GEOPOLITICO
Tά…ψυχιατρικά θέματα τῆς τουρκικῆς παράνοιας
Οἱ μεγάλοι Πατέρες τῆς Ὀρθοδοξίας, καθώς καί οἱ σημαντικές προσωπικότητες τῆς Ψυχανάλυσης κατά τόν 20ό αἰώνα τονίζουν (ἀπό διαφορετική ὀπτική γωνία, ἀλλά συγκλίνοντας στό τελικό συμπέρασμα) ὅτι ἐνοχές γιά βαριά σφάλματα, τίς ὁποῖες δέν ἀποδέχεται ὁ φορέας τους (ἄτομο ἤ ὀμάδα ἀνθρώπων) καί συνεπῶς δέν ἐπιδιώκει καμμιά ἐξιλέωση (θρησκευτική, ἱστορική, πολιτισμική ) γι’ αὐτές, οὔτε παρέχει οὐδεμία ἀποκατάσταση τῆς δικαιοσύνης πρός τά θύματα τῶν ἐγκλημάτων του(ς), αὐτές οἱ ἐνοχές γίνονται ἐρινύες πού καταστρέφουν τόν ψυχικό κόσμο τους καί μετατρέπονται σέ ἐπιθετικότητα. Αἰσθάνονται βαθιά δυσαρμονία καί δυστυχία μέσα τους καί στρέφονται μέ καταστροφική μανία εἴτε ἐναντίον τοῦ ἑαυτοῦ τους (πχ. ναρκωτικά, ἀλκοολισμός, ἐπικίνδυνα σπόρ) εἴτε ἐναντίον τῶν συνανθρώπων τους.
Γράφει ο π. Αθανάσιος Παραβάντσος
Ἐπειδή τόν τελευταῖο καιρό ἔχει ἐνταθεῖ στό ἔπακρο ἡ (μονίμως παροῦσα) τουρκική παράνοια, θά ἤθελα νά συμβάλω στή σχετική συζήτηση μέ αὐτή τή σύντομη παρέμβαση.
Καταρχήν, νά ὑπενθυμίσω τό κείμενο πού σοῦ ἔστειλα (καί ἀνέγνωσες στήν ἐκπομπή σου τῆς 7ης Δεκεμβρίου 2025) μέ τίτλο «Ἀπάντηση στήν ἐφημερίδα Τούρκιε» καί τό ὁποῖο ἐπισυνάπτω καί πάλι. Ἐκεῖ ἀνέλυσα τούς ἀμυντικούς ψυχικούς μηχανισμούς τῆς προβολῆς καί τῆς προβλητικῆς ταύτισης. Ἡ προβολή ἀντιστοιχεῖ σέ μικρομεσαία ψυχοπαθολογία, ἐνῶ ἡ προβλητική ταύτιση ἀντιστοιχεῖ σέ βαριά τοιαύτη. Ἴσως θά βοηθοῦσε νά διαβάσεις στήν ἐκπομπή σου τίς ἐπίμαχες αὐτές ἀναφορές. Εἶναι μονίμως ἐπίκαιρες ὅσον ἀφορᾶ τή συλλογική νοοτροπία τοῦ τουρκικοῦ κράτους.
Σχετικά μέ τό ζήτημα τῆς τουρκικῆς σχιζοφρένειας πού ἔθεσες αὐτές τίς ἡμέρες, τό συνέδεσες μέ τίς ἀντιφάσεις συμπεριφορᾶς καί λόγου. Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι μικρομεσαῖες ἀντιφάσεις ἔχει (σέ περιορισμένο βαθμό) ἡ προσωπικότητα ὅλων τῶν ἀνθρώπων, συμπεριλαμβανομένων τῶν ὑγειῶν. Ἄν οἱ ἀντιφάσεις εἶναι ποιοτικά πιό κραυγαλέες καί ποσοτικά ἐντονότερες, τότε κατά πᾶσα πιθανότητα ἀποτελοῦν ἔνδειξη κάποιας παθολογίας, ἀλλά καί πάλι δέν συνδέονται μέ τή σχιζοφρένεια. Συνήθως ἀφοροῦν νευρώσεις καί σέ σοβαρότερες καταστάσεις σχετίζονται μέ διαταραχές προσωπικότητας.
Ἡ σχιζοφρένεια ἀποτελεῖ τήν βαρύτερη κατηγορία ψυχικῶν παθήσεων καί τό κύριο χαρακτηριστικό της εἶναι (ἐντελῶς συνοπτικά) ἡ σύντηξη (ἤ συγχώνευση) (fusion, merger) φαντασίας καί πραγματικότητας. Αὐτό πρακτικά σημαίνει ὅτι γιά τόν σχιζοφρενή ἀσθενή ἡ μοναδική πραγματικότητα πού ὑπάρχει εἶναι ἡ νοσηρή φαντασία του. Ὅλη ἡ ἀνθρωπότητα τῶν 7 δισεκατομμυρίων ἄν συναχθεῖ μπροστά στόν ἀσθενή καί τόν διαβεβαιώσει ὅτι μία νοσηρή φαντασίωσή του (πχ. ὅτι ἐξυφαίνεται μία σατανική σκευωρία ἐναντίον του) εἶναι ἐκτός πραγματικότητας, δέν πρόκειται νά πετύχει τίποτε. Ὁ σχιζοφρενής θά τούς περιγελάσει ὅλους, ἐφόσον ἡ μόνη πραγματικότητα γι’ αὐτόν εἶναι ἡ φαντασία του καί αὐτή κυριαρχεῖ ἀπολύτως πάνω του. Εὐτυχῶς πού στίς μέρες μας ὑπάρχει ἐξελιγμένη ἀντιψυχωσική φαρμακευτική ἀγωγή πού μειώνει αἰσθητά αὐτά τά βαριά συμπτώματα τοῦ ἀσθενοῦς.
Ὅσον ἀφορᾶ τήν τουρκική σχιζοφρένεια, ἐδῶ ἡ κεντρική φαντασίωση εἶναι τό ὑποτιθέμενο «μεγαλεῖο» τῆς ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας, καθώς καί ἡ φαντασίωση περί…«εὐτυχίας»(!) τῶν κατακτημένων λαῶν πού εἶχαν τήν…«τύχη» νά ζοῦν ἐντός αὐτῆς (αὐτοκρατορίας). Ὅλη ἡ ἐξωτερική πολιτική τῆς Τουρκίας, ἡ οὐσία τῆς αὐτο-εικόνας τοῦ τουρκικοῦ κράτους, περιστρέφονται γύρω ἀπό αὐτήν τήν κεντρική φαντασίωση τῶν ἰσλαμοφασιστῶν τουρκο-ναζί τοῦ ζωτικοῦ χώρου (γερμανικά: lebens raum), πού ὀνομάζουν «γαλάζια πατρίδα». Κάθε ἀντίδραση ἤ ἀμφισβήτηση αὐτοῦ τοῦ σχιζοφρενικοῦ ψευδο-μεγαλείου, λεκτική-διπλωματική-στρατιωτική, ἀποτελεῖ κλονισμό τοῦ πυλώνα τῆς νεο-οθωμανικῆς παράνοιας καί γιά τόν λόγο αὐτόν προκαλεῖ διαλυτικό ἄγχος (disintegration anxiety) στό τουρκικό κράτος, σύμφωνα μέ τήν κλινική θεωρία καί πείρα. Ἡ ἀκραία διαστρέβλωση τῆς πραγματικότητας, καθώς καί ἡ ἐξίσου ἀκραία ἐπιθετικότητα δηλώσεων καί προθέσεων ἐκ μέρους τους, ἀποτελοῦν ἀκριβῶς φυγή πρός τά ἐμπρός ἀπό αὐτό τό ἐξαιρετικά ἐπώδυνο παραλυτικό ἄγχος. Τό γεγονός ὅτι τό τουρκικό κράτος κατά παράδοση ἐπιτίθεται στρατιωτικά μόνον σέ περιπτώσεις ὅπου ἔχει τεράστια ὑπεροπλία (πχ. προδομένη Κύπρος) ἤ ὅταν τό ὑποψήφιο θύμα της βρίσκεται σέ θέση ἀδυναμίας (πχ. κεφαλικός φόρος στούς Ρωμιούς στή διάρκεια τῆς κατοχῆς ἤ τά Σεπτεμβριανά), δείχνει ἀκριβῶς ὅτι πίσω ἀπό τόν χυδαῖο κρατικό τσαμπουκά κρύβεται μιά συλλογική ψυχοσύνθεση γεμάτη ἀνασφάλεια, συμπλέγματα κατωτερότητας καί, τό κυριώτερο, γεμάτη ΕΝΟΧΕΣ.
Τό ζήτημα τῶν ἐνοχῶν εἶναι ἰδιαίτερα σημαντικό, ἐφόσον τό αἷμα τῶν ἀμέτρητων θυμάτων τῆς ὀθωμανικῆς καί νεοτουρκικῆς θηριωδίας εἶναι ἐγκατεστημένο στό πολιτισμικό DNA τοῦ κράτους αὐτοῦ καί τῆς κοινωνίας του. Καί αὐτό συμβαίνει ἐπειδή οὐδέποτε μεταμελήθηκαν καί οὐδέποτε ἀναγνώρισαν τά ἄπειρα ἐγκλήματα τῶν προγόνων τους καί τῶν ἰδίων.
Οἱ μεγάλοι Πατέρες τῆς Ὀρθοδοξίας, καθώς καί οἱ σημαντικές προσωπικότητες τῆς Ψυχανάλυσης κατά τόν 20ό αἰώνα τονίζουν (ἀπό διαφορετική ὀπτική γωνία, ἀλλά συγκλίνοντας στό τελικό συμπέρασμα) ὅτι ἐνοχές γιά βαριά σφάλματα, τίς ὁποῖες δέν ἀποδέχεται ὁ φορέας τους (ἄτομο ἤ ὀμάδα ἀνθρώπων) καί συνεπῶς δέν ἐπιδιώκει καμμιά ἐξιλέωση (θρησκευτική, ἱστορική, πολιτισμική ) γι’ αὐτές, οὔτε παρέχει οὐδεμία ἀποκατάσταση τῆς δικαιοσύνης πρός τά θύματα τῶν ἐγκλημάτων του(ς), αὐτές οἱ ἐνοχές γίνονται ἐρινύες πού καταστρέφουν τόν ψυχικό κόσμο τους καί μετατρέπονται σέ ἐπιθετικότητα. Αἰσθάνονται βαθιά δυσαρμονία καί δυστυχία μέσα τους καί στρέφονται μέ καταστροφική μανία εἴτε ἐναντίον τοῦ ἑαυτοῦ τους (πχ. ναρκωτικά, ἀλκοολισμός, ἐπικίνδυνα σπόρ) εἴτε ἐναντίον τῶν συνανθρώπων τους.
Ἡ δημιουργία τοῦ τουρκικοῦ κράτους ἀπό τούς νεότουρκους ἀποτελεῖ ἀκριβῶς μιά τέτοια κατάσταση: πλήρης ἄρνηση τῶν γενοκτονιῶν καί ἐγκλημάτων, πεισματική ἀπόρριψη τοῦ πραγματικοῦ ἐκδημοκρατισμοῦ, φυγή πρός τά ἐμπρός καί ἐπίδοση σέ ἀκόμη χειρότερα ἐγκλήματα, καθώς καί διαρκής κίνδυνος γιά τήν εἰρήνη στήν περιοχή μας.
Κάθε μορφῆς ἀντίσταση καί καταγγελία ἐναντίον αὐτοῦ τοῦ κράτους-αἴσχους τῆς ἀνθρώπινης ἱστορίας ἀποτελεῖ πράξη ὑπέρ τοῦ πολιτισμοῦ, τῆς ἐλπίδας καί τῆς δημοκρατίας.
Εὐχαριστῶ γιά τή φιλοξενία.
Ἱερομόναχος Ἀθανάσιος Παραβάντσος
Το κείμενο στις 7 Δεκεμβρίου 2025
Σήμερα, Σάββατο πρωί ἀνήμερα τοῦ ἁγίου Νικολάου, μόλις ἄκουσα τό κατάπτυστο κείμενο τῆς ἐφημερίδας Τούρκιε γιά σᾶς, κάθισα ἀμέσως στόν ὑπολογιστή γιά νά γράψω ὅ,τι ἀκολουθεῖ. Παρακαλῶ θερμά νά τό ἀναγνώσετε ἐπακριβῶς καί νά μήν στρογγυλέψετε καμμία διατύπωσή του. Ἀναλαμβάνω πλήρως τήν εὐθύνη γιά τίς ἀπόψεις μου καί, ἐνῶ στίς δύο προηγούμενες ἐπιστολές μου ζήτησα νά ἀποσιωπηθεῖ τό ὄνομά μου διότι ἐπιθυμῶ νά παραμείνω στήν ἀφάνεια, στήν προκειμένη περίπτωση θέλω νά δημοσιευθεῖ, διότι ἐμμέσως πλήν σαφῶς ἀπευθύνομαι στούς γενοκτόνους ἰσλαμοφασίστες τοῦ τουρκικοῦ κράτους.
Ἐκτός ἀπό κληρικός εἶμαι καί ἐπαγγελματίας ψυχοθεραπευτής (μερική ἀπασχόληση) ἀπό τό ἔτος 2002, ἔχοντας σπουδάσει τό συγκεκριμένο ἀντικείμενο στόν Καναδά.
Ἡ διαχρονική στάση καί νοοτροπία τοῦ κράτους-συμμορίας πού ἵδρυσε ὁ γενοκτόνος Ἀτατούρκ, ἀπό ψυχαναλυτική ἄποψη χαρακτηρίζεται ἀπό δύο θεμελιώδη καί κραυγαλέα (ὑποσυνείδητα!) χαρακτηριστικά, τά ὁποῖα εἶναι διαρκῶς παρόντα: ἀπό τήν προβολή (projection) καί ἀπό τήν προβλητική ταύτιση (ὄχι προΣβλητική, projective identification). Ἀμφότερα τά χαρακτηριστικά αὐτά ἀποτελοῦν ψυχοπαθολογικούς μηχανισμούς ἄμυνας ἀπέναντι στό διαλυτικό-παραλυτικό ἄγχος διαφόρων ψυχικῶν ἀσθενειῶν. Ὑπάρχουν καί ὑγιεῖς μηχανισμοί ἄμυνας, ἀλλά αὐτοί οἱ τελευταῖοι δέν περιλαμβάνουν ποτέ τήν προβολή καί τήν προβλητική ταύτιση. Νά τονίσω ὅτι τό εἶδος τῶν ψυχικῶν ἀμυνῶν πού χρησιμοποιεῖ ἕνα ἄτομο ἤ μία ὁμαδα, ἀποτελεῖ καίριο κριτήριο ψυχικῆς ὑγείας ἤ ψυχοπαθολογίας.
-
Προβολή εἶναι τό φαινόμενο ἐκεῖνο ὅπου κάποιος ἔχει βιώματα (πχ. μίσος, φθόνο, δολοπλοκίες κλπ) πού τά νιώθει ἀπαράδεκτα καί ἀνυπόφορα γιά τήν ἰδεατή (τέλεια) εἰκόνα πού φαντάζεται γιά τόν ἑαυτό του καί τά ἀπωθεῖ στό ὑποσυνείδητο, ἐνῶ στό συνειδητό φαντασιώνεται ὅτι ὁ ἄλλος τόν μισεῖ ἤ τόν φθονεῖ! Εἶναι συνηθέστατο φαινόμενο στήν καθημερινότητα καί ἀπό γενική διαγνωστική ἄποψη ἀντιστοιχεῖ στό ἐπίπεδο τῶν νευρώσεων, δηλαδή ἀντιστοιχεῖ σέ «μικρομεσαία» παθολογία (ὄχι ἁπλή).
-
Ἡ προβλητική ταύτιση εἶναι ἀπό τούς πιό βαθεῖς μηχανισμούς παθολογικῆς ἄμυνας: εἶναι τό ψυχικό φαινόμενο ὅπου τό ὑποσυνείδητο ἑνός ἀνθρώπου ἤ ὁμάδας (προσπαθεῖ νά) εἰσβάλλει ἐνεργά στό ὑποσυνείδητο ἄλλου ἀτόμου ἤ ὁμάδας, μέ σκοπό νά προκαλέσει ἐκεῖνα τά ἰσχυρά ἀρνητικά συναισθήματα καί ἀντιδράσεις πού ἡ πρώτη πλευρά θέλει νά ξεφορτωθεῖ ἀπό μέσα της καί νά τά προκαλέσει στή δεύτερη πλευρά. Στήν περίπτωση αὐτή τό ἄτομο ἤ ὁμάδα πού ὑφίσταται τήν προβλητική ταύτιση βιώνει αἰφνίδια συναισθήματα (πχ. μίσος, φθόνο) χωρίς νά γνωρίζει τήν προέλευσή τους καί ἀπορώντας γι’ αὐτά! Ἀπό διαγνωστική ἄποψη ἡ προβλητική ταύτιση ἀντιστοιχεῖ σέ βαριά ψυχοπαθολογία (σοβαρές διαταραχές προσωπικότητας).
Αὐτά ἀκριβῶς τά χαρακτηριστικά ἔχει τό φασιστικό κράτος τῆς Τουρκίας ἀπό τήν ἵδρυσή του. Προβάλλει (μέ τήν ψυχαναλυτική ἔννοια) τήν προϊστορία του (πού ἀποτελεῖ ποινικό μητρῶο, γεμᾶτο γενοκτονίες, αἱματοχυσίες, λεηλασίες κλπ), καθώς καί τίς σύγχρονες ἐπεκτατικές-ληστρικές ἐπιδιώξεις του στά θύματά του. Μέ τόν τρόπο αὐτόν ἀποφεύγει νά ζητήσει ἱστορική συγγνώμη γιά τά ἄπειρα ἐγκλήματα μέ τά ὁποῖα βαρύνεται (πράγμα πού θά ἀπαιτοῦσε γενναῖες δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις καί κατάρρευση τοῦ ἐγκληματικοῦ μύθου περί ἑνιαίας τουρκικῆς ταυτότητας). Ἐπίσης ἡ Τουρκία προσπαθεῖ μονίμως νά διατηρεῖ τά ὑποψήφιά θύματά της (διάφορες γειτονικές χῶρες ἤ λαούς ὅπως οἱ Κοῦρδοι) σέ κατάσταση διαρκοῦς ἄμυνας καί ἐδῶ βρίσκεται τό κλειδί τοῦ ὅλου θέματος.
Ἡ αἴσθηση ἀπειλῆς πού καλλιεργεῖ μονίμως ἡ Τουρκία δέν εἶναι μόνο στρατιωτική, ἀλλά καί ψυχολογική καί κοινωνική. Ἀποδίδει διαρκῶς στά θύματά της «μίσος, φθόνο ἤ καί μηχανορραφίες», ὥστε μέ τήν ὀργανωμένη προπαγάνδα της νά τά φέρει σέ θέση ἀπολογούμενου σχετικά μέ νοοτροπίες, στάσεις καί συμπεριφορές πού χαρακτηρίζουν ἀπολύτως τήν ἴδια! Νάτην λοιπόν ἡ προβολή εἰς βάρος Ἑλλάδας καί Κύπρου, ὅπως ἀκριβῶς τό ἴδιο ἰσχύει γιά τίς ἐπιστημονικοφανεῖς μπουρδολογίες της ΜΙΤ ἐναντίον σας στήν ἐφημερίδα Τούρκιε, πού ἀποτελοῦν τίτλο τιμῆς γιά σᾶς καί γιά τούς σημαντικούς ἐθνικούς ἀγῶνες σας καί πού ἀποδεικνύουν τό πόσο εὔστοχο-καίριας σημασίας εἶναι τό ἔργο σας.
Ἡ προβλητική ταύτιση εἶναι κατά πολύ σοβαρότερη τῆς προβολῆς. Στοχεύει νά παρασύρει τό θύμα της σέ ἀκραῖες καί ἐνστικτώδεις ἀντιδράσεις, ὥστε ἐκ τῶν ὑστέρων τό θύμα νά φανεῖ σάν θύτης. Καί μόνον ὁ λόγος αὐτός ἀρκεῖ γιά να καταδείξει πόσο ἀναγκαία καί κρίσιμη εἶναι ἡ χάραξη ἐθνικῆς ὑψηλῆς στρατηγικῆς ἀπέναντι στόν προαιώνιο ἐχθρό μας, ὥστε νά διαθέτουμε ὅλα τά κλιμακούμενα μέσα ἀπέναντι στίς ἀναρίθμητες, καθημερινές τουρκικές προκλήσεις.
Ἡ ἰδεατή (φαντασιώδης) τουρκική αὐτο-εικόνα εἶναι ὅτι ἀποτελοῦν μιά ἄρχουσα τάξη ἀφεντικῶν, προορισμένων νά διοικοῦν αὐτοκρατορία καί ὅτι οἱ πρώην ὑπόδουλοι λαοί ὄχι μόνον δέν «δικαιοῦνται» νά ἀντιδροῦν στίς ποικίλες ἀπειλές της, ἀλλά θά πρέπει νά αἰσθάνονται καί….«τιμημένοι» ἄν ὑπαχθοῦν καί πάλι σέ μιά νέα ὀθωμανική κατοχή. Δηλαδή οἱ γειτονικοί της λαοί ἀποτελοῦν τάξη ὑπηρετῶν-δούλων τῆς Τουρκίας. Ἀκριβῶς ἐξαιτίας αὐτῆς τῆς φαντασιώδους ψυχοπαθολογικῆς αὐτοεικόνας σκυλιάζουν ἀπέναντι στήν παραμικρή στρατιωτική, πολιτική ἤ….φραστική ἀντίδραση πού θά συναντήσουν.
Θά πρέπει λοιπόν νά ἀποτινάξουμε ἀπό μέσα μας καί τήν παραμικρή ἀπολογητική διάθεση ἀπέναντι στό τουρκικό κράτος, ὥστε ἡ προβολή καί προβλητική ταύτιση πού ἀσκεῖ ἐπάνω μας ἡ τουρκική παράνοια (μέ τήν πλήρη ψυχιατρική ἔννοια τοῦ ὅρου), νά μήν ἔχουν καμμία ἐπίδραση. Δέν χρειάζεται νά ἀποδείξουμε τίποτε καί σέ κανέναν ἀπό ἐκείνους πού καθημερινά ὑπονομεύουν τόν Ἑλληνισμό. Θά τολμοῦσα νά πῶ ὅτι ἡ πηγαία ἑλληνική καλοσύνη καί φιλικότητα, σέ περιόδους ξενικῆς κατοχῆς ἀποτέλεσε μειονέκτημα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ὁ μεγάλος μακεδονομάχος Τέλος Ἄγρας (προσκυνῶ τήν μνήμη του): στήν κορύφωση τοῦ ἀδυσώπητου μακεδονικοῦ ἀγώνα ἐναντίον τῶν δολοφόνων βουλγάρων κομιτατζήδων, εἶχε τήν…«φαεινή» ἰδέα νά προσπαθήσει νά…πείσει τούς κομιτατζῆδες μέ λογικά ἐπιχειρήματα καί καλή θέληση (..!), ὅτι μπορεῖ νά βρεθεῖ μιά συμβιβαστική λύση μεταξύ τῶν δύο πλευρῶν καί νά σταματήσουν οἱ μάχες. Μάταια οἱ πρόκριτοι τῆς Μακεδονίας προσπάθησαν νά τόν μεταπείσουν, τονίζοντας ὅτι ἡ πρόθεσή του ἦταν καθαρή αὐτοκτονία πού θά ἔβλαπτε καίρια τόν μακεδονικό ἀγώνα. Ὁ Ἄγρας παρέμεινε ἀμετάπειστος στήν ἀφέλειά του μέχρι τέλους… Τό ἀποτέλεσμα: οἱ κομιτατζῆδες τόν συνέλαβαν μέ δόλο, τόν ἀποκεφάλισαν καί περιέφεραν τό κομμένο κεφάλι του σάν τρόπαιο στά χωριά γιά νά ρίξουν τό ἠθικό τῶν «γραικομάνων».
Ὅταν ἔχουμε ἰσχυρή ἐθνική καί πολιτισμική ταυτότητα δέν νιώθουμε καμμία ἀνάγκη νά ἀπολογηθοῦμε σέ κανέναν καί γιά τίποτε, ἀλλά θέτουμε ξεκάθαρους στόχους γιά τήν ὑπεράσπιση τῶν ἐθνικῶν μας συμφερόντων καί τούς ἀκολουθοῦμε ἀπαρέγκλιτα, κατατροπώνοντας συγχρόνως τήν προπαγάνδα τοῦ ἀντιπάλου.
Τελειώνοντας, ἄς ἀναφέρω ἕνα ἀκραῖο ἀλλά χαρακτηριστικό παράδειγμα τοῦ τί σημαίνει νά ἀδιαφορεῖ μιά χώρα γιά τήν ἐντύπωση πού προκαλεῖ σέ ἄλλους λαούς καί νά ἔχει στέρεη ἄποψη περί τῆς δικῆς της ἱστορίας. Μόλις 100 χιλιόμετρα νοτίως τοῦ Παρισιοῦ ὑπάρχει μιά μικρή ἐπαρχιακή πόλη πού ἔχει τό ἀπίστευτο-θλιβερό ὄνομα «Θάνατος στούς Ἑβραίους» (γαλλικά: Mort aux Juifs)..!! Προφανῶς τό ὄνομα αὐτό προέρχεται ἀπό τούς μεσαιωνικούς χρόνους. Πρίν λίγα χρόνια δημοσιογράφοι ρώτησαν τόν δήμαρχο τῆς πόλης αὐτῆς γιατί ἀνέχεται ἕνα τέτοιο ἀπηρχαιωμένο καί σκοτεινό ὄνομα τῆς πόλης πού διοικεῖ. Ὑπενθυμίζω ὅτι τό ἑβραϊκό λόμπι στή Γαλλία εἶναι ἰδιαίτερα ἰσχυρό. Ἡ ἀπάντηση τοῦ γάλλου δημάρχου ἦταν κοφτή καί σαφής: «Τό ὄνομα αὐτό ἐκφράζει τήν ἱστορία μας καί τήν ἱστορία μας τήν ἀποδεχόμαστε ὡς ἔχει (μέ τά θετικά καί τά ἀρνητικά της) καί δέν τήν τροποποιοῦμε ἐκ τῶν ὑστέρων». Σέ μᾶς ὑπάρχουν πολλά δημόσια πρόσωπα ἕτοιμα νά ἀπολογηθοῦν γιά τήν «σφαγή» τῆς Τριπολιτσᾶς, ὑπάρχουν ἀκόμη καί ἀπόστρατοι ἀνώτατοι ἀξιωματικοί πού μιλοῦν συχνά στά κανάλια καί διαβεβαιώνουν μέ κάθε τρόπο ὅτι ἔχουν «εἰρηνικές προθέσεις» ἀπέναντι στή γενοκτονική Τουρκία (ἀντί ἡ Τουρκία νά τό πράττει) κλπ.
GEOPOLITICO
Greek Police Mafia: Από τον Μάλαμα στον Γιαννακόπουλο – Τι αποκαλύπτει το Freedom of Press
Μια νέα διάσταση στην υπόθεση του Άγγελου Γιαννακόπουλου, γνωστού ως «Mr Χωριάτικο», αναδεικνύει ο δημοσιογράφος Μπάμπης Πολυχρονιάδης μέσα από έρευνα που παρουσιάζει στο Freedom of Press. Στο επίκεντρο βρίσκεται ένα SMS της 2ας Ιουνίου 2022, το οποίο περιλαμβάνεται, σύμφωνα με τον δημοσιογράφο, σε δικογραφία για τη δολοφονία του επιχειρηματία Γιώργου Μίτσου. Το μήνυμα φέρεται να περιγράφει στενές σχέσεις μεταξύ προσώπου που ταυτοποιείται από την έρευνα ως ο Γιαννακόπουλος και στελέχους του Τμήματος Δίωξης Εκβιαστών, εγείροντας ερωτήματα για πιθανές διασυνδέσεις επιχειρηματικών συμφερόντων με αστυνομικούς και για το κατά πόσον οι συγκεκριμένες πληροφορίες διερευνήθηκαν από τις αρμόδιες αρχές.
Νέα στοιχεία για την υπόθεση της αποκαλούμενης Greek Police Mafia παρουσιάζει ο Μπάμπης Πολυχρονιάδης σε βίντεο του Freedom of Press με τίτλο «Greek Police Mafia: Με τον φούρναρη ο Εκβι – Το SMS του Αστυνόμου Β΄».
Ο δημοσιογράφος επανέρχεται σε μια παλαιότερη δικογραφία, η οποία αφορά τη δολοφονία του ιδιοκτήτη πρατηρίου καυσίμων Γιώργου Μίτσου, στις 18 Ιουνίου 2022, στον Γέρακα Αττικής.
Η έρευνα εστιάζει σε μήνυμα που φέρεται να έστειλε στον Μίτσου ένας αστυνομικός με βαθμό αστυνόμου Β΄, ο οποίος κατονομάζεται στο βίντεο ως «Κώστας Π.».
Σύμφωνα με τον Πολυχρονιάδη, το συγκεκριμένο SMS περιγράφει σχέσεις στελέχους της Δίωξης Εκβιαστών με πρόσωπα που συνδέονται με επιχειρηματικές δραστηριότητες οι οποίες βρίσκονται σήμερα στο επίκεντρο ποινικών ερευνών.
Το στοιχείο που αποκτά ιδιαίτερη σημασία είναι ότι το μήνυμα προηγείται χρονικά τόσο της δολοφονίας του Μίτσου όσο και των πρόσφατων εξελίξεων στην υπόθεση Γιαννακόπουλου.
Το SMS της 2ας Ιουνίου 2022 και ο «φούρναρης»
Ο Πολυχρονιάδης υποστηρίζει ότι το κρίσιμο μήνυμα εστάλη στις 2 Ιουνίου 2022, περίπου δύο εβδομάδες πριν από τη δολοφονία του Γιώργου Μίτσου.
Στο SMS, σύμφωνα με την παρουσίαση του Freedom of Press, γίνεται αναφορά σε πρόσωπο με το προσωνύμιο «Εκβι», το οποίο ο δημοσιογράφος εκτιμά ότι παραπέμπει σε αξιωματικό του Τμήματος Δίωξης Εκβιαστών.
Ο αποστολέας εμφανίζεται να περιγράφει τον συγκεκριμένο αστυνομικό ως στενό φίλο ενός «φούρναρη», ενώ αναφέρει επίσης τα ονόματα «Σουλελέ» και «λογιστή».
Ο Πολυχρονιάδης συνδέει την περιγραφή με τον Άγγελο Γιαννακόπουλο, επικαλούμενος τις υπόλοιπες αναφορές του μηνύματος και τα στοιχεία που έχουν γίνει γνωστά από την πρόσφατη έρευνα για τις επιχειρηματικές δραστηριότητες του τελευταίου.
Πρόκειται, πάντως, για ερευνητική ταυτοποίηση του δημοσιογράφου και όχι για ονομαστική αναφορά στον Γιαννακόπουλο μέσα στο συγκεκριμένο απόσπασμα του SMS.
Ακόμη σοβαρότερος είναι ο ισχυρισμός που παρουσιάζεται για πιθανή οικονομική σχέση μεταξύ του επιχειρηματία και του αστυνομικού.
Σύμφωνα με το Freedom of Press, ο αποστολέας του μηνύματος υποστήριζε ότι ο «φούρναρης» ενδεχομένως είχε παραχωρήσει στο στέλεχος της Δίωξης Εκβιαστών το μισό ποσοστό καφετέριας στο Κολωνάκι.
Η συγκεκριμένη αναφορά δεν αποδεικνύει από μόνη της ότι πραγματοποιήθηκε κάποια μεταβίβαση περιουσιακού στοιχείου ή ότι υπήρξε παράνομη οικονομική συναλλαγή.
Ο δημοσιογράφος, ωστόσο, θέτει το ζήτημα της διερεύνησης αυτής της πληροφορίας από τις αρμόδιες υπηρεσίες.
Η αναφορά στον Δημήτρη Μάλαμα και στη Greek Police Mafia
Ένα δεύτερο σημείο του μηνύματος αφορά τον Δημήτρη Μάλαμα, ο οποίος δολοφονήθηκε το 2019 στο Χαϊδάρι.
Ο Μάλαμας είχε απασχολήσει παλαιότερες δικογραφίες για κυκλώματα παροχής προστασίας σε οίκους ανοχής και παράνομες χαρτοπαικτικές λέσχες.
Σύμφωνα με τον Πολυχρονιάδη, στο SMS γίνεται αναφορά σε αγορά οχήματος ή δικύκλου για τον αποκαλούμενο «Εκβι» από τον Μάλαμα.
Ο ίδιος επισημαίνει ότι η διατύπωση του μηνύματος δεν επιτρέπει να εξακριβωθεί με βεβαιότητα εάν επρόκειτο για αυτοκίνητο BMW ή για δίκυκλο XMAX.
Κατά την έρευνα του Freedom of Press, ο αποστολέας του SMS φέρεται επίσης να υποστηρίζει ότι ο συγκεκριμένος αστυνομικός ηχογραφούσε συνάδελφό του από την Υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων.
Οι αναφορές αυτές, εφόσον επιβεβαιώνονταν από τα πρωτογενή στοιχεία και από ανεξάρτητη έρευνα, θα μπορούσαν να αποκτήσουν ιδιαίτερη σημασία για τη διερεύνηση πιθανών σχέσεων μεταξύ αστυνομικών και προσώπων που έχουν απασχολήσει δικογραφίες οργανωμένου εγκλήματος.
Ωστόσο, το περιεχόμενο ενός μηνύματος τρίτου προσώπου δεν αρκεί για να θεωρηθούν αποδεδειγμένες οι καταγγελλόμενες σχέσεις.
Η δολοφονία Μήτσου και οι προηγούμενες συνομιλίες
Ο Πολυχρονιάδης υπενθυμίζει ότι τον Ιούνιο του 2024 είχαν δημοσιοποιηθεί συνομιλίες, γραπτά μηνύματα και ηχητικά αρχεία που αποδίδονταν στον Γιώργο Μήτσο και στον αστυνόμο Β΄.
Το Freedom of Press είχε ασχοληθεί με αυτά σε προηγούμενο βίντεο, με τίτλο «Greek Police Mafia: Ο κοινός παρονομαστής».
Σύμφωνα με τον δημοσιογράφο, στις συνομιλίες εκείνες γίνονταν αναφορές σε τοποθετήσεις και μεταθέσεις αξιωματικών της ΕΛ.ΑΣ., ενώ αναφέρονταν τα ονόματα του πρώην υπουργού Προστασίας του Πολίτη Τάκη Θεοδωρικάκου, του πρώην υφυπουργού Λευτέρη Οικονόμου και του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη.
Η αναφορά πολιτικών προσώπων σε ιδιωτικές συνομιλίες δεν τεκμηριώνει προσωπική συμμετοχή τους σε παράτυπες ή παράνομες ενέργειες.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνει ο Πολυχρονιάδης σε παλαιότερο μήνυμα, στο οποίο ο Μίτσου φέρεται να υποστήριζε ότι διαθέτει προσβάσεις στην Οικονομική Αστυνομία, στην υπηρεσία Οργανωμένου Εγκλήματος και στη Δίωξη Εκβιαστών, ενώ συζητούσε το ενδεχόμενο μετάθεσης του αστυνομικού στην ΕΥΠ.
Ο δημοσιογράφος διερωτάται πώς ένας επιχειρηματίας μπορούσε να εμφανίζεται ότι είχε τέτοια δυνατότητα παρέμβασης σε ευαίσθητες υπηρεσίες του κρατικού μηχανισμού.
Η υπόθεση της Μυκόνου και οι καταγγελίες για διαρροές πληροφοριών
Η έρευνα συνδέει τα παλαιότερα μηνύματα με τις νεότερες εξελίξεις γύρω από τον Άγγελο Γιαννακόπουλο και τους συνεργάτες του.
Ο Πολυχρονιάδης αναφέρεται σε υπόθεση στη Μύκονο, όπου, όπως υποστηρίζει, ο Γιαννακόπουλος και συνεργάτης του αντιμετωπίζουν κατηγορίες για δωροδοκία υπαλλήλων, οι οποίες σχετίζονται με φερόμενη ενημέρωση για αστυνομικούς ελέγχους σε νυχτερινά καταστήματα.
Παραπέμπει επίσης σε δημοσιεύματα για πιθανές διαρροές πληροφοριών προς συνεργάτη του επιχειρηματία σχετικά με ελέγχους στο νυχτερινό κέντρο Alcatraz.
Το ζήτημα πιθανών διαρροών από κρατικές υπηρεσίες έχει αναδειχθεί και σε άλλα πρόσφατα δημοσιεύματα για την υπόθεση Γιαννακόπουλου, χωρίς αυτό να αποδεικνύει αυτομάτως τους ειδικότερους ισχυρισμούς που περιλαμβάνονται στο SMS του 2022.
Τα ερωτήματα για την έρευνα της ΕΛ.ΑΣ. και τις υπουργικές ευθύνες
Στο τελευταίο μέρος του βίντεο, ο δημοσιογράφος στρέφεται στον χειρισμό των πληροφοριών από τις αρμόδιες υπηρεσίες.
Επικαλείται δημοσίευμα του Ιανουαρίου 2025, σύμφωνα με το οποίο το τμήμα της δικογραφίας που αφορούσε τις σχέσεις και τις επαφές του Γιώργου Μίτσου δεν είχε διαχωριστεί και αποσταλεί στην Εισαγγελία για περαιτέρω διερεύνηση.
Ο Πολυχρονιάδης υποστηρίζει ότι το συγκεκριμένο ζήτημα εγείρει ερωτήματα για την ηγεσία της Ελληνικής Αστυνομίας και για τους υπουργούς Προστασίας του Πολίτη Τάκη Θεοδωρικάκο και Μιχάλη Χρυσοχοΐδη.
Για τον πρώτο, επισημαίνει ότι τα γεγονότα ανάγονται στην περίοδο της υπουργικής του θητείας.
Για τον δεύτερο, διερωτάται εάν είχε ενημερωθεί για την ύπαρξη των μηνυμάτων και εάν πραγματοποιήθηκαν οι απαιτούμενοι έλεγχοι.
Στο ίδιο σημείο κάνει και χωριστή αναφορά σε δικαστική υπόθεση που αφορά τον γιο του Τάκη Θεοδωρικάκου και τον πρώην αρχηγό της ΕΛ.ΑΣ. Μιχάλη Καραμαλάκη. Η αναφορά αυτή δεν τεκμηριώνει άμεση σύνδεση με το SMS που αποτελεί αντικείμενο του βίντεο.
Η βασική καταγγελία του Πολυχρονιάδη είναι ότι πληροφορίες οι οποίες ενδεχομένως θα μπορούσαν να αποτελέσουν αντικείμενο ουσιαστικής ποινικής και πειθαρχικής διερεύνησης δεν φαίνεται, σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλείται, να αξιοποιήθηκαν επαρκώς.
Από το διαθέσιμο υλικό δεν προκύπτει ανεξάρτητη επιβεβαίωση για το εάν διατάχθηκε τελικά έρευνα, ποια ήταν η έκβασή της ή εάν έχουν ληφθεί σχετικές αποφάσεις από την Εισαγγελία ή την ΕΛ.ΑΣ.
Το κρίσιμο ερώτημα που αφήνει η έρευνα
Το βίντεο του Freedom of Press επαναφέρει στο προσκήνιο το ζήτημα της διερεύνησης πιθανών σχέσεων ανάμεσα σε επιχειρηματικά συμφέροντα, πρόσωπα που έχουν απασχολήσει υποθέσεις οργανωμένου εγκλήματος και στελέχη των διωκτικών αρχών.
Ο κεντρικός ισχυρισμός του δημοσιογράφου αφορά ένα μήνυμα που φέρεται να βρισκόταν στη διάθεση των αρμόδιων αρχών ήδη από παλαιότερη δικογραφία.
Η αξία του μηνύματος ως αποδεικτικού στοιχείου, η ταυτότητα των προσώπων που αναφέρονται σε αυτό και η βασιμότητα των περιγραφόμενων σχέσεων απαιτούν επίσημη εξακρίβωση.
Το ουσιαστικό ερώτημα που θέτει ο Πολυχρονιάδης παραμένει εάν το συγκεκριμένο υλικό εξετάστηκε συστηματικά από τις αρμόδιες αρχές και ποια αποτελέσματα προέκυψαν από την αξιολόγησή του.
GEOPOLITICO
Η διεθνής νομολογία για ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα που αφορά την Ελλάδα: Τι δείχνουν 15 υποθέσεις οριοθέτησης και ποια είναι τα μηνύματα για την Τουρκία
Μια ενδιαφέρουσα συζήτηση για το Δίκαιο της Θάλασσας και τις ελληνοτουρκικές διαφορές ανοίγει ο λογαριασμός «Λοχίας Λίνκολν Όσιρις» στο X, παρουσιάζοντας τη νομολογία των διεθνών δικαστηρίων για τις θαλάσσιες οριοθετήσεις από το 1994 έως το 2026. Με αφετηρία αποφάσεις που αφορούν τη Νικαράγουα και την Κολομβία, το Μπαχρέιν και το Κατάρ, καθώς και το Μπανγκλαντές και τη Μιανμάρ, αναδεικνύεται ένα ζήτημα με ιδιαίτερη σημασία για την Ελλάδα: πώς αντιμετωπίζουν τα διεθνή δικαστήρια τα νησιά κατά την οριοθέτηση ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας και τι μπορεί να σημαίνει αυτή η νομολογία για μια ενδεχόμενη προσφυγή στη Χάγη με την Τουρκία.
Η διεθνής δικαστική πρακτική στις θαλάσσιες οριοθετήσεις βρίσκεται στο επίκεντρο ανάρτησης του λογαριασμού «Λοχίας Λίνκολν Όσιρις» (@LinconOsiris2) στην πλατφόρμα X.
Ο συντάκτης παρουσιάζει ένα νήμα 25 αναρτήσεων, στο οποίο, σύμφωνα με την εισαγωγική του τοποθέτηση, συγκεντρώνει τις οριοθετήσεις που προέκυψαν από τη νομολογία του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης (ICJ) και του Διεθνούς Δικαστηρίου για το Δίκαιο της Θάλασσας (ITLOS), κατά την περίοδο 1994–2026.
Στην ανάρτηση γίνεται λόγος για 15 υποθέσεις, εκ των οποίων 11 αποδίδονται στο ICJ και τέσσερις στο ITLOS.
Ο συγκεκριμένος αριθμός δεν μπορεί ακόμη να επιβεβαιωθεί χωρίς τον πλήρη κατάλογο και τα κριτήρια καταμέτρησης που χρησιμοποιεί ο συντάκτης. Οι επίσημες καταγραφές του ITLOS περιλαμβάνουν τρεις κύριες υποθέσεις δικαστικής οριοθέτησης: Μπανγκλαντές–Μιανμάρ, Γκάνα–Ακτή Ελεφαντοστού και Μαυρίκιος–Μαλδίβες.
Ωστόσο, οι τρεις χάρτες που συνοδεύουν την ανάρτηση επιτρέπουν να εξεταστούν ορισμένες ιδιαίτερα σημαντικές αποφάσεις.
Συνολικές Οριοθετήσεις που «Παρήχθησαν» (1994–2026) απο το ICJ και το ITLOS απο την εναρξη εφαρμογης της UNCLOS
Νημα 25 posts
Συνολικές Αποφάσεις:15 Υποθέσεις
-Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης(ΔΔΧ/ICJ):11 Υποθέσεις -Διεθνές Δικαστήριο Δικαιου της Θάλασσας(ITLOS):4 Υποθέσεις https://t.co/9cahW40TaG— Λoχίας Λίνκον Όσιρις gen2🇬🇷🇨🇾🇺🇦🇮🇱🇦🇲🇬🇱 (@LinconOsiris2) November 1, 2026
Νικαράγουα–Κολομβία: Τα νησιά διατηρούν δικαιώματα, αλλά δεν καθορίζουν πάντοτε ολόκληρη την οριοθέτηση
Η απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της 19ης Νοεμβρίου 2012 για τη διαφορά Νικαράγουας–Κολομβίας αποτελεί χαρακτηριστική περίπτωση διαχωρισμού του ζητήματος της κυριαρχίας επί νησιών από το ζήτημα της θαλάσσιας οριοθέτησης.
Το Δικαστήριο αναγνώρισε την κολομβιανή κυριαρχία σε συγκεκριμένα νησιά και θαλάσσιους σχηματισμούς της Καραϊβικής, αλλά κατά την οριοθέτηση έλαβε υπόψη τη γεωγραφική σχέση τους με τις εκτεταμένες ηπειρωτικές ακτές της Νικαράγουας.
Στη διαδικασία εφαρμόστηκε η μεθοδολογία των τριών σταδίων: αρχική προσωρινή γραμμή ίσης απόστασης, εξέταση σχετικών περιστάσεων που δικαιολογούν προσαρμογές και τελικός έλεγχος για ενδεχόμενη έντονη δυσαναλογία.
Ορισμένα νησιωτικά συμπλέγματα διατήρησαν χωριστές θαλάσσιες ζώνες, χωρίς όμως να επεκταθεί απεριόριστα η επίδρασή τους στον καθορισμό της συνολικής οριοθέτησης.
Για την Ελλάδα, η υπόθεση έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς καταδεικνύει ότι η αναγνώριση κυριαρχίας και θαλάσσιων δικαιωμάτων σε ένα νησί δεν συνεπάγεται αυτομάτως πλήρη επήρεια σε κάθε συγκεκριμένη οριοθέτηση.
Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι η απόφαση μπορεί να μεταφερθεί αυτούσια στο Αιγαίο ή στην Ανατολική Μεσόγειο. Η γεωγραφία, οι σχετικές ακτές και οι περιστάσεις κάθε διαφοράς εξετάζονται ξεχωριστά.
Μπαχρέιν–Κατάρ: Η σημασία της κυριαρχίας στα νησιά και της μέσης γραμμής
Το Δικαστήριο εξέτασε ζητήματα κυριαρχίας επί νησιών και μικρότερων θαλάσσιων σχηματισμών και προχώρησε στον καθορισμό ενιαίου θαλάσσιου ορίου.
Αναγνώρισε, μεταξύ άλλων, την κυριαρχία του Μπαχρέιν στα νησιά Χαουάρ και στο Qit’at Jaradah, ενώ το νησί Janan αποδόθηκε στο Κατάρ.
Για την οριοθέτηση χρησιμοποιήθηκε ως αφετηρία η μέση γραμμή, με εξέταση των ιδιαίτερων γεωγραφικών περιστάσεων και των επιπτώσεων μικρών σχηματισμών στην τελική χάραξη.
Η συγκεκριμένη απόφαση παρουσιάζει ενδιαφέρον για την ελληνική συζήτηση, διότι αναδεικνύει τη νομική σημασία των νησιών και των θαλάσσιων σχηματισμών, αλλά και τη διάκριση ανάμεσα στην κυριαρχία επί ενός εδάφους και στον τρόπο με τον οποίο επηρεάζει μια θαλάσσια οριοθέτηση.
Το Δικαστήριο δεν υιοθέτησε την αντίληψη ότι οι μικροί νησιωτικοί σχηματισμοί στερούνται εκ προοιμίου σημασίας. Αντίθετα, εξέτασε τη νομική τους φύση, την κυριαρχία και τη γεωγραφική τους θέση.
Μπανγκλαντές–Μιανμάρ: Το κρίσιμο προηγούμενο για την επήρεια των νησιών
Στις 14 Μαρτίου 2012, το Διεθνές Δικαστήριο για το Δίκαιο της Θάλασσας εξέδωσε απόφαση με ιδιαίτερη σημασία για τη μεθοδολογία οριοθέτησης της ΑΟΖ και της υφαλοκρηπίδας.
Ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα ήταν η αντιμετώπιση του νησιού Σεν Μάρτιν (St. Martin’s Island), το οποίο ανήκει στο Μπανγκλαντές αλλά βρίσκεται κοντά στις ακτές της Μιανμάρ.
Το Δικαστήριο αναγνώρισε στο νησί την προβλεπόμενη επίδραση στην οριοθέτηση της αιγιαλίτιδας ζώνης των 12 ναυτικών μιλίων.
Ωστόσο, δεν του απέδωσε αντίστοιχη επίδραση στην οριοθέτηση της ΑΟΖ και της υφαλοκρηπίδας, επειδή έκρινε ότι κάτι τέτοιο θα προκαλούσε δυσανάλογη παραμόρφωση της θαλάσσιας οριογραμμής.
Η απόφαση αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της διάκρισης μεταξύ του δικαιώματος ενός νησιού να διαθέτει θαλάσσιες ζώνες και της επίδρασης που ασκεί κατά την οριοθέτησή τους με ένα άλλο κράτος.
Για την ελληνική πλευρά, η υπόθεση έχει διπλό ενδιαφέρον. Αφενός επιβεβαιώνει ότι τα νησιά δεν παρακάμπτονται αυτομάτως κατά την οριοθέτηση. Αφετέρου αποδεικνύει ότι η τελική επήρειά τους μπορεί να επηρεάζεται από τη γεωγραφία και την ανάγκη επίτευξης δίκαιης λύσης.
Τι σημαίνει η νομολογία για τις ελληνοτουρκικές διαφορές
Το βασικό ζήτημα για την Ελλάδα είναι η διάκριση ανάμεσα στην ύπαρξη θαλάσσιων δικαιωμάτων και στην έκταση της επήρειας ενός νησιού όταν απαιτείται οριοθέτηση με γειτονικό κράτος.
Η ελληνική θέση στηρίζεται στο άρθρο 121 της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS).
Σύμφωνα με αυτό, τα νησιά διαθέτουν κατ’ αρχήν αιγιαλίτιδα ζώνη, συνορεύουσα ζώνη, ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα, υπό τις προϋποθέσεις της Σύμβασης. Εξαίρεση αποτελούν οι βράχοι που δεν μπορούν να συντηρήσουν ανθρώπινη διαβίωση ή δική τους οικονομική ζωή, οι οποίοι δεν έχουν ΑΟΖ ή υφαλοκρηπίδα.
Η Τουρκία, αντιθέτως, υποστηρίζει ότι κατά την οριοθέτηση πρέπει να λαμβάνονται ιδιαίτερα υπόψη η γεωγραφική διαμόρφωση, το μήκος των ακτών και οι ειδικές περιστάσεις, επιδιώκοντας περιορισμένη επήρεια για ελληνικά νησιά.
Η ελληνική θέση είναι ότι όλα τα ελληνικά νησιά διαθέτουν υφαλοκρηπίδα, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, και ότι η οριοθέτηση πρέπει να βασίζεται στη μέση γραμμή και στις εφαρμοστέες διεθνείς διατάξεις.
Η διεθνής νομολογία δεν παρέχει μια ενιαία απάντηση που θα μπορούσε να εφαρμοστεί αυτομάτως σε κάθε ελληνοτουρκική διαφορά.
Οι αποφάσεις εξετάζουν τη συγκεκριμένη γεωγραφία, τις αντικείμενες ή παρακείμενες ακτές, τη θέση των νησιών και την αναλογικότητα του τελικού αποτελέσματος.
Αυτό σημαίνει ότι η επίκληση μιας απόφασης στην οποία νησί έλαβε μειωμένη επήρεια δεν επαρκεί για να θεμελιώσει αντίστοιχο αποτέλεσμα στο Αιγαίο ή στην Ανατολική Μεσόγειο.
Αντίστοιχα, η γενική αναγνώριση θαλάσσιων δικαιωμάτων στα νησιά δεν προδικάζει ότι αυτά θα έχουν πάντοτε πλήρη επήρεια σε μια δικαστική οριοθέτηση.
Το μεγάλο ερώτημα: Μπορεί η Ελλάδα να προσφύγει στη Χάγη;
Η μελέτη των διεθνών αποφάσεων αναδεικνύει και ένα δεύτερο κρίσιμο ζήτημα: την ίδια τη δυνατότητα δικαστικής επίλυσης της ελληνοτουρκικής διαφοράς.
Η Ελλάδα είχε ήδη προσφύγει μονομερώς στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης στις 10 Αυγούστου 1976 για το ζήτημα της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου.
Το Δικαστήριο, όμως, με απόφαση της 19ης Δεκεμβρίου 1978, έκρινε ότι δεν διέθετε δικαιοδοσία για την εξέταση της ουσίας της υπόθεσης.
Η απόφαση δεν δικαίωσε τις τουρκικές θέσεις για την υφαλοκρηπίδα ούτε απέρριψε τις ελληνικές ως προς την ουσία. Περιορίστηκε στο ζήτημα της δικαιοδοσίας.
Σήμερα, η ουσιαστική διαφορά παραμένει ότι η Τουρκία δεν έχει αποδεχθεί τη γενική υποχρεωτική δικαιοδοσία του ICJ. Συνεπώς, για μια κοινή προσφυγή απαιτείται κατά κανόνα ειδική συμφωνία, το λεγόμενο συνυποσχετικό, που θα προσδιορίζει το αντικείμενο της διαφοράς.
Αυτό αποτελεί κεντρικό στοιχείο της συζήτησης, καθώς η ελληνική πλευρά αναγνωρίζει ως αντικείμενο προς οριοθέτηση την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ, ενώ η Άγκυρα θέτει ευρύτερα ζητήματα στις διμερείς σχέσεις.
Τα συμπεράσματα που προκύπτουν από τους τρεις χάρτες
Η ανάρτηση του «Λοχία Λίνκολν Όσιρις» προσφέρει αφορμή για να εξεταστεί η πρακτική των διεθνών δικαστηρίων, πέρα από τις γενικές πολιτικές διακηρύξεις που συχνά κυριαρχούν στη δημόσια συζήτηση.
Από τις συγκεκριμένες αποφάσεις προκύπτουν τρεις βασικές διαπιστώσεις.
Πρώτον, η κυριαρχία σε ένα νησί και η αναγνώριση των θαλάσσιων δικαιωμάτων του αποτελούν διαφορετικό νομικό ζήτημα από τον προσδιορισμό της επήρειάς του κατά την οριοθέτηση.
Δεύτερον, η μέση γραμμή ή η ίση απόσταση αποτελεί σημαντική αφετηρία στη σύγχρονη νομολογία, αλλά μπορεί να υποστεί προσαρμογές εφόσον συντρέχουν σχετικές περιστάσεις.
Τρίτον, δεν υπάρχει δικαστικός κανόνας που να εξασφαλίζει εκ των προτέρων πλήρη ή μειωμένη επήρεια για όλα τα νησιά, ανεξάρτητα από το μέγεθος, τη θέση και τη γεωγραφία τους.
Για την Ελλάδα, επομένως, η συστηματική μελέτη της νομολογίας είναι απαραίτητη όχι μόνο για την τεκμηρίωση των δικαιωμάτων της, αλλά και για την ακριβή αξιολόγηση των νομικών και διπλωματικών παραμέτρων μιας ενδεχόμενης διαδικασίας οριοθέτησης.
Η διεθνής δικαιοσύνη δεν λειτουργεί με έναν προκαθορισμένο χάρτη. Κάθε υπόθεση εξετάζεται με βάση τα ιδιαίτερα πραγματικά και νομικά δεδομένα της.
GEOPOLITICO
Η Ιταλία επενδύει στη Μισράτα και μπαίνει δυναμικά στον ανταγωνισμό με Τουρκία και Κίνα για τη Λιβύη
Η Ρώμη ενισχύει την οικονομική και βιομηχανική παρουσία της στη Λιβύη, επιδιώκοντας να μετατρέψει τη Μισράτα σε βασικό κόμβο σύνδεσης της Ευρώπης με την υποσαχάρια Αφρική. Με τη συμμετοχή μεγάλων ιταλικών επιχειρήσεων, όπως η MSC και η Fincantieri, και με τη δημιουργία μόνιμου γραφείου του Ιταλολιβυκού Εμπορικού Επιμελητηρίου, η Ιταλία διεκδικεί μεγαλύτερο μερίδιο σε μια αγορά όπου η Τουρκία και η Κίνα έχουν ήδη σημαντική παρουσία. Στο επίκεντρο βρίσκονται οι λιμενικές υποδομές, οι εμπορικοί διάδρομοι προς την Αφρική, η βιομηχανία και η ασφάλεια των υποθαλάσσιων δικτύων.
Η Μισράτα, ένα από τα σημαντικότερα εμπορικά και βιομηχανικά κέντρα της Λιβύης, συγκεντρώνει το ενδιαφέρον της ιταλικής επιχειρηματικής κοινότητας, η οποία επιχειρεί να ενισχύσει την παρουσία της στη βορειοαφρικανική χώρα.
Την Κυριακή 1 Νοεμβρίου 2026 πραγματοποιήθηκε στην Ελεύθερη Ζώνη της πόλης το Λιβυοϊταλικό Φόρουμ Επιχειρηματικότητας και Επενδύσεων, με αντικείμενο την ανάπτυξη εμπορικών, βιομηχανικών και επενδυτικών συνεργασιών.
Σύμφωνα με το ιταλικό πρακτορείο Agenzia Nova, η πρώτη ουσιαστική κίνηση ήταν τα εγκαίνια μόνιμου γραφείου του Ιταλολιβυκού Εμπορικού Επιμελητηρίου, το οποίο θα υποστηρίζει τις ιταλικές επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται ή επιθυμούν να επενδύσουν στη Λιβύη.
Ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου, Νικόλα Κολίκι, ξεκαθάρισε ότι στόχος δεν είναι μια συμβολική παρουσία, αλλά η δημιουργία εμπορίου, επενδύσεων και θέσεων εργασίας, με παράλληλη εκπαίδευση προσωπικού και τεχνικών.
Ένας εμπορικός διάδρομος από τη Μεσόγειο προς την υποσαχάρια Αφρική
Το σημαντικότερο στοιχείο του σχεδιασμού είναι η επιδίωξη να αποκτήσει η Μισράτα ρόλο διαμετακομιστικού κέντρου για την ευρύτερη αφρικανική αγορά.
Ο υπουργός Μεταφορών της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας της Λιβύης, Μοχάμεντ αλ Σαχούμπι, παρουσίασε την προοπτική ανάπτυξης οδικών συνδέσεων προς τον Νότο.
Το σχέδιο προβλέπει τη δημιουργία ασφαλούς εμπορικού διαδρόμου, μέσω του οποίου τα λιμάνια της Λιβύης θα μπορούν να εξυπηρετούν τις αγορές του Νίγηρα, του Τσαντ και του Μάλι.
Πρόκειται για σχεδιασμό που, εφόσον υλοποιηθεί, θα συνδέσει τις μεσογειακές θαλάσσιες μεταφορές με τα χερσαία εμπορικά δίκτυα της υποσαχάριας Αφρικής.
Η στρατηγική σημασία ενός τέτοιου εγχειρήματος είναι εμφανής. Η Μισράτα θα μπορεί να λειτουργήσει όχι μόνο ως λιμάνι εισαγωγής εμπορευμάτων στη Λιβύη, αλλά και ως διαμετακομιστικός κόμβος για χώρες της αφρικανικής ενδοχώρας.
Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται η συνεργασία με τον ναυτιλιακό όμιλο MSC.
Σύμφωνα με τον πρόεδρο της Επιτροπής Διαχείρισης της Ελεύθερης Ζώνης, Μόχσεν αλ Σακούτρι, το λιμάνι διακίνησε το 2025 περισσότερα από 750.000 TEU, ενώ η παρουσία της MSC αναμένεται να ενισχύσει περαιτέρω τις δυνατότητές του.
Το μοντέλο Tanger Med και η ανάπτυξη της βιομηχανίας
Οι ιταλικές επιχειρήσεις δεν περιορίζουν το ενδιαφέρον τους στη διακίνηση εμπορευμάτων.
Ο Φεντερίκο Κάρντου, εκπρόσωπος της Confindustria Assafrica e Mediterraneo, παρουσίασε ως παράδειγμα το Tanger Med του Μαρόκου, όπου η ανάπτυξη λιμενικών εγκαταστάσεων συνδυάστηκε με τη δημιουργία βιομηχανικών μονάδων.
Η ίδια προσέγγιση εξετάζεται και για τη Μισράτα.
Ο σχεδιασμός προβλέπει τη μετάβαση από ένα λιμάνι που κυρίως δέχεται εισαγωγές σε έναν παραγωγικό κόμβο, από τον οποίο θα πραγματοποιούνται εξαγωγές.
Σε αυτό το πλαίσιο, η ιταλική επιχειρηματική αποστολή έχει προγραμματίσει επισκέψεις στο χαλυβουργικό συγκρότημα Lisco, στον όμιλο τροφίμων Al Naseem, καθώς και σε μονάδες παραγωγής κεραμικών και χρωμάτων.
Τουρκία και Κίνα διεκδικούν επίσης μερίδιο
Η ιταλική προσπάθεια αναπτύσσεται σε ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον.
Στη Μισράτα δραστηριοποιούνται ήδη τουρκικές και κινεζικές επιχειρήσεις στους τομείς των μεταφορών, της βιομηχανίας και της τεχνολογίας.
Ιδιαίτερη σημασία έχει η κινεζική παρουσία στις ψηφιακές υποδομές, καθώς στο Φόρουμ συμμετείχαν και εκπρόσωποι της Huawei, διερευνώντας νέες επιχειρηματικές δυνατότητες.
Η Τουρκία, από την πλευρά της, διατηρεί ευρύτερη στρατιωτική και πολιτική παρουσία στη δυτική Λιβύη. Η οικονομική της δραστηριότητα προστίθεται σε αυτό το ήδη σύνθετο περιφερειακό περιβάλλον.
Για την Ιταλία, η διατήρηση ισχυρών οικονομικών σχέσεων με τη Λιβύη έχει σημασία τόσο για τα εμπορικά της συμφέροντα όσο και για τη θέση της στη νότια Μεσόγειο.
Τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στο Φόρουμ δείχνουν ότι η Ρώμη εξακολουθεί να διαθέτει σημαντικό οικονομικό πλεονέκτημα.
Κατά το πρώτο τετράμηνο του 2026, η Ιταλία ήταν ο μεγαλύτερος προμηθευτής της Λιβύης, με μερίδιο 16,5%, μπροστά από την Κίνα και την Τουρκία.
Fincantieri: Στο επίκεντρο η ασφάλεια των υποθαλάσσιων υποδομών
Ξεχωριστό ενδιαφέρον παρουσιάζει η παρουσία της Fincantieri, ενός από τους σημαντικότερους ναυπηγικούς ομίλους της Ευρώπης.
Ο αντιπρόεδρός της, Ενρίκο Ντέλα Γκάτα, υπογράμμισε ότι η προστασία των θαλάσσιων και υποθαλάσσιων υποδομών αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την οικονομική ανάπτυξη.
Η αναφορά αφορά υποδομές που συνδέονται ολοένα περισσότερο με την ενέργεια και τις τηλεπικοινωνίες.
Το συγκεκριμένο ζήτημα αποκτά ιδιαίτερη σημασία στη Μεσόγειο, όπου τα υποθαλάσσια καλώδια, οι ενεργειακές συνδέσεις και οι θαλάσσιες μεταφορές αποτελούν κρίσιμα στοιχεία της περιφερειακής οικονομίας.
Ο Ντέλα Γκάτα αναφέρθηκε επίσης στην ανάγκη κατάρτισης εξειδικευμένου προσωπικού, καθώς η τεχνητή νοημοσύνη και η ρομποτική μεταβάλλουν τις απαιτήσεις της ναυπηγικής βιομηχανίας.
Οι δυσκολίες για τους επενδυτές
Παρά το επενδυτικό ενδιαφέρον, η δραστηριοποίηση στη Λιβύη εξακολουθεί να συνοδεύεται από σημαντικές δυσκολίες.
Ιταλοί επιχειρηματίες επισήμαναν τα προβλήματα στις πληρωμές, στις τραπεζικές διαδικασίες και στην έκδοση ενέγγυων πιστώσεων.
Σε αρκετές περιπτώσεις απαιτείται η μεσολάβηση τραπεζών τρίτων χωρών, αυξάνοντας το κόστος και καθυστερώντας την ολοκλήρωση των συναλλαγών.
Παράλληλα, οι συνθήκες ασφαλείας παραμένουν παράγοντας που επηρεάζει την προσέλκυση ευρωπαϊκών κεφαλαίων.
Ακριβώς γι’ αυτό, η δημιουργία μόνιμου γραφείου του Ιταλολιβυκού Εμπορικού Επιμελητηρίου θεωρείται σημαντική για τη διευκόλυνση των επενδυτών και την ανάπτυξη συνεργασιών με αξιόπιστους τοπικούς εταίρους.
Η Ρώμη ενισχύει την παρουσία της στη δυτική Λιβύη
Σε διπλωματικό επίπεδο, ο Ιταλός πρέσβης στη Λιβύη, Τζανλούκα Αλμπερίνι, εξέφρασε την επιθυμία για νέες απευθείας αεροπορικές συνδέσεις με τη Μισράτα, μετά την πρόοδο που έχει σημειωθεί στις συνδέσεις με την Τρίπολη και τη Βεγγάζη.
Παράλληλα, αναφέρθηκε θετικά στην προβλεπόμενη συνεργασία με λιμάνια της δυτικής Σικελίας.
Η ιταλική επιχειρηματική αποστολή συνεχίζεται στις 2 Νοεμβρίου με επισκέψεις σε σημαντικές βιομηχανικές εγκαταστάσεις της Μισράτα και συναντήσεις μεταξύ επιχειρήσεων των δύο χωρών.
Το ενδιαφέρον της Ρώμης δεν εξαντλείται στην αύξηση των εξαγωγών της προς τη λιβυκή αγορά. Ο σχεδιασμός που παρουσιάστηκε στο Φόρουμ περιλαμβάνει παραγωγικές επενδύσεις, λιμενικές υποδομές, οδικές συνδέσεις και τεχνολογική συνεργασία.
Σε μια χώρα όπου η Τουρκία και η Κίνα διεκδικούν επίσης οικονομική επιρροή, η Ιταλία επιχειρεί να αξιοποιήσει την ισχυρή εμπορική της θέση και να αποκτήσει μόνιμο ρόλο στην ανάπτυξη της Μισράτα.
Greek Police Mafia: Από τον Μάλαμα στον Γιαννακόπουλο – Τι αποκαλύπτει το Freedom of Press
Μια νέα διάσταση στην υπόθεση του Άγγελου Γιαννακόπουλου, γνωστού ως «Mr Χωριάτικο», αναδεικνύει ο δημοσιογράφος Μπάμπης Πολυχρονιάδης μέσα από έρευνα...
Η διεθνής νομολογία για ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα που αφορά την Ελλάδα: Τι δείχνουν 15 υποθέσεις οριοθέτησης και ποια είναι τα μηνύματα για την Τουρκία
Μια ενδιαφέρουσα συζήτηση για το Δίκαιο της Θάλασσας και τις ελληνοτουρκικές διαφορές ανοίγει ο λογαριασμός «Λοχίας Λίνκολν Όσιρις» στο X,...
Η Ιταλία επενδύει στη Μισράτα και μπαίνει δυναμικά στον ανταγωνισμό με Τουρκία και Κίνα για τη Λιβύη
Η Ρώμη ενισχύει την οικονομική και βιομηχανική παρουσία της στη Λιβύη, επιδιώκοντας να μετατρέψει τη Μισράτα σε βασικό κόμβο σύνδεσης...
Από το Λαντάκ μέχρι την Ταϊβάν, η Ινδία και οι ΗΠΑ χρειάζονται μια κοινή στρατηγική απέναντι στην Κίνα
Η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης θα απαιτήσει περισσότερα από την επίλυση των εμπορικών διαφορών. Η συντονισμένη αποτροπή θα μπορούσε να συνδέσει...
Τα όπλα της Ελλάδας απέναντι στην Τουρκία
Ο Σάββας Καλεντερίδης φιλοξενεί στην εκπομπή Geopolitics τον πρέσβη επί τιμή Γιώργο Αϋφαντή, σε μια συζήτηση για τα ελληνοτουρκικά, την...
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
GEOPOLITICO2 μήνες πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO2 μήνες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
GEOPOLITICO2 μήνες πρινΙνδός στρατηγός προειδοποιεί τον Ερντογάν: «Θα κάνουμε κομμάτια κάθε τουρκική αρμάδα που θα σπεύσει να βοηθήσει το Πακιστάν»
-
GEOPOLITICO2 μήνες πρινΣύμβαση ΟΗΕ της Βαρκελώνης: “Άγκυρα, έχεις υπογράψει”! “Αθήνα για ποιον λόγο σιωπάς”;
-
Πολιτική2 μήνες πρινΣΟΚ στη Λέσβο! Τούρκοι τουρίστες έβαλαν στο νησί αυτοκίνητο με εικόνα του σφαγέα Κεμάλ στο παρμπρίζ