Ακολουθήστε μας

Αναλύσεις

Η απόπειρα εξέγερσης στη Θράκη και το παράδειγμα της Ιταλίας!

Η Θράκη δεν είναι πεδίο δοκιμών της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής. Είναι ελληνική γη, με πολίτες που πρέπει να προστατεύονται από την εργαλειοποίηση, τον εκφοβισμό και την προπαγάνδα.

Δημοσιεύτηκε στις

Γράφει ο Χρήστος Κωνσταντινίδης

Η νέα κινητοποίηση στη Θράκη, με πρωταγωνιστές τους λεγόμενους ψευδομουφτήδες και με φόντο τον διαρκή ρόλο του τουρκικού προξενείου, επαναφέρει στο προσκήνιο ένα ζήτημα που η Αθήνα δεν μπορεί να συνεχίσει να αντιμετωπίζει με μισόλογα, την οργανωμένη αμφισβήτηση της ελληνικής έννομης τάξης στο εσωτερικό της χώρας.

Αφορμή αποτέλεσε η οργανωμένη συγκέντρωση έξω από το δικαστικό μέγαρο Ξάνθης για τον προπηλακισμό των νόμιμων Τοποτηρητών Μουφτήδων το 2024 στο τέμενος Τσινάρ από εγκάθετους του τουρκικού κράτους, σε σημείο να γίνεται λόγος για πρόβα εξέγερσης στη Θράκη, η οποία βρίσκεται μονίμως στο στόχαστρο της Τουρκίας και εργαλειοποιείται συνεχώς ρητορικά από την Άγκυρα απέναντι στην Ελλάδα. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε, ότι αναλύσεις στον τουρκικό Τύπο, όπως του δημοσιογράφου Ιμπραήμ Καραγκιούλ, ο οποίος θεωρείται συνομιλητής του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και πως μεταφέρει την… ηχό από το προεδρικό μέγαρο, που στοχοποιούν τη Θράκη. Ανάρτηση του συγκεκριμένου στην πλατφόρμα Χ, στις 15 Μαΐου 2026, όχι μόνο αμφισβητούσε ευθέως τα ελληνικά σύνορα, αλλά μιλούσε ακόμα και για «επανίδρυση» της λεγόμενης «Τουρκικής Δημοκρατίας της Δυτικής Θράκης».

Το φερέφωνο του Ερντογάν μιλά για τουρκική δημοκρατία Δυτικής Θράκης! Νέο προκλητικό παραλήρημα Καραγκιούλ

Όσα αναφέρουν τοπικά ΜΜΕ στη Θράκη είναι αποκαλυπτικά! Αντιγράφω από το pameevro.gr

«Η Άγκυρα, θέλοντας να δείξει ότι ελέγχει την κατάσταση, έστειλε «ενισχύσεις» από την Τουρκία. Μια ολόκληρη στρατιά νομικών από τους Δικηγορικούς Συλλόγους Άγκυρας, Κωνσταντινούπολης και Αδριανούπολης κατέφθασε στην Ξάνθη για να κάνει πολιτική προπαγάνδα έξω από τις ελληνικές δικαστικές αίθουσες. Οι δηλώσεις τους; Πρόκληση προς την ελληνική κυριαρχία και τη νομοθεσία. Δικηγόρος, εκπροσωπώντας τον Δικηγορικό Σύλλογο της Κωνσταντινούπολης, χαρακτήρισε τη δίκη «εντελώς πολιτική» και απαίτησε την απόσυρση του κατηγορητηρίου, ισχυριζόμενος με θράσος ότι ο βίαιος αποκλεισμός και οι ύβρεις κατά των νόμιμων Μουφτήδων ήταν απλώς… «άσκηση κριτικής στο πλαίσιο των δικαιωμάτων τους».

Ένας δεύτερος Τούρκος δικηγόρος προχώρησε ακόμη περισσότερο, αμφισβητώντας ευθέως το δικαίωμα του ελληνικού κράτους να διορίζει Μουφτήδες, κάνοντας λόγο για «παραβίαση των συμβάσεων» και στέλνοντας χαιρετίσματα στην «τουρκική μειονότητα», την ώρα που η Συνθήκη της Λωζάνης αναγνωρίζει ρητά και αποκλειστικά Μουσουλμανική μειονότητα.

Τα όσα συνέβησαν έξω από το δικαστήριο δείχνουν το βαθύ χάσμα που προσπαθούν να καλλιεργήσουν οι εγκάθετοι. Από τη μία πλευρά, οργανώθηκαν από Κομοτηνή, Αλεξανδρούπολη και Διδυμότειχο προς στήριξη της νομιμότητας. Από την άλλη, ο προξενικός όχλος δημιούργησε ένα εκρηκτικό κλίμα, που οδήγησε σε λεκτικές αντιπαραθέσεις και ανάγκασε το δικαστήριο να διακόψει δύο φορές.Γεωγραφική αναφορά. Το πιο εξοργιστικό στοιχείο των επεισοδίων ήταν η παρουσία του ανεξάρτητου πλέον βουλευτή Ξάνθης, Χουσεΐν Ζεϊμπέκ. Ο άνθρωπος που εκλέγεται από Έλληνες πολίτες (και όχι από την Τουρκία) για να τους εκπροσωπεί στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, βρέθηκε στην πρώτη γραμμή, φωνάζοντας, προκαλώντας και σιγοντάροντας το παρακράτος της Άγκυρας.Οι νόμιμοι μουφτήδες οι οποίοι διορίζονται από το ελληνικό κράτος, όπως προβλέπει το θεσμικό πλαίσιο».

Εδώ και δεκαετίες, η Τουρκία επιχειρεί να εργαλειοποιήσει τη μειονότητα στη Θράκη, παρεμβαίνοντας σε ζητήματα θρησκευτικής, εκπαιδευτικής και πολιτικής εκπροσώπησης. Το τουρκικό προξενείο στην Κομοτηνή λειτουργεί συστηματικά ως μηχανισμός επιρροής, επιδιώκοντας να επιβάλει ατζέντα που δεν αφορά τη θρησκευτική ελευθερία, αλλά τη γεωπολιτική διείσδυση της Άγκυρας.

Η υπόθεση των μουφτήδων βρίσκεται στον πυρήνα αυτής της αντιπαράθεσης. Η Ελλάδα αναγνωρίζει νόμιμους μουφτήδες, με θεσμικό ρόλο που συνδέεται όχι μόνο με θρησκευτικά καθήκοντα, αλλά και με ειδικές αρμοδιότητες που άπτονται του οικογενειακού και κληρονομικού δικαίου για μέλη της μειονότητας. Δεν πρόκειται, λοιπόν, για μια απλή θρησκευτική θέση. Πρόκειται για θεσμό με έννομες συνέπειες, άρα το κράτος έχει υποχρέωση να διασφαλίζει τη νομιμότητα.

Απέναντι σε αυτό, η Άγκυρα και οι μηχανισμοί της προωθούν την εικόνα των «εκλεγμένων» μουφτήδων, επιχειρώντας να δημιουργήσουν παράλληλη νομιμοποίηση μέσα στην ελληνική επικράτεια. Αυτό δεν είναι θρησκευτική ελευθερία. Είναι αμφισβήτηση κυριαρχίας με θρησκευτικό μανδύα.

Το ερώτημα που δημιουργείται είναι εύλογο! Μέχρι πότε η Ελλάδα θα ανέχεται κινητοποιήσεις που στήνονται με προξενική καθοδήγηση και έχουν στόχο να πλήξουν τους θεσμούς της;

Το παράδειγμα της Ιταλίας δείχνει ότι όταν ένα κράτος θέλει να προστατεύσει την έννομη τάξη του, κινείται άμεσα και αποφασιστικά. Στην πόλη Μπρέσια, ιμάμης πακιστανικής καταγωγής απελάθηκε μετά τη δημοσιοποίηση βίντεο με κρυφή κάμερα δημοσιογράφου που λειτουργούσε σε μυστική αποστολή, στο οποίο φέρεται να υπερασπίστηκε τον γάμο κοριτσιών ακόμη και ηλικίας 9 ετών. Το θέμα προβλήθηκε στην ιταλική τηλεόραση, προκάλεσε σάλο και οι αρχές κινήθηκαν χωρίς καθυστερήσεις. Διαπιστώθηκε ότι δεν είχε έγκυρη άδεια παραμονής και οδηγήθηκε άμεσα σε απέλαση προς το Ισλαμαμπάντ.

Το μήνυμα της Ιταλίας ήταν ολοφάνερο! Όποιος στρέφεται κατά των θεμελιωδών αξιών και της έννομης τάξης της χώρας, υφίσταται συνέπειες.

Η Ελλάδα οφείλει να διδαχθεί από τέτοια παραδείγματα. Όχι με υπερβολές, όχι με κινήσεις εντυπωσιασμού, αλλά με σοβαρότητα, θεσμική αυστηρότητα και πλήρη εφαρμογή του νόμου. Η θρησκευτική ελευθερία είναι απολύτως σεβαστή. Η προξενική χειραγώγηση, όμως, δεν είναι δικαίωμα. Είναι πρόκληση.

Στη Θράκη ζουν Έλληνες πολίτες μουσουλμανικού θρησκεύματος, με πλήρη δικαιώματα και υποχρεώσεις. Η Άγκυρα δεν έχει κανέναν λόγο να παρεμβαίνει στον τρόπο με τον οποίο το ελληνικό κράτος οργανώνει τους θεσμούς του. Πολύ περισσότερο, δεν μπορεί να εμφανίζεται ως παράλληλη αρχή μέσα στην ελληνική επικράτεια. Πρόκειται ξεκάθαρα για υβριδική απειλή, η οποία έχει γιγαντωθεί σε επικίνδυνο βαθμό τα τελευταία χρόνια!

Εξαιρετικά επικίνδυνο μοντέλο ασύμμετρης πίεσης! Η Θράκη μπροστά σε μια συνδυαστική υβριδική απειλή!

Η Αθήνα πρέπει να εγκαταλείψει την πολιτική του χαμηλού προφίλ όταν αυτό εκλαμβάνεται ως αδυναμία. Κάθε φορά που το προξενείο κινεί νήματα, κάθε φορά που στήνονται κινητοποιήσεις με ανθελληνικό υπόβαθρο, κάθε φορά που επιχειρείται η υποκατάσταση των νόμιμων θεσμών, η απάντηση πρέπει να είναι άμεση.

Δεν υπάρχει σοβαρό κράτος που να ανέχεται παράλληλες δομές εξουσίας στο εσωτερικό του. Δεν υπάρχει ευρωπαϊκή χώρα που να επιτρέπει σε τρίτο κράτος να καθορίζει ποιος θα έχει θρησκευτικό και θεσμικό ρόλο στην επικράτειά της.

Η Θράκη δεν είναι πεδίο δοκιμών της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής. Είναι ελληνική γη, με πολίτες που πρέπει να προστατεύονται από την εργαλειοποίηση, τον εκφοβισμό και την προπαγάνδα.

Σπάνε τον φόβο οι Έλληνες μουσουλμάνοι της Θράκης! Ηχηρό μήνυμα κατά των εγκάθετων του τουρκικού προξενείου

Το ζήτημα των μουφτήδων δεν είναι απλώς διοικητικό. Είναι ζήτημα κυριαρχίας, κράτους δικαίου και εθνικής αξιοπρέπειας. Και όσο η Τουρκία επιμένει να το χρησιμοποιεί ως μοχλό πίεσης, τόσο η Ελλάδα οφείλει να απαντά με καθαρούς κανόνες, καθαρές γραμμές και μηδενική ανοχή στην προξενική υπονόμευση. H ενυπόγραφη διαμαρτυρία των 66 πολιτών, ανάμεσα στους οποίους πανεπιστημιακοί, νομικοί, γιατροί, εκπαιδευτικοί, ελεύθεροι επαγγελματίες, εργαζόμενοι, απόστρατοι και συνταξιούχοι από Κομοτηνή, Ξάνθη, Αλεξανδρούπολη, Σουφλί, Ορεστιάδα, Διδυμότειχο και Σαμοθράκη, στην οποία προειδοποιούν ότι η Τουρκία περνά σε νέα φάση αμφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας, αλλά και η κινητοποίηση μελών της μουσουλμανικής αδελφότητας κατά της Άγκυρας δείχνουν τον δρόμο της αντίδρασης! Η Ελλάδα οφείλει να πάρει τα μέτρα της. Δεν αρκούνε μόνο ρηματικές διακοινώσεις στον ΟΗΕ… Η αντιμετώπιση του προβλήματος επιβάλλει περισσότερες δυναμικές κινήσεις.

Παρέμβαση 66 πολιτών της Θράκης: «Η υποχωρητικότητα δεν παράγει ειρήνη – Η απραξία φέρνει πόλεμο»

Είναι ο διευθυντής σύνταξης του Geopolitico.gr με ενεργή συμμετοχή στο ιστορικό πλέον Infognomonpolitics.gr από το 2019. Σπούδασε στο τμήμα Επικοινωνίας Μέσων και Πολιτισμού του Παντείου Πανεπιστημίου και διαθέτει μεταπτυχιακό δίπλωμα στη Διοίκηση Επιχειρήσεων με ειδικότητα στο "Ηλεκτρονικό Επιχειρείν" από το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής. Παράλληλα έχει πιστοποιηθεί ως αμυντικός και αστυνομικός συντάκτης από το Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έχει δημοσιεύσει άρθρα, αφιερώματα και συνεντεύξεις για την ιστορία, την παράδοση και τη λαογραφία γύρω από τον ποντιακό πολιτισμό, αλλά και την ανάδειξη του ζητήματος τη γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Έχει διοργανώσει, συμμετάσχει σε εκδηλώσεις ποντιακών συλλόγων και φορέων, αναλαμβάνοντας παράλληλα την επικοινωνιακή προβολή τους. Είναι δημιουργός και παραγωγός του ντοκιμαντέρ "Αργυρουπολιτών... πορεία" της Ένωσης Ποντίων Αργυρούπολης. Γνωρίζει αγγλικά, γερμανικά και τουρκικά. Έχει υπηρετήσει στις Ειδικές Δυνάμεις ως αμφίβιος Καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

Άμυνα

Χρυσή ευκαιρία για Ινδία και Γαλλία για το μαχητικό 6ης γενιάς

Μετά το γαλλογερμανικό ναυάγιο, η Ινδία μπαίνει στο παιχνίδι του μαχητικού 6ης γενιάς

Δημοσιεύτηκε

στις

Η κατάρρευση του ευρωπαϊκού προγράμματος FCAS ανοίγει ένα νέο παράθυρο ευκαιρίας για την Ινδία, η οποία θα μπορούσε να πάρει τη θέση της Γερμανίας δίπλα στη Γαλλία στην ανάπτυξη μαχητικού 6ης γενιάς.

Γράφει ο Χρήστος Κωνσταντινίδης

Το πρόγραμμα Future Combat Air System, που ξεκίνησε το 2017 ως φιλόδοξο σχέδιο ύψους περίπου 100 δισ. ευρώ, είχε στόχο τη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου «περιβάλλοντος συστημάτων», του νέου μαχητικού NGF, μη επανδρωμένων συνοδευτικών αεροσκαφών και combat cloud για διασύνδεση πλατφορμών. Ωστόσο, οι χρόνιες διαφωνίες ανάμεσα στη Dassault, που εκπροσωπεί τη Γαλλία, και την Airbus, που εκπροσωπεί Γερμανία και Ισπανία, έφεραν το πρόγραμμα σε αδιέξοδο.

Η τελευταία προσπάθεια διάσωσης έγινε στη συνάντηση του Γερμανού καγκελαρίου Φρίντριχ Μερτς με τον Γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν στο περιθώριο της Συνόδου ΕΕ–Δυτικών Βαλκανίων στο Μαυροβούνιο. Από εκεί έγινε οριστικά αντιληπτό, ότι το βιομηχανικό αδιέξοδο δεν μπορούσε να σπάσει. Σύμφωνα με δημοσιεύματα στον ευρωπαϊκό Τύπο, το Παρίσι και το Βερολίνο βάζουν τέλος στην κοινή ανάπτυξη του μαχητικού, αν και η συνεργασία σε επιμέρους ψηφιακά συστήματα και combat cloud ενδέχεται να συνεχιστεί.

Η ουσία της σύγκρουσης ήταν απλή αλλά καθοριστική. Η Dassault ζητούσε ηγετικό ρόλο στην ανάπτυξη του μαχητικού, επικαλούμενη την εμπειρία της στα Rafale. Η Airbus απαιτούσε ισότιμη κατανομή έργου, θεωρώντας ότι η γαλλική πλευρά άφηνε πολύ μικρό χώρο στη γερμανική βιομηχανία.

Πέρα από τη βιομηχανική μοιρασιά, υπήρχε και δογματική διαφορά! Η Γαλλία ήθελε αεροσκάφος ικανό για πυρηνική αποτροπή και επιχειρήσεις από αεροπλανοφόρο, ενώ η Γερμανία προτιμούσε βαρύτερο αεροσκάφος, με έμφαση στην εμβέλεια, το φορτίο, την αεροπορική υπεροχή και το stealth.

Σε αυτό το σημείο μπαίνει στο κάδρο η Ινδία. Ο πρώην πτέραρχος της ινδικής Αεροπορίας Ανίλ Τσόπρα δήλωσε στο EurAsian Times ότι το Νέο Δελχί πρέπει να εκμεταλλευθεί την ευκαιρία και να ενώσει δυνάμεις με τη Γαλλία. Όπως υποστήριξε, η Ινδία διαθέτει ταλέντο, βιομηχανική βάση και μια Πολεμική Αεροπορία που θα μπορούσε να δώσει μεγάλες παραγγελίες για ένα τέτοιο μαχητικό.

Η πρόταση δεν είναι αβάσιμη. Ινδία και Γαλλία έχουν βαθιά αμυντική σχέση από τη δεκαετία του 1950, όταν η Ινδία απέκτησε τα γαλλικά Ouragan, γνωστά στην Ινδία ως Toofani. Ακολούθησαν τα Mystère IVA, τα Mirage 2000, τα Rafale και, πιο πρόσφατα, η συμφωνία του 2025 για Rafale-M του ινδικού Ναυτικού. Το υπό συζήτηση ινδικό πρόγραμμα για 114 Rafale θα μπορούσε να κάνει την Ινδία τον μεγαλύτερο χρήστη Rafale εκτός Γαλλίας, εφόσον ολοκληρωθεί.

Για τη Γαλλία, μια ινδική συμμετοχή θα έφερνε χρηματοδότηση, μεγάλο αριθμό μελλοντικών παραγγελιών και δυνατότητα συμπαραγωγής. Για την Ινδία, θα άνοιγε πρόσβαση σε τεχνολογίες 6ης γενιάς: Stealth νέας εποχής, προηγμένη πρόωση, διασυνδεδεμένο πεδίο μάχης, τεχνητή νοημοσύνη, συνεργασία επανδρωμένων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών.

Το ενδιαφέρον είναι ότι Παρίσι και Νέο Δελχί φαίνεται να έχουν μεγαλύτερη στρατηγική συμβατότητα από ό,τι είχαν Παρίσι και Βερολίνο. Και οι δύο πλευρές ενδιαφέρονται για αεροναυτική ισχύ, επιχειρήσεις από αεροπλανοφόρα και πυρηνική αποτροπή. Η Ινδία, με δύο αεροπλανοφόρα σε υπηρεσία και τρίτο σε σχεδιασμό, έχει ανάγκες που μοιάζουν περισσότερο με τις γαλλικές παρά με τις γερμανικές.

Παράλληλα, η Ινδία ήδη χτίζει υποδομές γύρω από το γαλλικό οικοσύστημα. Η Safran προχωρά σε εγκατάσταση MRO για τον κινητήρα M88 του Rafale στο Χαϊντεραμπάντ, ενώ υπάρχουν συζητήσεις για συνεργασία στον κινητήρα του ινδικού AMCA, του εγχώριου μαχητικού 5ης γενιάς. Υπενθυμίζεται, ότι η Safran είναι η εταιρεία, η οποία πριν λίγο καιρό υπέγραψε συμφωνία με την τουρκική Baykar. Η συνεργασία με τη Γαλλία στο FCAS θα μπορούσε να λειτουργήσει και ως τεχνολογικός επιταχυντής για το ίδιο το AMCA.

Υπάρχει, όμως, και σοβαρός κίνδυνος. Η Ινδία δεν θέλει να γίνει απλώς ταμείο χρηματοδότησης ενός γαλλικού μαχητικού. Το κρίσιμο ζήτημα θα είναι το ποσοστό συμμετοχής, η μεταφορά τεχνογνωσίας, τα δικαιώματα συμπαραγωγής και ο πραγματικός ρόλος της ινδικής βιομηχανίας. Αν η Dassault επιδιώξει απόλυτο έλεγχο, το Νέο Δελχί θα βρεθεί μπροστά στο ίδιο πρόβλημα που διέλυσε τη συνεργασία με το Βερολίνο.

Η κατάρρευση του FCAS, λοιπόν, δεν είναι μόνο ευρωπαϊκό ναυάγιο. Είναι και στρατηγικό άνοιγμα. Η Γερμανία ήδη κοιτά προς Saab ή άλλα σχήματα, ενώ η Γαλλία πρέπει να αποφασίσει αν θα προχωρήσει μόνη ή με νέο εταίρο. Για την Ινδία, η συγκυρία είναι σπάνια! Μπορεί να μπει στο τραπέζι της 6ης γενιάς όχι ως απλός πελάτης, αλλά ως συμπαραγωγός.

Το ερώτημα είναι αν Παρίσι και Νέο Δελχί μπορούν να συμφωνήσουν σε αυτό που δεν κατάφεραν Παρίσι και Βερολίνο, δηλαδή να διαμοργώσουν μια πραγματική στρατηγική σύμπραξη και όχι μια απλή βιομηχανική μοιρασιά.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Το «American Dream» ως αλλοίωση της εθνικής υπόστασης ενός Έθνους

Δύναται να θεωρηθεί όχι απλώς οικονομικό ή κοινωνικό πρότυπο, αλλά ιδεολογικός φορέας προτεσταντικού πολιτισμικού μετασχηματισμού.

Δημοσιεύτηκε

στις

Γράφει ο καθηγητής και ακαδημαϊκός Παναγόπουλος Αλέξιος (DDDr., Dr.Habil.).
Το λεγόμενο «American Dream» δεν συνιστά απλώς ένα κοινωνικο-οικονομικό πρότυπο ανόδου, αλλά έναν ολοκληρωμένο πολιτισμικό και ανθρωπολογικό μηχανισμό αναδιαμόρφωσης των παραδοσιακών εθνικών ταυτοτήτων.
Στο πλαίσιο του πρώην ανατολικού ρωμαϊκού κράτους των ορθοδόξων εθνών, η επίδρασή του υπήρξε ιδιαιτέρως έντονη, διότι εισήγαγε μια νέα κοσμοθεωρία μία νέα θρησκεία, βασισμένη στον ατομο-κεντρισμό, την οικονομική επιτυχία ως υπέρτατη αξία και την αποδυνάμωση των ιστορικών, πνευματικών και κοινοτικών δεσμών που συγκροτούσαν διαχρονικά την εθνική συνοχή.
Η καθ ημάς Ανατολή με την ορθόδοξη παράδοση άρχισε να γίνεται η ψεύτικη πολιτική βιτρίνα των πολιτικών, απομακρύνοντας από έννοιες που ιστορικά θεμελιώθηκε επί της έννοιας του προσώπου, της κοινότητας, της συλλογικής μνήμης και της πνευματικής συνέχειας του έθνους. Αντιθέτως, το αμερικανικό πρότυπο οικοδομήθηκε επί της λογικής του «self-made individual», δηλαδή του ανθρώπου που αυτο-προσδιορίζεται με προτεσταντίζοντα τρόπο αποκλειστικά μέσω της οικονομικής και κοινωνικής του επιτυχίας, με αυτόν τον ιδιόμορφο προτεσταντίζοντα τρόπο, που κάποιοι νεοέλληνες μας τον εμφανίζουν ως επιστημονικό υψηλό φρούτο, φρούδας ελπίδας.
Η μετάβαση από την καθ’ ημάς Ανατολή και παραδοσιακή ορθόδοξη κοινοτική δομή προς έναν δυτικό ατομο-κεντρικό φιλελευθερισμό, προκάλεσε τη σταδιακή αποσύνθεση της πολιτισμικής αυτοσυνειδησίας πολλών ορθοδόξων κοινωνιών και φερόμενων ηγετών, που έγιναν οικτροί ηγετίσκοι.
Ιδιαιτέρως μετά τον Ψυχρό Πόλεμο, η πολιτισμική διείσδυση των Ηνωμένων Πολιτειών δεν περιορίστηκε σε οικονομικούς ή γεωπολιτικούς όρους, αλλά εξελίχθηκε σε μορφή «ήπιας ισχύος» (soft power), η οποία επηρέασε την παιδεία, τη γλώσσα, τη μαζική κουλτούρα, την πολιτική σκέψη και ακόμη και την αντίληψη περί ιστορίας και εθνικής αποστολής. Το «American Dream» παρουσιάστηκε ως οικουμενικό πρότυπο ευτυχίας και προόδου, υποκαθιστώντας σταδιακά τα εθνικά ιδεώδη, την ιστορική μνήμη και την πνευματική αποστολή των ορθοδόξων λαών.
Στο επίπεδο της πολιτικής θεωρίας και της θεωρίας του κράτους και του δικαίου, το φαινόμενο αυτό μπορεί να αναλυθεί ως διαδικασία πολιτισμικής απο-εθνοποίησης. Το έθνος παύει να νοείται ως ιστορική και πνευματική κοινότητα και μετατρέπεται σε απλή οικονομική μονάδα εντός της παγκοσμιοποιημένης αγοράς. Η παράδοση της καθ ημάς Ανατολής αντιμετωπίζεται ως αναχρονισμός. Η θρησκευτική ταυτότητα ως μία ιδιωτική υπόθεση ενός προτεσταντικού τύπου και προτεσταντίζουσας πολιτικής φιλοσοφίας και η ιστορική συνέχεια ως εμπόδιο στον εκσυγχρονισμό του δήθεν μετανθρωπισμού της απώλειας και ερημίας των πόλεων.
Κατ’ αυτόν τον προτεσταντίζοντα τρόπο, η εθνική υπόσταση αποδυναμώνεται όχι μέσω στρατιωτικής βίας, αλλά μέσω πολιτισμικής μεταβολής των αξιών και των προτύπων ζωής.
Η περίπτωση πολλών ορθοδόξων βαλκανικών κοινωνιών είναι χαρακτηριστική. Η μαζική μετανάστευση, η ιδεολογική εξάρτηση από δυτικά πρότυπα και η σταδιακή εγκατάλειψη της ιστορικής αυτογνωσίας οδήγησαν σε εθνική κρίση ταυτότητας.
Η κοινωνική επιτυχία άρχισε να μετράται με αμερικανικά καταναλωτικά κριτήρια και όχι με βάση την προσφορά προς το έθνος, την κοινότητα ή την πνευματική καλλιέργεια, πάντων μέτρο όχι άνθρωπος άλλο χρήμα.. Η μεταβολή αυτή δεν επηρέασε μόνο τις οικονομικές δομές, αλλά και την ίδια την πολιτική και δομική ανθρωπολογική συγκρότηση των κοινωνιών.
Παράλληλα, η πολιτισμική ηγεμονία της αμερικανικής μαζικής κουλτούρας επέφερε σταδιακή αποϊεροποίηση της δημόσιας ζωής.
Η καθ’ ημάς Ανατολή με την Ορθοδοξία, που αποτελούσε θεμελιώδη άξονα της ιστορικής ύπαρξης των ορθοδόξων εθνών, περιορίστηκε συχνά σε συμβολικό ή εθιμοτυπικό επίπεδο. Η εθνική μνήμη αντικαταστάθηκε από έναν παγκοσμιοποιημένο πολιτισμό εικόνας, κατανάλωσης και πολιτισμικού συγκρητισμού.
Ωστόσο, η κριτική προς το «American Dream» δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ως άρνηση της τεχνολογικής προόδου ή της κοινωνικής κινητικότητας.
Το ουσιώδες ζήτημα αφορά το κατά πόσον ένα ορθόδοξο έθνος μπορεί να υιοθετεί στοιχεία εκσυγχρονισμού και μετανθρωπισμού χωρίς να απολέσει την ιστορική και πνευματική του ταυτότητα. Η πρόκληση για τα ορθόδοξα έθνη του 21ου αιώνα είναι η διατήρηση της πολιτισμικής τους αυτο-συνειδησίας απέναντι σε μια παγκόσμια ομογενοποίηση αξιών και προτύπων του μετανθρωπισμού.
Εν κατακλείδι, το «American Dream» δύναται να θεωρηθεί όχι απλώς οικονομικό ή κοινωνικό πρότυπο, αλλά ιδεολογικός φορέας προτεσταντικού πολιτισμικού μετασχηματισμού. Τα τελευταία κυρίως πενήντα χρόνια οι πολιτικοί της Ελλάδας προσκύνησαν ξένα πρότυπα. Στην περίπτωση των ορθοδόξων εθνών, η ανεξέλεγκτη υιοθέτησή τους οδηγεί σε σταδιακή αποδυνάμωση της ιστορικής μνήμης, της πνευματικής παραδόσεως και της εθνικής συνοχής. Οικτρή κατάντια για την νέα Γενιά, του Ναι, σε Όλα. Η υπεράσπιση της εθνικής υπόστασης προϋποθέτει, όχι απομονωτισμό, αλλά τη συνειδητή πολιτισμική αυτογνωσία και την κοινωνική και πολιτική επαναθεμελίωση της σχέσης μας μεταξύ έθνους, ιστορίας και ορθόδοξης πνευματικότητας. Αλλιώς η πόλη Εάλω, εκ των ένδω.
Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Οι Αλβανοί διακινητές και το νομικό κενό που εκμεταλλεύτηκε ο δράστης του Μπέλφαστ!

Εκμεταλλεύονται την απουσία ελέγχων διαβατηρίων στα σύνορα μεταξύ Ιρλανδίας και Βόρειας Ιρλανδίας

Δημοσιεύτηκε

στις

Επιμέλεια: Μπάμπης Πετράκης

Πώς έφτασε ο Σουδανός στην Ιρλανδία; Σύμφωνα με την αστυνομία, ο άνδρας πέταξε πιθανότατα από το Παρίσι στο Δουβλίνο και στη συνέχεια συνέχισε με λεωφορείο προς τη Βόρεια Ιρλανδία.

Σύμφωνα με την εφημερίδα «The Telegraph», ακριβώς αυτή η διαδρομή διαφημίζεται ενεργά στα social media από Αλβανούς διακινητές ανθρώπων.

Μετά την επίθεση με μαχαίρι στο Μπέλφαστ, γίνονται όλο και περισσότερα γνωστά για τον τρόπο εισόδου του 30χρονου υπόπτου, ο οποίος κατάγεται από το Σουδάν. Σύμφωνα με την αστυνομία, ο Χάντι Αλοντίντ (Hadi Alodid) κατάφερε τον Φεβρουάριο του 2023 να εισέλθει στη Βόρεια Ιρλανδία μέσω της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας, αφού είχε ταξιδέψει προηγουμένως με πτήση γραμμής από το Παρίσι στο Δουβλίνο. Μόνο στη Βόρεια Ιρλανδία υπέβαλε αίτηση ασύλου και έλαβε τον Σεπτέμβριο του 2023 άδεια παραμονής στο Ηνωμένο Βασίλειο μέχρι το 2028.

Όπως αναφέρει η βρετανική εφημερίδα «The Telegraph», αλβανικές συμμορίες διακινητών προσφέρουν αυτό το νομικό κενό για είσοδο στα social media, εκμεταλλευόμενοι την απουσία ελέγχων διαβατηρίων στα σύνορα μεταξύ Ιρλανδίας και Βόρειας Ιρλανδίας. Ο Αλοντίντ φέρεται μετά την άφιξή του στο Δουβλίνο να πήρε λεωφορείο για το Μπέλφαστ. Αυτή η διαδρομή, σύμφωνα με την Telegraph, διαφημίζεται σε διαδικτυακά βίντεο και αγγελίες ως εναλλακτική λύση στις παράνομες διασχίσεις της Μάγχης – με «εγγυημένη» επιτυχία και «μέγιστη ασφάλεια», όπως αναφέρεται.

Η πληρωμή των 7.000 λιρών (8.100 ευρώ) γίνεται μόνο μετά την άφιξη. Η επικοινωνία με τους διακινητές γίνεται μέσω συνδέσμων ή WhatsApp.

Επιπλέον, όπως αναφέρει και η εφημερίδα «Daily Mail», ο Αλοντίντ επωφελήθηκε από το βρετανικό πρόγραμμα «Fast-Track», μια επιταχυνόμενη διαδικασία ασύλου που εισήχθη ακόμα επί πρωθυπουργίας Ρίσι Σουνάκ. Το πρόγραμμα προβλέπει την ταχεία εξέταση αιτήσεων από άτομα προερχόμενα από χώρες που η βρετανική κυβέρνηση χαρακτηρίζει ως «ασφαλείς».

Ο ύποπτος φέρεται τη Δευτέρα να επιτέθηκε επανειλημμένα με μαχαίρι σε έναν άνδρα και να προσπάθησε να του κόψει τον λαιμό. Το θύμα τραυματίστηκε σοβαρά. Από τότε το Μπέλφαστ συγκλονίζεται από ταραχές. Ταραξίες, εν μέρει καλυμμένοι, περιφέρονταν στους δρόμους μετά το περιστατικό και έβαλαν φωτιά σε αρκετά οχήματα, μεταξύ των οποίων και ένα λεωφορείο.

Επίσης, πυρπολήθηκαν σπίτια και χρειάστηκε να διασωθούν κάτοικοι. Λίγο νωρίτερα, αρκετές εκατοντάδες άνθρωποι είχαν συγκεντρωθεί για να διαδηλώσουν κατά των μεταναστών και της μετανάστευσης.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Άμυνα8 λεπτά πριν

Χρυσή ευκαιρία για Ινδία και Γαλλία για το μαχητικό 6ης γενιάς

Μετά το γαλλογερμανικό ναυάγιο, η Ινδία μπαίνει στο παιχνίδι του μαχητικού 6ης γενιάς

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ39 λεπτά πριν

ΗΠΑ–Halkbank: Η Ουάσιγκτον αφήνει τον Ερντογάν χωρίς το «βαρίδι» που τον πίεζε

Η υπόθεση Halkbank ήταν ένα από τα λίγα πραγματικά χαρτιά πίεσης των ΗΠΑ απέναντι στον Ερντογάν. Με την αρχειοθέτησή της,...

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ54 λεπτά πριν

Στην Ουάσιγκτον η «μάχη» για την Κύπρο: Σήμερα ολοκληρώνεται το 41ο Συνέδριο της ΠΣΕΚΑ με επαφές στο Κογκρέσο και την αμερικανική κυβέρνηση

Οι διοργανωτές θεωρούν ότι η φετινή συγκυρία είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς η Κύπρος έχει εξελιχθεί σε κρίσιμο γεωστρατηγικό εταίρο της...

Αναλύσεις1 ώρα πριν

Το «American Dream» ως αλλοίωση της εθνικής υπόστασης ενός Έθνους

Δύναται να θεωρηθεί όχι απλώς οικονομικό ή κοινωνικό πρότυπο, αλλά ιδεολογικός φορέας προτεσταντικού πολιτισμικού μετασχηματισμού.

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Οι Αλβανοί διακινητές και το νομικό κενό που εκμεταλλεύτηκε ο δράστης του Μπέλφαστ!

Εκμεταλλεύονται την απουσία ελέγχων διαβατηρίων στα σύνορα μεταξύ Ιρλανδίας και Βόρειας Ιρλανδίας

Δημοφιλή