Αναλύσεις
Η «εκεχειρία» ήταν προετοιμασία πολέμου: Το μυστικό σχέδιο του Ιράν για τη μεγάλη σύγκρουση
Αποκαλύψεις της Wall Street Journal για το παρασκήνιο των 60 ημερών – Η Τεχεράνη φέρεται να χρησιμοποίησε την ανάπαυλα για να ανασυγκροτήσει τις δυνάμεις της, να επιταχύνει την παραγωγή πυραύλων και drones και να προετοιμαστεί για νέο γύρο με ΗΠΑ και Ισραήλ – Ενισχυμένος ο ρόλος των Φρουρών της Επανάστασης – Στο παιχνίδι Χούθι, Ιράκ, Ερυθρά Θάλασσα και Στενά του Ορμούζ
Μία εντελώς διαφορετική εικόνα για το τι συνέβαινε στο Ιράν κατά τη διάρκεια της 60ήμερης εκεχειρίας παρουσιάζουν πληροφορίες που επικαλείται η Wall Street Journal, σύμφωνα με τις οποίες η Τεχεράνη δεν αντιμετώπισε ποτέ πραγματικά την κατάπαυση του πυρός ως το τέλος της σύγκρουσης.
Αντιθέτως, η ιρανική ηγεσία φέρεται να χρησιμοποίησε την περίοδο σχετικής ηρεμίας για να ανασυγκροτήσει τις στρατιωτικές της δυνατότητες και να προετοιμάσει τη χώρα για έναν μεγαλύτερο και μακροχρόνιο πόλεμο με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ.
Οι πληροφορίες αποκτούν ιδιαίτερη σημασία καθώς η συμφωνημένη περίοδος των 60 ημερών τυπικά ολοκληρώνεται σήμερα, 17 Αυγούστου, δημιουργώντας ερωτήματα για το τι θα ακολουθήσει.
Το βασικό συμπέρασμα των πληροφοριών που παρουσιάζει η αμερικανική εφημερίδα είναι ιδιαίτερα σοβαρό: η διπλωματία και η στρατιωτική προετοιμασία δεν ήταν για την Τεχεράνη δύο αντικρουόμενες επιλογές. Εξελίσσονταν παράλληλα.
Το μνημόνιο του Ιουνίου δεν θεωρήθηκε τέλος του πολέμου
Σύμφωνα με τη WSJ, η κρίσιμη καμπή σημειώθηκε μετά την υπογραφή του μνημονίου κατανόησης ΗΠΑ–Ιράν τον Ιούνιο.
Ενώ η συμφωνία δημιουργούσε την εικόνα αποκλιμάκωσης, τμήμα της ιρανικής ηγεσίας φέρεται να είχε καταλήξει σε διαφορετική εκτίμηση.
Για τους σκληροπυρηνικούς της Τεχεράνης, η συμφωνία δεν αποτελούσε στρατηγική διευθέτηση της αντιπαράθεσης με τις ΗΠΑ.
Ήταν μία τακτική ανακωχή.
Αραβικές και ιρανικές πηγές που επικαλείται το δημοσίευμα αναφέρουν ότι υψηλόβαθμα στελέχη συναντήθηκαν μετά την επίτευξη της συμφωνίας και εξέτασαν τις επόμενες κινήσεις τους.
Η εκτίμησή τους φέρεται να ήταν ότι η κατάπαυση του πυρός εξυπηρετούσε πρωτίστως την ανάγκη περιορισμού των σοβαρών επιπτώσεων που είχε προκαλέσει στην παγκόσμια οικονομία το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ.
Με άλλα λόγια, θεωρούσαν ότι οι βαθύτερες αιτίες της σύγκρουσης παρέμεναν ανέπαφες.
Και άρχισαν να προετοιμάζονται για τον επόμενο γύρο.
Απόφαση για τον επόμενο πόλεμο
Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, στη σύσκεψη των σκληροπυρηνικών ελήφθησαν αποφάσεις που αφορούσαν απευθείας τη στρατιωτική προετοιμασία του Ιράν.
Οι Φρουροί της Επανάστασης απέκτησαν μεγαλύτερες αρμοδιότητες στον έλεγχο και στον συντονισμό των ενόπλων δυνάμεων.
Παράλληλα, η Τεχεράνη φέρεται να επανέφερε σε νευραλγικές θέσεις βετεράνους διοικητές με εμπειρία από τον πόλεμο Ιράν–Ιράκ.
Η συγκεκριμένη επιλογή έχει τη σημασία της.
Ο οκταετής πόλεμος με το Ιράκ αποτελεί για την ιρανική στρατιωτική ηγεσία το βασικό ιστορικό πρότυπο ενός μακροχρόνιου πολέμου φθοράς, στον οποίο το Ιράν αναγκάστηκε να λειτουργήσει υπό εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες και με περιορισμένη εξωτερική υποστήριξη.
Η επιστροφή στελεχών αυτής της γενιάς δείχνει, εφόσον οι πληροφορίες επιβεβαιωθούν, ότι η Τεχεράνη δεν προετοιμαζόταν απλώς για ακόμη μία περιορισμένη ανταλλαγή πληγμάτων.
Προετοιμαζόταν για αντοχή σε σύγκρουση μεγάλης διάρκειας.
Στο φουλ πύραυλοι και drones
Το δεύτερο σκέλος του σχεδίου αφορούσε την αναπλήρωση και διεύρυνση του ιρανικού οπλοστασίου.
Η παραγωγή βαλλιστικών πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών επιταχύνθηκε.
Η επιλογή δεν είναι τυχαία.
Πύραυλοι και drones αποτελούν τα δύο βασικά μέσα με τα οποία το Ιράν μπορεί να απειλήσει το Ισραήλ και αμερικανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις στην περιοχή χωρίς να χρειαστεί να αναμετρηθεί με τις ΗΠΑ σε ένα συμβατικό πεδίο όπου η αμερικανική υπεροχή παραμένει συντριπτική.
Η ιρανική στρατηγική βασίζεται ακριβώς στη δυνατότητα δημιουργίας μεγάλου αριθμού ταυτόχρονων απειλών, ώστε να κορεστούν οι εχθρικές αεράμυνες και να αυξηθεί δραματικά το οικονομικό κόστος της αναχαίτισης.
Η εκεχειρία, σύμφωνα με τις πληροφορίες της WSJ, πρόσφερε στην Τεχεράνη πολύτιμο χρόνο για να αποκαταστήσει μέρος αυτής της δυνατότητας.
Ο πραγματικός στόχος: Να γίνει ο πόλεμος ακριβός για τις ΗΠΑ
Το σχέδιο όμως δεν περιοριζόταν στη στρατιωτική ανασυγκρότηση.
Η Τεχεράνη φέρεται να κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η μεγαλύτερη αδυναμία της Ουάσιγκτον δεν βρίσκεται στη στρατιωτική της ισχύ αλλά στο κόστος μιας μακροχρόνιας εμπλοκής.
Συνεπώς, η ιρανική στρατηγική επιδίωκε να αυξήσει όσο περισσότερο γίνεται το πολιτικό, οικονομικό και στρατιωτικό τίμημα για τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Εδώ βρίσκεται και η ουσία της ιρανικής στρατηγικής.
Το Ιράν δεν χρειάζεται να νικήσει στρατιωτικά τις Ηνωμένες Πολιτείες με την κλασική έννοια.
Χρειάζεται να δημιουργήσει ένα περιβάλλον στο οποίο η συνέχιση του πολέμου θα γίνεται ολοένα ακριβότερη για την Ουάσιγκτον.
Και για να το πετύχει διαθέτει πολύ περισσότερα εργαλεία από τους πυραύλους που βρίσκονται στο ιρανικό έδαφος.
Το δίκτυο των πληρεξουσίων ξαναμπαίνει στο παιχνίδι
Αραβικές υπηρεσίες πληροφοριών φέρονται να έχουν συλλέξει στοιχεία για επικοινωνίες της Τεχεράνης με ένοπλες οργανώσεις που βρίσκονται στη σφαίρα επιρροής της στο Ιράκ και την Υεμένη.
Πρόκειται για το γνωστό μοντέλο του ιρανικού «Άξονα της Αντίστασης».
Επί δεκαετίες η Τεχεράνη οικοδόμησε ένα δίκτυο ένοπλων οργανώσεων που της επιτρέπει να ασκεί στρατιωτική πίεση πολύ πέρα από τα σύνορά της, διατηρώντας παράλληλα έναν βαθμό απόστασης από τις ίδιες τις επιχειρήσεις.
Το σύστημα αυτό είχε δεχθεί σοβαρά πλήγματα από το Ισραήλ.
Οι πληροφορίες της WSJ υποδηλώνουν όμως ότι η Τεχεράνη εξακολουθεί να θεωρεί το συγκεκριμένο μοντέλο αναπόσπαστο τμήμα της στρατηγικής της.
Στενά του Ορμούζ και Ερυθρά Θάλασσα
Ακόμη πιο ανησυχητικές είναι οι πληροφορίες για το θαλάσσιο μέτωπο.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το Ιράν άρχισε μετά τη συμφωνία να παραβιάζει σταδιακά τις δεσμεύσεις του, πραγματοποιώντας ενέργειες εναντίον πλοίων στην περιοχή των Στενών του Ορμούζ.
Ταυτόχρονα, η πίεση επεκτάθηκε στην Ερυθρά Θάλασσα μέσω των Χούθι της Υεμένης.
Η γεωγραφία εξηγεί τη στρατηγική.
Ο Ορμούζ αποτελεί μία από τις σημαντικότερες ενεργειακές αρτηρίες του πλανήτη.
Η Ερυθρά Θάλασσα και το Μπαμπ ελ Μαντέμπ αποτελούν αντίστοιχα κομβική δίοδο μεταξύ Ινδικού Ωκεανού, Σουέζ και Μεσογείου.
Η δυνατότητα του Ιράν και των συμμάχων του να προκαλέσουν ταυτόχρονη αστάθεια στους δύο αυτούς θαλάσσιους διαδρόμους μετατρέπει μία περιφερειακή στρατιωτική σύγκρουση σε παγκόσμιο οικονομικό πρόβλημα.
Και αυτό ακριβώς αυξάνει το κόστος για τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους συμμάχους τους.
Η Σαουδική Αραβία στην εξίσωση
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που παρουσιάζονται, οι επιχειρήσεις των Χούθι συνδέονταν και με προσπάθεια αύξησης της πίεσης προς τη Σαουδική Αραβία.
Η παράμετρος αυτή αποκτά πρόσθετη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Ριάντ βρίσκεται πλέον σε μια εξαιρετικά σύνθετη θέση.
Από τη μία πλευρά επιδιώκει να προστατεύσει το έδαφος, τις ενεργειακές εγκαταστάσεις και τις θαλάσσιες οδούς του.
Από την άλλη δεν επιθυμεί να μετατραπεί ξανά σε πεδίο αντιπαράθεσης μεταξύ Τεχεράνης και Ουάσιγκτον.
Η ιρανική δυνατότητα ενεργοποίησης διαφορετικών μετώπων επιτρέπει στην Τεχεράνη να ασκεί πίεση όχι μόνο στους άμεσους αντιπάλους της αλλά και στα κράτη που μπορούν να τους προσφέρουν στρατηγικό βάθος.
Αμερικανική προειδοποίηση για πλήγματα σε «εχθρικό έδαφος»
Η ανησυχία φαίνεται ότι έφθασε σε τέτοιο επίπεδο ώστε Αμερικανοί αξιωματούχοι προειδοποίησαν χώρες της περιοχής –με ιδιαίτερη αναφορά στο Κουβέιτ– ότι η ιρανική ηγεσία προετοιμάζεται για ενδεχόμενα πλήγματα σε «εχθρικό έδαφος».
Το Κουβέιτ έχει ιδιαίτερη σημασία λόγω της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας και της γεωγραφικής του θέσης στον Περσικό Κόλπο.
Σε περίπτωση γενικευμένης σύγκρουσης, το πρόβλημα για την Ουάσιγκτον είναι ακριβώς αυτό: οι αμερικανικές δυνάμεις, εγκαταστάσεις και υποδομές βρίσκονται διάσπαρτες σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.
Το Ιράν μπορεί επομένως να επιχειρήσει να μετατρέψει μία αμερικανική επίθεση εναντίον του σε πολυμέτωπη περιφερειακή κρίση.
Διπλωματία στο τραπέζι, πόλεμος στο παρασκήνιο
Εάν οι πληροφορίες της Wall Street Journal αποτυπώνουν πράγματι τη στρατηγική που ακολούθησε η Τεχεράνη, τότε η σημαντικότερη αποκάλυψη δεν αφορά έναν συγκεκριμένο πύραυλο, μία μονάδα των Φρουρών της Επανάστασης ή μια επιχείρηση των Χούθι.
Αφορά τον τρόπο με τον οποίο το Ιράν αντιλαμβάνεται τη διπλωματία.
Η Τεχεράνη φέρεται να συνέχιζε να διαπραγματεύεται με την Ουάσιγκτον ενώ ταυτόχρονα προετοιμαζόταν για την αποτυχία αυτών ακριβώς των διαπραγματεύσεων.
Το μνημόνιο κατανόησης δεν αντιμετωπίστηκε ως αφετηρία ειρήνης αλλά ως χρόνος που μπορούσε να αξιοποιηθεί στρατηγικά.
Οι Φρουροί της Επανάστασης ενισχύθηκαν.
Η παραγωγή πυραύλων και drones επιταχύνθηκε.
Τα δίκτυα πληρεξουσίων διατηρήθηκαν ενεργά.
Τα θαλάσσια μέτωπα παρέμειναν διαθέσιμα.
Και η στρατηγική κατεύθυνση ήταν να καταστεί ένας νέος πόλεμος όσο το δυνατόν ακριβότερος για τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ.
Η 60ήμερη εκεχειρία, επομένως, μπορεί να αποδειχθεί ότι δεν αποτέλεσε το διάλειμμα από τον πόλεμο.
Αποτέλεσε το διάλειμμα για την προετοιμασία της επόμενης φάσης του.
GEOPOLITICO
Κίνδυνος βαριάς εθνικής ήττας
Η τουρκική απαίτηση για συνεννόηση με την Άγκυρα, η γαλλοτουρκική αμυντική συνεργασία και οι δηλώσεις Μητσοτάκη και Ρούμπιο στο επίκεντρο της εκπομπής της Παρασκευής 9 Οκτωβρίου 2026.
Το διακύβευμα της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου ξεπερνά την υλοποίηση ενός ενεργειακού έργου και αγγίζει την υπεράσπιση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στην Ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο.
Αυτή ήταν η κεντρική προειδοποίηση του Σάββα Καλεντερίδη στην εκπομπή της Παρασκευής 9 Οκτωβρίου 2026, στην οποία άσκησε έντονη κριτική στους κυβερνητικούς χειρισμούς και εξέτασε τι σημαίνουν στην πράξη η γαλλική συμμετοχή και η αμερικανική στήριξη στο καλώδιο.
Ο αναλυτής υποστήριξε ότι, εάν η Τουρκία κατορθώσει να επιβάλει τις αξιώσεις της στην περιοχή ανατολικά της Κρήτης και πέρα από τα χωρικά ύδατα των νησιών, οι συνέπειες θα επεκταθούν στο Αιγαίο. Κατά την εκτίμησή του, η αποδοχή της τουρκικής λογικής για την Κρήτη μπορεί να λειτουργήσει ως οδηγός για την αμφισβήτηση των δικαιωμάτων και άλλων ελληνικών νησιών ανατολικά του 25ου μεσημβρινού.
Η απαίτηση της Άγκυρας πίσω από τη λέξη «συντονισμός»
Μεγάλο μέρος της εκπομπής αφιερώθηκε σε άρθρο του Οζάι Σεντίρ στη Milliyet, το οποίο ο Καλεντερίδης παρουσίασε και σχολίασε εκτενώς και μπορείτε να το διαβάσετε στο Geopolitico.
Σύμφωνα με το κείμενο που ανέγνωσε, η τουρκική πλευρά εμφανίζεται να μην αντιτίθεται γενικά στην πόντιση υποθαλάσσιων καλωδίων, θέτει όμως ως προϋπόθεση τη διπλωματική επικοινωνία του κράτους της σημαίας του πλοίου με την Άγκυρα για εργασίες σε περιοχές που η ίδια χαρακτηρίζει ως «τουρκική θαλάσσια δικαιοδοσία».
Για τον Καλεντερίδη, αυτή ακριβώς η διατύπωση αποκαλύπτει το πρόβλημα: η Τουρκία επιχειρεί να μετατρέψει τις μονομερείς διεκδικήσεις της σε αποδεκτό πλαίσιο συνεννόησης. Έτσι, μια διαδικασία που παρουσιάζεται ως τεχνικός «συντονισμός» μπορεί, κατά την ανάλυσή του, να αποκτήσει πολιτικό βάρος αναγνώρισης τουρκικής δικαιοδοσίας.
Ο ίδιος απέρριψε την ανάγκη τουρκικής άδειας για το συγκεκριμένο έργο και επέμεινε ότι η Αθήνα οφείλει να υπερασπιστεί τα δικαιώματά της στην περιοχή που συνδέει με την ελληνοαιγυπτιακή οριοθέτηση.
Το προηγούμενο που επικαλείται ο τουρκικός Τύπος
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στο καλώδιο οπτικών ινών Blue Raman. Στο άρθρο που παρουσιάστηκε, ο Σεντίρ επικαλείται προηγούμενη ιταλοτουρκική συνεννόηση, το 2023, ως παράδειγμα της διαδικασίας που επιθυμεί η Άγκυρα.
Ο Καλεντερίδης εξέφρασε ανησυχία για τη χρησιμοποίηση ενός τέτοιου προηγουμένου, αναγνωρίζοντας πάντως ότι δεν είχε εξετάσει την ακριβή διαδρομή του καλωδίου και δεν ήταν βέβαιος για τη σύνδεσή της με την περιοχή του τουρκολιβυκού μνημονίου.
Το ερώτημα που έθεσε αφορά την ελληνική αντίδραση: πώς αντιμετωπίζονται συνεννοήσεις τρίτων χωρών με την Τουρκία, όταν η Άγκυρα τις επικαλείται για να ενισχύσει διεκδικήσεις που η Ελλάδα απορρίπτει;
«Να βγάλουμε μαζί το φίδι από την τρύπα»
Ο αναλυτής ζήτησε να τεθεί το θέμα στο ανώτατο πολιτικό επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προτείνοντας έκτακτη σύνοδο κορυφής. Το επιχείρημά του ήταν ότι ένα έργο ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος, το οποίο χρηματοδοτείται από την ΕΕ, χρειάζεται αντίστοιχη πολιτική στήριξη όταν παρεμποδίζεται.
«Ελάτε εδώ να βγάλουμε μαζί το φίδι από την τρύπα», ήταν η χαρακτηριστική διατύπωση με την οποία περιέγραψε τη στάση που θεωρεί ότι πρέπει να υιοθετήσει η Αθήνα απέναντι στους Ευρωπαίους εταίρους.
Παράλληλα, επέκρινε την προσδοκία ότι η γαλλική συμμετοχή αρκεί για να αντιμετωπιστούν οι τουρκικές πιέσεις. Κατά την άποψή του, η ευθύνη υπεράσπισης των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων παραμένει στην Ελλάδα, ανεξαρτήτως της εθνικότητας του επενδυτή ή της σημαίας του πλοίου που εκτελεί τις εργασίες.
Η Γαλλία έχει και δικά της συμφέροντα
Στο ίδιο πλαίσιο, παρουσίασε αναφορές του τουρκικού υπουργείου Άμυνας για οδικό χάρτη αμυντικής συνεργασίας Τουρκίας–Γαλλίας. Oι προβλέψεις του περιλαμβάνουν διαβουλεύσεις για θέματα ασφάλειας, ανταλλαγή πληροφοριών, συνεργασία στην αεράμυνα, κοινή εκπαίδευση και επαφές στην αμυντική βιομηχανία.
Ο Καλεντερίδης χρησιμοποίησε αυτές τις αναφορές για να υπογραμμίσει ότι το Παρίσι διατηρεί δικές του σχέσεις και συμφέροντα με την Άγκυρα. Συνεπώς, εκτίμησε, οι ελληνικές αγορές γαλλικών οπλικών συστημάτων δεν εξασφαλίζουν από μόνες τους ότι κάθε γαλλική απόφαση θα ευθυγραμμίζεται με τις ελληνικές επιδιώξεις.
Ξεκαθάρισε, ωστόσο, ότι θα υποδεχθεί θετικά την ολοκλήρωση του έργου, εφόσον γίνει χωρίς να κατοχυρώσει η Τουρκία οποιοδήποτε κυριαρχικό δικαίωμα στις επίμαχες περιοχές. Το κριτήριο που έθεσε είναι το αποτέλεσμα και οι όροι με τους οποίους θα προχωρήσει το καλώδιο.
Καμπανάκι για Ελλάδα! Γαλλία και Τουρκία μπαίνουν σε νέα αμυντική εποχή
Το «πιστεύω» Μητσοτάκη και οι επιφυλάξεις Καλεντερίδη
Σχολιάζοντας τη συνέντευξη του πρωθυπουργού στον Άρη Πορτοσάλτε, ο Καλεντερίδης στάθηκε στη δήλωση:
«Πιστεύω ότι υπάρχει ένα πλαίσιο μέσα στο οποίο το καλώδιο μπορεί να προχωρήσει χωρίς καμία έκπτωση στα κυριαρχικά μας δικαιώματα».
Ο αναλυτής έκρινε ότι η διατύπωση «πιστεύω» δεν συνιστά τη σαφή διαβεβαίωση που απαιτεί η σοβαρότητα του ζητήματος. Ζήτησε συγκεκριμένες εγγυήσεις για το πλαίσιο υλοποίησης, αντί μιας γενικής έκφρασης αισιοδοξίας.
Στην εκπομπή μεταφέρθηκαν επίσης οι πρωθυπουργικές αναφορές στον ευρωπαϊκό χαρακτήρα του έργου, στην ευρωπαϊκή επιδότηση άνω των 600 εκατομμυρίων ευρώ και στη συμμετοχή του γαλλικού επενδυτικού κεφαλαίου Meridiam.
Για τον Καλεντερίδη, το κρίσιμο ερώτημα παραμένει ποιος υπερασπίζεται στην πράξη τα ελληνικά δικαιώματα και με ποιους όρους θα συνεχιστούν οι εργασίες.
Ρούμπιο: Στήριξη στο έργο και «λεπτές ισορροπίες»
Εκτενής ήταν και ο σχολιασμός των δηλώσεων του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, τόσο στη συνέντευξη Τύπου όσο και στη συνέντευξή του στον Αλέξη Παπαχελά.
Ο Καλεντερίδης αναγνώρισε τις αναφορές του Ρούμπιο στην ενεργειακή ασφάλεια, στη διαφοροποίηση των οδών εφοδιασμού και στη σημασία της Ελλάδας ως εταίρου. Εστίασε, όμως, στις επισημάνσεις για «λεπτές ισορροπίες», εμπλοκή άλλων χωρών και ανάγκη αθόρυβης διπλωματικής διαχείρισης.
Ο Αμερικανός υπουργός, όπως παρουσιάστηκε στην εκπομπή, δεν κατονόμασε τις χώρες αυτές. Ο Καλεντερίδης ερμήνευσε την αναφορά ως μήνυμα που αφορά την Τουρκία και προειδοποίησε ότι η αμερικανική επιδίωξη αποφυγής μιας ελληνοτουρκικής σύγκρουσης δεν εγγυάται αυτομάτως την προάσπιση των ελληνικών θέσεων.
«Όταν τηρείς ίσες αποστάσεις ανάμεσα στον επιτιθέμενο και τον αμυνόμενο, στην ουσία στηρίζεις τον επιτιθέμενο», υπογράμμισε.
Επικαλούμενος την κρίση των Ιμίων ως ιστορικό παραλληλισμό, εξέφρασε τον φόβο ότι η αποτροπή της κλιμάκωσης μπορεί να επιδιωχθεί μέσω συμβιβασμών εις βάρος της ελληνικής πλευράς. Πρόκειται για την προειδοποίηση του αναλυτή σχετικά με το ενδεχόμενο μιας τέτοιας διαχείρισης.
Πώς ερμήνευσε η Τουρκία τα μηνύματα του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών από την Αθήνα;
Ιράν: Στρατιωτικά σχέδια και πολιτικός δισταγμός
Στο δεύτερο μέρος της εκπομπής, ο Καλεντερίδης παρουσίασε διεθνή δημοσιεύματα για σχεδιασμούς νέων αμερικανικών επιχειρήσεων κατά του Ιράν και για τη δήλωση Τραμπ ότι δεν θα προηγηθεί επίθεση των αμερικανικών ενδιάμεσων εκλογών της 3ης Νοεμβρίου.
Μεταφέροντας πληροφορίες που απέδωσε στους New York Times, αναφέρθηκε σε σχέδιο σύντομης αλλά σφοδρής επιχείρησης, με στόχους πυραυλικά συστήματα, μη επανδρωμένα αεροσκάφη, ενεργειακές εγκαταστάσεις και δομές διοίκησης.
Τόνισε τις δυσκολίες που, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα που παρουσίασε, δημιουργούν η βελτίωση των ιρανικών τακτικών και η πίεση στα αμερικανικά αποθέματα αναχαιτιστικών πυραύλων. Παράλληλα, συνέδεσε τις δηλώσεις περί επίθεσης ή αναβολής της με τις διακυμάνσεις της τιμής του πετρελαίου.
Η εκτίμησή του ήταν ότι η στρατιωτική προετοιμασία δεν προδικάζει την απόφαση για πόλεμο, όσο συνεχίζονται οι διπλωματικές προσπάθειες.
Ουκρανία: Οι διαπραγματεύσεις και οι ενεργειακές επιδιώξεις
Στο κλείσιμο, παρουσίασε πληροφορίες που απέδωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο για σχεδιαζόμενες συνομιλίες στο Μαϊάμι μεταξύ Αμερικανών απεσταλμένων, Ουκρανών διαπραγματευτών και Ευρωπαίων αξιωματούχων.
Αναφέρθηκε επίσης σε ουκρανικά πλήγματα στη ρωσική ενδοχώρα και στις αμερικανικές ενεργειακές επιδιώξεις στην Ευρώπη. Κατά την ερμηνεία του, οι προσπάθειες τερματισμού του πολέμου συνδέονται και με επιχειρηματικά συμφέροντα που διαμορφώνουν τις επιλογές της Ουάσιγκτον.
Επιστρέφοντας στο ελληνικό ζήτημα, υπογράμμισε ότι το καλώδιο αποτελεί δοκιμασία για την αξιοπιστία της χώρας. Προειδοποίησε ότι ενδεχόμενη απώλεια δικαιωμάτων ανατολικά της Κρήτης θα συνιστούσε βαριά εθνική ήττα: η Ελλάδα, όπως είπε, έχει υπογράψει μια επώδυνη συμφωνία με την Αίγυπτο και οφείλει να μπορεί να την υποστηρίξει στην πράξη.
GEOPOLITICO
Εγκολφόπουλος: Το έμμεσο μήνυμα Ρούμπιο στην Άγκυρα
Μπορεί η Τουρκία να εμποδίσει την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ; Ο ναύαρχος ε.α. Γιάννης Εγκολφόπουλος, στην παρέμβασή του στη «Ναυτεμπορική», εκτιμά ότι η Άγκυρα δεν διαθέτει τη δύναμη να ανατρέψει έργα που υπηρετούν ευρύτερα περιφερειακά και δυτικά συμφέροντα.
Την εκτίμηση ότι η Τουρκία δεν μπορεί να εμποδίσει την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ, όταν αυτή εξυπηρετεί ευρύτερα περιφερειακά και δυτικά συμφέροντα, διατύπωσε ο ναύαρχος ε.α. Γιάννης Εγκολφόπουλος, στην παρέμβασή του στη «Ναυτεμπορική».
Σχολιάζοντας τις δηλώσεις του Μάρκο Ρούμπιο, υποστήριξε ότι η απουσία ευθείας αναφοράς στην Άγκυρα δεν σημαίνει απουσία μηνύματος προς την τουρκική ηγεσία.
«Δεν έχει τη δύναμη η Τουρκία να παρεμποδίσει αυτά», ανέφερε χαρακτηριστικά, συνδέοντας το καλώδιο με τους ενεργειακούς σχεδιασμούς στην Ανατολική Μεσόγειο και την ενίσχυση της ελληνικής αποτροπής.
Το έμμεσο μήνυμα προς την Άγκυρα
Ο κ. Εγκολφόπουλος ξεχώρισε δύο σημεία από τις δηλώσεις του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών: την ανάγκη εναλλακτικών οδών μεταφοράς ενέργειας και την αντίθεση στην παρεμπόδιση ενεργειακών διαδρομών που εξυπηρετούν την ευημερία των λαών.
Κατά τη δική του ανάγνωση, το δεύτερο σημείο αποτελεί έμμεση προειδοποίηση προς την Τουρκία. Εκτίμησε, παράλληλα, ότι οι προσωπικές σχέσεις του Ντόναλντ Τραμπ με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν περιόριζαν το περιθώριο μιας δημόσιας, ευθείας τοποθέτησης του Ρούμπιο εναντίον της Άγκυρας.
Επέμεινε, ωστόσο, ότι η ουσία βρίσκεται στα συμφέροντα που συγκλίνουν γύρω από τα ενεργειακά έργα. Όπως υποστήριξε, η Τουρκία θα δυσκολευτεί να επιβάλει τις επιδιώξεις της εφόσον βρεθεί απέναντι σε ένα πλέγμα συμφερόντων που περιλαμβάνει το Ισραήλ, την Αίγυπτο, τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Το καλώδιο και η συζήτηση για τον EastMed
Ο ναύαρχος ε.α. ενέταξε την ηλεκτρική διασύνδεση στην ευρύτερη συζήτηση για τη μεταφορά ενέργειας από τη Μέση Ανατολή προς την Ευρώπη. Αναφέρθηκε στον EastMed, εκτιμώντας ότι η αναζήτηση εναλλακτικών ενεργειακών διαδρομών επαναφέρει τη σημασία τέτοιων σχεδιασμών.
Απέδωσε τη μη υλοποίηση του αγωγού στις οικονομικές παραμέτρους που, σύμφωνα με την ανάλυσή του, δεν δικαιολογούσαν τότε το κόστος κατασκευής. Παράλληλα, περιέγραψε πιθανούς σχεδιασμούς για την αξιοποίηση σαουδαραβικού φυσικού αερίου και τη μεταφορά πετρελαίου από το βόρειο Ιράκ προς τη Μεσόγειο.
Οι αναφορές αυτές αφορούσαν προοπτικές και σενάρια που παρουσίασε ο ίδιος. Το βασικό του επιχείρημα ήταν ότι η Τουρκία δεν αποτελεί μονόδρομο για την έξοδο της ενέργειας προς τις ευρωπαϊκές αγορές.
«Με τι θα διασπάσει την Ασπίδα του Αχιλλέα;»
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην ελληνική στρατιωτική ισχύ, αμφισβητώντας την εικόνα μιας Τουρκίας που μπορεί να επιβάλει τετελεσμένα χάρη στον όγκο της αμυντικής της παραγωγής.
Υποστήριξε ότι η αξιολόγηση των τουρκικών δυνατοτήτων πρέπει να γίνεται με βάση την πραγματική αποτελεσματικότητα των συστημάτων και τις απαιτήσεις μιας σύγκρουσης. Στο πλαίσιο αυτό, εκτίμησε ότι η Ελλάδα έχει αποκτήσει ποιοτικά πλεονεκτήματα μέσω των εξοπλιστικών επιλογών της.
Κεντρική θέση στην επιχειρηματολογία του είχε η «Ασπίδα του Αχιλλέα», την οποία περιέγραψε ως σύστημα διασύνδεσης διαφορετικών μέσων σε ενιαία αεράμυνα.
«Πώς θα τη διασπάσει αυτή η Τουρκία; Με τι θα τη διασπάσει;», διερωτήθηκε, υποστηρίζοντας ότι ο ελληνικός σχεδιασμός δημιουργεί σοβαρές δυσκολίες στους τουρκικούς στρατιωτικούς υπολογισμούς.
Σύμφωνα με όσα ανέφερε, στον σχεδιασμό συμμετέχουν Έλληνες αξιωματικοί και 19 ελληνικές εταιρείες. Εκτίμησε επίσης ότι η αμερικανική συνδρομή για την ολοκλήρωση του συστήματος αποτελεί αντικείμενο των επαφών του υπουργού Εθνικής Άμυνας.
Οι ελληνικοί Patriot και η Σαουδική Αραβία
Αναφερόμενος στη συνεργασία Τουρκίας, Πακιστάν και Σαουδικής Αραβίας, εξέφρασε επιφυλάξεις για τις πραγματικές δυνατότητες στρατιωτικής υποστήριξης που μπορούν να προσφέρουν η Άγκυρα και το Ισλαμαμπάντ.
Στάθηκε ιδιαίτερα στην ελληνική παρουσία με Patriot στη Σαουδική Αραβία. Υποστήριξε ότι η προστασία κρίσιμων υποδομών και προσωπικού αναδεικνύει έναν ελληνικό ρόλο ασφάλειας που συχνά υποτιμάται στη δημόσια συζήτηση.
Προχώρησε μάλιστα στην εκτίμηση ότι ενδεχόμενη παρουσία Τούρκων τεχνικών συμβούλων θα μπορούσε να επωφελείται από την προστασία των ελληνικών συστημάτων αεράμυνας.
Η συνεργασία με τη Φλόριντα και το μεταναστευτικό
Ο κ. Εγκολφόπουλος σχολίασε και τη συνεργασία με τη Φλόριντα, δίνοντας έμφαση στην τεχνογνωσία επιτήρησης και αντιμετώπισης μεταναστευτικών ροών.
Κατά την άποψή του, η σημασία της βρίσκεται στην αξιοποίηση τεχνολογίας και εμπειρίας από τις ελληνικές υπηρεσίες και το Λιμενικό. Συνέδεσε επίσης την έμφαση του Ρούμπιο στο μεταναστευτικό με τη διάσταση της ασφάλειας στη Μεσόγειο.
«Εμείς κάνουμε τη δουλειά μας»
Κλείνοντας, υποστήριξε ότι η Ελλάδα πρέπει να εστιάζει στην ανάπτυξη των δικών της δυνατοτήτων και των ελληνοαμερικανικών σχέσεων. Συνέδεσε τον ενεργειακό της ρόλο, τον κάθετο διάδρομο φυσικού αερίου και το ενδιαφέρον επενδυτών με την εικόνα μιας χώρας που, κατά την εκτίμησή του, αποκτά μεγαλύτερο στρατηγικό βάρος.
«Εμείς κάνουμε τη δουλειά μας», τόνισε. Η κεντρική θέση της παρέμβασής του ήταν ότι η ελληνική αποτροπή και τα συγκλίνοντα συμφέροντα γύρω από τα ενεργειακά έργα περιορίζουν τα περιθώρια της Άγκυρας να μετατρέψει τις απειλές της σε πράξεις.
Αναλύσεις
Η Πνύκα στο επίκεντρο της Δύσης – Τα μηνύματα Ρούμπιο και οι τουρκικές αντιδράσεις
Το GSI μπαίνει στην κρίσιμη φάση; Ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας, στην εκπομπή «Direct News», παρουσιάζει τις πληροφορίες του για αμερικανική στήριξη στην ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου και αναμενόμενη NAVTEX για την επανέναρξη των ερευνών. Στο επίκεντρο η θέση ότι η Αθήνα δεν θα ζητήσει άδεια από την Τουρκία και η ανάγκη να μετατραπούν οι διπλωματικές δεσμεύσεις σε πράξεις.
Η επανέναρξη των ερευνών για το ηλεκτρικό καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου αναδεικνύεται στο πρώτο ουσιαστικό τεστ μετά την επίσκεψη του Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα, σύμφωνα με όσα παρουσίασε ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας στην εκπομπή «Direct News». Ο δημοσιογράφος υποστήριξε ότι υπάρχει αμερικανική δέσμευση υπέρ του Great Sea Interconnector, προανήγγειλε την έκδοση NAVTEX και τόνισε ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να ζητήσει άδεια από την Τουρκία για την υλοποίηση του έργου.
Στην εκπομπή συνέδεσε τις εξελίξεις γύρω από το GSI με την ελληνοαμερικανική αμυντική συνεργασία, τις ενεργειακές έρευνες και την ενίσχυση των σχέσεων με το Ισραήλ και την Ινδία. Παράλληλα, εξέφρασε έντονη ανησυχία για τις πληροφορίες περί διεύρυνσης της αμυντικής συνεργασίας Γαλλίας–Τουρκίας.
Ο Μουντζουρούλιας επέμεινε ότι οι αναφορές του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών στη διπλωματία που διεξάγεται μακριά από τη δημοσιότητα δεν συνιστούν υπαναχώρηση από τη στήριξη της ηλεκτρικής διασύνδεσης. Κατά τη δική του ανάγνωση, η Ουάσιγκτον επιδιώκει να αποτρέψει μια κρίση στην περιοχή, υποστηρίζοντας παράλληλα το έργο.
Επικαλούμενος πληροφορίες του Directus και ενημέρωση από την ελληνική πλευρά, ανέφερε ότι η έκδοση NAVTEX αναμένεται τις επόμενες ημέρες. Πρόσθεσε πως η εμπλοκή γαλλικών εταιρειών, με αναφορά στη Meridiam, δημιουργεί πρόσθετη πίεση για να προχωρήσουν οι εργασίες, καθώς υπάρχουν οικονομικά συμφέροντα και συμβατικές δεσμεύσεις.
Το κεντρικό του μήνυμα, πάντως, ήταν ότι η στήριξη των συμμάχων χρειάζεται να συνοδεύεται από ελληνική αποφασιστικότητα. «Όλα είναι θέμα πολιτικής βούλησης», υπογράμμισε, ζητώντας από την Αθήνα να αναλάβει η ίδια την ευθύνη προάσπισης των συμφερόντων της.
Στο αμυντικό σκέλος, παρουσίασε ένα πλαίσιο ελληνοαμερικανικής συνεργασίας που αποτίμησε σε περίπου 4 δισ., συνδέοντάς το με την αναβάθμιση των F-16 Block 50, την υποστήριξη των μαχητικών και των ελικοπτέρων Romeo και Black Hawk, καθώς και με την απόκτηση νέων όπλων.
Αναφέρθηκε σε Harpoon, StormBreaker, AIM-120D και AIM-260 ως συστήματα που, κατά την εκτίμησή του, θα μπορούσαν να ενισχύσουν σημαντικά τις ελληνικές δυνατότητες. Διευκρίνισε, ωστόσο, ότι για το σκέλος των πυραυλικών συστημάτων μιλά για συμφωνία και όχι για ήδη υπογεγραμμένες συμβάσεις.
Ιδιαίτερο βάρος έδωσε στη μακροχρόνια τεχνική και εφοδιαστική υποστήριξη. Όπως εξήγησε, η ενίσχυση της αποτροπής προϋποθέτει υψηλή επιχειρησιακή διαθεσιμότητα. Στο ίδιο πλαίσιο ενέταξε την προοπτική απόκτησης τεθωρακισμένων Stryker, αφήνοντας ανοικτά τον αριθμό και τις εκδόσεις τους.
Σχολιάζοντας τη συνέντευξη Ρούμπιο στην «Καθημερινή», ο παρουσιαστής στάθηκε στα εμπόδια που συνδέονται με την κατοχή των ρωσικών S-400 από την Τουρκία. Κατά την εκτίμησή του, οι νομοθετικοί περιορισμοί δυσκολεύουν καθοριστικά την παράδοση F-35 στην Άγκυρα, παρά την επιθυμία του Ντόναλντ Τραμπ να βρεθεί λύση.
Ο Μουντζουρούλιας ερμήνευσε τις αντιδράσεις του τουρκικού Τύπου ως ένδειξη ανησυχίας για τις ελληνοαμερικανικές επαφές. Παρουσίασε επίσης πληροφορίες του για προσπάθεια φιλοτουρκικών κύκλων στην Ουάσιγκτον να ματαιώσουν την επίσκεψη Ρούμπιο ή να τη συνδέσουν με παράλληλη μετάβαση στην Τουρκία.
Εκτενής ήταν η αναφορά στην ομιλία Ρούμπιο στην Πνύκα, την οποία χαρακτήρισε μανιφέστο για το μέλλον της Δύσης. Παρουσιάζοντας σχόλια αμερικανικών και ισραηλινών μέσων, υποστήριξε ότι η επιλογή της Αθήνας και οι αναφορές στην αρχαία Ελλάδα προσέδωσαν στη χώρα ισχυρή πολιτική και πολιτισμική προβολή.
Στη δική του ανάλυση, η ομιλία συνδέει την εθνική ταυτότητα, την ιστορική μνήμη και την ισχύ, ενώ μεταφέρει μηνύματα προς την Ευρώπη. Παράλληλα, ανέδειξε τη συνεργασία Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ ως σημαντικό στοιχείο της περιφερειακής στρατηγικής που περιγράφει.
Στην εκπομπή παρουσιάστηκε ακόμη η συνάντηση του Νίκου Δένδια με τον νέο πρέσβη της Ινδίας, με έμφαση στην προοπτική εμβάθυνσης της αμυντικής συνεργασίας. Ο Μουντζουρούλιας αναφέρθηκε σε κοινές ασκήσεις, ανταλλαγή τεχνογνωσίας και δυνατότητες συνεργασίας στα drones, στον ηλεκτρονικό πόλεμο, στην τεχνητή νοημοσύνη και στις ναυτικές τεχνολογίες. Χαρακτήρισε την προσέγγιση Αθήνας–Νέου Δελχί αντίβαρο στη συνεργασία Τουρκίας–Πακιστάν.
Στα ενεργειακά, περιέγραψε έναν ευρύτερο σχεδιασμό που περιλαμβάνει το GSI, τον Κάθετο Διάδρομο φυσικού αερίου, την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Αιγύπτου και την κινητικότητα στον Πρίνο. Αναφέρθηκε επίσης σε σχεδιαζόμενη ερευνητική γεώτρηση στο Block 2, δυτικά της Κέρκυρας, το 2027, και σε εκτιμήσεις για σημαντικό δυναμικό φυσικού αερίου. Πρόκειται για προσδοκίες που, όπως προκύπτει και από την παρουσίασή του, μένει να δοκιμαστούν μέσω των ερευνών.
Ο παρουσιαστής σχολίασε δημοσιεύματα για πακιστανική εμπλοκή στον πόλεμο της Υεμένης και σενάρια αποστολής συριακών δυνάμεων, αναφέροντας παράλληλα τις διαψεύσεις των εμπλεκόμενων πλευρών. Παρουσίασε ακόμη ισραηλινή αρθρογραφία με καταγγελίες για τουρκική υποστήριξη προς τη Χαμάς και σύνδεση της επίθεσης της 7ης Οκτωβρίου με την υπονόμευση του διαδρόμου IMEC. Οι αναφορές αυτές μεταφέρθηκαν ως ισχυρισμοί και ερμηνείες της συγκεκριμένης αρθρογραφίας.
Στην υπόλοιπη θεματολογία περιλήφθηκαν σενάρια για τον Nord Stream, η παρέμβαση εκπροσώπου των Πομάκων σε διάσκεψη του ΟΑΣΕ κατά της επιβολής τουρκικής ταυτότητας και η κριτική του Μουντζουρούλια προς τον Αλέξη Τσίπρα για αναφορά του στο GSI ως καλώδιο τηλεπικοινωνιών.
Η εκπομπή έκλεισε με αιχμηρή τοποθέτηση για τη Γαλλία. Επικαλούμενος ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου Άμυνας, ο Μουντζουρούλιας εξέφρασε ανησυχία για συνεργασία Άγκυρας–Παρισιού σε πληροφορίες, κοινές ασκήσεις και βιομηχανικά προγράμματα. Υποστήριξε ότι η Αθήνα οφείλει να συνδέσει τις μελλοντικές αμυντικές προμήθειες από τη Γαλλία με τη στάση της απέναντι στην Τουρκία, προτείνοντας να τεθεί ξεκάθαρα το ζήτημα στις διμερείς επαφές.
-
Αναλύσεις3 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO3 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας
