν σαφής: όσο αυξάνονται η μαζικότητα, ο κορεσμός και το βεληνεκές της επίθεσης, τόσο αυξάνεται και η πιθανότητα να περάσουν ιρανικά πλήγματα μέσα από την άμυνα.

Με αυτό το σκεπτικό, ο Γιάννος Χαραλαμπίδης τόνισε ότι η κοινή γνώμη δεν πρέπει να έχει ψευδαισθήσεις. Η ισραηλινή αεράμυνα είναι ισχυρή, αλλά δεν είναι άτρωτη. Και γι’ αυτό, όπως είπε, υπάρχει στην περιοχή τόσο μεγάλη συγκέντρωση δυνάμεων: ακριβώς επειδή όσοι σχεδιάζουν επιχειρήσεις γνωρίζουν πως απέναντί τους δεν έχουν ένα εύκολο μέτωπο.

Τέλος, έδωσε και μια διάσταση που αφορά ευρύτερα την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, σημειώνοντας ότι υπάρχουν διασυνδεδεμένες ζώνες έγκαιρης προειδοποίησης και άμυνας, με συμμετοχή Αμερικανών, Ισραηλινών και περιφερειακών συστημάτων. Υπό αυτή την έννοια, εκτίμησε ότι η δική μας περιοχή διαθέτει αυξημένο επίπεδο ασφάλειας, επιχειρώντας να καθησυχάσει όσους θεωρούν ότι βρισκόμαστε μπροστά σε άμεση και ανεξέλεγκτη απειλή.

Η κεντρική ιδέα της παρέμβασής του, πάντως, ήταν μία: το μέτωπο με το Ιράν δεν είναι απλώς μια στρατιωτική εξίσωση πυραύλων και αναχαιτίσεων. Είναι μια σύγκρουση που μπορεί να πυροδοτήσει αλυσιδωτό σοκ στην ενέργεια, στη ναυσιπλοΐα και στην παγκόσμια οικονομία.

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

GEOPOLITICO

Κίνα και Πακιστάν ενώνουν στρατιωτικές δυνάμεις – Μεγάλη αντιτρομοκρατική άσκηση με drones και ελεύθερους σκοπευτές, ενώ μαίνονται οι συγκρούσεις στο Μπαλουχιστάν

Το Πεκίνο ανακοίνωσε την πρώτη κοινή εκπαίδευση χερσαίων δυνάμεων Κίνας–Πακιστάν, με επίκεντρο επιχειρήσεις κατά τρομοκρατικών οργανώσεων σε μεγάλο υψόμετρο. Την ίδια ημέρα, οι πακιστανικές αρχές ανακοίνωσαν τον θάνατο δέκα ενόπλων σε επιχείρηση στο Μπαλουχιστάν. Η σύμπτωση των εξελίξεων αναδεικνύει τη σημασία της αντιτρομοκρατίας στη στρατηγική συνεργασία των δύο χωρών.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Σημαντική εξέλιξη στη στρατιωτική συνεργασία Κίνας και Πακιστάν σηματοδοτεί η ανακοίνωση της κοινής άσκησης «Karakoram 2026», η οποία θα πραγματοποιηθεί στα μέσα και προς τα τέλη Οκτωβρίου στην περιοχή Κορλά, στην Αυτόνομη Περιφέρεια Σιντζιάνγκ των Ουιγούρων, στη βορειοδυτική Κίνα.

Η άσκηση θα επικεντρωθεί στην αντιμετώπιση τρομοκρατικών απειλών σε περιοχές μεγάλου υψομέτρου, με συμμετοχή χερσαίων δυνάμεων των δύο χωρών και χρήση σύγχρονων στρατιωτικών μέσων, συμπεριλαμβανομένων μη επανδρωμένων αεροσκαφών.

Η ανακοίνωση έγινε το Σάββατο 10 Οκτωβρίου 2026 από τον εκπρόσωπο του κινεζικού υπουργείου Εθνικής Άμυνας, συνταγματάρχη Τσεν Σι (Chen Xi), κατά τη διάρκεια ενημέρωσης για στρατιωτικά ζητήματα.

Την ίδια ημέρα, οι πακιστανικές αρχές ανακοίνωσαν ότι δέκα ένοπλοι σκοτώθηκαν σε επιχείρηση της Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας στην επαρχία Μπαλουχιστάν, όπου οι συγκρούσεις μεταξύ κρατικών δυνάμεων και αυτονομιστικών ένοπλων ομάδων παραμένουν ιδιαίτερα έντονες.

Οι δύο εξελίξεις, αν και δεν έχει ανακοινωθεί άμεση επιχειρησιακή σύνδεση μεταξύ τους, αναδεικνύουν το περιβάλλον ασφαλείας μέσα στο οποίο εμβαθύνεται η στρατιωτική συνεργασία Πεκίνου και Ισλαμαμπάντ.

«Karakoram 2026»: Η πρώτη κοινή εκπαίδευση στρατών ξηράς

Σύμφωνα με το κινεζικό υπουργείο Άμυνας, η άσκηση «Karakoram 2026» θα αποτελέσει την πρώτη κοινή εκπαιδευτική δραστηριότητα των στρατών ξηράς των δύο χωρών στο συγκεκριμένο πλαίσιο.

Η διατύπωση αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς Κίνα και Πακιστάν διαθέτουν ήδη μακρά ιστορία στρατιωτικής συνεργασίας, ανταλλαγής τεχνογνωσίας και κοινών ασκήσεων.

Η νέα δραστηριότητα προβάλλεται από το Πεκίνο ως ένα ακόμη βήμα στην ανάπτυξη της διαλειτουργικότητας μεταξύ των δύο στρατών.

Το πρόγραμμα προβλέπει εκπαίδευση στη χρήση μη επανδρωμένων αεροσκαφών, εντοπισμό στόχων κατά την κίνηση, εκτέλεση βολών και επιχειρήσεις ελεύθερων σκοπευτών μεγάλων αποστάσεων.

Παράλληλα, θα πραγματοποιηθούν ασκήσεις κοινής διοίκησης και συντονισμού στρατιωτικών μονάδων, καθώς και δραστηριότητες με πραγματική συμμετοχή στρατευμάτων στο πεδίο.

Ο Τσεν Σι υποστήριξε ότι η πρωτοβουλία αποσκοπεί στην ενίσχυση της συνεργασίας και στη βελτίωση της ικανότητας των δύο χωρών να αντιμετωπίζουν από κοινού τρομοκρατικές απειλές.

Γιατί το Πεκίνο επιλέγει τη Σιντζιάνγκ

Η διεξαγωγή της άσκησης στη Σιντζιάνγκ παρουσιάζει ιδιαίτερο γεωγραφικό και στρατηγικό ενδιαφέρον.

Η συγκεκριμένη κινεζική περιφέρεια συνορεύει με το Πακιστάν και βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή όπου συναντώνται η Κεντρική Ασία, η Νότια Ασία και οι ορεινοί όγκοι του Καρακορούμ.

Η Κίνα αντιμετωπίζει τη σταθερότητα των δυτικών συνόρων της ως ζήτημα εσωτερικής και περιφερειακής ασφάλειας, ενώ το Πακιστάν εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σοβαρές απειλές από ένοπλες οργανώσεις.

Η έμφαση της άσκησης σε επιχειρήσεις μεγάλου υψομέτρου δεν είναι τυχαία από επιχειρησιακή άποψη.

Οι ορεινές περιοχές απαιτούν ειδική εκπαίδευση, προσαρμοσμένα μέσα και αποτελεσματικό συντονισμό μεταξύ μονάδων που δρουν σε δύσβατο έδαφος.

Σε αυτό το περιβάλλον, η χρησιμοποίηση drones για επιτήρηση και αναγνώριση, σε συνδυασμό με την εκπαίδευση προσωπικού στον εντοπισμό στόχων και στις βολές ακριβείας, αποτελεί μέρος της σύγχρονης στρατιωτικής πρακτικής.

Δεν έχει ανακοινωθεί ότι η συγκεκριμένη άσκηση προετοιμάζει κάποια πραγματική διασυνοριακή επιχείρηση.

Μπαλουχιστάν: Δέκα νεκροί σε επιχείρηση των πακιστανικών αρχών

Την ώρα που το Πεκίνο ανακοίνωνε τη στρατιωτική εκπαίδευση, το Πακιστάν γνωστοποιούσε μία ακόμη επιχείρηση εναντίον ένοπλων ομάδων στο Μπαλουχιστάν.

Σύμφωνα με το κρατικό Radio Pakistan, δέκα άτομα που οι αρχές χαρακτηρίζουν τρομοκράτες σκοτώθηκαν σε επιχείρηση της Counter Terrorism Department (CTD), στην περιοχή Μπαρκάν της επαρχίας.

Οι πακιστανικές αρχές υποστήριξαν ότι οι νεκροί ανήκαν σε οργανώσεις τις οποίες εντάσσουν στην κατηγορία «Fitna Al-Hindustan».

Πρόκειται για ορολογία που χρησιμοποιούν οι πακιστανικοί κρατικοί μηχανισμοί για να περιγράψουν ένοπλες ομάδες τις οποίες κατηγορούν ότι υποστηρίζονται από την Ινδία.

Οι κατηγορίες περί ινδικής υποστήριξης αποτελούν ισχυρισμούς της πακιστανικής πλευράς και δεν τεκμηριώνονται ανεξάρτητα από τη συγκεκριμένη ανακοίνωση.

Κατά την επιχείρηση, σύμφωνα με την επίσημη ενημέρωση, κατασχέθηκε μεγάλη ποσότητα όπλων και πυρομαχικών.

Επιπλέον, τραυματίστηκαν δύο στελέχη της Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας.

Οι πακιστανικές δυνάμεις ασφαλείας υπογράμμισαν ότι θα συνεχίσουν τις επιχειρήσεις τους εναντίον των ένοπλων οργανώσεων που δραστηριοποιούνται στην επαρχία.

Το Μπαλουχιστάν και τα κινεζικά στρατηγικά συμφέροντα

Το Μπαλουχιστάν αποτελεί μία από τις πλέον ευαίσθητες περιοχές του Πακιστάν.

Η επαρχία διαθέτει σημαντικούς φυσικούς πόρους, εκτεταμένη ακτογραμμή στην Αραβική Θάλασσα και κρίσιμες υποδομές που συνδέονται με τις κινεζικές επενδύσεις.

Ιδιαίτερη στρατηγική σημασία έχει το λιμάνι Γκουαντάρ, το οποίο συνδέεται με τον Οικονομικό Διάδρομο Κίνας–Πακιστάν (China–Pakistan Economic Corridor – CPEC).

Ο διάδρομος αποτελεί βασικό τμήμα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road και αποσκοπεί στη σύνδεση κινεζικών περιοχών με πακιστανικά λιμάνια, βιομηχανικές ζώνες και μεταφορικές υποδομές.

Ωστόσο, οι κινεζικές επενδύσεις έχουν βρεθεί επανειλημμένα στο στόχαστρο ένοπλων αυτονομιστικών οργανώσεων, οι οποίες αντιτίθενται στην παρουσία του πακιστανικού κράτους και σε συγκεκριμένα αναπτυξιακά έργα.

Επιθέσεις κατά κινεζικού προσωπικού και συμφερόντων έχουν δημιουργήσει σοβαρά ζητήματα ασφάλειας και έχουν αναγκάσει το Πεκίνο να ζητήσει πρόσθετα μέτρα προστασίας από το Ισλαμαμπάντ.

Η κατάσταση αυτή εξηγεί γιατί η αντιμετώπιση της τρομοκρατίας αποτελεί σημαντικό τμήμα των διμερών σχέσεων.

Το στρατηγικό υπόβαθρο της συνεργασίας

Η στρατιωτική σχέση Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί νέα εξέλιξη.

Το Πεκίνο είναι σημαντικός προμηθευτής στρατιωτικού υλικού του Πακιστάν και συνεργάζεται με το Ισλαμαμπάντ στην ανάπτυξη και παραγωγή οπλικών συστημάτων.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το μαχητικό αεροσκάφος JF-17 Thunder, αποτέλεσμα της συνεργασίας της πακιστανικής αεροναυπηγικής βιομηχανίας με κινεζικές εταιρείες.

Η συνεργασία επεκτείνεται επίσης στη ναυτική ισχύ, στα συστήματα αεράμυνας και σε άλλους τομείς της αμυντικής τεχνολογίας.

Η κοινή εκπαίδευση των στρατών ξηράς προσθέτει ένα ακόμη στοιχείο στο ήδη ανεπτυγμένο αυτό πλαίσιο.

Ταυτόχρονα, η στρατηγική προσέγγιση Πεκίνου και Ισλαμαμπάντ επηρεάζεται από τη σχέση αμφότερων με την Ινδία.

Το Πακιστάν παραμένει σε αντιπαράθεση με το Νέο Δελχί για το Κασμίρ, ενώ η Κίνα διατηρεί συνοριακές διαφορές με την Ινδία κατά μήκος της Γραμμής Πραγματικού Ελέγχου.

Η ύπαρξη αυτών των ανταγωνισμών προσδίδει ευρύτερη γεωπολιτική σημασία στην κινεζοπακιστανική συνεργασία, αν και η επίσημη αποστολή της συγκεκριμένης άσκησης είναι η αντιτρομοκρατική εκπαίδευση.

Αντιτρομοκρατία ή βαθύτερη στρατιωτική ενοποίηση;

Η «Karakoram 2026» αναδεικνύει μια σημαντική πτυχή της στρατηγικής συνεργασίας των δύο χωρών.

Η κοινή εκπαίδευση σε πραγματικές επιχειρησιακές συνθήκες επιτρέπει στους στρατούς να δοκιμάζουν τις διαδικασίες συντονισμού, να ανταλλάσσουν εμπειρίες και να βελτιώνουν την επικοινωνία μεταξύ των διοικητικών τους δομών.

Η ένταξη μη επανδρωμένων αεροσκαφών στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα αποτυπώνει τη σημασία που αποκτούν οι νέες τεχνολογίες ακόμη και σε επιχειρήσεις εναντίον μη κρατικών ένοπλων οργανώσεων.

Για το Πακιστάν, η συνεργασία προσφέρει δυνατότητες ανταλλαγής τεχνογνωσίας με έναν ισχυρό στρατιωτικό εταίρο.

Για την Κίνα, η σταθερότητα του Πακιστάν συνδέεται με την προστασία στρατηγικών υποδομών, οικονομικών επενδύσεων και διασυνοριακών δικτύων.

Η ταυτόχρονη ανακοίνωση της άσκησης και της επιχείρησης στο Μπαλουχιστάν αναδεικνύει δύο διαφορετικές όψεις της ίδιας πρόκλησης: την ανάγκη αντιμετώπισης των ένοπλων οργανώσεων και την προσπάθεια ενίσχυσης της στρατιωτικής συνεργασίας για την αντιμετώπιση μελλοντικών απειλών.

Η ευρύτερη γεωπολιτική διάσταση

Η εξέλιξη αποκτά σημασία σε μια περίοδο κατά την οποία διαμορφώνονται νέες αμυντικές συνεργασίες στη Νότια Ασία και στη Μέση Ανατολή.

Το Πακιστάν επιδιώκει να διατηρήσει στενές σχέσεις με την Κίνα, ενώ ταυτόχρονα αναπτύσσει αμυντική συνεργασία με την Τουρκία και τη Σαουδική Αραβία.

Από την άλλη πλευρά, η Ινδία διευρύνει τις σχέσεις της με χώρες της Ευρώπης και της Ανατολικής Μεσογείου, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας.

Η κατάσταση αυτή δεν συνεπάγεται αυτομάτως τη συγκρότηση δύο ενιαίων και αντίπαλων στρατιωτικών συνασπισμών. Υπογραμμίζει, όμως, την αυξανόμενη σημασία των περιφερειακών αμυντικών συμπράξεων.

Η άσκηση «Karakoram 2026» δείχνει ότι η στρατιωτική συνεργασία Κίνας–Πακιστάν αποκτά πρόσθετο επιχειρησιακό περιεχόμενο, ενώ οι συνεχιζόμενες συγκρούσεις στο Μπαλουχιστάν υπενθυμίζουν ότι η προστασία των κινεζικών συμφερόντων και η εσωτερική ασφάλεια του Πακιστάν αποτελούν αλληλένδετες στρατηγικές προκλήσεις.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Παρακμή

Η επιστροφή των οστών του Βούλγαρου τσάρου Σαμουήλ, το ζήτημα των ελληνικών θρησκευτικών κειμηλίων που εξακολουθούν να βρίσκονται στη Βουλγαρία και η πρόσφατη πυρκαγιά στον Έβρο συνθέτουν το σκηνικό μιας αιχμηρής παρέμβασης για τη διαχείριση της εθνικής κληρονομιάς και την προστασία της Θράκης. Η Μαρία Γιαλαμά ασκεί σκληρή κριτική στην ελληνική πολιτεία, θέτοντας παράλληλα το ζήτημα της πολιτιστικής ταυτότητας των Πομάκων και της προστασίας των Αλεβιτών Μπεκτασήδων. Μια παρέμβαση που συνδέει την ιστορική μνήμη με τις σύγχρονες προκλήσεις, αλλά και με αναπάντητα ερωτήματα για τις προτεραιότητες του ελληνικού κράτους.

Δημοσιεύτηκε

στις

Της Μαρίας Γιαλαμά | Ελεύθερη Ώρα

Ο Ελληνικός λαός,στις 3/10/2026, με έκπληξη είδε να υπογράφεται από την Ελληνίδα υπουργό πολιτισμού και τον Βούλγαρο ομόλογό της,τη παρουσία του πρωθυπουργού, συμφωνία παραδόσεως στην γείτονα χώρα, των οστών του Τσάρου Σαμουήλ της Βουλγαρίας. Αυτά ευρέθησαν το 1965 κατά τις ανασκαφές του καθηγητού Ν.Μουτσοπούλου,στην βασιλική του Αγίου Αχιλλείου της μικρής Πρέσπας. Ως <αντάλλαγμα>της προσφοράς του σημαντικού για τον Βουλγαρικό λαό σκελετού του Σαμουήλ,εδόθησαν στην Ελλάδα,48 από τα θρησκευτικά και όχι μόνο κειμήλια,που έκλεψαν οι Βούλγαροι από τέσσερις μονές της Δράμας και των Σερρών. Τα περισσότερα καταγεγραμμένα κλοπιμαία, προήρχοντο από την Ι.Μ Εικοσιφοινίσσης. Συμφώνως με μαρτυρίες,εδώ και αρκετά χρόνια,εζητείτο η επιστροφή των κλοπιμαίων,τόσο από τις Ιερές Μονές,όσο και από τις μητροπόλεις στις οποίες ανήκουν αυτές. Ομολογουμένως,τις τρείς χρονικές περιόδους του Α βαλκανικού πολέμου,του Β και του συμμοριτοπολέμου,οι Βούλγαροι ελεηλάτησαν μονές και εκκλησίες,κατέστρεψαν σχολεία και με ιδιαιτέρα αγριότητα,δολοφονούσαν τους αντιστεκομένους στις βίαιες πρακτικές τους Έλληνες.

Με αυτόν τον βίαιο τρόπο,απέσπασαν πολλά μεγάλης θρησκευτικής και ιστορικής αξίας έργα τέχνης, κειμήλια,μεταφέροντάς τα στην Βουλγαρία. Η συνθήκη του Νεϊγύ του 1919,υποχρέωνε την Βουλγαρία πλήν των άλλων,να επιστρέψει και τα κλοπιμαία. Δυστυχώς όμως οι σημερινοί Ευρωπαίοι εταίροι μας,δεν συνεμορφώθησαν,θεωρώντας την συνθήκη,καταστροφική για την Βουλγαρία. Εφρόντισαν όμως,ενημερωθέντες για την με επιστημονική τεκμηρίωση διαπίστωση, ότι τα ευρεθέντα οστά ανήκαν στον Τσάρο Σαμουήλ, να αιτούνται από το 1970 την απόδοσή τους.. Ο Σαμουήλ,φέρεται να απέθανε μετά την μάχη στο Κλειδί στις 6/10/1014. Οι διαρκείς προσπάθειες του Βασιλείου Β του γνωστού ως Βουλγαροκτόνου,κατέστησαν την Βουλγαρία, μέρος του Βυζαντίου.

Συγχρόνως με το διαρκές αίτημα των Βουλγάρων,υπήρχε και το από Ελληνικής πλευράς αίτημα της επιστροφής των πολλών κλοπιμαίων θρησκευτικών και όχι μόνον θησαυρών.

Η Ελληνική κυβέρνηση,εξέτασε προφανώς το αίτημα των Βουλγάρων και απεφάσισε να τους τα επιστρέψει,έστω και αν κάποιες πληροφορίες θέλουν να τα εζήτησε και η Αρμενία,ισχυριζομένη ότι η μητέρα του ήτο αρμενικής καταγωγής. Το αξιοπερίεργο είναι,όχι ότι εδόθησαν τα οστά στους Βουλγάρους,που γι αυτούς είναι σημαντικότατα,όπως ανέφερε και ο πρώην πρωθυπουργός Α.Σαμαράς,<ότι ο Σαμουήλ για τους Βουλγάρους,είναι κάτι σαν τον Μέγα Αλέξανδρο για τους Έλληνες>,αλλά ότι δεν επεστράφησαν όλοι οι κλεμμένοι Ελληνικοί θησαυροί. Παρελήφθησαν από το Ελληνικό υπουργείο πολιτισμού,μόνο 48 εκ των χιλίων και πλέον καταγεγραμμένων κλοπιμαίων. Προφανώς για άλλη μία φορά,η πατρίδα μας,εβρέθη με ήσσονα διεκδικητική διάθεση να απεμπολεί ουσιαστικώς την κληρονομιά της.

Με δεδομένη την παρακμιακή διαχείριση του διαχρονικού αμυθήτου πλούτου της πολιτιστικής κληρονομιάς και τον τρόπο που τον διαχειρίζεται η νύν κυβέρνηση,οι σκέψεις για την μή διαπραγματευτική προσπάθεια,υπερέχουν.

Κοινώς,εχαρίσθησαν στους απογόνους των <κλεφτών>, αυτά που αιτούντο,χωρίς να παραδώσουν όλα τα κλοπιμαία,ως όφειλαν.

Η παρακμή της χώρας και οι διάφορες εκφάνσεις της

Στις 5/10/2026,στον κεντρικό Έβρο,στα ορεινά του δήμου Σουφλίου και στην περιοχή της Ρούσσας,και των γύρω οικισμών των Πομάκων,ξέσπασε πυρκαγιά που δημοσιογραφικές πληροφορίες την θέλουν να έρχεται από την Βουλγαρία,από την ιδιαιτέρως αραιοκατοικημένη περιοχή της Β.Θράκης .Η φωτιά εξαπλώθηκε σε μεγάλη έκταση και οι Ελληνικές δυνάμεις της πυροσβεστικής δεν κατάφεραν να την ελέγξουν άμεσα,έστω και αν υπήρξε μεγάλη κινητοποίηση. Καθοριστικό ρόλο για την επέκταση της, έπαιξε η ολιγωρία της κινητοποιήσεως των γειτόνων και τα πτωχά κατασβεστικά μέσα που διέθεσαν.

Η φωτιά εξεδηλώθη σε αραιοκατοικημένη περιοχή στην γείτονα,στην δε Ελληνική περιοχή υπήρξε υφέρπουσα,λόγω του ότι και εκεί τα δάση παραμένουν ακαθάριστα από το συγκεντρωθέν σε μεγάλες ποσότητες πούσι,που καίγεται εύκολα,αλλά δυστυχώς δεν υπάρχει βούληση να καθαρισθεί.

Εντυπωσιάζει ο χρόνος εκδηλώσεως της φωτιάς.

Συμφώνως με την ανακοίνωση του αντιπεριφερειάρχου Έβρου,η ενοικίαση των τριών πυροσβεστικών αεροσκαφών,που εστάθμευαν στον αερολιμένα ΔΗΜΟΚΡΙΤΟ της Αλεξανδρουπόλεως,έληξε την 2α Οκτωβρίου.

Λαμβανομένου υπ΄όψιν,ότι η φωτιά ήτο έρπουσα,υπάρχουν υπόνοιες,για εμπρισμό εκούσιο λαθρομεταναστών.

Η υπόνοια αυτή και μόνον,οδηγεί σε συνθετότερες σκέψεις,δεδομένου ότι,προσφάτως στην Ρούσα,με την πρέπουσα δημοσιότητα,έγινε η εκδήλωση της αναγνωρίσεως ως θρησκευτικής μειονότητος αυτοδιοικουμένης,των Αλεβιτών Μπεκτασήδων,από την πολιτεία ,που το προξενείο της Κομοτηνής με τον σκοτεινό του διαχρονικά ρόλο,δεν το επιθυμούσε καθόλου. Οι κάτοικοι του ορεινού όγκου του Σουφλίου,Πομάκοι στην πλειοψηφία τους με ίδιο γλωσσικό ιδίωμα με ιδιαίτερα πολιτισμικά χαρακτηριστικά και βαθύτατη εθνική συνείδηση επιθυμούσαν για χρόνια την αναγνώριση αυτή.Η ύπαρξη του μοναστηριού- τεκέ του Σείντ Αλή Σουλτάν ,από το 1400 μχ,αποτελεί τον ευκτήριο οίκο τους και εκεί προσεύχονται μαζί άνδρες και γυναίκες. Οι ίδιοι,αν και ανήκοντες στην ευρύτερη μουσουλμανική μειονότητα,τρώνε χοιρινό και πίνουν κρασί ,ούζο και τσίπουρο,ενώ απαγορεύεται η πολυγαμία.

Υπαρχούσης της διαχρονικής ασφυκτικής πιέσεως από το Τουρκικό προξενείο,για έλεγχο των Ελλήνων της θρησκευτικής μουσουλμανικής μειονότητος,καλό είναι να ελέγξει η κυβέρνηση,μήπως η εκδήλωση της φωτιάς στην συγκεκριμένη περιοχή ήτο εσκεμμένη τιμωρητική αντίδραση. Άλλωστε σε μία ευνομουμένη πολιτεία, υπάρχοντος του προκλητικού κλίματος από την Τουρκία και των ευκαιριών που δίδει στους πολίτες της ,μέσω τραπεζικών δανείων,εξαγοράς κτημάτων στον Έβρο,καλό είναι να προλαμβάνονται επιδιώξεις του είδους .

Διαρκές το αίτημα των Πομάκων της Θράκης για διδασκαλία της Ελληνικής και Πομακικής γλώσσης,αντί της Τουρκικής

Στα πλαίσια της επιβαλλομένης εγρηγόρσεως,το αίτημα των Ελλήνων Πομάκων ,να πάψουν να διδάσκονται υποχρεωτικώς την Τουρκική γλώσσα και να διδάσκονται ως Έλληνες μόνον την Ελληνική και την Πομακική,οφείλει να το ασπασθεί η κυβέρνηση.

Άλλως η ρήση του του Ο.Ελύτη: ήλθαν ντυμένοι φίλοι,αμέτρητες φορές οι εχθροί μου,το παμπάλαιο χώμα πατώντας,και το χώμα δεν έδεσε ποτέ με την φτέρνα τους..

θα επιβεβαιωθεί από ανικάνους να εκτιμήσουν και να κυβερνήσουν τον ευλογημένο αυτό τόπο.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Η Ελλάδα χρειάζεται Ευρωβουλευτές με εθνική συνείδηση, θεσμική γνώση και κοινοβουλευτική αποτελεσματικότητα

Η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια να αφήνει ανεκμετάλλευτη καμία θεσμική δυνατότητα υπεράσπισης των συμφερόντων της.

Δημοσιεύτηκε

στις

Γράφει ο Ακαδημαϊκός και Καθηγητής DDDr. Dr.Habil. Παναγόπουλος Π. Αλέξιος 
Για την Ελλάδα, η συζήτηση στην Ευρωβουλή δεν είναι αφηρημένη. Τα ζητήματα της ασφάλειας των συνόρων, της μεταναστευτικής πολιτικής, του ενεργειακού κόστους, της αγροτικής παραγωγής, της ναυτιλίας, της νησιωτικότητας και της προστασίας των εθνικών συμφερόντων συνδέονται άμεσα με την καθημερινότητα των πολιτών και τη γεωπολιτική θέση της χώρας.
Γι’ αυτό η παρέμβαση της Αφροδίτης Λατινοπούλου θέτει εμμέσως και ένα πολιτικό δεύτερο ερώτημα: πού βρίσκονται όλοι οι υπόλοιποι Έλληνες ευρωβουλευτές όταν απαιτείται μία κοινή, ομόφωνη διεκδίκηση για συγκεκριμένα εθνικά και κοινωνικά ζητήματα;
Η απάντηση δεν μπορεί να είναι προς τον Ελληνικό λαό ότι η κομματική ταυτότητα του ευρωβουλευτή προηγείται πάντοτε του δημόσιου συμφέροντος!! Οι Έλληνες ευρωβουλευτές εκλέγονται με διαφορετικά προγράμματα και πολιτικές αντιλήψεις, αλλά εκπροσωπούν και όλους τους πολίτες μιας ολόκληρης χώρας που αντιμετωπίζει ιδιαίτερες γεωπολιτικές, οικονομικές και δημογραφικές προκλήσεις. Η πολιτική διαφωνία μεταξύ τους είναι θεμιτή και αναγκαία σε μια αληθινή δημοκρατία. Δεν δικαιολογεί, όμως, την απουσία συνεννόησης εκεί όπου υπάρχει κοινό εθνικό συμφέρον. Δεν μπορεί η Αγγλία, η Ελβετία, η Γερμανία να απορρίπτει την υποχρεωτικότητα της αντισυνταγματικότητας για τον Προσωπικό Αριθμό (ΠΑ) και οι πολιτικοί της Ελλάδας να σιωπούν σκανδαλωδώς.
Επτά συγκεκριμένες προτάσεις προς όλους τους Έλληνες ευρωβουλευτές και τον Ελληνικό λαό που ψηφίζει!
1. Κοινή πρωτοβουλία για την προστασία των ελληνικών συνόρων και την αποτελεσματική μεταναστευτική πολιτική. Να κατατεθούν κοινοβουλευτικές ερωτήσεις και προτάσεις για ουσιαστική ευρωπαϊκή υποστήριξη της φύλαξης των εξωτερικών συνόρων, την εξάρθρωση των δικτύων διακίνησης ανθρώπων και την εφαρμογή των αποφάσεων επιστροφής σύμφωνα με το ευρωπαϊκό και διεθνές δίκαιο.
2\. Ευρωπαϊκό σχέδιο στήριξης της ελληνικής αγροτικής και κτηνοτροφικής παραγωγής. Να διεκδικηθούν απλούστερες διαδικασίες, ταχύτερες πληρωμές ενισχύσεων, ουσιαστικοί έλεγχοι στις εισαγωγές και δίκαιοι όροι ανταγωνισμού. Η διατροφική ασφάλεια είναι ζήτημα επιβίωσης, οικονομικής ανθεκτικότητας και εθνικής στρατηγικής.
3\. Επανεξέταση του κόστους της πράσινης μετάβασης. Κάθε νέα ευρωπαϊκή ρύθμιση πρέπει να συνοδεύεται από διαφανή αξιολόγηση των επιπτώσεών της στα νοικοκυριά, στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, στη βιομηχανία και στον πρωτογενή τομέα της υπαίθρου. Η προστασία του περιβάλλοντος δεν πρέπει να υπονομεύει την παραγωγική δυνατότητα και την κοινωνική συνοχή.
4\. Μείωση της γραφειοκρατίας και ενίσχυση της συνολης ευρωπαϊκής παραγωγής. Οι Έλληνες ευρωβουλευτές να συνεργαστούν για την απλούστευση των διαδικασιών που επιβαρύνουν τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, την ενίσχυση της βιομηχανίας και της καινοτομίας και τη δημιουργία σταθερών συνθηκών για επενδύσεις και αξιοπρεπείς θέσεις εργασίας.
5\. Θεσμική διαφάνεια και λογοδοσία. Να ζητούνται πάντα σαφείς απαντήσεις από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τις αποφάσεις, τις συμβάσεις και τη διαχείριση δημόσιων πόρων. Κάθε σοβαρή υπόθεση, συμπεριλαμβανομένων των ερωτημάτων που συνδέονται με το Pfizergate, πρέπει να εξετάζεται με τεκμηρίωση, διαφάνεια και σεβασμό στις προβλεπόμενες διαδικασίες.
6\. Ειδική μέριμνα για τη νησιωτική Ελλάδα, τις παραμεθόριες περιοχές και τη ναυτιλία. Να διεκδικηθούν μέτρα που μειώνουν το κόστος μεταφορών, διασφαλίζουν αξιόπιστες συνδέσεις, στηρίζουν τις τοπικές υπηρεσίες και ενισχύουν την ενεργειακή επάρκεια και την πολιτική προστασία. Η συνολη γεωγραφία της Ελλάδας πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στον ευρωπαϊκό σχεδιασμό.
7\. Μόνιμος, διακομματικός μηχανισμός συνεργασίας των Ελλήνων ευρωβουλευτών. Να συμφωνηθεί ένας περιορισμένος αριθμός κοινών πολιτικών προτεραιοτήτων, με σαφή χρονοδιαγράμματα, μετρήσιμους στόχους και δημόσια ενημέρωση των πολιτών ανά εξάμηνο. Η συνεργασία δεν απαιτεί πολιτική ομοφωνία· απαιτεί υπευθυνότητα απέναντι στην Ελλάδα και το λαό. Δεν μπορεί η Αγγλία, η Ελβετία, η Γερμανία να απορρίπτει την υποχρεωτικότητα της αντισυνταγματικότητας για τον Προσωπικό Αριθμό (ΠΑ) και οι πολιτικοί της Ελλάδας να σιωπούν σκανδαλωδώς.
Η πολιτική τόλμη πρέπει να οδηγεί σε πράξεις.
Η Αφροδίτη Λατινοπούλου 16.09.2026  επέλεξε να απευθυνθεί στην πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με ιδιαίτερα σκληρή γλώσσα. Η φράση της περί «ρατσισμού απέναντι στους Ευρωπαίους» αποτελεί το πιο ηχηρό σημείο της παρέμβασής της, επειδή αντιστρέφει τη συνήθη πολιτική συζήτηση και θέτει στο επίκεντρο το ερώτημα αν οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι αισθάνονται ότι οι θεσμοί τους προστατεύουν.
Η πολιτική τόλμη, ωστόσο, δεν κρίνεται μόνο από τη σκληρότητα μιας φράσης. Κρίνεται από τη συνέπεια, την τεκμηρίωση, την ικανότητα του κοινοβουλευτικού ελέγχου και την επίτευξη αποτελεσμάτων. Η ευθεία αντιπαράθεση μπορεί να ανοίξει μια συζήτηση· δεν μπορεί από μόνη της να λύσει τα προβλήματα που αναδεικνύει, χρειάζεται συνέχεια.
Αυτό ακριβώς είναι το σημείο στο οποίο οφείλουν να δοκιμαστούν όλοι οι Έλληνες ευρωβουλευτές, ανεξαρτήτως της πολιτικής παράταξης και των χρωμάτων. Να μη μένουν στις δηλώσεις, να μην περιορίζονται μόνο στις δημόσιες αντιπαραθέσεις και να μη χρησιμοποιούν μόνο τα εθνικά ζητήματα μόνο όταν εξυπηρετούν την κομματική επικοινωνία. Να εργάζονται με συνέπεια για συγκεκριμένες αλλαγές, να δημοσιοποιούν τις θέσεις και τις ψήφους τους και να λογοδοτούν ενημερώνοντας τους πολίτες.
Η Ελλάδα δεν χρειάζεται απλώς δυνατές φωνές στις Βρυξέλλες και στο Στρασβούργο. Χρειάζεται φωνές που να συνδυάζουν πολιτικό θάρρος, θεσμική γνώση, εθνική συνείδηση και μετρήσιμο έργο.
Η παρέμβαση της Λατινοπούλου ας αποτελέσει αφορμή για μια ευρύτερη συζήτηση διάρκειας και όχι απλώς μια ακόμη πολιτική αντιπαράθεση. Το ουσιαστικό ερώτημα δεν είναι ποιος μίλησε πιο δυνατά, αλλά ποιος θα εργαστεί αποτελεσματικότερα για την ασφάλεια, την οικονομική ανθεκτικότητα, την αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα των Ελλήνων και των Ευρωπαίων πολιτών.
Γιατί η πολιτική της σημερινής Ευρώπης δεν μπορεί να απαιτεί εμπιστοσύνη χωρίς λογοδοσία. Και η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια να αφήνει ανεκμετάλλευτη καμία θεσμική δυνατότητα υπεράσπισης των συμφερόντων της.
Σημείωση τεκμηρίωσης: Η αναφορά στη φράση της κ. Λατινοπούλου βασίζεται σε δημοσίευμα της 16ης Σεπτεμβρίου 2026. Οι υπόλοιπες διατυπώσεις αποτελούν πολιτική αξιολόγηση και προτάσεις του παρόντος άρθρου, όχι αυτούσια απομαγνητοφώνηση της ομιλίας της.
Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO20 λεπτά πριν

Κίνα και Πακιστάν ενώνουν στρατιωτικές δυνάμεις – Μεγάλη αντιτρομοκρατική άσκηση με drones και ελεύθερους σκοπευτές, ενώ μαίνονται οι συγκρούσεις στο Μπαλουχιστάν

Το Πεκίνο ανακοίνωσε την πρώτη κοινή εκπαίδευση χερσαίων δυνάμεων Κίνας–Πακιστάν, με επίκεντρο επιχειρήσεις κατά τρομοκρατικών οργανώσεων σε μεγάλο υψόμετρο. Την...

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

Παρακμή

Η επιστροφή των οστών του Βούλγαρου τσάρου Σαμουήλ, το ζήτημα των ελληνικών θρησκευτικών κειμηλίων που εξακολουθούν να βρίσκονται στη Βουλγαρία...

GEOPOLITICO8 ώρες πριν

Η Ελλάδα χρειάζεται Ευρωβουλευτές με εθνική συνείδηση, θεσμική γνώση και κοινοβουλευτική αποτελεσματικότητα

Η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια να αφήνει ανεκμετάλλευτη καμία θεσμική δυνατότητα υπεράσπισης των συμφερόντων της.

Αναλύσεις9 ώρες πριν

Ελλάδα – Αζερμπαϊτζάν: Πού βρίσκονται τα όρια της οικονομικής διπλωματίας;

Όταν η Αθήνα διευρύνει τη συνεργασία της με το Αζερμπαϊτζάν, ενώ διεθνείς θεσμοί καταγγέλλουν παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η ελληνική κυβέρνηση...

GEOPOLITICO10 ώρες πριν

Το μυστήριο του Σαμουήλ: Ο τάφος, οι επιγραφές και η μάχη για την Ιστορία

Οι «Ανιχνεύσεις» ανοίγουν τον φάκελο του Σαμουήλ, εξετάζοντας την άνοδο των Κομητόπουλων, τη σύγκρουση με το Βυζάντιο και τη διεκδίκηση...

Δημοφιλή