Ακολουθήστε μας

GEOPOLITICO

Η Ευρώπη που χάνεται, τα κενά στην «Ασπίδα του Αχιλλέα» και η τουρκική υποκρισία

Η εκλογική ανατροπή στη Γερμανία αποκαλύπτει το αδιέξοδο των ευρωπαϊκών πολιτικών, την ώρα που η Ελλάδα καλείται να αποσαφηνίσει τα κρίσιμα κενά στην «Ασπίδα του Αχιλλέα» και να προετοιμαστεί για την κλιμάκωση της ισραηλινοτουρκικής αντιπαράθεσης στη Συρία.

Δημοσιεύτηκε στις

Οι πολιτικές που ακολούθησε η Ευρώπη στο μεταναστευτικό, στην οικονομία, στην ενέργεια και στον πόλεμο της Ουκρανίας ενίσχυσαν τις ακραίες δυνάμεις και έθεσαν σε κίνδυνο το ίδιο το ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Την ίδια στιγμή, η Ελλάδα οφείλει να απαιτήσει απόλυτο εθνικό έλεγχο στην «Ασπίδα του Αχιλλέα», ενώ στη Συρία διαμορφώνεται ένα επικίνδυνο πεδίο αντιπαράθεσης ανάμεσα στην Τουρκία και το Ισραήλ.

Γράφει ο Σάββας Καλεντερίδης

Τα αποτελέσματα των εκλογών στη Γερμανία δεν αποτελούν ένα τοπικό πολιτικό γεγονός. Είναι η εκδήλωση μιας βαθύτερης κρίσης, η οποία αφορά ολόκληρη την Ευρώπη και προειδοποιεί για εξελίξεις που μπορούν να αλλάξουν ριζικά το ευρωπαϊκό οικοδόμημα όπως το γνωρίζουμε.

Εδώ και χρόνια επισημαίνουμε ότι η πολιτική που ακολουθούν οι Βρυξέλλες στο μεταναστευτικό, αλλά και η έλλειψη σεβασμού στις παραδοσιακές αξίες των ευρωπαϊκών κοινωνιών, ενισχύουν τα άκρα. Όταν οι κυβερνήσεις αγνοούν τις αγωνίες των πολιτών, πριονίζουν το κλαδί πάνω στο οποίο κάθονται. Και όταν αυτές οι πολιτικές συνδυάζονται με οικονομική παρακμή, αποβιομηχάνιση και ανασφάλεια, τότε το πολιτικό αποτέλεσμα γίνεται αναπόφευκτο.

Οι ευθύνες για τη γερμανική κρίση

Η Γερμανία υπήρξε για δεκαετίες ο οικονομικός πυλώνας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η απόφαση, όμως, της Ευρώπης να εμπλακεί ουσιαστικά στον πόλεμο της Ουκρανίας, αναλαμβάνοντας τεράστιο οικονομικό βάρος και περιορίζοντας την πρόσβασή της στις φθηνές ρωσικές ενεργειακές πρώτες ύλες, έπληξε καίρια τη γερμανική βιομηχανία.

Δεν είναι, βεβαίως, μόνο το ενεργειακό. Η Ευρώπη δεν κατάφερε να αποκτήσει ενιαίο στρατηγικό σχεδιασμό ούτε στη γεωπολιτική και την άμυνα ούτε στην τεχνολογική και οικονομική ανάπτυξη. Οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν ήδη μπροστά, ενώ η Κίνα μάς προσπέρασε. Η Ευρώπη έμεινε ουραγός και σήμερα βλέπει τα αποτελέσματα αυτής της στρατηγικής αδράνειας.

Κανείς στην Ελλάδα δεν έχει λόγο να χαίρεται με την αποδυνάμωση της Γερμανίας. Εκεί ζουν και εργάζονται εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες, ενώ η γερμανική οικονομία επηρεάζει άμεσα τον ελληνικό τουρισμό, τις εξαγωγές και συνολικά την οικονομία μας. Οι ευρωπαϊκές οικονομίες είναι συγκοινωνούντα δοχεία.

Οι ευθύνες, όμως, πρέπει να αποδοθούν. Δεν έπεσε αυτή η κρίση από τον ουρανό. Τις πολιτικές του ανεξέλεγκτου μεταναστευτικού τις στήριξαν κόμματα τόσο της Κεντροδεξιάς όσο και της Αριστεράς. Τις ενεργειακές επιλογές και την ανάληψη του κόστους του πολέμου στην Ουκρανία τις αποδέχθηκε σχεδόν ολόκληρο το ευρωπαϊκό πολιτικό σύστημα. Δεν μπορούν σήμερα όλοι αυτοί να παριστάνουν τους ανήξερους και να ρίχνουν ο ένας την ευθύνη στον άλλον.

Η ενίσχυση της Εναλλακτικής για τη Γερμανία, ιδιαίτερα στα κρατίδια της πρώην Ανατολικής Γερμανίας, δείχνει ότι η δυσαρέσκεια αποκτά πλέον πολιτική δύναμη. Εάν αυτή η τάση συνεχιστεί και το κόμμα φτάσει σε ποσοστά της τάξης του 30% ή ακόμη υψηλότερα, θα καταστεί εξαιρετικά δύσκολο να σχηματίζονται κυβερνήσεις χωρίς τη συμμετοχή του.

Και τότε το ζήτημα δεν θα αφορά μόνο τη γερμανική εσωτερική πολιτική. Η Εναλλακτική για τη Γερμανία μιλά για έξοδο της χώρας από το ευρώ και για στρατηγική αποκατάσταση των σχέσεων με τη Ρωσία. Εάν η Γερμανία εγκαταλείψει το ευρώ ή αλλάξει πλήρως κατεύθυνση απέναντι στη Μόσχα, η Ευρώπη που γνωρίζαμε θα πάψει να υπάρχει.

Η Ευρώπη πληρώνει, αλλά απουσιάζει από τις αποφάσεις

Η ευρωπαϊκή αποδυνάμωση αποτυπώνεται και στις διαπραγματεύσεις για τον πόλεμο της Ουκρανίας. Η Ευρώπη έχει σηκώσει στην πλάτη της μεγάλο μέρος του οικονομικού και πολιτικού κόστους, όμως στις κρίσιμες επαφές με τη Ρωσία απουσιάζει.

Εάν τελικά υπάρξει συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου, φαίνεται ότι τους βασικούς όρους θα τους αποφασίσουν η Ρωσία, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ουκρανία. Η Ευρώπη, μολονότι πλήρωσε ακριβά την αναμέτρηση, κινδυνεύει να μην είναι παρούσα στο τραπέζι όπου θα ληφθούν οι αποφάσεις.

Αυτό συμβαίνει επειδή η Ευρωπαϊκή Ένωση δημιούργησε σημαία, σύνορα και κοινό νόμισμα, αλλά δεν δημιούργησε στρατό. Και όμως, από τον στρατό έπρεπε να ξεκινήσει, διότι αυτός είναι που εγγυάται την επιβίωση και την προστασία όλων των υπόλοιπων θεσμών ενός κράτους ή μιας πολιτικής ένωσης.

Η Ελλάδα πρέπει να εξετάζει εγκαίρως ακόμη και τα δυσμενέστερα σενάρια. Τι θα κάνει εάν στο μέλλον διαλυθεί ή αποδυναμωθεί δραματικά η Ευρωπαϊκή Ένωση; Με ποιες χώρες θα συνεργαστεί για να προστατεύσει τα συμφέροντά της;

Εδώ και χρόνια έχω προτείνει να αρχίσει, έστω σε ακαδημαϊκό και θεωρητικό επίπεδο, μια συζήτηση για τη δημιουργία συνομοσπονδιακής σχέσης ανάμεσα στην Ελλάδα, την Ιταλία και την Αλβανία. Κάθε χώρα θα διατηρεί το εθνικό της κράτος, αλλά σε κρίσιμους τομείς θα ασκείται κοινή πολιτική. Η γεωγραφία, οι ιστορικοί και πολιτισμικοί δεσμοί και οι κοινές ανάγκες ασφαλείας θα μπορούσαν να στηρίξουν ένα τέτοιο σχήμα.

Οι τρεις χώρες θα μπορούσαν να συγκροτήσουν μια ισχυρή δύναμη στην Ανατολική Μεσόγειο, με αξιόλογο στόλο, ισχυρές αεροπορικές δυνάμεις και δυνατότητα προστασίας των κοινών τους συμφερόντων.

Ελεγχόμενη και όχι ανεξέλεγκτη μετανάστευση

Η προστασία των συνόρων αποτελεί θεμελιώδες συστατικό της κρατικής κυριαρχίας. Όταν τα σύνορα δεν προστατεύονται και δεν γίνονται σεβαστά, η έννοια του κράτους αποδυναμώνεται.

Το δημογραφικό πρόβλημα υπάρχει και αρκετές χώρες επιλέγουν να καλύψουν τις ανάγκες σε εργατικό δυναμικό μέσω της μετανάστευσης. Αυτό μπορεί να είναι θεμιτό, εφόσον γίνεται οργανωμένα και με κριτήρια που καθορίζει το ίδιο το κράτος. Άλλο, όμως, η ελεγχόμενη μετανάστευση και άλλο η ανεξέλεγκτη είσοδος πληθυσμών.

Μια χώρα πρέπει να γνωρίζει ποιοι εισέρχονται στην επικράτειά της, με ποιες προϋποθέσεις και για ποιον σκοπό. Αυτό δεν είναι ούτε ρατσισμός ούτε φασισμός. Είναι στοιχειώδης και υπεύθυνη κρατική πολιτική.

Τα επεισόδια στη Βρετανία, μετά την άφιξη μεταναστών από νέα θαλάσσια διαδρομή, αποδεικνύουν ότι η κοινωνική ένταση εξαπλώνεται. Παρόμοια φαινόμενα πρέπει να προβληματίσουν και την Ελλάδα, ιδιαίτερα σε σχέση με όσα συμβαίνουν στην Κρήτη. Σήμερα το πρόβλημα μπορεί να φαίνεται διαχειρίσιμο. Σε δύο ή τρία χρόνια, όμως, ίσως να μην είναι.

Τα παθήματα των άλλων ευρωπαϊκών χωρών πρέπει επιτέλους να μας γίνουν μαθήματα.

Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» και το κρίσιμο ζήτημα του πηγαίου κώδικα

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας είχε δηλώσει κατηγορηματικά ότι οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις δεν θα αποκτήσουν σύστημα διοίκησης και ελέγχου χωρίς να διαθέτουν τον πηγαίο κώδικά του. Και ορθώς. Είναι αδιανόητο η χώρα να διαθέτει ένα σύστημα κρίσιμο για την εθνική της επιβίωση και να εξαρτάται από οποιαδήποτε ξένη δύναμη, ακόμη και από την πιο φιλική.

Στη συνέχεια, όμως, ο διευθυντής του Οργανισμού Αντιπυραυλικής Άμυνας του Ισραήλ, Μοσέ Πατέλ, δήλωσε ότι η Ελλάδα δεν θα έχει πρόσβαση στον πηγαίο κώδικα των δυνατοτήτων διοίκησης και ελέγχου της «Ασπίδας του Αχιλλέα», επειδή αυτός δεν περιλαμβάνεται στην άδεια χρήσης της συμφωνίας.

Αργότερα προστέθηκε διευκρίνιση ότι θα υπάρξει μεταφορά τεχνογνωσίας και από κοινού χρήση λογισμικού και τεχνολογίας από τις ελληνικές και ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις. Αυτό, όμως, δεν απαντά καθαρά στο αρχικό ερώτημα: Θα έχει ή όχι η Ελλάδα τον πηγαίο κώδικα;

Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» είναι ένα πολυεπίπεδο σύστημα, το οποίο θα περιλαμβάνει τα συστήματα SPYDER, Barak MX και David’s Sling, ισραηλινά ραντάρ, καθώς και ενοποιημένο σύστημα διοίκησης και ελέγχου. Θα συνδέεται με τα υπόλοιπα ελληνικά και νατοϊκά μέσα μέσω Link 16, ενώ για την ενσωμάτωση του David’s Sling απαιτείται και αμερικανική έγκριση, επειδή μέρος της τεχνολογίας είναι αμερικανικό.

Πρόκειται για συστήματα δοκιμασμένα σε πραγματικές συνθήκες μάχης, με μεγάλη επιχειρησιακή αξία. Αυτό δεν αμφισβητείται. Εδώ, όμως, μιλάμε για ένα πρόγραμμα περίπου τριών δισεκατομμυρίων ευρώ, το οποίο αφορά την αεράμυνα της χώρας για δεκαετίες. Δεν επιτρέπονται ασάφειες.

Μια τέτοια συμφωνία θα έπρεπε να έχει εξεταστεί εξονυχιστικά από τα αρμόδια όργανα και από την Επιτροπή Εξωτερικών και Άμυνας της Βουλής. Οι όροι που αφορούν τον εθνικό έλεγχο, την αυτονομία λειτουργίας, την αναβάθμιση και την επέμβαση στην αρχιτεκτονική του συστήματος πρέπει να είναι απολύτως ξεκάθαροι.

Παράλληλα, πρέπει να προετοιμαστούμε για τουρκική αντίδραση στο ΝΑΤΟ. Ήδη Τούρκοι απόστρατοι υποστηρίζουν ότι η συμφωνία Ελλάδας–Ισραήλ είναι αντίστοιχη με την αγορά των ρωσικών S-400 από την Τουρκία και ότι η Άγκυρα πρέπει να προσφύγει στα νατοϊκά όργανα. Το επιχείρημα είναι υποκριτικό, αλλά δεν πρέπει να υποτιμηθεί. Η Τουρκία θα χρησιμοποιήσει κάθε θεσμικό εργαλείο για να εμποδίσει την ενίσχυση της ελληνικής άμυνας.

Ο κίνδυνος σύγκρουσης Ισραήλ–Τουρκίας στη Συρία

Η Συρία εξελίσσεται σε πεδίο δοκιμής των κόκκινων γραμμών του Ισραήλ και της Τουρκίας.

Το Ισραήλ θέλει να διατηρήσει την ελευθερία δράσης του στον συριακό εναέριο χώρο και να αποτρέψει την επιστροφή του Ιράν. Παράλληλα, δεν θέλει να επιτρέψει στην Τουρκία να επεκτείνει τη στρατιωτική παρουσία και την επιρροή της από τη Βόρεια Συρία προς τον νότο.

Η Τουρκία, από την πλευρά της, βλέπει τη νέα εξουσία στη Δαμασκό ως στρατηγική ευκαιρία. Θέλει μια κεντρική κυβέρνηση την οποία θα μπορεί να επηρεάζει, ώστε να αντιμετωπίσει το κουρδικό ζήτημα και να χρησιμοποιήσει τη Συρία ως βατήρα για την επέκταση της τουρκικής ισχύος σε ολόκληρη την περιοχή.

Οι δύο χώρες δεν επιδιώκουν κατ’ ανάγκην μια άμεση πολεμική σύγκρουση. Όμως, όταν δύο δυνάμεις δοκιμάζουν διαρκώς τα όρια η μία της άλλης, ένα λάθος ή ένας λανθασμένος υπολογισμός μπορεί να προκαλέσει ανεξέλεγκτη κλιμάκωση.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες φαίνεται να επιδιώκουν μια νέα περιφερειακή αρχιτεκτονική ασφαλείας, με επίκεντρο την ανάσχεση του Ιράν και με μελλοντική συμμετοχή της Σαουδικής Αραβίας και άλλων κρατών στις Συμφωνίες του Αβραάμ. Στο πλαίσιο αυτό, η Ουάσιγκτον ενδέχεται να επιχειρήσει να φέρει ξανά πιο κοντά το Ισραήλ και την Τουρκία, οριοθετώντας τις ζώνες επιρροής τους στη Συρία.

Η Ελλάδα και η Κύπρος πρέπει να παρακολουθούν αυτή την εξέλιξη με ιδιαίτερη προσοχή. Στη διεθνή πολιτική δεν υπάρχουν μόνιμες φιλίες. Υπάρχουν συμφέροντα, συσχετισμοί ισχύος και συμφωνίες που μπορούν να αλλάξουν όταν αλλάξουν οι συνθήκες.

Η τουρκική υποκρισία απέναντι στους Κούρδους

Τέλος, όσα συμβαίνουν με την εκπαίδευση στη Συρία αποκαλύπτουν για ακόμη μία φορά την τουρκική υποκρισία.

Η Τουρκία διαμαρτύρεται επειδή το νέο ενιαίο συριακό πρόγραμμα σπουδών περιορίζει τη διδασκαλία της τουρκικής γλώσσας στα σχολεία των Τουρκομάνων. Ζητά να προστατευθεί το δικαίωμά τους να διδάσκονται στη μητρική τους γλώσσα.

Την ίδια στιγμή, όμως, το τουρκικό κράτος αρνείται αυτό το δικαίωμα σε δεκάδες εκατομμύρια Κούρδους πολίτες του. Δηλαδή, οι Τουρκομάνοι της Συρίας δικαιούνται να διδάσκονται στη μητρική τους γλώσσα, αλλά οι Κούρδοι της Τουρκίας όχι.

Αυτό δεν είναι απλώς αντίφαση. Είναι η σταθερή αντίληψη της Τουρκίας ότι τα δικαιώματα ισχύουν μόνο όταν υπηρετούν την επέκταση της δικής της επιρροής. Όταν τα ίδια δικαιώματα αφορούν πληθυσμούς εντός της τουρκικής επικράτειας, τότε καταργούνται στο όνομα της κρατικής ενότητας.

Αυτή είναι η πολιτική πραγματικότητα που αντιμετωπίζουμε. Και γι’ αυτό η Ελλάδα χρειάζεται σοβαρό κράτος, στρατηγικό σχεδιασμό και θεσμική συνέχεια. Οι διεθνείς εξελίξεις δεν περιμένουν κανέναν και οι λαοί που δεν προετοιμάζονται εγκαίρως πληρώνουν πάντοτε βαρύτερο τίμημα.

Ο Σάββας Καλεντερίδης γεννήθηκε στη Βέργη Σερρών το 1960. Το 1977 εισήλθε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, από την οποία αποφοίτησε το 1981, ως ανθυπίλαρχος. Υπηρέτησε σε διάφορες μονάδες των τεθωρακισμένων και των καταδρομών και σε κρίσιμες θέσεις στο εξωτερικό. Το Μάρτιο του 2000, ενώ φοιτούσε στην Ανωτάτη Σχολή Πολέμου, παραιτήθηκε από τις τάξεις του Ελληνικού Στρατού, με το βαθμό του αντισυνταγματάρχη. Από το φθινόπωρο του 2000 ίδρυσε και διευθύνει τον εκδοτικό οίκο Ινφο-Γνώμων. Με το ψευδώνυμο Κώστας Νικοπολίδης μετέφρασε από τα τουρκικά και επιμελήθηκε την έκδοση του βιβλίου "Κράτος συμμορία", Εκδόσεις Τουρίκη, ενώ μετέφρασε από τα τουρκικά και την "Έκθεση Σουσουρλούκ", που συμπεριλήφθηκε στο ομώνυμο βιβλίο των Εκδόσεων Α.Α. Λιβάνη. Σε συνεργασία με το ίδρυμα "Φίλοι Λαογραφικού Μουσείου Μέλπως Μερλιέ" συμμετείχε και προλόγισε την έκδοση του διπλού CD "Τραγούδια του Πόντου, Ηχογραφήσεις του 1930" και του CD "Τραγούδια από τις παράλιες πόλεις του Πόντου και της Μικράς Ασίας". Επιμελήθηκε επίσης της έκδοσης του δίτομου έργου "Ανάλυση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, Μύθος και πραγματικότητα", του βιβλίου "Οι μειονότητες στην Τουρκία" και των ιστορικών ταξιδιωτικών οδηγών "Κάτω Ιταλία - Μεγάλη Ελλάδα", "Σικελία", "Ρόδος - Σύμη - Καστελόριζο - Καρία - Λυκία", "Χίος - Σμύρνη", "Βουλγαρία - Ανατολική Ρωμυλία", "Καππαδοκία - Κεντρική Ανατολία" και "Κωνσταντινούπολη - Μαρμαράς". Έγραψε τους ιστορικούς ταξιδιωτικούς οδηγούς "Κοζάνη, στην αγκαλιά των βουνών", "Ιωνία, Σάμος - Έφεσος - Μίλητος - Πριήνη", "Δυτικός Πόντος, Βιθυνία - Παφλαγονία" και "Ανατολικός Πόντος, Κοτύωρα - Κερασούντα - Τραπεζούντα - Αργυρούπολη - Καρς". Αναλύσεις και άρθρα του Σάββα Καλεντερίδη, με κύριο θέμα την Τουρκία και άλλα περιφερειακά ζητήματα, έχουν δημοσιευθεί στις εφημερίδες "Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία" και "Παρόν" και στα περιοδικά "Άμυνα και διπλωματία", "Απόρρητο Δελτίο" και "Διπλωματία".

GEOPOLITICO

KC-390: Η Ελλάδα χρειάζεται εθνική αμυντική στρατηγική σε Αιγαίο, Κύπρο και, οικονομική αντοχή και πραγματικές ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων

Η Ελλάδα χρειάζεται αμυντική πολιτική με οικονομικό ρεαλισμό, εθνική αυτονομία και σαφή ιεράρχηση προτεραιοτήτων. Η άμυνα δεν είναι επίδειξη πλούτου. Είναι ευθύνη απέναντι στην πατρίδα και στους πολίτες της.

Δημοσιεύτηκε

στις

Γράφει ο Ακαδημαϊκός και Καθηγητής DDDr. Dr.Habil. Παναγόπουλος Π. Αλέξιος 
Η πρόσφατη συμφωνία για την απόκτηση τριών συν τριών μεταγωγικών αεροσκαφών EMBRAER KC-390 ανοίγει μια ουσιαστική συζήτηση για τον προσανατολισμό της ελληνικής αμυντικής πολιτικής. Δεν αμφισβητείται ότι πρόκειται για σύγχρονα αεροσκάφη με δυνατότητες μεταφοράς προσωπικού και υλικών, υγειονομικών διακομιδών και εναέριου ανεφοδιασμού.
Το ερώτημα, όμως, είναι εάν αυτή η προμήθεια ανταποκρίνεται στις πραγματικές και επείγουσες ανάγκες της Ελλάδας. Η Ελλάδα δεν είναι Ηνωμένες Πολιτείες. Δεν διαθέτει την οικονομική ισχύ, τις υποδομές ούτε την παγκόσμια στρατιωτική αποστολή μιας υπερδύναμης. Η γεωστρατηγική της αποστολή καθορίζεται από το Αιγαίο, τα νησιά, την Κρήτη και την Ανατολική Μεσόγειο.
Επομένως, δεν είναι ορθό να αντιγράφουμε μηχανιστικά μοντέλα στρατιωτικής προβολής ισχύος που σχεδιάστηκαν για πολύ διαφορετικές γεωγραφικές και πολιτικές συνθήκες.
1. Η οικονομική αντοχή είναι μέρος της εθνικής μας  ασφάλειας. Η Ελλάδα εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σοβαρούς δημοσιονομικούς περιορισμούς, υψηλό δημόσιο χρέος και κοινωνικές ανάγκες που επιβαρύνουν τους πολίτες. Δεν μπορεί να αντιμετωπίζει τις αμυντικές δαπάνες σαν να διαθέτει απεριόριστους οικονομικούς πόρους.
Δεν είναι δυνατόν, από το πενιχρό υστέρημα των Ελλήνων φορολογουμένων, να χρηματοδοτούμε διαρκώς επιχειρήσεις στρατιωτικής προβολής και παρουσίας σε πλούσια αραβικά κράτη, στέλνοντας ακόμη και σύγχρονα πολεμικά πλοία, όπως η φρεγάτα «Κίμων», όταν δεν έχουν προηγουμένως εξασφαλιστεί οι βασικές ανάγκες της εθνικής άμυνας.
Η Ελλάδα μπορεί και πρέπει να συμμετέχει σε συμμαχικές συνεργασίες, αλλά με σαφή προσδιορισμό του εθνικού συμφέροντος, του κόστους και της διάρκειας κάθε αποστολής. Η αλληλεγγύη δεν σημαίνει οικονομική εξάντληση, ούτε μετατροπή της χώρας μας σε μόνιμο πάροχο στρατιωτικών υπηρεσιών για τρίτους.
Η εθνική κυριαρχία δεν διασφαλίζεται με εξοπλισμούς που δημιουργούν νέες εξαρτήσεις. Ούτε τα KC-390, ούτε οποιοδήποτε άλλο σύστημα, θα πρέπει να καταλήξει να αποτελεί μηχανισμό στρατηγικής εξάρτησης από άλλες χώρες. Η Ελλάδα δεν πρέπει να γίνει υποτελής των επιλογών και των στρατιωτικών προτεραιοτήτων άλλων λαών.
2. Πρώτα ανταλλακτικά και επιχειρησιακή ετοιμότητα.
Πριν από κάθε νέα εξοπλιστική αγορά, προέχει να εξασφαλίσουμε ότι τα συστήματα που ήδη διαθέτουμε μπορούν να λειτουργούν αποτελεσματικά.
Χρειαζόμαστε ανταλλακτικά, συντήρηση, τεχνική υποστήριξη, εκπαιδευμένο προσωπικό και υψηλή διαθεσιμότητα για τα υπάρχοντα μαχητικά, τα πολεμικά πλοία και τα υπόλοιπα μέσα των Ενόπλων Δυνάμεων. Ένα σύγχρονο αεροσκάφος ή πολεμικό πλοίο που δεν διαθέτει τα αναγκαία ανταλλακτικά και δεν μπορεί να συντηρηθεί εγκαίρως δεν αποτελεί πραγματική επιχειρησιακή ισχύ. Η εθνική άμυνα δεν μετριέται με τις ανακοινώσεις νέων αγορών, αλλά με τον αριθμό των διαθέσιμων και αξιόμαχων μέσων σε πραγματικές συνθήκες κρίσης.
3. Αιγαίο, Κύπρος και νησιωτικές υποδομές. Τα ελληνικά νησιά αποτελούν στρατηγικούς κόμβους ανεφοδιασμού, μεταφοράς και αμυντικής υποστήριξης. Η Κρήτη και η Κύπρος έχουν ιδιαίτερη σημασία για την επιχειρησιακή σύνδεση του Αιγαίου με την Ανατολική Μεσόγειο. Η αεροπορική βάση «Ανδρέας Παπανδρέου» στην Πάφο αποτελεί σημαντική κυπριακή υποδομή, η οποία μπορεί, στο πλαίσιο των συμφωνιών των δύο κρατών, να ενισχύσει τη συνεργασία και την υποστήριξη κοινών αμυντικών σχεδιασμών.
Η Ελλάδα οφείλει να αναπτύξει ολοκληρωμένο σύστημα υποστήριξης των νησιών μας, με ασφαλείς υποδομές καυσίμων, μεταφορές, επικοινωνίες και συντονισμό αεροπορικών και ναυτικών δυνάμεων. Τα ιπτάμενα τάνκερ έχουν χρησιμότητα, αλλά δεν αποτελούν πανάκεια. Τα KC-390 απαιτούν ειδική επιχειρησιακή διαμόρφωση για τον ανεφοδιασμό των ελληνικών F-16, τα οποία χρησιμοποιούν διαφορετικό σύστημα από εκείνο της αρχικής διαμόρφωσης του αεροσκάφους. Συνεπώς, δεν πρέπει να παρουσιάζεται η δυνατότητα αυτή ως ήδη εξασφαλισμένη.
4. Η πραγματική προτεραιότητα: Drones αέρος και θαλάσσης. Μία από τις σημαντικότερες προτεραιότητες της ελληνικής αμυντικής πολιτικής πρέπει να είναι η ουσιαστική αύξηση των μη επανδρωμένων συστημάτων. Η Ελλάδα χρειάζεται περισσότερα drones αέρος και θαλάσσης, με δυνατότητες επιτήρησης, αναγνώρισης, συλλογής πληροφοριών, έγκαιρης προειδοποίησης και υποστήριξης των ναυτικών και αεροπορικών επιχειρήσεων. Ιδιαίτερη σημασία έχουν τα μη επανδρωμένα θαλάσσια συστήματα επιτήρησης, τα οποία μπορούν να ενισχύσουν την παρακολούθηση μεγάλων θαλάσσιων περιοχών και την προστασία κρίσιμων υποδομών. Παράλληλα, απαιτείται ανάπτυξη ελληνικής τεχνογνωσίας, εγχώρια παραγωγή, δυνατότητα επισκευής και αναβάθμισης, καθώς και διαλειτουργικότητα με τα υφιστάμενα συστήματα διοίκησης και ελέγχου.
Η τεχνολογική αυτονομία δεν είναι πολυτέλεια. Είναι παράγοντας εθνικής ασφάλειας.
5. Το 1974 δεν δικαιολογείται με υποθετικά σενάρια. Η τραγωδία της Κύπρου δεν προκλήθηκε επειδή η Ελλάδα δεν διέθετε ιπτάμενα τάνκερ. Ήταν αποτέλεσμα βαθύτατων πολιτικών, στρατιωτικών και θεσμικών αποτυχιών, του πραξικοπήματος, της ανεπαρκούς προετοιμασίας και του ελλιπούς συντονισμού. Η επιχείρηση «Νίκη» τον Ιούλιο του 1974 απέδειξε πόσο καταστροφικές μπορούν να είναι οι ελλείψεις επικοινωνίας και επιχειρησιακής συνεργασίας. Η ιστορική μνήμη δεν μπορεί να χρησιμοποιείται για να δικαιολογεί εκ των υστέρων κάθε εξοπλιστική επιλογή. Η αποτροπή απαιτεί στρατηγική, διοίκηση, ετοιμότητα και πολιτική βούληση, όχι υποθετικές ιστορικές βεβαιότητες.
Συμπέρασμα.
Η Ελλάδα χρειάζεται αμυντική πολιτική με οικονομικό ρεαλισμό, εθνική αυτονομία και σαφή ιεράρχηση προτεραιοτήτων. Πρώτα ανταλλακτικά και συντήρηση για όσα ήδη διαθέτουμε. Έπειτα ενίσχυση της αεράμυνας, των νησιωτικών υποδομών, των μεταφορικών δυνατοτήτων και των μη επανδρωμένων συστημάτων αέρος και θαλάσσης. Κάθε νέα αγορά πρέπει να αποδεικνύει την αναγκαιότητα και την οικονομική της βιωσιμότητα. Τα KC-390 μπορούν να αποτελέσουν χρήσιμο μέσο, αλλά δεν είναι η απάντηση σε όλα τα προβλήματα της ελληνικής άμυνας.
Δεν είμαστε Αμερική για να χρηματοδοτούμε παγκόσμιες στρατιωτικές αποστολές. Είμαστε Ελλάδα και προτεραιότητά μας είναι η υπεράσπιση της ελληνικής επικράτειας, του Αιγαίου και του Ελληνισμού της Κύπρου. Δεν μπορεί ο Έλληνας πολίτης να στερείται βασικών κοινωνικών αγαθών για να χρηματοδοτεί εξοπλιστικές επιλογές, χωρίς σαφή ιεράρχηση, ενώ οι υφιστάμενες Ένοπλες Δυνάμεις ενδέχεται να στερούνται ανταλλακτικών και συντήρησης.
Η άμυνα δεν είναι επίδειξη πλούτου. Είναι ευθύνη απέναντι στην πατρίδα και στους πολίτες της. Η Ελλάδα χρειάζεται αξιόμαχες Ένοπλες Δυνάμεις, όχι εξοπλισμούς εντυπωσιασμού και εξαρτήσεις από τις ξένες στρατηγικές.
Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Από την Ελασσόνα, τα Γρεβενά και την Κρήτη στο Κογκρέσο των ΗΠΑ! Οι νικητές της ελληνικής ομογένειας στις ενδιάμεσες εκλογές – Ποιοι είναι και τι έχουν προσφέρει σε Ελλάδα και Κύπρο

Ισχυρή παρουσία στην αμερικανική πολιτική σκηνή διατηρεί η ελληνική ομογένεια μετά τις ενδιάμεσες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου 2026. Η σημαντικότερη επιτυχία καταγράφηκε στο Νιου Χάμσαϊρ, όπου ο Κρις Πάππας, με καταγωγή από το Λιβάδι Ελασσόνας, εξελέγη στη Γερουσία των ΗΠΑ. Παράλληλα, πολιτικοί με ρίζες από την Κρήτη, την Κάλυμνο, τα Γρεβενά, την Πάτμο και την Αρκαδία εξασφάλισαν νέες θητείες ή σημαντικά αξιώματα. Πέρα από την ελληνική καταγωγή τους, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η πολιτική τους δράση, κυρίως σε ζητήματα που αφορούν τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις, την Κύπρο, την Τουρκία και την ασφάλεια της Ανατολικής Μεσογείου.

Δημοσιεύτηκε

στις

Τουλάχιστον 50 υποψήφιοι ελληνικής καταγωγής συμμετείχαν στις εκλογές της 3ης Νοεμβρίου, διεκδικώντας θέσεις στο ομοσπονδιακό Κογκρέσο, στα πολιτειακά κοινοβούλια και σε άλλα δημόσια αξιώματα, σε περίπου 20 αμερικανικές πολιτείες.

Του Χρήστου Κωνσταντινίδη

Με βάση τα αποτελέσματα που είχαν επιβεβαιωθεί μέχρι το πρωί της Τετάρτης 4 Νοεμβρίου, έξι Ελληνοαμερικανοί είχαν εξασφαλίσει θέσεις στο νέο Κογκρέσο, ενώ επιτυχίες καταγράφηκαν και σε επίπεδο πολιτειακής διοίκησης. Η καταμέτρηση συνεχιζόταν, συνεπώς ο απολογισμός δεν ήταν ακόμη οριστικός.

Κρις Πάππας: Από το Λιβάδι Ελασσόνας στη Γερουσία των ΗΠΑ

Chris Pappas – Δημοκρατικός

Νιου Χάμσαϊρ | Εκλογή στη Γερουσία

Η σημαντικότερη επιτυχία για την ελληνική ομογένεια ήρθε από το Νιου Χάμσαϊρ, όπου ο 46χρονος Κρις Πάππας επικράτησε του Ρεπουμπλικανού Τζον Σανούνου.

Η οικογένεια του Πάππα κατάγεται από το Λιβάδι Ελασσόνας, έναν ιστορικό βλαχόφωνο οικισμό στους πρόποδες του Ολύμπου. Ο ίδιος γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Μάντσεστερ του Νιου Χάμσαϊρ, διατηρώντας στενούς δεσμούς με την ελληνοαμερικανική κοινότητα.

Προτού διεκδικήσει τη Γερουσία, είχε εκλεγεί τέσσερις φορές στη Βουλή των Αντιπροσώπων, αρχής γενομένης από το 2018.

Στην πολιτική του δραστηριότητα ξεχωρίζει η συμμετοχή του στη διακομματική κοινοβουλευτική ομάδα Congressional Hellenic Caucus, μέσω της οποίας προωθούνται θέματα ελληνικού και κυπριακού ενδιαφέροντος.

Ο Πάππας έχει υποστηρίξει την ενίσχυση της αμυντικής συνεργασίας ΗΠΑ–Ελλάδας, έχει ταχθεί κατά της επανένταξης της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35 όσο διατηρεί τους ρωσικούς S-400 και έχει ασκήσει κριτική στις τουρκικές στρατιωτικές δραστηριότητες στα κατεχόμενα της Κύπρου.

Η εκλογή του στη Γερουσία αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς επαναφέρει την ελληνική εκπροσώπηση στο συγκεκριμένο νομοθετικό σώμα έπειτα από 13 χρόνια.

Νικόλ Μαλλιωτάκη: Η Κρητικιά της Νέας Υόρκης που στηρίζει τον Τραμπ αλλά αντιτίθεται στα F-35 της Τουρκίας

Nicole Malliotakis – Ρεπουμπλικανή

Νέα Υόρκη | Επανεκλογή στη Βουλή

Η Νικόλ Μαλλιωτάκη εξασφάλισε τέταρτη θητεία στην 11η εκλογική περιφέρεια της Νέας Υόρκης, επικρατώντας του Δημοκρατικού Μάικ Ντεσίλις.

Η οικογένεια του πατέρα της κατάγεται από τη Σητεία της Κρήτης, ενώ η μητέρα της είναι κουβανικής καταγωγής.

Γεννημένη στη Νέα Υόρκη, η Μαλλιωτάκη ξεκίνησε την πολιτική της σταδιοδρομία από την πολιτειακή Συνέλευση, στην οποία υπηρέτησε από το 2011 έως το 2020. Το 2017 ήταν υποψήφια δήμαρχος της Νέας Υόρκης, προτού εκλεγεί στο ομοσπονδιακό Κογκρέσο.

Πρόκειται για πολιτικό με στενές σχέσεις με τον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος έχει υποστηρίξει την εκλογή της. Ωστόσο, σε ζητήματα που αφορούν την Τουρκία, η Μαλλιωτάκη έχει διαφοροποιηθεί από επιλογές της αμερικανικής εκτελεστικής εξουσίας.

Έχει αντιταχθεί στην πώληση προηγμένων αμερικανικών μαχητικών στην Άγκυρα, έχει υποστηρίξει την Κυπριακή Δημοκρατία και έχει αναλάβει πρωτοβουλίες για την ενίσχυση των σχέσεων ΗΠΑ–Ελλάδας.

Γκας Μπιλιράκης: Η καταγωγή από την Κάλυμνο και η διαχρονική δράση για το Κυπριακό

Gus Bilirakis – Ρεπουμπλικανός

Φλόριντα | 11η θητεία

Ο Γκας Μπιλιράκης επανεξελέγη στη 12η περιφέρεια της Φλόριντα, συγκεντρώνοντας περίπου 52,9% των ψήφων.

Με οικογενειακές ρίζες από την Κάλυμνο, ο Μπιλιράκης προέρχεται από οικογένεια με μακρά πολιτική παράδοση. Ο πατέρας του, Μάικλ Μπιλιράκης, είχε επίσης υπηρετήσει στη Βουλή των Αντιπροσώπων.

Ο Γκας Μπιλιράκης βρίσκεται στο Κογκρέσο από το 2007 και θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της ελληνοαμερικανικής κοινότητας στην Ουάσιγκτον.

Ως συμπρόεδρος του Congressional Hellenic Caucus, έχει αναλάβει διακομματικές πρωτοβουλίες για την Κύπρο, την ελληνική εθνική άμυνα και τις σχέσεις της Ουάσιγκτον με την Αθήνα.

Έχει επανειλημμένα αναδείξει την τουρκική κατοχή στην Κύπρο, έχει υποστηρίξει τη στρατηγική συνεργασία Ελλάδας–ΗΠΑ και έχει συμμετάσχει σε προσπάθειες περιορισμού της μεταφοράς προηγμένων αμερικανικών οπλικών συστημάτων στην Τουρκία.

Η πολυετής παρουσία του τού δίνει ιδιαίτερη θεσμική εμπειρία, ειδικά σε θέματα υγείας και κοινωνικής πολιτικής.

Μάικ Χαριδόπουλος: Γιος Έλληνα μετανάστη και πρώην πρόεδρος της Γερουσίας της Φλόριντα

Mike Haridopolos – Ρεπουμπλικανός

Φλόριντα | Επανεκλογή

Ο Μάικ Χαριδόπουλος επικράτησε της Δημοκρατικής Τζένιφερ Τζένκινς στην 8η εκλογική περιφέρεια της Φλόριντα.

Είναι γιος του Έλληνα μετανάστη Έρνεστ Άνταμ Χαριδόπουλου, ο οποίος εργάστηκε ως πράκτορας του FBI. Η διαθέσιμη βιογραφική τεκμηρίωση επιβεβαιώνει την ελληνική καταγωγή του, χωρίς να προσδιορίζει με ασφάλεια συγκεκριμένο χωριό ή περιοχή της Ελλάδας.

Ο Χαριδόπουλος έχει σπουδάσει Ιστορία και δίδαξε αμερικανική ιστορία και πολιτική επιστήμη, προτού αφοσιωθεί στην πολιτική.

Υπηρέτησε στη Βουλή και στη Γερουσία της Φλόριντα, φτάνοντας μέχρι τη θέση του προέδρου της πολιτειακής Γερουσίας. Το 2024 εξελέγη για πρώτη φορά στο ομοσπονδιακό Κογκρέσο.

Έχει αναπτύξει δραστηριότητα σε ζητήματα διαστημικής πολιτικής και αεροναυπηγικής, καθώς η περιφέρειά του περιλαμβάνει την περιοχή του Διαστημικού Κέντρου Κένεντι. Παράλληλα, έχει συμμετάσχει σε κοινές παρεμβάσεις Ελληνοαμερικανών βουλευτών κατά εξοπλιστικών πωλήσεων στην Τουρκία.

Τζίμι Πατρόνης: Από την Πάτμο στη Φλόριντα και το αμερικανικό Κογκρέσο

Jimmy Patronis – Ρεπουμπλικανός

Φλόριντα | Πρώτη πλήρης θητεία

Ο Τζίμι Πατρόνης επανεξελέγη στην 1η περιφέρεια της Φλόριντα, νικώντας τη Δημοκρατική Γκέι Βάλιμοντ.

Η οικογένεια του Πατρόνη έχει ρίζες από την Πάτμο. Ο πατέρας του μετανάστευσε στις ΗΠΑ, ενώ η οικογένεια ανέπτυξε σημαντική επιχειρηματική δραστηριότητα στον χώρο της εστίασης.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το γνωστό εστιατόριο Captain Anderson’s, στην περιοχή Panama City Beach, το οποίο λειτουργεί από τη δεκαετία του 1960.

Ο Πατρόνης είχε υπηρετήσει ως Chief Financial Officer της Φλόριντα, διαχειριζόμενος σημαντικές αρμοδιότητες στον οικονομικό και ασφαλιστικό τομέα της πολιτείας.

Το 2025 εξελέγη στο ομοσπονδιακό Κογκρέσο μέσω ειδικής εκλογικής αναμέτρησης και πλέον εξασφαλίζει την πρώτη πλήρη θητεία του.

Στην πολιτική του δράση έχει δώσει έμφαση στη δημοσιονομική διαχείριση, την αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών και την οικονομική πολιτική. Συμμετείχε επίσης σε κοινή πρωτοβουλία Ελληνοαμερικανών βουλευτών που εξέφρασαν αντιρρήσεις για προτεινόμενη αμερικανική πώληση στρατιωτικού υλικού στην Τουρκία.

Μάγκι Γκούντλαντερ: Οι ρίζες από την Αβδέλλα Γρεβενών και η διαδρομή στον Λευκό Οίκο

Maggie Goodlander – Δημοκρατική

Νιου Χάμσαϊρ | Δεύτερη θητεία

Η Μάγκι Γκούντλαντερ επανεξελέγη στη 2η περιφέρεια του Νιου Χάμσαϊρ, επικρατώντας της Ρεπουμπλικανής Λίλι Τανγκ Γουίλιαμς.

Η οικογένειά της έχει ρίζες από την Αβδέλλα Γρεβενών, έναν ιστορικό οικισμό της Πίνδου.

Η Γκούντλαντερ έχει εργαστεί σε σημαντικές θέσεις της αμερικανικής ομοσπονδιακής διοίκησης, με αντικείμενο το δίκαιο, τη δημόσια διοίκηση και ζητήματα εθνικής ασφάλειας.

Εξελέγη για πρώτη φορά στη Βουλή των Αντιπροσώπων το 2024. Είναι παντρεμένη με τον Τζέικ Σάλιβαν, ο οποίος υπηρέτησε ως σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του προέδρου Τζο Μπάιντεν.

Κατά την πρώτη κοινοβουλευτική της θητεία συμμετείχε σε συζητήσεις για τη συνταγματική νομιμότητα των στρατιωτικών εντολών και τον έλεγχο της εκτελεστικής εξουσίας, προκαλώντας αντιδράσεις από τον Ντόναλντ Τραμπ.

Η παρουσία της ενισχύει την ελληνικής καταγωγής εκπροσώπηση στο Δημοκρατικό Κόμμα, αν και η πολιτική της δραστηριότητα επικεντρώνεται περισσότερο σε εσωτερικά αμερικανικά και θεσμικά ζητήματα.

Ελένη Κουναλάκη: Από τις Ρίζες Αρκαδίας στην οικονομική διοίκηση της Καλιφόρνιας

Eleni Kounalakis – Δημοκρατική

Καλιφόρνια | Εκλογή ως State Treasurer

Η Ελένη Κουναλάκη κέρδισε την αναμέτρηση για τη θέση της πολιτειακής ταμία της Καλιφόρνιας, επικρατώντας της Ρεπουμπλικανής Τζένιφερ Χοκς.

Η οικογένεια της Κουναλάκη κατάγεται από τις Ρίζες Αρκαδίας, κοντά στην Τρίπολη.

Είναι κόρη του Ελληνοαμερικανού επιχειρηματία Άγγελου Τσακόπουλου, ο οποίος μετανάστευσε στις ΗΠΑ σε νεαρή ηλικία και ανέπτυξε σημαντική επιχειρηματική δραστηριότητα στον κατασκευαστικό τομέα.

Η ίδια υπηρέτησε ως πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ουγγαρία επί προεδρίας Μπαράκ Ομπάμα.

Το 2018 εξελέγη αντικυβερνήτης της Καλιφόρνιας, γινόμενη η πρώτη γυναίκα που εξελέγη στο συγκεκριμένο αξίωμα.

Η πολιτική της δραστηριότητα περιλαμβάνει ζητήματα οικονομικής ανάπτυξης, εκπαίδευσης, κοινωνικής πολιτικής και διεθνών σχέσεων.

Η νέα της θέση είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς ο State Treasurer έχει αρμοδιότητες στη διαχείριση δημόσιων κεφαλαίων, στον δανεισμό και στη χρηματοδότηση υποδομών μιας από τις μεγαλύτερες οικονομίες του κόσμου.

Αλέξι Γιαννούλιας: Ο πρώην μπασκετμπολίστας του Πανιωνίου που επανεξελέγη στο Ιλινόι

Alexi Giannoulias – Δημοκρατικός

Ιλινόι | Επανεκλογή ως Secretary of State

Ο Αλέξι Γιαννούλιας εξασφάλισε δεύτερη θητεία στο αξίωμα του πολιτειακού γραμματέα του Ιλινόι, επικρατώντας της Ρεπουμπλικανής Νταϊάν Χάρις.

Γεννήθηκε στο Σικάγο από Έλληνες μετανάστες και διατηρεί ισχυρούς δεσμούς με την Ελλάδα.

Πριν ξεκινήσει την πολιτική του καριέρα, είχε αγωνιστεί επαγγελματικά στο ελληνικό πρωτάθλημα μπάσκετ με τη φανέλα του Πανιωνίου.

Το 2006 εξελέγη πολιτειακός ταμίας του Ιλινόι σε ηλικία μόλις 30 ετών, ενώ το 2022 ανέλαβε το αξίωμα που διατηρεί μετά τις φετινές εκλογές.

Η διοικητική του δραστηριότητα περιλαμβάνει την έκδοση αδειών οδήγησης, την καταχώριση οχημάτων και επιχειρήσεων και τη διαχείριση δημόσιων αρχείων.

Ο Γιαννούλιας προετοιμάζεται παράλληλα για τη διεκδίκηση της δημαρχίας του Σικάγου στις εκλογές του 2027.

Σούζαν Μπισέβιτς: Επανεκλογή στο Κονέκτικατ με ελληνικές και πολωνικές ρίζες

Στις επιτυχίες της ομογένειας προστίθεται η επανεκλογή της Δημοκρατικής Σούζαν Μπισέβιτς στη θέση της αντικυβερνήτη του Κονέκτικατ.

Η Μπισέβιτς είναι εγγονή μεταναστών από την Ελλάδα και την Πολωνία. Η επίσημη βιογραφία της επιβεβαιώνει τις ελληνικές οικογενειακές ρίζες της, χωρίς να προσδιορίζει συγκεκριμένο τόπο καταγωγής στην Ελλάδα.

Πριν αναλάβει το σημερινό αξίωμα, υπηρέτησε στην πολιτειακή Βουλή και ως Secretary of the State του Κονέκτικατ από το 1999 έως το 2011.

Έχει αναπτύξει δράση στην οικονομική ανάπτυξη, στη διευκόλυνση της επιχειρηματικότητας, στην προστασία των δικαιωμάτων των γυναικών και στην εκλογική διοίκηση.

Ντίνα Τάιτους: Η καταγωγή από τα Τρίκαλα και η εκκρεμότητα στη Νεβάδα

Dina Titus – Δημοκρατική

Νεβάδα | Ανοιχτή αναμέτρηση κατά τον τελευταίο έλεγχο

Η Ντίνα Τάιτους διεκδικεί την επανεκλογή της στην 1η περιφέρεια της Νεβάδα απέναντι στη Ρεπουμπλικανή Κάρι Μπακ.

Ο παππούς της, Άρθουρ Κωνσταντίνος Κάθονες, μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες από τα Τρίκαλα το 1911.

Η Τάιτους υπηρέτησε επί χρόνια στην πολιτειακή Γερουσία της Νεβάδα και από το 2013 εκπροσωπεί την περιοχή του Λας Βέγκας στην ομοσπονδιακή Βουλή.

Έχει αναλάβει πρωτοβουλίες υπέρ της Ελλάδας και της Κύπρου, ιδιαίτερα για την αντιμετώπιση της τουρκικής προκλητικότητας και την ενίσχυση των σχέσεων Ελλάδας–ΗΠΑ.

Ωστόσο, μέχρι την ώρα της έρευνας δεν είχε επιβεβαιωθεί οριστική επικράτησή της στην εκλογική αναμέτρηση της 3ης Νοεμβρίου και, συνεπώς, δεν μπορεί ακόμη να περιληφθεί στους βέβαιους νικητές.

Η σημασία της ελληνικής παρουσίας στην Ουάσιγκτον

Η εκλογή πολιτικών ελληνικής καταγωγής δεν συνεπάγεται αυτομάτως ότι θα υποστηρίξουν όλες τις ελληνικές θέσεις. Η πραγματική σημασία βρίσκεται στη δυνατότητά τους να επηρεάζουν κοινοβουλευτικές διαδικασίες, να συμμετέχουν σε επιτροπές και να οικοδομούν διακομματικές συνεργασίες.

Σε αυτό το πλαίσιο, ιδιαίτερη σημασία έχει το Congressional Hellenic Caucus, στο οποίο συμμετέχουν βουλευτές και από τα δύο μεγάλα αμερικανικά κόμματα.

Η δραστηριότητα του Κρις Πάππα, του Γκας Μπιλιράκη, της Νικόλ Μαλλιωτάκη και άλλων μελών του Κογκρέσου έχει δείξει ότι ζητήματα όπως το Κυπριακό, τα αμερικανικά εξοπλιστικά προγράμματα προς την Τουρκία και η στρατηγική συνεργασία με την Ελλάδα μπορούν να αναδεικνύονται πέρα από τις παραδοσιακές κομματικές διαχωριστικές γραμμές.

Για την Αθήνα και τη Λευκωσία, το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η αξιοποίηση αυτών των σχέσεων σε επίπεδο αμερικανικής εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής. Οι οικογενειακοί δεσμοί των ομογενών με την Ελλάδα αποτελούν ένα σημαντικό υπόβαθρο, αλλά η αποτελεσματικότητα της κοινοβουλευτικής τους δράσης θα κριθεί από τις συγκεκριμένες πρωτοβουλίες τους.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Συναγερμός στην Τουρκία! Φόβοι για μεγάλο πόλεμο – Τι ετοιμάζεται στη Μέση Ανατολή

Στη νέα εκπομπή Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας, μαζί με τον συνεργάτη του Τζιοβάνη, αναλύει τις εξελίξεις γύρω από το Ιράν, τις κινήσεις του Ισραήλ και των ΗΠΑ και τα σενάρια πολεμικής κλιμάκωσης που απασχολούν την Άγκυρα.

Δημοσιεύτηκε

στις

Η αυξανόμενη ένταση στη Μέση Ανατολή, οι τουρκικές προετοιμασίες για ενδεχόμενη πολεμική σύγκρουση και η στρατηγική συνεργασία Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ βρέθηκαν στο επίκεντρο της εκπομπής «Direct News» του Ανδρέα Μουντζουρούλια στο Directus.gr. Μαζί με τον συνεργάτη του, Τζιοβάνη, εξέτασαν πληροφορίες για ενδεχόμενη νέα επίθεση εναντίον του Ιράν, τις ανησυχίες που καταγράφονται στην Τουρκία και τις συνέπειες που θα μπορούσε να έχει μια περιφερειακή ανάφλεξη.

Η Τουρκία εξετάζει σενάρια πολέμου μεγάλης κλίμακας

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην κινητικότητα που, σύμφωνα με όσα παρουσιάστηκαν στην εκπομπή, καταγράφεται στην Τουρκία αναφορικά με την προετοιμασία για μια πιθανή σύγκρουση μεγάλης κλίμακας.

Ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας υποστήριξε ότι τουρκικά μέσα ενημέρωσης εξετάζουν πλέον ανοιχτά τέτοια ενδεχόμενα, συνδέοντας την κινητικότητα με τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και ειδικότερα με την αντιπαράθεση Ισραήλ και Ιράν.

Στην εκπομπή έγινε αναφορά και σε προειδοποίηση που αποδόθηκε σε Ιρανό αξιωματούχο, σύμφωνα με την οποία η Τουρκία θα μπορούσε να βρεθεί στο στόχαστρο του Ισραήλ μετά το Ιράν.

Η συγκεκριμένη τοποθέτηση παρουσιάστηκε ως ένδειξη του κλίματος που επικρατεί στην περιοχή και όχι ως επιβεβαιωμένο ισραηλινό επιχειρησιακό σχέδιο.

Ιράν: Διπλωματικές επαφές υπό τη σκιά στρατιωτικής κλιμάκωσης

Ένα από τα βασικά θέματα της εκπομπής ήταν το ενδεχόμενο νέας στρατιωτικής επιχείρησης εναντίον του Ιράν.

Οι δύο συνομιλητές αναφέρθηκαν σε πληροφορίες για αυξημένη κινητικότητα, σε διπλωματικές επαφές και στην πιθανότητα εμπλοκής της Ρωσίας και της Κίνας ως εγγυητριών δυνάμεων σε μια μελλοντική συμφωνία.

Στο ίδιο πλαίσιο συζητήθηκαν οι επαφές με μεσολαβητές του Κατάρ στην Τεχεράνη, καθώς και πληροφορίες ότι οι συνομιλίες δεν είχαν οδηγήσει σε συμφωνία.

Ο Μουντζουρούλιας και ο συνεργάτης του εκτίμησαν ότι η διπλωματική κινητικότητα δεν αποκλείει μια στρατιωτική εξέλιξη. Αντιθέτως, υποστήριξαν ότι η προετοιμασία για ενδεχόμενη επίθεση και οι προσπάθειες διαπραγμάτευσης μπορεί να εξελίσσονται παράλληλα.

Οι αναφορές σε επικείμενη επίθεση αποτελούν εκτιμήσεις και πληροφορίες που παρουσιάστηκαν στην εκπομπή, χωρίς να τεκμηριώνεται από τους υπότιτλους ότι έχει ληφθεί οριστική απόφαση.

Ισραήλ και Κύπρος: Το μήνυμα προς την Άγκυρα

Σημαντικό μέρος της συζήτησης αφιερώθηκε στην Κύπρο και στον ρόλο του Ισραήλ στην ασφάλεια της Ανατολικής Μεσογείου.

Ο Μουντζουρούλιας αναφέρθηκε σε παρέμβαση του Shay Gal, ο οποίος έχει τοποθετηθεί υπέρ της ισραηλινής υποστήριξης προς την Κυπριακή Δημοκρατία σε περίπτωση τουρκικής επίθεσης.

Η συγκεκριμένη θέση συνδέθηκε με την ανάγκη ενίσχυσης της αποτρεπτικής συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ.

Οι δύο συνομιλητές απέρριψαν επίσης την άποψη ότι το Ισραήλ επιδιώκει να χρησιμοποιήσει την Ελλάδα ως εμπροσθοφυλακή σε μια σύγκρουση με την Τουρκία. Κατά την εκτίμησή τους, πρόκειται για αφήγημα που αποσκοπεί στην αποδυνάμωση της ελληνοϊσραηλινής προσέγγισης.

Η αμυντική συνεργασία Ελλάδας και Πορτογαλίας

Στο αμιγώς ελληνικό ενδιαφέρον της εκπομπής εντάχθηκε η αναφορά στη συνεργασία Ελλάδας και Πορτογαλίας για τα αεροσκάφη KC-30 Millennium.

Οι παρουσιαστές στάθηκαν ιδιαίτερα στις δυνατότητες εναέριου ανεφοδιασμού, καθώς και στη σημασία που έχουν οι αερομεταφορές για την ταχεία ανάπτυξη στρατιωτικών δυνάμεων.

Όπως επισημάνθηκε, η δυνατότητα ανεφοδιασμού μαχητικών στον αέρα αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για την επιχειρησιακή ακτίνα δράσης και την ευελιξία της Πολεμικής Αεροπορίας.

Η συζήτηση επεκτάθηκε στις επιλογές ενίσχυσης του Πολεμικού Ναυτικού, στις φρεγάτες, στα υποβρύχια και στη σημασία της διαφοροποίησης των αμυντικών προμηθευτών.

Κυβερνοεπιθέσεις και ασφάλεια της εφοδιαστικής αλυσίδας

Ένα ακόμη ζήτημα που αναδείχθηκε ήταν οι κυβερνοαπειλές εναντίον κρίσιμων εμπορικών υποδομών.

Στην εκπομπή παρουσιάστηκαν πληροφορίες για κυβερνοεπιθέσεις που επηρέασαν αλυσίδες σούπερ μάρκετ σε ευρωπαϊκές χώρες, ενώ έγινε αναφορά σε ισραηλινή προειδοποίηση προς επιχειρήσεις του τομέα τροφίμων να ενισχύσουν τα μέτρα κυβερνοασφάλειας.

Οι παρουσιαστές συνέδεσαν τις εξελίξεις με τον κίνδυνο αποσταθεροποίησης της εφοδιαστικής αλυσίδας σε περίοδο διεθνούς κρίσης.

Οι πολιτικές εξελίξεις στο Ισραήλ και ο περιφερειακός ανταγωνισμός

Στο πολιτικό σκέλος, εξετάστηκαν οι πρωτοβουλίες του Μπενιαμίν Νετανιάχου και οι πιθανές επιπτώσεις των εσωτερικών ισραηλινών εξελίξεων στην εξωτερική πολιτική της χώρας.

Παράλληλα, έγινε αναφορά σε ισραηλινά δημοσιεύματα σχετικά με διασυνδέσεις πολιτικών προσώπων και οργανώσεων στην Τουρκία. Πρόκειται για ισχυρισμούς που αποδόθηκαν σε ισραηλινές πηγές και δεν μπορούν να θεωρηθούν αποδεδειγμένοι μόνο από την παρουσίασή τους στην εκπομπή.

Συζητήθηκαν επίσης οι εξελίξεις στον Λίβανο, ο ρόλος της Γαλλίας και οι προσπάθειες της Τουρκίας να ενισχύσει την επιρροή της στην περιοχή.

Η γεωπολιτική θέση της Ελλάδας

Η κεντρική εκτίμηση που διατυπώθηκε στην εκπομπή ήταν ότι η Ελλάδα πρέπει να αξιοποιήσει τις στρατηγικές συνεργασίες της και να ενισχύσει τις αποτρεπτικές της δυνατότητες, σε ένα περιβάλλον αυξανόμενης αστάθειας.

Η συζήτηση ανέδειξε τη σημασία της συνεργασίας με το Ισραήλ, της υποστήριξης της Κύπρου και της ενίσχυσης των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, με ιδιαίτερη αναφορά στην αεροπορική και ναυτική ισχύ.

Το βασικό ερώτημα που διατρέχει την ανάλυση είναι κατά πόσο η ένταση γύρω από το Ιράν θα παραμείνει περιφερειακή ή θα προκαλέσει ευρύτερες ανακατατάξεις, με άμεσες συνέπειες για την Τουρκία και την Ανατολική Μεσόγειο.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO20 λεπτά πριν

KC-390: Η Ελλάδα χρειάζεται εθνική αμυντική στρατηγική σε Αιγαίο, Κύπρο και, οικονομική αντοχή και πραγματικές ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων

Η Ελλάδα χρειάζεται αμυντική πολιτική με οικονομικό ρεαλισμό, εθνική αυτονομία και σαφή ιεράρχηση προτεραιοτήτων. Η άμυνα δεν είναι επίδειξη πλούτου....

GEOPOLITICO50 λεπτά πριν

Από την Ελασσόνα, τα Γρεβενά και την Κρήτη στο Κογκρέσο των ΗΠΑ! Οι νικητές της ελληνικής ομογένειας στις ενδιάμεσες εκλογές – Ποιοι είναι και τι έχουν προσφέρει σε Ελλάδα και Κύπρο

Ισχυρή παρουσία στην αμερικανική πολιτική σκηνή διατηρεί η ελληνική ομογένεια μετά τις ενδιάμεσες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου 2026. Η σημαντικότερη...

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

Συναγερμός στην Τουρκία! Φόβοι για μεγάλο πόλεμο – Τι ετοιμάζεται στη Μέση Ανατολή

Στη νέα εκπομπή Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας, μαζί με τον συνεργάτη του Τζιοβάνη, αναλύει τις εξελίξεις γύρω από το...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Ρήτρα διαφυγής από την αλήθεια – Ευρωπαϊκή άρνηση και κυβερνητικό φιάσκο για την ενεργειακή ακρίβεια

Ο Αντώνης Καλόγηρος σχολιάζει τη ρήτρα διαφυγής, την ενεργειακή ακρίβεια και τις κυβερνητικές επιλογές για τη στήριξη νοικοκυριών και επιχειρήσεων

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Μπαλτζώης: Ανατροπές σε ΗΠΑ και Ισραήλ!

Ο αντιστράτηγος ε.α. Ιωάννης Μπαλτζώης παρεμβαίνει στη «Ναυτεμπορική» και αναλύει τις κρίσιμες γεωπολιτικές εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και τις Ηνωμένες...

Δημοφιλή