Ακολουθήστε μας

GEOPOLITICO

Προκόπης Παυλόπουλος: «Ολίσθημα» της Γαλλίας με τη ρηματική διακοίνωση στην Τουρκία για το καλώδιο Ελλάδας-Κύπρου

Η παρέμβαση Παυλόπουλου αποκτά ιδιαίτερη σημασία υπό το πρίσμα της επίσημης θέσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το τουρκολιβυκό μνημόνιο.

Δημοσιεύτηκε στις

Σοβαρές επιφυλάξεις για τη γαλλική διπλωματική παρέμβαση προς την Τουρκία σχετικά με τις εργασίες του Great Sea Interconnector διατύπωσε ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος, προειδοποιώντας ότι η Άγκυρα ενδέχεται να αξιοποιήσει τη ρηματική διακοίνωση του Παρισιού προκειμένου να ενισχύσει τις διεκδικήσεις της στην Ανατολική Μεσόγειο. Μιλώντας στη Ναυτεμπορική TV, υποστήριξε ότι η Γαλλία προχώρησε σε μια αχρείαστη διπλωματική ενέργεια, η οποία κινδυνεύει να δημιουργήσει την εντύπωση ύπαρξης «διαμφισβητούμενων περιοχών» εκεί όπου, σύμφωνα με τη νομική του προσέγγιση, ασκούνται αποκλειστικά κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας και της Κύπρου.

Ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ακαδημαϊκός και επίτιμος καθηγητής της Νομικής Σχολής του ΕΚΠΑ, ανέπτυξε τις θέσεις του σε συνέντευξη στους δημοσιογράφους Νικόλ Λειβαδάρη και Φίλιππο Φιλιππακόπουλο, εστιάζοντας τόσο στις νομικές διαστάσεις της υπόθεσης όσο και στις πρωτοβουλίες που, κατά την άποψή του, οφείλει να αναλάβει άμεσα η Αθήνα.

«Η Τουρκία δεν έχει κανένα δικαίωμα παρέμβασης»

Ο Προκόπης Παυλόπουλος ξεκαθάρισε ότι η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας-Κύπρου αποτελεί έργο που αφορά αποκλειστικά τις δύο χώρες, με τις εργασίες να πραγματοποιούνται στο πλαίσιο του Great Sea Interconnector, μέσω της Nexans και του γαλλικού πλοίου «Abeille Marengo».

Σύμφωνα με την ερμηνεία του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας που παρουσίασε, οι εργασίες εκτελούνται εντός των ορίων της υφαλοκρηπίδας Ελλάδας και Κύπρου, γεγονός που, όπως υποστήριξε, αποκλείει οποιαδήποτε τουρκική αρμοδιότητα.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στο τουρκολιβυκό μνημόνιο, το οποίο χαρακτήρισε νομικώς ανυπόστατο, επισημαίνοντας ότι δεν μπορεί να δημιουργήσει έννομα αποτελέσματα εις βάρος των ελληνικών και κυπριακών κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Κατά τον πρώην Πρόεδρο της Δημοκρατίας, η έκδοση της ελληνικής NAVTEX ήταν απολύτως επαρκής για την πραγματοποίηση των εργασιών.

Η NAVTEX, όπως διευκρίνισε, αποτελεί αναγγελία προς τους ναυτιλλομένους και όχι διαδικασία ενημέρωσης ή εξασφάλισης συγκατάθεσης γειτονικών κρατών.

Η γαλλική ρηματική διακοίνωση και ο κίνδυνος δημιουργίας προηγουμένου

Στο επίκεντρο της κριτικής του βρέθηκε η πρωτοβουλία της Γαλλίας να αποστείλει ρηματική διακοίνωση στην Τουρκία για τις εργασίες του έργου.

Ο Προκόπης Παυλόπουλος χαρακτήρισε την ενέργεια αναρμόδια και αυθαίρετη, εκφράζοντας παράλληλα την ελπίδα ότι δεν υπήρξε ελληνική συμμετοχή στη συγκεκριμένη διπλωματική πρωτοβουλία.

Διευκρίνισε ότι δεν υπάρχει πλήρης γνώση του περιεχομένου της γαλλικής διακοίνωσης. Ωστόσο, εκτίμησε ότι ακόμη και η αποστολή της, πέραν της ήδη εκδοθείσας ελληνικής NAVTEX, συνιστά προβληματική ενέργεια.

Όπως εξήγησε, η Γαλλία εμφανίζεται να θεωρεί αναγκαία μια πρόσθετη ενημέρωση της Τουρκίας για ένα έργο που δεν εμπίπτει, κατά τον ίδιο, σε οποιαδήποτε τουρκική δικαιοδοσία.

Ο πρώην Πρόεδρος ξεχώρισε σαφώς την ενημέρωση από την αίτηση άδειας, τονίζοντας ότι δεν προκύπτει ζήτημα αναζήτησης τουρκικής έγκρισης.

Παρά ταύτα, προειδοποίησε ότι η Άγκυρα μπορεί να επιχειρήσει να παρουσιάσει τη γαλλική κίνηση ως έμμεση αναγνώριση των διεκδικήσεών της.

Κατά την εκτίμησή του, αυτό θα μπορούσε να αξιοποιηθεί για την υποστήριξη του τουρκικού αφηγήματος ότι το τουρκολιβυκό μνημόνιο παράγει δικαιώματα στην περιοχή.

Η αναφορά σε «διαμφισβητούμενες περιοχές» προκαλεί ιδιαίτερη ανησυχία

Ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα απέδωσε ο Προκόπης Παυλόπουλος σε μια επιφύλαξη που, σύμφωνα με τις διαθέσιμες ενδείξεις τις οποίες επικαλέστηκε, περιλαμβάνεται στη γαλλική ρηματική διακοίνωση.

Πρόκειται για τη διατύπωση ότι η Γαλλία «δεν αναμιγνύεται σε νομικά ζητήματα διαμφισβητούμενων περιοχών».

Ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας υποστήριξε ότι μια τέτοια αναφορά, εφόσον πράγματι περιλαμβάνεται στο διπλωματικό έγγραφο, είναι ιδιαίτερα προβληματική.

Και αυτό διότι, κατά την προσέγγισή του, μπορεί να δημιουργήσει την εντύπωση ότι το Παρίσι αποδέχεται την ύπαρξη θαλάσσιων περιοχών υπό αμφισβήτηση στο σημείο όπου πραγματοποιούνται οι εργασίες.

Ο Προκόπης Παυλόπουλος επισήμανε ότι η Γαλλία δεν είναι μια τρίτη, αμέτοχη χώρα, αλλά κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ το συγκεκριμένο έργο διαθέτει και ευρωπαϊκή χρηματοδότηση.

Επομένως, υποστήριξε ότι το Παρίσι όφειλε να αποφύγει οποιαδήποτε διατύπωση η οποία θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως αποδοχή των τουρκικών διεκδικήσεων.

Χαρακτήρισε μάλιστα τη γαλλική ενέργεια «ολίσθημα», εκτιμώντας ότι η Τουρκία θα επιχειρήσει να την αξιοποιήσει διπλωματικά.

Δύο άμεσες κινήσεις ζητά από την Αθήνα

Πέρα από την κριτική στη γαλλική πρωτοβουλία, ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας κατέθεσε συγκεκριμένες προτάσεις για την ενίσχυση της ελληνικής νομικής και διπλωματικής θέσης στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η πρώτη αφορά την επέκταση της ελληνικής αιγιαλίτιδας ζώνης στα 12 ναυτικά μίλια σε όλα τα ελληνικά νησιά της Ανατολικής Μεσογείου.

Κατά τον Προκόπη Παυλόπουλο, η Ελλάδα πρέπει να ασκήσει το σχετικό δικαίωμα που της παρέχει το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, ώστε να ενισχύσει την προστασία των κυριαρχικών της δικαιωμάτων.

Η δεύτερη πρόταση αφορά την πλήρη ενεργοποίηση των προβλέψεων του άρθρου 156 του νόμου 4001/2011 σχετικά με την ελληνική υφαλοκρηπίδα.

Συγκεκριμένα, εισηγήθηκε την κατάθεση στην αρμόδια Γραμματεία του ΟΗΕ των γεωγραφικών συντεταγμένων των εξωτερικών ορίων της ελληνικής υφαλοκρηπίδας στην περιοχή που καλύπτει η συγκεκριμένη νομοθετική διάταξη.

Στόχος των ενεργειών αυτών, όπως εξήγησε, είναι η περαιτέρω θεμελίωση των ελληνικών δικαιωμάτων και εννόμων συμφερόντων απέναντι στις διεκδικήσεις που η Τουρκία επιχειρεί να στηρίξει στο τουρκολιβυκό μνημόνιο.

Ο Προκόπης Παυλόπουλος κατέστησε σαφές ότι η Ελλάδα πρέπει να κινηθεί με βάση το Διεθνές Δίκαιο, χωρίς να επιτρέψει τη δημιουργία διπλωματικών προηγουμένων τα οποία θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν μελλοντικά από την Άγκυρα.

Η ευρωπαϊκή διάσταση και η θέση των Βρυξελλών

Η παρέμβαση Παυλόπουλου αποκτά ιδιαίτερη σημασία υπό το πρίσμα της επίσημης θέσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το τουρκολιβυκό μνημόνιο.

Στις 21 Οκτωβρίου 2026, η ΕΕ επανέλαβε ότι η συμφωνία Τουρκίας-Λιβύης παραβιάζει κυριαρχικά δικαιώματα τρίτων κρατών, δεν συνάδει με το Δίκαιο της Θάλασσας και δεν μπορεί να παράγει έννομες συνέπειες για τρίτες χώρες.

Αυτή ακριβώς η θέση βρίσκεται στον πυρήνα της επιχειρηματολογίας του πρώην Προέδρου της Δημοκρατίας, ο οποίος θεωρεί ότι η Γαλλία δεν πρέπει, με τις διπλωματικές της ενέργειες, να αφήνει περιθώρια παρερμηνειών που ενδέχεται να αξιοποιηθούν από την Τουρκία.

Πάντως, η πλήρης διατύπωση και το νομικό περιεχόμενο της γαλλικής διακοίνωσης παραμένουν κρίσιμα για την αξιολόγηση της υπόθεσης. Η αποστολή μιας διπλωματικής ενημέρωσης δεν συνεπάγεται αυτομάτως αναγνώριση τουρκικών δικαιωμάτων, ενώ η σχετική ανησυχία του Προκόπη Παυλόπουλου αφορά κυρίως τον τρόπο με τον οποίο η Άγκυρα μπορεί να την ερμηνεύσει και να την αξιοποιήσει.

GEOPOLITICO

Η Ινδία χτίζει ναυπηγική συμμαχία με τη Νότια Κορέα απέναντι στην Κίνα – Επένδυση 4 δισ. δολαρίων και σχέδιο κυριαρχίας στον Ινδικό Ωκεανό

Η Ινδία επιχειρεί να περιορίσει την εξάρτησή της από την Κίνα και να ενισχύσει τη ναυπηγική της βιομηχανία, στρεφόμενη στη Νότια Κορέα για επενδύσεις, τεχνογνωσία και κατασκευή νέων υποδομών. Στο επίκεντρο βρίσκεται ένα φιλόδοξο σχέδιο δημιουργίας ναυπηγείου αξίας 4 δισεκατομμυρίων δολαρίων στο κρατίδιο Ταμίλ Ναντού, με τη συμμετοχή της HD Hyundai. Η συνεργασία εντάσσεται στη στρατηγική του Νέου Δελχί για ενίσχυση της ναυτικής του ισχύος και περιορισμό της κινεζικής επιρροής στον Ινδικό Ωκεανό.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Σύμφωνα με δημοσίευμα της νοτιοκορεατικής Korea JoongAng Daily, στις 16 Νοεμβρίου 2026, η Ινδία επιδιώκει να αξιοποιήσει την τεχνολογική υπεροχή των νοτιοκορεατικών ναυπηγείων για να δημιουργήσει μια ανταγωνιστική εγχώρια ναυπηγική βιομηχανία.

Η προσέγγιση εξυπηρετεί και τις δύο πλευρές. Το Νέο Δελχί αναζητά εναλλακτικές απέναντι στην Κίνα, ενώ οι νοτιοκορεατικές εταιρείες επιδιώκουν νέες παραγωγικές βάσεις στο εξωτερικό, καθώς η εγχώρια δυναμικότητά τους βρίσκεται κοντά στα όριά της και ο ανταγωνισμός από τα κινεζικά ναυπηγεία εντείνεται.

Η επένδυση των 4 δισ. δολαρίων στο Ταμίλ Ναντού

Το σημαντικότερο σχέδιο αφορά την ανάπτυξη ναυπηγικής μονάδας στην πόλη Τουτουκούτι (Thoothukudi), κοντά στο νοτιότερο άκρο της Ινδίας.

Η HD Hyundai σχεδιάζει την κατασκευή ναυπηγείου ύψους περίπου 4 δισεκατομμυρίων δολαρίων, σε συνεργασία με ινδικούς κρατικούς φορείς.

Η εγκατάσταση προβλέπεται να διαθέτει ετήσια παραγωγική ικανότητα περίπου 2,5 εκατομμυρίων κόρων ολικής χωρητικότητας (GT), ποσότητα που αντιστοιχεί σε περισσότερο από το μισό της παραγωγικής δυναμικότητας την οποία επιδιώκει να αποκτήσει συνολικά η Ινδία έως το 2047.

Η νοτιοκορεατική εταιρεία σχεδιάζει να διαχειρίζεται το ναυπηγείο μέσω κοινοπραξίας, στην οποία επιδιώκει να διατηρεί συμμετοχή τουλάχιστον 60%.

Κατά τη συνάντηση του Ινδού υπουργού Λιμένων, Ναυτιλίας και Υδάτινων Οδών, Σαρμπανάντα Σονοβάλ, με τον πρόεδρο της HD Hyundai, Τσουνγκ Κι-σουν, στις 28 Οκτωβρίου, συμφωνήθηκε η ολοκλήρωση αναλυτικής μελέτης του έργου εντός έξι μηνών.

Η μελέτη αναμένεται να αποσαφηνίσει το κόστος, το χρονοδιάγραμμα υλοποίησης, την παραγωγική δυναμικότητα και τη συμμετοχή των επενδυτών.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις που επικαλείται το δημοσίευμα, η κρατική και περιφερειακή χρηματοδοτική υποστήριξη μπορεί να καλύψει το 45% έως 47% του συνολικού κόστους, περιορίζοντας την άμεση οικονομική επιβάρυνση της HD Hyundai σε περίπου 2,2 δισεκατομμύρια δολάρια.

Η Κίνα κυριαρχεί στις ναυπηγήσεις – Η Ινδία θέλει να αλλάξει τους συσχετισμούς

Η κινεζική κυριαρχία αποτελεί βασικό κίνητρο της ινδικής πρωτοβουλίας.

Σύμφωνα με στοιχεία της Clarksons Research που παραθέτει η νοτιοκορεατική εφημερίδα, Κίνα, Νότια Κορέα και Ιαπωνία συγκέντρωναν το 2024 περίπου το 93% της παγκόσμιας ναυπηγικής δραστηριότητας.

Στις νέες παραγγελίες πλοίων του 2025, τα κινεζικά ναυπηγεία απέσπασαν το 63% της παγκόσμιας αγοράς, έναντι 21% των νοτιοκορεατικών.

Η Ινδία, αντίθετα, βρίσκεται στη 12η θέση της παγκόσμιας ναυπηγικής κατάταξης, παρά το τεράστιο μέγεθος της οικονομίας της και τη γεωγραφική της θέση στον Ινδικό Ωκεανό.

Η κυβέρνηση του Νέου Δελχί έχει θέσει ως στρατηγικό στόχο την είσοδο της χώρας στην πρώτη πεντάδα των μεγαλύτερων ναυπηγικών δυνάμεων μέχρι το 2047.

Για τον σκοπό αυτό, τον Σεπτέμβριο του 2025 ενέκρινε χρηματοδοτικό πακέτο 697,3 δισεκατομμυρίων ρουπιών, περίπου 7,4 δισεκατομμυρίων δολαρίων, με στόχο την αύξηση της ετήσιας ναυπηγικής δυναμικότητας στα 4,5 εκατομμύρια GT.

Παράλληλα, κρατικοί φορείς σχεδιάζουν την παραγγελία 437 πλοίων, συνολικής αξίας περίπου 2,2 τρισεκατομμυρίων ρουπιών.

Η μεγάλη εξάρτηση της Ινδίας από ξένα πλοία

Η ανάπτυξη εγχώριας ναυπηγικής βιομηχανίας αποτελεί και οικονομική αναγκαιότητα.

Περίπου το 95% του εμπορίου της Ινδίας, με βάση τον όγκο των μεταφερόμενων φορτίων, πραγματοποιείται διά θαλάσσης.

Ωστόσο, η χώρα δαπανά σχεδόν 75 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως για τη χρησιμοποίηση ξένων πλοίων.

Σύμφωνα με στοιχεία του Baltic and International Maritime Council (BIMCO), την 1η Σεπτεμβρίου 2026 τα ινδικά ναυπηγεία αντιπροσώπευαν μόλις το 0,5% του παγκόσμιου βιβλίου παραγγελιών.

Η περιορισμένη παραγωγική τους ικανότητα αποτυπώνεται και στα στοιχεία του οικονομικού έτους που ολοκληρώθηκε τον Μάρτιο του 2025. Τα ινδικά ναυπηγεία παρέδωσαν πλοία συνολικής χωρητικότητας περίπου 65.000 τόνων νεκρού βάρους (DWT), μέγεθος που αντιστοιχεί περίπου στο ένα πέμπτο της χωρητικότητας ενός μεγάλου πετρελαιοφόρου.

Το πρόβλημα δεν περιορίζεται στις υποδομές, αλλά επεκτείνεται στην παραγωγικότητα και την τεχνογνωσία.

Σύμφωνα με τον αναλυτή Χαν Σουνγκ-χαν της SK Securities, μια εργασία που απαιτεί μόλις 10 έως 15 ανθρωποώρες σε νοτιοκορεατικό ναυπηγείο μπορεί να χρειάζεται 150 έως 180 ανθρωποώρες στην Ινδία.

Η διαφορά αναδεικνύει τις δυσκολίες που καλείται να αντιμετωπίσει το Νέο Δελχί στην προσπάθεια δημιουργίας μιας διεθνώς ανταγωνιστικής βιομηχανίας.

Γιατί η Ινδία επιλέγει τη Νότια Κορέα και όχι την Κίνα

Η επιλογή των νοτιοκορεατικών εταιρειών συνδέεται άμεσα με τη γεωπολιτική αντιπαράθεση Ινδίας και Κίνας.

Παρά την πρόσφατη προσέγγιση των δύο ασιατικών δυνάμεων, οι συνοριακές διαφορές και η μεταξύ τους στρατηγική δυσπιστία εξακολουθούν να επηρεάζουν τις αποφάσεις του Νέου Δελχί.

Ο Κιμ Κιουνγκ-χουν, επικεφαλής της ομάδας Ινδίας και Νότιας Ασίας στο Korea Institute for International Economic Policy, επισημαίνει ότι η Ινδία αποφεύγει τη συνεργασία με την Κίνα σε στρατηγικούς βιομηχανικούς τομείς.

Όπως εξηγεί, η χρηματοδότηση κινεζικών ναυπηγείων μέσω ινδικών κρατικών επιδοτήσεων θα ήταν πολιτικά αδιανόητη.

Η Ιαπωνία αποτελεί μία ακόμη πιθανή επιλογή, ωστόσο τα ιαπωνικά ναυπηγεία έχουν στραφεί περισσότερο σε εξειδικευμένες κατηγορίες πλοίων. Αντίθετα, η Νότια Κορέα διαθέτει σημαντική τεχνογνωσία στην κατασκευή μεγάλων πετρελαιοφόρων και πλοίων μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων, κατηγορίες στις οποίες θέλει να επενδύσει η Ινδία.

Έτσι, η Σεούλ αναδεικνύεται στον καταλληλότερο βιομηχανικό εταίρο για την υλοποίηση των ινδικών σχεδιασμών.

Samsung και Hanwha μπαίνουν στο παιχνίδι

Η HD Hyundai δεν είναι η μοναδική νοτιοκορεατική εταιρεία που ενδιαφέρεται για την ινδική αγορά.

Η Samsung Heavy Industries έχει επιλέξει διαφορετικό μοντέλο συνεργασίας, παρέχοντας τεχνογνωσία σε υφιστάμενο ινδικό ναυπηγείο, αντί να δημιουργήσει νέα εγκατάσταση.

Τον Σεπτέμβριο του 2025 υπέγραψε συμφωνία συνεργασίας με τη Swan Defence and Heavy Industries.

Η ινδική εταιρεία κατέθεσε τον Οκτώβριο του 2026 τη χαμηλότερη προσφορά σε διαγωνισμό για την κατασκευή έως τεσσάρων δεξαμενόπλοιων μεταφοράς πετρελαϊκών προϊόντων, για κοινοπραξία υπό την κρατική Shipping Corporation of India.

Η προσφορά της ήταν χαμηλότερη από εκείνη του Cochin Shipyard, το οποίο υποστηρίζεται από την HD Hyundai. Ωστόσο, η ανάθεση δεν είχε ακόμη οριστικοποιηθεί.

Παράλληλα, η Hanwha Ocean έχει πραγματοποιήσει επαφές με το κρατικό Hindustan Shipyard για συνεργασία στον σχεδιασμό πλοίων.

Η δραστηριοποίηση των τριών μεγάλων νοτιοκορεατικών ναυπηγικών ομίλων δείχνει ότι η ινδική αγορά αντιμετωπίζεται ως σημαντική ευκαιρία διεθνούς επέκτασης.

Ο ανταγωνισμός με την Κίνα και τα συμφέροντα της Σεούλ

Για τις νοτιοκορεατικές επιχειρήσεις, η συνεργασία με την Ινδία αποτελεί απάντηση στον αυξανόμενο ανταγωνισμό των κινεζικών ναυπηγείων.

Οι παραγωγικές μονάδες της Νότιας Κορέας λειτουργούν ήδη με υψηλή πληρότητα, ενώ το ανεκτέλεστο υπόλοιπο παραγγελιών εκτείνεται σε ορίζοντα τριών έως πέντε ετών.

Η δημιουργία νέων παραγωγικών βάσεων σε χώρες με χαμηλότερο εργατικό κόστος προσφέρει δυνατότητες αύξησης της παραγωγής και ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας.

Η HD Hyundai διαθέτει ήδη παραγωγική παρουσία στο Βιετνάμ και στις Φιλιππίνες. Εφόσον υλοποιηθεί το σχέδιο του Ταμίλ Ναντού, η Ινδία θα αποτελέσει την τρίτη διεθνή ναυπηγική βάση της.

Επιπλέον, μεγάλο μέρος του ινδικού εμπορικού στόλου χρειάζεται ανανέωση. Από τα 1.592 πλοία της χώρας, σχεδόν τα μισά έχουν ηλικία άνω των 20 ετών, δημιουργώντας σημαντική δυνητική ζήτηση για νέες ναυπηγήσεις.

Τα εμπόδια: Πολιτική αστάθεια, επιδοτήσεις και αντιδράσεις

Παρά τις φιλόδοξες ανακοινώσεις, η επιτυχία των σχεδίων δεν θεωρείται δεδομένη.

Οι συμφωνίες παραμένουν σε μεγάλο βαθμό μη δεσμευτικές, ενώ κρίσιμες λεπτομέρειες σχετικά με τη χρηματοδότηση, τη συμμετοχή των εταιρειών και το χρονοδιάγραμμα κατασκευής δεν έχουν ακόμη οριστικοποιηθεί.

Η δημιουργία του νέου ναυπηγείου εκτιμάται ότι θα απαιτήσει τέσσερα έως πέντε χρόνια.

Στο μεταξύ, το Νέο Δελχί και οι αρχές του Ταμίλ Ναντού πρέπει να εξασφαλίσουν τη γη, τη χρηματοδότηση, τις αναγκαίες υποδομές και επαρκείς παραγγελίες πλοίων.

Πρόσθετη δυσκολία αποτελεί το γεγονός ότι οι κρατικές επιδοτήσεις της Ινδίας για τη ναυπηγική βιομηχανία προβλέπεται να ισχύουν έως τον Μάρτιο του 2036.

Εάν το ναυπηγείο ολοκληρωθεί περίπου το 2031, θα απομένουν μόλις πέντε χρόνια χρηματοδοτικής υποστήριξης με βάση το σημερινό καθεστώς.

Υπάρχουν επίσης τοπικές αντιδράσεις από παραγωγούς αλατιού στην περιοχή όπου σχεδιάζεται η εγκατάσταση. Οι συγκεκριμένοι παραγωγοί εκφράζουν φόβους ότι η παραχώρηση εκτάσεων για το ναυπηγείο θα απειλήσει δραστηριότητες από τις οποίες εξαρτώνται οικογένειες επί πολλές γενιές.

Οι πολιτικές αλλαγές στην τοπική κυβέρνηση του Ταμίλ Ναντού, σε συνδυασμό με το ενδιαφέρον του γειτονικού κρατιδίου Άντρα Πραντές να προσελκύσει την επένδυση, προσθέτουν έναν ακόμη παράγοντα αβεβαιότητας.

Μια νέα βιομηχανική συμμαχία στον Ινδοειρηνικό

Η συνεργασία Ινδίας και Νότιας Κορέας υπερβαίνει τα όρια μιας μεγάλης εμπορικής συμφωνίας.

Αποτυπώνει την προσπάθεια δύο σημαντικών ασιατικών οικονομιών να αναδιαμορφώσουν τις αλυσίδες παραγωγής σε έναν στρατηγικό τομέα στον οποίο η Κίνα διαθέτει κυρίαρχη θέση.

Για την Ινδία, η ναυπηγική αυτονομία συνδέεται με την οικονομική ασφάλεια, τη δυνατότητα ελέγχου μεγαλύτερου μέρους των θαλάσσιων μεταφορών της και τη μακροπρόθεσμη ενίσχυση της παρουσίας της στον Ινδικό Ωκεανό.

Για τη Νότια Κορέα, η ινδική αγορά προσφέρει δυνατότητες επέκτασης της παραγωγής, εξασφάλισης νέων παραγγελιών και αντιμετώπισης του ανταγωνισμού από το Πεκίνο.

Η καθοριστική δοκιμασία θα είναι η μετάβαση από τις συμφωνίες προθέσεων στην πραγματική κατασκευή των υποδομών.

Η ολοκλήρωση της αναλυτικής μελέτης για το ναυπηγείο της HD Hyundai, που αναμένεται έως τα τέλη Απριλίου 2027, θα αποτελέσει το πρώτο ουσιαστικό βήμα για να διαπιστωθεί εάν οι φιλοδοξίες του Νέου Δελχί μπορούν να μετατραπούν σε ένα βιώσιμο ναυπηγικό πρόγραμμα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Η στρατιωτική συμμαχία που μπορεί να αλλάξει την Ανατολική Μεσόγειο

Σε μια εκτενή γεωπολιτική συζήτηση στο κανάλι I Love Patrida, ο Ισραηλινός αναλυτής Σάι Γκαλ (Shay Gal) συνομιλεί με τον Τζόναθαν Κονσταντάιν (Jonathan Constantine) και τον καθηγητή Γιώργο Φίλη (George Filis) για τις στρατηγικές προκλήσεις της Ανατολικής Μεσογείου.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την ανάγκη συγκρότησης μιας ουσιαστικής στρατιωτικής συμμαχίας μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ υπογράμμισε ο Ισραηλινός αναλυτής Σάι Γκαλ, σε εκτενή συζήτηση με τον Τζόναθαν Κονσταντάιν και τον καθηγητή Γιώργο Φίλη, στο κανάλι «I Love Patrida». Στο επίκεντρο βρέθηκαν η τουρκική απειλή στην Ανατολική Μεσόγειο, το Κυπριακό, οι εξελίξεις στη Συρία, η στάση των Ηνωμένων Πολιτειών και η ανάγκη αναδιαμόρφωσης της περιφερειακής αρχιτεκτονικής ασφαλείας.

Ιδιαίτερη βαρύτητα είχε η τοποθέτηση του Γκαλ για την κατεχόμενη βόρεια Κύπρο. Ο Ισραηλινός αναλυτής υποστήριξε ότι η τουρκική παρουσία στο νησί συνιστά πρόβλημα ασφαλείας και για το Ισραήλ, εκφράζοντας την εκτίμηση ότι, εφόσον ξεπεραστούν συγκεκριμένα όρια κλιμάκωσης, ισραηλινές δυνάμεις θα μπορούσαν να συμμετάσχουν σε επιχείρηση απελευθέρωσης των κατεχομένων.

«Το πρόβλημα της Βόρειας Κύπρου είναι και ισραηλινό»

Ο Σάι Γκαλ συνέδεσε ευθέως την ασφάλεια του Ισραήλ με την κατάσταση στην Κύπρο, επισημαίνοντας τη μικρή γεωγραφική απόσταση μεταξύ των δύο χωρών.

Κατά την τοποθέτησή του, υποστήριξε ότι το Ισραήλ αναγνωρίζει τον κίνδυνο που απορρέει από την τουρκική παρουσία στο βόρειο τμήμα του νησιού. Προχώρησε μάλιστα στην εκτίμηση ότι, εάν υπάρξει υπέρβαση ενός κρίσιμου ορίου, το Ισραήλ θα συμμετάσχει στις δυνάμεις που θα επιχειρήσουν την απελευθέρωση της περιοχής.

Πρόκειται για προσωπική εκτίμηση του αναλυτή και όχι για ανακοινωμένη απόφαση ή επίσημη δέσμευση της ισραηλινής κυβέρνησης.

Ο Γκαλ εξέφρασε παράλληλα την ανησυχία του ότι μια ενδεχόμενη στρατιωτική επιχείρηση θα μπορούσε να σταματήσει πριν επιτύχει τους στόχους της, αφήνοντας ουσιαστικά ανέπαφο το σημερινό καθεστώς.

Ο Γιώργος Φίλης συμφώνησε ότι ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα έπρεπε να αποφευχθεί.

Στρατιωτική συμμαχία και όχι απλή αμυντική συνεργασία

Ένα από τα κεντρικά συμπεράσματα της συζήτησης ήταν η ανάγκη αναβάθμισης της τριμερούς συνεργασίας Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ σε δεσμευτική στρατιωτική συμμαχία.

Ο Τζόναθαν Κονσταντάιν υποστήριξε ότι οι τρεις χώρες πρέπει να προχωρήσουν πέρα από τις κοινές ασκήσεις και τις συμφωνίες αμυντικής συνεργασίας, δημιουργώντας ένα πλαίσιο συλλογικής άμυνας που θα εγγυάται την εδαφική τους ακεραιότητα.

Ο Σάι Γκαλ συμφώνησε, επισημαίνοντας ότι μια πραγματική συμμαχία προϋποθέτει ετοιμότητα κοινής στρατιωτικής δράσης.

Ο Γιώργος Φίλης υποστήριξε επίσης την ενίσχυση αυτής της κατεύθυνσης, συνδέοντάς την με τις μεταβολές του διεθνούς συστήματος και την ανάγκη προστασίας των ελληνικών και ισραηλινών συμφερόντων.

Στη συζήτηση αναδείχθηκε η σημασία του σχήματος «3+1», με τη συμμετοχή των Ηνωμένων Πολιτειών, ενώ έγινε αναφορά και στην προοπτική συμμετοχής της Ινδίας σε ευρύτερα σχήματα συνεργασίας.

«Η πολιτική του Ισραήλ απέναντι στην Τουρκία δεν θα αλλάξει»

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασε η απάντηση του Γκαλ στο ερώτημα εάν μια αλλαγή κυβέρνησης στο Ισραήλ θα μπορούσε να οδηγήσει σε εξομάλυνση των σχέσεων με την Τουρκία.

Η απάντησή του ήταν αρνητική.

Σύμφωνα με τον ίδιο, οι πληροφορίες των υπηρεσιών ασφαλείας και οι πραγματικές συνθήκες στην περιοχή δεν μεταβάλλονται με μια κυβερνητική αλλαγή. Κατά συνέπεια, εκτίμησε ότι η ισραηλινή στρατηγική έναντι της Άγκυρας θα παραμείνει ουσιαστικά σταθερή.

Στο ίδιο πλαίσιο, οι συνομιλητές εξέτασαν την τουρκική επέκταση επιρροής στη Συρία και τις επιπτώσεις της στην ασφάλεια του Ισραήλ.

Ο Γιώργος Φίλης αναφέρθηκε σε ισραηλινή στρατηγική αξιολόγηση που αντιμετωπίζει την Τουρκία ως ιδιαίτερα σοβαρή απειλή, ενώ ο Γκαλ αμφισβήτησε την προοπτική σταθερής συνεννόησης με τη σημερινή συριακή ηγεσία.

Αιχμές για την αμερικανική πολιτική και τον ρόλο του Τομ Μπάρακ

Η συζήτηση επεκτάθηκε στις επιλογές της Ουάσιγκτον στη Μέση Ανατολή, με ιδιαίτερη αναφορά στον ρόλο των ειδικών απεσταλμένων και των διπλωματικών συμβούλων του Αμερικανού προέδρου.

Ο Γκαλ επέκρινε τη στάση των Ηνωμένων Πολιτειών απέναντι στους Κούρδους και υποστήριξε ότι αμερικανικές αποφάσεις επηρεάστηκαν από την τουρκική πλευρά.

Στο στόχαστρο της κριτικής βρέθηκε και ο Τομ Μπάρακ, με τον Γκαλ να υποστηρίζει ότι η απομάκρυνσή του από τον συγκεκριμένο ρόλο θα αποτελούσε σημαντικό βήμα για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης προς την αμερικανική πολιτική.

Ο Κονσταντάιν ανέπτυξε την άποψη ότι οι ηγέτες εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την ποιότητα των πληροφοριών που λαμβάνουν από τους συμβούλους τους. Επισήμανε ότι η επιλογή προσώπων με προσωπικές επιδιώξεις ή οικονομικά συμφέροντα μπορεί να οδηγήσει σε λανθασμένες στρατηγικές αποφάσεις.

Κατάρ, χρηματοδότηση και δίκτυα επιρροής

Σημαντικό μέρος της συζήτησης αφιερώθηκε στον ρόλο του Κατάρ και στη δυνατότητα άσκησης επιρροής μέσω οικονομικών σχέσεων.

Ο Κονσταντάιν διατύπωσε καταγγελίες για χρηματοδοτήσεις που, κατά την άποψή του, επηρεάζουν πανεπιστήμια, μέσα ενημέρωσης και πρόσωπα με δημόσια παρουσία στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ο Γκαλ έθεσε ερωτήματα για τις πολιτικές συνέπειες μεγάλων δωρεών και οικονομικών διευκολύνσεων.

Οι συγκεκριμένες αναφορές αποτελούν ισχυρισμούς των συμμετεχόντων και δεν συνοδεύονται στο υλικό της συνέντευξης από ανεξάρτητη τεκμηρίωση.

Οι Κούρδοι και η νέα περιφερειακή αρχιτεκτονική

Η κουρδική υπόθεση αποτέλεσε ξεχωριστό άξονα της συζήτησης.

Οι συνομιλητές εξέτασαν τις διαφορετικές πολιτικές και στρατιωτικές δυνάμεις του κουρδικού χώρου, τις σχέσεις τους με την Τουρκία και τις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς και τη σημασία τους για τις περιφερειακές ισορροπίες.

Ο Γκαλ υποστήριξε την ανάγκη στενότερης συνεργασίας με τους λαούς της περιοχής που αντιμετωπίζουν κοινές απειλές.

Προς το τέλος της συνέντευξης αναφέρθηκε επίσης στην Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν, υποστηρίζοντας ότι θα μπορούσαν να ενταχθούν σε ευρύτερη αρχιτεκτονική συνεργασίας, χωρίς η συμμετοχή της μίας χώρας να αποκλείει την άλλη.

Ο Κονσταντάιν προέκρινε τη δημιουργία μικρών και ευέλικτων συμμαχιών, θεωρώντας ότι τα μεγάλα πολυμερή σχήματα συχνά καταλήγουν σε δυσκίνητους μηχανισμούς.

Αντισημιτισμός και κριτική στην ισραηλινή πολιτική

Στη συζήτηση τέθηκε και το ζήτημα της αντιμετώπισης του Ισραήλ στην ελληνική κοινωνία.

Ο Γκαλ δήλωσε ότι, κατά τις συχνές επισκέψεις του στην Ελλάδα, δεν έχει βιώσει προσωπικά αντισημιτική συμπεριφορά. Αντιθέτως, ανέφερε ότι συναντά σεβασμό και θετικές αντιδράσεις από μεγάλο μέρος του ελληνικού κοινού.

Παράλληλα, επισήμανε την ανάγκη να μη συγχέεται αυτομάτως η κριτική προς το Ισραήλ με τον αντισημιτισμό.

Ο Κονσταντάιν περιέγραψε διαφορετικές προσωπικές εμπειρίες, αναφερόμενος σε προσβλητικά σχόλια που δέχεται στο διαδίκτυο.

Συνέδριο στην Αθήνα για τις εθνοτικές και θρησκευτικές κοινότητες της Μέσης Ανατολής

Στην αρχή και στο τέλος της εκπομπής παρουσιάστηκε η προγραμματισμένη για τις 13 Δεκεμβρίου στην Αθήνα διοργάνωση συνεδρίου με αντικείμενο την προστασία των εθνοτικών και θρησκευτικών μειονοτήτων της Μέσης Ανατολής.

Σύμφωνα με τους διοργανωτές, στο συνέδριο προβλέπεται να εκπροσωπηθούν μεταξύ άλλων Κούρδοι, Γιαζίντι, Εβραίοι, Αλαουίτες, Ζωροάστρες και χριστιανικές κοινότητες.

Ο Γκαλ και ο Φίλης αναφέρθηκαν ως ομιλητές, ενώ ο Κονσταντάιν παρουσίασε την προοπτική επανάληψης της διοργάνωσης στη Ρόδο τον Μάρτιο και καθιέρωσής της σε τακτική βάση.

Η συζήτηση ολοκληρώθηκε με κοινή αναφορά στην ανάγκη στενότερης στρατηγικής συνεργασίας Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ, σε μια περίοδο κατά την οποία, σύμφωνα με τους συνομιλητές, οι περιφερειακές ισορροπίες μεταβάλλονται ραγδαία.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Κηπουρός: Μια ειρηνιστική επιστολή Ελλήνων Πολιτών στην τριμερή Σύνοδο ΗΠΑ, Ρωσίας και Κίνας

Χρήστος Κηπουρός: Με οδηγό το Δίκαιο της Θάλασσας και τη διδασκαλία του Αριστοτέλη, οι «Έξι Ελλήσποντοι» μετατρέπουν τον θαλάσσιο Ελληνισμό σε παγκόσμια πλατεία ειρήνης εμπορίου και πολιτισμού. Ένα ανοιχτό κάλεσμα προς κάθε Έλληνα πολίτη να προσυπογράψει αυτή την οικουμενική πρωτοβουλία. Αγαπητές φίλες και φίλοι, τα likes και οι καρδούλες, με τα ονόματά σας, θα συνοδεύσουν το e-mail προς την τριμερή σύνοδο.

Δημοσιεύτηκε

στις

Θέμα: Οι έξι μας Ελλήσποντοι

Αξιότιμοι Πρόεδροι,

Έτυχε η χώρα μας να διαθέτει έξι θαλάσσια στενά, τα οποία, με την εφαρμογή της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), μετατρέπονται αμέσως σε Ελλήσποντους. Εάν σε αυτά προστεθούν οι δύο μεγάλοι θαλάσσιοι διάδρομοι, BRI και IMEC, η περιοχή μας μεταμορφώνεται σε μια παγκόσμια κεντρική πλατεία — μια «θαλάσσια Ελβετία» της Οικουμένης.

Πιστεύουμε ότι όχι μόνο η πρώτη και η τρίτη από τις χώρες σας, που συμμετέχουν στους θαλάσσιους αυτούς διαδρόμους, θα συμφωνήσουν με την εφαρμογή των «Έξι Ελλησπόντων» στα ισάριθμα διεθνή μας Στενά, που μάλιστα δεν διαθέτουν εναλλακτικές διαδρομές. Επίσης, και η δεύτερη από τις τρεις, που αποτέλεσε στο παρελθόν πολεοδόμο χώρα της Αλεξανδρούπολης, θα συμφωνήσει με αυτή την ειρηνιστική και αναπτυξιακή πρωτοβουλία.

Δεν ζητάμε να τύχουμε απάντησής σας, ούτε και να αποτελέσει το ζήτημα αυτό ιδιαίτερο θέμα της Συνόδου σας. Πιστεύουμε όμως βαθιά ότι, εάν τα θαλάσσια αυτά εδάφη των Ελληνίδων νήσων μετά των Στενών τους ανήκαν σε οποιαδήποτε άλλη χώρα, εκείνη θα όφειλε να ομολογήσει πως άργησε να βάλει μπροστά τις μηχανές ανάδειξής τους.

Εάν μάλιστα, δίπλα στους θαλάσσιους διαδρόμους BRI και IMEC, προστεθεί η Ελληνική Τάφρος με το «Φαλαινάριο του Θεού», η από τώρα δέσμευσή μας να ιεροποιήσουμε τη φυσητήρα φάλαινα —για την οποία έγραψε πρώτος ο δάσκαλος του Μεγάλου Αλεξάνδρου, Αριστοτέλης— θα αποτελέσει ένα δεύτερο σημείο που θα βρει σύμφωνους όλους τους πολίτες του κόσμου, και όχι μόνο τους αξιότιμους δικούς σας λαούς.

Με τιμή,

(Ακολουθούν υπογραφές Ελλήνων πολιτών)

English Version

A Pacifist Letter from Greek Citizens
to the Trilateral Summit of USA, Russia, and China

Christos Kipouros: Guided by the Law of the Sea and the teachings of Aristotle, the “Six Hellesponts” transform the Maritime Hellenism into a Global Square of Trade, Peace, and Culture. An open call to every Greek citizen to co-sign this universal initiative.

Subject: Our Six Hellesponts

Honorable Presidents,

Our country happens to possess six maritime straits which, upon the full implementation of the United Nations Convention on the Law of the Sea (UNCLOS), are immediately transformed into Hellesponts. When the two major maritime corridors, BRI and IMEC, are added to them, our region becomes a global central square — a “Maritime Switzerland” of the world.

We believe that not only the first and third of your countries, which participate in these maritime corridors, will agree with the establishment of the “Six Hellesponts” across our six international Straits, which notably have no alternative routes. Likewise, the second of the three, which historically served as the motherland of Alexandroupolis, will also endorse this pacifist and developmental initiative.

We do not ask for your reply, nor do we expect this issue to become a specific agenda item of your Summit. Yet we deeply believe that, had these maritime territories of the Greek islands along with their Straits belonged to any other nation, it would have had to admit that it was late in starting the engines of their global emergence.

Furthermore, if alongside the BRI and IMEC maritime corridors, the Hellenic Trench with the “Whale Sanctuary of God” is included, our commitment starting today to sanctify the sperm whale —about which Aristotle, the teacher of Alexander the Great, was the first to write— will constitute a second point of consensus among all citizens of the world, and not solely among your esteemed peoples and citizens.

Respectfully yours,

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αναλύσεις14 λεπτά πριν

Οικονομική παγίδα για Πακιστάν και Κίνα ο διάδρομος CPEC – Το χρέος, το λιμάνι Γκουαντάρ και το γεωπολιτικό αδιέξοδο του Πεκίνου

Από εμβληματικό έργο οικονομικής ανάπτυξης και γεωπολιτικής αναβάθμισης, ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν (CPEC) εξελίσσεται σε πηγή σοβαρών οικονομικών και στρατηγικών...

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

Η Ινδία χτίζει ναυπηγική συμμαχία με τη Νότια Κορέα απέναντι στην Κίνα – Επένδυση 4 δισ. δολαρίων και σχέδιο κυριαρχίας στον Ινδικό Ωκεανό

Η Ινδία επιχειρεί να περιορίσει την εξάρτησή της από την Κίνα και να ενισχύσει τη ναυπηγική της βιομηχανία, στρεφόμενη στη...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Η στρατιωτική συμμαχία που μπορεί να αλλάξει την Ανατολική Μεσόγειο

Σε μια εκτενή γεωπολιτική συζήτηση στο κανάλι I Love Patrida, ο Ισραηλινός αναλυτής Σάι Γκαλ (Shay Gal) συνομιλεί με τον...

GEOPOLITICO3 ώρες πριν

Κηπουρός: Μια ειρηνιστική επιστολή Ελλήνων Πολιτών στην τριμερή Σύνοδο ΗΠΑ, Ρωσίας και Κίνας

Χρήστος Κηπουρός: Με οδηγό το Δίκαιο της Θάλασσας και τη διδασκαλία του Αριστοτέλη, οι «Έξι Ελλήσποντοι» μετατρέπουν τον θαλάσσιο Ελληνισμό...

GEOPOLITICO3 ώρες πριν

Μαυρίδης: Εισηγήσεις προς μια ολοκληρωμένη Ευρωπαϊκή Άμυνα

Ο Κύπριος Ευρωβουλευτής εξήγησε τη σημασία της μείωσης της εξάρτησης από τρίτες χώρες και προώθησης της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας.

Δημοφιλή