Ακολουθήστε μας

Αναλύσεις

Ιαπωνία – Ινδία: Ενισχύουν τη στρατιωτική συνεργασία με φόντο την Κίνα – Συμφωνία για πυραυλικές δοκιμές και εξοπλισμούς

Το Τόκιο αποκτά πρόσβαση σε ινδικά πεδία βολής για την εκπαίδευση με πραγματικά πυρά, ενώ Νέο Δελχί και Ιαπωνία προωθούν τη συμπαραγωγή οπλικών συστημάτων και τη μεταφορά αμυντικής τεχνολογίας.

Δημοσιεύτηκε στις

Σε περαιτέρω εμβάθυνση της στρατιωτικής και αμυντικής βιομηχανικής συνεργασίας τους προχωρούν Ιαπωνία και Ινδία, σε μια περίοδο κατά την οποία η αυξανόμενη στρατιωτική ισχύς της Κίνας μεταβάλλει τις ισορροπίες ασφαλείας στον Ινδοειρηνικό.

Όπως μεταδίδει η Washington Post, οι δύο χώρες συμφώνησαν να επιτρέψουν στις ιαπωνικές δυνάμεις να πραγματοποιούν εκπαίδευση με πραγματικές βολές πυραύλων σε ινδικά πεδία βολής, στο πλαίσιο μελλοντικών κοινών στρατιωτικών ασκήσεων.

Η συμφωνία αποτέλεσε αντικείμενο της συνάντησης «2+2» των υπουργών Εξωτερικών και Άμυνας των δύο χωρών, που πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2026 στο Τόκιο.

Στις συνομιλίες συμμετείχαν ο υπουργός Άμυνας της Ιαπωνίας Σιντζίρο Κοϊζούμι και ο υπουργός Εξωτερικών Τοσιμίτσου Μοτέγκι, καθώς και οι Ινδοί ομόλογοί τους, Ρατζνάθ Σινγκ και Σουμπραμανιάμ Τζαϊσανκάρ.

Σχεδιασμός στην Ιαπωνία, παραγωγή στην Ινδία

Οι δύο ασιατικές δυνάμεις έχουν επιταχύνει τα τελευταία χρόνια την ανάπτυξη των σχέσεών τους στους τομείς της ασφάλειας, της άμυνας και της οικονομίας.

Αμφότερες συμμετέχουν, μαζί με τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Αυστραλία, στο τετραμερές σχήμα συνεργασίας QUAD, το οποίο λειτουργεί ως αντίβαρο στην αυξανόμενη κινεζική επιρροή στον Ινδοειρηνικό.

Ο Ιάπωνας υπουργός Εξωτερικών εξέφρασε την προσδοκία ότι η συνεργασία των δύο χωρών θα αποτελέσει σημείο σταθερότητας για την ευρύτερη περιοχή.

Ιδιαίτερη σημασία έχει η κατεύθυνση που έδωσε ο Ινδός υπουργός Άμυνας στην αμυντική βιομηχανική συνεργασία, συνοψίζοντάς την στο δόγμα «Σχεδιάζουμε με την Ιαπωνία, κατασκευάζουμε στην Ινδία».

Πρόκειται για ένα πλαίσιο που συνδυάζει την ιαπωνική τεχνογνωσία με τις παραγωγικές δυνατότητες της ινδικής αμυντικής βιομηχανίας.

Ιαπωνικοί πύραυλοι σε ινδικά πεδία βολής

Η δυνατότητα αξιοποίησης των ινδικών πεδίων βολής έχει ιδιαίτερη επιχειρησιακή σημασία για την Ιαπωνία, η οποία, λόγω της γεωγραφίας της, διαθέτει περιορισμένους χώρους για την ασφαλή πραγματοποίηση πυραυλικών δοκιμών.

Οι δύο πλευρές υπέγραψαν επιστολή προθέσεων για τη χρήση των εγκαταστάσεων, όπου οι ιαπωνικές δυνάμεις θα μπορούν για πρώτη φορά να πραγματοποιήσουν εκπαίδευση με πραγματικά πυρά, συμπεριλαμβανομένων πυραύλων εδάφους-επιφανείας. Αντίστοιχη συμφωνία έχει συνάψει το Τόκιο και με την Αυστραλία.

Η Ιαπωνία ενισχύει συστηματικά την αμυντική της διάταξη στο νοτιοδυτικό τμήμα της επικράτειάς της, επιδιώκοντας να αποτρέψει την αυξανόμενη κινεζική στρατιωτική δραστηριότητα. Εντός του 2026 άρχισε την ανάπτυξη πυραύλων μεγαλύτερου βεληνεκούς, μεταξύ των οποίων και οι αντιπλοϊκοί Type-12 στην περιοχή του Κουμαμότο.

Παράλληλα, το Τόκιο έχει χαλαρώσει σημαντικά τους περιορισμούς της μεταπολεμικής αμυντικής του πολιτικής, αίροντας την απαγόρευση εξαγωγής φονικών οπλικών συστημάτων.

Στο επίκεντρο η τεχνολογία UNICORN

Σημαντικό σκέλος των συνομιλιών αποτέλεσε η επιτάχυνση των διαδικασιών για τη μεταφορά στην Ινδία του ιαπωνικού συστήματος ναυτικών επικοινωνιών UNICORN.

Πρόκειται για ολοκληρωμένο ιστό πολλαπλών κεραιών, σχεδιασμένο ώστε να περιορίζει το ίχνος ραντάρ των πολεμικών πλοίων.

Την Τετάρτη 18 Νοεμβρίου, ο Ρατζνάθ Σινγκ επισκέφθηκε, συνοδευόμενος από τον Ιάπωνα ομόλογό του, τη ναυτική βάση της Γιοκοσούκα, όπου ξεναγήθηκε στη φρεγάτα JS Natori, κλάσης Mogami, η οποία διαθέτει το συγκεκριμένο σύστημα.

Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση του ινδικού υπουργείου Άμυνας, οι δύο πλευρές προσβλέπουν στην ολοκλήρωση των σχετικών διαδικασιών και στην επίσημη έγκριση της αναγκαιότητας προμήθειας του συστήματος από την Ινδία έως τον Φεβρουάριο του 2027.

Διευρύνεται η διεθνής παρουσία της ιαπωνικής αμυντικής βιομηχανίας

Οι αναβαθμισμένες φρεγάτες πολλαπλών ρόλων κλάσης Mogami αποτελούν ήδη αντικείμενο σημαντικής εξοπλιστικής συμφωνίας μεταξύ Ιαπωνίας και Αυστραλίας.

Τον Απρίλιο του 2026 οι δύο χώρες υπέγραψαν συμβάσεις για την προμήθεια έντεκα φρεγατών, εκ των οποίων οι τρεις πρώτες θα κατασκευαστούν στην Ιαπωνία και οι υπόλοιπες οκτώ στην Αυστραλία.

Ενδιαφέρον για τα ιαπωνικά πολεμικά πλοία έχουν εκδηλώσει και άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων η Νέα Ζηλανδία.

Ευρύτερη στρατηγική συνεργασία στον Ινδοειρηνικό

Στην κοινή δήλωση που εκδόθηκε μετά τη συνάντηση των τεσσάρων υπουργών, Ιαπωνία και Ινδία επιβεβαίωσαν την πρόθεσή τους να ενισχύσουν τη συνεργασία τους σε σειρά κρίσιμων τομέων:

  • Αεροπορική και θαλάσσια ασφάλεια.

  • Ανταλλαγή πληροφοριών.

  • Κοινές στρατιωτικές ασκήσεις.

  • Επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης.

  • Ναυπήγηση πολεμικών πλοίων.

  • Τεχνητή νοημοσύνη και μη επανδρωμένα συστήματα.

Η συνάντηση του Τόκιο καταδεικνύει ότι η συνεργασία Ινδίας και Ιαπωνίας αποκτά πλέον μεγαλύτερο επιχειρησιακό και εξοπλιστικό βάθος, πέραν του διπλωματικού συντονισμού στο πλαίσιο του QUAD.

GEOPOLITICO

Φαραντούρης: Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του! Έχουμε όπλα απέναντι στην Τουρκία

Την αξιοποίηση της ρήτρας αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής, την επιβολή κυρώσεων σε Τουρκία και Λιβύη και την ένταξη της επιστροφής των Γλυπτών του Παρθενώνα στην ατζέντα των ευρωβρετανικών διαπραγματεύσεων ζητά ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ Νίκος Φαραντούρης, ασκώντας κριτική στην ελληνική κυβέρνηση και στις ευρωπαϊκές ηγεσίες.

Δημοσιεύτηκε

στις

Την ανάγκη η Ελλάδα να αξιοποιήσει αποτελεσματικότερα τα θεσμικά, διπλωματικά και οικονομικά εργαλεία που διαθέτει ως κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπογράμμισε ο Νίκος Φαραντούρης σε παρέμβασή του στη Thessalia TV στις 18 Νοεμβρίου 2026.

Ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ μίλησε από το Λονδίνο, όπου βρέθηκε στο πλαίσιο των εργασιών της επιτροπής ευρωβρετανικών σχέσεων, αναφερόμενος στις διεργασίες επαναπροσέγγισης της Βρετανίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση, στη διεκδίκηση των Γλυπτών του Παρθενώνα, στην περιθωριοποίηση της Ευρώπης στις διεθνείς εξελίξεις και στην αντιμετώπιση του τουρκικού αναθεωρητισμού.

Να καταστούν ευρωπαϊκό ζήτημα οι τουρκικές διεκδικήσεις

Ο Νίκος Φαραντούρης υποστήριξε ότι η Αθήνα και η Λευκωσία οφείλουν να συντονίσουν τις ενέργειές τους, οικοδομώντας συμμαχίες εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και διεκδικώντας ουσιαστική στήριξη απέναντι στις αναθεωρητικές πρωτοβουλίες της Τουρκίας και της Λιβύης.

Κατά την εκτίμησή του, όσο οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν τις συγκεκριμένες απειλές ως διμερή ζητήματα της Ελλάδας με την Τουρκία ή τη Λιβύη, περιορίζεται η δυνατότητα άσκησης αποτελεσματικής πίεσης.

Αντιθέτως, η ανάδειξή τους σε ευρωπαϊκές διαφορές θα μπορούσε να δημιουργήσει διαφορετικές συνθήκες στη διπλωματική διαπραγμάτευση.

«Μέχρι στιγμής δεν το έχουμε κάνει όσο θα έπρεπε», ανέφερε χαρακτηριστικά, διερωτώμενος γιατί η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει ακόμη ζητήσει την επιβολή κυρώσεων στη Λιβύη.

Η ρήτρα αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής και το καλώδιο Ελλάδας – Κύπρου

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στο άρθρο 42, παράγραφος 7, της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, επαναφέροντας την πρότασή του για αξιοποίηση της ρήτρας αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής ως αποτρεπτικού εργαλείου απέναντι στην Τουρκία.

Όπως ανέφερε, είχε ζητήσει από τον πρωθυπουργό να ενημερώσει τους Ευρωπαίους εταίρους στην προηγούμενη Σύνοδο Κορυφής ότι, σε περίπτωση τουρκικής στρατιωτικής παρεμπόδισης της υλοποίησης της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου, η Αθήνα είναι διατεθειμένη να προσφύγει στη συγκεκριμένη ρήτρα.

Ο ευρωβουλευτής εκτίμησε ότι μια τέτοια προειδοποίηση θα υποχρέωνε τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να αναλάβουν τις ευθύνες τους και θα μπορούσε να οδηγήσει στην άσκηση διπλωματικών, πολιτικών και οικονομικών πιέσεων προς την Άγκυρα.

«Ξέρετε πρακτικά τι σημαίνει αυτό; Ότι κάθε κατεργάρης στον πάγκο του», δήλωσε.

Υπενθύμισε, μάλιστα, το προηγούμενο της Γαλλίας, η οποία επικαλέστηκε τη ρήτρα το 2015, μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι.

«Δεν μπορούμε να είμαστε συνεχώς εμείς του δούναι. Πρέπει να έχουμε και κάτι λαμβάνειν», υπογράμμισε, τονίζοντας ότι η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη πρέπει να έχει πρακτικό αντίκρισμα όταν απειλούνται τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα.

Βολές κατά των ευρωπαϊκών ηγεσιών

Ο Νίκος Φαραντούρης εξέφρασε έντονο προβληματισμό για την απουσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης από σημαντικές διεθνείς διαβουλεύσεις για το μέλλον της Ουκρανίας και τη διαμόρφωση των νέων παγκόσμιων συσχετισμών ισχύος.

Απέδωσε την κατάσταση στις «λιποβαρείς» ευρωπαϊκές ηγεσίες, οι οποίες, κατά την άποψή του, αδυνατούν να αντιληφθούν τις τεκτονικές μεταβολές που συντελούνται στο διεθνές σύστημα, παραμένοντας προσκολλημένες σε επιμέρους εθνικά συμφέροντα.

Όπως σημείωσε, είναι προς το συμφέρον της Ελλάδας η Ευρώπη να αποκτήσει στρατηγική συνέπεια και να λειτουργήσει ως παράγοντας ειρήνης, ασφάλειας και σταθερότητας.

Τάχθηκε υπέρ της συγκρότησης ευρωστρατού και της ανάπτυξης κοινής ευρωπαϊκής πολιτικής ασφάλειας και άμυνας, επισημαίνοντας ότι ακόμη και χωρίς ενιαία στρατιωτική δύναμη η ΕΕ διαθέτει σημαντικό οικονομικό και διπλωματικό κεφάλαιο, το οποίο δεν αξιοποιεί επαρκώς.

Τα Γλυπτά του Παρθενώνα στην ευρωβρετανική ατζέντα

Μια σημαντική πρωτοβουλία σχετικά με την επανένωση των Γλυπτών του Παρθενώνα γνωστοποίησε ο ευρωβουλευτής από τη βρετανική πρωτεύουσα. Όπως αποκάλυψε, ζήτησε από τους συναδέλφους του στην επιτροπή ευρωβρετανικών σχέσεων να ενταχθεί επισήμως το ζήτημα στην ατζέντα των διαπραγματεύσεων μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Βρετανίας.

Στόχος της πρωτοβουλίας είναι η επιστροφή των Γλυπτών να πάψει να αντιμετωπίζεται αποκλειστικά ως ελληνοβρετανική υπόθεση και να αποτελέσει αντικείμενο διεκδίκησης από το σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η πρότασή του βρήκε θετική ανταπόκριση από ευρωβουλευτές της Ιρλανδίας, της Ιταλίας, της Γαλλίας και της Γερμανίας, καθώς και από μέλη του βρετανικού κοινοβουλίου.

Αναφέρθηκε επίσης στη δίωρη συνάντησή του με τον λόρδο Κλάνκαρτι, μέλος της Βουλής των Λόρδων, ο οποίος έχει υποστηρίξει δημοσίως την επανένωση των Γλυπτών για ιστορικούς, πολιτιστικούς, ηθικούς και αισθητικούς λόγους.

Ο Φαραντούρης επικαλέστηκε δημοσκοπήσεις που καταγράφουν αυξανόμενη υποστήριξη της βρετανικής κοινής γνώμης στην επιστροφή των Γλυπτών, ακόμη και μεταξύ ψηφοφόρων του Νάιτζελ Φάρατζ.

Κάλεσε, τέλος, την ελληνική κυβέρνηση να κινητοποιηθεί περισσότερο, αξιοποιώντας την ευνοϊκή συγκυρία και συνεχίζοντας την προσπάθεια που διεθνοποίησε η Μελίνα Μερκούρη.

Επαναπροσέγγιση Βρετανίας και Ευρωπαϊκής Ένωσης

Ο ευρωβουλευτής αναφέρθηκε στις διεργασίες επανεκκίνησης των σχέσεων Λονδίνου και Βρυξελλών, δέκα χρόνια μετά το δημοψήφισμα για το Brexit.

Εξήγησε ότι οι νέες γεωπολιτικές συνθήκες δημιουργούν ισχυρά κίνητρα συνεργασίας, καθώς αμφότερες οι πλευρές έχουν περισσότερα να κερδίσουν ενώνοντας τις δυνάμεις τους.

Στο επίκεντρο των συνομιλιών βρίσκονται ζητήματα όπως η εσωτερική αγορά, η κινητικότητα των φοιτητών, η επιστημονική συνεργασία, η ανταλλαγή γνώσεων και πληροφοριών.

Απέφυγε, ωστόσο, να καλλιεργήσει προσδοκίες για επιστροφή της Βρετανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση ή για επανένωση των Γλυπτών εντός του 2027, υπογραμμίζοντας ότι υπάρχουν ακόμη σημαντικά βήματα που πρέπει να πραγματοποιηθούν.

Τι σημαίνει η επαναπροσέγγιση για τους Έλληνες αγρότες

Η συζήτηση επεκτάθηκε στις οικονομικές επιπτώσεις του Brexit στον πρωτογενή τομέα και ιδιαίτερα στους παραγωγούς της Θεσσαλίας.

Ο Νίκος Φαραντούρης χαρακτήρισε τη Βρετανία σημαντική αγορά για τα ελληνικά αγροτικά, κτηνοτροφικά και γαλακτοκομικά προϊόντα, υπογραμμίζοντας ότι η αποκατάσταση στενότερων εμπορικών σχέσεων θα μπορούσε να λειτουργήσει προς όφελος των Ελλήνων παραγωγών.

Σε αντιδιαστολή με τις χώρες της Mercosur, υποστήριξε ότι η βρετανική αγορά προσφέρει σημαντικές δυνατότητες για τις ελληνικές εξαγωγές.

Χαιρέτισε επίσης την περιοδεία του Νίκου Ανδρουλάκη στη Θεσσαλία, αναφέροντας ότι ο πρωτογενής τομέας αποτελεί προτεραιότητα του ΠΑΣΟΚ, ιδιαίτερα υπό το βάρος των προβλημάτων που συνδέονται με τον ΟΠΕΚΕΠΕ, τις ζωονόσους και την επιδείνωση της οικονομικής θέσης των παραγωγών.

Η άγνωστη πράξη αντίστασης των Ελλήνων φοιτητών στο Λονδίνο

Με αφορμή την επέτειο του Πολυτεχνείου, ο ευρωβουλευτής αναφέρθηκε στη συνάντησή του με Έλληνες φοιτητές και νέους εργαζομένους στη βρετανική πρωτεύουσα.

Υπενθύμισε την κατάληψη της ελληνικής πρεσβείας στο Λονδίνο από Έλληνες φοιτητές, λίγες ώρες μετά το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967, χαρακτηρίζοντάς την μία από τις πρώτες πράξεις αντίστασης στη δικτατορία των συνταγματαρχών.

Όπως είπε, η συγκεκριμένη ενέργεια συνέβαλε στη διεθνοποίηση του μηνύματος κατά της δικτατορίας, ενώ στην Ελλάδα δεν έγινε ευρύτερα γνωστή εξαιτίας της λογοκρισίας.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Κοττάκης: Το τέλος της αυτοδυναμίας και η νέα αρχιτεκτονική της εξουσίας

Πιθανές κυβερνητικές συνεργασίες, ο ρόλος του Ευάγγελου Βενιζέλου, ο παράγοντας Αντώνης Σαμαράς και η δυσκολία επίτευξης αυτοδυναμίας από τη Νέα Δημοκρατία. Ο Μανώλης Κοττάκης εκτιμά ότι η χώρα εισέρχεται σε μια μεταβατική πολιτική περίοδο και ανοίγει τη συζήτηση για την ανάγκη υιοθέτησης ενός ισχυρού προεδρικού συστήματος διακυβέρνησης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Τα σενάρια για την επόμενη ημέρα των εθνικών εκλογών, τις διεργασίες στο εσωτερικό του πολιτικού συστήματος, αλλά και την ανάγκη επαναπροσδιορισμού του εθνικού συμφέροντος της Ελλάδας σε έναν κόσμο που αλλάζει, ανέλυσε ο διευθυντής της εφημερίδας «Εστία», Μανώλης Κοττάκης, σε παρέμβασή του στην τηλεόραση της «Ναυτεμπορικής».

Αφορμή για τη συζήτηση αποτέλεσε το συνέδριο της «Ναυτεμπορικής» για την εμπορική ναυτιλία, το οποίο, πέραν των οικονομικών και επιχειρηματικών ζητημάτων, παρουσίασε ιδιαίτερο πολιτικό ενδιαφέρον λόγω της συνύπαρξης σημαντικών προσωπικοτήτων της ελληνικής πολιτικής ζωής.

Ο διπλός ρόλος του Ευάγγελου Βενιζέλου

Ο Μανώλης Κοττάκης στάθηκε στην παρουσία του Αλέξη Τσίπρα στην ομιλία του Ευάγγελου Βενιζέλου, στις μεταξύ τους επαφές, αλλά και στη διαρκή κινητικότητα που παρουσιάζει το τελευταίο διάστημα ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ.

Κατά την εκτίμησή του, οι δημόσιες παρεμβάσεις του Ευάγγελου Βενιζέλου κινούνται σε δύο διαφορετικές πολιτικές κατευθύνσεις:

  • Στο πεδίο της οικονομίας, προς ένα σενάριο συνεργασίας των δυνάμεων της Κεντροαριστεράς.

  • Στο πεδίο των εθνικών θεμάτων, προς ένα σενάριο συνεργασίας μεταξύ Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ.

Ο δημοσιογράφος επισήμανε ότι ο κ. Βενιζέλος έχει ασκήσει σοβαρή κριτική στην οικονομική πολιτική της κυβέρνησης, υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα έχασε μια σημαντική ευκαιρία μετά την έξοδο από τα μνημόνια και ότι δεν αξιοποιήθηκαν με τον ενδεδειγμένο τρόπο οι πόροι του Ταμείου Ανάκαμψης.

Στον αντίποδα, στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής, ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ εμφανίζεται, σύμφωνα με την ανάλυση Κοττάκη, υπέρ μιας περισσότερο τολμηρής προσέγγισης στα ελληνοτουρκικά, έχοντας αναφερθεί στην ανάγκη υπέρβασης του «συνδρόμου της Ζυρίχης».

Ο Μανώλης Κοττάκης εκτίμησε ότι ο Ευάγγελος Βενιζέλος επιδιώκει να διατηρήσει έναν υπερκομματικό ρόλο, ο οποίος θα μπορούσε υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις να τον φέρει στο επίκεντρο των μετεκλογικών εξελίξεων. Διευκρίνισε, ωστόσο, ότι πρόκειται για δική του πολιτική ερμηνεία και όχι για πληροφορία που προέρχεται από συνομιλία του με τον πρώην πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ.

Καθοριστικής σημασίας θεωρεί επίσης τη σειρά κατάταξης των κομμάτων στις εκλογές, καθώς διαφορετικά περιθώρια διαπραγμάτευσης θα έχει ο Νίκος Ανδρουλάκης εάν το ΠΑΣΟΚ αναδειχθεί δεύτερη πολιτική δύναμη και διαφορετικά εάν καταλάβει την τρίτη θέση.

Ο παράγοντας Σαμαράς και το ζήτημα Μητσοτάκη

Ξεχωριστή παράμετρο στην εξίσωση της επόμενης ημέρας αποτελεί, κατά τον Μανώλη Κοττάκη, ο Αντώνης Σαμαράς.

Στη συζήτηση έγινε αναφορά στο γεγονός ότι ο πρώην πρωθυπουργός και ο υπουργός Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης βρέθηκαν στο ίδιο τραπέζι κατά τη διάρκεια του συνεδρίου.

Ο διευθυντής της «Εστίας» εκτίμησε ότι ο παράγοντας Σαμαράς θα μπορούσε να υπεισέλθει στην εξίσωση μιας μελλοντικής κυβερνητικής συνεργασίας, εφόσον σε αυτήν δεν βρίσκεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Εμφανίστηκε, μάλιστα, κατηγορηματικός ως προς την εκτίμησή του ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο να συμμετάσχει ο Αντώνης Σαμαράς σε κυβερνητικό σχήμα μαζί με τον σημερινό πρωθυπουργό.

Η Νέα Δημοκρατία θύμα της στρατηγικής της

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε ο Μανώλης Κοττάκης στον κατακερματισμό του πολιτικού συστήματος, χαρακτηρίζοντας τη Νέα Δημοκρατία θύμα της ίδιας της στρατηγικής της.

Όπως εξήγησε, κατά την περίοδο των μνημονίων η οικονομική κατάρρευση της χώρας προκάλεσε τη διάλυση του παραδοσιακού δικομματισμού και την εμφάνιση πολλών νέων πολιτικών σχηματισμών.

Στις εκλογές του 2019 φάνηκε να ανασυγκροτείται ένας ισχυρός διπολισμός. Ωστόσο, κατά την εκτίμησή του, η στρατηγική αποδυνάμωσης του δεύτερου ισχυρότερου κόμματος οδήγησε εκ νέου στον κατακερματισμό του πολιτικού σκηνικού.

Επικαλούμενος δημοσκοπικά ευρήματα που συζητήθηκαν στην εκπομπή, αναφέρθηκε σε πρόθεση ψήφου της τάξης του 24% για τη Νέα Δημοκρατία και στο ενδεχόμενο ακόμη και ενδεκακομματικής Βουλής.

Έθεσε, δε, το ερώτημα πώς είναι δυνατόν να παρουσιάζεται τέτοια αποσύνθεση του πολιτικού συστήματος σε μια περίοδο κατά την οποία η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η χώρα έχει επιτύχει σημαντικές οικονομικές επιδόσεις.

Πρώτα οι πολιτικές, μετά οι κυβερνητικές συνεργασίες

Ο Μανώλης Κοττάκης άσκησε κριτική και στον τρόπο με τον οποίο διεξάγεται η δημόσια συζήτηση για τις μετεκλογικές συνεργασίες.

Όπως επισήμανε, πριν εξεταστεί ποιος θα είναι ο επόμενος πρωθυπουργός και πόσες κοινοβουλευτικές έδρες θα διαθέτει κάθε κόμμα, πρέπει να προηγηθεί μια ουσιαστική συζήτηση για τις πολιτικές που έχει ανάγκη η Ελλάδα.

Στο επίκεντρο αυτής της συζήτησης τοποθέτησε την οικονομία, τα ελληνοτουρκικά, την προστασία των κυριαρχικών δικαιωμάτων και τη θέση της χώρας στη νέα διεθνή αρχιτεκτονική.

Προειδοποίησε ότι υπάρχουν δυνάμεις στο εξωτερικό που επιθυμούν μια μικρότερη Ελλάδα, περιορισμένη στα έξι ναυτικά μίλια στο Αιγαίο, ενώ αναφέρθηκε και στο προηγούμενο της Κάσου ως ενδεικτικό των τουρκικών επιδιώξεων.

Παράλληλα, υπογράμμισε ότι η επαναφορά της Ρωσίας στο επίκεντρο των διεθνών διεργασιών και οι σχέσεις μεταξύ ΗΠΑ, Ρωσίας και Κίνας επιβάλλουν στην Ελλάδα να επανεξετάσει τις παραμέτρους της εξωτερικής της πολιτικής.

Το παράδειγμα της Βουλγαρίας και το ακριβό ρεύμα στην Ελλάδα

Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα της ανάγκης χάραξης πολιτικής με γνώμονα το εθνικό συμφέρον, ο δημοσιογράφος χρησιμοποίησε την ενεργειακή στρατηγική της Βουλγαρίας.

Όπως υποστήριξε, η γειτονική χώρα επένδυσε σημαντικούς πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης σε υποδομές αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας με μπαταρίες.

Αντιθέτως, η Ελλάδα, κατά την ανάλυσή του, εξάγει φθηνή ηλεκτρική ενέργεια που παράγεται από φωτοβολταϊκά κατά τη διάρκεια της ημέρας και, λόγω της ανεπάρκειας υποδομών αποθήκευσης, αναγκάζεται να αγοράζει ακριβότερη ενέργεια τις ώρες αυξημένης ζήτησης.

Ο Μανώλης Κοττάκης άσκησε κριτική στον υφυπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας Νίκο Τσάφο για τις καθυστερήσεις στις επενδύσεις αποθήκευσης, συνδέοντάς τες με τη διατήρηση της εξάρτησης από το ακριβό φυσικό αέριο.

Ξεκαθάρισε ότι δεν αμφισβητεί τον δυτικό προσανατολισμό της Ελλάδας και τις πολιτισμικές της αξίες, υπογραμμίζοντας, όμως, ότι η χώρα δεν πρέπει να επωμίζεται δυσανάλογο οικονομικό κόστος εξαιτίας αυτού του προσανατολισμού.

Γιατί μια κυβέρνηση 151 βουλευτών δεν αποτελεί λύση

Αναφερόμενος στην εκλογική στρατηγική του Κυριάκου Μητσοτάκη, ο Μανώλης Κοττάκης εκτίμησε ότι βασική επιδίωξη του πρωθυπουργού είναι να εξασφαλίσει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα στην πρώτη εκλογική αναμέτρηση.

Δεν απέκλεισε, ωστόσο, το ενδεχόμενο σχηματισμού κυβέρνησης συνεργασίας από την πρώτη κάλπη, χωρίς να απαιτηθεί δεύτερη εκλογική αναμέτρηση.

Εμφανίστηκε επίσης ιδιαίτερα επιφυλακτικός απέναντι στο σενάριο μιας αυτοδύναμης κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας με οριακή πλειοψηφία 151 βουλευτών, υπενθυμίζοντας τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν στο παρελθόν οι κυβερνήσεις του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και του Κώστα Καραμανλή.

Ανεξαρτήτως του κυβερνητικού σχήματος που θα προκύψει, προέβλεψε ότι η Ελλάδα εισέρχεται σε μια μεταβατική περίοδο συνολικής αναδιάταξης του πολιτικού τοπίου, εκφράζοντας αμφιβολίες για το κατά πόσο η επόμενη κυβέρνηση θα εξαντλήσει την τετραετία.

Η πρόταση για ισχυρό προεδρικό σύστημα

Το ενδιαφέρον σημείο της παρέμβασης του Μανώλη Κοττάκη ήταν η πρότασή του για μια ευρύτερη θεσμική αλλαγή στο μοντέλο διακυβέρνησης της Ελλάδας.

Ο δημοσιογράφος τάχθηκε υπέρ ενός ισχυρού προεδρικού συστήματος, το οποίο, κατά την άποψή του, θα εξασφάλιζε μεγαλύτερη κυβερνητική σταθερότητα και δυνατότητα μακροπρόθεσμου στρατηγικού σχεδιασμού.

Αναφέρθηκε στα διαφορετικά πολιτειακά μοντέλα των ΗΠΑ, της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Γαλλίας, της Ρωσίας και της Τουρκίας, εστιάζοντας στη δυνατότητα άσκησης πολιτικής με σταθερό χρονικό ορίζοντα.

Χρησιμοποίησε ως παράδειγμα την περίπτωση του Νίκου Αναστασιάδη στην Κύπρο, ο οποίος βρέθηκε αντιμέτωπος με την τραπεζική κρίση και το κούρεμα των καταθέσεων το 2013, αλλά παρέμεινε στην προεδρία για δύο συνεχόμενες θητείες.

Αναφέρθηκε ακόμη στο πλεονέκτημα του μακροπρόθεσμου σχεδιασμού που διαθέτει η Κίνα, διευκρινίζοντας ότι το κινεζικό πολιτικό σύστημα δεν αποτελεί δημοκρατικό πρότυπο για την Ελλάδα και τη Δύση.

Το ζητούμενο, κατά τον ίδιο, είναι η διαμόρφωση ενός δημοκρατικού μοντέλου που δεν θα θυσιάζει τον μακροπρόθεσμο εθνικό σχεδιασμό στις ανάγκες της εκάστοτε εκλογικής συγκυρίας.

Η κοινωνική συνοχή προϋπόθεση πολιτικής σταθερότητας

Κλείνοντας την παρέμβασή του, ο Μανώλης Κοττάκης αναφέρθηκε στη διεύρυνση της απόστασης μεταξύ επιχειρηματικών κερδών και εισοδημάτων των εργαζομένων.

Επικαλούμενος οικονομικά στοιχεία, υποστήριξε ότι η διαφορά αυτή αυξήθηκε από 19 δισ. ευρώ το 2019 σε 36 δισ. ευρώ το 2026.

Τόνισε ότι η κερδοφορία των επιχειρήσεων αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της ελεύθερης οικονομίας, αλλά η διατήρηση της κοινωνικής συνοχής και της πολιτικής σταθερότητας προϋποθέτει να μην αφήνονται πίσω οι εργαζόμενοι.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Η μεγάλη ανατροπή των συσχετισμών

Η σύγκριση της συνάντησης Τραμπ–Πούτιν–Σι με τη Διάσκεψη της Γιάλτας, η μετατόπιση του κέντρου ισχύος προς την Ανατολή, ο κίνδυνος μιας νέας κούρσας πυρηνικών εξοπλισμών και η απουσία της Ευρώπης από τις διεργασίες που διαμορφώνουν τη νέα παγκόσμια τάξη βρίσκονται στο επίκεντρο της ανάλυσης του Σταύρου Καλεντερίδη. Παράλληλα, αναδεικνύει το παράδειγμα του φοιτητικού κινήματος της Σερβίας και τις δυνατότητες δημοκρατικής ανασυγκρότησης στην Ελλάδα.

Δημοσιεύτηκε

στις

Στις μεταβολές των διεθνών συσχετισμών ισχύος επικεντρώνεται ο Σταύρος Καλεντερίδης στη ζωντανή διαδικτυακή εκπομπή του την Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2026, εξετάζοντας τις επιδιώξεις των τριών μεγάλων δυνάμεων, τα διαπραγματευτικά τους εργαλεία και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η ευρωπαϊκή ήπειρος.

Ο πολιτικός επιστήμονας και διεθνολόγος χαρακτηρίζει την τριμερή συνάντηση στην Κίνα σημαντική διπλωματική επιτυχία του Βλαντίμιρ Πούτιν, θεωρώντας ότι επιβεβαιώνει την αποτυχία της δυτικής πολιτικής απομόνωσης της Ρωσίας.

Γιατί δεν πρόκειται για μια νέα Γιάλτα

Ο Σταύρος Καλεντερίδης επιχειρεί μια ιστορική σύγκριση με τη Διάσκεψη της Γιάλτας του 1945, στην οποία συμμετείχαν ο Ιωσήφ Στάλιν, ο Φραγκλίνος Ρούζβελτ και ο Ουίνστον Τσόρτσιλ.

Παρά τους συμβολισμούς, υπογραμμίζει ότι οι σημερινοί συσχετισμοί είναι θεμελιωδώς διαφορετικοί. Τότε οι Ηνωμένες Πολιτείες αποτελούσαν ανερχόμενη υπερδύναμη, ενώ η Βρετανική Αυτοκρατορία όδευε προς την παρακμή της και την υπαγωγή της στην αμερικανική στρατηγική.

Σήμερα, κατά την εκτίμησή του, υπάρχουν δύο ισχυροί ανατολικοί πόλοι, η Κίνα και η Ρωσία, απέναντι σε μια δυτική υπερδύναμη που παρουσιάζει σημάδια υποχώρησης.

Ο ίδιος κατατάσσει τον Σι Τζινπίνγκ στην ισχυρότερη διαπραγματευτική θέση, επισημαίνοντας ότι τόσο ο Πούτιν όσο και ο Τραμπ αντιμετωπίζουν ανοικτά πολεμικά μέτωπα.

Ιδιαίτερα ανησυχητική θεωρεί την απουσία της Ευρώπης από τη συγκεκριμένη εξίσωση, θέτοντας τον προβληματισμό κατά πόσο οι ευρωπαϊκές χώρες κινδυνεύουν να καταστούν αντικείμενο των διαπραγματεύσεων αντί να συμμετέχουν ενεργά σε αυτές.

Η διπλωματική νίκη του Πούτιν και οι συμβολισμοί του Σι

Σύμφωνα με τον αναλυτή, η ίδια η πραγματοποίηση της τριμερούς συνάντησης συνιστά πολιτική αναβάθμιση του Ρώσου προέδρου.

Παράλληλα, ο Σι Τζινπίνγκ εμφανίζεται ως οικοδεσπότης και διαμεσολαβητής, αναδεικνύοντας την Κίνα σε κεντρικό παράγοντα της διεθνούς διπλωματίας.

Ο Καλεντερίδης στέκεται ιδιαίτερα στους συμβολισμούς της κινεζικής υποδοχής του Ντόναλντ Τραμπ, στην προσωπική παρουσία του Κινέζου προέδρου και στη διάταξη των ηγετών στις επίσημες φωτογραφίες.

Ερμηνεύει αυτές τις κινήσεις ως μέρος μιας μελετημένης διαπραγματευτικής τακτικής του Πεκίνου, με στόχο την εξασφάλιση αμερικανικών υποχωρήσεων σε ζητήματα στρατηγικού ενδιαφέροντος, όπως η Ταϊβάν, οι εμπορικές σχέσεις και η πρόσβαση στην προηγμένη τεχνολογία.

Για τον Τραμπ, αντιθέτως, εκτιμά ότι η διεθνής διπλωματική δραστηριότητα λειτουργεί και ως μέσο αντιστάθμισης της πολιτικής φθοράς που έχει υποστεί στο εσωτερικό των Ηνωμένων Πολιτειών μετά τις ενδιάμεσες εκλογές.

Τα ισχυρά διαπραγματευτικά χαρτιά της Κίνας

Στο οικονομικό πεδίο, ο Σταύρος Καλεντερίδης αναδεικνύει τη σημασία των σπάνιων γαιών και των κρίσιμων πρώτων υλών, τις οποίες το Πεκίνο μπορεί να χρησιμοποιήσει ως μοχλό πίεσης απέναντι στην Ουάσιγκτον.

Αναφέρεται στην εμπορική αντιπαράθεση των δύο χωρών, στις εκκρεμότητες των συμφωνιών για τους δασμούς και στις κινεζικές αγορές αμερικανικών αγροτικών προϊόντων.

Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στον ανταγωνισμό για τους προηγμένους ημιαγωγούς, την τεχνητή νοημοσύνη και τους περιορισμούς στις εξαγωγές αμερικανικής τεχνολογίας προς την Κίνα.

Στο πλαίσιο αυτό εξετάζει και τις καταγγελίες που αφορούν τη Nvidia, τον διευθύνοντα σύμβουλό της Τζένσεν Χουάνγκ και τις πιέσεις για χαλάρωση των εξαγωγικών περιορισμών.

Αναφέρεται επίσης στη στρατηγική σημασία της τετραμερούς συνεργασίας QUAD μεταξύ ΗΠΑ, Ινδίας, Ιαπωνίας και Αυστραλίας, επισημαίνοντας ότι η αμερικανική στρατηγική στον Ινδοειρηνικό παρουσιάζει συνέχεια ανεξαρτήτως της πολιτικής ηγεσίας στην Ουάσιγκτον.

Για την Ινδία εκτιμά ότι επιχειρεί να διατηρήσει τον εξισορροπητικό της ρόλο, συμμετέχοντας ταυτόχρονα στους BRICS και σε σχήματα συνεργασίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ο εφιάλτης μιας νέας πυρηνικής κούρσας

Εκτενές μέρος της ανάλυσης αφιερώνεται στον έλεγχο των πυρηνικών εξοπλισμών και στην εκπνοή της συμφωνίας New START μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας.

Ο Καλεντερίδης ασκεί κριτική στην επιλογή της Ουάσιγκτον να επιδιώξει μια νέα συμφωνία που θα περιλαμβάνει και την Κίνα, χωρίς να έχει προηγουμένως διασφαλιστεί η συνέχιση του υφιστάμενου καθεστώτος περιορισμού των στρατηγικών πυρηνικών όπλων.

Εξηγεί ότι το Πεκίνο δεν επιθυμεί να δεσμευτεί από περιορισμούς όσο το πυρηνικό του οπλοστάσιο υπολείπεται αριθμητικά του αμερικανικού και του ρωσικού.

Αναλύει ακόμη το κινεζικό δόγμα της μη πρώτης χρήσης πυρηνικών όπλων, την επιδίωξη στρατηγικής αυτονομίας και την έλλειψη εμπιστοσύνης απέναντι στις Ηνωμένες Πολιτείες λόγω της αποχώρησής τους από προηγούμενες διεθνείς συμφωνίες.

Σοβαρούς προβληματισμούς εκφράζει και για την ενσωμάτωση της τεχνητής νοημοσύνης στα συστήματα που σχετίζονται με τα πυρηνικά όπλα, υπογραμμίζοντας την ανάγκη διατήρησης του ανθρώπινου ελέγχου.

Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσει και τις πληροφορίες για την ανάπτυξη της νέας αμερικανικής πυρηνικής βόμβας B94.

Ιράν: Το ενδεχόμενο νέας στρατιωτικής κλιμάκωσης

Ο αναλυτής εξετάζει και τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, τις πληροφορίες περί πιθανής ιρανικής απειλής στο αμερικανικό έδαφος και την αντιπαράθεση μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης.

Στέκεται ιδιαίτερα στην ενίσχυση της αμερικανικής ναυτικής παρουσίας στην περιοχή, θεωρώντας κρίσιμο το κατά πόσο η άφιξη τρίτου αεροπλανοφόρου αποτελεί αντικατάσταση υφιστάμενης δύναμης ή προετοιμασία για περαιτέρω στρατιωτική κλιμάκωση.

Σχολιάζει επίσης τις αναφορές για αμερικανικά και ιρανικά πλήγματα, την πιθανότητα επέκτασης του αποκλεισμού του Ιράν και τον κίνδυνο διεύρυνσης της σύγκρουσης.

Στο στόχαστρο του Κογκρέσου η Κίμπερλι Γκίλφοϊλ

Ο Σταύρος Καλεντερίδης αναφέρεται στις καταγγελίες που διατυπώνονται στις Ηνωμένες Πολιτείες σχετικά με τη δραστηριότητα της Αμερικανίδας πρέσβειρας στην Αθήνα, Κίμπερλι Γκίλφοϊλ.

Επικαλείται επιστολή που θέτει ζητήματα πιθανής κατάχρησης εξουσίας, αποδοχής δώρων και παράκαμψης διαδικασιών πρόληψης της διαφθοράς.

Εκφράζει την εκτίμηση ότι η διερεύνηση της υπόθεσης θα μπορούσε να αναδείξει και πτυχές των σχέσεων της αμερικανικής πρεσβείας με παράγοντες της ελληνικής πολιτικής και οικονομικής ζωής.

Πρόκειται, πάντως, για καταγγελίες και όχι για διαπιστωμένες παραβάσεις.

Το παράδειγμα της Σερβίας και η πρωτοβουλία για πραγματική δημοκρατία

Στην εσωτερική πολιτική επικαιρότητα, ο Καλεντερίδης αναδεικνύει το παράδειγμα του φοιτητικού κινήματος της Σερβίας, δίνοντας έμφαση στην αξιοκρατία, τη διαφάνεια, την ηθική ακεραιότητα και τη συμμετοχή των πολιτών στη λήψη αποφάσεων.

Αναφέρεται στις διεργασίες για την ανάδειξη προέδρου του σερβικού κοινοβουλίου και στην πρωτοβουλία φοιτητών να ζητήσουν τη δημοσιοποίηση των επαγγελματικών προσόντων των εργαζομένων στην κρατική τηλεόραση.

Μάλιστα, γνωστοποιεί ότι βρίσκεται υπό ανάπτυξη αντίστοιχη μη κερδοσκοπική πρωτοβουλία στην Ελλάδα, μέσω ψηφιακής εφαρμογής που θα διευκολύνει τη διεξαγωγή γενικών συνελεύσεων και την ενεργό συμμετοχή των πολιτών.

Απευθύνει, δε, κάλεσμα σε προγραμματιστές με εμπειρία στο λειτουργικό σύστημα iOS, προκειμένου να συμβάλουν στη διάθεση και τη συντήρηση της εφαρμογής.

Γιατί δεν επιβάλλονται κυρώσεις στην Τουρκία και τη Λιβύη;

Ο Σταύρος Καλεντερίδης ολοκληρώνει την ανάλυσή του ασκώντας κριτική στην πολιτική κυρώσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της Ρωσίας.

Σχολιάζοντας τις δηλώσεις Σι και Πούτιν, υποστηρίζει ότι οι κυρώσεις μπορούν να λειτουργήσουν ως κίνητρο για την ανάπτυξη της οικονομικής αυτάρκειας των κρατών που τις υφίστανται, προκαλώντας παράλληλα επιπτώσεις στις οικονομίες εκείνων που τις επιβάλλουν.

Θέτει, ωστόσο, και ένα ζήτημα ελληνικού ενδιαφέροντος: κατά πόσο η Αθήνα θα μπορούσε να αξιοποιήσει τους ευρωπαϊκούς μηχανισμούς κυρώσεων προκειμένου να ασκηθεί πίεση στην Τουρκία και τη Λιβύη για τις ενέργειές τους εις βάρος των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στην Ανατολική Μεσόγειο.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Ιαπωνία – Ινδία: Ενισχύουν τη στρατιωτική συνεργασία με φόντο την Κίνα – Συμφωνία για πυραυλικές δοκιμές και εξοπλισμούς

Το Τόκιο αποκτά πρόσβαση σε ινδικά πεδία βολής για την εκπαίδευση με πραγματικά πυρά, ενώ Νέο Δελχί και Ιαπωνία προωθούν...

GEOPOLITICO3 ώρες πριν

Φαραντούρης: Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του! Έχουμε όπλα απέναντι στην Τουρκία

Την αξιοποίηση της ρήτρας αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής, την επιβολή κυρώσεων σε Τουρκία και Λιβύη και την ένταξη της επιστροφής των...

GEOPOLITICO4 ώρες πριν

Κοττάκης: Το τέλος της αυτοδυναμίας και η νέα αρχιτεκτονική της εξουσίας

Πιθανές κυβερνητικές συνεργασίες, ο ρόλος του Ευάγγελου Βενιζέλου, ο παράγοντας Αντώνης Σαμαράς και η δυσκολία επίτευξης αυτοδυναμίας από τη Νέα...

Αναλύσεις5 ώρες πριν

Η μεγάλη ανατροπή των συσχετισμών

Η σύγκριση της συνάντησης Τραμπ–Πούτιν–Σι με τη Διάσκεψη της Γιάλτας, η μετατόπιση του κέντρου ισχύος προς την Ανατολή, ο κίνδυνος...

Απόψεις5 ώρες πριν

Ανοιχτή επιστολή προς την Τριμερή Ελλάδας, Κύπρου, Αιγύπτου: Εξετάστε άμεσα την ALEX!

Χ. Κηπουρός: Με μεγάλο σεβασμό προς τους αναγνώστες, όσοι συμμερίζεστε τη στρατηγική προοπτική της «ALEX», «υπογράψτε» συμβολικά αφήνοντας ένα Like...

Δημοφιλή