Αναλύσεις
Ο «μεγάλος αδελφός» και το ψευδοκράτος: Γιατί η Τουρκία τρέμει την κατάρρευση της ψευδοκυβέρνησης
Ωστόσο, σε αυτό το σημείο, δεν θα ήταν απολύτως ακριβές να αποδώσουμε τη διστακτική συμπεριφορά του Έρχιουρμαν αποκλειστικά σε αυτόν. Διότι αν το κάνουμε αυτό, θα αγνοήσουμε το γεγονός ότι η Τουρκία είναι ο πιο σημαντικός παράγοντας στην εξίσωση, επειδή, επιμένει σε λύση δύο κρατών. Αυτό αναγκάζει τον Έρχιουρμαν, είτε το θέλει είτε όχι, να εμποδίσει τη λύση ή οποιοδήποτε θετικό βήμα. Με άλλα λόγια, βρίσκεται παγιδευμένος ανάμεσα σε σφύρα και άκμονος! Αυτό ακριβώς το γνωρίζει ο Ελληνοκύπριος ηγέτης και έχει αρχίσει να το εκμεταλλεύεται…»
Οι εξελίξεις στην περιοχή και οι γεωπολιτικές επιδιώξεις της κατοχικής Τουρκίας, συνθέτουν τα δεδομένα, τα οποία προφανώς και επηρεάζουν και την Κύπρο, σε βαθμό ενδεχομένως που να αγγίξουν και το εθνικό θέμα. Οι πρακτικές που υιοθετούνται στον εν εξελίξει πόλεμο, η ανυπομονησία της Άγκυρας να μπει στο κάδρο των πρωταγωνιστών, βρίσκονται στο επίκεντρο της προσοχής της Λευκωσίας. Η Κυπριακή Δημοκρατία, ενόψει όλων αυτών επιλέγει την κινητικότητα αλλά και την ενίσχυση των καναλιών επικοινωνίας με τους βασικούς παίκτες.
Την ίδια ώρα, σε μια περίοδο, που υπερισχύει στις διεθνείς σχέσεις ο ετσιθελισμός, οι προσπάθειες της Λευκωσίας συμπίπτουν με τους σχεδιασμούς του απερχόμενου Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, που θέλει να προβεί σε μια ύστατη παρέμβαση στο Κυπριακό. Ως εκ τούτου, αναζητείται σωσίβιο στο Κυπριακό αλλά και μια γέφυρα, που θα οδηγήσει στο επόμενο βήμα. Μέχρι, δηλαδή, να εκδηλωθεί η επόμενη κίνηση του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, Αντόνιο Γκουτέρες, την τελευταία πριν αποχωρήσει από τη θέση του. Η γέφυρα αυτή θα επιτρέψει σε πολιτικό και διπλωματικό επίπεδο να αποτραπεί οριστικό αδιέξοδο.
Ο Αντόνιο Γκουτέρες
Ο Γενικός Γραμματέας, από την επίσκεψή του στην Άγκυρα αποκόμισε την εντύπωση ότι η τουρκική πλευρά ενδιαφέρεται πολύ για τα ευρωτουρκικά. Ο κ. Γκουτέρες θεωρεί πως αυτό το ενδιαφέρον μπορεί να αξιοποιηθεί και να διασυνδεθεί με το Κυπριακό. Τι ενδιαφέρει την Τουρκία; Αναβάθμιση της Τελωνειακής Ένωσης, ελευθεροποίηση της βίζας και πρόσβαση στο αμυντικό πρόγραμμα της Ε.Ε., SAFE. Σε αυτό το τουρκικό ενδιαφέρον, λοιπόν, θέλει να επενδύσει ο ΟΗΕ για να προχωρήσει το Κυπριακό.
Η τουρκική στάση
Είναι σαφές ότι δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η Άγκυρα θα διαφοροποιήσει τη στάση της στο Κυπριακό. Επιμένει στις γνωστές της θέσεις. Κι αυτή η επιμονή συνδέεται με τις ευρύτερες εξελίξεις στην περιοχή.
Πρώτο, η Τουρκία αντιμετωπίζει το Κυπριακό μέσα στο ευρύτερο διεθνές περιβάλλον και ως εκ τούτου θεωρεί ότι η παρουσία της στην Κύπρο δεν πρέπει να επηρεασθεί. Δηλαδή, είτε να υποβαθμιστεί είτε να έχουν κι άλλοι παρουσία στο νησί. Γι’ αυτό, σε σχέση με το τελευταίο, αντιδρά στην παρουσία ξένων δυνάμεων στη θαλάσσια περιοχή της Κύπρου. Δυνάμεις που βρίσκονται μετά από έκκληση της Λευκωσίας και η παρουσία τους συνδέεται με τις εξελίξεις στην περιοχή.
Δεύτερο, αναμένοντας να διαμορφωθεί το σκηνικό στην ευρύτερη περιοχή, η κατοχική πλευρά δεν ενοχλείται στο να συντηρούνται οι όποιες συζητήσεις στο Κυπριακό. Αυτή η τακτική, ωστόσο, σε καμία περίπτωση δεν επηρεάζει τους στρατηγικούς σχεδιασμούς.
Τρίτο, η Τουρκία έχει ως στρατηγικό στόχο να ελέγξει την Κύπρο, στρατιωτικά και πολιτικά και μετά από μια συμφωνία. Όλες οι κινήσεις σε τακτικό και στρατηγικό επίπεδο μόνο προς αυτή την κατεύθυνση κινούνται.
Συνεπώς , είναι πρόδηλο ότι η Τουρκία θα μπει στο παιχνίδι για μια συμφωνία μόνο εάν αυτή διασφαλίζει το στρατηγικό της στόχο. Διαφορετικά μπορεί να… ζήσει και χωρίς λύση, όπως σημειώνουν Τούρκοι αξιωματούχοι.
Τέταρτο, το χειρότερο είναι ότι η Τουρκία δεν πιέζεται από κανένα για να προβεί σε υποχωρήσεις στο Κυπριακό ή έστω να διαφοροποιήσει τους σχεδιασμούς.
Η τακτική της Λευκωσίας
Είναι σαφές πως εκείνη η πλευρά που επιθυμεί και κινητικότητα και αποτέλεσμα είναι η Λευκωσία. Γι’ αυτό και προσπαθεί μέσω μιας αισιόδοξης νότας να συντηρήσει την προοπτική και να δημιουργήσει προϋποθέσεις για να προχωρήσει η προσπάθεια. Την ίδια ώρα, τούτο για να επιτευχθεί πρέπει να συνεργασθεί η τουρκική πλευρά, να προβεί σε κάποια βήματα, που θα διευκολύνουν την προσπάθεια. Αυτό δεν διαφαίνεται. Την ίδια ώρα, ελληνοκυπριακή πλευρά προβαίνει σε ανοίγματα, ωστόσο, έχει ξεκαθαρίσει- και στην κ. Ολγκίν– ότι δεν πρόκειται να προβεί σε άλλες μονομερείς ενέργειες. Δεν πρόκειται, για παράδειγμα, να αποδεχθεί τη διάνοιξη μονομερώς του οδοφράγματος της Μιάς Μηλιάς, τη στιγμή κατά την οποία η κατοχική πλευρά απορρίπτει τη συμβιβαστική φόρμουλα που κατέθεσε ο Γ.Γ. του ΟΗΕ για τη δίοδο Αθηένου- Αγλαντζιάς.
Παράλληλα, η Κυπριακή Δημοκρατία αξιολογεί και τα δεδομένα, που διαμορφώνονται στην περιοχή, κυρίως σε σχέση με τους συνεχιζόμενους πολέμους. Αξιολογεί τις εξελίξεις και τις αναλύει. Πρωτίστως στο πώς λειτουργούν οι διάφοροι δρώντες σε σχέση με το γεγονός ότι τα παιχνίδια επικράτησης περνούν μέσα από στρατιωτικές συγκρούσεις. Οι πολιτικές επιβολής διά της ισχύος κυριαρχούν διεθνώς κι αυτό είναι πολύ ανησυχητικό υπό την έννοια ότι οι σχέσεις καθορίζονται στη λογική του ισχυρού. Τούτο, ωστόσο, μπορεί να τύχει διαχείρισης εάν και εφόσον, αξιοποιηθούν, ο ρόλος της Κυπριακής Δημοκρατίας στην περιοχή αλλά και οι συνεργασίες/συμμαχίες. Το ζητούμενο για τη Λευκωσία είναι να είναι στην εξίσωση των διεργασιών και εξελίξεων, στο βαθμό που το μέγεθος της το επιτρέπει, ώστε να αποτρέψει αρνητικές επιπτώσεις από τις όποιες γεωπολιτικές ανακατατάξεις αλλά και αναταράξεις.
Ο «μεγάλος αδελφός» δεν θέλει κατάρρευση της ψευδοκυβέρνησης στα κατεχόμενα
Οι εσωτερικές αναταράξεις στα κατεχόμενα, που προκαλούνται για την ΑΤΑ, και η πίεση των όσων αντιδρούν, της λεγόμενης δηλαδή αντιπολίτευσης, προς την ψευδοκυβέρνηση για να παραιτηθεί, επηρεάζουν και το Κυπριακό. Κυρίως όταν δεν μπορεί κανείς να προβλέψει την πορεία των εξελίξεων με το ενδεχόμενο κατάρρευσης της λεγόμενης κυβέρνησης, να είναι πιθανόν. Σε περίπτωση παραίτησης, τα κατεχόμενα θα εισέλθουν σε «προεκλογική» περίοδο.
Η Άγκυρα, η οποία πληρώνει και τον λογαριασμό για την λειτουργία του ψευδοκράτους, δεν θέλει να οδηγηθεί η ψευδοκυβέρνηση σε παραίτηση για μια σειρά λόγους. Γι αυτό και θα δώσει τη «λύση» στο θέμα.
Ο βασικότερος λόγος που η Τουρκία δεν θέλει «εκλογές» είναι ότι σε τέτοια περίπτωση, φαίνεται ότι θα κερδίσει η σημερινή «αντιπολίτευση», το κόμμα δηλαδή του Τουφάν Έρχιουρμαν. Η σημερινή κατάσταση, «Πρόεδρος» από το ΡΤΚ και ψευδοκυβέρνηση από το ΚΕΕ κι άλλους, τηρεί κάποιες εσωτερικές ισορροπίες και βολεύει την Άγκυρα.
Πάντως, δεν είναι μόνο επειδή η ψευδοκυβέρνηση θεωρείται πειθήνιο όργανο της κατοχικής δύναμης, όπως ο Τατάρ, που θέλει τους τωρινούς καθώς τούτο θα ίσχυε κι όταν στην «κυβέρνηση» ήταν η σημερινή λεγόμενη αντιπολίτευση. Υπάρχουν κι άλλοι λόγοι.
Το καθεστώς της Άγκυρας φαίνεται να έχει κατηγορήσει τον Τουφάν Έρχιουρμαν για τις κινητοποιήσεις επειδή σε αυτές πρωταγωνιστικό ρόλο έχει το κόμμα του, το Ρεπουμπλικανικό Τουρκικό Κόμμα. Στην Τουρκία θεωρώντας ότι το ΡΤΚ υποκινεί τις διαδηλώσεις, κλιμακώνει τις αντιδράσεις,ταυτίζει τα όσα συμβαίνουν στα κατεχόμενα και με τον Έρχιουρμαν.
Τούτο φαίνεται να οδηγεί τον κατοχικό ηγέτη σε μια προσπάθεια να παρουσιάζεται να θέλει να δίνει συνεχώς διαπιστευτήρια «καλού παιδιού» στην Τουρκία. Και να φροντίζει να ενημερωθούν στην Άγκυρα. Ενδεικτικό για τη στάση που τηρεί στο Κυπριακό, είναι κι ένα άρθρο του δημοσιογράφου Ulaş Barış, στην τουρκοκυπριακή εφημερίδα, «Κίπρις Πόστασι», ο οποίος έγραψε μεταξύ άλλων: «Λαμβάνοντας υπόψη ότι ο Έρχιουρμαν σπάνια έχει χρησιμοποιήσει τη λέξη ομοσπονδία πριν ή μετά την ανάληψη των καθηκόντων του και ότι δεν τον έχουμε δει να καθορίζει οποιονδήποτε ορισμό ή περιγραφή λύσης, είναι εύλογο να σκεφτούμε ότι ο Γ.Γ. του ΟΗΕ., Αντόνιο Γκουτέρες, μπορεί να έχει φτάσει στα όριά του. Ωστόσο, σε αυτό το σημείο, δεν θα ήταν απολύτως ακριβές να αποδώσουμε τη διστακτική συμπεριφορά του Έρχιουρμαν αποκλειστικά σε αυτόν. Διότι αν το κάνουμε αυτό, θα αγνοήσουμε το γεγονός ότι η Τουρκία είναι ο πιο σημαντικός παράγοντας στην εξίσωση, επειδή, επιμένει σε λύση δύο κρατών. Αυτό αναγκάζει τον Έρχιουρμαν, είτε το θέλει είτε όχι, να εμποδίσει τη λύση ή οποιοδήποτε θετικό βήμα. Με άλλα λόγια, βρίσκεται παγιδευμένος ανάμεσα σε σφύρα και άκμονος! Αυτό ακριβώς το γνωρίζει ο Ελληνοκύπριος ηγέτης και έχει αρχίσει να το εκμεταλλεύεται…»
Κώστας Βενιζέλος
Αναλύσεις
Το “φρένο” της Αθήνας στα σχέδια της Άγκυρας και η ρητορική των προκλήσεων
Ανάλυση από τον διευθυντή σύνταξης του δελτίου ειδήσεων του Star Channel Ηλία Παπανικολάου στην εκπομπή Leaders+
Στο επίκεντρο της εκπομπής “Leaders+” και του Ηλία Παπανικολάου βρέθηκαν οι πρόσφατες δηλώσεις κορυφαίων Τούρκων αξιωματούχων, οι οποίες καταδεικνύουν την ενόχληση της Άγκυρας για τον σταθεροποιητικό ρόλο Ελλάδας και Κύπρου στην Ανατολική Μεσόγειο και την Ευρώπη.
Η “παραφωνία” του Χακάν Φιντάν
Ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, κατά τη διάρκεια επαφών του στη Βιέννη, επιχείρησε να παρουσιάσει την Τουρκία ως έναν ιδανικό εταίρο για την Ευρωπαϊκή Ένωση, ισχυριζόμενος ότι η συνεργασία αυτή θα μπορούσε να αποφέρει εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. Ωστόσο, ο κ. Φιντάν δεν παρέλειψε να στοχοποιήσει την Ελλάδα και την Κύπρο, φωτογραφίζοντάς τις ως τις δύο χώρες που “βάζουν φρένο” στην περαιτέρω σύσφιξη των σχέσεων Τουρκίας-ΕΕ. Η ρητορική αυτή ερμηνεύεται ως μια προσπάθεια της Άγκυρας να απομονώσει τις ελληνικές θέσεις, παρουσιάζοντάς τις ως εμπόδιο στην οικονομική ευημερία των υπολοίπων Ευρωπαίων εταίρων.
Οι απειλές του Ομέρ Τσελίκ
Ακόμα πιο οξεία ήταν η τοποθέτηση του εκπροσώπου του κόμματος του Ερντογάν, Ομέρ Τσελίκ. Ο κ. Τσελίκ χρησιμοποίησε ιδιαίτερα προκλητική γλώσσα, προειδοποιώντας ότι η Ελλάδα “ξεστρατίζει” και ότι όποιος ακολουθεί τέτοια πορεία “καταλήγει στο χαντάκι”. Η δήλωση αυτή, που φέρει σαφείς απειλητικές προεκτάσεις, συνιστά ευθεία προσβολή της εθνικής κυριαρχίας και αναδεικνύει την επιθετική διάθεση της τουρκικής ηγεσίας όταν οι διπλωματικοί της ελιγμοί δεν αποδίδουν τα αναμενόμενα.
Το Ευρωκοινοβούλιο και τα “τουρκικά προϊόντα”
Την ίδια στιγμή, προβληματισμό προκαλούν οι κινήσεις εντός του Ευρωκοινοβουλίου. Σύμφωνα με πληροφορίες, κυκλοφορούν εκθέσεις που εισηγούνται την εξίσωση των τουρκικών προϊόντων με τα ευρωπαϊκά, μια κίνηση που αν υλοποιηθεί θα προσφέρει τεράστιο οικονομικό πλεονέκτημα στην Τουρκία χωρίς την απαραίτητη συμμόρφωση με τους κανόνες της ΕΕ. Η κριτική εστιάζεται στην έλλειψη σθεναρής αντίδρασης από το σώμα των Ελλήνων ευρωβουλευτών, οι οποίοι καλούνται να υπερασπιστούν τα εθνικά συμφέροντα απέναντι σε ισχυρά τουρκικά λόμπι.
Αναλύσεις
Γιώργος Ασλάν στη Βουλή της Τουρκίας: «Τι απέγιναν οι Χριστιανοί αυτής της γης;»
Ο ασσυριακής καταγωγής Τούρκος βουλευτής, ο μοναδικός Χριστιανός εντός της τουρκικής εθνοσυνέλευσης, απασφάλισε ξανά.
Μια παρέμβαση με βαρύ ιστορικό και πολιτικό φορτίο έκανε μέσα στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση ο Γιώργος Ασλάν, βουλευτής Μαρντίν του DEM Partisi και μέλος της ασσυριακής/συριακής χριστιανικής κοινότητας, θέτοντας ευθέως το ερώτημα που το τουρκικό κράτος αποφεύγει επί δεκαετίες: τι απέγιναν οι εκατομμύρια Χριστιανοί της Ανατολίας;
Γράφει ο Χρήστος Κωνσταντινίδης
Η παρέμβαση έγινε με αφορμή τη συζήτηση για τα γεγονότα του 1915 και την επέτειο της Γενοκτονίας των Αρμενίων. Σύμφωνα με τουρκικά μέσα, ο Ασλάν απευθύνθηκε στους συναδέλφους του λέγοντας ότι το 1915 ο πληθυσμός υπό οθωμανική διοίκηση ήταν περίπου 13 εκατομμύρια, εκ των οποίων τα 3 εκατομμύρια ήταν Αρμένιοι, Ασσύριοι/Σύριοι και άλλοι χριστιανικοί λαοί. «Σήμερα είμαστε στο 2026. Ενώ ο πληθυσμός αυτών των λαών θα έπρεπε να αριθμεί εκατομμύρια, είναι μόλις 50.000. Τι απέγιναν αυτοί οι άνθρωποι; Γιατί δεν αυξήθηκε ο πληθυσμός τους; Πού πήγαν;», ρώτησε.
Η φράση του συμπυκνώνει όλο το ιστορικό ερώτημα. Το 1915 σε αυτά τα χώματα ζούσαν εκατομμύρια Αρμένιοι, Ασσύριοι και Ρωμιοί. Σήμερα οι πληθυσμοί τους μετρώνται σε δεκάδες χιλιάδες. Τι συνέβη σε αυτούς τους ανθρώπους;
1915’te bu topraklarda milyonlarca Ermeni, Süryani ve Rum yaşıyordu. Bugün nüfusları onbinlerle ifade ediliyor. Bu insanlara ne oldu? pic.twitter.com/qLwwviQE21
— George Aslan (@george_aryo) April 29, 2026
Η απάντηση Τούρκου βουλευτή και η επιμονή του Ασλάν
Στην παρέμβαση του Ασλάν απάντησε ο Τουρχάν Τσομέζ, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του İYİ Parti, απορρίπτοντας τον όρο γενοκτονία. Υποστήριξε ότι η απόφαση του 1915 «δεν ήταν απόφαση γενοκτονίας» και ότι μέρος των Αρμενίων μετακινήθηκε επειδή, κατά τον ίδιο, συνδεόταν με οργανώσεις όπως οι Χιντσάκ και οι Τασνάκ. Παραδέχθηκε ότι υπήρξαν άνθρωποι που έχασαν τη ζωή τους στη διαδρομή, αλλά επέμεινε στην κλασική γραμμή της τουρκικής άρνησης, ότι επρόκειτο για «ιστορική διαδικασία» και όχι για οργανωμένο σχέδιο εξόντωσης.
Ο Ασλάν δεν άφησε την απάντηση αναπάντητη. Επανήλθε με μια ακόμη πιο καίρια ερώτηση: «Ας αφήσουμε στην άκρη τους Αρμενίους, αφού ίσως έχετε κάποια επιχειρήματα. Οι Ασσύριοι τι έκαναν; Ποιο ήταν το αμάρτημά τους;». Η φράση αυτή καταγράφεται και στα πρακτικά της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, όπου φαίνεται καθαρά ότι ο Ασλάν ζήτησε απάντηση ειδικά για την τύχη των Ασσυρίων.
Η απάντηση του Τσομέζ ήταν πολιτικά αποκαλυπτική. Αντί να απαντήσει επί της ουσίας, είπε ότι «αυτό το έθνος έφερε Σύριους σαν εσάς και τους έκανε βουλευτές», υποστηρίζοντας στη συνέχεια ότι οι Σύριοι έφυγαν από την Τουρκία «για κάποιους λόγους» και καλώντας να μη γίνεται «εκμετάλλευση» του ζητήματος.
Δεν είναι η πρώτη φορά που μιλά
Η παρέμβαση αυτή δεν αποτελεί μεμονωμένο επεισόδιο. Ο Γιώργος Ασλάν έχει επανειλημμένα θέσει μέσα στην τουρκική Βουλή ζητήματα που αφορούν τους Αρμενίους, τους Ρωμιούς και τους Ασσύριους της Ανατολίας. Στα πρακτικά της 18ης Ιουνίου 2025, για παράδειγμα, καταγράφεται οξύτατη αντιπαράθεση όταν ο Ασλάν μίλησε για τον Ταλαάτ Πασά, τον Ρεσίτ Πασά και τις σφαγές εναντίον χριστιανικών πληθυσμών, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις από εθνικιστές βουλευτές. Ήταν ένα ράπισμα μέσα στην τουρκική εθνοσυνέλευση, όπως είχε χαρακτηρίσει τότε την παρέμβασή του το Geopolitico.
Στα ίδια πρακτικά, ο Ασλάν είχε θέσει το ίδιο δημογραφικό ερώτημα! Το 1915, είπε, περίπου 3 εκατομμύρια από τον πληθυσμό της οθωμανικής επικράτειας ήταν χριστιανικοί λαοί — Αρμένιοι, Ρωμιοί και Σύριοι/Ασσύριοι — ενώ σήμερα, σε μια Τουρκία 86 εκατομμυρίων, οι πληθυσμοί αυτοί εκφράζονται σε δεκάδες χιλιάδες. Τον Δεκέμβριο του 2023, είχε προκαλέσει οργή στους Τούρκους βουλευτές, όταν συνεχάρη Αρμένιους, Έλληνες και Ασσύριους για τα Χριστούγεννα.
Το ερώτημα που χτυπά την τουρκική άρνηση
Το βάρος της παρέμβασης Ασλάν δεν βρίσκεται μόνο στους αριθμούς. Βρίσκεται στο ότι το ερώτημα τέθηκε μέσα στο τουρκικό Κοινοβούλιο, από έναν Χριστιανό βουλευτή, απόγονο των γηγενών κοινοτήτων της Ανατολίας.
Δεν είπε κάτι περίπλοκο. Δεν χρειάστηκε μακροσκελή ανάλυση. Έθεσε το απλό, αμείλικτο ερώτημα της Ιστορίας: αν οι Χριστιανοί της Ανατολίας ήταν εκατομμύρια, γιατί σήμερα έχουν σχεδόν εξαφανιστεί;
Αυτό το ερώτημα αφορά τους Αρμενίους. Αφορά τους Έλληνες της Μικράς Ασίας, του Πόντου, της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου. Αφορά τους Ασσύριους/Σύριους της Μεσοποταμίας και του Τουρ Αμπντίν. Αφορά όλους τους γηγενείς χριστιανικούς λαούς που βρέθηκαν μέσα στη δίνη της ύστερης Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και της συγκρότησης του τουρκικού εθνικού κράτους.
Αξίζει να τιμηθεί από την Ελλάδα;
Ναι, ένας βουλευτής που μέσα στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση θέτει δημόσια το ζήτημα της εξαφάνισης των χριστιανικών πληθυσμών της Ανατολίας αξίζει πολιτική και ηθική αναγνώριση από την Ελληνική Πολιτεία.
Όχι επειδή είναι «αντι-Τούρκος». Αυτό θα ήταν φθηνή ανάγνωση. Αλλά επειδή υπερασπίζεται τη μνήμη, την ιστορική αλήθεια και το δικαίωμα των γηγενών λαών της Ανατολίας να μη σβηστούν από τον χάρτη της Ιστορίας. Η Ελλάδα θα όφειλε να έχει αντανακλαστικά σε τέτοιες περιπτώσεις. Να τιμά ανθρώπους που, μέσα σε δύσκολο πολιτικό περιβάλλον, μιλούν για Αρμενίους, Έλληνες και Ασσύριους χωρίς να κρύβονται πίσω από τη σιωπή.
Ποια Τουρκία βλέπουμε;
Η παρέμβαση Ασλάν δείχνει ότι υπάρχουν δύο πραγματικότητες μέσα στη σημερινή Τουρκία.
Η μία είναι η επίσημη Τουρκία της άρνησης, του κρατικού εθνικισμού, της μετατόπισης ευθυνών, της λογικής ότι όποιος μιλά για Γενοκτονία «προσβάλλει το έθνος». Αυτή είναι η Τουρκία που γνωρίσαμε στον 20ό αιώνα και που συνεχίζει να παράγει πολιτικό λόγο γύρω από την άρνηση, την ισχύ και τον φόβο.
Η άλλη είναι η Ανατολία των λαών που επέζησαν, των Αρμενίων, των Ρωμιών, των Ασσυρίων, των Κούρδων, των ανθρώπων που ξέρουν ότι η Ιστορία δεν αρχίζει από το τουρκικό εθνικό αφήγημα. Με αυτήν την Ανατολία μπορεί να υπάρξει ειρήνη, συνεννόηση και αληθινή φιλία. Όχι με βάση τη λήθη, αλλά με βάση την αναγνώριση.
Η πραγματική συμφιλίωση δεν χτίζεται με φωτογραφίες, διπλωματικές χειραψίες και κενά συνθήματα. Χτίζεται όταν κάποιος έχει το θάρρος να ρωτήσει: πού πήγαν οι άνθρωποι που ζούσαν εδώ;
Ο Γιώργος Ασλάν το έχει διαπράξει επανειλημμένως μέσα στην Τουρκική Βουλή. Και αυτό, από μόνο του, είναι πράξη ιστορικής σημασίας.
Αναλύσεις
Ελλάδα – Τουρκία – Γαλλία: Πυρηνικές κεφαλές σε Dassault Rafale και νέα γεωπολιτική σε Αιγαίο
Στο νέο γεωπολιτικό παίγνιο του Αιγαίου και της λεγόμενης προστασίας του Ισραήλ, η εξίσωση Ελλάδα–Γαλλία απέναντι στην Τουρκία, δείχνει ότι η αποτροπή έχει πλέον αποκτήσει και πυρηνική σκιά.
-
Πολιτική3 εβδομάδες πριν«Μπλόκο» από τις ελληνικές αρχές στην Ισίν Καρατζά στο «Ελευθέριος Βενιζέλος»! Απέλαση με φόντο την Κομοτηνή και το επεισόδιο του 2024
-
Διεθνή2 μήνες πρινΤραγωδία στο Μπαλίκεσιρ! Συντριβή τουρκικού F-16 – Νεκρός ο πιλότος – Σοκάρει η στιγμή της πτώσης (ΒΙΝΤΕΟ)
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ1 μήνα πρινΟ Τασούλας ξέχασε στον αέρα τα λόγια του! Το φάλτσο της 25ης Μαρτίου που έδειξε αμηχανία στο ύψος του θεσμού του προέδρου της Δημοκρατίας
-
Άμυνα2 μήνες πρινΤραγωδία στο Μπαλίκεσιρ: Αποκαλύφθηκε η ταυτότητα του πιλότου του F-16 που συνετρίβη! «Είμαστε εδώ για το μέλλον μας στους αιθέρες» δήλωνε σε πρωτοχρονιάτικο μήνυμα της Πολεμικής Αεροπορίας
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΣτρατηγική Σύμπραξη Ελλάδας-Κορέας-ΗΠΑ! Ο Όμιλος ONEX Μετατρέπει τα Ελληνικά Ναυπηγεία σε Διεθνή Κόμβο Καινοτομίας
-
Πολιτική3 μήνες πρινΠοιος προστατεύει την αλήθεια; Ο «Έλληνας» δολοφόνος στη Γερμανία που…. δεν ήταν ποτέ Έλληνας
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινH Γκίλφοϊλ πήρε το “όπλο” της! «Είμαι εδώ ως Αμερικανίδα πρέσβης και αυτό σημαίνει να αντισταθώ πολύ επιθετικά στα κινεζικά συμφέροντα» – Η Ελευσίνα ως «αντίβαρο» στον Πειραιά
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΤούρκος διπλωμάτης αποστομώνει Έλληνες Ακαδημαϊκούς ότι η Τουρκία έχει δικαιώματα στο Αιγαίο! “Σημάδι ότι η «Γαλάζια Πατρίδα» είναι πλέον βυθισμένη σε βαθιά νερά”