Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Η δικαίωση του Street Fighter! Τα διδάγματα για την Ελλάδα στο Αιγαίο από τη φιλοσοφία των ΗΠΑ κατά της κινεζικής υπεροχής στη θάλασσα

Μια πρωτοφανή «ναυτικοποίηση» του Στρατού που ξεπερνά το επίπεδο της διακλαδικής συνεργασίας και φθάνει σε αυτό της οργανικής ενοποίησης σε μια ενιαία δύναμη προβολής ισχύος. Αποκλειστικό άρθρο του καθηγητή Γεωπολιτικής και Σύγχρονων Στρατιωτικών Τεχνολογιών, Κωνσταντίνου Γρίβα.

Δημοσιεύτηκε στις

Η ΜΕΤΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ, ΤΑ ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, Η ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΚΑΙ Η ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΕΜΜΟΝΗ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ

Γράφει ο Δρ Κωνσταντίνος Γρίβας

Πριν από μερικές ημέρες δημοσίευσα στο SLpress ένα άρθρο υπό τον τίτλο «Αρχιπελαγική Άμυνα: Από τις μεγάλες πλατφόρμες στον “Πόλεμο Ψηφιδωτού”», όπου εξέταζα την αντίληψη (concept) του «Πολέμου Ψηφιδωτού» (Mosaic Warfare) της Υπηρεσίας Προηγμένων Ερευνητικών Προγραμμάτων του Πενταγώνου (DARPA) και μια σχετική μελέτη της κορυφαίας αμερικανικής δεξαμενής σκέψης Rand Corporation, υπό την Αιγίδα της DARPA, η οποία συσχέτιζε τον «Πόλεμο Ψηφιδωτού» με το ανοσοποιητικό σύστημα του ανθρώπου, ώστε δια της διεπιστημονικότητας να διερευνήσει έτι περαιτέρω τις δυνατότητες του. Στο άρθρο αυτό, εξέταζα, πολύ χοντρικά, πώς οι αντιλήψεις αυτές μπορούν να εφαρμοστούν και στην Ελλάδα ώστε να ενισχυθεί η Άμυνα της αρχιπελαγικής δομής του Αιγαίου, ως ένας ενιαίος και αδιαίρετος χώρος θάλασσας και στεριάς. Εντελώς απρόσμενα το εν λόγω άρθρο μου προκάλεσε τη βορβορώδη αντίδραση ενός εσμού αποστράτων, οι οποίοι με χλευασμούς, ύβρεις, συκοφαντίες, ψέματα και χυδαιολογίες επιτέθηκαν εναντίον μου, κατηγορώντας με ότι προσπαθώ να υποβαθμίσω το Ναυτικό. Δεν θα ασχολούμουν περισσότερο με το θέμα (εκτός και αν αποφάσιζα να το συνεχίσω στις αίθουσες των δικαστηρίων σε κάποιες περιπτώσεις) αν η επίθεση αυτή δεν αποκάλυπτε μια τραγική έλλειψη στοιχειώδους επαφής με τα τεκταινόμενα στην πολεμική τέχνη, επιστήμη και τεχνολογία, ιδιαίτερα στον χώρο της θαλάσσιας ισχύος, όχι των τελευταίων ετών αλλά των τελευταίων δεκαετιών σε ανθρώπους που δεν θα έπρεπε να υπάρχει. Και επειδή η εμμονή σε αναχρονισμούς και απολιθώματα του παρελθόντος είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη σε εποχές ακραίων αλλαγών και για χώρες όπως η Ελλάδα, θα προσπαθήσω στο ακόλουθο κείμενο να σκιαγραφήσω πως το Ναυτικό των Ηνωμένων Πολιτειών, εδώ και δεκαετίες, εξελίσσει αυτές τις αντιλήψεις ώστε να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα απειλών, που σε μεγάλο βαθμό ομοιάζουν με αυτά που αντιμετωπίζει η Ελλάδα. Δηλαδή, την τρωτότητα των μεγάλων ναυτικών πλατφορμών, την ανάγκη ανάπτυξης «πολλών, μικρών και φθηνών» συστημάτων και την ενοποίηση στεριάς και θάλασσας σε ένα ενιαίο υπερσύστημα προβολής ισχύος.

Αρχιπελαγική Άμυνα: Από τις μεγάλες πλατφόρμες στον “Πόλεμο Ψηφιδωτού”

ΑΠΟ ΤΟ STREET FIGHTER ΣΤΗΝ «ΚΑΤΑΝΕΜΗΜΕΝΗ ΦΟΝΙΚΟΤΗΤΑ»

Ο πρώτος που διέγνωσε στο Αμερικανικό Ναυτικό το πρόβλημα που προκύπτει από την εξάρτηση σε ολοένα και μεγαλύτερες, ακριβότερες, χρονοβόρες στην κατασκευή και δυσαναπλήρωτες μονάδες επιφανείας ήταν ο περιβόητος Ναύαρχος Arthur Cebrowski, ο «πατέρας» της έννοιας του του Δικτυοκεντρικού Πολέμου (Network-Centric Warfare), ο οποίος πρότεινε το φιλόδοξο πρόγραμμα Street Fighter, στα τέλη της δεκαετίας του 1990, το οποίο με τη σειρά του βασίστηκε στο σύστημα «Ικανότητα Συνεργατικής Εμπλοκής» (Cooperative Engagement Capability / CEC). Πολύ χοντρικά το CEC προέβλεπε την «κοινοκτημοσύνη», κατά κάποιον τρόπο, όπλων και αισθητήρων και προσέφερε έτσι τη βάση πάνω στην οποία θα μπορούσε να γίνει η δικτύωση που επεδίωκε ο Cebrowski. Παρεμπιπτόντως, ο γράφων δίδασκε αυτά τα θέματα στα τέλη της δεκαετίας του 90 στην τότε Σχολή Πολέμου για ανώτερους αξιωματικούς του Πολεμικού Ναυτικού, πριν τη δημιουργία της ΑΔΙΣΠΟ…

Το Street Fighter, λοιπόν, πρότεινε τη δημιουργία ενός μεγάλου στόλου από μικρά (μικρότερα των1.000 τόνων), φθηνά και δικτυακά ενοποιημένα πλοία επιφανείας, αντί για λίγα και πανάκριβα μεγάλα καταδρομικά και αντιτορπιλικά, προωθώντας την έννοια της «αναλωσιμότητας» (Expendability). Ο Cebrowski υποστήριζε ότι το Ναυτικό έπρεπε να επιχειρεί σε επικίνδυνες παράκτιες ζώνες (littorals) με σκάφη που «αντέχει η τσέπη του» να χάσει στη μάχη. Το Street Fighter βασιζόταν στην ιδέα ότι η ισχύς δεν πηγάζει από το μέγεθος του ενός πλοίου, αλλά από το πώς πολλά μικρά σκάφη ανταλλάσσουν δεδομένα.

Το Πεντάγωνο απέρριψε το πρόγραμμα, καθώς η ηγεσία του Ναυτικού ήταν προσκολλημένη στα μεγάλα πλοία (όπως τα αντιτορπιλικά Arleigh Burke). Η μόνη παραχώρηση που έγινε τότε ήταν η δημιουργία των πλοίων LCS (Littoral Combat Ship), τα οποία όμως σχεδιάστηκαν λάθος, έγιναν τελικά πολύ ακριβά, παρουσίασαν πολλά προβλήματα και τελικά θεωρήθηκαν επιχειρησιακή αποτυχία.

Σήμερα, όμως η τεχνολογία δικαιώνει το Street Fighter. Η ωρίμανση της τεχνητής νοημοσύνης και των αυτόνομων ρομποτικών συστημάτων επιτρέπει στις ΗΠΑ να εφαρμόσουν τις ιδέες του Cebrowski χωρίς να χρειάζεται να ρισκάρουν ανθρώπινες ζωές σε μικρά επανδρωμένα πλοία.

Το επόμενο βήμα ήταν η αντίληψη της «Distributed Lethality» (Κατανεμημένη Φονικότητα), που παρουσιάστηκε επίσημα τον Ιανουάριο του 2015 από τον Αντιναύαρχο Thomas S. Rowden. Η αντίληψη αυτή βασιζόταν στο Street Fighter και τα βασικά της χαρακτηριστικά ήταν η αύξηση της ισχύος πυρός (fire power) δια του εξοπλισμού περισσότερων πλοίων με επιθετικά όπλα, η διασπορά δυνάμεων (distribution of Force), δια της δημιουργίας μικρότερων, ανεξάρτητων και ευέλικτων ομάδων κρούσης (hunterkiller Surface Action Groups) και η μείωση του κόστους δια της αναβάθμισης υπαρχόντων σκαφών αντί για κατασκευή νέων, ακριβών πλοίων. Γενικός στόχος ήταν η ενίσχυση των ικανοτήτων άσκησης αποτελεσμάτων στον αντίπαλο και μείωσης των δυνατοτήτων του αντιπάλου να ασκήσει αποτελέσματα στον στόλο, δια των αριθμών, της «νεφελώδους» δομής, της τακτικής και επιχειρησιακής ευελιξίας και της δυσκολίας στοχοποίησης. Εν συνεχεία το U.S. Naval Institute εξέλιξε την αντίληψη αυτή στο δόγμα των «Κατανεμημένων Ναυτικών Επιχειρήσεων» (Distributed Maritime Operations / DMO).

Το DMO εστιάζει στον γεωγραφικό διασκορπισμό των δυνάμεων, οι οποίες παραμένουν δικτυακά συνδεδεμένες για τη συγκέντρωση πυρών σε χώρο και χρόνο από πολλές πλατφόρμες.

Για την υλοποίηση του δόγματος DMO το Ναυτικό των ΗΠΑ ξεκίνησε το πρόγραμμα Replicator. Συγκεκριμένα, ενώ η αντίληψη της «Κατανεμημένης Φονικότητας» ξεκίνησε ως ιδέα εξοπλισμού των παραδοσιακών επανδρωμένων πλοίων, το DMO και το Replicator το πηγαίνουν στο επόμενο επίπεδο μέσω της μαζικής χρήσης μη επανδρωμένων και αυτόνομων συστημάτων.

Στόχος είναι η αντιμετώπιση της κινεζικής υπεροχής στις σινικές θάλασσες δια της μάζας. Συγκεκριμένα, η φιλοσοφία του Replicator προβλέπει την γρήγορη και φθηνή (affordable) παραγωγή χιλιάδων αυτόνομων και αναλώσιμων ρομποτικών συστημάτων (επιφανείας, υποβρύχια και εναέρια) (all – domain, attritable autonomous systems). Αυτή η μαζική παραγωγή φιλοδοξεί να δώσει στο Ναυτικό τον όγκο των μέσων που χρειάζεται για να εφαρμόσει το DMO στην πράξη.

Στο πλαίσιο του Replicator, το Αμερικανικό Ναυτικό και η «Μονάδα Αμυντικής Καινοτομίας» (Defense Innovation Unit / DIU) του Πενταγώνου χρηματοδοτούν την κατασκευή μικρών μη επανδρωμένων σκαφών επιφανείας (sUSV) και υποβρύχιων δικτύων. Αυτά τα drones απλώνονται σε τεράστιες θαλάσσιες εκτάσεις επιτυγχάνοντας κορεσμό (saturation) και παραπλάνηση (deception) στα προηγμένα κινεζικά συστήματα θαλάσσιας προβολής ισχύος, όπως είναι οι αντιπλοϊκοί βαλλιστικοί πύραυλοι (ASBM) και τα υπερ – υπερηχητικά ενδοατμοσφαιρικά οχήματα αερολίσθησης (Hypersonic Glide Vehicles / HGV). Τα φθηνά μη επανδρωμένα σκάφη του Replicator λειτουργούν ως πολλαπλασιαστές ισχύος. Μπερδεύουν τα ραντάρ του εχθρού και τον αναγκάζουν να ξοδέψει ακριβούς πυραύλους για να καταρρίψει φθηνούς στόχους, υλοποιώντας έτσι την αρχή της «Διασκορπισμένης Φονικότητας». Δηλαδή, να κάνεις τον στόλο σου «δύσκολο στην εύρεση και ακριβό στην καταστροφή».

Βέβαια, τα σκάφη του προγράμματος Replicator, αν και αυτόνομα δεν δρουν απομονωμένα. Συνδέονται ψηφιακά με τα επανδρωμένα πλοία του στόλου μεταφέροντας δεδομένα στοχοποίησης και επιτρέποντας τη συγκέντρωση πυρών από πολλά διαφορετικά και απομακρυσμένα σημεία.

Ένα άλλο κομβικό στοιχείο της επιχειρησιακής φιλοσοφίας θαλάσσιας προβολής ισχύος των Αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων είναι η οργανική διασύνδεση Ναυτικού και Στρατού Ξηράς, για πρώτη φορά στην Ιστορία, δημιουργώντας μια ενιαία και αδιαίρετη ολότητα μάχης.

Συγκεκριμένα, η Distributed Lethality και οι Distributed Maritime Operations (DMO) του Ναυτικού αναπτύχθηκαν παράλληλα και συμπληρωματικά με την Πολυχωρική Μάχη (Multi – Domain Battle / MDB) του Στρατού Ξηράς των ΗΠΑ, η οποία αργότερα εξελίχθηκε στο δόγμα των Πολυχωρικών Επιχειρήσεων (Multi-Domain Operations / MDO). Παρενθετικά να πούμε ότι πριν από μερικά χρόνια το ΓΕΣ είχε διεξάγει στη Σχολή Ευελπίδων συνέδριο για την Πολυχωρική Μάχη, όπου είχε παρευρεθεί και ο δημιουργός της Στρατηγός David G. Perkins του Στρατού των ΗΠΑ και είχαν συζητηθεί όλες αυτές οι αντιλήψεις και τα δόγματα. Ο απόστρατος ανώτατος αξιωματικός του Ε.Σ. ο οποίος χαρακτήρισε όλα αυτά «μπουρδολογίες που δεν έχουν σχέση με την στρατιωτική τέχνη» προφανώς δεν είχε παρακολουθήσει το συνέδριο αυτό…

Η Πολυχωρική Μάχη προβλέπει την προβολή ισχύος σε όλους του χώρους (domains), δηλαδή στη στεριά, τη θάλασσα, τον αέρα, το διάστημα, τον κυβερνοχώρο και το ηλεκτρομαγνητικό φάσμα. Ο δε κυβερνοχώρος και οι επιχειρήσεις ηλεκτρονικού πολέμου ενοποιούνται στην έννοια των επιχειρήσεων CEMA (Cyber Electromagnetic Activities) κατά την αντίληψη του Στρατού των ΗΠΑ.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΚΙΝΑ ΚΑΙ ΤΗ ΡΩΣΙΑ

Τόσο οι Πολυχωρικές Επιχειρήσεις του Στρατού όσο και οι Κατανεμημένες Επιχειρήσεις του Ναυτικού γεννήθηκαν από την ίδια ανάγκη. Την αντιμετώπιση των εξελιγμένων συστημάτων άρνησης πρόσβασης περιοχής (A2/AD) της Κίνας και της Ρωσίας. Και έχουν μια σειρά από κοινά σημεία. Τα οποία είναι τα ακόλουθα:

Η διασπορά και Επιβίωση. Όπως το Ναυτικό διασπείρει τα επανδρωμένα και τα ρομποτικά του σκάφη του (Distributed Lethality) για να μην αποτελούν εύκολο στόχο, έτσι και ο Στρατός στην MDB διασκορπίζει τις επίγειες δυνάμεις του σε μικρότερες, ευέλικτες μονάδες.

Τα Διαχωρικά Πυρά (Cross-Domain Fires). Δηλαδή η προσβολή στόχων σε στεριά, θάλασσα και αέρα με τα ίδια μέσα. Στην Πολυχωρική Μάχη ο Στρατός δεν πολεμά μόνο στη στεριά. Χρησιμοποιεί επίγειους πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς, όπως είναι ο περιβόητος PrSM, διάδοχος του ATACMS, για να καταστρέψει εχθρικά πλοία, ανοίγοντας ασφαλείς «διαδρόμους» για το Ναυτικό.

H Δικτυακή Ενοποίηση. Και τα δύο δόγματα βασίζονται στο ότι κάθε αισθητήρας (sensor) μπορεί να καθοδηγήσει οποιοδήποτε όπλο (shooter). Ένα ρομποτικό σκάφος του προγράμματος Replicator ή ένα πλοίο επιφανείας του Ναυτικού μπορεί να εντοπίσει έναν στόχο και τα δεδομένα να σταλούν ακαριαία σε μια πυροβολαρχία του Στρατού στη στεριά για να τον καταστρέψει.

Ο Κορεσμός. Η μαζικότητα και η διασπορά των μέσων (όπως τα ρομποτικά σκάφη του Replicator και οι διάσπαρτοι εκτοξευτές του Στρατού) αναγκάζουν τον αντίπαλο να αμυνθεί ταυτόχρονα σε πολλαπλά μέτωπα: στη στεριά, στη θάλασσα, στον αέρα, στον κυβερνοχώρο και στο διάστημα.

ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΦΑΝΗΣ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΡΑΤΟΥ – ΝΑΥΤΙΚΟΥ

Ουσιαστικά λοιπόν ο Στρατός Ξηράς και το Πολεμικό Ναυτικό δεν λειτουργούν απλώς παράλληλα, αλλά ενσωματώνονται επιχειρησιακά σε ένα πρωτοφανές ενιαίο σχήμα.

Κατά κάποιον τρόπο, ο Στρατός λειτουργεί ως «Ναυτικό» της Στεριάς. Με βάση το δόγμα της «πολυχωρικότητας», ο Στρατός Ξηράς έχει αναπτύξει πυραυλικά συστήματα μεγάλου βεληνεκούς, όπως το Typhon και ο PrSM (Precision Strike Missile). Αυτά τα όπλα μπορούν να πλήξουν εχθρικά πλοία από τη στεριά, υποστηρίζοντας άμεσα τις επιχειρήσεις του Ναυτικού.

Το Typhon (επίσημα γνωστό ως MidRange CapabilityMRC ή Strategic Midrange Fires SystemSMRF) είναι ένα κινητό, επίγειο πυραυλικό σύστημα του Αμερικανικού Στρατού, το οποίο σχεδιάστηκε από τη Lockheed Martin για να εκτοξεύει πυραύλους που παραδοσιακά χρησιμοποιούσε μόνο το Ναυτικό, γεφυρώνοντας το κενό βεληνεκούς ανάμεσα στα τακτικά και τα στρατηγικά όπλα.

Κάθε συστοιχία Typhon αποτελείται από βαρέα οχήματα που φέρουν τροποποιημένα κελιά κάθετης εκτόξευσης (Mark 41 VLS), τα οποία εξοπλίζουν τα πολεμικά πλοία των ΗΠΑ και μπορεί να πλήξει στόχους τόσο στη στεριά όσο και στη θάλασσα χρησιμοποιώντας πυραύλους cruise Tomahawk και πυραύλους επιφανείας – αέρος SM-6, οι οποίοι όμως μπορούν να προσβάλουν και στόχους επιφανείας.

Το σύστημα μεταφέρεται με μεταγωγικά αεροσκάφη C-17 και μπορεί να τοποθετηθεί γρήγορα σε απομακρυσμένα νησιά ή ακτές. Αναπτύχθηκε αμέσως μετά την κατάρρευση της Συνθήκης INF το 2019, η οποία απαγόρευε στις ΗΠΑ να κατέχουν επίγεια εκτοξευόμενους πυραύλους με βεληνεκές μεταξύ 500 και 5500 χλμ, επιτρέποντας πλέον στον Στρατό να απαντήσει στο τεράστιο οπλοστάσιο τέτοιων πυραύλων που διαθέτει η Κίνα.

Το Typhon αποτελεί βασικό απάρτιο των «Πολυχωρικών Δυνάμεων Κρούσης» (Multi-Domain Task Forces / MDTFs) του Στρατού των ΗΠΑ και έχει ήδη αναπτυχθεί στις Φιλιππίνες και την Ιαπωνία (βάση Kanoya), για δοκιμές με σκοπό να μπορεί να πλήξει τις κινεζικές ακτές και εχθρικά πλοία σε περίπτωση κρίσης. Επιπλέον, εξετάζεται η μεταφορά του και στην Ευρώπη για την ενίσχυση της αποτρεπτικής ισχύος του ΝΑΤΟ.

Έχουμε, με άλλα λόγια, μια πρωτοφανή «ναυτικοποίηση» του Στρατού των ΗΠΑ η οποία ξεπερνά το επίπεδο της διακλαδικής συνεργασίας και φθάνει σε αυτό της οργανικής ενοποίησης σε μια ενιαία δύναμη προβολής ισχύος.

Ο «εγκέφαλος» αυτής της ενοποιημένης θαλασσοχερσαίας Δύναμης είναι το «Ενιαίο Πολυχωρικό Δίκτυο Διοίκησης και Ελέγχου» (Joint All-Domain Command and Control / JADC2) του Πενταγώνου. Το σύστημα αυτό Επιτρέπει σε ένα ραντάρ του Ναυτικού να στείλει ακαριαία δεδομένα στοχοποίησης σε έναν εκτοξευτή του Στρατού, ή το αντίστροφο, χωρίς γραφειοκρατικές καθυστερήσεις.

Τέλος, προγράμματα όπως το Replicator αναγκάζουν τους δύο Κλάδους να αγοράζουν και να χειρίζονται ρομποτικά συστήματα (αέρος, ξηράς και θαλάσσης) που χρησιμοποιούν τα ίδια πρωτόκολλα επικοινωνίας, ώστε να ανταλλάσσουν πληροφορίες στο πεδίο της μάχης σε πραγματικό χρόνο.

Αυτή η προσέγγιση αλλάζει τον παραδοσιακό ρόλο του Στρατού. Στον χώρο που οι ΗΠΑ αναφέρουν ως ΙνδοΕιρηνικό (IndoPacific), για παράδειγμα, ο Στρατός δεν προετοιμάζεται για μια κλασική χερσαία εισβολή, αλλά λειτουργεί ως μια τεράστια «βάση υποστήριξης» για τη ναυτική και αεροπορική κυριαρχία.

Ένα μεγάλο Πολεμικό Ναυτικό για την Ελλάδα με την παράδοση των πυρπολικών του Κανάρη

Εν κατακλείδι λοιπόν, έχουμε στις ΗΠΑ μια πρωτοφανή ενοποίηση του Στρατού Ξηράς και του Ναυτικού και τη δημιουργία μιας ενιαίας θαλασσοχερσαίας θαλάσσιας δύναμης μάχης, καθώς και τη διάσπαση του Ναυτικού των ΗΠΑ σε άπειρες ψηφίδες μικρών σκαφών, ρομποτικών και επανδρωμένων και σε ευέλικτες «χαοτικές» δομές σμήνωσης (swarming) έτσι ώστε να επιβιώσουν από το πολυεπίπεδο πλέγμα αντιπρόσβασης και άρνησης περιοχής της Κίνας και να οικοδομήσουν μια θεωρία νίκης στις Σινικές θάλασσες. Τα δε μεγάλα πλοία του Αμερικανικού Ναυτικού κινούνται προς τις πιο ασφαλείς περιοχές των «βαθέων κυανών υδάτων» των ανοιχτών ωκεάνιων εκτάσεων. Προφανώς κάποιοι εν Ελλάδι απόστρατοι, οι οποίοι όλα αυτά τα θεωρούν έγκλημα καθοσιώσεως δεν θέλουν το Ελληνικό Ναυτικό ούτε να επιβιώσει, ούτε, πολύ περισσότερο, να νικήσει στις σύγχρονες συνθήκες πολέμου. Οι οποίες είναι αμείλικτες και ξεκάθαρες. Έτσι και αλλιώς η τρομακτική εγγύτητα ξηράς και θάλασσας στο Αιγαίο καθιστά τη δημιουργία μιας ενιαίας (integrated) θαλασσοχερσαίας Δύναμης, πέραν από τους διαχωρισμούς των Κλάδων, απόλυτη αναγκαιότητα. Η δε δημιουργία αυτής της δύναμης, εξ αντικειμένου, πρέπει να βασίζεται σε ένα νέου τύπου Ναυτικό, αποτελούμενο από πολλά, μικρά, φθηνά, γρήγορα κατασκευασμένα εν Ελλάδι μικρά σκάφη, ρομποτικά και επανδρωμένα, υποβρύχια και επιφανείας, που θα δρουν μέσα στην αρχιπελαγική δομή, με τις μεγάλες μονάδες επιφανείας να επιχειρούν στην Ανατολική Μεσόγειο, προστατεύοντας τον εαυτό τους και επεκτείνοντας τον θαλάσσιο έλεγχο. Αυτή είναι η αντίληψη που προκύπτει από τη διεθνή πραγματικότητα αλλά και από την αμερικανική θεωρία και πρακτική. Αν, παρόλα ταύτα, υπάρχουν άλλες απόψεις αυτές μπορούν να συζητηθούν στο πλαίσιο παράθεσης επιχειρημάτων. Οι ύβρεις, οι χλευασμοί, οι χυδαιότητες και οι συκοφαντίες, είναι, εξ αντικειμένου, εκ του πονηρού και προωθούν αλλότρια συμφέροντα και όχι του Ναυτικού, των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων και της Ελλάδας γενικότερα, ανεξάρτητα από τη θέση που κατείχαν αυτοί που τις εκφέρουν…

Άμυνα

Απειλεί για τη Ρόδο η Τουρκία που έχει ζώσει το Αιγαίο με βάσεις drones

Η Τουρκία, που διαθέτει κέντρα δοκιμών και επιχειρησιακές μονάδες οπλισμένων UAV από την Κεσάνη και το Τσανάκκαλε μέχρι το Ντάλαμαν, απειλεί τώρα την Ελλάδα για μια βάση μη επανδρωμένων αεροσκαφών στη Ρόδο. Η Άγκυρα δηλώνει ότι θα λάβει «απαραίτητα μέτρα», επιχειρώντας να επιβάλει περιορισμούς στην άμυνα ελληνικού εδάφους.

Δημοσιεύτηκε

στις

Με απειλητική γλώσσα και επιλεκτική επίκληση των διεθνών συνθηκών, η Τουρκία επιχειρεί να αποκτήσει λόγο στον ελληνικό αμυντικό σχεδιασμό. Για τα Δωδεκάνησα, όμως, το σχετικό καθεστώς απορρέει από τη Συνθήκη των Παρισίων του 1947, στην οποία η Άγκυρα δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος.

Γράφει ο Χρήστος Κωνσταντινίδης

Νέα προειδοποίηση προς την Ελλάδα, αυτήν τη φορά με επίκεντρο τη Ρόδο, απηύθυνε το τουρκικό Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, δηλώνοντας ότι η Άγκυρα θα λάβει τα «απαραίτητα μέτρα» εάν προχωρήσει η ενδεχόμενη δημιουργία βάσης μη επανδρωμένων αεροσκαφών στο νησί.

Η τουρκική παρέμβαση έγινε κατά την εβδομαδιαία ενημέρωση του Υπουργείου Άμυνας, την Πέμπτη 27 Αυγούστου, και συνδέθηκε με τις πάγιες αξιώσεις περί αποστρατιωτικοποιημένου καθεστώτος των Δωδεκανήσων.

Μέχρι στιγμής δεν έχει ανακοινωθεί επισήμως από την ελληνική κυβέρνηση η κατασκευή βάσης UAV στη Ρόδο. Η Άγκυρα, επομένως, αντιδρά σε πληροφορίες και σενάρια, επιχειρώντας προκαταβολικά να θέσει όρια στον ελληνικό αμυντικό σχεδιασμό.

Προειδοποίηση με ανοιχτό περιεχόμενο

Κληθείσα να σχολιάσει τις πληροφορίες για πιθανή δημιουργία βάσης μη επανδρωμένων αεροσκαφών, η τουρκική πλευρά υποστήριξε ότι το νομικό καθεστώς της Ρόδου καθορίζεται «με σαφή και δεσμευτικό τρόπο» από διεθνείς συνθήκες.

«Κάθε πρωτοβουλία που θα παραβιάζει αυτό το καθεστώς δεν συνάδει με τις υποχρεώσεις της Ελλάδας οι οποίες απορρέουν από το διεθνές δίκαιο», ανέφερε το τουρκικό Υπουργείο Άμυνας.

Στην ανακοίνωση σημειώνεται:

«Ένα πιθανό βήμα για τη δημιουργία βάσης μη επανδρωμένων αεροσκαφών στη Ρόδο θα αποτελούσε παραβίαση του αποστρατιωτικοποιημένου καθεστώτος του νησιού και είναι σαφές ότι θα έβλαπτε την ειρήνη και τη σταθερότητα στο Αιγαίο, καθώς και τις σχέσεις καλής γειτονίας».

Το τουρκικό ΥΠΑΜ ολοκλήρωσε την τοποθέτησή του με μια σαφή προειδοποίηση, χωρίς όμως να διευκρινίζει το είδος των ενεργειών που εξετάζει:

«Η Τουρκία θα συνεχίσει να προστατεύει αποφασιστικά τα δικαιώματα και τα συμφέροντά της που απορρέουν από τις διεθνείς συνθήκες και να λαμβάνει τα απαραίτητα μέτρα προς αυτή την κατεύθυνση».

Η αναφορά στα «απαραίτητα μέτρα» έχει σκόπιμα ανοιχτό περιεχόμενο. Δεν αποτελεί ρητή διατύπωση στρατιωτικής απειλής, συνιστά όμως προειδοποίηση ότι η Άγκυρα σκοπεύει να αντιδράσει σε έναν αμυντικό σχεδιασμό που αφορά ελληνικό έδαφος.

Η ελληνική θέση για τα Δωδεκάνησα

Η Ρόδος και η Κάρπαθος παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα κατά πλήρη κυριαρχία με τη Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων του 1947. Η Τουρκία δεν αποτελεί συμβαλλόμενο μέρος στη συγκεκριμένη συνθήκη και, σύμφωνα με την πάγια ελληνική θέση, δεν μπορεί να αντλεί δικαιώματα από αυτήν ούτε να εμφανίζεται ως εγγυήτρια της εφαρμογής της.

Η Αθήνα επικαλείται, επίσης, το αναφαίρετο δικαίωμα της νόμιμης άμυνας που κατοχυρώνεται στο άρθρο 51 του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ. Η τουρκική απειλή πολέμου, η ύπαρξη της Στρατιάς του Αιγαίου απέναντι από τα ελληνικά νησιά, οι συστηματικές παραβιάσεις και η αμφισβήτηση ελληνικής κυριαρχίας συνιστούν, κατά την Ελλάδα, επαρκείς λόγους για την αμυντική θωράκιση της νησιωτικής επικράτειας.

Το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών χαρακτηρίζει την τουρκική απαίτηση περί αποστρατιωτικοποίησης τμήμα της συστηματικής πολιτικής αμφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας.

Πανηγυρίζει για τη μεταφορά των Patriot

Στην ίδια ενημέρωση, το τουρκικό Υπουργείο Άμυνας χαρακτήρισε «θετικό βήμα» την απόφαση της Ελλάδας να μεταφέρει την πυροβολαρχία Patriot από την Κάρπαθο στην Κρήτη.

Η Άγκυρα χρησιμοποίησε για την Κάρπαθο την τουρκική ονομασία «Kerpe» και επανέλαβε ότι το νομικό καθεστώς των νησιών ρυθμίζεται από τις Συνθήκες της Λωζάννης του 1923 και των Παρισίων του 1947.

«Αξιολογούμε την απόφαση μεταφοράς των συστημάτων αεράμυνας Patriot από την Κάρπαθο στην Κρήτη ως θετικό βήμα προς την κατεύθυνση της ανατροπής της υφιστάμενης λανθασμένης πρακτικής», ανέφερε.

Η Τουρκία επιχειρεί με αυτόν τον τρόπο να εμφανίσει την ελληνική αναδιάταξη ως υποχώρηση απέναντι στις αξιώσεις της. Η ελληνική πλευρά απορρίπτει αυτήν την ερμηνεία, αποδίδοντας τη μετακίνηση αποκλειστικά σε επιχειρησιακές ανάγκες.

Η πυροβολαρχία μεταφέρθηκε στη Σούδα για την ενίσχυση της αντιαεροπορικής και αντιβαλλιστικής προστασίας των κρίσιμων ελληνικών, αμερικανικών και νατοϊκών υποδομών, μετά τις πληροφορίες για ενδεχόμενες ιρανικές επιθέσεις σε στρατιωτικούς στόχους στην Ευρώπη.

Η Άγκυρα βαφτίζει «υποχώρηση» τη μετακίνηση των Patriot από την Κάρπαθο

Στο στόχαστρο και οι ισραηλινές επιχειρήσεις στη Συρία

Το τουρκικό Υπουργείο Άμυνας αναφέρθηκε ακόμη στις ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Συρία, δηλώνοντας ότι τις παρακολουθεί στενά και ότι «πρέπει να τερματιστούν το συντομότερο δυνατό».

Σε ερώτηση για τις πληροφορίες περί αμερικανικής πρωτοβουλίας δημιουργίας μηχανισμού αποτροπής συγκρούσεων στη Συρία, η τουρκική πλευρά απάντησε ότι μέχρι σήμερα δεν έχει λάβει επίσημο αίτημα.

«Εάν διαβιβαστεί τέτοιο αίτημα, το ζήτημα θα αξιολογηθεί σε συντονισμό με τις αρμόδιες Αρχές», σημείωσε.

Η συγκεκριμένη τοποθέτηση δείχνει ότι η Άγκυρα επιδιώκει να διατηρήσει κεντρικό ρόλο σε οποιονδήποτε μελλοντικό μηχανισμό διαχείρισης της στρατιωτικής παρουσίας στη Συρία, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά την αποφυγή απευθείας αντιπαράθεσης με το Ισραήλ.

Ικανοποίηση για τη διάλυση των SDF

Η τουρκική πλευρά χαρακτήρισε σημαντική εξέλιξη τη διάλυση των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων και την ενσωμάτωση των μονάδων τους στους κρατικούς και στρατιωτικούς θεσμούς της Συρίας.

Σύμφωνα με το τουρκικό ΥΠΑΜ, η εξέλιξη εξυπηρετεί τη διατήρηση της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας της Συρίας και ενισχύει την αρχή «ένα κράτος, ένας στρατός».

Η Τουρκία θεωρεί τις κουρδικές Μονάδες Προστασίας του Λαού, οι οποίες αποτελούσαν τον βασικό κορμό των SDF, παρακλάδι του PKK. Αντίθετα, οι Ηνωμένες Πολιτείες συνεργάστηκαν στρατιωτικά με τις SDF στον αγώνα εναντίον του Ισλαμικού Κράτους.

Το τουρκικό Υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε ότι οι τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις θα συνεχίσουν να υποστηρίζουν την ανάπτυξη των δυνατοτήτων του συριακού στρατού, ιδιαίτερα στον τομέα της αντιμετώπισης της τρομοκρατίας, βάσει της υφιστάμενης συμφωνίας στρατιωτικής συνεργασίας.

Οι τοποθετήσεις της Άγκυρας για Ρόδο, Κάρπαθο και Συρία αποτυπώνουν μια ενιαία στρατηγική: η Τουρκία επιχειρεί να διεκδικήσει λόγο στον ελληνικό αμυντικό σχεδιασμό στο Αιγαίο και, ταυτόχρονα, να κατοχυρώσει τον ρόλο της ως βασικού ρυθμιστή της νέας τάξης πραγμάτων στη Συρία.

Γιατί η Ελλάδα δεν κάνει το ίδιο για τις βάσεις της Τουρκίας;

Το εύλογο ερώτημα, λοιπόν, είναι εάν η Αθήνα ασχολείται με το δίκτυο τουρκικών εγκαταστάσεων μη επανδρωμένων συστημάτων που έχει αναπτυχθεί απέναντι από τα ελληνικά σύνορα και νησιά. Στην Κεσάνη, λίγα χιλιόμετρα από τον Έβρο, λειτουργεί το Κέντρο Πτητικών Δοκιμών και Εκπαίδευσης της Baykar, όπου έχουν δοκιμαστεί τα TB2, TB3, Kalkan, Kemankeş 2 και, πλέον, σμήνη καμικάζι UAV K2 πάνω από τον Κόλπο του Ξηρού. Στο Τσανάκκαλε εδρεύει η 313η Μοίρα UAV του τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού με οπλισμένα Bayraktar TB2, ενώ στη βάση του Ντάλαμαν, ακριβώς απέναντι από τη Ρόδο, επιχειρεί η 312η Μοίρα UAV με ANKA και TB2, πραγματοποιώντας αποστολές επιτήρησης από την Ανατολική Μεσόγειο μέχρι το βόρειο Αιγαίο σε 24ωρη βάση.

Θέτει η Ελλάδα επισήμως το ζήτημα αυτών των βάσεων, των οπλισμένων UAV και των επανειλημμένων παραβιάσεων του ελληνικού εναέριου χώρου ή αποδέχεται να απολογείται στην Άγκυρα για τον τρόπο με τον οποίο υπερασπίζεται τα νησιά της; Και για να μην υπάρχει νομική σύγχυση: το προβλεπόμενο καθεστώς αποστρατιωτικοποίησης των Δωδεκανήσων δεν απορρέει από τη Συνθήκη της Λωζάννης, αλλά από το άρθρο 14 της Συνθήκης Ειρήνης των Παρισίων του 1947, στην οποία η Τουρκία δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος. Η Άγκυρα, επομένως, δεν μπορεί να εμφανίζεται ως ελεγκτής της ελληνικής άμυνας ούτε η απειλητική διατύπωση περί λήψης «απαραίτητων μέτρων» μπορεί να μένει αναπάντητη.

Συνέχεια ανάγνωσης

Άμυνα

Η Τουρκία πληρώνει εκατομμύρια για τα F-35 – Επιστράτευσε το δίκτυο του Τραμπ στην Ουάσιγκτον

Συμφωνία 2,4 εκατ. δολαρίων του τουρκικού υπουργείου Άμυνας με την πανίσχυρη Ballard Partners – Στην ομάδα πρώην συνεργάτης του Τραμπ και στελέχη με ισχυρές προσβάσεις στο Κογκρέσο και στους φιλοϊσραηλινούς κύκλους

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Μια μεθοδική και ακριβοπληρωμένη επιχείρηση επιρροής στην Ουάσιγκτον έχει θέσει σε εφαρμογή η Τουρκία, με βασικό στόχο την επιστροφή της στο πρόγραμμα των αμερικανικών μαχητικών πέμπτης γενιάς F-35.

Η Άγκυρα δεν περιορίζεται στις διπλωματικές επαφές με την κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ. Επιστρατεύει επαγγελματίες του lobbying, πρώην στελέχη του Λευκού Οίκου και πολιτικούς με ισχυρές διασυνδέσεις στο Κογκρέσο, δαπανώντας εκατομμύρια δολάρια για να κάμψει τις αντιδράσεις που προκάλεσε η αγορά του ρωσικού αντιαεροπορικού συστήματος S-400.

Σύμφωνα με το Middle East Eye, το τουρκικό υπουργείο Εθνικής Άμυνας υπέγραψε στις 8 Αυγούστου μονοετή σύμβαση ύψους 2,4 εκατ. δολαρίων με την Ballard Partners, μία από τις ισχυρότερες εταιρείες άσκησης πολιτικής επιρροής στην Ουάσιγκτον και με βαθιές προσβάσεις στο περιβάλλον του Αμερικανού προέδρου.

Η συμφωνία προβλέπει μηνιαία αμοιβή 200.000 δολαρίων. Η εταιρεία αναλαμβάνει να εκπροσωπεί τα τουρκικά συμφέροντα απέναντι στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση και στο Κογκρέσο, παρέχοντας υπηρεσίες κυβερνητικών σχέσεων, στρατηγικής συμβουλευτικής και προώθησης θέσεων.

Παράλληλα, θα ενημερώνει συστηματικά την Άγκυρα για τις εξελίξεις στην αμερικανική νομοθεσία, τις κινήσεις των επιτροπών του Κογκρέσου και τις αλλαγές στην πολιτική της Ουάσιγκτον. Τα στοιχεία προέρχονται από έγγραφα τα οποία κατατέθηκαν στο αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης στο πλαίσιο του νόμου περί εγγραφής ξένων πρακτόρων, του γνωστού FARA.

Στρατηγικός στόχος η επιστροφή στα F-35

Η επιλογή του τουρκικού υπουργείου Άμυνας ως άμεσου πελάτη της Ballard Partners δεν αφήνει πολλές αμφιβολίες για τον βασικό στόχο της σύμβασης. Η Άγκυρα επιδιώκει να επιστρέψει στο πρόγραμμα των F-35 και να παραλάβει έξι μαχητικά τα οποία είχαν κατασκευαστεί για την τουρκική Πολεμική Αεροπορία, αλλά παραμένουν αποθηκευμένα στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η Τουρκία αποβλήθηκε από το πρόγραμμα το 2019, μετά την παραλαβή του ρωσικού συστήματος S-400. Η αμερικανική πλευρά είχε προειδοποιήσει ότι η ταυτόχρονη λειτουργία των S-400 και των F-35 θα μπορούσε να επιτρέψει στη Ρωσία να συλλέξει κρίσιμα δεδομένα για τα ίχνη, τα ηλεκτρονικά συστήματα και τις επιχειρησιακές δυνατότητες του αμερικανικού μαχητικού.

Το Πεντάγωνο είχε καταστήσει σαφές ότι οι S-400 είναι ασύμβατοι με το F-35 και ότι δεν μπορούσε να υπάρξει επιστροφή της Τουρκίας στο πρόγραμμα όσο το ρωσικό σύστημα παρέμενε στο τουρκικό έδαφος. Η θέση αυτή είχε διατυπωθεί επίσημα από το αμερικανικό υπουργείο Άμυνας.

Το 2020 η Ουάσιγκτον επέβαλε επιπλέον κυρώσεις στην τουρκική Προεδρία Αμυντικών Βιομηχανιών βάσει του νόμου CAATSA. Επομένως, η επιστροφή της Τουρκίας δεν εξαρτάται αποκλειστικά από την προσωπική βούληση του Ντόναλντ Τραμπ. Απαιτεί την αντιμετώπιση του προβλήματος των S-400, αλλαγές στο καθεστώς των κυρώσεων, έγκριση των αρμόδιων αμερικανικών υπηρεσιών και υπέρβαση των σοβαρών αντιδράσεων στο Κογκρέσο.

Στο τραπέζι ακόμη και η πώληση των S-400

Η Άγκυρα φέρεται να εξετάζει ακόμη και το ενδεχόμενο πώλησης των S-400 σε τρίτη χώρα, σε μια προσπάθεια να απομακρύνει το βασικότερο εμπόδιο για την επιστροφή της στα F-35.

Το Middle East Eye είχε μεταδώσει ότι μεταξύ των πιθανών επιλογών εξετάστηκαν και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Δεν έχει γίνει γνωστό εάν η Μόσχα θα συναινούσε σε μια τέτοια μεταβίβαση ούτε εάν η απλή απομάκρυνση του συστήματος θα ήταν αρκετή για την άρση των αμερικανικών κυρώσεων.

Για την Τουρκία, πάντως, το διακύβευμα είναι μεγάλο. Η απόκτηση των F-35 θα αναβάθμιζε δραστικά τις δυνατότητες της τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας και θα ενίσχυε την επιχειρησιακή της θέση στο Αιγαίο, στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Συρία και στη Μαύρη Θάλασσα.

Ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο, οι τουρκικές κινήσεις παρακολουθούνται στενά από την Ελλάδα, την Κυπριακή Δημοκρατία και το Ισραήλ. Η επιστροφή της Άγκυρας στο πρόγραμμα δεν αποτελεί μια απλή εμπορική συμφωνία, αλλά εξέλιξη με άμεσες συνέπειες για την περιφερειακή ισορροπία ισχύος.

Οι άνθρωποι του Τραμπ στην υπηρεσία της Άγκυρας

Η Ballard Partners δεν επιλέχθηκε τυχαία. Επικεφαλής της εταιρείας είναι ο Μπράιαν Μπάλαρντ, ισχυρός χρηματοδότης των Ρεπουμπλικανών από τη Φλόριντα, ο οποίος είχε εργαστεί στις προεκλογικές εκστρατείες του Ντόναλντ Τραμπ.

Η εταιρεία διαθέτει ένα πυκνό δίκτυο επαφών στον Λευκό Οίκο, στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα και στο Κογκρέσο. Μεταξύ των πρώην στελεχών της συγκαταλέγονται η προσωπάρχης του Λευκού Οίκου Σούζι Γουάιλς και η Παμ Μπόντι, η οποία διετέλεσε υπουργός Δικαιοσύνης.

Στην ομάδα που ανέλαβε τον λογαριασμό του τουρκικού υπουργείου Άμυνας συμμετέχει ο Τόμας Μπούντρι. Ο Μπούντρι είχε υπηρετήσει ως ειδικός βοηθός του Τραμπ και ανώτερος διευθυντής νομοθετικών υποθέσεων στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας μέχρι τον Απρίλιο του 2025.

Απομακρύνθηκε στο πλαίσιο των εκκαθαρίσεων που συνδέθηκαν με την αποπομπή του τότε συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας Μάικ Γουόλτς. Δημοσιεύματα ανέφεραν ότι η απομάκρυνσή του πραγματοποιήθηκε λίγο μετά τη συνάντηση του Τραμπ με τη συντηρητική ακτιβίστρια Λόρα Λούμερ, η οποία είχε θέσει ζήτημα αφοσίωσης ορισμένων στελεχών προς τον πρόεδρο.

Στην ίδια ομάδα βρίσκεται ο πρώην Δημοκρατικός βουλευτής της Φλόριντα Ρόμπερτ Γουέξλερ, ένας από τους ιδρυτές του Congressional Caucus on US-Turkey Relations and Turkish Americans το 2001.

Ο Γουέξλερ είναι πρόεδρος του S. Daniel Abraham Center for Middle East Peace και διατηρεί στενές σχέσεις με φιλοϊσραηλινούς πολιτικούς και επιχειρηματικούς κύκλους. Η παρουσία του παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς το Ισραήλ έχει σοβαρές επιφυλάξεις απέναντι στην προοπτική πώλησης F-35 στην Τουρκία, λόγω της αυξανόμενης αντιπαράθεσης με την κυβέρνηση Ερντογάν.

Την ομάδα συμπληρώνει ο Σιλ Λούκις, ανώτερος εταίρος της Ballard Partners και ένας από τους στενότερους συνεργάτες του Μπράιαν Μπάλαρντ. Τα πρόσωπα που ανέλαβαν τον τουρκικό λογαριασμό περιγράφονται αναλυτικά στο δημοσίευμα για τη νέα σύμβαση.

Προηγούμενη συνεργασία για τη Halkbank

Δεν είναι η πρώτη φορά που η Τουρκία προσλαμβάνει την Ballard Partners. Το 2017, κατά την πρώτη προεδρική θητεία του Τραμπ, η τουρκική κυβέρνηση είχε υπογράψει συμφωνία ύψους 1,5 εκατ. δολαρίων με την ίδια εταιρεία.

Τότε η δραστηριότητα της Ballard Partners είχε επικεντρωθεί στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις και στην υπόθεση της κρατικής τράπεζας Halkbank, η οποία είχε κατηγορηθεί στις ΗΠΑ για παραβίαση των κυρώσεων κατά του Ιράν. Οι πληρωμές και οι υπηρεσίες της εταιρείας για λογαριασμό της Τουρκίας και της Halkbank καταγράφονται στις εκθέσεις του αμερικανικού υπουργείου Δικαιοσύνης.

Η διαφορά είναι ότι αυτή τη φορά ο πελάτης δεν είναι γενικά η τουρκική κυβέρνηση ή μια κρατική τράπεζα. Είναι το ίδιο το υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Η αλλαγή αυτή αποκαλύπτει τον καθαρά στρατιωτικό και εξοπλιστικό χαρακτήρα της νέας αποστολής.

Πάνω από 30 εκατ. δολάρια μέσα σε τρεις μήνες

Η Ballard Partners έχει εξελιχθεί σε έναν από τους ισχυρότερους παίκτες της περίφημης K Street, του δρόμου της Ουάσιγκτον που έχει ταυτιστεί με τις εταιρείες lobbying και τα κέντρα πολιτικής επιρροής.

Σύμφωνα με στοιχεία που επικαλείται το Bloomberg, η εταιρεία κατέγραψε περισσότερα από 30 εκατ. δολάρια σε έσοδα από ομοσπονδιακό lobbying μόνο κατά το πρώτο τρίμηνο του 2026, ξεπερνώντας κάθε ανταγωνιστή της στην Ουάσιγκτον.

Η Άγκυρα γνωρίζει ότι η προσωπική σχέση Τραμπ–Ερντογάν μπορεί να ανοίξει πολιτικές πόρτες. Γνωρίζει, όμως, επίσης ότι η απόφαση για τα F-35 δεν βρίσκεται αποκλειστικά στα χέρια του Λευκού Οίκου. Γι’ αυτό επενδύει ταυτόχρονα στο προεδρικό περιβάλλον, στο Κογκρέσο, στους Δημοκρατικούς και στους φιλοϊσραηλινούς κύκλους.

Τα 2,4 εκατ. δολάρια μπορούν να εξασφαλίσουν συναντήσεις, πρόσβαση και πολιτική πίεση. Δεν μπορούν από μόνα τους να εξαφανίσουν τους S-400 ούτε να ακυρώσουν τις ανησυχίες για την ασφάλεια του F-35. Αυτή ακριβώς είναι η μάχη που η Τουρκία επιχειρεί τώρα να κερδίσει στους διαδρόμους της Ουάσιγκτον.

Συνέχεια ανάγνωσης

Άμυνα

Πανηγυρίζουν στην Τουρκία! Η Άγκυρα βαφτίζει «υποχώρηση» τη μετακίνηση των Patriot από την Κάρπαθο

Το τουρκικό Υπουργείο Άμυνας επιχειρεί να εμφανίσει μια ελληνική επιχειρησιακή αναδιάταξη ως εγκατάλειψη «λανθασμένης πρακτικής» – Επαναφέρει τις αξιώσεις περί αποστρατιωτικοποίησης των νησιών, ενώ η Αθήνα ξεκαθαρίζει ότι η μεταφορά στη Σούδα δεν συνιστά παραχώρηση προς την Τουρκία

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ως δικαίωση των πάγιων τουρκικών αξιώσεων επιχειρεί να παρουσιάσει η Άγκυρα την απόφαση της Ελλάδας να μεταφέρει την πυροβολαρχία Patriot από την Κάρπαθο στη βάση της Σούδας στην Κρήτη.

Η επίμαχη τοποθέτηση περιλαμβάνεται στην επίσημη εβδομαδιαία ενημέρωση Τύπου του τουρκικού Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, που πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 27 Αυγούστου. Η δήλωση έγινε στο πλαίσιο απαντήσεων του τουρκικού ΥΠΑΜ για τις εξελίξεις στο Αιγαίο και όχι ως αυτοτελές ανακοινωθέν.

Το τουρκικό υπουργείο χαρακτήρισε τη μεταφορά «θετικό βήμα», υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα επιστρέφει από μια «λανθασμένη πρακτική»:

«Αξιολογούμε την απόφαση για τη μεταφορά των συστημάτων Patriot από την Κάρπαθο στην Κρήτη ως θετικό βήμα προς την ανατροπή της υφιστάμενης λανθασμένης πρακτικής».

Η Άγκυρα πρόσθεσε ότι θα εξακολουθήσει να υποστηρίζει κάθε κίνηση η οποία, κατά την τουρκική ερμηνεία, είναι σύμφωνη με το διεθνές δίκαιο και τις διεθνείς συνθήκες.

«Ως Τουρκία, θα συνεχίσουμε να υποστηρίζουμε κάθε εποικοδομητικό βήμα που θα συμβάλει στην ενίσχυση της ειρήνης και της σταθερότητας στην περιοχή μας και θα είναι σύμφωνο με το διεθνές δίκαιο και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τις συνθήκες», αναφέρεται στην τοποθέτηση, την οποία μετέδωσε και το τουρκικό πρακτορείο Anadolu.

Επαναφέρει τις αξιώσεις περί αποστρατιωτικοποίησης

Πριν από την αναφορά στους Patriot, το τουρκικό Υπουργείο Άμυνας επανέλαβε τις γνωστές αξιώσεις περί αποστρατιωτικοποιημένου καθεστώτος ελληνικών νησιών.

Συγκεκριμένα, υποστήριξε ότι η νομική κατάσταση των –κατά την τουρκική ορολογία– «νησιών με αποστρατιωτικοποιημένο καθεστώς» ρυθμίζεται από τη Συνθήκη της Λωζάννης του 1923 και τη Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων του 1947. Κατηγόρησε, μάλιστα, την Ελλάδα ότι εξοπλίζει τα νησιά κατά παράβαση των συνθηκών.

Η αναφορά αυτή αποκαλύπτει την προσπάθεια της Άγκυρας να οικειοποιηθεί μια αμιγώς ελληνική επιχειρησιακή απόφαση και να τη μετατρέψει σε πολιτικό και νομικό προηγούμενο. Με άλλα λόγια, η Τουρκία επιχειρεί να παρουσιάσει τη μεταφορά των Patriot ως έμμεση αποδοχή των θέσεών της από την Αθήνα.

Η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Η Κάρπαθος ανήκει στα Δωδεκάνησα και το καθεστώς της συνδέεται με τη Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων του 1947, στην οποία η Τουρκία δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος. Συνεπώς, σύμφωνα με την πάγια ελληνική θέση, η Άγκυρα δεν μπορεί να αντλεί δικαιώματα από τη συγκεκριμένη συνθήκη ούτε να εμφανίζεται ως θεματοφύλακας της εφαρμογής της.

Παράλληλα, η Ελλάδα επικαλείται το αναφαίρετο δικαίωμα νόμιμης άμυνας, όπως αυτό προβλέπεται από το άρθρο 51 του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ. Η Αθήνα επισημαίνει ότι η τουρκική απειλή πολέμου, η Στρατιά του Αιγαίου στα μικρασιατικά παράλια, οι παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου και η αμφισβήτηση ελληνικής κυριαρχίας καθιστούν αναγκαία την αμυντική θωράκιση των νησιών. Η επίσημη ελληνική θέση καταγράφεται αναλυτικά από το Υπουργείο Εξωτερικών.

Γιατί μετακινήθηκαν οι Patriot

Η πυροβολαρχία Patriot είχε αναπτυχθεί στην Κάρπαθο τον Μάρτιο του 2026, στο πλαίσιο της αναδιάταξης της ελληνικής αεράμυνας μετά την κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή.

Η μεταφορά της στη Σούδα άρχισε τα ξημερώματα της Κυριακής 23 Αυγούστου, όταν το σύστημα αναχώρησε από το λιμάνι της Καρπάθου με αρματαγωγό. Στόχος είναι η ενίσχυση της αντιαεροπορικής και αντιβαλλιστικής προστασίας των κρίσιμων στρατιωτικών υποδομών στην Κρήτη, όπως και των αμερικανικών και νατοϊκών εγκαταστάσεων στη Σούδα.

Η αναδιάταξη αποφασίστηκε έπειτα από την αξιολόγηση πληροφοριών για πιθανές ιρανικές απειλές εναντίον αμερικανικών στρατιωτικών στόχων σε ευρωπαϊκό έδαφος. Η Σούδα αποτελεί βασικό κόμβο για τις επιχειρήσεις των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στην Ανατολική Μεσόγειο και, ως εκ τούτου, κρίθηκε ότι απαιτείται ενισχυμένη προστασία.

Από ελληνικής πλευράς απορρίπτεται κατηγορηματικά η ερμηνεία ότι η μεταφορά αποτέλεσε υποχώρηση απέναντι στην τουρκική πίεση. Πρόκειται για επιχειρησιακή απόφαση του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και του ΓΕΕΘΑ, η οποία ελήφθη βάσει της αξιολόγησης των απειλών στην Ανατολική Μεσόγειο.

Στο στόχαστρο της Άγκυρας και η Ρόδος

Η τουρκική παρέμβαση δεν περιορίστηκε στην Κάρπαθο. Στην ίδια ενημέρωση, το τουρκικό ΥΠΑΜ προειδοποίησε την Ελλάδα να μην προχωρήσει σε ενδεχόμενη δημιουργία βάσης μη επανδρωμένων αεροσκαφών στη Ρόδο.

Η Άγκυρα υποστήριξε ότι ένα τέτοιο βήμα θα παραβίαζε το καθεστώς του νησιού και θα έβλαπτε την ειρήνη, τη σταθερότητα και τις σχέσεις καλής γειτονίας στο Αιγαίο. Δήλωσε, παράλληλα, ότι θα συνεχίσει να προστατεύει τα τουρκικά «δικαιώματα και συμφέροντα».

Η προσθήκη της Ρόδου στην ανακοίνωση δείχνει ότι η τουρκική ικανοποίηση για τη μετακίνηση των Patriot δεν αποτελεί μια απλή θετική αντίδραση. Εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια της Άγκυρας να επαναφέρει, με κάθε αφορμή, τις αξιώσεις περί αποστρατιωτικοποίησης και να αποκτήσει λόγο στον τρόπο με τον οποίο η Ελλάδα οργανώνει την άμυνα της κυρίαρχης επικράτειάς της.

Η μεταφορά των Patriot δεν μεταβάλλει το νομικό καθεστώς της Καρπάθου ούτε αποτελεί αναγνώριση τουρκικών διεκδικήσεων. Ωστόσο, η δημόσια τοποθέτηση της Άγκυρας καθιστά αναγκαίο η Αθήνα να αποσαφηνίσει διεθνώς ότι οι αναδιατάξεις των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων αποφασίζονται αποκλειστικά βάσει εθνικών επιχειρησιακών αναγκών και όχι κατόπιν υποδείξεων της Τουρκίας.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αναλύσεις30 λεπτά πριν

Οι στενές σχέσεις του Ισραήλ με τον Τραμπ δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τη στρατηγική ανεξαρτησία

Η υποστήριξη του Τραμπ προς το Ισραήλ αποτελεί πλεονέκτημα, όμως οι μεταβαλλόμενες προτεραιότητες της Ουάσιγκτον καταδεικνύουν γιατί η Ιερουσαλήμ δεν...

Αναλύσεις1 ώρα πριν

Η Ρωσία κατηγορεί την Ουκρανία για «ξεπούλημα» ιερών λειψάνων για την αγορά όπλων! Την ίδια ώρα η Μόσχα στέλνει οστά Αγίων στο μέτωπο

Το ρωσικό ΥΠΕΞ ισχυρίζεται ότι ουκρανικές Αρχές εμπορεύονται κειμήλια για την αγορά δυτικών όπλων – Την ίδια στιγμή, η Ρωσική...

Διεθνή2 ώρες πριν

ΗΠΑ: Στη «μαύρη λίστα» η Palestine Action και δύο διεθνή δίκτυα της άκρας Αριστεράς

Η Ουάσιγκτον επέβαλε κυρώσεις στη βρετανική φιλοπαλαιστινιακή οργάνωση, στην ιταλική τεχνολογική συλλογικότητα Autistici/Inventati και στο δίκτυο Masar Badil – Παγώνουν...

a large building with a clock tower a large building with a clock tower
Γενικά θέματα2 ώρες πριν

«Ιστορίες για αγρίους» τα σενάρια ρωσικής επίθεσης στο ΝΑΤΟ λένε στη Μόσχα! Τί συζήτησαν CIA και SVR

Η Ρωσία απορρίπτει τους ισχυρισμούς ότι ο Τζον Ράτκλιφ ταξίδεψε στη Μόσχα για να προειδοποιήσει το Κρεμλίνο – Ο Σεργκέι...

GEOPOLITICO3 ώρες πριν

Οικονομία, Δημογραφία και Κενό Ισχύος

Η δημογραφική και οικονομική υποχώρηση μιας χώρας δημιουργεί «κενό ισχύος», και η ιστορία έχει δείξει πως κανένα κενό δεν μένει...

Δημοφιλή