Ακολουθήστε μας

Αναλύσεις

Οι τρεις αυτοκράτορες! Ποιος θα κάνει κουμάντο στον πλανήτη;

Τις γεωπολιτικές προεκτάσεις της τριμερούς συνάντησης Σι Τζινπίνγκ, Βλαντίμιρ Πούτιν και Ντόναλντ Τραμπ στη Σεντζέν της Κίνας εξετάζει ο Σταύρος Καλεντερίδης, αποκωδικοποιώντας τις δηλώσεις των τριών ηγετών, τους διπλωματικούς συμβολισμούς και τα αντικρουόμενα συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων. Γιατί θεωρεί τη Ρωσία τον μεγάλο νικητή, ποιον ρόλο διεκδικεί το Πεκίνο και γιατί η Ευρώπη κινδυνεύει να καταστεί θεατής των παγκόσμιων εξελίξεων.

Δημοσιεύτηκε στις

Τις γεωπολιτικές προεκτάσεις της τριμερούς συνάντησης Σι Τζινπίνγκ, Βλαντίμιρ Πούτιν και Ντόναλντ Τραμπ στη Σεντζέν της Κίνας εξετάζει ο Σταύρος Καλεντερίδης, αποκωδικοποιώντας τις δηλώσεις των τριών ηγετών, τους διπλωματικούς συμβολισμούς και τα αντικρουόμενα συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων. Γιατί θεωρεί τη Ρωσία τον μεγάλο νικητή, ποιον ρόλο διεκδικεί το Πεκίνο και γιατί η Ευρώπη κινδυνεύει να καταστεί θεατής των παγκόσμιων εξελίξεων.

Με τη φράση «οι τρεις αυτοκράτορες» περιγράφει ο Σταύρος Καλεντερίδης τη συνάντηση των ηγετών της Κίνας, της Ρωσίας και των Ηνωμένων Πολιτειών στη Σεντζέν, στις 19 Νοεμβρίου 2026, την οποία χαρακτηρίζει ιστορική για τη διαμόρφωση των διεθνών ισορροπιών.

Σε μια εκτενή ανάλυση διάρκειας περίπου 53 λεπτών, ο αναλυτής εξετάζει τα αποτελέσματα της συνάντησης, τις επιδιώξεις των τριών ηγετών, το ενδεχόμενο επιστροφής σε ένα διεθνές σύστημα σφαιρών επιρροής και τη σταδιακή υποβάθμιση της Ευρώπης.

«Το τραπέζι των μεγάλων, καθώς όλοι οι υπόλοιποι κοιτούσαν από το παιδικό τραπέζι», αναφέρει χαρακτηριστικά, αποτυπώνοντας την εικόνα που, κατά την εκτίμησή του, διαμορφώνεται στο διεθνές σύστημα.

Τα τέσσερα σημεία του κοινού ανακοινωθέντος

Ο Καλεντερίδης στέκεται ιδιαίτερα στα τέσσερα σημεία του κοινού ανακοινωθέντος, όπως τα παρουσιάζει στην ανάλυσή του:

  • Αναδιαμόρφωση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, ώστε να ανταποκρίνεται αποτελεσματικότερα στις διεθνείς κρίσεις.

  • Αύξηση της παραγωγής και της προσφοράς πετρελαίου και διασφάλιση της σταθερότητας των παγκόσμιων ενεργειακών ροών.

  • Σεβασμός της κρατικής ασυλίας και περιορισμός ενδεχόμενων υπερβάσεων αρμοδιοτήτων του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου.

  • Αποτροπή πυρηνικού πολέμου, περιορισμός των πυρηνικών κινδύνων και συνέχιση του διαλόγου για τη μη διάδοση των πυρηνικών όπλων.

Ιδιαίτερη σημασία αποδίδει στην ενεργειακή σύγκλιση των τριών δυνάμεων, παρά τα διαφορετικά συμφέροντά τους. Η Κίνα χρειάζεται φθηνή ενέργεια για τη βιομηχανία της, η Ρωσία επιδιώκει τη διατήρηση των εξαγωγικών της εσόδων, ενώ οι ΗΠΑ ενδιαφέρονται για τη συγκράτηση των τιμών στο εσωτερικό τους.

Παράλληλα, εκφράζει ανησυχία για την αμφισβήτηση του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, επισημαίνοντας ότι ένας πραγματικά ανεξάρτητος διεθνής δικαστικός θεσμός είναι απαραίτητος για την αντιμετώπιση εγκλημάτων πολέμου, γενοκτονιών και εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας.

Η Κίνα εμφανίζεται ως ρυθμιστής του διεθνούς συστήματος

Στην ανάγνωση της κινεζικής στρατηγικής, ο Καλεντερίδης υπογραμμίζει τη σημασία του διπλωματικού πρωτοκόλλου και των συμβολισμών της συνόδου.

Κατά την εκτίμησή του, το Πεκίνο επιδίωξε να εμφανιστεί ως η δύναμη που μπορεί να φέρει στο ίδιο τραπέζι την Ουάσιγκτον και τη Μόσχα, διεκδικώντας κεντρικό ρόλο στη διαμόρφωση της παγκόσμιας ατζέντας.

Ο Σι Τζινπίνγκ, όπως αναφέρει, έδωσε έμφαση στον αμοιβαίο σεβασμό, στην ειρηνική συνύπαρξη, στην αμοιβαία επωφελή συνεργασία και στην επίλυση των διαφορών μέσω του διαλόγου.

Στον πυρήνα της κινεζικής στρατηγικής τοποθετεί τη διατήρηση του ελεύθερου εμπορίου, την προστασία των εφοδιαστικών αλυσίδων, τον σεβασμό των διαφορετικών πολιτικών και κοινωνικών συστημάτων και την αποφυγή μιας στρατιωτικής σύγκρουσης με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η παγίδα του Θουκυδίδη και η Δαμόκλειος σπάθη

Ξεχωριστό ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι αναφορές του Κινέζου προέδρου στην ελληνική ιστορική και πολιτική σκέψη.

Ο Καλεντερίδης απομονώνει τρεις έννοιες: τη δημοκρατία, την παγίδα του Θουκυδίδη και τη Δαμόκλειο σπάθη.

Όπως εξηγεί, το Πεκίνο επιδιώκει να αποφύγει την ιστορική δυναμική κατά την οποία μια ανερχόμενη δύναμη συγκρούεται στρατιωτικά με την ήδη κυρίαρχη δύναμη, επιζητώντας την ανατροπή των παγκόσμιων συσχετισμών μέσω της οικονομικής ανάπτυξης και όχι μέσω του πολέμου.

Η αναφορά στη Δαμόκλειο σπάθη αφορά τον πυρηνικό κίνδυνο που επικρέμαται πάνω από την ανθρωπότητα.

Ιδιαίτερη αναφορά κάνει και στην προειδοποίηση του Σι Τζινπίνγκ περί επερχόμενης «καταιγίδας», την οποία ο ίδιος ο αναλυτής συνδέει με τον κίνδυνο μιας γενικευμένης σύγκρουσης με πυρηνικές διαστάσεις.

Ο Πούτιν είναι ο μεγάλος νικητής

Παρά την ενισχυμένη διεθνή εικόνα της Κίνας, ο Σταύρος Καλεντερίδης θεωρεί ότι ο μεγαλύτερος πολιτικός και διπλωματικός κερδισμένος είναι ο Βλαντίμιρ Πούτιν.

Όπως εξηγεί, παρά τις κυρώσεις, τη σύγκρουση στην Ουκρανία και τις προσπάθειες διεθνούς απομόνωσης της Μόσχας, ο Ρώσος πρόεδρος εμφανίζεται ως ισότιμος συνομιλητής των δύο άλλων μεγάλων δυνάμεων.

Η Ρωσία, σύμφωνα με την ανάλυση, αξιοποιεί τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα στους τομείς της ενέργειας, της επισιτιστικής ασφάλειας, των πρώτων υλών και των πυρηνικών όπλων, ενώ ενισχύει τη στρατηγική της στροφή προς την Ασία.

Στο πλαίσιο αυτό εντάσσει και τις αναφορές του Πούτιν στον Βόρειο Θαλάσσιο Διάδρομο, ο οποίος μπορεί να ενισχύσει την εμπορική διασύνδεση της Ασίας με την Ευρώπη μέσω της Αρκτικής.

Το μήνυμα με τη ρωσική πυρηνική βαλίτσα

Ο αναλυτής σχολιάζει επίσης την εμφάνιση, σύμφωνα με όσα περιγράφει, Ρώσου αξιωματικού που μετέφερε τον πυρηνικό χαρτοφύλακα Cheget, ο οποίος αποτελεί τμήμα του συστήματος πυρηνικής διοίκησης της Ρωσίας.

Εκτιμά ότι η προβολή του από τη ρωσική κρατική τηλεόραση δεν ήταν τυχαία, αλλά ενδεχομένως αποτελούσε συνειδητή επικοινωνιακή επιλογή της Μόσχας, προκειμένου να υπενθυμίσει την πυρηνική της ισχύ.

Παρουσιάζει, παράλληλα, την ιστορική προέλευση του ρωσικού συστήματος και τις αντιστοιχίες του με το αμερικανικό Nuclear Football.

Οδεύουμε προς μια νέα Γιάλτα;

Κεντρικό ερώτημα της ανάλυσης αποτελεί το ενδεχόμενο διαμόρφωσης μιας νέας παγκόσμιας τάξης στη βάση των σφαιρών επιρροής.

Ο Καλεντερίδης επικαλείται δηλώσεις του Πούτιν αναφορικά με τη Διάσκεψη της Γιάλτας του 1945 και τις ιστορικές ευθύνες των νικητών του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Υπενθυμίζει επίσης τη Συμφωνία των Ποσοστών μεταξύ Τσόρτσιλ και Στάλιν του 1944 και τη σημασία που είχε για την Ελλάδα η κατανομή των σφαιρών επιρροής.

Ωστόσο, διευκρινίζει ότι στη Σεντζέν δεν πραγματοποιήθηκε κάποιος συγκεκριμένος διαμοιρασμός του κόσμου. Εκτιμά περισσότερο ότι η συνάντηση είχε προπαρασκευαστικό χαρακτήρα και δημιούργησε ένα πλαίσιο για ενδεχόμενες μελλοντικές συνεννοήσεις.

Ποιος πραγματικά θέλει να τελειώσει ο πόλεμος στην Ουκρανία;

Ιδιαίτερα αιχμηρή είναι η ανάλυσή του για τα συμφέροντα των τριών δυνάμεων στο ουκρανικό μέτωπο.

Ο Καλεντερίδης υποστηρίζει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αποκομίσει ενεργειακά οφέλη από την απομάκρυνση της Ευρώπης από τη Ρωσία, ενώ η Κίνα επωφελείται από την αυξημένη εξάρτηση της Μόσχας από την κινεζική αγορά και την πρόσβασή της σε φθηνότερους ενεργειακούς πόρους.

Από την πλευρά της, η Ρωσία, κατά την εκτίμησή του, επιθυμεί τον τερματισμό του πολέμου υπό τους δικούς της όρους.

Καταλήγει ότι τα συμφέροντα των τριών δυνάμεων δεν ταυτίζονται απαραίτητα με την άμεση επίτευξη ειρήνης, παρά τις δημόσιες διακηρύξεις τους.

Το Ιράν, τα Στενά του Ορμούζ και τα κινεζικά ανταλλάγματα

Σημαντικό κεφάλαιο αποτελεί και η δυνατότητα του Πεκίνου να επηρεάσει τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή.

Ο Καλεντερίδης εκτιμά ότι, μολονότι η Κίνα δεν ελέγχει την Τεχεράνη, διαθέτει σημαντικούς οικονομικούς και διπλωματικούς μοχλούς πίεσης.

Το ενδεχόμενο κινεζικής διαμεσολάβησης για την αποκλιμάκωση της σύγκρουσης και την αποκατάσταση της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ θα μπορούσε, κατά την άποψή του, να συνοδευτεί από αμερικανικά ανταλλάγματα προς το Πεκίνο.

Ως πιθανά πεδία διαπραγμάτευσης αναφέρει τους εμπορικούς δασμούς και την πρόσβαση της Κίνας σε προηγμένες τεχνολογίες και ημιαγωγούς.

Η Ευρώπη στο περιθώριο των εξελίξεων

Ιδιαίτερα αυστηρή είναι η κριτική του προς την ευρωπαϊκή ηγεσία, την οποία θεωρεί αποκομμένη από τη νέα γεωπολιτική πραγματικότητα.

Κατά την εκτίμησή του, εάν η Ουάσιγκτον χρειάζεται τη διαμεσολάβηση του Πεκίνου για να καταλήξει σε συμφωνία με τη Μόσχα στο ουκρανικό, τότε η Κίνα αποκτά ρυθμιστικό ρόλο ακόμη και στις υποθέσεις της ευρωπαϊκής ασφάλειας.

Η Ουκρανία και η Ταϊβάν κινδυνεύουν, σύμφωνα με τον ίδιο, να αντιμετωπιστούν ως διαπραγματευτικά χαρτιά στο πλαίσιο του ανταγωνισμού των μεγάλων δυνάμεων.

Ασκεί επίσης κριτική στην αμερικανική στρατηγική, θεωρώντας ότι η οικονομική και γεωγραφική συμπληρωματικότητα Ρωσίας και Κίνας ευνοεί τη συγκρότηση ενός ισχυρότερου σινορωσικού άξονα.

Η Τουρκία και η διολίσθηση στον αυταρχισμό

Στην εισαγωγή της εκπομπής του, ο Σταύρος Καλεντερίδης σχολιάζει και τις εξελίξεις στην Τουρκία, με αφορμή τις παρεμβάσεις στο αντιπολιτευόμενο τηλεοπτικό δίκτυο Sözcü TV, όπως τις περιγράφει.

Χρησιμοποιεί την περίπτωση της Τουρκίας ως παράδειγμα σταδιακής περιστολής της ελευθεροτυπίας και της εξοικείωσης των κοινωνιών με τον αυταρχισμό, ασκώντας παράλληλα έντονη κριτική στην πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα.

Τέλος, αναφέρεται στο εγχείρημα ανάπτυξης ψηφιακής πλατφόρμας για την άμεση συμμετοχή των πολιτών στη λήψη αποφάσεων και στη σημασία της ουσιαστικής δημοκρατικής παιδείας.

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Αναλύσεις

«Πράσινο φως» της Κομισιόν σε δισεκατομμύρια για τη γερμανική βιομηχανία, την ώρα που στην Ελλάδα μένουν οι εκκρεμότητες

Την ώρα που στην Ελλάδα παραμένει ανοιχτό το ζήτημα της εφαρμογής των μέτρων στήριξης της ενεργοβόρου βιομηχανίας απέναντι στο υψηλό ενεργειακό κόστος, η Γερμανία προχωρά στην υλοποίηση ενός διευρυμένου πακέτου ενισχύσεων, αξιοποιώντας τις δυνατότητες που προσφέρει το ευρωπαϊκό πλαίσιο κρατικών ενισχύσεων. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έδωσε στις 17 Νοεμβρίου το πράσινο φως σε δύο τροποποιημένα γερμανικά καθεστώτα στήριξης, ανοίγοντας τον δρόμο για πρόσθετες ενισχύσεις δισεκατομμυρίων ευρώ προς τις ενεργοβόρες επιχειρήσεις.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την ώρα που στην Ελλάδα παραμένει ανοιχτό το ζήτημα της εφαρμογής των μέτρων στήριξης της ενεργοβόρου βιομηχανίας απέναντι στο υψηλό ενεργειακό κόστος, η Γερμανία προχωρά στην υλοποίηση ενός διευρυμένου πακέτου ενισχύσεων, αξιοποιώντας τις δυνατότητες που προσφέρει το ευρωπαϊκό πλαίσιο κρατικών ενισχύσεων. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έδωσε στις 17 Νοεμβρίου το πράσινο φως σε δύο τροποποιημένα γερμανικά καθεστώτα στήριξης, ανοίγοντας τον δρόμο για πρόσθετες ενισχύσεις δισεκατομμυρίων ευρώ προς τις ενεργοβόρες επιχειρήσεις.

Η απόφαση αποκτά ιδιαίτερη σημασία για την ελληνική βιομηχανία, καθώς επιβεβαιώνει ότι υπάρχουν διαθέσιμα ευρωπαϊκά εργαλεία που επιτρέπουν όχι μόνο την αντιστάθμιση του έμμεσου κόστους εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, αλλά και την παράλληλη επιδότηση της ηλεκτρικής ενέργειας.

Πρόσθετα δισεκατομμύρια

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Κομισιόν, η Γερμανία τροποποίησε το υφιστάμενο καθεστώς αντιστάθμισης του έμμεσου κόστους εκπομπών στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπών (EU ETS), επεκτείνοντας τους δικαιούχους και αυξάνοντας σημαντικά τους διαθέσιμους πόρους.

Για την περίοδο 2026-2030 προβλέπεται πρόσθετος προϋπολογισμός κατά μέσο όρο 1,6 δισ. ευρώ ετησίως, δηλαδή περίπου 8 δισ. ευρώ σε ορίζοντα πενταετίας, επιπλέον των ήδη προβλεπόμενων πόρων.

Με βάση τις αναθεωρημένες ευρωπαϊκές κατευθυντήριες γραμμές, η ενίσχυση μπορεί να καλύπτει έως το 80% του επιλέξιμου έμμεσου κόστους εκπομπών για ορισμένους βιομηχανικούς κλάδους και έως το 75% για άλλους. Παράλληλα, απλοποιούνται οι διαδικασίες ώστε να διευκολυνθεί η συμμετοχή μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

Διπλή ενίσχυση

Η Γερμανία είχε ήδη εξασφαλίσει από τον Απρίλιο την έγκριση μηχανισμού στήριξης στο πλαίσιο του CISAF, με κατώτατη μειωμένη τιμή ηλεκτρικής ενέργειας τα 50 ευρώ ανά μεγαβατώρα και υποχρέωση επανεπένδυσης του μισού ποσού της ενίσχυσης σε δράσεις απανθρακοποίησης.

Ωστόσο, μέχρι πρόσφατα η κατανάλωση που ενισχυόταν μέσω της αντιστάθμισης ETS δεν μπορούσε να επιδοτηθεί παράλληλα.

Αυτό αλλάζει μέσω του METSAF. Για την περίοδο Μαρτίου – Δεκεμβρίου 2026, το 50% της επιλέξιμης για αντιστάθμιση κατανάλωσης μπορεί να λάβει παράλληλα ενίσχυση για την τιμή του ρεύματος, χωρίς πρόσθετες υποχρεώσεις απανθρακοποίησης για τη συγκεκριμένη ενίσχυση.

Για τον σκοπό αυτό, η Γερμανία αυξάνει κατά 1,7 δισ. ευρώ τον προϋπολογισμό του μηχανισμού ελάφρυνσης του ηλεκτρικού κόστους για την περίοδο 2026-2028.

Η ελληνική εκκρεμότητα

Στην Ελλάδα, αντίθετα, η κυβέρνηση έχει ανακοινώσει πακέτο στήριξης περίπου 95 εκατ. ευρώ, με αξιοποίηση των CISAF και METSAF, χωρίς ωστόσο να έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία εφαρμογής του.

Το ελληνικό σχέδιο προβλέπει ενισχύσεις για επιχειρήσεις που δεν λαμβάνουν αντιστάθμιση CO₂, αλλά και πρόσθετη στήριξη για επιχειρήσεις που ήδη αποζημιώνονται για το έμμεσο κόστος εκπομπών.

Η διαφορά είναι ότι η Γερμανία έχει ήδη εξασφαλίσει τις ευρωπαϊκές εγκρίσεις, ενώ στην Ελλάδα οι επιχειρήσεις εξακολουθούν να αναμένουν την οριστικοποίηση του μηχανισμού.

Η εξέλιξη δημιουργεί πρόσθετο προβληματισμό για τους όρους ανταγωνισμού στην ευρωπαϊκή αγορά, καθώς οι ελληνικές ενεργοβόρες βιομηχανίες ανταγωνίζονται γερμανικές επιχειρήσεις που αποκτούν πρόσβαση σε διευρυμένες ενισχύσεις.

Το ερώτημα πλέον είναι πότε οι ελληνικές εξαγγελίες θα μετατραπούν σε πραγματική μείωση του ενεργειακού κόστους, σε μια περίοδο κατά την οποία η ανταγωνιστικότητα της βιομηχανίας δοκιμάζεται από τις υψηλές τιμές ηλεκτρικής ενέργειας.

energypress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Το «μακρύ χέρι» του Ερντογάν στις ΗΠΑ: Το παρασκήνιο πίσω από τη χρηματοδότηση σχολείου του Ιδρύματος Maarif

Το Ίδρυμα Maarif της Τουρκίας (Türkiye Maarif Foundation) ιδρύθηκε βάσει της τουρκικής νομοθεσίας το 2016 και λειτουργεί ως όχημα για την εξαγωγή της πολιτικής ισλαμιστικής ιδεολογίας της κυβέρνησης του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στο εξωτερικό, καθώς και για τη δημιουργία δικτύων επιρροής που η Άγκυρα μπορεί ενδεχομένως να κινητοποιήσει για να προωθήσει τα πολιτικά και στρατηγικά της συμφέροντα σε ξένα εδάφη. Εικόνα: Ο Ερντογάν στο Βελιγράδι της Σερβίας, 11 Οκτωβρίου 2024. 

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Το Ίδρυμα Maarif της Τουρκίας (Türkiye Maarif Foundation) ιδρύθηκε βάσει της τουρκικής νομοθεσίας το 2016 και λειτουργεί ως όχημα για την εξαγωγή της πολιτικής ισλαμιστικής ιδεολογίας της κυβέρνησης του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στο εξωτερικό, καθώς και για τη δημιουργία δικτύων επιρροής που η Άγκυρα μπορεί ενδεχομένως να κινητοποιήσει για να προωθήσει τα πολιτικά και στρατηγικά της συμφέροντα σε ξένα εδάφη. Εικόνα: Ο Ερντογάν στο Βελιγράδι της Σερβίας, 11 Οκτωβρίου 2024.

Ένα ιδιωτικό ισλαμικό σχολείο στο Νιου Τζέρσεϊ, το οποίο λειτουργεί στο πλαίσιο ενός παγκόσμιου δικτύου που ιδρύθηκε και χρηματοδοτείται από την τουρκική κυβέρνηση υπό τον Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, δεν δήλωσε κανέναν συνδεδεμένο οργανισμό ή εξωτερικό έλεγχο στη διοίκησή του στις φορολογικές δηλώσεις των ΗΠΑ, παρά τους στενούς θεσμικούς δεσμούς με την Άγκυρα, την επικαλυπτόμενη ηγεσία με το κρατικό τουρκικό Ίδρυμα Maarif και τις επανειλημμένες επισκέψεις ανώτερων Τούρκων κυβερνητικών αξιωματούχων.

Οι αποκαλύψεις, οι οποίες περιέχονται στο Έντυπο 990 της Υπηρεσίας Εσωτερικών Εσόδων (IRS) που υπέβαλε η «Maarif Foundation USA Inc.», εγείρουν ερωτήματα σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο ο αμερικανικός μη κερδοσκοπικός οργανισμός παρουσιάζει τη σχέση του με το Ίδρυμα Maarif της Τουρκίας — έναν οργανισμό που ιδρύθηκε βάσει της τουρκικής νομοθεσίας το 2016 και έχει λειτουργήσει ως όχημα για την εξαγωγή της πολιτικής ισλαμιστικής ιδεολογίας της κυβέρνησης Ερντογάν στο εξωτερικό και τη δημιουργία δικτύων επιρροής.

Ωστόσο, ο πρόεδρός του, Μαχμούτ Μουσταφά Οζντίλ (Mahmut Mustafa Özdil), ηγείται ταυτόχρονα του Ιδρύματος Maarif της Τουρκίας, ενός οργανισμού που χρηματοδοτείται από την τουρκική κυβέρνηση και του οποίου η ηγεσία διαμορφώνεται από τον Πρόεδρο Ερντογάν και ανώτερους κυβερνητικούς αξιωματούχους.

Ο αμερικανικός οργανισμός, ο οποίος λειτουργεί το Σχολείο Maarif στη διεύθυνση 236 Hoover Avenue στο Μπλούμφιλντ (Bloomfield) του Νιου Τζέρσεϊ, δήλωσε ότι δεν διαθέτει συνδεδεμένες φοροαπαλλασσόμενες ή φορολογητέες οντότητες και ότι κανένα εξωτερικό πρόσωπο ή οργανισμός δεν έχει την εξουσία να διορίζει μέλη του διοικητικού του συμβουλίου ή να εγκρίνει τις αποφάσεις του.

Παρά ταύτα, ο πρόεδρός του, Μαχμούτ Μουσταφά Οζντίλ, βρίσκεται ταυτόχρονα επικεφαλής του Ιδρύματος Maarif της Τουρκίας, του οποίου η ηγεσία καθορίζεται από τον Ερντογάν και ανώτατα στελέχη της κυβέρνησης, συμπεριλαμβανομένων ανώτερων αξιωματούχων των υπουργείων Εξωτερικών, Οικονομικών και Παιδείας.

Η θεσμική σχέση αντικατοπτρίζεται περαιτέρω στις επισκέψεις Τούρκων υπουργών, διπλωματών, ανώτερων αξιωματούχων και μελών της οικογένειας του Ερντογάν, οι οποίοι έχουν προβάλει δημόσια το ισλαμικό σχολείο στο Νιου Τζέρσεϊ ως μέρος των δραστηριοτήτων της Τουρκίας στο εξωτερικό.

Η αλληλεπικάλυψη στην ηγεσία και η διαρκής επίσημη εμπλοκή εγείρουν ερωτήματα σχετικά με τις πραγματικές ρυθμίσεις διακυβέρνησης μεταξύ του αμερικανικού μη κερδοσκοπικού οργανισμού και του τουρκικού ομολόγου του, και ειδικότερα κατά πόσον ο τελευταίος ασκεί τυπική ή άτυπη εξουσία στις λειτουργίες, τα οικονομικά και τις στρατηγικές αποφάσεις του σχολείου.

Η φορολογική δήλωση στην IRS, που καλύπτει την περίοδο από την 1η Σεπτεμβρίου 2024 έως την 31η Αυγούστου 2025, υποβλήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2025 με την υπογραφή του Αχμέτ Οζντεμίρ (Ahmet Özdemir), διευθύνοντος συμβούλου του αμερικανικού οργανισμού. Το τουρκικό Υπουργείο Εθνικής Παιδείας περιγράφει ρητά το ίδρυμα ως το ίδιο το σχολείο του Ιδρύματος Maarif της Τουρκίας στο Νιου Τζέρσεϊ και προσδιορίζει τον Οζντεμίρ ως τον εκπρόσωπο του Maarif Foundation USA.

Στο Μέρος IV, ερώτηση 34, το ίδρυμα απάντησε «Όχι» όταν ρωτήθηκε εάν συνδέεται με οποιαδήποτε φοροαπαλλασσόμενη ή φορολογητέα οντότητα. Η ίδια απάντηση εμφανίστηκε στο Μέρος VI, ερώτηση 7α, η οποία ρωτά εάν οποιαδήποτε μέλη, μέτοχοι ή άλλα πρόσωπα έχουν την εξουσία να εκλέγουν ή να διορίζουν μέλη του διοικητικού οργάνου.

Αρνητική ήταν επίσης η απάντηση στην ερώτηση 7β, σχετικά με το εάν οι αποφάσεις διακυβέρνησης υπόκεινται στην έγκριση προσώπων εκτός του διοικητικού συμβουλίου.

Αυτές οι δηλώσεις είναι σημαντικές επειδή το Ίδρυμα Maarif της Τουρκίας δεν είναι ένας συνηθισμένος ιδιωτικός εκπαιδευτικός οργανισμός. Ιδρύθηκε μέσω νομοθεσίας που πρότεινε η κυβέρνηση Ερντογάν και ενέκρινε το τουρκικό κοινοβούλιο, λειτουργεί με ουσιαστική οικονομική υποστήριξη από το τουρκικό κράτος εις βάρος των φορολογουμένων και χρησιμεύει ως το μακρύ χέρι της Άγκυρας στο εξωτερικό.

Το ίδρυμα επεκτάθηκε ραγδαία την τελευταία δεκαετία, καθώς η κυβέρνηση Ερντογάν ενέτεινε την εκστρατεία της κατά του κινήματος Γκιουλέν, ενός κοινωνικού δικτύου που είχε ιδρύσει και λειτουργούσε χιλιάδες σχολεία στην Τουρκία και πολυάριθμα εκπαιδευτικά ιδρύματα στο εξωτερικό. Η αντιπαράθεση κλιμακώθηκε αφότου ο Φετουλάχ Γκιουλέν, ο εκλιπών Τούρκος μουσουλμάνος λόγιος που ενέπνευσε το κίνημα, αντιτάχθηκε στις προσπάθειες του Ερντογάν να θέσει το δίκτυο των σχολείων υπό κυβερνητική επιρροή και να τα χρησιμοποιήσει ως εργαλεία για την προώθηση της πολιτικής ισλαμιστικής ατζέντας της Άγκυρας διεθνώς.

Ως αποτέλεσμα, το κίνημα αντιμετώπισε μια σαρωτική καταστολή στην Τουρκία, όπου χιλιάδες εκπαιδευτικά του ιδρύματα έκλεισαν παράνομα και κατασχέθηκαν, ενώ η κυβέρνηση Ερντογάν ξεκίνησε μια επιθετική διεθνή εκστρατεία πίεσης (lobbying) για να αναγκάσει ξένες κυβερνήσεις να κλείσουν ή να μεταβιβάσουν σχολεία που συνδέονταν με τον Γκιουλέν.

Το Ίδρυμα Maarif της Τουρκίας έγινε το κύριο όχημα για την ανάληψη αυτών των ιδρυμάτων σε χώρες όπου η κυβέρνηση Ερντογάν έπεισε επιτυχώς τις κυβερνήσεις υποδοχής να συνεργαστούν, εν μέσω σοβαρών καταγγελιών ότι χρησιμοποιήθηκαν οικονομικά κίνητρα, δωροδοκίες, εμπορικές συμφωνίες και συμφωνίες όπλων για να εξασφαλιστεί η υποστήριξή τους. Σε χώρες όπου τέτοιες προσπάθειες απέτυχαν, το Maarif ίδρυσε δικά του σχολεία για να ανταγωνιστεί τα υπάρχοντα ιδρύματα του Γκιουλέν και να επεκτείνει την ιδεολογική επιρροή της Άγκυρας στο εξωτερικό, προωθώντας την πολιτική ισλαμιστική ατζέντα της κυβέρνησης Ερντογάν μέσω ενός διεθνούς δικτύου σχολείων.

Οι δραστηριότητες του Maarif έχουν επίσης συνδεθεί στενά με τις τουρκικές διπλωματικές αποστολές και κυβερνητικές υπηρεσίες, οι οποίες προώθησαν την επέκταση του ιδρύματος σε χώρες της Αφρικής, της Ασίας, της Ευρώπης και της Αμερικής.

Σε αυτό το πλαίσιο, η απουσία δήλωσης συνδεδεμένου οργανισμού στη φορολογική δήλωση του αμερικανικού μη κερδοσκοπικού οργανισμού αξίζει προσεκτικότερης εξέτασης.

Οι κανόνες αναφοράς της IRS διακρίνουν μεταξύ θεσμικής σύνδεσης και νομικά καθορισμένου οργανωτικού ελέγχου. Η κοινή ηγεσία, η κοινή επωνυμία ή η συνεργασία δεν απαιτούν αυτομάτως να δηλώνονται δύο οντότητες ως συνδεδεμένοι οργανισμοί. Το σχολείο του Νιου Τζέρσεϊ ενδέχεται να εκμεταλλεύεται αυτό το νομικό κενό και άλλες τεχνικές λεπτομέρειες των κανόνων.

Η δήλωση του αμερικανικού οργανισμού αναφέρει τον Οζντίλ ως πρόεδρο, τον Αλί Τσιτσέκ (Ali Çiçek) ως αντιπρόεδρο, τον Κεμάλ Μπουλούτ (Kemal Bulut) ως γραμματέα και τον Λεβέντ Σαχίν (Levent Şahin) ως ταμία. Ο Αχμέτ Οζντεμίρ αναφέρεται ως διευθύνων σύμβουλος. Ο Οζντίλ, μια ισλαμιστική φιγούρα που αποφοίτησε από κρατικό θρησκευτικό σχολείο Ιμάμ Χατίπ (Imam Hatip) στην Κωνσταντινούπολη, ανέλαβε την προεδρία του Ιδρύματος Maarif της Τουρκίας τον Ιανουάριο του 2025, διαδεχόμενος τον Μπιρόλ Ακγκούν (Birol Akgün), ο οποίος διορίστηκε πρέσβης της Τουρκίας στο Αζερμπαϊτζάν.

Η ταυτόχρονη ηγεσία του στο τουρκικό ίδρυμα και στον αμερικανικό μη κερδοσκοπικό οργανισμό παρέχει μια άμεση θεσμική σύνδεση μεταξύ των δύο φορέων. Ο Οζντίλ συμμετείχε ήδη στις διεθνείς επιχειρήσεις του τουρκικού ιδρύματος πριν γίνει πρόεδρός του. Οι αρμοδιότητές του περιλάμβαναν νομικά και διοικητικά ζητήματα, ενώ συμμετείχε στην επέκταση του ιδρύματος στο εξωτερικό, συμπεριλαμβανομένων αμφιλεγόμενων δραστηριοτήτων που αφορούσαν την κατάληψη εκπαιδευτικών ιδρυμάτων που προηγουμένως συνδέονταν με το κίνημα Γκιουλέν.

Είχε επίσης αρμοδιότητες σχετικά με τις δραστηριότητες του ιδρύματος στη Βόρεια και Νότια Αμερική, γεγονός που τον έθετε σε θέση άμεσα σχετιζόμενη με τις δραστηριότητές του στις ΗΠΑ.

Η αμερικανική φορολογική δήλωση αναφέρει επίσης ότι τα πέντε μέλη του διοικητικού συμβουλίου με δικαίωμα ψήφου δεν είναι ανεξάρτητα βάσει του ορισμού της IRS. Η απουσία ανεξάρτητων μελών με δικαίωμα ψήφου δεν αποδεικνύει παράνομη συμπεριφορά ή έλεγχο από ξένη κυβέρνηση. Εγείρει, ωστόσο, πρόσθετα ερωτήματα σχετικά με το πώς ο μη κερδοσκοπικός οργανισμός διασφαλίζει την ανεξάρτητη εποπτεία, ιδίως δεδομένων των δεσμών του με έναν οργανισμό που χρηματοδοτείται από ξένη κυβέρνηση.

Η φορολογική δήλωση αναφέρει επίσης ότι κανένα εξωτερικό μέρος δεν έχει την εξουσία να εκλέγει ή να διορίζει διευθυντές στο διοικητικό συμβούλιο του αμερικανικού ιδρύματος, μια δήλωση που εγείρει σοβαρά ερωτήματα δεδομένων των εκτεταμένων θεσμικών δεσμών του οργανισμού με την κυβέρνηση Ερντογάν στην Τουρκία. Το γεγονός ότι ο πρόεδρός του Οζντίλ ηγείται ταυτόχρονα του υποστηριζόμενου από την τουρκική κυβέρνηση Ιδρύματος Maarif της Τουρκίας, του οποίου η ηγεσία διαμορφώνεται από τον Ερντογάν και ανώτερους κυβερνητικούς αξιωματούχους, ρίχνει βαριά σκιά αμφιβολίας στη διακηρυγμένη διοικητική ανεξαρτησία του αμερικανικού οργανισμού.

Η σχέση του σχολείου του Νιου Τζέρσεϊ με την Άγκυρα αντικατοπτρίζεται επίσης σε μια σειρά τεκμηριωμένων επισκέψεων από ανώτερους Τούρκους κυβερνητικούς αξιωματούχους, διπλωμάτες και εκπροσώπους κρατικών ιδρυμάτων, ορισμένοι από τους οποίους έχουν δηλώσει δημοσίως ότι το σχολείο αποτελεί μέρος της εκπαιδευτικής παρουσίας της Τουρκίας στο εξωτερικό.

Στις 3 Ιουνίου 2026, ο Φαρούκ Μπεράτ Ακτσεσμέ (Faruk Berat Akçeşme), γενικός διευθυντής ανώτατης εκπαίδευσης και εκπαίδευσης εξωτερικού στο τουρκικό Υπουργείο Εθνικής Παιδείας, επισκέφθηκε το σχολείο του Μπλούμφιλντ συνοδευόμενος από εκπροσώπους του γραφείου του ακολούθου εκπαίδευσης της Τουρκίας στη Νέα Υόρκη. Η περιγραφή της θέσης του Ακτσεσμέ στο τουρκικό υπουργείο Παιδείας προβλέπει ρητά την εποπτεία των σχολείων που διοικούνται από το Maarif στο εξωτερικό. Σύμφωνα με επίσημη ανακοίνωση του υπουργείου, ο Ακτσεσμέ επιθεώρησε τις διοικητικές και εκπαιδευτικές υποδομές του σχολείου, συναντήθηκε με διοικητικά στελέχη και εκπαιδευτικούς και έλαβε λεπτομερή ενημέρωση για τις εκπαιδευτικές δραστηριότητες, τα προγράμματα σπουδών και τα μελλοντικά σχέδια.

Το υπουργείο ανέφερε ότι ο Ακτσεσμέ τόνισε τη σημασία της διεθνούς αποστολής του Ιδρύματος Maarif της Τουρκίας και ευχαρίστησε τους διευθυντές και τους δασκάλους του σχολείου για την εκπροσώπηση της Τουρκίας στο εξωτερικό.

Σε ξεχωριστή ανακοίνωση, το υπουργείο αναφέρθηκε ρητά στο ίδρυμα ως το σχολείο του Ιδρύματος Maarif της Τουρκίας στο Νιου Τζέρσεϊ. Προσδιόρισε τον Αχμέτ Τζελάλ Οζντεμίρ ως εκπρόσωπο του ιδρύματος στις ΗΠΑ και την Μπεϊχάν Ντογάν (Beyhan Doğan) ως διευθύντρια του σχολείου.

Η επίσκεψη ήταν ιδιαίτερα σημαντική επειδή ξεπέρασε την εθιμοτυπική παρουσία. Ένας ανώτερος Τούρκος αξιωματούχος εκπαίδευσης εξέτασε τη λειτουργία του σχολείου και ενημερώθηκε για το πρόγραμμα σπουδών και τα μελλοντικά του σχέδια, καταδεικνύοντας τον βαθμό στενής θεσμικής εμπλοκής μεταξύ του αμερικανικού σχολείου και της γραφειοκρατίας της Άγκυρας.

Νωρίτερα, στις 23 Μαρτίου 2026, η Τούρκισσα Υπουργός Οικογένειας και Κοινωνικών Υπηρεσιών Μαχινούρ Οζντεμίρ Γκιοκτάς (Mahinur Özdemir Göktaş) επισκέφθηκε το σχολείο. Το ίδρυμα ευχαρίστησε δημοσίως την υπουργό για την επίσκεψή της, επιβεβαιώνοντας άλλη μια άμεση επαφή με μέλος του υπουργικού συμβουλίου του Ερντογάν.

Στις 29 Οκτωβρίου 2026, το σχολείο φιλοξένησε εορτασμούς για την 103η επέτειο από την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας. Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν ο Αχμέτ Κιόρογλου (Ahmet Köroğlu), ακόλουθος εκπαίδευσης της Τουρκίας στη Νέα Υόρκη, η Σινέμ Γκιοκτσέ (Sinem Gökçe), αναπληρώτρια γενική πρόξενος της Τουρκίας, και η Χαφιζέ Γκαγιέ Ερκάν (Hafize Gaye Erkan), πρώην διοικήτρια της κεντρικής τράπεζας της Τουρκίας.

Στις 27 Μαρτίου 2025, η πρώτη κυρία Εμινέ Ερντογάν επισκέφθηκε έκθεση που διοργάνωσαν μαθητές του αμερικανικού σχολείου Maarif στο «Τουρκικό Σπίτι» (Turkish House), έδρα των τουρκικών διπλωματικών και προξενικών αρχών στη Νέα Υόρκη. Ο Οζντεμίρ υποδέχθηκε την Ερντογάν στην έκθεση, όπου εκείνη συνομίλησε με τους μαθητές και εξέτασε τα έργα τους.

Στις 14 Μαρτίου 2024, ο τότε γενικός πρόξενος της Τουρκίας στη Νέα Υόρκη, Ρεϊχάν Οζγκιούρ (Reyhan Özgür), παρευρέθηκε σε διαγωνισμό απαγγελίας του τουρκικού εθνικού ύμνου που διοργάνωσε το τουρκικό Ίδρυμα Maarif στο σχολείο του Νιου Τζέρσεϊ. Ο Οζγκιούρ, ο οποίος υπηρέτησε ως γενικός πρόξενος της Τουρκίας στη Νέα Υόρκη από τον Αύγουστο του 2020 έως τον Αύγουστο του 2024, ενεπλάκη σε δημοσιεύματα των ΗΠΑ σχετικά με την ομοσπονδιακή έρευνα διαφθοράς που αφορούσε τον πρώην δήμαρχο της Νέας Υόρκης Έρικ Άνταμς (Eric Adams) και την επιρροή της τουρκικής κυβέρνησης.

Το ίδρυμα ανέφερε εκείνη την εποχή ότι περίπου 220 μαθητές φοιτούσαν στο σχολείο, το οποίο λειτουργούσε στο Μπλούμφιλντ από το 2017.

Η εμπλοκή της τουρκικής κυβέρνησης εκτείνεται ακόμη πιο πίσω. Το 2021, ο πρέσβης της Τουρκίας στην Ουάσιγκτον, Χασάν Μουράτ Μερτζάν (Hasan Murat Mercan), παρευρέθηκε σε εκδήλωση που διοργάνωσε το ίδρυμα σε ένα νεοαποκτηθέν σχολικό ακίνητο στο Γουέιν (Wayne) του Νιου Τζέρσεϊ. Η δημοσίευση του ιδρύματος περιέγραψε την εκδήλωση ως μέρος των προετοιμασιών για την επέκταση των δραστηριοτήτων του στην πολιτεία.

Συνολικά, οι επισκέψεις καταδεικνύουν τη διαρκή εμπλοκή μελών του τουρκικού υπουργικού συμβουλίου, ανώτερων αξιωματούχων εκπαίδευσης, διπλωματών και της προεδρικής οικογένειας με τις αμερικανικές δραστηριότητες του Maarif.

Οι οικονομικές γνωστοποιήσεις του μη κερδοσκοπικού οργανισμού αποτελούν έναν ακόμη τομέα που απαιτεί εξονυχιστικό έλεγχο. Για το οικονομικό έτος που έληξε στις 31 Αυγούστου 2025, το Maarif Foundation USA ανέφερε συνολικά έσοδα 3,31 εκατομμυρίων δολαρίων, συμπεριλαμβανομένων 1,89 εκατομμυρίων δολαρίων σε εισφορές και επιχορηγήσεις. Τα δίδακτρα και τα τέλη απέφεραν περίπου 1,42 εκατομμύρια δολάρια, πράγμα που σημαίνει ότι οι εισφορές αντιπροσώπευαν περίπου το 57% των δηλωθέντων εσόδων του οργανισμού.

Τα έξοδά του ανήλθαν σε 4,15 εκατομμύρια δολάρια, με αποτέλεσμα λειτουργικό έλλειμμα περίπου 844.000 δολαρίων. Το προηγούμενο οικονομικό έτος ήταν ουσιαστικά διαφορετικό. Ο οργανισμός ανέφερε έσοδα 7 εκατομμυρίων δολαρίων, συμπεριλαμβανομένων 5,94 εκατομμυρίων δολαρίων σε εισφορές και επιχορηγήσεις, ενώ τα έξοδα ανήλθαν σε περίπου 3,64 εκατομμύρια δολάρια.

Τα στοιχεία της διετίας δείχνουν ότι η λειτουργία του σχολείου εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από εισφορές πέραν των εσόδων από δίδακτρα. Ωστόσο, η δημόσια δήλωση δεν διευκρινίζει ποιος παρείχε αυτές τις εισφορές.

Ο οργανισμός δεν ανέφερε κυβερνητικές επιχορηγήσεις στη σχετική κατηγορία εισφορών ούτε εισφορές από συνδεδεμένους οργανισμούς. Παρόλο που ορισμένοι μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί πρέπει να παρέχουν πληροφορίες για τους δωρητές στην IRS μέσω του Παραρτήματος Β (Schedule B), οι ταυτότητες των δωρητών γενικά δεν δημοσιοποιούνται στα αντίγραφα των δηλώσεων που είναι διαθέσιμα στο κοινό.

Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό επειδή η τουρκική κυβέρνηση διαθέτει σημαντικούς δημόσιους πόρους στις διεθνείς δραστηριότητες του Ιδρύματος Maarif της Τουρκίας. Μια συζήτηση για τον προϋπολογισμό στο τουρκικό κοινοβούλιο τον Νοέμβριο του 2026 αναφέρθηκε σε περίπου 9 δισεκατομμύρια τουρκικές λίρες που διατέθηκαν στο ίδρυμα για την κατασκευή σχολείων στο εξωτερικό και δαπάνες προσωπικού.

Ο αμερικανικός μη κερδοσκοπικός οργανισμός προσδιόρισε όντως μία οντότητα υπό τον έλεγχό του. Το Παράρτημα R (Schedule R) της δήλωσης αναφέρει την «Maarif School NJ LLC», μια εταιρεία περιορισμένης ευθύνης του Νιου Τζέρσεϊ με αριθμό φορολογικού μητρώου εργοδότη 82-3105822, ως «μη λαμβανόμενη υπόψη οντότητα» (disregarded entity). Η θυγατρική μοιράζεται τη διεύθυνση του Maarif Foundation USA στο Μπλούμφιλντ και περιγράφεται ως φορέας λειτουργίας σχολείου.

Η δήλωση αναγνωρίζει έτσι μια εγχώρια οργανωτική δομή, ενώ δεν προσδιορίζει κανέναν τουρκικό οργανισμό στην ενότητα που προορίζεται για συνδεδεμένες φοροαπαλλασσόμενες οντότητες. Η απουσία δηλωμένης σχέσης με το τουρκικό ίδρυμα χρήζει εξέτασης υπό το πρίσμα της επικαλυπτόμενης ηγεσίας και της θέσης του σχολείου εντός του διεθνούς δικτύου Maarif.

Η δήλωση αναφέρει επίσης ότι ο αμερικανικός μη κερδοσκοπικός οργανισμός δεν διατηρούσε γραφεία, υπαλλήλους ή πράκτορες εκτός των Ηνωμένων Πολιτειών και δεν είχε ξένους χρηματοοικονομικούς λογαριασμούς. Αναφέρει περαιτέρω ότι δεν υπάρχουν ξένες δραστηριότητες ή επενδύσεις που να υπερβαίνουν τα σχετικά όρια αναφοράς της IRS.

Η φορολογική δήλωση παρέχει περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με τις ρυθμίσεις διακυβέρνησης του οργανισμού. Το Maarif Foundation USA ανέφερε ότι δεν έλαβε ξεχωριστές, ανεξάρτητα ελεγμένες οικονομικές καταστάσεις για το οικονομικό έτος και δεν συμπεριλήφθηκε σε ενοποιημένες, ανεξάρτητα ελεγμένες οικονομικές καταστάσεις.

Σύμφωνα με το Παράρτημα O (Schedule O), το διοικητικό συμβούλιο καθορίζει επίσης τις αποδοχές για τα ανώτερα διοικητικά στελέχη αφού συγκρίνει τους μισθούς με εκείνους που προσφέρονται από άλλα ιδιωτικά σχολεία. Η δήλωση ανέφερε αποδοχές ύψους 139.943 δολαρίων για τον διευθύνοντα σύμβουλο Οζντεμίρ, ενώ τα υπόλοιπα αναφερόμενα στελέχη δεν έλαβαν καμία αποζημίωση από τον αμερικανικό οργανισμό.

Ο συνδυασμός σημαντικών εισφορών, ενός διοικητικού συμβουλίου χωρίς ανεξάρτητα μέλη με δικαίωμα ψήφου και μιας επικαλυπτόμενης δομής ηγεσίας καθιστά τις οικονομικές και διοικητικές σχέσεις του μη κερδοσκοπικού οργανισμού κατάλληλο αντικείμενο για περαιτέρω έλεγχο.

Η σχέση αυτή εγείρει επίσης ευρύτερα ερωτήματα σχετικά με τη διαφάνεια των εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων στις Ηνωμένες Πολιτείες που υποστηρίζονται από ξένες κυβερνήσεις. Η αμερικανική νομοθεσία δεν απαγορεύει σε ξένες κυβερνήσεις ή σε οργανισμούς που υποστηρίζονται από αυτές να χρηματοδοτούν ή να διατηρούν εκπαιδευτικά ιδρύματα, υπό την προϋπόθεση ότι συμμορφώνονται με τις ισχύουσες ομοσπονδιακές και πολιτειακές απαιτήσεις.

Ούτε μια ξένη θεσμική σύνδεση ενεργοποιεί αυτομάτως την υποχρέωση εγγραφής βάσει του Νόμου περί Εγγραφής Ξένων Πρακτόρων (FARA). Οι υποχρεώσεις του FARA εξαρτώνται γενικά από το εάν ένα πρόσωπο ή ένας οργανισμός ενεργεί κατόπιν εντολής, αιτήματος, καθοδήγησης ή ελέγχου ενός ξένου εντολέα και συμμετέχει σε δραστηριότητες που καλύπτονται από τον νόμο. Ο νόμος προβλέπει επίσης εξαιρέσεις, συμπεριλαμβανομένων των επιλέξιμων εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων.

Το ισλαμικό σχολείο στο Νιου Τζέρσεϊ θα μπορούσε επίσης να αντιμετωπίσει έλεγχο βάσει του FARA εάν οι αμερικανικές αρχές διαπιστώσουν ότι λειτουργεί υπό τη διεύθυνση ή τον έλεγχο της κυβέρνησης Ερντογάν και συμμετέχει σε δραστηριότητες που εμπίπτουν στον νόμο. Προηγούμενο δημιουργήθηκε την 1η Αυγούστου 2019, όταν το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ αποφάσισε επισήμως ότι το αμερικανικό παράρτημα του κρατικού ραδιοτηλεοπτικού φορέα της Τουρκίας, TRT, υποχρεούτο να εγγραφεί βάσει του FARA λόγω των πολιτικών του δραστηριοτήτων και του ρόλου του ως πράκτορα δημοσιότητας και πληροφόρησης για την τουρκική κυβέρνηση.

Για έναν θεσμό που λειτουργεί εντός ενός παγκόσμιου δικτύου το οποίο χρηματοδοτείται από Τούρκους φορολογούμενους και προωθείται μέσω του μηχανισμού εξωτερικής πολιτικής της Άγκυρας, η διάκριση μεταξύ τυπικής ανεξαρτησίας και πρακτικής κυβερνητικής επιρροής είναι ιδιαίτερα σημαντική. Οι τεκμηριωμένοι θεσμικοί δεσμοί μεταξύ του ισλαμικού σχολείου στο Νιου Τζέρσεϊ και της κυβέρνησης Ερντογάν στην Τουρκία υποδηλώνουν έντονα ότι το σχολείο αποτελεί μέρος της ευρύτερης στρατηγικής της Άγκυρας για την επέκταση της πολιτικής ισλαμιστικής της επιρροής στο εξωτερικό.

Η στρατηγική αυτή ακολουθείται από μια κυβέρνηση Ερντογάν που έχει υποστηρίξει ανοιχτά τη Χαμάς, την παλαιστινιακή ισλαμιστική οργάνωση που έχει χαρακτηριστεί τρομοκρατική οντότητα από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Παρόλο που αυτές οι διασυνδέσεις δεν αποδεικνύουν ότι το ίδιο το σχολείο του Νιου Τζέρσεϊ προωθεί δημοσίως τη Χαμάς ή εμπλέκεται σε παράνομες δραστηριότητες, εγείρουν σοβαρά ερωτήματα σχετικά με τους πολιτικούς και ιδεολογικούς στόχους πίσω από την επεκτεινόμενη εκπαιδευτική παρουσία της Τουρκίας στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Middle East Forum

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Η ελληνική φρεγάτα «Αιγαίον» στη ναυτική βάση του Ακσάζ στην Τουρκία – Το πρόγραμμα επισκέψεων του ΝΑΤΟ

Το «Αιγαίον» του Πολεμικού Ναυτικού περιλαμβάνεται στο πρόγραμμα επισκέψεων στη ναυτική βάση του Ακσάζ για το διάστημα από τις 18 έως τις 23 Νοεμβρίου. Την αναφορά στο ελληνικό πλοίο μετέδωσε το Tabya Dijital, επικαλούμενο την ενημέρωση της 19ης Νοεμβρίου από το τουρκικό υπουργείο Άμυνας.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Το «Αιγαίον» του Πολεμικού Ναυτικού περιλαμβάνεται στο πρόγραμμα επισκέψεων στη ναυτική βάση του Ακσάζ για το διάστημα από τις 18 έως τις 23 Νοεμβρίου. Την αναφορά στο ελληνικό πλοίο μετέδωσε το Tabya Dijital, επικαλούμενο την ενημέρωση της 19ης Νοεμβρίου από το τουρκικό υπουργείο Άμυνας.

Στο ίδιο πρόγραμμα περιλαμβάνονται δύο πλοία του ισπανικού Ναυτικού, τα Patiño και Blas de Lezo, καθώς και το Bulkeley του αμερικανικού Ναυτικού. Το χρονοδιάγραμμα παρουσίασε ο εκπρόσωπος του υπουργείου Ζεκί Ακτούρκ στην εβδομαδιαία ενημέρωση Τύπου, που πραγματοποιήθηκε στο εκθεσιακό κέντρο της Σμύρνης στο πλαίσιο του NATO EDGE 2026.

Σε χωριστό σκέλος της ενημέρωσης, ο Ακτούρκ αναφέρθηκε σε κατάπλους πλοίων νατοϊκής ναυτικής δύναμης στο Ακσάζ από τις 21 έως τις 24 Νοεμβρίου. Στη βάση αναμένονται το ιταλικό Numana, το ισπανικό Turia και τα γερμανικά Rhein και Fulda.

Το πρόγραμμα λιμενικών επισκέψεων περιλαμβάνει επίσης το Τσανάκαλε, όπου αναμένεται το βουλγαρικό Briz από τις 25 έως τις 27 Νοεμβρίου. Για τις 26 Νοεμβρίου προβλέπεται κατάπλους μονάδων του τουρκικού Ναυτικού στην Καλλίπολη, με αφορμή τις επετειακές εκδηλώσεις της πόλης.

navaldefence.gr
Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αναλύσεις17 λεπτά πριν

«Πράσινο φως» της Κομισιόν σε δισεκατομμύρια για τη γερμανική βιομηχανία, την ώρα που στην Ελλάδα μένουν οι εκκρεμότητες

Την ώρα που στην Ελλάδα παραμένει ανοιχτό το ζήτημα της εφαρμογής των μέτρων στήριξης της ενεργοβόρου βιομηχανίας απέναντι στο υψηλό...

Αναλύσεις46 λεπτά πριν

Το «μακρύ χέρι» του Ερντογάν στις ΗΠΑ: Το παρασκήνιο πίσω από τη χρηματοδότηση σχολείου του Ιδρύματος Maarif

Το Ίδρυμα Maarif της Τουρκίας (Türkiye Maarif Foundation) ιδρύθηκε βάσει της τουρκικής νομοθεσίας το 2016 και λειτουργεί ως όχημα για...

Αναλύσεις1 ώρα πριν

Η ελληνική φρεγάτα «Αιγαίον» στη ναυτική βάση του Ακσάζ στην Τουρκία – Το πρόγραμμα επισκέψεων του ΝΑΤΟ

Το «Αιγαίον» του Πολεμικού Ναυτικού περιλαμβάνεται στο πρόγραμμα επισκέψεων στη ναυτική βάση του Ακσάζ για το διάστημα από τις 18...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Νέες αποκαλύψεις για αδίστακτες τουρκικές προβοκάτσιες

Το άρθρο του ευρωβουλευτή Κώστα Μαυρίδη επαναφέρει στο προσκήνιο τη διαχρονική χρήση της προβοκάτσιας από την τουρκική πολιτική ως εργαλείου...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

“Μπουκέλε, η χώρα σού ανήκει”: Κύμα διαδηλώσεων στην Αϊτή υπέρ της επιχείρησης κατά τou αριστερού παρακράτους από τον πρόεδρο του Ελ Σαλβαδόρ

Η αριστερά της Αϊτής εστησε τις συμμορίες ως εργαλείο εκφοβισμού. Σε ένα πλαίσιο ανομίας, οι επόμενοι απλά το συνέχισαν. Σήμερα...

Δημοφιλή