Το επόμενο τεστ των Συμφωνιών του Αβραάμ του 2020 μεταφέρεται από τις διπλωματικές αιθουσες στα εργοστάσια. Στο Air Show του Μαρακές, το Ισραήλ εγκαινίασε το πρώτο του επίσημο εθνικό περίπτερο σε μαροκινή αμυντική έκθεση, ενώ τα παραγωγικά σχέδια της Moroccan Military Industry (MMI) προσέφεραν ένα συγκεκριμένο μέτρο για το πόσο μακριά μπορούν να φτάσουν οι δεσμοί ασφαλείας: από τις πωλήσεις ισραηλινών όπλων προς την εγχώρια κατασκευή.

Το ερώτημα είναι αν αυτή η στροφή μπορεί να προσφέρει συστήματα σε μεγάλη κλίμακα, να υποστηρίξει τις μαροκινές δυνάμεις και να προσελκύσει ξένους πελάτες.

Από τότε που το Μαρόκο και το Ισραήλ ομαλοποίησαν τις σχέσεις τους το 2020 και υπέγραψαν συμφωνία αμυντικής συνεργασίας το 2021, η σχέση ασφαλείας τους έχει επεκταθεί από τις αγορές εξοπλισμών στην τεχνική συνεργασία και τα βιομηχανικά έργα.

Οργανωμένη υπό την αιγίδα της SIBAT, της Διεύθυνσης Διεθνούς Αμυντικής Συνεργασίας του Υπουργείου Άμυνας του Ισραήλ, η αντιπροσωπεία έφερε κορυφαίους στρατιωτικούς και βιομηχανικούς ηγέτες στη Βόρεια Αφρική.

Ο Διευθυντής της SIBAT, Ταξίαρχος (ε.α.) Yair Kulas, ο Στρατιωτικός Ακόλουθος Συνταγματάρχης Sharon Itach, ο Επικεφαλής της Αποστολής Yosef Ben David και ο Διευθύνων Σύμβουλος της Rafael, Yoav Tourgeman, συμμετείχαν μαζί με ανώτερα στελέχη της Israel Aerospace Industries (IAI) και της Elbit Systems στην έκθεση. Συγκεντρώθηκαν μαζί με τον Μαροκινό Αναπληρωτή Υπουργό Αρμόδιο για τη Διοίκηση Εθνικής Άμυνας, Abdellatif Loudiyi.

Η ίδρυση της Moroccan Military Industry (MMI) αποτελεί ένα περαιτέρω βήμα: Το Ραμπάτ επιδιώκει όχι μόνο να αποκτήσει προηγμένα συστήματα, αλλά και να συναρμολογεί και να κατασκευάζει επιλεγμένο εξοπλισμό στο εσωτερικό της χώρας. Η εγχώρια παραγωγή θα μπορούσε να μειώσει την έκθεση σε εξωτερικές διαταραχές εφοδιασμού, αν και ο βαθμός της μαροκινής προστιθέμενης αξίας θα εξαρτηθεί από το τι κατασκευάζεται τοπικά και πόση τεχνολογία μεταφέρεται.

Συνδεδεμένη με την Elbit Systems μέσω αναφερόμενων ιδιοκτησιακών δεσμών και της χρήσης ισραηλινής τεχνολογίας, η MMI αντικατοπτρίζει την προσπάθεια του Ραμπάτ να δημιουργήσει μια εγχώρια αμυντική-βιομηχανική βάση. Σε ολόκληρη τη Βόρεια Αφρική, τα εξελιγμένα στρατιωτικά συστήματα και εξαρτήματα εξαρτώνται εδώ και καιρό σε μεγάλο βαθμό από ξένους προμηθευτές. Η τοπική κατασκευή προσφέρει στο Μαρόκο έναν τρόπο να διευρύνει τον ρόλο του στη συναρμολόγηση, την παραγωγή πυρομαχικών και την υποστήριξη εξοπλισμού.

Το βιομηχανικό αποτύπωμα της MMI περιλαμβάνει μια εγκατάσταση οπλικών συστημάτων στο Midparc, κοντά στην Καζαμπλάνκα, και ένα έργο πυρομαχικών στο Sidi Yahya. Οι δημοσιευμένες αναφορές διαφέρουν ως προς το πόση κατασκευή πραγματοποιείται ήδη στη δεύτερη τοποθεσία, αφήνοντας ασαφή την κλίμακα της τρέχουσας παραγωγής.

Σύμφωνα με τον γενικό διευθυντή της εταιρείας, το 99% του εργατικού δυναμικού της, συμπεριλαμβανομένων των μηχανικών, είναι Μαροκινοί. Αυτό αποτελεί απόδειξη της τοπικής συμμετοχής, αν και δεν αποδεικνύει πόση τεχνογνωσία σχεδιασμού ή έλεγχο στην βασική τεχνολογία έχει αποκτήσει το Μαρόκο.

Το επόμενο ορόσημο είναι η σχεδιαζόμενη έναρξη των παραδόσεων τον Μάρτιο του 2027. Η MMI αναφέρει ότι θα παράγει πύργους μάχης για θωρακισμένα οχήματα Tata 8×8 που συναρμολογούνται στο Μαρόκο.

Παράλληλα, η MMI αναπτύσσει μια αντι-drone έκδοση του πύργου χρησιμοποιώντας πυρομαχικά 30 mm εξοπλισμένα με μικροσκοπικούς αισθητήρες ραντάρ. Σύμφωνα με την περιγραφή της εταιρείας, ο αισθητής προορίζεται να πυροδοτεί μια έκρηξη κοντά σε ένα πλησιάζον drone, απελευθερώνοντας θραύσματα βολφραμίου για την καταστροφή του.

Ο στόχος είναι να παράσχει μια χαμηλότερου κόστους εναλλακτική λύση έναντι της αναχαίτισης με πυραύλους, αλλά η αντι-drone παραλλαγή θα πρέπει να περιγραφεί ως μια δυνατότητα υπό ανάπτυξη και όχι ως ένα σύστημα που έχει ήδη αποδειχθεί στην υπηρεσία του μαροκινού στρατού.

Η MMI σχεδιάζει επίσης να παράγει αυτοκινούμενα συστήματα όλμων και δηλώνει ότι αναμένει να πραγματοποιήσει εξαγωγές σε ευρωπαϊκό μέλος του ΝΑΤΟ, αν και ο πελάτης, το χρονοδιάγραμμα παράδοσης και ο όγκος της παραγγελίας παραμένουν αδήλωτα.

Η Αλγερία παραμένει βασικός αμυντικός εταίρος της Ρωσίας και διαθέτει σημαντικά αποθέματα βαρέων θωρακισμένων, μαχητικών αεροσκαφών και συστημάτων αεράμυνας. Το Αλγέρι συνεχίζει επίσης να υποστηρίζει το Μέτωπο Πολισάριο στη Δυτική Σαχάρα, διατηρώντας έναν ανταγωνισμό ασφαλείας με το Ραμπάτ, τον οποίο ούτε η ομαλοποίηση με το Ισραήλ ούτε η νέα αμυντική τεχνολογία έχουν επιλύσει.

Στο Air Show του Μαρακές, οι ισραηλινές εταιρείες παρουσίασαν μια σειρά από στρατιωτικές τεχνολογίες, από τα περιπλανώμενα πυρομαχικά (loitering munitions) Hero της UVision και τις τακτικές πλατφόρμες της XTEND, μέχρι τα συστήματα πλοήγησης χωρίς GPS της Asio Technologies. Τα εκθέματα υπογράμμισαν το εύρος της ισραηλινής αμυντικής τεχνολογίας που προσφέρεται, αν και δεν σημαίνουν απαραίτητα ότι το Μαρόκο έχει αγοράσει ή αναπτύξει κάθε σύστημα που παρουσιάστηκε.

Πέρα από τον χώρο της έκθεσης, η ισραηλινή τεχνολογία ριζώνει ήδη στην αμυντική βιομηχανία του Μαρόκου. Τον Νοέμβριο του 2025, η BlueBird Aero Systems, θυγατρική της Israel Aerospace Industries, προώθησε το τοπικό της πρόγραμμα SpyX, με αναφορές της αμυντικής βιομηχανίας να περιγράφουν μια εγκατάσταση παραγωγής στο Benslimane και εκπαίδευση για Μαροκινούς τεχνικούς ενόψει της εγχώριας κατασκευής.

Παραμένει ασαφές πόσα εγχωρίως παραγόμενα συστήματα SpyX έχουν ενταχθεί στην υπηρεσία των μαροκινών δυνάμεων. Η BlueBird αναφέρει επίσης ότι ο μαροκινός στρατός λειτουργεί τα συστήματα επιτήρησης WanderB-VTOL και ThunderB-VTOL για συλλογή πληροφοριών, ασφάλεια συνόρων, προστασία νηοπομπών και άλλες αποστολές.

Πιο νότια, η αστάθεια στο Σαχέλ, τροφοδοτούμενη από αντάρτικες ομάδες, δίκτυα λαθρεμπορίου και αντικρουόμενα ξένα συμφέροντα ασφαλείας, αποτελεί μια διαρκή απειλή για τη σταθερότητα της Βόρειας Αφρικής.

Η χρήση drones επιτήρησης από τις μαροκινές δυνάμεις για αποστολές ασφάλειας συνόρων μπορεί να τις βοηθήσει να παρακολουθούν απομακρυσμένες περιοχές και να ανταποκρίνονται σε πιθανή διείσδυση. Η αξία τους είναι πιο περιορισμένη αλλά ουσιαστική: η διαρκής επιτήρηση μπορεί να βελτιώσει την επίγνωση της κατάστασης σε απομακρυσμένα εδάφη και να παράσχει πρωιμότερη προειδοποίηση για πιθανή διείσδυση.

Οι ισραηλινές εταιρείες στο Μαρακές παρουσίασαν επίσης ηλεκτροοπτικές τεχνολογίες και τεχνολογίες δορυφορικών επικοινωνιών που θα μπορούσαν να βελτιώσουν τη μαροκινή παρακολούθηση των προσβάσεών της στον Ατλαντικό και τη Μεσόγειο, εάν αποκτηθούν και ενσωματωθούν.

Αυτές οι δυνατότητες δεν μπορούν να εξαλείψουν την ευρύτερη απειλή του Σαχέλ, αλλά μπορούν να δώσουν στις μαροκινές δυνάμεις μια καλύτερη εικόνα της επικράτειας που πρέπει να υπερασπιστούν.

Το στρατηγικό ερώτημα είναι αν το Ραμπάτ θα προχωρήσει πέρα από την αγορά μεμονωμένων συστημάτων προς τη συντήρηση και την ενσωμάτωση περισσότερων από αυτές τις δυνατότητες εντός της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας του.

Το Μαρόκο είναι εταίρος στον Μεσογειακό Διάλογο του ΝΑΤΟ, ένα πλαίσιο συνεργασίας και όχι ιδιότητα μέλους του ΝΑΤΟ. Για την Ισπανία και άλλα νοτιοευρωπαϊκά κράτη, οι ισχυρότερες μαροκινές αμυντικές δυνατότητες θα μπορούσαν να υποστηρίξουν τη συνεργασία για τη θαλάσσια ασφάλεια, αν και οι μακροχρόνιες ευαισθησίες σχετικά με τη Σεούτα και τη Μελίγια παραμένουν.

Η αμερικανική άσκηση African Lion προσφέρει ένα πιο συγκεκριμένο μέτρο στρατιωτικής συνεργασίας: Το Ισραήλ συμμετείχε στην έκδοση του 2025 μαζί με το Μαρόκο και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Αυτό αποδεικνύει μια υπάρχουσα βάση για πολυεθνική στρατιωτική συνεργασία, αλλά δεν δημιουργεί μια ενιαία ισραηλινο-μαροκινή-αμερικανική διοίκηση ή ένα κοινό αμυντικό δίκτυο για το Γιβραλτάρ.

Για το Ισραήλ, η αξία της σχέσης εκτείνεται πέρα από τις άμεσες πωλήσεις όπλων. Η συμπαραγωγή μπορεί να διευρύνει τις αγορές για την ισραηλινή τεχνολογία, να δημιουργήσει μακροπρόθεσμες σχέσεις συντήρησης και βιομηχανίας και να βοηθήσει το Μαρόκο να αναπτύξει την ικανότητα υποστήριξης του εξοπλισμού στο εσωτερικό του.

To οικονομικό όφελος εξαρτάται από τα συμβόλαια που θα εξασφαλιστούν στην πράξη· το στρατηγικό όφελος εξαρτάται από το αν η παραγωγή, η παράδοση και η συντήρηση αποδειχθούν αξιόπιστες με την πάροδο του χρόνου.

Αυτή η ρύθμιση απαιτεί επίσης πειθαρχία. Η μεταφορά τεχνολογίας μπορεί να εμβαθύνει τη συνεργασία, αλλά οι ισραηλινές εταιρείες πρέπει να προστατεύσουν την ευαίσθητη πνευματική ιδιοκτησία, ενώ αποφασίζουν πόση κατασκευαστική και τεχνική τεχνογνωσία θα μεταφέρουν τοπικά.

Η αξία της σχέσης θα μετρηθεί από τη διατηρήσιμη παραγωγή, τη αξιόπιστη συντήρηση και τις επαναλαμβανόμενες παραγγελίες, όχι από διακηρύξεις για μια νέα περιφερειακή τάξη πραγμάτων.

Το πραγματικό τεστ ξεκινά μετά το Air Show του Μαρακές: εάν η MMI παραδώσει τους πύργους μάχης εντός χρονοδιαγράμματος, εάν το Μαρόκο μπορεί να συντηρήσει και να ενσωματώσει τα συστήματα που παράγει και εάν η εταιρεία κερδίσει παραγγελίες εξαγωγής πέρα από την εγχώρια αγορά της.

Εάν εκπληρωθούν αυτά τα ορόσημα, οι Συμφωνίες του Αβραάμ θα έχουν παράγει κάτι πιο ουσιαστικό από τον διπλωματικό συμβολισμό: μια μαροκινή αμυντική βιομηχανία χτισμένη εν μέρει πάνω στην ισραηλινή τεχνολογία.

Η Αλγερία δεν βρίσκεται αντιμέτωπη με μια αδιάσπαστη ασπίδα σήμερα. Παρακολουθεί έναν γείτονα να χτίζει περισσότερο τη δική του αμυντική ικανότητα.

meforum.org

Αναδύεται ένας νέος άξονας στον παγκόσμιο ανταγωνισμό για τους φυσικούς πόρους και ο Ινδικός Ωκεανός λειτουργεί ως γέφυρα. Εξελίσσεται σε έναν κρίσιμο διάδρομο που συνδέει τον ορυκτό πλούτο της Αφρικής με τις βιομηχανικές φιλοδοξίες της Ασίας. Στο ένα άκρο αυτού του στρατηγικού διαδρόμου βρίσκεται η Αφρική και τα ορυκτά της μετατρέπονται στο νέο πεδίο γεωστρατηγικού ανταγωνισμού.

Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Ελληνικών Ναυπηγείων (ΕΕΝ) υιοθέτησε ομόφωνα την πρόταση του Προέδρου της ΕΕΝ κ. Πάνου Ξενοκώστα σχετικά με την Ευρωπαϊκή Αμυντική Ναυπηγική Βιομηχανία ενόψει της Ελληνικής Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατά το β΄ εξάμηνο του 2027.

Με τίτλο «Η Ελλάδα ως Νότιος Πυλώνας της Ευρωπαϊκής Άμυνας – Πρόταση της Ευρωπαϊκής Αμυντικής Ναυπηγικής Βιομηχανίας ενόψει Ελληνικής Προεδρίας ΕΕ β΄ εξάμηνο 2027», η ΕΕΝ υπέβαλε τις προτάσεις της στο πλαίσιο συνάντησης με την ειδική αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που έλαβε χώρα στη Λέσχη Αξιωματικών Ενόπλων Δυνάμεων (ΛΑΕΔ), υπό τον συντονισμό της Γενικής Διεύθυνσης Αμυντικών Εξοπλισμών και Επενδύσεων (ΓΔΑΕΕ).

Η πρόταση της ΕΕΝ περιλαμβάνει τους εξής 7 άξονες:

Καμία χώρα δεν κράτησε ναυπηγεία με ετήσιες αποφάσεις. Τουρκία, Κορέα, Ιταλία, Γαλλία λειτουργούν με ορίζοντα 15-20 ετών. Ζητούμε θεσμοθέτηση 15ετούς Εθνικού Προγράμματος Ναυπηγήσεων ως βέλτιστη πρακτική ΕΕ, με Εθνικό Συντονιστή (έναν Υπουργό) κατά το μοντέλο U.S. Maritime Administrator. Σήμερα, αρμοδιότητες για τη ναυπηγική έχουν οκτώ υπουργεία.

Ζητούμε ρητή πρόβλεψη στον νέο Κανονισμό που αντικαθιστά την Οδηγία 2009/81/ΕΚ:

• 000 θέσεις εργασίας σε όλη την επικράτεια.
• 200+ ΜμΕ χαρτογραφημένες από ΕΕΝ.
• Πιστοποίηση από Ειδική Επιτροπή ΥΠΕΘΑ, με δίκαιο σύστημα που μετρά και το εμπορικό έργο, ώστε να μη δημιουργηθούν ποτέ ξανά κρατικοδίαιτα ναυπηγεία.

ΑΞΟΝΑΣ 3: ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ – ΑΥΣΤΗΡΑ KPIs ΚΑΙ PRIME ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΝΑΥΠΗΓΕΙΑ

Ζητούμε από την Ευρώπη στα χρηματοδοτικά εργαλεία EDF και SAFE να θεσπιστούν αυστηρά KPIs βιομηχανικής επιστροφής, παραγωγής και δημιουργίας υποδομής. Δεν αρκεί ο ρόλος του υπεργολάβου. Τα προγράμματα πρέπει να σχεδιαστούν ώστε και τα ελληνικά ναυπηγεία να μπορούν να αναλάβουν ρόλο prime contractor. Αυτό σημαίνει χρηματοδότηση όχι μόνο της αγοράς του πλοίου, η οποία μπορεί να καταλήξει ακόμα και σε παραγωγή σε τρίτες χώρες, αλλά και της υποδομής του dry-dock, του Syncrolift, του εξοπλισμού, πλήρη ενεργοποίηση του δανεισμού από την ΕΤΕπ για τη ναυπήγηση, και κριτήρια που επιβραβεύουν την πραγματική παραγωγή στην Ευρώπη.

Στηρίζουμε: συντελεστή ενίσχυσης για εγχώριους προμηθευτές και ΜμΕ, ποσοστό απόκλισης από ανταγωνισμό αντιστρόφως ανάλογο προς το ΑΕΠ, διαλειτουργικότητα ως αυτόνομο λόγο διαπραγμάτευσης χωρίς δημοσίευση.

Το 70% δεν βγαίνει από λαμαρίνες. Βγαίνει από τον κύκλο ζωής.

β) Πλωτά Κοσμοδρόμια (Sea-Launch Platforms): Μοναδική ικανότητα ελληνικών ναυπηγείων στην Ευρώπη. Dual use για IRIS², responsive launch στρατιωτικών δορυφόρων και LNG FPUs. Ζητούμε αναγνώριση ως κρίσιμη υποδομή dual-use υπό SAFE/EDIP.

• Ισότιμη Καθιέρωση στην Ευρώπη: Ζητούμε επίσημη αναγνώριση της Ελλάδας ως του Νότιου Πυλώνα της ναυπηγικής αυτονομίας της Ευρώπης. Εθνικός στόχος είναι η καθιέρωση της χώρας ως κορυφαίας και ισότιμης δύναμης με Γαλλία, Ιταλία και Ισπανία, διεκδικώντας σταθερό μερίδιο των ευρωπαϊκών αμυντικών ναυπηγήσεων μέσω ολοκληρωμένων μονάδων (σχεδίαση, κατασκευή, υποστήριξη) – από το αρχικό σχέδιο μέχρι τα sea trials.
• Ειδικό Ταμείο Ανάκαμψης 2027-2035: Ζητούμε δημιουργία αυτόνομου, εξειδικευμένου ευρωπαϊκού ταμείου για το Ναυπηγείο του Μέλλοντος 2027-2035, με στόχο το άμεσο κλείσιμο του επενδυτικού χάσματος των προηγούμενων δεκαετιών. Χρηματοδότηση υποδομών, ψηφιοποίησης, πράσινης μετάβασης και δεξιοτήτων. Το σημερινό SAFE αποτυγχάνει – το 60-70% πάει στο Space, ενώ τα 15-17 δισ. € αδιάθετα πάνε εκτός ναυπηγικής. Ζητούμε δεσμευμένο 25% του SAFE για ναυπήγηση/MRO/dual-use λιμένες και ειδικό καθεστώς για χώρες που φυλάσσουν τα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ, αντίστοιχο με αυτό της Ουκρανίας (ReArm/SAFE).

ΑΞΟΝΑΣ 6: ΔΙΑΤΛΑΝΤΙΚΟ ΝΑΥΠΗΓΙΚΟ ΣΥΜΦΩΝΟ & ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΜΕΡΙΔΙΟ (ΔΥΣΗ ΕΝΑΝΤΙ ΑΣΙΑΣ)

• Κοινές Γραμμές Παραγωγής με ΗΠΑ: Υπογραφή διακρατικής συμφωνίας ναυπηγικής συνεργασίας (Transatlantic Shipbuilding Pact) με ΗΠΑ για κοινές γραμμές παραγωγής σε μεγάλα αμυντικά, εμπορικά και ενεργειακά projects.

Μοντέλο: η συμφωνία ONEX – Hanwha Ocean, στη διάθεση όλου του οικοσυστήματος ΕΕΝ. Αυτό είναι το Project TRIDENT.

• Ανάκτηση του 33% της Παγκόσμιας Ναυπήγησης: Μέσα από τη γεωστρατηγική σύμπραξη Ελλάδας-Ευρώπης-ΗΠΑ, τίθεται ως κεντρικός στόχος η ανάκτηση του 33% του παγκόσμιου μεριδίου ναυπήγησης, σπάζοντας το σημερινό ασιατικό μονοπώλιο και θωρακίζοντας τις δυτικές εφοδιαστικές αλυσίδες. Ένα πλοίο χτισμένο στην Ελλάδα είναι ευρωπαϊκό προϊόν και μπορεί να εξαχθεί με ευρωπαϊκούς πόρους.

ΑΞΟΝΑΣ 7: ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ & ΔΙΚΑΙΟΣ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ

β) ΕΤΕπ: Πλήρης ενεργοποίηση της ιστορικής απόφασης για χρηματοδότηση της άμυνας, χωρίς επιβάρυνση φορολογουμένου. Δεσμευτικό business plan με εξαγωγές.

Η ΕΕΝ δεν ζητά χάρη. Έχει έτοιμο, κοστολογημένο πλάνο. Η Ελλάδα είναι ο Νότιος Ναυπηγικός Πυλώνας της Ευρώπης, ισότιμος με Γαλλία-Ιταλία-Ισπανία, από το σχέδιο μέχρι τα sea trials.

navaldefence.gr