Αναλύσεις
The Week: Πως βοηθά η Κίνα το Ιράν και γιατί η Ινδία και η υπόλοιπη Ασία νιώθουν περισσότερο τις συνέπειες του πολέμου
Η μεγάλη πίεση πέφτει στην Ινδία και στην υπόλοιπη Ασία, που είναι πιο βαθιά δεμένες με τον Κόλπο ως προς την ενέργεια, την εργασία, τα εμβάσματα και την καθημερινή οικονομική επιβίωση.
Την ώρα που η διεθνής συζήτηση επιμένει να παρουσιάζει την Κίνα είτε ως βασικό χαμένο είτε ως κεντρικό παίκτη του πολέμου Ιράν–ΗΠΑ, μια διαφορετική ανάγνωση υποστηρίζει ότι η πραγματική πίεση πέφτει αλλού, δηλαδή στην Ινδία και στις υπόλοιπες μεγάλες ασιατικές οικονομίες. Στην ανάλυσή του στο “The Week“, ο Atul Kumar υποστηρίζει ότι ο ρόλος του Πεκίνου στη σύγκρουση συχνά υπερβάλλεται, ενώ αντίθετα το πραγματικό οικονομικό και γεωπολιτικό βάρος το σηκώνουν χώρες όπως η Ινδία, η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα.
Κατά τον αναλυτή, είναι λανθασμένη η ευρέως διαδεδομένη άποψη ότι η Κίνα είναι ο μεγάλος χαμένος της κρίσης λόγω της απώλειας ιρανικού πετρελαίου, του κινδύνου στο Στενό του Ορμούζ ή της υποτιθέμενης κατάρρευσης κινεζικών στρατιωτικών συστημάτων στο Ιράν. Όπως σημειώνει, δεν υπάρχουν απτά στοιχεία ότι το Πεκίνο προμήθευσε την Τεχεράνη με μεγάλα συστήματα αεράμυνας, και ειδικά τα ραντάρ YLC-8 που αναφέρονται συχνά σε σχετικά σενάρια. Οι σχετικές αναφορές, σύμφωνα με τον ίδιο, κινούνται περισσότερο στη σφαίρα της εικασίας παρά της τεκμηριωμένης πληροφορίας.
Υπενθυμίζει, μάλιστα, ότι η Κίνα υπήρξε μεν μεγάλος προμηθευτής όπλων προς το Ιράν στο παρελθόν, όμως αυτή η σχέση περιορίστηκε δραστικά μετά τις κυρώσεις του ΟΗΕ το 2007, τις οποίες είχε στηρίξει και το ίδιο το Πεκίνο. Οι ανοιχτές γραμμές στρατιωτικού εξοπλισμού έκλεισαν σταδιακά και, όπως τονίζεται στην ανάλυση, η ορατή και θεσμική στρατιωτική συνεργασία των δύο χωρών έχει ουσιαστικά τερματιστεί εδώ και χρόνια.
Ακόμη και στο πεδίο των drones, ο Kumar απορρίπτει την εικόνα ότι το Ιράν εξαρτάται κρίσιμα από κινεζική τεχνολογία. Υποστηρίζει ότι οι έρευνες που έγιναν το 2022 για τα Shahed που καταρρίφθηκαν στην Ουκρανία έδειξαν ότι η συντριπτική πλειονότητα των εξαρτημάτων τους προερχόταν από δυτικούς κατασκευαστές μέσω λαθραίων διαδρομών, ενώ από την Κίνα φέρεται να προέρχονταν μόνο επιμέρους υποσυστήματα. Η ουσία, σύμφωνα με αυτή τη γραμμή σκέψης, είναι ότι η ιρανική βιομηχανία drones έχει εξελιχθεί κυρίως ως εγχώρια δομή, βασισμένη σε αντίστροφη μηχανική και σε αξιοποίηση ξένης τεχνογνωσίας που αποκτήθηκε με άλλους τρόπους.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η Κίνα είναι απούσα. Αντίθετα, η κινεζική παρουσία, κατά τον αναλυτή, είναι σαφώς ορατή σε δύο κυρίως επίπεδα: στο διαστημικό-δορυφορικό σκέλος και στο πεδίο της πληροφορίας. Αναφέρει ως παράδειγμα τη στήριξη του συστήματος BeiDou-3, στο οποίο το Ιράν φέρεται να στράφηκε πλήρως όταν υπέστη μαζικές διαταραχές στο GPS κατά τον πόλεμο των 12 ημερών το καλοκαίρι του 2025. Παράλληλα, γίνεται αναφορά και σε κινεζική ιδιωτική εταιρεία δορυφορικής επιτήρησης, η οποία, σύμφωνα με το άρθρο, δημοσιοποιεί σχεδόν σε πραγματικό χρόνο στοιχεία για αμερικανικές κινήσεις στη Μέση Ανατολή, δίνοντας έτσι στο Ιράν ένα πολύτιμο εργαλείο επιτήρησης και στοχοποίησης.
Με απλά λόγια, το επιχείρημα του Kumar είναι ότι η κινεζική εμπλοκή δεν βρίσκεται στα βαριά οπλικά συστήματα αλλά στην πληροφορία, στην υποστήριξη υποδομών και σε επιμέρους τεχνολογικά στοιχεία. Γι’ αυτό και απορρίπτει ως παραπλανητική τη συζήτηση περί «αποτυχίας κινεζικών όπλων» στο ιρανικό μέτωπο.
Το δεύτερο μεγάλο σημείο της ανάλυσης αφορά την ενέργεια. Και εδώ ο συγγραφέας διαφωνεί με την κυρίαρχη εντύπωση ότι ένας παρατεταμένος πόλεμος με το Ιράν θα γονάτιζε την Κίνα. Παρά το γεγονός ότι το Πεκίνο είναι ο μεγαλύτερος αγοραστής ιρανικού πετρελαίου, ο Kumar επισημαίνει ότι το ιρανικό αργό αντιστοιχεί μόνο σε ένα τμήμα των συνολικών κινεζικών εισαγωγών. Η Κίνα, όπως γράφει, έχει ήδη διαφοροποιήσει σημαντικά τις πηγές της, με εισροές από Ρωσία, Σαουδική Αραβία, Αγκόλα, Βραζιλία και άλλες αγορές, άρα η εξάρτησή της από το Ιράν δεν είναι τέτοια που να απειλεί άμεσα τον πυρήνα της ενεργειακής της ασφάλειας.
Αντίθετα, ο πραγματικός κίνδυνος εντοπίζεται στις υπόλοιπες ασιατικές οικονομίες και πρώτα απ’ όλα στην Ινδία. Η εξάρτηση του Νέου Δελχί από τον Κόλπο δεν είναι μόνο ενεργειακή. Είναι και κοινωνική, οικονομική, ακόμα και δημογραφική. Εκατομμύρια Ινδοί ζουν και εργάζονται στην περιοχή, ενώ τεράστιο μέρος των εμβασμάτων που εισρέουν στην ινδική οικονομία προέρχεται από τις χώρες του Κόλπου. Σε μια περίοδο γενικευμένης ανάφλεξης, η προοπτική μαζικής εκκένωσης ή αναταραχής σε αυτές τις κοινότητες δεν είναι απλώς διπλωματικό πρόβλημα. Είναι εφιάλτης επιχειρησιακός και οικονομικός.
Στο καθαρά ενεργειακό επίπεδο, η ανάλυση σημειώνει ότι η Ινδία παραμένει σε κρίσιμο βαθμό εκτεθειμένη στις ροές από τον Κόλπο, ειδικά αν υπάρξει σοβαρή διακοπή στις διελεύσεις από το Στενό του Ορμούζ ή αν επηρεαστούν οι εξαγωγές από Σαουδική Αραβία, Ιράκ, Κατάρ και Κουβέιτ. Αυτό σημαίνει ότι η επιβάρυνση για την ινδική οικονομία θα είναι πολύ πιο άμεση και πολύ πιο βαριά απ’ ό,τι για την Κίνα. Το ίδιο, σε διαφορετικό βαθμό, ισχύει και για άλλες μεγάλες ασιατικές οικονομίες, όπως η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα.
Το τελικό συμπέρασμα του Kumar είναι καθαρό: η Κίνα μπορεί να παρακολουθεί τη σύγκρουση, να διατηρεί δίαυλους επιρροής και να αξιοποιεί γκρίζες ζώνες τεχνολογικής και πληροφοριακής στήριξης, όμως δεν είναι αυτή που καίγεται πρώτη από τον πόλεμο. Η μεγάλη πίεση πέφτει στην Ινδία και στην υπόλοιπη Ασία, που είναι πιο βαθιά δεμένες με τον Κόλπο ως προς την ενέργεια, την εργασία, τα εμβάσματα και την καθημερινή οικονομική επιβίωση.
Αναλύσεις
Το “φρένο” της Αθήνας στα σχέδια της Άγκυρας και η ρητορική των προκλήσεων
Ανάλυση από τον διευθυντή σύνταξης του δελτίου ειδήσεων του Star Channel Ηλία Παπανικολάου στην εκπομπή Leaders+
Στο επίκεντρο της εκπομπής “Leaders+” και του Ηλία Παπανικολάου βρέθηκαν οι πρόσφατες δηλώσεις κορυφαίων Τούρκων αξιωματούχων, οι οποίες καταδεικνύουν την ενόχληση της Άγκυρας για τον σταθεροποιητικό ρόλο Ελλάδας και Κύπρου στην Ανατολική Μεσόγειο και την Ευρώπη.
Η “παραφωνία” του Χακάν Φιντάν
Ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, κατά τη διάρκεια επαφών του στη Βιέννη, επιχείρησε να παρουσιάσει την Τουρκία ως έναν ιδανικό εταίρο για την Ευρωπαϊκή Ένωση, ισχυριζόμενος ότι η συνεργασία αυτή θα μπορούσε να αποφέρει εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. Ωστόσο, ο κ. Φιντάν δεν παρέλειψε να στοχοποιήσει την Ελλάδα και την Κύπρο, φωτογραφίζοντάς τις ως τις δύο χώρες που “βάζουν φρένο” στην περαιτέρω σύσφιξη των σχέσεων Τουρκίας-ΕΕ. Η ρητορική αυτή ερμηνεύεται ως μια προσπάθεια της Άγκυρας να απομονώσει τις ελληνικές θέσεις, παρουσιάζοντάς τις ως εμπόδιο στην οικονομική ευημερία των υπολοίπων Ευρωπαίων εταίρων.
Οι απειλές του Ομέρ Τσελίκ
Ακόμα πιο οξεία ήταν η τοποθέτηση του εκπροσώπου του κόμματος του Ερντογάν, Ομέρ Τσελίκ. Ο κ. Τσελίκ χρησιμοποίησε ιδιαίτερα προκλητική γλώσσα, προειδοποιώντας ότι η Ελλάδα “ξεστρατίζει” και ότι όποιος ακολουθεί τέτοια πορεία “καταλήγει στο χαντάκι”. Η δήλωση αυτή, που φέρει σαφείς απειλητικές προεκτάσεις, συνιστά ευθεία προσβολή της εθνικής κυριαρχίας και αναδεικνύει την επιθετική διάθεση της τουρκικής ηγεσίας όταν οι διπλωματικοί της ελιγμοί δεν αποδίδουν τα αναμενόμενα.
Το Ευρωκοινοβούλιο και τα “τουρκικά προϊόντα”
Την ίδια στιγμή, προβληματισμό προκαλούν οι κινήσεις εντός του Ευρωκοινοβουλίου. Σύμφωνα με πληροφορίες, κυκλοφορούν εκθέσεις που εισηγούνται την εξίσωση των τουρκικών προϊόντων με τα ευρωπαϊκά, μια κίνηση που αν υλοποιηθεί θα προσφέρει τεράστιο οικονομικό πλεονέκτημα στην Τουρκία χωρίς την απαραίτητη συμμόρφωση με τους κανόνες της ΕΕ. Η κριτική εστιάζεται στην έλλειψη σθεναρής αντίδρασης από το σώμα των Ελλήνων ευρωβουλευτών, οι οποίοι καλούνται να υπερασπιστούν τα εθνικά συμφέροντα απέναντι σε ισχυρά τουρκικά λόμπι.
Αναλύσεις
Γιώργος Ασλάν στη Βουλή της Τουρκίας: «Τι απέγιναν οι Χριστιανοί αυτής της γης;»
Ο ασσυριακής καταγωγής Τούρκος βουλευτής, ο μοναδικός Χριστιανός εντός της τουρκικής εθνοσυνέλευσης, απασφάλισε ξανά.
Μια παρέμβαση με βαρύ ιστορικό και πολιτικό φορτίο έκανε μέσα στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση ο Γιώργος Ασλάν, βουλευτής Μαρντίν του DEM Partisi και μέλος της ασσυριακής/συριακής χριστιανικής κοινότητας, θέτοντας ευθέως το ερώτημα που το τουρκικό κράτος αποφεύγει επί δεκαετίες: τι απέγιναν οι εκατομμύρια Χριστιανοί της Ανατολίας;
Γράφει ο Χρήστος Κωνσταντινίδης
Η παρέμβαση έγινε με αφορμή τη συζήτηση για τα γεγονότα του 1915 και την επέτειο της Γενοκτονίας των Αρμενίων. Σύμφωνα με τουρκικά μέσα, ο Ασλάν απευθύνθηκε στους συναδέλφους του λέγοντας ότι το 1915 ο πληθυσμός υπό οθωμανική διοίκηση ήταν περίπου 13 εκατομμύρια, εκ των οποίων τα 3 εκατομμύρια ήταν Αρμένιοι, Ασσύριοι/Σύριοι και άλλοι χριστιανικοί λαοί. «Σήμερα είμαστε στο 2026. Ενώ ο πληθυσμός αυτών των λαών θα έπρεπε να αριθμεί εκατομμύρια, είναι μόλις 50.000. Τι απέγιναν αυτοί οι άνθρωποι; Γιατί δεν αυξήθηκε ο πληθυσμός τους; Πού πήγαν;», ρώτησε.
Η φράση του συμπυκνώνει όλο το ιστορικό ερώτημα. Το 1915 σε αυτά τα χώματα ζούσαν εκατομμύρια Αρμένιοι, Ασσύριοι και Ρωμιοί. Σήμερα οι πληθυσμοί τους μετρώνται σε δεκάδες χιλιάδες. Τι συνέβη σε αυτούς τους ανθρώπους;
1915’te bu topraklarda milyonlarca Ermeni, Süryani ve Rum yaşıyordu. Bugün nüfusları onbinlerle ifade ediliyor. Bu insanlara ne oldu? pic.twitter.com/qLwwviQE21
— George Aslan (@george_aryo) April 29, 2026
Η απάντηση Τούρκου βουλευτή και η επιμονή του Ασλάν
Στην παρέμβαση του Ασλάν απάντησε ο Τουρχάν Τσομέζ, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του İYİ Parti, απορρίπτοντας τον όρο γενοκτονία. Υποστήριξε ότι η απόφαση του 1915 «δεν ήταν απόφαση γενοκτονίας» και ότι μέρος των Αρμενίων μετακινήθηκε επειδή, κατά τον ίδιο, συνδεόταν με οργανώσεις όπως οι Χιντσάκ και οι Τασνάκ. Παραδέχθηκε ότι υπήρξαν άνθρωποι που έχασαν τη ζωή τους στη διαδρομή, αλλά επέμεινε στην κλασική γραμμή της τουρκικής άρνησης, ότι επρόκειτο για «ιστορική διαδικασία» και όχι για οργανωμένο σχέδιο εξόντωσης.
Ο Ασλάν δεν άφησε την απάντηση αναπάντητη. Επανήλθε με μια ακόμη πιο καίρια ερώτηση: «Ας αφήσουμε στην άκρη τους Αρμενίους, αφού ίσως έχετε κάποια επιχειρήματα. Οι Ασσύριοι τι έκαναν; Ποιο ήταν το αμάρτημά τους;». Η φράση αυτή καταγράφεται και στα πρακτικά της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, όπου φαίνεται καθαρά ότι ο Ασλάν ζήτησε απάντηση ειδικά για την τύχη των Ασσυρίων.
Η απάντηση του Τσομέζ ήταν πολιτικά αποκαλυπτική. Αντί να απαντήσει επί της ουσίας, είπε ότι «αυτό το έθνος έφερε Σύριους σαν εσάς και τους έκανε βουλευτές», υποστηρίζοντας στη συνέχεια ότι οι Σύριοι έφυγαν από την Τουρκία «για κάποιους λόγους» και καλώντας να μη γίνεται «εκμετάλλευση» του ζητήματος.
Δεν είναι η πρώτη φορά που μιλά
Η παρέμβαση αυτή δεν αποτελεί μεμονωμένο επεισόδιο. Ο Γιώργος Ασλάν έχει επανειλημμένα θέσει μέσα στην τουρκική Βουλή ζητήματα που αφορούν τους Αρμενίους, τους Ρωμιούς και τους Ασσύριους της Ανατολίας. Στα πρακτικά της 18ης Ιουνίου 2025, για παράδειγμα, καταγράφεται οξύτατη αντιπαράθεση όταν ο Ασλάν μίλησε για τον Ταλαάτ Πασά, τον Ρεσίτ Πασά και τις σφαγές εναντίον χριστιανικών πληθυσμών, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις από εθνικιστές βουλευτές. Ήταν ένα ράπισμα μέσα στην τουρκική εθνοσυνέλευση, όπως είχε χαρακτηρίσει τότε την παρέμβασή του το Geopolitico.
Στα ίδια πρακτικά, ο Ασλάν είχε θέσει το ίδιο δημογραφικό ερώτημα! Το 1915, είπε, περίπου 3 εκατομμύρια από τον πληθυσμό της οθωμανικής επικράτειας ήταν χριστιανικοί λαοί — Αρμένιοι, Ρωμιοί και Σύριοι/Ασσύριοι — ενώ σήμερα, σε μια Τουρκία 86 εκατομμυρίων, οι πληθυσμοί αυτοί εκφράζονται σε δεκάδες χιλιάδες. Τον Δεκέμβριο του 2023, είχε προκαλέσει οργή στους Τούρκους βουλευτές, όταν συνεχάρη Αρμένιους, Έλληνες και Ασσύριους για τα Χριστούγεννα.
Το ερώτημα που χτυπά την τουρκική άρνηση
Το βάρος της παρέμβασης Ασλάν δεν βρίσκεται μόνο στους αριθμούς. Βρίσκεται στο ότι το ερώτημα τέθηκε μέσα στο τουρκικό Κοινοβούλιο, από έναν Χριστιανό βουλευτή, απόγονο των γηγενών κοινοτήτων της Ανατολίας.
Δεν είπε κάτι περίπλοκο. Δεν χρειάστηκε μακροσκελή ανάλυση. Έθεσε το απλό, αμείλικτο ερώτημα της Ιστορίας: αν οι Χριστιανοί της Ανατολίας ήταν εκατομμύρια, γιατί σήμερα έχουν σχεδόν εξαφανιστεί;
Αυτό το ερώτημα αφορά τους Αρμενίους. Αφορά τους Έλληνες της Μικράς Ασίας, του Πόντου, της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου. Αφορά τους Ασσύριους/Σύριους της Μεσοποταμίας και του Τουρ Αμπντίν. Αφορά όλους τους γηγενείς χριστιανικούς λαούς που βρέθηκαν μέσα στη δίνη της ύστερης Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και της συγκρότησης του τουρκικού εθνικού κράτους.
Αξίζει να τιμηθεί από την Ελλάδα;
Ναι, ένας βουλευτής που μέσα στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση θέτει δημόσια το ζήτημα της εξαφάνισης των χριστιανικών πληθυσμών της Ανατολίας αξίζει πολιτική και ηθική αναγνώριση από την Ελληνική Πολιτεία.
Όχι επειδή είναι «αντι-Τούρκος». Αυτό θα ήταν φθηνή ανάγνωση. Αλλά επειδή υπερασπίζεται τη μνήμη, την ιστορική αλήθεια και το δικαίωμα των γηγενών λαών της Ανατολίας να μη σβηστούν από τον χάρτη της Ιστορίας. Η Ελλάδα θα όφειλε να έχει αντανακλαστικά σε τέτοιες περιπτώσεις. Να τιμά ανθρώπους που, μέσα σε δύσκολο πολιτικό περιβάλλον, μιλούν για Αρμενίους, Έλληνες και Ασσύριους χωρίς να κρύβονται πίσω από τη σιωπή.
Ποια Τουρκία βλέπουμε;
Η παρέμβαση Ασλάν δείχνει ότι υπάρχουν δύο πραγματικότητες μέσα στη σημερινή Τουρκία.
Η μία είναι η επίσημη Τουρκία της άρνησης, του κρατικού εθνικισμού, της μετατόπισης ευθυνών, της λογικής ότι όποιος μιλά για Γενοκτονία «προσβάλλει το έθνος». Αυτή είναι η Τουρκία που γνωρίσαμε στον 20ό αιώνα και που συνεχίζει να παράγει πολιτικό λόγο γύρω από την άρνηση, την ισχύ και τον φόβο.
Η άλλη είναι η Ανατολία των λαών που επέζησαν, των Αρμενίων, των Ρωμιών, των Ασσυρίων, των Κούρδων, των ανθρώπων που ξέρουν ότι η Ιστορία δεν αρχίζει από το τουρκικό εθνικό αφήγημα. Με αυτήν την Ανατολία μπορεί να υπάρξει ειρήνη, συνεννόηση και αληθινή φιλία. Όχι με βάση τη λήθη, αλλά με βάση την αναγνώριση.
Η πραγματική συμφιλίωση δεν χτίζεται με φωτογραφίες, διπλωματικές χειραψίες και κενά συνθήματα. Χτίζεται όταν κάποιος έχει το θάρρος να ρωτήσει: πού πήγαν οι άνθρωποι που ζούσαν εδώ;
Ο Γιώργος Ασλάν το έχει διαπράξει επανειλημμένως μέσα στην Τουρκική Βουλή. Και αυτό, από μόνο του, είναι πράξη ιστορικής σημασίας.
Αναλύσεις
Ελλάδα – Τουρκία – Γαλλία: Πυρηνικές κεφαλές σε Dassault Rafale και νέα γεωπολιτική σε Αιγαίο
Στο νέο γεωπολιτικό παίγνιο του Αιγαίου και της λεγόμενης προστασίας του Ισραήλ, η εξίσωση Ελλάδα–Γαλλία απέναντι στην Τουρκία, δείχνει ότι η αποτροπή έχει πλέον αποκτήσει και πυρηνική σκιά.
Έρευνα για τα τροχαία στην Ελλάδα: Κάθε αριθμός και μια ζωή – Η άσφαλτος που σκοτώνει, σακατεύει και πληγώνει οικογένειες
Το φαινόμενο των τροχαίων στην Ελλάδα σε όλη του τη διάσταση: από τα στατιστικά στοιχεία και τις μαρτυρίες επιζώντων, μέχρι...
Μαυρίδης: Η Ε.Ε. πρέπει να θέσει ρητά το ζήτημα των κρατουμένων στο Αζερμπαϊτζάν
Απελευθέρωση των Αρμενίων πολιτικών κρατουμένων από το Μπακού, το μήνυμα του Κύπριου Ευρωβουλευτή.
Στην ΕΣΗΕΑ η παρουσίαση του βιβλίου «Μετανάστευση και Διαχείριση Συνόρων» του Κώστα Καραγάτσου
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 7 Μαΐου 2026, στις 18:30, στην αίθουσα εκδηλώσεων της ΕΣΗΕΑ «Γεώργιος Καραντζάς», στην Ακαδημίας...
Το “φρένο” της Αθήνας στα σχέδια της Άγκυρας και η ρητορική των προκλήσεων
Ανάλυση από τον διευθυντή σύνταξης του δελτίου ειδήσεων του Star Channel Ηλία Παπανικολάου στην εκπομπή Leaders+
Γιώργος Ασλάν στη Βουλή της Τουρκίας: «Τι απέγιναν οι Χριστιανοί αυτής της γης;»
Ο ασσυριακής καταγωγής Τούρκος βουλευτής, ο μοναδικός Χριστιανός εντός της τουρκικής εθνοσυνέλευσης, απασφάλισε ξανά.
-
Πολιτική3 εβδομάδες πριν«Μπλόκο» από τις ελληνικές αρχές στην Ισίν Καρατζά στο «Ελευθέριος Βενιζέλος»! Απέλαση με φόντο την Κομοτηνή και το επεισόδιο του 2024
-
Διεθνή2 μήνες πρινΤραγωδία στο Μπαλίκεσιρ! Συντριβή τουρκικού F-16 – Νεκρός ο πιλότος – Σοκάρει η στιγμή της πτώσης (ΒΙΝΤΕΟ)
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ1 μήνα πρινΟ Τασούλας ξέχασε στον αέρα τα λόγια του! Το φάλτσο της 25ης Μαρτίου που έδειξε αμηχανία στο ύψος του θεσμού του προέδρου της Δημοκρατίας
-
Άμυνα2 μήνες πρινΤραγωδία στο Μπαλίκεσιρ: Αποκαλύφθηκε η ταυτότητα του πιλότου του F-16 που συνετρίβη! «Είμαστε εδώ για το μέλλον μας στους αιθέρες» δήλωνε σε πρωτοχρονιάτικο μήνυμα της Πολεμικής Αεροπορίας
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΣτρατηγική Σύμπραξη Ελλάδας-Κορέας-ΗΠΑ! Ο Όμιλος ONEX Μετατρέπει τα Ελληνικά Ναυπηγεία σε Διεθνή Κόμβο Καινοτομίας
-
Πολιτική3 μήνες πρινΠοιος προστατεύει την αλήθεια; Ο «Έλληνας» δολοφόνος στη Γερμανία που…. δεν ήταν ποτέ Έλληνας
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινH Γκίλφοϊλ πήρε το “όπλο” της! «Είμαι εδώ ως Αμερικανίδα πρέσβης και αυτό σημαίνει να αντισταθώ πολύ επιθετικά στα κινεζικά συμφέροντα» – Η Ελευσίνα ως «αντίβαρο» στον Πειραιά
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΤούρκος διπλωμάτης αποστομώνει Έλληνες Ακαδημαϊκούς ότι η Τουρκία έχει δικαιώματα στο Αιγαίο! “Σημάδι ότι η «Γαλάζια Πατρίδα» είναι πλέον βυθισμένη σε βαθιά νερά”