Ακολουθήστε μας

Πολιτική

Πρώτο θέμα η δήλωση του Μακρόν για Κύπρο! France 24: Προειδοποίησε ότι μια επίθεση αποτελεί επίθεση σε ολόκληρη την Ευρώπη

Ανακοίνωσε επίσης μελλοντική «αμυντική» αποστολή για το άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ

Δημοσιεύτηκε στις

Μακρόν από την Κύπρο: «Επίθεση στην Κύπρο σημαίνει επίθεση στην Ευρώπη» – Γαλλικά πολεμικά πλοία σε Aspides και σχέδιο για το Στενό του Ορμούζ

Η Κύπρος περνά πλέον ανοιχτά στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής στρατηγικής εξίσωσης στην Ανατολική Μεσόγειο, με τον Εμανουέλ Μακρόν να στέλνει από την Πάφο ένα καθαρό πολιτικό και στρατιωτικό μήνυμα: οποιαδήποτε επίθεση κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας συνιστά επίθεση κατά ολόκληρης της Ευρώπης. Η δήλωση του Γάλλου προέδρου δεν ήταν μια γενική διπλωματική διατύπωση, αλλά το περίγραμμα μιας πιο σκληρής ευρωπαϊκής στάσης απέναντι στην περιφερειακή ανάφλεξη που έχει προκαλέσει ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή.

Μιλώντας δίπλα στον Νίκο Χριστοδουλίδη και τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ο Μακρόν ξεκαθάρισε ότι η Γαλλία και οι εταίροι της προετοιμάζουν μια «καθαρά αμυντική, καθαρά υποστηρικτική αποστολή» με στόχο την ασφαλή επαναλειτουργία του Στενού του Ορμούζ, όταν θα έχει περάσει η πιο οξεία φάση της σύγκρουσης. Όπως τόνισε, η αποστολή θα έχει ως πρακτική αποστολή τη συνοδεία πλοίων μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων και δεξαμενόπλοιων, ώστε να αποκατασταθεί σταδιακά η ροή εμπορίου, φυσικού αερίου και πετρελαίου από μια θαλάσσια αρτηρία ζωτικής σημασίας για την παγκόσμια οικονομία.

Το Παρίσι δεν έμεινε στα λόγια. Ο Γάλλος πρόεδρος ανακοίνωσε ότι η χώρα του θα ενισχύσει μακροπρόθεσμα την ευρωπαϊκή ναυτική επιχείρηση Aspides με δύο φρεγάτες, πέρα από την ήδη υφιστάμενη γαλλική παρουσία. Παράλληλα, η ευρύτερη γαλλική ναυτική διάταξη στην περιοχή περιλαμβάνει το αεροπλανοφόρο Charles de Gaulle, οκτώ φρεγάτες και δύο αμφίβια ελικοπτεροφόρα, σε μια τεράστια ζώνη που εκτείνεται από την Ανατολική Μεσόγειο έως την Ερυθρά Θάλασσα και το Στενό του Ορμούζ. Ο ίδιος ο Μακρόν επρόκειτο να επιβιβαστεί στο Charles de Gaulle στα ανοικτά της Κρήτης, σε μια κίνηση με σαφές επιχειρησιακό και συμβολικό αποτύπωμα.

Η παρέμβαση του Μακρόν ήρθε στον απόηχο της επίθεσης με drone σε βρετανική βάση στην Κύπρο στις αρχές Μαρτίου, ένα περιστατικό που λειτούργησε ως καταλύτης για την επιτάχυνση της ευρωπαϊκής στρατιωτικής παρουσίας στο νησί. Σύμφωνα με το Reuters, μετά το χτύπημα αυτό, δυτικές χώρες ενίσχυσαν σημαντικά τη στρατιωτική τους ανάπτυξη στην Ανατολική Μεσόγειο, με τη Γαλλία να στέλνει το Charles de Gaulle, φρεγάτα και μονάδες αεράμυνας, ενώ και άλλες χώρες του ΝΑΤΟ και της ΕΕ αύξησαν την παρουσία τους γύρω από την Κύπρο.

Στο ίδιο πλαίσιο κινήθηκε και ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος υιοθέτησε πλήρως τη γραμμή ότι δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό ούτε το παραμικρό κομμάτι ευρωπαϊκής επικράτειας να βρεθεί εκτεθειμένο σε κίνδυνο. Η Αθήνα, το Παρίσι και η Λευκωσία επιχείρησαν έτσι να συγκροτήσουν έναν ενιαίο άξονα αποτροπής, όχι μόνο για την προστασία της Κύπρου, αλλά και για τη διατήρηση της ασφάλειας θαλάσσιων οδών που επηρεάζουν άμεσα την ευρωπαϊκή ενεργειακή και εμπορική ασφάλεια.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, από την πλευρά της, δήλωσε ότι είναι έτοιμη να ενισχύσει τις επιχειρήσεις της για την προστασία της ναυσιπλοΐας στη Μέση Ανατολή. Ήδη από τις δηλώσεις της Κάγια Κάλας είχε διαφανεί ότι ευρωπαϊκά ναυτικά μέσα συντονίζονται ώστε να καλυφθεί και το ζήτημα της ασφάλειας στο Στενό του Ορμούζ, παρότι η αποστολή Aspides είχε αρχικά σχεδιαστεί για την Ερυθρά Θάλασσα και τις επιθέσεις των Χούθι κατά εμπορικών πλοίων. Το νέο περιβάλλον, όμως, που έχει διαμορφωθεί από τον πόλεμο Ιράν–ΗΠΑ/Ισραήλ, ωθεί τις Βρυξέλλες σε διεύρυνση της επιχειρησιακής τους λογικής.

Το κρίσιμο στοιχείο είναι ότι η θαλάσσια κυκλοφορία στο Στενό του Ορμούζ έχει σχεδόν παραλύσει, σε μια στιγμή όπου από το συγκεκριμένο πέρασμα διέρχεται περίπου το ένα πέμπτο του παγκόσμιου αργού πετρελαίου. Αυτό εξηγεί γιατί το Παρίσι επιχειρεί να παρουσιάσει την αποστολή όχι ως επιθετική στρατιωτική εμπλοκή, αλλά ως αμυντική επιχείρηση αποκατάστασης της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας. Με απλά λόγια, η Γαλλία προσπαθεί να ντύσει γεωπολιτική ισχύ με τον μανδύα της προστασίας του διεθνούς εμπορίου.

Η ουσία, πάντως, δεν αλλάζει. Η Κύπρος αναβαθμίζεται σε προωθημένο επιχειρησιακό και πολιτικό κόμβο της ευρωπαϊκής αντίδρασης στην κρίση, η Γαλλία βγαίνει μπροστά ως η δύναμη που δίνει στρατιωτικό βάθος στην ευρωπαϊκή θέση και η Ανατολική Μεσόγειος μετατρέπεται ακόμη πιο καθαρά σε χώρο όπου δοκιμάζονται τα όρια της δυτικής αποτροπής. Το μήνυμα του Μακρόν ήταν σαφές: η Λευκωσία δεν πρέπει να θεωρείται ένα μεμονωμένο νησί στην άκρη της ΕΕ, αλλά ευρωπαϊκό έδαφος που, αν χτυπηθεί, θα ενεργοποιήσει ευρύτερη αντίδραση.

Γεννήθηκε στη Λέμεσο το 1966. Οι γονείς του έχουν καταγωγή από τη Δρούσια της ορεινής Πάφου και τη χερσόνησο του Ακάμα. Σπούδασε Παιδαγωγικά στην Παιδαγωγική Ακαδημία Κύπρου το ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ και μετεκπαιδεύτηκε στο Πανεπιστήμιο Μπέρμιγχαμ. Εργάζεται ως δάσκαλος από το 1989. Σήμερα είναι Διευθυντής στο Ζ' Δημοτικό Σχολείο ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΑΝΔΡΕΑ . Υπηρέτησε επί σειρά ετών και με ποικίλες αρμοδιότητες την ΠΟΕΔ και διετέλεσε επι σειράν ετών Πρόεδρος και Αντιπρόεδρος της Ανεξάρτητης Κίνησης Δασκάλων. Εκπροσώπησε την Κύπρο σε Διεθνείς Επιτροπές επί έξι έτη. Ασχολήθηκε με την επιμέλεια εντύπων και ήταν υπεύθυνος έκδοσης του περιοδικού Παιδική Χαρά για έξι χρόνια και μετειχε σε επιτροπες εκδοσης εφημεριδων και περιοδικων.Εχει δημοσιευσει εκατοντάδες άρθρα και μελέτες. Εχει εκδώσει τρία μικρά βιβλία για τον ποιητή Γιάννη Παπαδόπουλο το Ρώσο δημιουργό Αντρέι Ταρκόφσκι και πρόσφατα τον βίο του Αγίου Ιωάννη του Ελεήμονα. Εργάζεται από το 1987 για τη διάσωση και διάδοση του έργου του ποιητή και πεζογράφου Γιάννη Παπαδόπουλου. Με μέριμνα του εκδόθηκε η συλλογή διηγημάτων του ΤΑ ΧΡΙΣΤΑΓΚΑΘΑ με θέμα τη συμμετοχή του στον αγώνα της ΕΟΚΑ και η ποιητικη συλλογη ΑΠΩ ΑΓΑΠΗ . Ασχολήθηκε με την ιστορική έρευνα, την ποίηση, τη λογοτέχνια και την επιστημονική μελέτη από τα νεανικά του χρόνια. Συμμετείχε σε δεκάδες συνέδρια και εκδηλώσεις με θέματα εκπαίδευσης και ιστορίας της Κύπρου, Μορφών της Εκκλησίας μας. Των αγώνων του γένους και της Κύπρου μας για ελευθερία και την καταστολή των αγώνων από την Αποικιοκρατία . Τα τελευταία χρονιά παρουσίασε στις εφημερίδες ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΕΣ και Σημερινής ευρήματα της μεγάλης έρευνας του με τίτλο «Η αναζήτηση της Κύπρου στον ξένο περιοδικό τύπο» και «Πτυχές της μάχης των πληροφοριών στην Κύπρο από το 1878 μέχρι το 1975» Απο το 2010 έρευνα την κινηματογράφηση της Κύπρου από το 1939 μέχρι το 1975 ιδιαίτερα τις ταινίες επίκαιρων και τις ερασιτεχνικές κινηματογραφήσεις της παραδοσιακής ζωής και των αγώνων της Κύπρου για απελευθέρωση. Από τα μαθητικά του χρόνια αγάπησε το κατηχητικό και κατασκηνωτικό έργο της Εκκλησίας της Κύπρου και τον χριστιανικό ελληνικό Τύπο. Μαθήτευσε κοντά στους κατηχητές της Λεμεσού στις χριστιανικές ομάδες και το Ίδρυμα Παναγι'ιδη. Θεωρεί τη μαθητειά αυτή μέγιστο δώρημα. Συμμετείχε σε δεκάδες επιστημόνικα Συνέδρια και από το 1985 έχει δωσει εκατοντάδες διαλέξεις με ποικίλα θέματα . Τα τελευταία πέντε χρονια ερευνά επισταμένα και εκδίδει δελτία ενημέρωσης για τη δράση των ανθρωπιστικών δικτύων παγκοσμίως για τον ιστότοπο CYNEAPOLIS και άλλες εξειδικευμένες ιστοσελίδες . Από την έκρηξη του πολέμου Ισραηλ-Χαμάς παρακολουθεί και παρουσιάζει ανθρωπιστικές και στρατηγικές πτυχες στη βάση πολυμερους πληροφόρησης από επίσημες και ημιεπίσημες πηγές. Ως πεζογράφος και αφηγητης ιστορεί την παράδοση της Κύπρου τους ανθρώπους τους αγίους της μα και τις γεύσεις και την ομορφιά του πρωτινου βίου

Αναλύσεις

Φαραντούρης: «Ο κεκονιαμένος τάφος της κυβέρνησης δεν σώζεται χωρίς εκλογές»

Ο ευρωβουλευτής θεωρεί πως οι κινήσεις του πρωθυπουργού, όπως οι εναλλαγές βουλευτών και υπουργών, δεν αποτελούν ουσιαστική απάντηση, αλλά απόπειρα πολιτικού καλλωπισμού ενός συστήματος που έχει πλέον απονομιμοποιηθεί.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Μετωπική επίθεση στην κυβέρνηση εξαπολύει ο ευρωβουλευτής και καθηγητής Ευρωπαϊκού Δικαίου Νικόλας Φαραντούρης, περιγράφοντας τη σημερινή πολιτική κατάσταση ως βαθιά θεσμική κρίση και ζητώντας άμεση προσφυγή στις κάλπες για την αποκατάσταση της δημοκρατικής νομιμοποίησης.

Χρησιμοποιώντας βαρύ βιβλικό συμβολισμό, ο κ. Φαραντούρης παραλληλίζει την εικόνα της κυβέρνησης με τον «κεκονιαμένο τάφο» του Ευαγγελίου, δηλαδή με μια εξουσία που προς τα έξω εμφανίζεται τακτοποιημένη και νομιμοφανής, αλλά στο εσωτερικό της είναι διαβρωμένη από υποκρισία, ανομία και σήψη. Στο επίκεντρο της παρέμβασής του βρίσκονται οι αποκαλύψεις της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, οι οποίες, όπως υποστηρίζει, έχουν πλήξει καίρια τόσο τη λαϊκή όσο και την κοινοβουλευτική εμπιστοσύνη προς την απερχόμενη κυβέρνηση.

Ο ευρωβουλευτής θεωρεί πως οι κινήσεις του πρωθυπουργού, όπως οι εναλλαγές βουλευτών και υπουργών, δεν αποτελούν ουσιαστική απάντηση, αλλά απόπειρα πολιτικού καλλωπισμού ενός συστήματος που έχει πλέον απονομιμοποιηθεί. Κατά την εκτίμησή του, η επιλογή της κυβέρνησης να συνεχίζει να στηρίζεται σε βουλευτές που βρίσκονται υπό δικασική δίωξη συνιστά ευθεία αντίφαση προς την αρχή της δεδηλωμένης πλειοψηφίας και μετατρέπει τη Βουλή από πυλώνα της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας σε μηχανισμό προστασίας της ατιμωρησίας.

Στο ίδιο πνεύμα, ο Φαραντούρης υποστηρίζει ότι η άρνηση του πρωθυπουργού να θέσει εκτός Κοινοβουλευτικής Ομάδας τους εμπλεκόμενους βουλευτές δεν είναι απλώς πολιτική επιλογή, αλλά πράξη που υπονομεύει το ίδιο το συνταγματικό πλαίσιο λειτουργίας του πολιτεύματος. Για τον ίδιο, η κυβέρνηση έχει καταστεί έωλη και κοινοβουλευτικά ανομιμοποίητη, γεγονός που καθιστά αναπόδραστη την προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία.

Ιδιαίτερο βάρος δίνει επίσης στην κριτική του απέναντι στην, όπως τη χαρακτηρίζει, οργανωμένη και συνεχιζόμενη επίθεση κατά της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και των Ανεξάρτητων Αρχών. Ο ευρωβουλευτής βλέπει πίσω από αυτή τη στάση μια συστηματική προσπάθεια αποδόμησης του κράτους δικαίου, με σκοπό να συγκαλυφθούν σοβαρές υποθέσεις που αφορούν τόσο το σκάνδαλο των υποκλοπών όσο και την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ. Με απλά λόγια, εκτιμά ότι η εκτελεστική εξουσία στρέφεται πλέον κατά των ευρωπαϊκών και εθνικών ελεγκτικών θεσμών για να προστατεύσει τον εαυτό της.

Σύμφωνα με τον Νικόλα Φαραντούρη, η χώρα δεν βρίσκεται απλώς μπροστά σε μια πολιτική φθορά, αλλά μέσα σε μια οξεία θεσμική κρίση, η οποία μπορεί να θεραπευτεί μόνο μέσα από την ενεργοποίηση του ίδιου του συνταγματικού μηχανισμού της λαϊκής κυριαρχίας. Γι’ αυτό ζητεί άμεση διάλυση της Βουλής και εκλογές, ώστε να προκύψει νέα κυβέρνηση με καθαρή, διαυγή και στέρεη δεδηλωμένη, χωρίς εξαρτήσεις, πιέσεις και σκιές.

Το τελικό μήνυμά του είναι σαφές και επιθετικό: ο «κεκονιαμένος τάφος» της κυβέρνησης πρέπει να σπάσει τώρα. Και αυτό, κατά την άποψή του, δεν μπορεί να γίνει ούτε με ανασχηματισμούς ούτε με επικοινωνιακά τεχνάσματα, αλλά μόνο με κάλπες.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ

Τουρκικές κατηγορίες κατά της Ελλάδας για τους Μουφτήδες στη Δυτική Θράκη

Η Ελλάδα υποστηρίζει πως οι Μουφτήδες διαθέτουν δικαστικές αρμοδιότητες, γεγονός που καθιστά αναγκαίο τον επίσημο διορισμό τους από το κράτος.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Σε νέα ευθεία παρέμβαση στα εσωτερικά της Ελλάδας προχώρησε το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών, επαναφέροντας τη γνωστή γραμμή περί «τουρκικής μειονότητας» στη Δυτική Θράκη και στρέφοντας τα πυρά του κατά της Αθήνας για το ζήτημα των Μουφτήδων. Με ανακοίνωση που εξέδωσε το βράδυ της Μεγάλης Τετάρτης 8 Απριλίου, η Άγκυρα κατηγόρησε την Ελλάδα ότι «αγνοεί τα δικαιώματα και τις ελευθερίες» της μειονότητας, όπως η ίδια την αποκαλεί, και ότι αρνείται να αναγνωρίσει τους Μουφτήδες που, κατά τον τουρκικό ισχυρισμό, «εκλέγονται από τη μειονότητα».

Η τουρκική διπλωματία επιχείρησε να ανεβάσει ακόμη περισσότερο τους τόνους, υποστηρίζοντας ότι η διαδικασία διορισμού Μουφτήδων που εφαρμόζεται από τις ελληνικές αρχές, και η οποία, όπως ισχυρίζεται, προωθείται χωρίς διαβούλευση με εκπροσώπους της μειονότητας, συνιστά πρακτική που δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Στο ίδιο κείμενο, το τουρκικό ΥΠΕΞ κάλεσε την Αθήνα να «αντιστρέψει την επίμονα λανθασμένη πορεία της», ενώ επιχείρησε να διεθνοποιήσει εκ νέου το θέμα, ζητώντας από τη διεθνή κοινότητα να στρέψει την προσοχή της στο γεγονός ότι η Ελλάδα δεν αναγνωρίζει, όπως αναφέρει, «εκλεγμένους θρησκευτικούς ηγέτες» επίσημης μειονότητας εντός των συνόρων της.

Η ανακοίνωση της Άγκυρας εντάσσεται σε μια πάγια αναθεωρητική τακτική. Η Τουρκία επιμένει συστηματικά να χαρακτηρίζει τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης ως «τουρκική», παρότι το καθεστώς της μειονότητας, όπως απορρέει από τη Συνθήκη της Λωζάνης, είναι θρησκευτικό και όχι εθνικό. Ακριβώς σε αυτό το σημείο βρίσκεται και η ουσία της διαφοράς: η Άγκυρα επιχειρεί σταθερά να μετατρέψει ένα ζήτημα θρησκευτικής μειονότητας σε πεδίο εθνοτικής και πολιτικής διεκδίκησης. Η ίδια η τουρκική ανακοίνωση επικαλείται τη Συνθήκη της Λωζάνης για να στηρίξει αυτή τη θέση, ενώ ανάλογη ρητορική έχει χρησιμοποιήσει επανειλημμένα και τα προηγούμενα χρόνια.

Το ζήτημα των Μουφτήδων αποτελεί εδώ και δεκαετίες ένα από τα βασικά πεδία τριβής ανάμεσα σε Αθήνα και Άγκυρα. Η τουρκική πλευρά υποστηρίζει ότι η μειονότητα πρέπει να επιλέγει τους θρησκευτικούς της ηγέτες χωρίς κρατική παρέμβαση, ενώ από ελληνικής πλευράς το θέμα έχει συνδεθεί διαχρονικά και με τις αρμοδιότητες που είχαν οι Μουφτήδες σε υποθέσεις οικογενειακού και κληρονομικού δικαίου, δηλαδή με λειτουργίες που άγγιζαν και τον πυρήνα της κρατικής δικαιοδοσίας. Αυτή ακριβώς η ιδιαιτερότητα εξηγεί γιατί το θέμα δεν αντιμετωπίστηκε ποτέ ως απλή εσωτερική εκκλησιαστική διαδικασία, αλλά ως ζήτημα με σαφή νομική και κρατική διάσταση.

Η Άγκυρα, πάντως, προσπαθεί να εμφανιστεί και ως προστάτιδα δύναμη των «συμπατριωτών» της στη Θράκη, κλείνοντας την ανακοίνωσή της με τη γνωστή διατύπωση ότι θα συνεχίσει να παρακολουθεί στενά την κατάσταση και να υπερασπίζεται τα δικαιώματά τους. Πρόκειται για φρασεολογία με ξεκάθαρο πολιτικό βάρος, καθώς συντηρεί μια γραμμή έμμεσης κηδεμονίας πάνω σε Έλληνες πολίτες μουσουλμανικού θρησκεύματος, κάτι που η Αθήνα απορρίπτει πάγια.

Στην πραγματικότητα, η νέα αυτή παρέμβαση δεν είναι ένα μεμονωμένο επεισόδιο. Έρχεται να προστεθεί σε μια μακρά αλυσίδα τουρκικών παρεμβάσεων γύρω από τη Θράκη, με κοινό παρονομαστή την προσπάθεια της Άγκυρας να αμφισβητεί το ελληνικό πλαίσιο διαχείρισης της μειονότητας και να επιβάλει τη δική της πολιτική ορολογία. Η στόχευση είναι καθαρή: να κρατεί ανοιχτό ένα μειονοτικό μέτωπο, να παράγει μόνιμη πίεση προς την Ελλάδα και να μετατρέπει κάθε διοικητική ή θρησκευτική διαδικασία σε διμερές ζήτημα.

Με άλλα λόγια, πίσω από τη φραστική επίθεση για τους Μουφτήδες, η ουσία παραμένει η ίδια. Η Τουρκία δεν περιορίζεται σε μια δήθεν υπεράσπιση δικαιωμάτων. Επιχειρεί να επαναφέρει, με σταθερό και μεθοδικό τρόπο, μια ατζέντα πολιτικής διείσδυσης στη Θράκη, επενδύοντας στη γνωστή ρητορική περί «τουρκικής μειονότητας». Και αυτό ακριβώς είναι το πραγματικό βάρος της νέας ανακοίνωσης της Άγκυρας.

Συνέχεια ανάγνωσης

Άμυνα

Απάντηση-κόλαφος της Κάγια Κάλας σε Φαραντούρη για τουρκική NAVTEX

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναγνωρίζει ρητά ότι οι Τουρκικές «γενικές προειδοποιήσεις ναυσιπλοΐας, αμφισβητούν την ελληνική κυριαρχία και τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Σαφές μήνυμα υπέρ των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας έναντι της Τουρκίας συνιστά η απάντηση της Ύπατης Εκπροσώπου για την Εξωτερική Πολιτική Κάγια Κάλας στη γραπτή ερώτηση που κατέθεσε ο ευρωβουλευτής και μέλος της επιτροπής Ασφάλειας & Άμυνας του Ευτωπαϊκο Κοινοβουλίου Νικόλας Φαραντούτης σχετικά με την τουρκική NAVTEΧ στο Αιγαίο.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναγνωρίζει ρητά ότι οι Τουρκικές «γενικές προειδοποιήσεις ναυσιπλοΐας, αμφισβητούν την ελληνική κυριαρχία και τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα».

Ακόμη πιο κρίσιμη είναι η σαφής τοποθέτηση ότι η Τουρκία οφείλει «να αποφεύγει τις απειλές και να σέβεται την κυριαρχία όλων των κρατών μελών […] καθώς και όλα τα κυριαρχικά τους δικαιώματα, μεταξύ άλλων και το δικαίωμα εξερεύνησης και εκμετάλλευσης των φυσικών πόρων σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και ιδίως τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας».

Σύμφωνα με τον ευρωβουλευτή Νικόλα Φαραντούρη, «η διατύπωση αυτή είναι κόλαφος για την τουρκική αναθεωρητική πρακτική και ταυτόχρονα ξεκάθαρη ευρωπαϊκή επιβεβαίωση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων».

Σε δηλώσεις του μετά την ευρωπαϊκή απάντηση, ο Έλληνας ευρωβουλευτής τονίζει: «Η Ελλάδα έχει όχι μόνο δικαίωμα αλλά και υποχρέωση να ασκήσει πλήρως τα δικαιώματά της, όπως αυτά απορρέουν από το διεθνές δίκαιο. Καλώ την ελληνική κυβέρνηση:

* Να μην επιλέξει στάση αναμονής και αναχωρητισμού.

* Να μην εμφανίζεται να θέτει ως «κόκκινη γραμμή» τα 6 ναυτικά μίλια, τη στιγμή που το διεθνές δίκαιο και πλέον και η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση αναγνωρίζουν ευρύτερα κυριαρχικά δικαιώματα.

* Να απόσχει από επιλογές που δημιουργούν την εντύπωση ανοχής ή ακόμη και έμμεσης νομιμοποίησης των τουρκικών διεκδικήσεων, όπως η αμφιλεγόμενη Διακήρυξη των Αθηνών».

Και καταλήγει: «Τώρα που Ευρωπαϊκή Ένωση θέτει ξεκάθαρα το πλαίσιο σεβασμού της κυριαρχίας των κρατών-μελών, η ελληνική εξωτερική πολιτική δεν μπορεί να παραμένει εγκλωβισμένη σε φοβικά σύνδρομα και στρατηγική αδράνεια. Απαιτείται δράση τώρα».

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αναλύσεις1 ώρα πριν

Ο Τραμπ κήρυξε νίκη! Το Ιράν κράτησε τα πάντα -Το ίδιο έκανε και ο Νέβιλ Τσάμπερλεν το 1938

Τερματίζοντας τη σύγκρουση χωρίς αλλαγή καθεστώτος, ενισχύει τους Φρουρούς της Επανάστασης, οι οποίοι εδραιώνονται, αντί να ανοίγει δρόμο για τον...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Εκεχειρία, Ορμούζ και διαπραγματεύσεις: Πώς διαβάζεται η προσωρινή αποκλιμάκωση στον πόλεμο ΗΠΑ-Ιράν

Η εκεχειρία των δύο εβδομάδων δεν λύνει το πρόβλημα, αλλά αποτρέπει το χειρότερο δυνατό σενάριο: μια αλυσιδωτή καταστροφή που θα...

Αναλύσεις3 ώρες πριν

Φαραντούρης: «Ο κεκονιαμένος τάφος της κυβέρνησης δεν σώζεται χωρίς εκλογές»

Ο ευρωβουλευτής θεωρεί πως οι κινήσεις του πρωθυπουργού, όπως οι εναλλαγές βουλευτών και υπουργών, δεν αποτελούν ουσιαστική απάντηση, αλλά απόπειρα...

Αναλύσεις4 ώρες πριν

Τι αποκαλύπτει ο πόλεμος στο Ιράν για την Ινδία

Οι υπερδυνάμεις δεν επαρκούν πλέον. Ένα διαφορετικό είδος ισχύος αρχίζει να διαμορφώνει το σύστημα. Σε αυτόν τον χώρο, η Ινδία...

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ5 ώρες πριν

Στον Φεβρουάριο του 2027 μετατίθεται η πρώτη ερευνητική γεώτρηση στο Ιόνιο

Η γεώτρηση θα γίνει με τη συμμετοχή των Exxon Mobil, HelleniQ Energy και Energean, ενώ πριν από το τέλος του...

Δημοφιλή