Βόμβες έριξε ο καθηγητής Γεωπολιτικής και διδάκτωρ Διεθνών Σχέσεων Γιώργος Φίλης, στην αποκλειστική του συνέντευξη στον Νίκο Παπαδάτο.

Ο κ. Φίλης, Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων και Στρατηγικής στο Ledra College, αναλυτής και μέλος της επιστημονικής επιτροπής του Ιδρύματος της Βουλής, αποκάλυψε ότι βρισκόμαστε μπροστά σε δραματικές εξελίξεις.

Τα 3 μεγάλα μέτωπα που ανέλυσε:

1. ΙΡΑΝ: Δεν τελειώσαμε – Έρχεται χτύπημα μετά τις εκλογές
Ο Δρ. Φίλης ήταν κατηγορηματικός: Η κατάσταση είναι μη βιώσιμη. Το Ιράν δεν μπορεί να συνεχίσει υπό πολιορκία, οι ΗΠΑ δεν μπορούν να δεσμεύουν επ’ άπειρον δυνάμεις. Ο στόχος που έθεσε ο Τραμπ στις 28 Φεβρουαρίου στο Mar-a-Lago είναι ξεκάθαρος: Αλλαγή καθεστώτος.
Το Ισραήλ περιμένει το πράσινο φως από την Ουάσινγκτον. Ήδη μεταφέρεται και 3ο αεροπλανοφόρο στην περιοχή. Χρονικό ορόσημο: Τέλη Οκτωβρίου με τέλη Νοεμβρίου. Οι εκλογές σε Ισραήλ (τέλος Οκτωβρίου) και οι ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ (αρχές Νοεμβρίου) κρατούν προσωρινά το φρένο. Μετά, έρχεται κλιμάκωση.

2. ΚΑΣΟΣ: Υποχωρήσαμε μέσα στα χωρικά μας ύδατα – Μια δεύτερη Κάσος είναι νέα Ίμια
Σοκαριστική αποκάλυψη για την Κάσο. Όπως είπε ο κ. Φίλης, επιβεβαιώνοντας τον Άγγελο Συρίγο, οι Τούρκοι μπήκαν στα 5,5 ναυτικά μίλια, δηλαδή ΕΝΤΟΣ των ελληνικών χωρικών υδάτων. Οι εντολές στο Πολεμικό Ναυτικό ήταν “να μην κουνηθεί τίποτα”.
Το ερευνητικό δεν “ολοκλήρωσε την αποστολή του” όπως ειπώθηκε. Σταμάτησε τη βυθομέτρηση για το καλώδιο Ελλάδας-Κύπρου. Το σημείο είναι εντός της μερικής οριοθέτησης ΑΟΖ Ελλάδας-Αιγύπτου.
“Μας μαρκάρουν τα χωρικά ύδατα από τα 6 στα 12, την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ ως δική τους”, τόνισε. Αν γίνει δεύτερη Κάσος, “είναι ίδιας σημασίας με τα Ίμια”.
Προειδοποίησε ότι αν ζητηθεί άδεια/ενημέρωση από την Τουρκία για το καλώδιο μέσω της γαλλικής εταιρείας, “είναι παράδοση, είναι ήττα, είναι εθνική καταστροφή”.

3. ΤΙ ΘΕΛΕΙ Η ΤΟΥΡΚΙΑ – Ο πραγματικός στόχος
“Η Τουρκία δεν θέλει θάλασσα και αέρα. Αυτά είναι εργαλεία. Θέλει να καταλάβει τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου“, είπε χαρακτηριστικά.
Το δόγμα της σε 3 βήματα:

1. Να πάρει θάλασσα/αέρα για να κυκλώσει τα νησιά.
2. Να κοσοβοποιήσει τη Θράκη.
3. Να ελέγξει και να δορυφοριοποιήσει ολόκληρη την Κύπρο.
   Και πρόσθεσε: Μετά τις Πρέσπες, που δώσαμε “ταυτότητα και πολιτισμό”, οι Τούρκοι θεωρούν βέβαιο ότι θα δώσουμε και θάλασσα, αέρα και γη.

Για ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα και Γερμανία

• Πολυπολικός κόσμος: Συμφώνησε με Καραμανλή και αποκάλυψε ότι το ίδιο είπε ο Μάρκο Ρούμπιο την πρώτη μέρα ως ΥΠΕΞ και στο επίσημο έγγραφο Εθνικής Στρατηγικής των ΗΠΑ (Νοέμβριος 2025). Ο Ρούμπιο είπε στην Πνύκα: “Ο κόσμος είναι πολυπολικός”. Αυτό δίνει βαθμούς ελευθερίας στην Ελλάδα.
• Ρωσία: “Πρέπει να επανενεργοποιήσουμε τους διαύλους με τη Ρωσία. Η Ρωσία είναι ο γεωστρατηγικός εξισορροπιστής της Τουρκίας. Είναι θανάσιμοι αντίπαλοι”. Καυτηρίασε όσους απαγόρευαν στον πρώην πρέσβη να ρίξει στεφάνι στον Αβάριμα και την ομιλία στο Κογκρέσο που παρομοίασε το Μεσολόγγι με το Azovstal.
• Ισραήλ-Τουρκία: Οι Ισραηλινοί θεωρούν την Τουρκία 2η μεγαλύτερη απειλή μετά το Ιράν. Επικαλέστηκε την έκθεση Nagel: Το Ισραήλ πρέπει να ετοιμαστεί για πόλεμο με την Τουρκία στα επόμενα 10 χρόνια.
• Γερμανία & Παγκόσμιος Πόλεμος: Προειδοποίησε για οριζόντια κλιμάκωση. “Όπως το 1937 ξεκίνησε στην Κίνα, το 1939 στην Ευρώπη και το 1941 ενώθηκαν, έτσι και τώρα το ασιατικό μέτωπο (Β. Κορέα στέλνει επίσημα στρατεύματα στην Ουκρανία) ενώνεται με το ευρωπαϊκό και της Μέσης Ανατολής”. Οι Γερμανοί, με το ιστορικό Drang nach Osten, γυρίζουν βιομηχανίες σε πολεμικές για να ξεπεράσουν την κρίση, όπως οι ΗΠΑ στο 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Σε νέα διπλωματική αντιπαράθεση εξελίσσεται το ζήτημα του Κασμίρ, μετά την κατηγορηματική απόρριψη από την Ινδία των αναφορών που περιλαμβάνονται στα ψηφίσματα της Συνόδου των Υπουργών Εξωτερικών του Οργανισμού Ισλαμικής Συνεργασίας (OIC), η οποία πραγματοποιήθηκε στις 17 και 18 Οκτωβρίου 2026 στη Βαγδάτη.

Το ινδικό υπουργείο Εξωτερικών, με ανακοίνωση που εξέδωσε τη Δευτέρα 19 Οκτωβρίου, χαρακτήρισε τις αναφορές εις βάρος της χώρας κακόβουλες, μεροληπτικές και ψευδείς, κατηγορώντας ευθέως το Πακιστάν ότι βρίσκεται πίσω από την προώθησή τους.

Σύμφωνα με το Νέο Δελχί, ο Οργανισμός Ισλαμικής Συνεργασίας επέτρεψε για ακόμη μία φορά να χρησιμοποιηθεί ως όργανο προώθησης των πολιτικών επιδιώξεων του Ισλαμαμπάντ.

Η ινδική πλευρά υποστήριξε ότι ο οργανισμός δεν διαθέτει καμία αρμοδιότητα να παρεμβαίνει σε ζητήματα που η Ινδία θεωρεί εσωτερικές της υποθέσεις, επισημαίνοντας ότι οι επαναλαμβανόμενες τοποθετήσεις του για το Κασμίρ εγείρουν σοβαρά ερωτήματα για την αξιοπιστία του.

Our statement on anti-India references at the Organization of Islamic Cooperation (OIC) Council of Foreign Ministers’ Meeting in Baghdad ⬇️

🔗 https://t.co/e5qalSKgQS https://t.co/cVTixPCiiO

— Randhir Jaiswal (@MEAIndia) October 19, 2026

Η Ινδία ξεκαθαρίζει τη θέση της για το Κασμίρ

Στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης βρίσκονται οι περιοχές Τζαμού και Κασμίρ, καθώς και το Λαντάκ, τις οποίες το Νέο Δελχί χαρακτηρίζει αναπόσπαστα τμήματα της ινδικής επικράτειας.

Το υπουργείο Εξωτερικών επανέλαβε ότι καμία πολιτική δήλωση ή απόφαση διεθνούς οργανισμού δεν μπορεί να μεταβάλει το καθεστώς των συγκεκριμένων περιοχών, σύμφωνα με την επίσημη ινδική θέση.

Η αντιπαράθεση Ινδίας και Πακιστάν για το Κασμίρ αποτελεί μία από τις πλέον μακροχρόνιες εδαφικές διενέξεις της Νότιας Ασίας.

Η ένταση απέκτησε νέα διάσταση τον Αύγουστο του 2019, όταν η ινδική κυβέρνηση κατήργησε το ειδικό συνταγματικό καθεστώς του Τζαμού και Κασμίρ, το οποίο προβλεπόταν από το άρθρο 370 του ινδικού Συντάγματος.

Ακολούθησε η διοικητική αναδιοργάνωση της περιοχής σε δύο ενωσιακά εδάφη, το Τζαμού και Κασμίρ και το Λαντάκ.

Η απόφαση προκάλεσε έντονες αντιδράσεις από το Πακιστάν, το οποίο συνεχίζει να θέτει το ζήτημα σε διεθνείς οργανισμούς, υποστηρίζοντας ότι απαιτείται πολιτική διευθέτηση και προστασία των δικαιωμάτων του πληθυσμού.

Από την πλευρά της, η Ινδία επιμένει ότι οι συνταγματικές αλλαγές αποτελούν εσωτερική της υπόθεση.

Το ινδικό υπουργείο Εξωτερικών υποστήριξε ακόμη ότι, μετά το 2019, οι περιοχές αυτές έχουν καταγράψει οικονομική ανάπτυξη, βελτίωση των υποδομών, ενίσχυση του τουρισμού και αναβάθμιση των συγκοινωνιακών συνδέσεων, με θετικές επιπτώσεις για τις τοπικές κοινωνίες.

Κατηγορίες κατά του Πακιστάν για καταστολή και παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων

Η αντίδραση του Νέου Δελχί δεν περιορίστηκε στην απόρριψη των ψηφισμάτων του OIC.

Το ινδικό υπουργείο Εξωτερικών εξαπέλυσε παράλληλα σφοδρή επίθεση κατά του Πακιστάν, καταγγέλλοντας την κατάσταση στις περιοχές του Κασμίρ που βρίσκονται υπό πακιστανικό έλεγχο.

Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της ινδικής κυβέρνησης, οι πακιστανικές αρχές έχουν χρησιμοποιήσει βία και κατασταλτικές πρακτικές εναντίον πολιτών που συμμετείχαν σε διαδηλώσεις.

Η ανακοίνωση κάνει λόγο ακόμη και για θανάτους διαδηλωτών, μεταξύ των οποίων γυναίκες και παιδιά, ενώ κατηγορεί τις αρχές για περιορισμούς στην ενημέρωση και προσπάθειες απόκρυψης παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Ωστόσο, στην ανακοίνωση δεν παρατίθεται αναλυτικός αριθμός θυμάτων ούτε συγκεκριμένη τεκμηρίωση για τα περιστατικά που καταγγέλλονται.

Η ινδική πλευρά επανέλαβε επίσης ότι τα ζητήματα που θεωρεί εκκρεμή σε σχέση με το Τζαμού και Κασμίρ αφορούν την αποχώρηση του Πακιστάν από τα εδάφη που το Νέο Δελχί χαρακτηρίζει παρανόμως κατεχόμενα, καθώς και τον τερματισμό της υποστήριξης που, σύμφωνα με τις ινδικές αρχές, παρέχει το Ισλαμαμπάντ στη διασυνοριακή τρομοκρατία.

Το Πακιστάν απορρίπτει διαχρονικά τις ινδικές εδαφικές διεκδικήσεις και αμφισβητεί τις κατηγορίες του Νέου Δελχί για το Κασμίρ.

Αντιπαράθεση και για την ισλαμοφοβία

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε το ινδικό υπουργείο Εξωτερικών και στα ψηφίσματα που αφορούν την ισλαμοφοβία.

Το Νέο Δελχί κατηγόρησε το Πακιστάν ότι χρησιμοποιεί το συγκεκριμένο ζήτημα για να αποσπάσει τη διεθνή προσοχή από τα δικά του εσωτερικά προβλήματα.

Στην ανακοίνωση διατυπώνονται αιχμές για την κατάσταση των θρησκευτικών μειονοτήτων στο Πακιστάν, τη διαθρησκευτική και ενδοθρησκευτική βία, τις δυσλειτουργίες της διακυβέρνησης και την πολιτική αστάθεια.

Η ινδική κυβέρνηση υποστηρίζει ότι το Ισλαμαμπάντ επιχειρεί να εμφανιστεί ως υπερασπιστής των δικαιωμάτων των μουσουλμανικών πληθυσμών, ενώ αντιμετωπίζει σοβαρές επικρίσεις για τη μεταχείριση μειονοτήτων στο εσωτερικό του.

Το Νέο Δελχί ζητά μεταρρύθμιση του OIC

Η ινδική αντίδραση περιλαμβάνει και ευρύτερη κριτική στη λειτουργία του Οργανισμού Ισλαμικής Συνεργασίας, ενός διακυβερνητικού οργανισμού με 57 κράτη-μέλη.

Το Νέο Δελχί υποστηρίζει ότι η επανειλημμένη υιοθέτηση θέσεων που θεωρεί εχθρικές προς την Ινδία πλήττει την αξιοπιστία και την ακεραιότητα του οργανισμού.

Στο πλαίσιο αυτό, κάλεσε τα κράτη-μέλη να εξετάσουν το ενδεχόμενο μεταρρυθμίσεων, ώστε να αποτραπεί, όπως υποστηρίζει, η εργαλειοποίηση του OIC για την εξυπηρέτηση πολιτικών σκοπιμοτήτων μεμονωμένων χωρών.

Από την πλευρά του, ο Οργανισμός Ισλαμικής Συνεργασίας εξακολουθεί να αντιμετωπίζει το Κασμίρ ως διεθνή διαφορά, υποστηρίζοντας την ανάγκη πολιτικής επίλυσης και αναφερόμενος στο δικαίωμα αυτοδιάθεσης των κατοίκων της περιοχής. Στην πρόσφατη σύνοδο της Βαγδάτης εξετάστηκαν επίσης ζητήματα προστασίας μουσουλμανικών μειονοτήτων και αντιμετώπισης της ισλαμοφοβίας.

Η νέα διπλωματική αντιπαράθεση καταδεικνύει ότι το Κασμίρ παραμένει σημείο σοβαρής τριβής μεταξύ των δύο πυρηνικών δυνάμεων της Νότιας Ασίας, με το Πακιστάν να επιδιώκει τη διεθνοποίηση του ζητήματος και την Ινδία να απορρίπτει κάθε εξωτερική παρέμβαση στο εδαφικό καθεστώς που η ίδια θεωρεί οριστικό.

Την κοινωνική αναταραχή στην Ευρώπη, τις κινήσεις Τραμπ απέναντι στον Πούτιν και τις τουρκικές πιέσεις για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου ανέλυσε ο Σταύρος Καλεντερίδης, σε παρεμβάσεις του στη «Ναυτεμπορική», στο «Best» και στο «Δέλτα». Στο επίκεντρο της κριτικής του βρέθηκαν το ενεργειακό κόστος, η χρηματοδότηση της Ουκρανίας και η εγκατάλειψη της περιφέρειας, με ιδιαίτερη αναφορά στη Θράκη.

Ο διεθνολόγος συνέδεσε τις κοινωνικές αντιδράσεις με τις οικονομικές συνέπειες των πολέμων και τις επιλογές των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων. Κατά την εκτίμησή του, η ακρίβεια, η στεγαστική πίεση και η υποχώρηση των δημόσιων υποδομών συσσωρεύουν δυσαρέσκεια, η οποία μετατρέπεται σε αμφισβήτηση των κομμάτων εξουσίας.

Παράλληλα, υποστήριξε ότι η Ευρώπη κινδυνεύει να παραμείνει εγκλωβισμένη στη σύγκρουση με τη Ρωσία, ακόμη και εάν η Ουάσιγκτον επιλέξει να μεταβάλει την τακτική της.

Γαλλία: Ποιος ωφελείται από την αναταραχή

Αναφερόμενος στη Γαλλία, ο Σταύρος Καλεντερίδης άσκησε έντονη κριτική στον Εμανουέλ Μακρόν, θεωρώντας ότι η στάση του δεν απαντά στις κοινωνικές αιτίες της κρίσης.

Όπως ανέφερε, η γαλλική περιφέρεια αντιμετωπίζει προβλήματα εγκατάλειψης, ελλείψεων στις υπηρεσίες υγείας και οικονομικής πίεσης. Κατά την άποψή του, η αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων απαιτεί επενδύσεις στην καθημερινότητα των πολιτών, στην υγεία και στην παιδεία.

Στη δική του ανάγνωση, ωστόσο, η διαχείριση της αναταραχής έχει και εκλογική διάσταση. Διατύπωσε την εκτίμηση ότι οι εικόνες καταστροφών μπορούν να ενισχύσουν τη Μαρίν Λεπέν, πλήττοντας ταυτόχρονα την πολιτική προοπτική του Ζαν-Λικ Μελανσόν.

Προχώρησε μάλιστα στην υπόθεση ότι δυνάμεις του υφιστάμενου πολιτικού και οικονομικού συστήματος μπορεί να αντιμετωπίζουν τη Λεπέν ως ασφαλέστερη επιλογή για τη διατήρηση βασικών κατευθύνσεων της εξωτερικής πολιτικής. Έφερε ως παράδειγμα την Τζόρτζια Μελόνι, υποστηρίζοντας ότι η κυβερνητική της πορεία διαφοροποιήθηκε από προηγούμενες διακηρύξεις της.

Προειδοποίησε επίσης για το ενδεχόμενο αξιοποίησης της ανασφάλειας προκειμένου να δικαιολογηθούν περιορισμοί δικαιωμάτων, αυξημένη καταστολή και λογοκρισία.

«Αυτοκτονία μέσω κυρώσεων»

Κεντρική θέση στις παρεμβάσεις του είχε η κριτική στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας. Ο Καλεντερίδης χρησιμοποίησε τη φράση «αυτοκτονία μέσω κυρώσεων», υποστηρίζοντας ότι η Ευρώπη επιβαρύνει την παραγωγή και τα νοικοκυριά της με ακριβότερη ενέργεια, ενώ άλλες μεγάλες οικονομίες εξακολουθούν να αξιοποιούν φθηνότερους ρωσικούς υδρογονάνθρακες.

Συνέδεσε το ενεργειακό κόστος με την απώλεια ανταγωνιστικότητας, τον πληθωρισμό και τη συρρίκνωση των οικονομικών περιθωρίων των πολιτών.

Στο ίδιο πλαίσιο, επέκρινε τη συνεχιζόμενη χρηματοδότηση της Ουκρανίας. Αντιπαρέβαλε την προθυμία των κυβερνήσεων να δεσμεύουν πόρους για το πολεμικό μέτωπο με τις δυσκολίες χρηματοδότησης κοινωνικών αναγκών και συμφωνίας για τις ευρωπαϊκές δημοσιονομικές προτεραιότητες.

Έθεσε, ακόμη, ζήτημα διαφάνειας και λογοδοσίας για τις σχετικές αποφάσεις, εκφράζοντας την άποψη ότι οικονομικά συμφέροντα στους τομείς της ενέργειας και των εξοπλισμών επηρεάζουν τις πολιτικές επιλογές.

Τραμπ–Πούτιν: Η οικονομία πίσω από τις κινήσεις

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε η ανάλυσή του για τη σχέση Τραμπ–Πούτιν. Ο Καλεντερίδης υποστήριξε ότι ο Αμερικανός πρόεδρος έχει ισχυρό εσωτερικό κίνητρο να επιδιώξει μια συνεννόηση με τη Μόσχα: την ανάγκη αποκλιμάκωσης των τιμών της ενέργειας και της πίεσης στην αμερικανική οικονομία ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών.

Σύμφωνα με την εκτίμησή του, η ενεργειακή βαρύτητα της Ρωσίας περιορίζει τα περιθώρια της Ουάσιγκτον. Η πίεση στις τιμές των καυσίμων μεταφέρεται στις μεταφορές, στην αγροτική παραγωγή και τελικά στο κόστος διαβίωσης.

Υπό αυτό το πρίσμα, παρουσίασε τις αμερικανικές κινήσεις ως αποτέλεσμα οικονομικών και εκλογικών αναγκών. Εκτίμησε, ωστόσο, ότι οι δηλώσεις Τραμπ έχουν περιορισμένη δυνατότητα να επηρεάζουν διαρκώς τις αγορές, οι οποίες, όπως είπε, παρακολουθούν περισσότερο τις πραγματικές ροές υδρογονανθράκων.

Για την Ευρώπη, το πρόβλημα που εντόπισε είναι ο κίνδυνος να επωμίζεται το κόστος της σύγκρουσης, χωρίς αντίστοιχη επιρροή στις αποφάσεις μιας ενδεχόμενης διευθέτησης.

Η πολιτική μετατόπιση στην Ευρώπη

Ο Καλεντερίδης απέδωσε την ενίσχυση διαφορετικών πολιτικών σχηματισμών στη δυσαρέσκεια απέναντι στα παραδοσιακά κόμματα εξουσίας.

Αναφέρθηκε στη Γαλλία, στη Γερμανία και στην Ισπανία, υποστηρίζοντας ότι δυνάμεις από διαφορετικές πλευρές του πολιτικού φάσματος αντλούν υποστήριξη από πολίτες που αντιδρούν στον πόλεμο, στην ακρίβεια και στην οικονομική ανασφάλεια.

Στη δική του προσέγγιση, η στάση απέναντι στη συνέχιση της πολεμικής εμπλοκής αποτελεί βασικό κριτήριο της αναδιαμόρφωσης των πολιτικών συσχετισμών. Ταυτόχρονα, εξέφρασε επιφυλάξεις για το κατά πόσο η ενίσχυση αυτών των δυνάμεων θα οδηγήσει πράγματι σε διαφορετική πολιτική όταν αναλάβουν κυβερνητικές ευθύνες.

Θράκη: Ανάπτυξη με συγκεκριμένες επενδύσεις

Στην παρέμβασή του στο «Δέλτα», η συζήτηση επεκτάθηκε στην ελληνική περιφέρεια και στη Θράκη. Ο διεθνολόγος συνέδεσε την αστυφιλία και τη στεγαστική πίεση με την έλλειψη υποδομών, διασύνδεσης και παραγωγικών ευκαιριών εκτός των μεγάλων αστικών κέντρων.

Ζήτησε συγκεκριμένες προτάσεις για κάθε περιοχή, με σαφή αναφορά στις επενδύσεις που μπορούν να δημιουργήσουν εργασία και να συγκρατήσουν τον πληθυσμό. Έθεσε ως παραδείγματα τις υποδομές, τη βιομηχανία και τη βιοτεχνία.

Για τη Θράκη, συνέδεσε την οικονομική και δημογραφική ενίσχυση με τη θωράκιση της χώρας. Στο ίδιο πλαίσιο, διατύπωσε την πρόταση εγκατάστασης και εργασιακής ένταξης Ουκρανών προσφύγων στην περιοχή, μέσα από οργανωμένο σχέδιο παραγωγικής αξιοποίησης.

Κάθετος Διάδρομος: Θετική προοπτική με προϋποθέσεις

Παρά την κριτική του στο κόστος του υγροποιημένου φυσικού αερίου, ο Καλεντερίδης αναγνώρισε δυνητικό γεωπολιτικό όφελος για την Ελλάδα από τον Κάθετο Διάδρομο.

Όπως εξήγησε, η δυνατότητα της χώρας να αποτελέσει εναλλακτική ενεργειακή διαδρομή αποκτά σημασία στον ανταγωνισμό με την Τουρκία, η οποία επιδιώκει να ενισχύσει τον δικό της ρόλο μέσω του TurkStream.

Χαρακτήρισε, υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες, θετική αυτή την προοπτική, ζητώντας παράλληλα διαφάνεια και διασφάλιση του δημόσιου συμφέροντος. Εξέφρασε επίσης προβληματισμό για το ενδεχόμενο αλλαγής των αμερικανορωσικών ενεργειακών σχέσεων και των επιπτώσεών της στις ευρωπαϊκές επιλογές.

Το καλώδιο και οι τουρκικές πιέσεις

Κλείνοντας, αναφέρθηκε στην ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου και στο ενδεχόμενο νέων καθυστερήσεων, συνδέοντας τον προβληματισμό του και με την κατάσταση στη Γαλλία.

Σχολίασε αναφορές για αιτήματα των Nexans και Meridiam προς την Κυπριακή Δημοκρατία, εκφράζοντας επιφυλάξεις για τη διαδικασία. Για τη σχετική NAVTEX στην περιοχή που συζητούσε, υποστήριξε ότι αρμόδια είναι η ελληνική πλευρά, μέσω Κρήτης.

Παράλληλα, επικαλέστηκε τουρκικό δημοσίευμα που, όπως ανέφερε, παρουσίαζε το Παρίσι ως καθοριστικό παράγοντα για την πορεία του έργου και συνέδεε τη συνέχισή του με το ενδεχόμενο νέας ελληνοτουρκικής κρίσης.

Ο ίδιος χαρακτήρισε τις συγκεκριμένες αναφορές «ωμές απειλές από την Τουρκία», εντάσσοντας το καλώδιο στον ευρύτερο ανταγωνισμό για την ενέργεια και τον γεωπολιτικό ρόλο της Ελλάδας.