Ακολουθήστε μας

Αναλύσεις

Η διστακτικότητα της Ελλάδας στην ΕΕ υπονομεύει την ασφάλειά της στην Αφρική! Μετά τη Βεγγάζη η Χαργκέισα

Οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής στην Αθήνα συχνά εκφράζουν ανησυχία για τις τουρκικές επεκτατικές κινήσεις, αλλά οι διαμαρτυρίες τους χάνουν το νόημά τους όταν ο Γεραπετρίτης μπορεί να προωθήσει τα ελληνικά συμφέροντα και αντί αυτού επιλέγει πολιτικές στην Αφρική που θα μπορούσαν κάλλιστα να έχουν σχεδιαστεί από τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών Χακάν Φιντάν. Άρθρο του Μάικλ Ρούμπιν.

Δημοσιεύτηκε στις

Γράφει ο Μάικλ Ρούμπιν, Hellas Journal

Οι Λίβυοι χειροκρότησαν την απόφαση της Ελλάδας να ανοίξει προξενείο στη Βεγγάζη. Στις 28 Μαρτίου 2026, ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης εγκαινίασε την αποστολή. Συναντήθηκε επίσης με τον στρατάρχη Χαλίφα Χάφταρ, επικεφαλής του Λιβυκού Εθνικού Στρατού.

Οι Τούρκοι ανησύχησαν τόσο πολύ από την εξέλιξη —παρότι ο Γεραπετρίτης επισκέφθηκε την Τρίπολη λίγες ημέρες αργότερα— ώστε ο Τούρκος πρέσβης έσπευσε στη Βεγγάζη για να συναντήσει τον αναπληρωτή αρχηγό του επιτελείου, Σαντάμ Χάφταρ, μόλις δύο ημέρες μετά.

Η επαναλειτουργία του προξενείου στη Βεγγάζη και η συνάντηση με τον Χαλίφα Χάφταρ ήταν σοφή κίνηση. Παρότι τα Ηνωμένα Έθνη, η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι Ηνωμένες Πολιτείες αναγνωρίζουν την κυβέρνηση στην Τρίπολη, η αναγνώριση αυτή είναι αυθαίρετη και ολοένα και περισσότερο αντίθετη προς τα ελληνικά συμφέροντα. Ο Λιβυκός Εθνικός Στρατός ελέγχει το 70% της Λιβύης, συμπεριλαμβανομένων των κύριων πεδίων πετρελαίου και φυσικού αερίου της χώρας. Οι Αμερικανοί γνωρίζουν κυρίως τη Βεγγάζη λόγω της τραγικής δολοφονίας του πρέσβη των ΗΠΑ Chris Stevens το 2012. Ο Στίβενς είχε μόλις συναντηθεί με τον Τούρκο γενικό πρόξενο Αλί Σαΐτ Ακίν πριν από την επίθεση της Ansar al-Sharia και άλλων εξτρεμιστικών ομάδων. Το γεγονός ότι ο Ακίν πέρασε δίπλα από το προελαύνον πλήθος χωρίς να προειδοποιήσει τον Στίβενς αποτελεί σκάνδαλο που παραμένει άλυτο.

Πολύ λίγοι Αμερικανοί και Ευρωπαίοι αντιλαμβάνονται τι ακολούθησε: ο Χαλίφα Χάφταρ ξεκίνησε την Επιχείρηση «Αξιοπρέπεια» για να εκκαθαρίσει τους εξτρεμιστές. Περισσότεροι από 5.000 μαχητές του Λιβυκού Εθνικού Στρατού και άμαχοι έχασαν τη ζωή τους σε μάχες σώμα με σώμα σε όλη τη Βεγγάζη και την ευρύτερη περιοχή. Όπως διαπίστωσε ο Γεραπετρίτης, τα σημάδια αυτής της σύγκρουσης παραμένουν ορατά, από την παλιά πόλη μέχρι τον καθεδρικό ναό. Σήμερα, ωστόσο, γερανοί και νέα έργα κυριαρχούν στην πόλη.

Είναι, λοιπόν, λυπηρό ότι η προεπιλεγμένη ελληνική στάση φαίνεται να υπονομεύει την ασφάλεια και την επιτυχία της Βεγγάζης προς όφελος της Άγκυρας.

Ενώ ο Λιβυκός Εθνικός Στρατός ελέγχει πάνω από το 70% της χώρας, η Αθήνα ακολουθεί τη γραμμή της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ηνωμένων Εθνών, αναγνωρίζοντας την κυβέρνηση της Τρίπολης υπό τον Αμπντούλ Χαμίντ Ντμπεϊμπά. Το γεγονός ότι τα Ηνωμένα Έθνη και η Ευρωπαϊκή Ένωση αναγνωρίζουν την Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας της Τρίπολης είναι αυθαίρετο και αντιδημοκρατικό. Όταν η Λιβύη διεξήγαγε εκλογές το 2012, οι ισλαμιστές και οι ομάδες της Μουσουλμανικής Αδελφότητας υπέστησαν βαριά ήττα. Απέρριψαν το αποτέλεσμα και τα Ηνωμένα Έθνη, φοβούμενα τη βία, προώθησαν διάλογο ώστε να επιβληθεί μέσω εξωτερικής παρέμβασης αυτό που οι Λίβυοι ψηφοφόροι δεν ήθελαν. Σε κάθε περίπτωση, η εκλογική εντολή της κυβέρνησης Ντμπεϊμπά έχει λήξει.

Αντί να αξιολογήσει την πραγματικότητα επί του πεδίου, η Ευρωπαϊκή Ένωση επιμένει και στηρίζει μια κυβέρνηση που ελέγχει ελάχιστα εδάφη, δεν παρέχει ασφάλεια για την εξόρυξη ή τη μεταφορά πετρελαίου και φυσικού αερίου και φιλοξενεί ολοένα και πιο βίαιες πολιτοφυλακές.

Ακολουθώντας τις Βρυξέλλες, η Αθήνα στηρίζει την ίδια κυβέρνηση που είχε προηγουμένως υπογράψει την παράνομη θαλάσσια συμφωνία με την Άγκυρα. Οι ελληνικές διαμαρτυρίες έχουν μικρή σημασία όταν υπάρχει επιλογή μεταξύ Λίβυων που τηρούν το δίκαιο και εκείνων που υιοθετούν τις ανακρίβειες της Τουρκίας.

Ο Γεραπετρίτης μπορεί να ευθυγραμμιστεί με την Ευρωπαϊκή Ένωση ενόψει της ελληνικής προεδρίας το επόμενο έτος, όμως η Ευρωπαϊκή Ένωση αποδεικνύεται αναξιόπιστη σε ζητήματα ασφάλειας. Πολλοί Ευρωπαίοι αξιωματούχοι προέρχονται από χώρες που, σε αντίθεση με την Ελλάδα, δεν αντιμετωπίζουν τις ίδιες προκλήσεις ασφαλείας που βιώνουν τα κράτη πρώτης γραμμής.

Δυστυχώς, υπό τον Γεραπετρίτη, το ίδιο μοτίβο επαναλαμβάνεται και αλλού στην Αφρική. Το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών αναγνώρισε τη Σομαλιλάνδη ως ανεξάρτητο κράτος το 1960 και, μετά την αποτυχημένη ένωση με τη Σομαλία, λειτουργεί ως ανεξάρτητο κράτος από το 1991. Είναι δημοκρατική και φιλοδυτική, ενώ η υπόλοιπη Σομαλία γίνεται ολοένα και πιο χαοτική και ισλαμιστική. Είναι άλλο πράγμα η Ελλάδα να διστάζει να αναγνωρίσει τη Σομαλιλάνδη, αλλά το επίπεδο εχθρότητας των ελληνικών αρχών —η άρνηση συναντήσεων με Σομαλιλανδούς, η αποθάρρυνση συμμετοχής τους σε διαλόγους και η αντιμετώπισή τους ως κράτους-παρία— αποτελεί όνειρο για την Τουρκία. Άλλωστε, η Σομαλία σήμερα είναι ένα τουρκικό προτεκτοράτο, του οποίου η γεωγραφική θέση θα μπορούσε να δώσει στην Άγκυρα τη δυνατότητα να παρεμβαίνει στον ελληνικό εμπορικό στόλο.

Ίσως ο Γεραπετρίτης φοβάται ότι η αναγνώριση της Σομαλιλάνδης θα νομιμοποιούσε τις αποικιακές διεκδικήσεις της Τουρκίας στην Κύπρο, αλλά οι δύο περιπτώσεις δεν είναι ανάλογες. Η Σομαλιλάνδη ήταν ανεξάρτητη και η ένωση με τη Σομαλία δεν επικυρώθηκε ποτέ. Είναι ανάλογη με περιπτώσεις όπως η Τσεχία ή η Σλοβακία, η Σενεγάλη ή η Γκάμπια, και η Αίγυπτος ή η Συρία, που επανήλθαν στην ανεξαρτησία μετά από αποτυχημένες ομοσπονδίες. Η τουρκική κατοχή της βόρειας Κύπρου μοιάζει περισσότερο με την προώθηση από τη Ρωσία των λεγόμενων «Λαϊκών Δημοκρατιών» του Ντονέτσκ και του Λουχάνσκ, που αποσπάστηκαν από κυρίαρχο ουκρανικό έδαφος.

Η Αθήνα ορθώς άνοιξε προξενείο στη Βεγγάζη. Ειλικρινά, θα έπρεπε να πράξει το ίδιο και στη Χαργκέισα. Όμως είναι λάθος να δίνει προτεραιότητα στο διπλωματικό πρωτόκολλο και να υποτάσσεται σε μια πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης που υπονομεύει τα συμφέροντά της προς όφελος της Τουρκίας. Οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής στην Αθήνα συχνά εκφράζουν ανησυχία για τις τουρκικές επεκτατικές κινήσεις, αλλά οι διαμαρτυρίες τους χάνουν το νόημά τους όταν ο Γεραπετρίτης μπορεί να προωθήσει τα ελληνικά συμφέροντα και αντί αυτού επιλέγει πολιτικές στην Αφρική που θα μπορούσαν κάλλιστα να έχουν σχεδιαστεί από τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών Χακάν Φιντάν.

Ο Μάικλ Ρούμπιν είναι ανώτερος συνεργάτης στο American Enterprise Institute, όπου ειδικεύεται σε χώρες της Μέσης Ανατολής, ιδιαίτερα στο Ιράν και την Τουρκία. Στην επαγγελματική του σταδιοδρομία έχει διατελέσει αξιωματούχος του Πενταγώνου, με εμπειρίες πεδίου στο Ιράν, την Υεμένη και το Ιράκ, καθώς και δεσμεύσεις με τους Ταλιμπάν πριν από την 11η Σεπτεμβρίου. Ο κ. Ρούμπιν έχει επίσης συνεισφέρει στη στρατιωτική εκπαίδευση, διδάσκοντας μονάδες Πολεμικού Ναυτικού και Πεζοναυτών των ΗΠΑ σχετικά με τις περιφερειακές συγκρούσεις και την τρομοκρατία. Το επιστημονικό και συγγραφικό του έργο περιλαμβάνει τα βιβλία «Dancing with the Devil» και το «Eternal Iran». Ο Μάικλ Ρούμπιν διαθέτει διδακτορικό, μεταπτυχιακό στην ιστορία και πτυχίο βιολογίας από το Πανεπιστήμιο του Γέιλ.

Αναλύσεις

Τουρκικός πανικός για Ελλάδα-Ισραήλ, νέες ταξιαρχίες κομάντο και προκλήσεις σε Κύπρο-Θράκη

Με αιχμή τις αποκαλύψεις από τον τουρκικό Τύπο, τις νέες στρατιωτικές κινήσεις της Άγκυρας και τις ραγδαίες εξελίξεις σε Κύπρο, Θράκη και Μέση Ανατολή, η εκπομπή «Direct News με τον Ανδρέα Μουντζουρούλια» κινήθηκε σε υψηλούς γεωπολιτικούς τόνους, επιμένοντας ότι η Τουρκία ανησυχεί βαθιά για τη στρατηγική σύμπλευση Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ.

Δημοσιεύτηκε

στις

Με επίκεντρο την τουρκική ρητορική κατά της Ελλάδας και του Ισραήλ, αλλά και με συνεχείς αναφορές στις στρατιωτικές προετοιμασίες της Άγκυρας, η νέα εκπομπή «Direct News με τον Ανδρέα Μουντζουρούλια» ανέδειξε ένα πλέγμα εξελίξεων που, όπως υποστηρίχθηκε, δείχνουν ότι η τουρκική πλευρά βλέπει πλέον ως σοβαρή απειλή τη στενότερη γεωπολιτική συνεργασία του ελληνισμού με το Ισραήλ.

Από την αρχή της εκπομπής, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας στάθηκε στη γραμμή που, όπως ανέφερε, προβάλλουν τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης, τα οποία παρουσιάζουν την Ελλάδα ως «δούρειο ίππο του Ισραήλ στην Ευρώπη». Κατά την παρουσίαση, έγινε ειδική αναφορά σε δημοσιεύματα του τουρκικού Τύπου που συνδέουν τις ελληνοϊσραηλινές αμυντικές κινήσεις με έναν ευρύτερο σχεδιασμό περιορισμού της Τουρκίας, τόσο στο Αιγαίο όσο και στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στα τουρκικά δημοσιεύματα για τα ισραηλινά οπλικά συστήματα που αποκτά η Ελλάδα, αλλά και στη ρητορική περί παραβίασης της Συνθήκης της Λοζάνης. Ο παρουσιαστής σημείωσε πως η Άγκυρα εμφανίζεται ενοχλημένη από την ενίσχυση της ελληνικής αποτρεπτικής ισχύος, ενώ ειδική μνεία έγινε στους ισραηλινούς πυραύλους και στα συστήματα που, σύμφωνα με τα τουρκικά μέσα, τοποθετούνται κοντά στα σύνορα και στα νησιά του Αιγαίου.

Κομβικό θέμα της εκπομπής αποτέλεσε και η αναφορά στην επαναφορά του σχεδίου του EastMed, με τον Ανδρέα Μουντζουρούλια να επισημαίνει πως οι Τούρκοι το βλέπουν ως έργο που στοχοποιεί ενεργειακά και γεωπολιτικά την Τουρκία. Όπως υπογραμμίστηκε, οι τελευταίες εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο, η κρίση στα Στενά του Ορμούζ και η συνολική ανασφάλεια στον ενεργειακό χάρτη φαίνεται να επαναφέρουν το έργο στο προσκήνιο.

Παράλληλα, η εκπομπή στάθηκε εκτενώς στην απόφαση της Τουρκίας να συγκροτήσει 15 νέες ταξιαρχίες κομάντο, μια εξέλιξη που παρουσιάστηκε ως ιδιαίτερα σοβαρή. Σύμφωνα με την ανάλυση που έγινε, η Άγκυρα επιχειρεί να προσαρμόσει το στρατιωτικό της δόγμα στις νέες μορφές πολέμου, ενώ τουρκικοί αναλυτές – όπως μεταφέρθηκε στην εκπομπή – συνδέουν ευθέως αυτή τη νέα δομή δυνάμεων με το ενδεχόμενο κλιμάκωσης απέναντι στο Ισραήλ, αλλά και με τον ρόλο Ελλάδας και Κύπρου στο νέο περιφερειακό σκηνικό.

Ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας έδωσε επίσης ιδιαίτερη βαρύτητα στην Κύπρο, κάνοντας λόγο για νέες τουρκικές προκλήσεις στην Πύλα και για αυξημένη ένταση από την κατοχική πλευρά. Επικαλέστηκε μάλιστα αναφορές σύμφωνα με τις οποίες οι Τούρκοι παραδέχονται κινήσεις στην περιοχή και επιχειρούν να δώσουν δική τους εκδοχή στα γεγονότα, σε μια περίοδο όπου – όπως τόνισε – η τουρκική πλευρά επιχειρεί να δημιουργήσει νέα τετελεσμένα.

Η Θράκη αποτέλεσε επίσης βασικό σημείο της θεματολογίας. Η εκπομπή υπογράμμισε ότι η Άγκυρα συνεχίζει να τη στοχοποιεί ρητορικά, ενώ έγινε αναφορά και σε υλικό που παρουσιάστηκε ως «φωτογραφία σοκ» από τα Κατεχόμενα, με στρατιωτική διάταξη και στοιχεία που, όπως ειπώθηκε, δείχνουν ότι οι τουρκικές κινήσεις δεν είναι ούτε τυχαίες ούτε μεμονωμένες.

Στο διεθνές σκέλος, η εκπομπή αφιέρωσε σημαντικό χρόνο στις εξελίξεις γύρω από το Ιράν, τις ΗΠΑ, το Ισραήλ και τον Λίβανο. Ο παρουσιαστής μίλησε για δεκαήμερη εκεχειρία, για σχέδια που αφορούν τα Στενά του Ορμούζ, για τον ρόλο του σκιώδους στόλου του Ιράν και για τα αμερικανικά τελεσίγραφα προς την Τεχεράνη. Παράλληλα, έγινε λόγος για σκληρές δηλώσεις τόσο από αμερικανικής όσο και από ισραηλινής πλευράς, με το γενικό συμπέρασμα της εκπομπής να είναι ότι όλα παραμένουν ανοιχτά και η κατάσταση μπορεί να αλλάξει από ώρα σε ώρα.

Συνολικά, η εκπομπή «Direct News με τον Ανδρέα Μουντζουρούλια» κινήθηκε σε μια καθαρά αποκαλυπτική και προειδοποιητική γραμμή, επιμένοντας ότι η Τουρκία αισθάνεται ασφυκτική πίεση από τη διαμορφούμενη στρατηγική συνεργασία Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ. Το βασικό μήνυμα που επιχειρήθηκε να περάσει ήταν ότι η Άγκυρα ανησυχεί, προετοιμάζεται στρατιωτικά και ταυτόχρονα κλιμακώνει σε πολλά μέτωπα, από το Αιγαίο και τη Θράκη μέχρι την Κύπρο και την ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Η ΕΕ για την Τουρκία και η «σιωπή» στην Κύπρο

Σύγκλιση που βρίσκεται σε κάθετη σύγκρουση με τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ ο οποίος κατοχυρώνει τον σεβασμό του δικαιώματος ιδιοκτησίας.

Δημοσιεύτηκε

στις

Γράφει ο Κώστας Μαυρίδης, Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S&D)

Το σοβαρότερο έγγραφο του Ευρωκοινοβουλίου για την Τουρκία, είναι η ετήσια Έκθεση, η οποία δεν αποτελεί νομοθεσία, αλλά περιέχει τις θέσεις του Ευρωκοινοβουλίου συνολικά. Τις προάλλες, η Έκθεση, όπως την διαμόρφωσε ο Ισπανός εισηγητής-Ευρωβουλευτής, τέθηκε για ψήφιση στην Επιτροπή Εξωτερικών και εγκρίθηκε. Η τελική ψηφοφορία θα γίνει σε προσεχή ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου.

Στην Έκθεση περιλαμβάνονται αρκετές ορθές αναφορές για Κύπρο- Ελλάδα, που διάφοροι Ευρωβουλευτές κι ιδιαίτερα όσοι είμαστε μέλη στην Επιτροπή Εξωτερικών, έχουμε προωθήσει. Ωστόσο, άρχισε ήδη ο δημόσιος διαγκωνισμός για το ποιος μεταξύ μας έχει συμβάλει περισσότερο στο … «γώνιασμα» της Τουρκίας. Εκείνο όμως για το οποίο επικρατεί πλήρης «σιωπή», είναι οι σοβαρές απαλείψεις και παραλείψεις, που εγχώριοι Ευρωβουλευτές προώθησαν είτε με πρωτοβουλία τους, είτε υπακούοντας στα κόμματα τους.

Θα περιοριστούμε σε δύο μόνο ατοπήματα που παρακάμπτουν το Κυπριακό ως πρόβλημα εισβολής και κατοχής με ωμή παραβίαση του ευρωπαϊκού δικαίου, για τα οποία ατοπήματα επικρατεί σκόπιμη «σιωπή» και προφανώς αποδοχή. Τα δύο κορυφαία όργανα της ΕΕ, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο των αρχηγών των 27 κρατών-μελών και η Ευρωπαϊκή Κομισιόν, τα οποία ζυγίζουν κάθε τους λέξη στις γραπτές αναφορές/εκθέσεις τους κι ειδικά για το ρόλο της Τουρκίας στο Κυπριακό, υποδεικνύουν ότι η όποια λύση στην Κύπρο θα πρέπει να περιλαμβάνει την εφαρμογή του ευρωπαϊκού κοινοτικού κεκτημένου (EU acquis), δηλαδή την εφαρμογή όλης της νομοθεσίας της ΕΕ (Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, Συνθήκες, νομοθεσία, Δικαστικές Αποφάσεις, πολιτικές τς ΕΕ όπως εξελίσσονται). Ίδια αναφορά για την εφαρμογή του ευρωπαϊκού κοινοτικού κεκτημένου (EU acquis) περιλαμβάνεται και στα ομόφωνα Συμπεράσματα των 27 του Ευρ. Συμβουλίου. Αυτή η τόσο καθοριστική αναφορά, την οποίαν μόνος περιέλαβα στις τροπολογίες που υποβλήθηκαν και φέτος, απαλείφθηκε με την συναίνεση εγχώριων Ευρωβουλευτών. Μάλιστα, στο τέλος κάποιοι υπερψήφισαν και την Έκθεση. Εν ολίγοις, η Κομισιόν στην πρόσφατη Έκθεση της για την Τουρκία και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο –και καθένας αντιλαμβάνεται την πολιτική δυσκολία-, απαιτούν ωστόσο όπως η όποια λύση στην Κύπρο εφαρμόζει το κοινοτικό κεκτημένο, το οποίο όμως το Ευρωκοινοβούλιο … παρακάμπτει.

Ένα άλλο σοβαρό ατόπημα γύρω από το Κυπριακό, αφορά τις λεγόμενες συγκλίσεις στο διαπραγματευτικό τραπέζι, οι οποίες προνοούν μεταξύ άλλων και το εξής αδιανόητο: Ο παράνομος χρήστης να έχει τον πρώτο λόγο για Ελληνοκυπριακές ιδιοκτησίες που θα περιλαμβάνονται στην περιοχή υπό το «τουρκοκυπριακό κρατίδιο». Ο παράνομος χρήστης κι όχι ο νόμιμος ιδιοκτήτης!

Αυτή ειδικά η σύγκλιση βρίσκεται σε κάθετη σύγκρουση με τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ ο οποίος κατοχυρώνει τον σεβασμό του δικαιώματος ιδιοκτησίας. Θα είναι ενδιαφέρον όπως οι ηγεσίες του ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ, που ζητούν από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να δεσμευτεί εκ των προτέρων στην ωμή παραβίαση του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, να εξηγήσουν πως μπορούν να στερούν το αναφαίρετο δικαίωμα ιδιοκτησίας (άρθρο 17 στον δεσμευτικό Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων) από πολίτες της ΕΕ. Κάθε φορά που ένας κομματικός αρχηγός αναφέρεται σε … «αρχές και αξίες της ΕΕ» αλλά ταυτοχρόνως ζητά σεβασμό των διαπραγματευτικών συγκλίσεων, δεν είναι άγνοια, αλλά σκόπιμη παραπλάνηση.

 

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Η Γεωπολιτική “Σκακιέρα” στη Μέση Ανατολή και ο Εφιάλτης της Τουρκίας

Παρέμβαση του αντιστράτηγου ε.α. και προέδρου του ΕΛΙΣΜΕ, Ιωάννη Μπαλτζώη, στην τηλεόραση της “Ναυτεμπορικής”.

Δημοσιεύτηκε

στις

Σε μια εκτενή και αποκαλυπτική ανάλυση της κατάστασης στη Μέση Ανατολή προχώρησε ο αντιστράτηγος ε.α. και πρόεδρος του Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών (ΕΛΙΣΜΕ), Ιωάννης Μπαλτζώης. Μιλώντας στη Ναυτεμπορική, ο κ. Μπαλτζώης αποδομήσε τους όρους της εκεχειρίας στον Λίβανο, εξήγησε τη στρατηγική ανθεκτικότητα του Ιράν και ανέδειξε τους λόγους για τους οποίους η Τουρκία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν βρίσκεται σε κατάσταση νευρικής κρίσης.

Η Εκεχειρία στον Λίβανο και το “Αγκάθι” της Χεζμπολάχ

Ο κ. Μπαλτζώης χαρακτήρισε τον Λίβανο μια “υπέροχη χώρα” που έχει παγιδευτεί σε έναν αέναο διχασμό. Αναφερόμενος στη συμφωνία εκεχειρίας μεταξύ Ισραήλ και Λιβάνου, τόνισε ότι είναι η πρώτη φορά μετά από δεκαετίες που οι δύο χώρες συνομιλούν απευθείας. Ωστόσο, εξέφρασε έντονες επιφυλάξεις για την εφαρμογή της.

Ο βασικός όρος της συμφωνίας προβλέπει ότι μόνο οι επίσημες κρατικές δυνάμεις του Λιβάνου θα δικαιούνται να φέρουν όπλα, κάτι που συνεπάγεται τον αφοπλισμό της Χεζμπολάχ. «Είναι εξαιρετικά δύσκολο έως απίθανο να αφοπλιστεί η Χεζμπολάχ από το αδύναμο κράτος του Λιβάνου», επεσήμανε, εξηγώντας ότι η οργάνωση λειτουργεί ως “κράτος εν κράτει” με στρατό ισχυρότερο από τον εθνικό. Παράλληλα, υπογράμμισε το δικαίωμα του Ισραήλ να παρεμβαίνει στρατιωτικά σε περίπτωση απειλής, γεγονός που καθιστά την εκεχειρία εξαιρετικά εύθραυστη.

Το Ιράν ως “Στρατηγικός Νικητής”

Μια από τις πιο αιχμηρές τοποθετήσεις του κ. Μπαλτζώη αφορούσε τον ρόλο του Ιράν. Σύμφωνα με τον αντιστράτηγο, η Τεχεράνη θεωρείται αυτή τη στιγμή ο “νικητής” της φάσης αυτής, καθώς επέδειξε τεράστια στρατηγική ανθεκτικότητα. «Το Ιράν προετοιμαζόταν για αυτόν τον πόλεμο εδώ και 40 χρόνια», ανέφερε, εξηγώντας το “Δόγμα του Μωσαϊκού” που εφαρμόζει ο ιρανικός στρατός. Το δόγμα αυτό βασίζεται σε 32 αυτόνομες περιφερειακές διοικήσεις, όπου οι διοικητές έχουν την εξουσία να δρουν ανεξάρτητα από την κεντρική ηγεσία, καθιστώντας την άμυνα της χώρας αδύνατη να εξουδετερωθεί πλήρως.

Επιπλέον, αποκάλυψε ότι η εκεχειρία στον Λίβανο ήταν απαίτηση του Ιράν για να συνεχιστούν οι ευρύτερες διαπραγματεύσεις, κάτι που ούτε οι ΗΠΑ ούτε το Ισραήλ παραδέχονται δημόσια.

Ο Ερντογάν και ο Κουρδικός “Εφιάλτης”

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε η ανάλυση για την Τουρκία. Ο κ. Μπαλτζώης εξήγησε ότι ο Ερντογάν απέτυχε να αναλάβει τον ρόλο του ειρηνοποιού στην περιοχή, καθώς οι διαπραγματεύσεις μεταφέρθηκαν στο Ισλαμαμπάντ. Η Τουρκία βλέπει τον εαυτό της να παραγκωνίζεται, ακόμα και από παραδοσιακούς συμμάχους όπως το Πακιστάν, το οποίο στράφηκε προς τη Σαουδική Αραβία.

Ο “μεγάλος εφιάλτης” της Άγκυρας παραμένει η δημιουργία ενός ανεξάρτητου Κουρδικού κράτους. Ο κ. Μπαλτζώης αναφέρθηκε σε διεθνείς χάρτες που κυκλοφορούν εδώ και χρόνια και προβλέπουν τον διαμελισμό της Τουρκίας για τη δημιουργία του Κουρδιστάν. Αυτός είναι ο λόγος της οργισμένης ρητορικής του Ερντογάν κατά του Ισραήλ, της Ελλάδας και της Κύπρου. «Οι Τούρκοι φοβούνται ότι μετά το Ιράν, έρχεται η σειρά τους», τόνισε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι οι ΗΠΑ “κρατούν” τον Ερντογάν μέσω υποθέσεων όπως αυτή της Halkbank.

Η Απειλή του Πυρηνικού Ολέθρου

Τέλος, ο αντιστράτηγος αναφέρθηκε στην πυρηνική απειλή, σημειώνοντας ότι το Ιράν έχει φτάσει σε επίπεδο εμπλουτισμού ουρανίου 60%, το οποίο αντιστοιχεί στην ισχύ της βόμβας που έπεσε στο Ναγκασάκι. Αν και η χρήση πυρηνικών όπλων από το Ισραήλ απετράπη την τελευταία στιγμή από την παρέμβαση των ΗΠΑ, ο κ. Μπαλτζώης προειδοποίησε ότι το δόγμα της αποτροπής παραμένει το κλειδί των εξελίξεων.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αναλύσεις34 λεπτά πριν

Τουρκικός πανικός για Ελλάδα-Ισραήλ, νέες ταξιαρχίες κομάντο και προκλήσεις σε Κύπρο-Θράκη

Με αιχμή τις αποκαλύψεις από τον τουρκικό Τύπο, τις νέες στρατιωτικές κινήσεις της Άγκυρας και τις ραγδαίες εξελίξεις σε Κύπρο,...

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ1 ώρα πριν

Μιχάλης Χαραλαμπίδης : «Η πολιτική ή είναι ιερή ή δεν είναι πολιτική»

Από την ομιλία του Θεοφάνη Μαλκίδη στην εκδήλωση για τον Μιχάλη Χαραλαμπίδη. Ένωση Ποντίων Σουρμένων, 15 Απριλίου 2026.

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Η ΕΕ για την Τουρκία και η «σιωπή» στην Κύπρο

Σύγκλιση που βρίσκεται σε κάθετη σύγκρουση με τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ ο οποίος κατοχυρώνει τον σεβασμό του δικαιώματος...

Polio Resurges in Pakistan, Raising Fears of Cross-Border Spread Polio Resurges in Pakistan, Raising Fears of Cross-Border Spread
Διεθνή2 ώρες πριν

Pakistan Turns Into Global Polio Hotspot as Cases Surge

A sharp rise in poliovirus cases is pushing Pakistan back to the center of global concern, with experts warning that...

Αναλύσεις3 ώρες πριν

Η Γεωπολιτική “Σκακιέρα” στη Μέση Ανατολή και ο Εφιάλτης της Τουρκίας

Παρέμβαση του αντιστράτηγου ε.α. και προέδρου του ΕΛΙΣΜΕ, Ιωάννη Μπαλτζώη, στην τηλεόραση της "Ναυτεμπορικής".

Δημοφιλή