Η μεγάλη πληγή της Ελλάδας μετά την οικονομική κρίση του 2010 δεν ήταν μόνο το χρέος και η ανεργία. Ήταν η μαζική φυγή των πιο παραγωγικών της πολιτών. Περισσότεροι από 600.000 Έλληνες, κυρίως νέοι ηλικίας 25-44 ετών, εγκατέλειψαν τη χώρα μεταξύ 2010 και 2022, σύμφωνα με στοιχεία του Eurostat και του ΟΟΣΑ.

Πολλοί από αυτούς ήταν επιστήμονες, μηχανικοί, ερευνητές και στελέχη τεχνολογίας, οι ”εγκέφαλοι” που θα μπορούσαν να είχαν στηρίξει την ανάκαμψη. Σήμερα, η ελληνική διασπορά ξεπερνά τα 5 εκατομμύρια άτομα (κατά προσέγγιση), η μισή Ελλάδα είναι έξω. Μόνο στην Αμερική, τη Βρετανία και τη Γερμανία εργάζονται δεκάδες χιλιάδες Έλληνες σε υψηλόβαθμες θέσεις σε τεχνολογικές εταιρείες, πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα. Μια πρόσφατη έρευνα του εθνικού κέντρου τεκμηρίωσης (ΕΚΤ) δείχνει ότι μεγάλο μέρος των ακαδημαϊκών της διασποράς δραστηριοποιείται σε STEM πεδία (επιστήμες, τεχνολογία, μηχανική, μαθηματικά), με το 30% να βρίσκεται στις ΗΠΑ και το 26% στη Βρετανία.

Η ελληνική πολιτεία μέσω της πρωτοβουλίας ReBrain Greece του υπουργείου εργασίας, οργανώνει «ημέρες καριέρας» σε μεγάλες πόλεις του εξωτερικού, από το Λονδίνο και το Ντίσελντορφ μέχρι τη Νέα Υόρκη. Εκεί, ελληνικές εταιρείες συναντούν νέους Έλληνες επιστήμονες και στελέχη, παρουσιάζοντας ευκαιρίες εργασίας και κίνητρα. Το πιο σημαντικό είναι η μειωμένη φορολογία: 50% μείωση του φόρου εισοδήματος για τα πρώτα επτά χρόνια επαναπατρισμού, αυτόματη αναγνώριση ιατρικών ειδικοτήτων από ΗΠΑ, Καναδά και άλλες χώρες.

Αυτές οι προσπάθειες είναι θετικές, αλλά περιορισμένες. Αν η Ελλάδα θέλει πραγματικά να ανακάμψει και να αποκτήσει κυρίαρχο ρόλο στην ευρωπαϊκή ένωση, πρέπει να υιοθετήσει ένα πιο φιλόδοξο, συστηματικό μοντέλο. Ένα μοντέλο που έχει ήδη δοκιμαστεί με επιτυχία από την Κίνα.

Η Κίνα, από τη δεκαετία του 1990, ακολούθησε μια στρατηγική «αντίστροφης διαρροής εγκεφάλων» που την μετέτρεψε από χώρα αντιγραφής προϊόντων σε παγκόσμιο τεχνολογικό γίγαντα. Αρχικά παρήγαγε φθηνές απομιμήσεις αμερικανικών και ευρωπαϊκών προϊόντων, μπαίνοντας έτσι στις αγορές της δύσης. Στη συνέχεια, με κρατικές πρωτοβουλίες, έστειλε χιλιάδες νέους για σπουδές και εργασία σε κορυφαίες αμερικανικές και ευρωπαϊκές εταιρείες. Στόχος ήταν να αποκτήσουν τεχνογνωσία, να εργαστούν σε εταιρείες όπως η IBM, η Google ή η Siemens και να επιστρέψουν. Το εμβληματικό πρόγραμμα «Thousand Talents Plan» (πρόγραμμα χιλίων ταλέντων), που ξεκίνησε το 2008, προσέφερε υψηλούς μισθούς, ερευνητική υποδομή και κίνητρα σε επιστήμονες κινεζικής καταγωγής (και όχι μόνο) για να μεταφέρουν γνώση πίσω στην πατρίδα τους. Παρότι το πρόγραμμα δέχθηκε κριτική από τις ΗΠΑ για μεταφορά πνευματικής ιδιοκτησίας, τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά, χιλιάδες επιστήμονες επέστρεψαν, δημιουργήθηκαν νέες εταιρείες, ενισχύθηκε η έρευνα και η Κίνα πέρασε από αντιγραφή σε καινοτομία στην 4η Βιομηχανική Επανάσταση.

Οι νέοι Κινέζοι που σπούδαζαν στο εξωτερικό επέστρεφαν αμέσως μετά το πτυχίο, εντασσόμενοι σε κρατικά ερευνητικά ιδρύματα ή ιδιωτικές εταιρείες που ιδρύθηκαν με κρατική στήριξη. Το αποτέλεσμα; Εκρηκτική αύξηση του ΑΕΠ, κυριαρχία σε αγορές και οικονομική διείσδυση σε χώρες που χρειάζονταν χρηματοδότηση. Η Κίνα δεν πολέμησε με όπλα, ”πολέμησε” με τεχνογνωσία, ανθρώπινο κεφάλαιο και την οικονομία.

Η Ελλάδα έχει παρόμοια ιστορία μεταναστεύσεων. Τον 20ό αιώνα έχασε πληθυσμό με τρία-τέσσερα μεγάλα κύματα προς ΗΠΑ, Αυστραλία και Γερμανία. Μετά τη μικρασιατική καταστροφή του 1922 δέχθηκε πρόσφυγες, ενώ τη δεκαετία του ’80 επαναπατρίστηκαν Έλληνες από την πρώην Σοβιετική Ένωση. Χωρίς αυτές τις εισροές, ο πληθυσμός σήμερα ίσως να μην ξεπερνούσε τα 5 εκατομμύρια. Η κρίση του 2010 όμως ήταν διαφορετική, έφυγαν οι πιο μορφωμένοι, οι πιο παραγωγικοί.

Ωστόσο, τα δεδομένα δείχνουν ότι τα βασικά κίνητρα επιστροφής παραμένουν μη οικονομικά. Η οικογένεια και η ποιότητα ζωής αποτελούν τους κύριους λόγους επιστροφής, ενώ οι μισθοί και οι επαγγελματικές προοπτικές εξακολουθούν να υστερούν σε σχέση με το εξωτερικό.

Σημαντικό είναι επίσης το προφίλ των επαναπατρισμένων:

– 10% εργάζονται στον τομέα της τεχνολογίας και της πληροφορικής

-10% στην εκπαίδευση

-7% στην υγεία

-5% στην ενέργεια και τις ανανεώσιμες πηγές

Τα στοιχεία αυτά αποδεικνύουν ότι η Ελλάδα διαθέτει ήδη ένα κρίσιμο απόθεμα ανθρώπινου κεφαλαίου με διεθνή εμπειρία. Το ζητούμενο είναι η αξιοποίησή του.

Για να αντιστρέψει αυτή την πορεία, η Ελλάδα πρέπει να κάνει ό,τι η Κίνα.

-Πρώτον, να προσεγγίσει ενεργά τους Έλληνες του εξωτερικού, όχι μόνο με roadshows, αλλά με στοχευμένα προγράμματα όπως το κινεζικό. Να προσφέρει όχι μόνο φορολογικά κίνητρα, αλλά και υψηλότερους μισθούς (τουλάχιστον κοντά στον ευρωπαϊκό μέσο όρο), ερευνητική υποδομή και ευκαιρίες ίδρυσης εταιρειών

-Δεύτερον, να εξασφαλίσει ότι οι νέοι που σπουδάζουν σήμερα στο εξωτερικό επιστρέφουν αμέσως μετά, με θέσεις εργασίας που αξιοποιούν τις γνώσεις τους

-Τρίτον, να διορθώσει τα κακώς κείμενα, γραφειοκρατία, διαφάνεια, σταθερότητα. Χωρίς αυτά, κανένα κίνητρο δεν αρκεί.

Τι μπορεί να μάθει η Ελλάδα από την Κίνα

Η απλή σύγκριση με την Κίνα θα ήταν αφελής, καθώς πρόκειται για διαφορετικά πολιτικά και οικονομικά συστήματα. Ωστόσο, ορισμένες αρχές είναι μεταφέρσιμες:

1. Στρατηγική προσέλκυσης
Η Κίνα δημιούργησε ένα συνεκτικό πλαίσιο που συνδέει εκπαίδευση, αγορά εργασίας και βιομηχανική πολιτική

2. Σύνδεση τεχνογνωσίας με παραγωγή
Η επιστροφή επιστημόνων δεν έχει αξία αν δεν ενσωματωθεί στην παραγωγική βάση. Η Ελλάδα χρειάζεται να ενισχύσει κλάδους υψηλής τεχνολογίας και εξωστρέφειας

3. Ανταγωνιστικοί μισθοί και συνθήκες εργασίας
Η διαφορά αποδοχών με την υπόλοιπη Ευρώπη παραμένει βασικό εμπόδιο. Χωρίς ουσιαστική σύγκλιση, η επιστροφή θα παραμείνει περιορισμένη

4. Θεσμική αξιοπιστία και μείωση γραφειοκρατίας
Έρευνες δείχνουν ότι έως και 79% των Ελλήνων του εξωτερικού θεωρούν κρίσιμη τη βελτίωση των θεσμών για να επιστρέψουν

Το διακύβευμα της επόμενης δεκαετίας

Η Ελλάδα βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Διαθέτει ένα παγκόσμιο δίκτυο ανθρώπων με υψηλή εξειδίκευση, εμπειρία και πρόσβαση σε διεθνείς αγορές. Αν αυτό το δίκτυο ενεργοποιηθεί στρατηγικά, μπορεί να αποτελέσει μοχλό ανάπτυξης. Το ζητούμενο δεν είναι απλώς η επιστροφή των Ελλήνων του εξωτερικού, αλλά η δημιουργία ενός περιβάλλοντος που θα τους επιτρέψει να παράγουν, να καινοτομήσουν και να επενδύσουν στη χώρα.

Το σύνθημα «κάν’ το όπως η Κίνα» δεν πρέπει να εκληφθεί ως αντιγραφή, αλλά ως υπενθύμιση μιας βασικής αρχής, καμία χώρα δεν αναπτύχθηκε χωρίς να επενδύσει συστηματικά στο ανθρώπινο κεφάλαιό της. Η Ελλάδα έχει πλέον την ευκαιρία να μετατρέψει μια δεκαετία απώλειας σε μια νέα εποχή δημιουργίας. Το αν θα το καταφέρει, θα εξαρτηθεί από το αν θα δει το brain drain όχι ως πρόβλημα του παρελθόντος, αλλά ως εργαλείο για το μέλλον.

Αν γίνει σωστά, το αποτέλεσμα θα είναι εντυπωσιακό. Νέες εταιρείες με έδρα την Ελλάδα, τεχνολογική κυριαρχία, αύξηση εξαγωγών, ενίσχυση του ΑΕΠ και ισχυρή φωνή στην ΕΕ. Η Κίνα το ξεκίνησε πριν 30 χρόνια και σήμερα είναι υπερδύναμη. Η Ελλάδα μπορεί να ακολουθήσει παρόμοια πορεία, όχι για να γίνει Κίνα, αλλά για να γίνει η πιο δυναμική οικονομία της νοτιοανατολικής Ευρώπης.

Ας το κάνουμε λοιπόν όπως η Κίνα

Η επιλογή της βάσης υποστήριξης για υπεράκτιες γεωτρήσεις στο Ιόνιο δεν αποτελεί μια απλή λιμενική δραστηριότητα, αλλά ένα έργο υψηλής προστιθέμενης αξίας.

Στην πράξη, πρόκειται για έναν «αφανή πλούτο», που συχνά αποδεικνύεται εξίσου σημαντικός με την ίδια την εξόρυξη, καθώς η ανάπτυξη δραστηριοτήτων συνοδεύεται από ένα εκτεταμένο πλέγμα υποστηρικτικών υπηρεσιών, που εκτείνεται από εξειδικευμένους μηχανικούς και γεωλόγους έως ναυτιλιακές, λιμενικές και βιομηχανικές υποδομές.

Ουσιαστικά, πέρα από το ενεργειακό αποτέλεσμα, το πραγματικό οικονομικό αποτύπωμα εντοπίζεται στη λιμενική διαχείριση και στο πλέγμα υπηρεσιών που θα αναπτυχθεί γύρω από τη γεώτρηση: εφοδιαστική υποστήριξη, μεταφορά προσωπικού, συντήρηση εξοπλισμού, αποθήκευση και διαχείριση υλικών.

Όπως επισημαίνουν στη «Ν» παράγοντες της αγοράς, ο λιμένας που θα επιλεγεί δεν θα λειτουργήσει απλώς υποστηρικτικά, αλλά θα μετατραπεί σε πλήρη ενεργειακό κόμβο.

υπηρεσίες που σχετίζονται με τη λιμενική βάση και την υποστήριξη των δραστηριοτήτων.

Με άλλα λόγια, ένα μεγάλο μέρος της αξίας δεν βρίσκεται μόνο στο υπέδαφος, αλλά ξεκινά από τον λιμένα.

Σε αυτό το πλαίσιο, τρεις λιμένες της Δυτικής Ελλάδας -Πάτρας, Ηγουμενίτσας, Αστακού- διεκδικούν τη διαχείριση της βάσης.

Ο καθένας διαθέτει διαφορετικά συγκριτικά πλεονεκτήματα, από τη διασύνδεση με διεθνή δίκτυα έως τη βιομηχανική υποδομή και τη γεωγραφική εγγύτητα στα πιθανά κοιτάσματα.

Σημειώνεται ότι το σχήμα της εξόρυξης του έργου, που αρχικά ανήκε κατά 75% στην Energean Hellas και 25% στην HELLENiQ Upstream, αναδιαμορφώνεται μετά τη συμφωνία συμμετοχής (farmin), με την ExxonMobil να αποκτά το 60%, την Energean το 30% και την HELLENiQ Upstream το 10%.

Η Energean διατηρεί τον ρόλο του Διαχειριστή (operator) κατά την ερευνητική φάση, ενώ σε περίπτωση εμπορικής ανακάλυψης του κοιτάσματος τη διαχείριση ανάπτυξης θα αναλάβει η ExxonMobil.

Πάτρα: Ισχυρό οικονομικό και αναπτυξιακό αποτύπωμα

Η πιθανή επιλογή του Λιμένα της Πάτρας ως βάσης υποστήριξης των υπεράκτιων γεωτρήσεων στο Ιόνιο συνιστά, σύμφωνα με τον διευθύνοντα σύμβουλο του ΟΛΠΑ και πρόεδρο της ΕΛΙΜΕ, Παναγιώτη Αναστασόπουλο, μια εξέλιξη με ισχυρό οικονομικό, αναπτυξιακό και γεωστρατηγικό αποτύπωμα, όχι μόνο για την πόλη, αλλά για το σύνολο της Δυτικής Ελλάδας.

Όπως επισημαίνει στη «Ν», το διακύβευμα δεν περιορίζεται στην ίδια την εξόρυξη, αλλά επεκτείνεται στη λιμενική διαχείριση και στο σύνολο των υποστηρικτικών δραστηριοτήτων που θα αναπτυχθούν γύρω από αυτή.

Αναφορικά με τα άμεσα οικονομικά οφέλη, ο κ. Αναστασόπουλος σημειώνει ότι για το λιμάνι είναι πολυεπίπεδα.

Καταρχάς, δημιουργείται μια νέα, σταθερή ροή εσόδων από λιμενικές υπηρεσίες υψηλής αξίας,
όπως η εξυπηρέτηση εξειδικευμένων πλοίων υποστήριξης (PSV), η διαχείριση φορτίων εξοπλισμού και η παροχή υπηρεσιών logistics στον Νότιο Λιμένα.

Παράλληλα, ενισχύεται η εμπορική δραστηριότητα του λιμένα, καθώς αυξάνεται σημαντικά η διακίνηση φορτίων και υλικών.

Το σημαντικότερο, επισημαίνει επίσης ο ίδιος, είναι ότι ο λιμένας παύει να λειτουργεί μονοδιάστατα και αποκτά έναν νέο, στρατηγικό ρόλο ως ενεργειακός κόμβος, γεγονός που αυξάνει τη συνολική του αξία και την ελκυστικότητά του για επενδύσεις.

Τονίζει ότι η γεωγραφική θέση της Πάτρας, σε συνδυασμό με το μέγεθος της πόλης -την τρίτη μεγαλύτερη στην Ελλάδα- και την εγγύτητά της στην Αθήνα, ενισχύει, όπως σημειώνει, την ελκυστικότητά της για τέτοιου είδους επενδύσεις.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνει και στο αποτύπωμα της απασχόλησης. Σύμφωνα με τον κ. Αναστασόπουλο, η ανάπτυξη μιας τέτοιας δραστηριότητας μπορεί να δημιουργήσει εκατοντάδες άμεσες θέσεις εργασίας και πολλαπλάσιες έμμεσες, σε ένα ευρύ φάσμα
δραστηριοτήτων, που εκτείνεται από τη λιμενική λειτουργία και τις τεχνικές υπηρεσίες έως τις μεταφορές, την αποθήκευση και την παροχή υποστηρικτικών υπηρεσιών.

Το υψηλό επίπεδο εξειδίκευσης που απαιτείται, τονίζει, δημιουργεί τις προϋποθέσεις για τη
διαμόρφωση μιας νέας «αγοράς γνώσης» στην περιοχή.

Παράλληλα, επισημαίνει ότι η τοπική οικονομία μπορεί να ωφεληθεί σημαντικά, καθώς μικρομεσαίες επιχειρήσεις θα ενταχθούν σε νέες αλυσίδες αξίας, ενώ η αυξημένη οικονομική δραστηριότητα θα λειτουργήσει πολλαπλασιαστικά.

Ωστόσο, ο ίδιος ξεκαθαρίζει ότι η προσαρμογή του λιμένα σε έναν τέτοιο ρόλο προϋποθέτει στοχευμένες επενδύσεις σε υποδομές, όπως η ενίσχυση προβλητών, η δημιουργία εξειδικευμένων ζωνών διαχείρισης εξοπλισμού και η αναβάθμιση των συστημάτων ασφάλειας και περιβαλλοντικής προστασίας, καθώς και η βελτίωση της διασύνδεσης με τα δίκτυα
μεταφορών.

Σε στρατηγικό επίπεδο, τονίζει ότι η Πάτρα διαθέτει συγκριτικά πλεονεκτήματα έναντι άλλων λιμένων της Μεσογείου, όπως η γεωγραφική εγγύτητα στα πιθανά ενεργειακά πεδία, η υφιστάμενη υποδομή και η δυνατότητα διασύνδεσης με ευρωπαϊκά δίκτυα.

Παράγοντας σταθερότητας

Η κρατική υπόσταση του λιμένα προσφέρει, όπως σημειώνει ο CEO του ΟΛΠΑ, σταθερότητα, που αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για επενδύσεις μακράς διάρκειας.

Υπογραμμίζει εξάλλου, ότι η ανάπτυξη τέτοιων δραστηριοτήτων συνοδεύεται από αυστηρά πρότυπα περιβαλλοντικής προστασίας και ασφάλειας, ενώ η επιτυχία του εγχειρήματος προϋποθέτει διαφάνεια και διάλογο με την τοπική κοινωνία.

Σημειώνει ότι, παρά τη σαφή διεκδίκηση, η τελική απόφαση παραμένει ανοιχτή. Όπως προκύπτει, το λιμάνι της Πάτρας τοποθετείται με όρους ετοιμότητας και στρατηγικής
προοπτικής, αναδεικνύοντας τα πλεονεκτήματά του, αλλά αναμένοντας τις εξελίξεις.

O Αστακός στο ραντάρ του κοινοπρακτικού σχήματος

Στο ίδιο πλαίσιο διεκδίκησης, στο «κάδρο» των υποψήφιων λιμενικών βάσεων διαχείρισης της εξόρυξης βρίσκεται και το λιμάνι του Αστακού.

Όπως δήλωσε στη «Ν» ο κ. Δημήτρης Κολώνιας, αντιπρόεδρος της εταιρείας Αkarport Α.Ε., που διαχειρίζεται τον λιμένα Πλατυγιάλι, στην περιοχή του Αστακού μέσω της Astakos Terminal A.E., στελέχη από το κοινοπρακτικό σχήμα είχαν πραγματοποιήσει παλαιότερα διερευνητική επίσκεψη και στο λιμάνι του Αστακού.

Όπως τόνισε, η περιοχή του Πλατυγιαλίου συγκεντρώνει κρίσιμα πλεονεκτήματα για την
υποστήριξη δραστηριοτήτων εξόρυξης, καθώς βρίσκεται μακριά από κατοικημένες ζώνες, διαθέτει εκτεταμένους ελεύθερους χώρους και μπορεί να φιλοξενήσει τόσο τον βασικό εξοπλισμό όσο και τις συνοδευτικές υπηρεσίες ενός τέτοιου έργου.

«Αποτελεί το πιο ενδεδειγμένο σημείο για την εγκατάσταση υποδομών που σχετίζονται με την εξόρυξη», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνει και στα τεχνικά χαρακτηριστικά του λιμένα, υπογραμμίζοντας ότι τα βάθη φθάνουν τα 14,5 μέτρα, ενώ οι υφιστάμενες υποδομές κρίνονται επαρκείς για την καθημερινή εξυπηρέτηση απαιτητικών επιχειρησιακών αναγκών.

Το ενδιαφέρον αυτό αποκτά πρόσθετη σημασία, καθώς ο Λιμένας Αστακού βρίσκεται σε καθεστώς ουσιαστικού τραπεζικού ελέγχου.

Η διαχειρίστρια εταιρεία Astakos Terminal A.E. εντάσσεται σε εταιρική δομή που ελέγχεται από τις Alpha Bank και Τράπεζα Πειραιώς. Μέσω της μητρικής APE Investment Property A.E., η Alpha Bank κατέχει περίπου το 71% του σχήματος, ενώ η Τράπεζα Πειραιώς το υπόλοιπο 29%.

«Ηγουμενίτσα: Με προβάδισμα εγγύτητας»

Στο ίδιο πλαίσιο ανταγωνισμού για την ανάληψη του ρόλου βάσης υποστήριξης του έργου εξόρυξης υδρογονανθράκων στο Ιόνιο, η Ηγουμενίτσα προβάλλει τα δικά της επιχειρησιακά πλεονεκτήματα.

Ο διευθύνων σύμβουλος του ΟΛΗΓ, Αθανάσιος Πορφύρης, μιλώντας στη «Ν», είπε ότι εν όψει αυτού του σημαντικού έργου ο Λιμένας Ηγουμενίτσας αποκτά αναβαθμισμένο ρόλο στο πλαίσιο των υπεράκτιων ερευνών στο Ιόνιο, ως ο πλησιέστερος λιμένας στο Block 2 και, κατ’ επέκταση, ως βασικός επιχειρησιακός κόμβος υποστήριξης.

Όπως επισημαίνει, η επιλογή της Ηγουμενίτσας εντάσσεται σε έναν ευρύτερο στρατηγικό σχεδιασμό, που συνδέει την ανάπτυξη των ενεργειακών έργων με σύγχρονες λιμενικές υποδομές.

Η υπογραφή της σύμβασης για την ερευνητική γεώτρηση τον Απρίλιο του 2026 επιταχύνει τις εξελίξεις, μετατοπίζοντας το βάρος από την παραδοσιακή λειτουργία του λιμένα προς έναν πιο σύνθετο ρόλο βιομηχανικού και εφοδιαστικού σταθμού.

Στο πλαίσιο αυτό, το νέο Master Plan του ΟΛΗΓ, που έχει λάβει θετικές γνωμοδοτήσεις από την ΕΣΑΛ, προβλέπει τη σταδιακή μετατροπή του λιμένα σε κόμβο που θα εξυπηρετεί όχι μόνο επιβατικές ροές προς την Ιταλία, αλλά και δραστηριότητες υψηλής επιχειρησιακής έντασης.

Η δυνατότητα εξυπηρέτησης δεξαμενόπλοιων και εξειδικευμένων πλοίων υποστήριξης αποτελεί, σύμφωνα με τον ίδιο, βασικό συγκριτικό πλεονέκτημα.

Καθοριστική θεωρείται και η ολοκλήρωση εντός του 2026 της Γ’ φάσης έργων, που αναμένεται να αποσυμφορήσει το λιμάνι και να δημιουργήσει σημαντικούς διαθέσιμους χώρους για αποθήκευση και διαχείριση εξοπλισμού.

Στους χώρους αυτούς προβλέπεται να αναπτυχθούν δραστηριότητες όπως βάσεις εφοδιασμού γεωτρήσεων, αποθήκες καυσίμων και ζώνες ναυπηγοεπισκευαστικής υποστήριξης.

Παράλληλα, ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στον περιβαλλοντικό προσανατολισμό του λιμένα, με την ανάπτυξη υποδομών ηλεκτροδότησης πλοίων από ξηράς (Onshore Power Supply), που στοχεύουν στη μείωση των εκπομπών και στη βελτίωση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος της λιμενικής δραστηριότητας.

Η γεωγραφική θέση της Ηγουμενίτσας, σε συνδυασμό με τη σύνδεσή της με την Εγνατία Οδό, ενισχύει, όπως σημειώνει, την ταχύτητα μεταφοράς εξοπλισμού και προσωπικού, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για περαιτέρω επενδύσεις σε ενεργειακές και ψηφιακές υποδομές στην ευρύτερη περιοχή.

Σε επίπεδο τοπικής οικονομίας, ο διευθύνων σύμβουλος του ΟΛΗΓ επισημαίνει ότι ο Δήμος Ηγουμενίτσας προβλέπεται να λαμβάνει ποσοστό 3,5% από τα έσοδα του λιμένα, ενώ η Περιφέρεια Ηπείρου θα εισπράττει το 5% των εσόδων από την παραγωγή υδρογονανθράκων, πόροι που αναμένεται να κατευθυνθούν σε έργα υποδομής.

Παρά τη δυναμική που διαμορφώνεται, η τελική επιλογή της βάσης παραμένει ανοιχτή.

Η Ηγουμενίτσα προβάλλει τα επιχειρησιακά της πλεονεκτήματα και την εγγύτητα στο πεδίο, διεκδικώντας ρόλο-κλειδί στο έργο, την ώρα που η απόφαση θα ληφθεί με βάση τεχνικά, οικονομικά και λειτουργικά κριτήρια σε ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον μεταξύ λιμένων.

Πάρης Τσιριγώτης

Πυρά στο δείπνο των ανταποκριτών του Λευκού Οίκου.

* Ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν καταδίκασε μία «απαράδεκτη» επίθεση και εξέφρασε την «υποστήριξή» του προς τον Ντόναλντ Τραμπ.

* Ο πρωθυπουργός της Ισπανίας Πέδρο Σάντσεθ καταδίκασε την «επίθεση που σημειώθηκε απόψε κατά του προέδρου». «Η βία δεν είναι ποτέ η απάντηση. Η ανθρωπότητα δεν θα προοδεύσει παρά με την δημοκρατία, την συνύπαρξη και την ειρήνη», έγραψε στο Χ ο ισπανός πρωθυπουργός.

* «Σοκαρισμένος» δήλωσε ο βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ «Κάθε επίθεση εναντίον των δημοκρατικών θεσμών ή εναντίον της ελευθερίας του Τύπου πρέπει να καταδικάζεται με τη μεγαλύτερη αυστηρότητα», δήλωσε ο Στάρμερ μέσω του λογαριασμού του στο X.

* «Η πολιτική βία δεν έχει θέση σε μια δημοκρατία», δήλωσε η επικεφαλής της διπλωματίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης Κάγια Κάλας .

Μέσω του X, η ευρωπαία αξιωματούχος δήλωσε επίσης «ανακουφισμένη» για το γεγονός ότι είναι ασφαλείς όλοι οι άνθρωποι που συμμετείχαν σ’ αυτή τη δεξίωση.

«Μια εκδήλωση που επρόκειτο να τιμήσει τον ελεύθερο Τύπο, ποτέ δεν θα έπρεπε να μετατραπεί σε σκηνή τρόμου», πρόσθεσε η Κάγια Κάλας.

* Ο πρωθυπουργός του Καναδά Μαρκ Κάρνεϊ δήλωσε «ανακουφισμένος» που ο πρόεδρος, η πρώτη κυρία και όλοι οι προσκεκλημένοι είναι ασφαλείς». Η πολιτική βία δεν έχει θέση σε μία δημοκρατία», έγραψε στο Χ ο καναδός πρωθυπουργός.

* «Ανακούφιση» εξέφρασαν και ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου, η πρόεδρος του Μεξικού Κλόντια Σέινμπαουμ και ο πρωθυπουργός της Ινδίας Ναρέντρα Μόντι, ενώ «σοκαρισμένος» δήλωσε ο πρωθυπουργός του Πακιστάν Σεχμπάζ Σαρίφ.