Με πυκνή ατζέντα στα εθνικά, την άμυνα, την Ανατολική Μεσόγειο και τη νέα γεωπολιτική αρχιτεκτονική Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ – Ινδίας μεταδόθηκε η εκπομπή Direct News με τον Ανδρέα Μουντζουρούλια.

Στο επίκεντρο βρέθηκε το μεγάλο ναυπηγικό project που, σύμφωνα με την εκπομπή, μπορεί να μετατρέψει την Ελλάδα σε παγκόσμιο κέντρο ναυπήγησης και συντήρησης πολεμικών πλοίων. Ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας αναφέρθηκε στο αμερικανικό σχέδιο με την ONEX και τα Ναυπηγεία Ελευσίνας, στην εμπλοκή νοτιοκορεατικής τεχνολογίας και στη δυνατότητα ναυπήγησης υποβρυχίων νέας γενιάς, φρεγατών και κορβετών στην Ελλάδα.

Όπως τονίστηκε, το σχέδιο προβλέπει επενδύσεις ύψους 1,35 δισ. ευρώ, δημιουργία περίπου 10.000 θέσεων εργασίας και μετατροπή της χώρας σε εξαγωγό πολεμικών πλοίων. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στο νοτιοκορεατικό υποβρύχιο KSS-III, το οποίο παρουσιάστηκε ως ένα από τα κορυφαία συμβατικά μη πυρηνικά υποβρύχια στον κόσμο.

Μεγάλο μέρος της εκπομπής αφιερώθηκε στη σύγκλιση Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Ινδίας. Ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας υποστήριξε ότι διαμορφώνεται ένα νέο γεωπολιτικό μπλοκ στην Ανατολική Μεσόγειο, με την Ινδία να αποκτά ολοένα μεγαλύτερο ενδιαφέρον για την περιοχή και με την Κύπρο να αναδεικνύεται σε κρίσιμο κόμβο.

Σύμφωνα με την εκπομπή, ινδικά δημοσιεύματα αναφέρουν ότι οι πύραυλοι BrahMos θα μπορούσαν να φτάσουν στην Ελλάδα μέσω Κύπρου, ενώ υπάρχει ενδιαφέρον και για άλλα ινδικά οπλικά συστήματα. Η εξέλιξη αυτή, όπως υποστηρίχθηκε, προκαλεί έντονη ανησυχία στην Άγκυρα, καθώς η Τουρκία βλέπει να δημιουργείται γύρω της ένας συνδυασμός ισραηλινών και ινδικών συστημάτων υψηλής ακρίβειας.

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε και στην ισραηλινή διάσταση. Η εκπομπή παρουσίασε ανάλυση ισραηλινού αμυντικού μέσου, σύμφωνα με την οποία η Ελλάδα δημιουργεί «ισραηλινό τείχος» στο Αιγαίο με συστήματα Spike, τα οποία αναπτύσσονται σε Έβρο και νησιά. Κατά τον Ανδρέα Μουντζουρούλια, τα συστήματα αυτά αλλάζουν τα δεδομένα απέναντι στην Τουρκία, καθώς μπορούν να πλήξουν ναυτικούς και χερσαίους στόχους πέραν της οπτικής επαφής, με ενημερώσεις σε πραγματικό χρόνο από drones, ραντάρ και αισθητήρες.

Στο ίδιο πλαίσιο, ο παρουσιαστής άσκησε κριτική στη λογική των «ήρεμων νερών» με την Τουρκία, υποστηρίζοντας ότι η Διακήρυξη των Αθηνών αποδείχθηκε παγίδα για τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα. Επικαλέστηκε στοιχεία για την αύξηση των τουρκικών προκλήσεων σε αέρα και θάλασσα, σημειώνοντας ότι οι παραβιάσεις ελληνικών χωρικών υδάτων και οι παρενοχλήσεις ερευνητικών σκαφών έχουν αυξηθεί αισθητά.

Η εκπομπή αναφέρθηκε επίσης στο τουρκικό νομοσχέδιο για τη «Γαλάζια Πατρίδα», το οποίο, σύμφωνα με γαλλική ανάλυση, μπορεί να οδηγήσει σε κρίση στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας σχολίασε ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να βασίζεται μόνο σε ευρωπαϊκές διαμαρτυρίες ή σε τηλεφωνήματα προς τις Βρυξέλλες, αλλά χρειάζεται απαντήσεις επί του πεδίου.

Στο πεδίο της αεράμυνας, έγινε αναφορά στην επέκταση του ελληνικού στόλου μη επανδρωμένων αεροσκαφών V-BAT, τα οποία χρησιμοποιούνται για πληροφορίες, επιτήρηση και αναγνώριση, αλλά και στον εκσυγχρονισμό των ελληνικών Patriot. Ιδιαίτερη σημασία δόθηκε στο γεγονός ότι η Σαουδική Αραβία φέρεται διατεθειμένη να καλύψει το κόστος αναβάθμισης της ελληνικής μοίρας Patriot που βρίσκεται αναπτυγμένη στο έδαφός της.

Για την Τουρκία, η εκπομπή υποστήριξε ότι βρίσκεται σε εσωτερική και αμυντική πίεση. Έγινε αναφορά στα προβλήματα του τουρκικού μαχητικού KAAN, με ισραηλινές εκτιμήσεις να υποστηρίζουν ότι το πρόγραμμα δεν μπορεί να προχωρήσει ουσιαστικά χωρίς αμερικανικούς κινητήρες. Παράλληλα, σημειώθηκε ότι η Ελλάδα αποκτά πλεονέκτημα με τα F-16 Viper και τα F-35, ενώ η Τουρκία αναζητά λύσεις μέσω Eurofighter και διεθνών συνεργασιών.

Ξεχωριστό θέμα αποτέλεσε η γεωπολιτική αναβάθμιση της Αλεξανδρούπολης. Σύμφωνα με την εκπομπή, τα τουρκικά μέσα ανησυχούν ότι η αμερικανική παρουσία και η ενίσχυση του λιμανιού περιορίζουν τη σημασία των Στενών του Βοσπόρου. Αναφέρθηκε επίσης ότι υπάρχει ινδικό ενδιαφέρον για το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, γεγονός που εντάσσει ακόμη περισσότερο τη Θράκη και το Αιγαίο στη νέα αρχιτεκτονική Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ – Ινδίας.

Στο τέλος της εκπομπής έγινε αναφορά και στα επεισόδια στο Σβέρνετς της Αλβανίας, όπου τραυματίστηκε Έλληνας ομογενής. Ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας μίλησε για προκλητικές κινήσεις των αλβανικών αρχών, κατεδαφίσεις και σχέδια για τουριστικό θέρετρο σε οικολογικά ευαίσθητη ζώνη. Παράλληλα αναφέρθηκε στο παρασκήνιο γύρω από μεγάλες επενδύσεις στην Αλβανία και στη φερόμενη εμπλοκή του Τζάρεντ Κούσνερ σε projects πολυτελών resorts.

Η εκπομπή έκλεισε με αναφορές στις αναλύσεις του Shay Gal για τη σημασία της Κύπρου στην ισραηλινή ασφάλεια. Σύμφωνα με την παρουσίαση, η Κύπρος θεωρείται πλέον ζήτημα εθνικής ασφάλειας για το Ισραήλ, ενώ η τουρκική κατοχή στο βόρειο τμήμα του νησιού και οι απειλές της Άγκυρας βρίσκονται ψηλά στην ισραηλινή ατζέντα.

Το βασικό συμπέρασμα της εκπομπής ήταν σαφές: η Ελλάδα δεν μπορεί να μείνει στη λογική της αναμονής. Η περιοχή αλλάζει, οι συμμαχίες αναδιατάσσονται και ο ελληνισμός, μέσα από Ελλάδα και Κύπρο, καλείται να αξιοποιήσει τη στρατηγική σύγκλιση με Ισραήλ και Ινδία για να απαντήσει στην τουρκική πίεση.

Την ώρα που το Πακιστάν αντιμετωπίζει έντονη οικονομική πίεση, υψηλό χρέος, πληθωρισμό και συνεχή εξάρτηση από διεθνή οικονομική στήριξη, η κυβέρνηση της χώρας φέρεται να δαπανά σχεδόν 900.000 δολάρια τον μήνα για δραστηριότητες λόμπινγκ στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Σύμφωνα με δημοσίευμα του Moneycontrol, που επικαλείται δημόσιες καταχωρίσεις στο πλαίσιο του αμερικανικού νόμου FARA για τους ξένους πράκτορες, το ετήσιο κόστος των πακιστανικών συμβολαίων λόμπινγκ στην Ουάσινγκτον εκτιμάται περίπου στα 10 έως 12 εκατομμύρια δολάρια. Στόχος των κινήσεων αυτών είναι η πρόσβαση Πακιστανών αξιωματούχων σε κρίσιμα κέντρα αποφάσεων των ΗΠΑ και η διαχείριση της εικόνας του Ισλαμαμπάντ σε μια περίοδο αυξημένων διπλωματικών και αμυντικών πιέσεων.

Το θέμα αποκτά ιδιαίτερο βάρος επειδή οι δαπάνες αυτές έρχονται σε μια στιγμή που το Πακιστάν προσπαθεί να ισορροπήσει μεταξύ εσωτερικής οικονομικής δυσπραγίας και εξωτερικής πίεσης. Η χώρα έχει βρεθεί επανειλημμένα υπό την ανάγκη στήριξης από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, ενώ η κοινωνία αντιμετωπίζει το βάρος της ακρίβειας και των δημοσιονομικών περιορισμών.

Σύμφωνα με τον αναλυτή Ρομπίντερ Σάτσντεβ, οι συμβάσεις με αμερικανικές εταιρείες λόμπινγκ δεν είναι ασυνήθιστες στην Ουάσινγκτον, καθώς πολλές ξένες κυβερνήσεις προσλαμβάνουν τέτοιες εταιρείες για να αποκτήσουν πρόσβαση σε πολιτικούς, υπηρεσίες και θεσμούς. Ωστόσο, στην περίπτωση του Πακιστάν, το ύψος και η χρονική συγκυρία των δαπανών προκαλούν ερωτήματα. Το Moneycontrol αναφέρει, μεταξύ άλλων, συμβόλαιο 50.000 δολαρίων τον μήνα για τη διευκόλυνση επαφών του υπουργού Εσωτερικών του Πακιστάν, καθώς και άλλο συμβόλαιο 250.000 δολαρίων τον μήνα με εμπορικό προσανατολισμό.

Παράλληλα, άλλο δημοσίευμα του Moneycontrol αναφέρει ότι το Ισλαμαμπάντ υπέγραψε διετή συμφωνία ύψους 1,2 εκατ. δολαρίων με την εταιρεία Ervin Graves Strategy Group, με στόχο την ενίσχυση της εικόνας του Πακιστάν στην Ουάσινγκτον και την προβολή του ως αξιόπιστου εταίρου σε ζητήματα εμπορίου και ασφάλειας.

Η υπόθεση δείχνει ότι το Πακιστάν δίνει μεγάλη σημασία στη μάχη της εικόνας στις ΗΠΑ. Θέλει να εμφανιστεί ως αναγκαίος συνομιλητής σε ζητήματα αντιτρομοκρατίας, περιφερειακής ασφάλειας και εμπορίου, την ώρα που οι σχέσεις με την Ινδία, η πίεση γύρω από το Κασμίρ και οι διεθνείς ανησυχίες για χρηματοδότηση εξτρεμιστικών δικτύων παραμένουν στο προσκήνιο.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η Ουάσινγκτον γίνεται βασικό πεδίο πακιστανικής διπλωματικής κινητοποίησης. Προηγούμενες καταχωρίσεις FARA είχαν δείξει ότι το Πακιστάν χρησιμοποίησε εταιρείες λόμπινγκ και για να επηρεάσει τη στάση των ΗΠΑ σε σχέση με τον κίνδυνο επανένταξης της χώρας στη «γκρίζα λίστα» της FATF, δηλαδή του διεθνούς μηχανισμού που παρακολουθεί ελλείψεις στην αντιμετώπιση ξεπλύματος χρήματος και χρηματοδότησης τρομοκρατίας.

Το πολιτικό μήνυμα είναι σαφές: το Πακιστάν ξοδεύει ακριβά για να κρατήσει ανοιχτές πόρτες στην Ουάσινγκτον. Το ερώτημα, όμως, είναι βαρύ για μια χώρα με πιεσμένη οικονομία. Μπορεί ένα κράτος που δυσκολεύεται να στηρίξει τους πολίτες του να διαθέτει εκατομμύρια δολάρια για επικοινωνιακή και πολιτική επιρροή στο εξωτερικό;

Οι υποστηρικτές αυτής της στρατηγικής θα πουν ότι η πρόσβαση στα αμερικανικά κέντρα αποφάσεων είναι επένδυση εθνικής ασφάλειας. Οι επικριτές, όμως, βλέπουν άλλη μια απόδειξη των προτεραιοτήτων του πακιστανικού κατεστημένου: χρήματα για λόμπινγκ στην Ουάσινγκτον, την ώρα που η κοινωνία πληρώνει τον λογαριασμό της οικονομικής κρίσης.

Η υπόθεση των 900.000 δολαρίων τον μήνα δεν είναι απλώς οικονομική είδηση. Είναι παράθυρο στον τρόπο με τον οποίο το Ισλαμαμπάντ αντιλαμβάνεται την εξωτερική πολιτική: ως διαρκή αγώνα επιρροής στις ΗΠΑ, ακόμη κι αν το κόστος στο εσωτερικό είναι πολιτικά και κοινωνικά βαρύ.

Συνεχίζεται για έκτη μέρα στη σειρά η αποκλιμάκωση των τιμών των καυσίμων στα διυλιστήρια, δημιουργώντας προσδοκίες για σταδιακή μείωση των τιμών και στα πρατήρια μέσα στις επόμενες ημέρες.

Η πτώση στη χονδρική αγορά δεν περνά αμέσως και με τον ίδιο ρυθμό στην αντλία. Αυτό σημαίνει ότι οι καταναλωτές θα συνεχίσουν να βλέπουν μεγάλες διαφορές από πρατήριο σε πρατήριο, ακόμη και μέσα στην ίδια περιοχή. Σε περιόδους γρήγορης αποκλιμάκωσης των τιμών στα διυλιστήρια, οι αποκλίσεις αυτές γίνονται ακόμη πιο εμφανείς.

Παρά τις διαφορές στη λιανική, η γενική εικόνα είναι πλέον καθοδική. Όλο και περισσότερα πρατήρια αναμένεται να διαθέσουν φθηνότερα τόσο την αμόλυβδη βενζίνη όσο και το πετρέλαιο κίνησης, ύστερα από αρκετές εβδομάδες αυξημένων τιμών που επιβάρυναν σοβαρά τους οδηγούς.

Ήδη στο λεκανοπέδιο καταγράφονται πρατήρια με τιμές αμόλυβδης κάτω από τα 2 ευρώ το λίτρο. Αντίστοιχα, στο πετρέλαιο κίνησης αρχίζουν να εμφανίζονται τιμές κάτω από το 1,65 ευρώ το λίτρο, ένδειξη ότι η υποχώρηση της χονδρικής αρχίζει σταδιακά να φαίνεται και στη λιανική.

Η εξέλιξη συνδέεται με την αποκλιμάκωση των διεθνών τιμών πετρελαίου, η οποία με τη σειρά της πιέζει προς τα κάτω τις τιμές στα διυλιστήρια. Η αγορά, μετά την ένταση που προκάλεσαν οι εχθροπραξίες στη Μέση Ανατολή, δείχνει πλέον σημάδια εξομάλυνσης.

Στην αμόλυβδη, η τιμή διυλιστηρίου —στην οποία περιλαμβάνεται ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης, αλλά όχι ο ΦΠΑ και το εμπορικό περιθώριο— βρισκόταν στα 1,25 ευρώ ανά λίτρο όταν ξεκινούσαν οι εχθροπραξίες στη Μέση Ανατολή. Στη συνέχεια ανέβηκε έως περίπου το 1,60 ευρώ ανά λίτρο στις 21 Μαΐου. Από τότε έχει υποχωρήσει κατά περίπου 12 λεπτά το λίτρο, με τη μείωση να περνά σταδιακά στην τελική τιμή πώλησης.

Ανάλογη εικόνα καταγράφεται και στο πετρέλαιο κίνησης. Η τιμή διυλιστηρίου είχε αυξηθεί από τα 1,09 ευρώ έως τα 1,58 ευρώ στα τέλη Μαρτίου, περίοδο κατά την οποία η κυβέρνηση προχώρησε σε οριζόντια επιδότηση 16 λεπτών ανά λίτρο. Σήμερα, η τιμή κινείται περίπου στο 1,17 ευρώ σε επίπεδο διυλιστηρίου, γεγονός που δημιουργεί περιθώριο για περαιτέρω υποχώρηση και στις αντλίες.

Ωστόσο, υπάρχει ένας παράγοντας που μπορεί να περιορίσει μέρος της μείωσης για τον καταναλωτή: η αλλαγή στην κρατική επιδότηση. Από τη Δευτέρα 1 Ιουνίου, η επιδότηση μειώνεται από τα 20 στα 15 λεπτά ανά λίτρο. Η μείωση αυτή θα ενσωματωθεί στην τελική τιμή πώλησης και θα επηρεάσει το πόσο γρήγορα και πόσο έντονα θα φανεί η αποκλιμάκωση στην τσέπη των οδηγών.

Το βασικό συμπέρασμα, πάντως, είναι ότι η αγορά καυσίμων έχει γυρίσει σε πτωτική τροχιά. Οι οδηγοί θα πρέπει να συγκρίνουν τιμές, καθώς οι διαφορές ανάμεσα στα πρατήρια παραμένουν σημαντικές. Όσοι επιλέξουν προσεκτικά, μπορούν ήδη να βρουν φθηνότερη αμόλυβδη και πετρέλαιο κίνησης, ενώ το επόμενο διάστημα αναμένεται η πτώση να γίνει πιο ορατή σε μεγαλύτερο μέρος της αγοράς.