Αναλύσεις
Γρίβας: Ο Νικηταράς και το αληθινό νόημα του ’21
Ομιλία του καθηγητή Γεωπολιτικής και Σύγχρονων Στρατιωτικών Τεχνολογιών Κωνσταντίνου Γρίβα
Μια ομιλία με έντονο ιδεολογικό, ιστορικό και γεωπολιτικό φορτίο πραγματοποίησε ο καθηγητής Γεωπολιτικής και Σύγχρονων Στρατιωτικών Τεχνολογιών Κωνσταντίνος Γρίβας, μιλώντας για τον Νικηταρά, έναν από τους πιο εμβληματικούς ήρωες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Ο καθηγητής δεν περιορίστηκε σε μια τυπική ιστορική αναφορά στο πρόσωπο του «Τουρκοφάγου», αλλά επιχείρησε να τον εντάξει σε ένα ευρύτερο γεωϊστορικό και πολιτισμικό πλαίσιο, συνδέοντας την Επανάσταση του ’21 με την εθνική ταυτότητα, τη γεωπολιτική θέση του Ελληνισμού και τη σύγχρονη ιστορική αυτοσυνειδησία.
Από την αρχή της τοποθέτησής του, ο Κωνσταντίνος Γρίβας ξεκαθάρισε ότι η μελέτη για τον Νικηταρά και συνολικά για την Επανάσταση του 1821 δεν αφορά μόνο το παρελθόν, αλλά και το παρόν και το μέλλον του Ελληνισμού. Όπως τόνισε, σε μια εξαιρετικά επικίνδυνη εποχή, η ανακάλυψη του «ποιοι είμαστε» είναι κρίσιμο ζητούμενο για την εθνική επιβίωση και τον προσανατολισμό της χώρας. Με αυτή την έννοια, η επανασύνδεση με το ιστορικό παρελθόν δεν είναι μια ρομαντική άσκηση μνήμης, αλλά μια πράξη εθνικής αυτογνωσίας.
Ο καθηγητής υποστήριξε ότι η κυρίαρχη ιστορική ανάγνωση της Επανάστασης του 1821 έχει σε μεγάλο βαθμό επιβληθεί απ’ έξω και δεν ανταποκρίνεται στην ιστορική αλήθεια ούτε στις πραγματικές διαστάσεις του γεγονότος. Στο πλαίσιο αυτό, επαίνεσε το βιβλίο της συγγραφέως που παρουσίαζε, υπογραμμίζοντας ότι πρόκειται για σοβαρή ιστορική έρευνα, βασισμένη σε αρχειακό υλικό και όχι σε δευτερογενείς αναπαραγωγές. Τόνισε ακόμη ότι αποτυπώνει με ακρίβεια τόσο την προσωπικότητα του Νικηταρά όσο και τη συνολικότερη πραγματικότητα της Επανάστασης.
Στο πιο ουσιαστικό μέρος της παρέμβασής του, ο Γρίβας περιέγραψε τον Νικηταρά όχι μόνο ως ήρωα, στρατιωτικό ηγέτη και εξαιρετικό πολεμιστή, αλλά ως κάτι βαθύτερο και σπανιότερο: ως έναν «πολεμιστή άγιο». Όπως είπε, πρόκειται για μια μορφή που μπορεί να υπάρξει μόνο μέσα στο ελληνικό και ορθόδοξο ιστορικό βίωμα, έναν άνθρωπο που δια του πολέμου, της θυσίας και της αυταπάρνησης πετυχαίνει την «κένωση», αφήνοντας πίσω τον εαυτό του και εντασσόμενος στο ιστορικό και πνευματικό συνεχές του Ελληνισμού. Ο Νικηταράς, κατά την ανάλυσή του, δεν πολεμούσε για πλούτο, προσωπική άνοδο ή ιδιοτέλεια, αλλά υπέρ πίστεως και πατρίδας, ως φορέας μιας βαθύτερης ιστορικής και πνευματικής αποστολής.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε και στο οικογενειακό και μαρτυρικό πλαίσιο μέσα στο οποίο αναδείχθηκε ο Νικηταράς, αναφερόμενος στον αδελφό του, ο οποίος, όπως τόνισε, εκτελέστηκε σε ηλικία 11 ετών επειδή αρνήθηκε να αλλαξοπιστήσει. Ο Γρίβας χρησιμοποίησε αυτό το παράδειγμα για να καταδείξει ότι η χριστιανική πίστη δεν ήταν ένα ξένο ή επιβεβλημένο σώμα στην ελληνική ταυτότητα, αλλά οργανικό στοιχείο της ιστορικής συνέχειας του Ελληνισμού.
Από εκεί και πέρα, ο καθηγητής στάθηκε έντονα στην ιστορική αυτοσυνειδησία των αγωνιστών του 1821. Υποστήριξε ότι ο Νικηταράς και οι άλλοι ήρωες της Επανάστασης δεν ήταν αμόρφωτοι ή αποκομμένοι από το παρελθόν, όπως συχνά υπονοεί μια σύγχρονη αποδομητική ιστοριογραφία. Αντιθέτως, όπως υποστήριξε, είχαν σαφή συναίσθηση της συνέχειας του Ελληνισμού από την αρχαιότητα, το Βυζάντιο και έως τη δική τους εποχή. Δεν χρειάζονταν, όπως είπε, κάποιον μεταγενέστερο διαφωτιστή για να τους πει ότι είναι οι συνεχιστές των αρχαίων Ελλήνων· το βίωναν ήδη ως ζωντανή ιστορική αλήθεια.
Σε αυτό το σημείο, ο λόγος του πέρασε από την ιστορική αφήγηση στη γεωπολιτική ερμηνεία. Ο Γρίβας υποστήριξε ότι η Ελληνική Επανάσταση του 1821 δεν ήταν απλώς ένα ακόμη εθνικό ξέσπασμα, αλλά ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα της παγκόσμιας ιστορίας. Τη χαρακτήρισε ως την πρώτη μεγάλη εθνικοαπελευθερωτική επανάσταση της νεότερης εποχής και τόνισε ότι λειτούργησε ως πυροδότης για μεταγενέστερα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα στα Βαλκάνια και αλλού.
Κατά την ανάλυσή του, το πραγματικό διακύβευμα της Επανάστασης ήταν πολύ μεγαλύτερο από τη δημιουργία ενός μικρού ελλαδικού κράτους. Οι αγωνιστές, όπως είπε, δεν οραματίζονταν μια περιορισμένη κρατική κατασκευή, αλλά την αποκατάσταση ενός ευρύτερου ιστορικού και αυτοκρατορικού ελληνικού κόσμου, με επίκεντρο την Κωνσταντινούπολη. Σε αυτή τη βάση, υποστήριξε ότι η Επανάσταση απειλούσε να ανατρέψει τις ισορροπίες ανάμεσα στις χερσαίες και τις θαλάσσιες δυνάμεις του πλανήτη, ιδίως στην Ανατολική Μεσόγειο, που χαρακτήρισε ως ένα από τα κρισιμότερα γεωπολιτικά σημεία του κόσμου.
Ο Κωνσταντίνος Γρίβας ανέπτυξε την άποψη ότι τόσο οι δυτικές δυνάμεις όσο και η Ρωσία φοβήθηκαν την πιθανότητα να αναδειχθεί ξανά ένας ισχυρός ελληνικός πολιτικός και πολιτισμικός φορέας στην περιοχή. Έτσι, κατά την ερμηνεία του, όταν πλέον κατέστη σαφές ότι η Επανάσταση δεν μπορούσε να ηττηθεί, οι μεγάλες δυνάμεις αποφάσισαν να τη χειραγωγήσουν, επιτρέποντας την ανεξαρτησία των Ελλήνων, αλλά μέσα σε στενά γεωγραφικά και πολιτικά όρια. Με άλλα λόγια, κατά τη θέση του, το μικρό ελλαδικό κράτος που προέκυψε δεν ήταν η ολοκλήρωση του οράματος του ’21, αλλά αποτέλεσμα εξωτερικών γεωστρατηγικών σχεδιασμών.
Στο ίδιο πλαίσιο, άσκησε σφοδρή κριτική στη διδασκαλία και στην κυρίαρχη αφήγηση για την Επανάσταση, υποστηρίζοντας ότι οι Έλληνες δεν διδάχθηκαν ποτέ πραγματικά τι ήταν το 1821. Κατά την άποψή του, καλλιεργήθηκε συστηματικά η ιδέα ότι οι Έλληνες δεν μπόρεσαν να νικήσουν μόνοι τους και σώθηκαν αποκλειστικά από τις ξένες δυνάμεις, ιδίως μετά το Ναυαρίνο. Αντίθετα, ο ίδιος υποστήριξε ότι η πορεία του αγώνα, οι στρατιωτικές δυνατότητες των Ελλήνων και η συνολική γεωπολιτική δυναμική έδειχναν πως η Επανάσταση είχε δικό της ιστορικό βάθος και δεν ήταν προϊόν εξωτερικής «σωτηρίας».
Το πιο αιχμηρό σημείο της παρέμβασής του ήταν όταν συνέδεσε την παραμορφωμένη ανάγνωση του ’21 με μια συνολική διαδικασία εθνικής υπονόμευσης. Κατά τον ίδιο, έχει επιβληθεί εδώ και χρόνια μια εσωτερικευμένη αφήγηση μειονεξίας, που θέλει τους σύγχρονους Έλληνες μικρούς, μίζερους, ασήμαντους και αποκομμένους από το ιστορικό τους βάθος. Απέναντι σε αυτή τη λογική, αντιπαρέβαλε το πρότυπο του Νικηταρά και των αγωνιστών της Επανάστασης, καλώντας ουσιαστικά σε μια εθνική και ψυχική ανάκτηση της ιστορικής αυτοπεποίθησης.
Ολοκληρώνοντας, ο Κωνσταντίνος Γρίβας υπογράμμισε ότι οι Έλληνες οφείλουν να θυμηθούν ποιοι ήταν αυτοί οι άνθρωποι, όχι ως μουσειακές μορφές ή ως ακίνδυνες επετειακές φιγούρες, αλλά ως ζωντανά παραδείγματα ήθους, αυταπάρνησης και εθνικής αποστολής. Το κεντρικό μήνυμα της ομιλίας του ήταν σαφές: να ανασυρθεί από μέσα μας ο «Νικηταράς» και να θαφτεί ο «ραγιάς» που, όπως είπε, έχει καλλιεργηθεί μέσα στην ελληνική ψυχή από δεκαετίες ιδεολογικής αποδόμησης.
Αναλύσεις
Αμερικανικές κυρώσεις φέρνουν στο φως σύνδεση της Τουρκίας με δίκτυο λαθρεμπορίου χρυσού υπέρ Ιράν και Χεζμπολάχ
Νέες αμερικανικές κυρώσεις αποκαλύπτουν ένα σύνθετο δίκτυο ξεπλύματος χρήματος και λαθρεμπορίου, μέσω του οποίου ιρανικό πετρέλαιο κατέληγε στη Βενεζουέλα και η πληρωμή γινόταν σε χρυσό, ο οποίος στη συνέχεια περνούσε μέσω Τουρκίας για να χρηματοδοτηθούν οι Φρουροί της Επανάστασης και η Χεζμπολάχ.
Το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών ανακοίνωσε νέες κυρώσεις σε βάρος ενός δικτύου ξεπλύματος χρήματος, το οποίο, σύμφωνα με την Ουάσιγκτον, χρησιμοποιούσε διαδρομές ανάμεσα στο Ιράν, τη Βενεζουέλα και την Τουρκία για να διοχετεύει κεφάλαια προς τους Φρουρούς της Ισλαμικής Επανάστασης – Δύναμη Κουντς (IRGC-QF) και τη Χεζμπολάχ.
Στο επίκεντρο των κυρώσεων βρίσκεται ο Ιρανός υπήκοος Seyed Naiemaei Badroddin Moosavi, τον οποίο το Γραφείο Ελέγχου Ξένων Περιουσιακών Στοιχείων του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών περιγράφει ως χρηματοδότη της Χεζμπολάχ με δεσμούς με τη Δύναμη Κουντς. Μαζί του τέθηκαν στο στόχαστρο και τρεις εταιρείες που συνδέονται με το ίδιο σχήμα.
Σύμφωνα με το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών, ο Μουσάβι φέρεται να οργάνωνε τη μεταφορά ιρανικού πετρελαίου προς τη Βενεζουέλα του Νικολάς Μαδούρο, με αντάλλαγμα χρυσό, μέρος του οποίου αποκτούσε μάλιστα σε τιμές κάτω από την αγορά. Ο χρυσός αυτός μεταφερόταν αεροπορικώς με τη Mahan Air, που βρίσκεται ήδη υπό αμερικανικές κυρώσεις, προς μέλη της Χεζμπολάχ στην Τεχεράνη, μεταξύ αυτών και τον επίσης κυρωμένο χρηματοδότη Ali Qasir.
Από εκεί, σύμφωνα πάντα με τις αμερικανικές αρχές, ο χρυσός περνούσε λαθραία στην Τουρκία, όπου πωλούνταν στη μαύρη αγορά. Τα έσοδα επέστρεφαν στη συνέχεια στο Ιράν μέσω χρηματοδοτικού καναλιού της Χεζμπολάχ, το οποίο – σύμφωνα με την Ουάσιγκτον – λειτουργούσε για περισσότερο από πέντε χρόνια.
Το υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ αναφέρει ακόμη ότι ο Μουσάβι συνεργαζόταν με τον Tareck Zaidan El Aissami Maddah, πρώην αντιπρόεδρο και υπουργό Πετρελαίου της Βενεζουέλας, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί από τις ΗΠΑ ως διακινητής ναρκωτικών. Στο ίδιο δίκτυο εντάσσεται και ο Viktor Artemov, στον οποίο αποδίδεται ρόλος διευκόλυνσης στις θαλάσσιες μεταφορές.
Οι μεταφορές του πετρελαίου γίνονταν, σύμφωνα με την αμερικανική ανακοίνωση, μέσω πρακτικών όπως μεταφορτώσεις από πλοίο σε πλοίο, παραποίηση σημάτων αυτόματης αναγνώρισης και χρήση των λεγόμενων «πλοίων-ζόμπι». Οι πληρωμές, όπως επισημαίνεται, γίνονταν όχι μόνο σε χρυσό αλλά και σε διαμάντια.
Ιδιαίτερο βάρος δίνουν οι αμερικανικές αρχές και στη σχέση του Μουσάβι με τον Νικολάς Μαδούρο, με το υπουργείο Οικονομικών να αναφέρει ότι διατηρούσε απευθείας επαφή μαζί του. Παράλληλα, φέρεται να ανέλαβε μέρος των χρηματοοικονομικών διευκολύνσεων που μέχρι το 2020 χειριζόταν ο επιχειρηματίας Alex Saab, τον οποίο οι αμερικανικές αρχές θεωρούν άνθρωπο-βιτρίνα του καθεστώτος Μαδούρο.
Η υπόθεση Μουσάβι εντάσσεται σε ευρύτερη επιχείρηση κυρώσεων που ανακοίνωσε το OFAC, αυτή τη φορά κατά του ναυτιλιακού δικτύου του Ιρανού εμπόρου πετρελαίου Mohammad Hossein Shamkhani, γιου του Ali Shamkhani, πρώην γραμματέα του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας του Ιράν, ο οποίος σκοτώθηκε στα αμερικανοϊσραηλινά πλήγματα της 28ης Φεβρουαρίου.
Στο πλαίσιο αυτής της ενέργειας, οι ΗΠΑ έθεσαν υπό κυρώσεις περισσότερα από είκοσι πρόσωπα, εταιρείες και πλοία που, σύμφωνα με το υπουργείο Οικονομικών, αποτελούν μέρος ενός δικτύου δισεκατομμυρίων δολαρίων που συνδέεται με πωλήσεις ιρανικού και ρωσικού πετρελαίου.
Κατά την αμερικανική πλευρά, το δίκτυο Shamkhani αξιοποιεί στόλο δεξαμενόπλοιων αργού πετρελαίου, προϊόντων πετρελαίου και υγροποιημένου αερίου για τη μεταφορά ιρανικών και ρωσικών φορτίων. Μόνο στην τελευταία δέσμη μέτρων, το OFAC στοχοποίησε εννέα πλοία και τις συνδεδεμένες με αυτά εταιρείες.
Παράλληλα, το υπουργείο Οικονομικών αναφέρει ότι το δίκτυο στηρίζεται και σε εταιρείες-βιτρίνες με έδρα τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, οι οποίες εκτείνονται από ναυτιλιακές επιχειρήσεις έως εταιρείες συμβούλων και διοικητικής υποστήριξης. Ανάμεσα στις νέες κυρώσεις περιλαμβάνονται οι House of Shipping Investment FZCO, Taylor Shipping FZCO, Oriel Group και Meritron DMCC.
Η νέα αμερικανική κίνηση αποτελεί συνέχεια προηγούμενων μέτρων κατά του ίδιου δικτύου από τον Ιούλιο του 2025 και εντάσσεται στην πολιτική «μέγιστης πίεσης» που έχει επαναφέρει η κυβέρνηση Τραμπ έναντι της Τεχεράνης.
Ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, Scott Bessent, δήλωσε ότι η Ουάσιγκτον κινείται επιθετικά απέναντι στις ελίτ του ιρανικού καθεστώτος που επιδιώκουν να πλουτίσουν εις βάρος του ιρανικού λαού, ξεκαθαρίζοντας ότι οι ΗΠΑ θα συνεχίσουν να χτυπούν τα δίκτυα λαθρεμπορίου και τις χρηματοδοτικές διαδρομές που στηρίζουν τρομοκρατικές οργανώσεις και περιφερειακούς πληρεξουσίους του Ιράν.
Αναλύσεις
Τα Γεωπολιτικά Αδιέξοδα της Τουρκίας και η «Εσωτερική Πέμπτη Φάλαγγα»
Ο διευθυντής σύνταξης του δελτίου ειδήσεων του Star Channel Ηλίας Παπανικολάου μιλάει για άτομα εντός της χώρας (σε ΜΜΕ, social media και ελίτ κύκλους) που αντίκεινται στα εθνικά συμφέροντα και «μαγεύονται» από την τουρκική διπλωματία.
Σε μια καυστική ανάλυση προχώρησε ο Ηλίας Παπανικολάου στην εκπομπή Leaders+, θέτοντας στο στόχαστρο τόσο την τουρκική εξωτερική πολιτική όσο και την εγχώρια στάση απέναντι στις κινήσεις της γείτονος χώρας.
Η «Πέμπτη Φάλαγγα» στην Ελλάδα
Ο κ. Παπανικολάου ξεκίνησε την παρέμβασή του αναφερόμενος στην ύπαρξη μιας «εσωτερικής πέμπτης φάλαγγας» στην Ελλάδα. Όπως εξήγησε, πρόκειται για άτομα εντός της χώρας (σε ΜΜΕ, social media και ελίτ κύκλους) που αντίκεινται στα εθνικά συμφέροντα και «μαγεύονται» από την τουρκική διπλωματία. Χαρακτήρισε μάλιστα «ψυχανώμαλη» την τάση ορισμένων να θεωρούν «μόδα» την υπεράσπιση των δικαίων των άλλων αντί της ίδιας τους της χώρας.
Η Τουρκία ως «Γεωπολιτικό Κλωτσοσκούφι»
Αναλύοντας την κατάσταση της Τουρκίας το 2026, ο διευθυντής σύνταξης του Star την περιέγραψε ως μια χώρα που «αναπνέει με καλαμάκι» στη γεωπολιτική σκακιέρα . Παρά το μέγεθος και τη βιομηχανία της, υποστήριξε ότι η Τουρκία έχει αποτύχει γιατί πίστεψε ότι είναι κάτι μεγαλύτερο από αυτό που πραγματικά είναι.
-
Σχέσεις με ΗΠΑ/ΕΕ: Τόνισε ότι ούτε η κυβέρνηση Μπάιντεν ούτε η κυβέρνηση Τραμπ τη βοηθούν, ενώ οι Ευρωπαίοι την κρατούν μόνιμα «στο χαλάκι» χωρίς να της ανοίγουν την πόρτα.
-
Δύναμη Καταστροφής: Χαρακτήρισε την Τουρκία «δύναμη καταστροφής» και όχι σύνθεσης, παρομοιάζοντάς την με «ύαινα» που ζει από το αίμα των άλλων.
Πολιτιστική Ένδεια και Ιστορική Παραποίηση
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην προσπάθεια της Τουρκίας να οικειοποιηθεί τον ελληνικό πολιτισμό. Ο κ. Παπανικολάου σχολίασε σκωπτικά τις ξεναγήσεις στην Έφεσο και τη Μίλητο όπου οι Τούρκοι ισχυρίζονται ότι οι πόλεις χτίστηκαν από «αρχαίους Τούρκους», λέγοντας ότι ακόμη και τα μικρά παιδιά γελούν με τέτοιους ισχυρισμούς. Συμβούλευσε μάλιστα τους γείτονες να περιοριστούν στην παραγωγή αγροτικών προϊόντων (κεράσια, αμύγδαλα) και επίπλων, αφήνοντας τον πολιτισμό σε εκείνους που τον δημιούργησαν.
Τουρκικά Κεφάλαια στην Ελληνική Αγορά
Το ρεπορτάζ έκλεισε με μια σημαντική αποκάλυψη/προειδοποίηση: Ο κ. Παπανικολάου ανέφερε ότι πίσω από πολλές επενδύσεις στην Ελλάδα κρύβονται τουρκικά κεφάλαια. Προειδοποίησε τους διαχειριστές αυτών των κεφαλαίων να τα αποσύρουν όσο είναι καιρός, καθώς αν η ένταση κλιμακωθεί, ο ελληνικός λαός θα ενημερωθεί για το πού πάνε τα χρήματά του και η αντίδραση δεν θα είναι ευχάριστη.
Με έντονο ρυθμό, αιχμηρό λόγο και ξεκάθαρη στόχευση, η εκπομπή «Direct News» με τον Ανδρέα Μουντζουρούλια ανέλυσε τις ραγδαίες εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και τις παγκόσμιες επιπτώσεις του πολέμου που συνεχίζει να επηρεάζει τις ισορροπίες.
Ο δημοσιογράφος εστίασε στην εύθραυστη κατάσταση της εκεχειρίας μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, αναδεικνύοντας τα κρίσιμα παρασκήνια των διαπραγματεύσεων, αλλά και τις στρατηγικές κινήσεις των μεγάλων δυνάμεων. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στον ρόλο της Κίνας, στις πιέσεις που δέχεται η Δύση, αλλά και στην αδυναμία της Ευρώπης να διαμορφώσει ενιαία στάση.
Στο επίκεντρο της ανάλυσης βρέθηκαν:
- τα Στενά του Ορμούζ και η σημασία τους για την παγκόσμια οικονομία,
- η στρατιωτική ισορροπία δυνάμεων στην περιοχή,
- οι κινήσεις της Τουρκίας και οι πιθανές συγκρούσεις με το Ισραήλ,
- καθώς και τα σενάρια για νέα κλιμάκωση ή διπλωματική διέξοδο.
Η εκπομπή ανέδειξε επίσης τις οικονομικές συνέπειες του πολέμου, με την ενεργειακή κρίση να επανέρχεται δυναμικά και να επηρεάζει άμεσα την Ευρώπη και την Ελλάδα.
Με σαφή και κατανοητό λόγο, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας επιχείρησε να αποκωδικοποιήσει ένα εξαιρετικά σύνθετο γεωπολιτικό τοπίο, δίνοντας έμφαση στις πραγματικές ισορροπίες ισχύος και όχι στις επιφανειακές αναγνώσεις.
-
Πολιτική6 ημέρες πριν«Μπλόκο» από τις ελληνικές αρχές στην Ισίν Καρατζά στο «Ελευθέριος Βενιζέλος»! Απέλαση με φόντο την Κομοτηνή και το επεισόδιο του 2024
-
Διεθνή2 μήνες πρινΤραγωδία στο Μπαλίκεσιρ! Συντριβή τουρκικού F-16 – Νεκρός ο πιλότος – Σοκάρει η στιγμή της πτώσης (ΒΙΝΤΕΟ)
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 εβδομάδες πρινΟ Τασούλας ξέχασε στον αέρα τα λόγια του! Το φάλτσο της 25ης Μαρτίου που έδειξε αμηχανία στο ύψος του θεσμού του προέδρου της Δημοκρατίας
-
Άμυνα2 μήνες πρινΤραγωδία στο Μπαλίκεσιρ: Αποκαλύφθηκε η ταυτότητα του πιλότου του F-16 που συνετρίβη! «Είμαστε εδώ για το μέλλον μας στους αιθέρες» δήλωνε σε πρωτοχρονιάτικο μήνυμα της Πολεμικής Αεροπορίας
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΣτρατηγική Σύμπραξη Ελλάδας-Κορέας-ΗΠΑ! Ο Όμιλος ONEX Μετατρέπει τα Ελληνικά Ναυπηγεία σε Διεθνή Κόμβο Καινοτομίας
-
Πολιτική2 μήνες πρινΠοιος προστατεύει την αλήθεια; Ο «Έλληνας» δολοφόνος στη Γερμανία που…. δεν ήταν ποτέ Έλληνας
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΜια απάντηση στον (ανιστόρητο) Ράμα
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινH Γκίλφοϊλ πήρε το “όπλο” της! «Είμαι εδώ ως Αμερικανίδα πρέσβης και αυτό σημαίνει να αντισταθώ πολύ επιθετικά στα κινεζικά συμφέροντα» – Η Ελευσίνα ως «αντίβαρο» στον Πειραιά