Ακολουθήστε μας

GEOPOLITICO

Σάι Γκαλ από την Αρμενία: Στρατηγική συμμαχία Ισραήλ, Ελλάδας, Κύπρου και Αρμενίας – Ανοιχτή πόρτα στο Αζερμπαϊτζάν χωρίς την τουρκική επιρροή

Μια νέα αρχιτεκτονική περιφερειακής ασφάλειας, με τη συμμετοχή του Ισραήλ, της Ελλάδας, της Κύπρου και της Αρμενίας, πρότεινε ο Ισραηλινός στρατηγικός αναλυτής Σάι Γκαλ, μιλώντας στη Στρατιωτική Ακαδημία της Αρμενίας. Στην πρότασή του προβλέπεται θέση ακόμη και για το Αζερμπαϊτζάν, υπό την προϋπόθεση ότι το Μπακού θα διαμορφώνει ανεξάρτητα την εξωτερική πολιτική του, χωρίς να παραχωρεί στην Άγκυρα δικαίωμα παρέμβασης στις διεθνείς του σχέσεις. Παράλληλα, ο Γκαλ έθεσε ζήτημα ευθύνης του Ισραήλ απέναντι στους περισσότερους από 100.000 Αρμενίους που εκτοπίστηκαν από το Ναγκόρνο Καραμπάχ.

Δημοσιεύτηκε στις

Μια διαφορετική προσέγγιση για το μέλλον της ασφάλειας στον Νότιο Καύκασο και την Ανατολική Μεσόγειο παρουσίασε ο Σάι Γκαλ, ιδρυτής της εταιρείας στρατηγικών συμβουλών Line of State και πρώην αντιπρόεδρος Εξωτερικών Σχέσεων της Israel Aerospace Industries (IAI).

Ο Ισραηλινός αναλυτής συμμετείχε την Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2026 στη διεθνή διάσκεψη με τίτλο «Ο Στρατός της Δημοκρατίας της Αρμενίας και η Κοινωνία: Διάλογος για την Ασφάλεια», η οποία πραγματοποιήθηκε στη Στρατιωτική Ακαδημία «Βαζγκέν Σαρκισιάν».

Στην παρέμβασή του ανέδειξε τη σημασία της στρατηγικής ανθεκτικότητας, της αμυντικής συνεργασίας και της ανεξαρτησίας των κρατών ως προς τις τεχνολογικές και διπλωματικές τους επιλογές.

Ο άξονας Ισραήλ – Ελλάδας – Κύπρου – Αρμενίας

Στο επίκεντρο της πρότασης του Γκαλ βρίσκεται η σύνδεση δύο υφιστάμενων σχημάτων συνεργασίας.

Από τη μία πλευρά, το Ισραήλ, η Ελλάδα και η Κύπρος έχουν ήδη αναπτύξει συνεργασία στους τομείς της άμυνας, της ενέργειας και των κρίσιμων υποδομών. Από την άλλη, η Αρμενία διατηρεί ξεχωριστό πλαίσιο αμυντικής συνεργασίας με την Ελλάδα και την Κύπρο, το οποίο περιλαμβάνει στρατιωτική εκπαίδευση, κατάρτιση και ασκήσεις.

Ο Γκαλ πρότεινε τη διασύνδεση αυτών των σχημάτων μέσω της απευθείας συνεργασίας Ιερουσαλήμ και Ερεβάν, δημιουργώντας ένα ευρύτερο δίκτυο περιφερειακών συνεργασιών.

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην αμυντική βιομηχανία, τη μηχανική υποστήριξη, τη συντήρηση οπλικών συστημάτων, τις κρίσιμες υποδομές και τις διασυνδέσεις.

Σύμφωνα με την προσέγγισή του, η Αρμενία δεν πρέπει απλώς να αντικαταστήσει μία εξωτερική εξάρτηση με κάποια άλλη. Αντιθέτως, χρειάζεται να αποκτήσει πραγματικές τεχνολογικές δυνατότητες, δικαιώματα τεχνικής υποστήριξης και τη δυνατότητα εγχώριας συντήρησης και αναβάθμισης των εξοπλισμών της.

Η στρατηγική ανεξαρτησία, όπως υποστήριξε, πρέπει να στηρίζεται στην τεχνογνωσία και όχι αποκλειστικά στην προμήθεια οπλικών συστημάτων από τρίτες χώρες.

Ξεχωρίζει την Τουρκία από το Αζερμπαϊτζάν

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η διάκριση που έκανε ο Γκαλ ανάμεσα στην Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν.

Χαρακτήρισε την Τουρκία κοινό στρατηγικό αντίπαλο του Ισραήλ και της Αρμενίας, υποστηρίζοντας όμως ότι το Αζερμπαϊτζάν δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται με τον ίδιο τρόπο.

Αντιθέτως, το Μπακού θα μπορούσε να αποτελέσει μέρος ενός ευρύτερου περιφερειακού σχήματος, εφόσον διατηρήσει την αυτονομία του στις εξωτερικές του σχέσεις.

Στη συγκεκριμένη αρχιτεκτονική ο Γκαλ συμπεριέλαβε επίσης τη Γεωργία και τις διασυνδέσεις μέσω της Μαύρης Θάλασσας.

Κατά τον Ισραηλινό αναλυτή, η στρατιωτική νίκη δεν συνεπάγεται αυτομάτως και πολιτική ανεξαρτησία.

Η Άγκυρα, όπως επισήμανε, δεν διαθέτει θεσμικά κατοχυρωμένο δικαίωμα βέτο στην εξωτερική πολιτική του Αζερμπαϊτζάν. Ένα τέτοιο δικαίωμα μπορεί να προκύψει μόνο εφόσον το ίδιο το Μπακού το παραχωρήσει.

Με αυτή την τοποθέτηση, ο Γκαλ υποστήριξε την ανάγκη διαχωρισμού της στρατηγικής σχέσης Ισραήλ–Αζερμπαϊτζάν από την επιρροή που ασκεί η Τουρκία στον στενό της σύμμαχο.

Το μήνυμα προς την Αρμενία: «Όταν παρέχει πρόσβαση, πρέπει να αποκτά και η ίδια πρόσβαση»

Ο Γκαλ αναφέρθηκε επίσης στις διαπραγματεύσεις για τη σταθεροποίηση των σχέσεων Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν, σε μια περίοδο κατά την οποία ο Αρμένιος πρωθυπουργός Νικόλ Πασινιάν επιδιώκει να καταστήσει μη αναστρέψιμη την ειρηνευτική διαδικασία.

Υποστήριξε ότι μια βιώσιμη συμφωνία πρέπει να περιλαμβάνει αμοιβαιότητα στις μεταφορικές συνδέσεις, δεσμεύσεις με δυνατότητα εφαρμογής και πλήρη ελευθερία άσκησης της εθνικής κυριαρχίας.

«Η Αρμενία πρέπει να αποκτά πρόσβαση όταν παραχωρεί πρόσβαση», τόνισε χαρακτηριστικά.

Ειδικότερα, επισήμανε ότι η δυνατότητα μετακίνησης μεταξύ Αζερμπαϊτζάν και Ναχιτσεβάν πρέπει να συνοδεύεται από αντίστοιχα εγγυημένη πρόσβαση της Αρμενίας προς τη Δύση, συμπεριλαμβανομένης της διέλευσης μέσω Τουρκίας.

Αναφερόμενος στο πλαίσιο TRIPP, υποστήριξε ότι η διατήρηση της αρμενικής κυριαρχίας και δικαιοδοσίας δεν αρκεί να κατοχυρώνεται στα χαρτιά. Πρέπει να μπορεί να ασκείται πραγματικά, χωρίς εμπορικές ρυθμίσεις που καθιστούν απαγορευτικά δαπανηρή την άσκησή της.

«Η συμμαχία με το Μπακού δεν μπορεί να καθορίζει τις σχέσεις του Ισραήλ με το Ερεβάν»

Απευθυνόμενος εμμέσως και στην ισραηλινή διπλωματία, ο Γκαλ υπογράμμισε ότι η στρατηγική συνεργασία με το Αζερμπαϊτζάν δεν πρέπει να εμποδίζει την ανάπτυξη σχέσεων με την Αρμενία.

«Η πίστη προς το Μπακού πρέπει να αφήνει την Ιερουσαλήμ ελεύθερη να αναπτύξει σχέσεις με το Ερεβάν», ανέφερε.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η εμβάθυνση της συνεργασίας Αζερμπαϊτζάν και Τουρκίας δεν μπορεί να συνεπάγεται αυτομάτως διεύρυνση των δικαιωμάτων τρίτων χωρών επί της ισραηλινής τεχνολογίας.

Παράλληλα, αναγνώρισε ότι και η Αρμενία πρέπει να διατηρεί το δικαίωμα ανάπτυξης διεθνών συνεργασιών, ακόμη και όταν αυτές δεν συμβαδίζουν με τις προτιμήσεις του Ισραήλ.

Η συγκεκριμένη θέση εντάσσεται στην ευρύτερη προσέγγιση που έχει αναπτύξει ο Γκαλ για την περιφερειακή συνεργασία, σύμφωνα με την οποία οι στρατηγικές συμπράξεις οφείλουν να ενισχύουν την κυριαρχία των συμμετεχόντων κρατών και όχι να δημιουργούν νέες εξαρτήσεις. Αντίστοιχες θέσεις είχε διατυπώσει και σε πρόσφατη συνέντευξή του στην κυπριακή εφημερίδα Cyprus Mail.

Ναγκόρνο Καραμπάχ: Η ευθύνη του Ισραήλ για τους εκτοπισμένους Αρμενίους

Ιδιαίτερη βαρύτητα είχε η αναφορά του στα γεγονότα του Σεπτεμβρίου 2023 στο Ναγκόρνο Καραμπάχ και στον εκτοπισμό περισσότερων από 100.000 Αρμενίων μετά τη στρατιωτική επιχείρηση του Αζερμπαϊτζάν.

Ο Γκαλ αναγνώρισε ότι στην επιχείρηση χρησιμοποιήθηκαν ισραηλινά όπλα, χωρίς ωστόσο να αποκηρύξει τη στρατηγική συμμαχία της χώρας του με το Μπακού.

«Υποστηρίζω την εδαφική ακεραιότητα του Αζερμπαϊτζάν και δεν απολογούμαι για το γεγονός ότι το Ισραήλ στάθηκε στο πλευρό ενός συμμάχου», δήλωσε.

Ξεκαθάρισε όμως ότι η συγκεκριμένη συμμαχία δεν απαλλάσσει το Ισραήλ από τις ευθύνες του απέναντι στις αρμενικές οικογένειες που εγκατέλειψαν τις εστίες τους.

Υποστήριξε ότι η Ιερουσαλήμ οφείλει να συνεργαστεί με την Αρμενία, διεθνείς εταίρους και τους ίδιους τους εκτοπισμένους, προκειμένου να εξευρεθούν μακροπρόθεσμες και βιώσιμες λύσεις.

Το μάθημα προς τους Αρμένιους αξιωματικούς

Πέρα από την ομιλία του στη διάσκεψη, ο Γκαλ πραγματοποίησε ειδικό εργαστήριο για Αρμένιους αξιωματικούς, με αντικείμενο την πολιτική εποπτεία της στρατιωτικής ετοιμότητας μετά την αγορά εξοπλισμών.

Το εργαστήριο είχε τίτλο «Ποιος έχει την ευθύνη της ετοιμότητας; Η πολιτική εποπτεία μετά την αγορά οπλικών συστημάτων».

Στο επίκεντρο βρέθηκαν ζητήματα που καθορίζουν την πραγματική επιχειρησιακή αυτονομία ενός στρατεύματος: ποιος εγκρίνει τις επισκευές, ποιος ελέγχει τις τεχνικές πληροφορίες, ποιος εξασφαλίζει την αναπλήρωση των αποθεμάτων και ποιος εγγυάται τη διαρκή υποστήριξη των στρατιωτικών συστημάτων.

Το βασικό του επιχείρημα ήταν ότι η αγορά ενός προηγμένου οπλικού συστήματος δεν εξασφαλίζει από μόνη της στρατιωτική ισχύ, εάν το κράτος που το αποκτά δεν διαθέτει τις απαραίτητες δυνατότητες για τη συντήρηση και την επιχειρησιακή αξιοποίησή του.

Ολοκληρώνοντας την παρέμβασή του, διατύπωσε μια χαρακτηριστική προειδοποίηση για τη σχέση πολιτικής ηγεσίας και στρατιωτικής ευθύνης:

«Ένας αξιωματικός δεν πρέπει ποτέ να υποχρεώνεται να πιστοποιήσει μια πολιτική ελπίδα ως επαγγελματικό γεγονός».

Η πρόταση του Γκαλ δεν αποτελεί ανακοινωμένη διακρατική συμφωνία, αλλά ένα σχέδιο περιφερειακής συνεργασίας που επιχειρεί να συνδέσει τις υφιστάμενες αμυντικές σχέσεις της Ανατολικής Μεσογείου με εκείνες του Νοτίου Καυκάσου.

Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της είναι ότι προβλέπει την προσέγγιση Ισραήλ και Αρμενίας χωρίς ρήξη με το Αζερμπαϊτζάν, θέτοντας παράλληλα ως βασική προϋπόθεση την ανεξαρτησία των κρατικών αποφάσεων από την τουρκική επιρροή.

Ο Σάι Γκαλ (Shay Gal) είναι Ισραηλινός στρατηγικός αναλυτής και σύμβουλος με ειδίκευση στην διεθνή ασφάλεια, τη διπλωματική στρατηγική και τη διαχείριση γεωπολιτικών κρίσεων. Eίναι ιδρυτής και διευθυντής της πλατφόρμας "Line of State". Συμβουλεύει ανώτατους κυβερνητικούς και στρατιωτικούς ηγέτες σε σύνθετες στρατηγικές προκλήσεις. Έχει διατελέσει Αντιπρόεδρος Εξωτερικών Σχέσεων στην Israel Aerospace Industries (IAI) και έχει υπηρετήσει ως σύμβουλος σε υπουργούς της ισραηλινής κυβέρνησης. Συνεργάζεται με κυβερνήσεις, στρατιωτικούς ηγέτες και διεθνείς οργανισμούς, προσφέροντας αναλύσεις και λύσεις για τα σύγχρονα γεωπολιτικά και στρατηγικά ζητήματα. Είναι επίσης εγγονός επιζώντα του Ολοκαυτώματος.

GEOPOLITICO

Νέες αποκαλύψεις για αδίστακτες τουρκικές προβοκάτσιες

Το άρθρο του ευρωβουλευτή Κώστα Μαυρίδη επαναφέρει στο προσκήνιο τη διαχρονική χρήση της προβοκάτσιας από την τουρκική πολιτική ως εργαλείου πίεσης και χειραγώγησης σε βάρος του Ελληνισμού. Με αφορμή τις αποκαλύψεις του Nordic Monitor για φερόμενο σχέδιο της ΜİΤ κατά της Ελλάδας το 2022, ο Κύπριος ευρωβουλευτής συνδέει τη σύγχρονη υπόθεση με μια μακρά αλυσίδα τουρκικών μυστικών επιχειρήσεων, από το Αιγαίο και την Κύπρο έως τις εσωτερικές πολιτικές σκοπιμότητες του καθεστώτος Ερντογάν. Την ίδια ώρα, θέτει ζήτημα ιστορικής μνήμης, πολιτικής ευθύνης και ανάγκης αποκάλυψης της «αιματηρής αλήθειας» πίσω από τις οργανωμένες τουρκικές προβοκάτσιες.

Δημοσιεύτηκε

στις

Γράφει ο Κώστας Μαυρίδης, Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ-S&D

Η τουρκική πολιτική από το 1950 και μετέπειτα, έχει οργανωμένα εργαλειοποιήσει την προβοκάτσια ως μέσο δράσης κατά του Ελληνισμού. Προβοκάτσια είναι ένα δόλιο σχέδιο με σκόπιμες ενέργειες (βομβιστικές επιθέσεις, εμπρησμούς, παραπληφορόρηση κ.ά.) για να χειραγωγηθεί ένα κοινωνικό σύνολο προς έντονες ή βίαιες αντιδράσεις, στιγματίζοντας ταυτοχρόνως αθώους κι αμέτοχους. Διάφορες τουρκικές προβοκάτσιες αφορούσαν ακόμη κι εγκλήματα, που αποδείχτηκαν αργότερα από στοιχεία ή ομολογίες εμπλεκομένων, κι όπου τα κίνητρα είναι φανερά αλλά επικρατεί σκοτάδι για τους πραγματικούς δράστες.

Τις προάλλες, το ηλεκτρονικό ιστολόγιο «Nordic Monitor» που εδρεύει στη Νορβηγία, αποκάλυψε νέα απόρρητα έγγραφα γύρω από τουρκική προβοκάτσια που σχεδιάστηκε το 2022 από τον τότε επικεφαλής της ΜΙΤ και σημερινό Υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας Χ. Φιντάν. Τον Οκτώβριο του 2022, ο Μποζκούρτ, συντάκτης στο “Nordic Monitor“, δημοσίευσε στοιχεία για προετοιμασία τουρκικής μυστικής επιχείρησης κατά της Ελλάδας, πριν από τις τουρκικές εκλογές του Μαΐου του 2023, με σκοπό την δημιουργία ελληνοτουρκικής κρίσης που θα συσπείρωνε το εθνικιστικό ακροατήριο υπέρ του Ερντογάν και “μακρυά” από τα οικονομικά προβλήματα.

Nordic Monitor: Το σχέδιο προβοκάτσιας κατά της Ελλάδας και το απόρρητο έγγραφο της ΜİΤ που αποκαλύπτει τη δίωξη του δημοσιογράφου που ξεσκέπασε τα σχέδια της Τουρκίας

Τότε υπήρξε τουρκική διάψευση για το δημοσίευμα, αλλά οι σημερινές αποκαλύψεις καταδεικνύουν ότι υπήρξε τότε διαβαθμισμένη καταγγελία από την ΜİΤ προς την τουρκική εισαγγελία η οποία εξέδωσε ένταλμα σύλληψης για ποινική δίωξη του συντάκτη. Τον Οκτωβρίο του 2022, ο Μποζκούρτ είχε περιγράψει το σχέδιο με τις προτεινόμενες ενέργειες εις βάρος της Ελλάδας: δολιοφθορές σε ελληνικά νησιά, ανάρτηση τουρκικής σημαίας σε ακατοίκητες νησίδες και επιχείρηση ψευδών ειδήσεων. Καθώς αναμενόταν η έγκριση του σχεδίου από τον Ερντογάν, το σχέδιο εγκαταλείφθηκε μετά την αποκάλυψή του. Όπως καταδεικνύουν έμμεσα τα νέα απόρρητα έγγραφα στο «Nordic Monitor», τα στοιχεία τότε ήταν αυθεντικά.

Στο τουρκικό ποινικό μητρώο του Ερντογάν υπάρχει πληθώρα εγκληματικών ενεργειών με χατακτηριστική την βομβιστική επίθεση, Οκτώβριο 2015, σε πλήθος Κούρδων, που διαδήλωνε εναντίον του Ερντογάν με πάνω από 100 νεκρούς. Τότε, το καθεστώς Ερντογάν βρισκόταν σε στενή συνεργασία με το “Ισλαμικό Κράτος” προκαλώντας παγκόσμια κατακραυγή. Η φονική επίθεση αποδόθηκε από τις τουρκικές αρχές στο “Ισλαμικό Κράτος” κι επομένως η Τουρκία εμφανιζόταν ως … θύμα. Το Νοέμβριο 2022, αφού η επιχείρηση κατά της Ελλάδας αποκαλύφθηκε κι εγκαταλείφθηκε, προέκυψε νέα φονική βομβιστική επίθεση προ των εκλογών και λίγες ώρες αργότερα ο Ερντογάν ανακοίνωσε ότι υπήρξε «ύπουλη επίθεση» κστηγορώντας πάλι το …Ισλαμικό Κράτος.

Η τουρκική πολιτική, με συχνή κι επίμονη επανάληψη ενός ψέματος, το μετατρέπει οργανωμένα σε «αλήθεια» εντός της Τουρκίας και σταδιακά υϊοθετείται από μερίδα του πληθυσμού του θύματος. Η πλέον έκδηλη περίπτωση αποτελεί η τουρκική δράση στην Κύπρο από το 1950 και μετέπειτα. Για δεκαετίες στήθηκαν αμέτρητες τουρκικές προβοκάτσιες με οργανωμένα εγκλήματα (βομβιστικές επιθέσεις, εμπρησμοί, σφαγές, “χρήσιμοι σκοτωμένοι” στην μπανιέρα, εκρήξεις Μπαϊρακτάρη, σκόπιμες ανατινάξεις και εμπρησμοί τουρκικών μνημείων και τζαμιών, δημιουργία τουρκικών θυλάκων κ.ά.), όλα στο πλαίσιο οργανωμένου τουρκικού σχεδίου, τα οποία όμως φορτώθηκαν σε Ελληνοκύπριους! Μια τεκμηριωμένη καταγραφή τής αδίσταχτης μυστικής δράσης της Τουρκίας στην Κύπρο παρατίθεται στο βιβλίο «Αιματηρή Αλήθεια – Bloody Truth» (ελληνικά κι αγγλικά).

 

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Φαραντούρης: Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του! Έχουμε όπλα απέναντι στην Τουρκία

Την αξιοποίηση της ρήτρας αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής, την επιβολή κυρώσεων σε Τουρκία και Λιβύη και την ένταξη της επιστροφής των Γλυπτών του Παρθενώνα στην ατζέντα των ευρωβρετανικών διαπραγματεύσεων ζητά ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ Νίκος Φαραντούρης, ασκώντας κριτική στην ελληνική κυβέρνηση και στις ευρωπαϊκές ηγεσίες.

Δημοσιεύτηκε

στις

Την ανάγκη η Ελλάδα να αξιοποιήσει αποτελεσματικότερα τα θεσμικά, διπλωματικά και οικονομικά εργαλεία που διαθέτει ως κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπογράμμισε ο Νίκος Φαραντούρης σε παρέμβασή του στη Thessalia TV στις 18 Νοεμβρίου 2026.

Ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ μίλησε από το Λονδίνο, όπου βρέθηκε στο πλαίσιο των εργασιών της επιτροπής ευρωβρετανικών σχέσεων, αναφερόμενος στις διεργασίες επαναπροσέγγισης της Βρετανίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση, στη διεκδίκηση των Γλυπτών του Παρθενώνα, στην περιθωριοποίηση της Ευρώπης στις διεθνείς εξελίξεις και στην αντιμετώπιση του τουρκικού αναθεωρητισμού.

Να καταστούν ευρωπαϊκό ζήτημα οι τουρκικές διεκδικήσεις

Ο Νίκος Φαραντούρης υποστήριξε ότι η Αθήνα και η Λευκωσία οφείλουν να συντονίσουν τις ενέργειές τους, οικοδομώντας συμμαχίες εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και διεκδικώντας ουσιαστική στήριξη απέναντι στις αναθεωρητικές πρωτοβουλίες της Τουρκίας και της Λιβύης.

Κατά την εκτίμησή του, όσο οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν τις συγκεκριμένες απειλές ως διμερή ζητήματα της Ελλάδας με την Τουρκία ή τη Λιβύη, περιορίζεται η δυνατότητα άσκησης αποτελεσματικής πίεσης.

Αντιθέτως, η ανάδειξή τους σε ευρωπαϊκές διαφορές θα μπορούσε να δημιουργήσει διαφορετικές συνθήκες στη διπλωματική διαπραγμάτευση.

«Μέχρι στιγμής δεν το έχουμε κάνει όσο θα έπρεπε», ανέφερε χαρακτηριστικά, διερωτώμενος γιατί η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει ακόμη ζητήσει την επιβολή κυρώσεων στη Λιβύη.

Η ρήτρα αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής και το καλώδιο Ελλάδας – Κύπρου

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στο άρθρο 42, παράγραφος 7, της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, επαναφέροντας την πρότασή του για αξιοποίηση της ρήτρας αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής ως αποτρεπτικού εργαλείου απέναντι στην Τουρκία.

Όπως ανέφερε, είχε ζητήσει από τον πρωθυπουργό να ενημερώσει τους Ευρωπαίους εταίρους στην προηγούμενη Σύνοδο Κορυφής ότι, σε περίπτωση τουρκικής στρατιωτικής παρεμπόδισης της υλοποίησης της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου, η Αθήνα είναι διατεθειμένη να προσφύγει στη συγκεκριμένη ρήτρα.

Ο ευρωβουλευτής εκτίμησε ότι μια τέτοια προειδοποίηση θα υποχρέωνε τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να αναλάβουν τις ευθύνες τους και θα μπορούσε να οδηγήσει στην άσκηση διπλωματικών, πολιτικών και οικονομικών πιέσεων προς την Άγκυρα.

«Ξέρετε πρακτικά τι σημαίνει αυτό; Ότι κάθε κατεργάρης στον πάγκο του», δήλωσε.

Υπενθύμισε, μάλιστα, το προηγούμενο της Γαλλίας, η οποία επικαλέστηκε τη ρήτρα το 2015, μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι.

«Δεν μπορούμε να είμαστε συνεχώς εμείς του δούναι. Πρέπει να έχουμε και κάτι λαμβάνειν», υπογράμμισε, τονίζοντας ότι η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη πρέπει να έχει πρακτικό αντίκρισμα όταν απειλούνται τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα.

Βολές κατά των ευρωπαϊκών ηγεσιών

Ο Νίκος Φαραντούρης εξέφρασε έντονο προβληματισμό για την απουσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης από σημαντικές διεθνείς διαβουλεύσεις για το μέλλον της Ουκρανίας και τη διαμόρφωση των νέων παγκόσμιων συσχετισμών ισχύος.

Απέδωσε την κατάσταση στις «λιποβαρείς» ευρωπαϊκές ηγεσίες, οι οποίες, κατά την άποψή του, αδυνατούν να αντιληφθούν τις τεκτονικές μεταβολές που συντελούνται στο διεθνές σύστημα, παραμένοντας προσκολλημένες σε επιμέρους εθνικά συμφέροντα.

Όπως σημείωσε, είναι προς το συμφέρον της Ελλάδας η Ευρώπη να αποκτήσει στρατηγική συνέπεια και να λειτουργήσει ως παράγοντας ειρήνης, ασφάλειας και σταθερότητας.

Τάχθηκε υπέρ της συγκρότησης ευρωστρατού και της ανάπτυξης κοινής ευρωπαϊκής πολιτικής ασφάλειας και άμυνας, επισημαίνοντας ότι ακόμη και χωρίς ενιαία στρατιωτική δύναμη η ΕΕ διαθέτει σημαντικό οικονομικό και διπλωματικό κεφάλαιο, το οποίο δεν αξιοποιεί επαρκώς.

Τα Γλυπτά του Παρθενώνα στην ευρωβρετανική ατζέντα

Μια σημαντική πρωτοβουλία σχετικά με την επανένωση των Γλυπτών του Παρθενώνα γνωστοποίησε ο ευρωβουλευτής από τη βρετανική πρωτεύουσα. Όπως αποκάλυψε, ζήτησε από τους συναδέλφους του στην επιτροπή ευρωβρετανικών σχέσεων να ενταχθεί επισήμως το ζήτημα στην ατζέντα των διαπραγματεύσεων μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Βρετανίας.

Στόχος της πρωτοβουλίας είναι η επιστροφή των Γλυπτών να πάψει να αντιμετωπίζεται αποκλειστικά ως ελληνοβρετανική υπόθεση και να αποτελέσει αντικείμενο διεκδίκησης από το σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η πρότασή του βρήκε θετική ανταπόκριση από ευρωβουλευτές της Ιρλανδίας, της Ιταλίας, της Γαλλίας και της Γερμανίας, καθώς και από μέλη του βρετανικού κοινοβουλίου.

Αναφέρθηκε επίσης στη δίωρη συνάντησή του με τον λόρδο Κλάνκαρτι, μέλος της Βουλής των Λόρδων, ο οποίος έχει υποστηρίξει δημοσίως την επανένωση των Γλυπτών για ιστορικούς, πολιτιστικούς, ηθικούς και αισθητικούς λόγους.

Ο Φαραντούρης επικαλέστηκε δημοσκοπήσεις που καταγράφουν αυξανόμενη υποστήριξη της βρετανικής κοινής γνώμης στην επιστροφή των Γλυπτών, ακόμη και μεταξύ ψηφοφόρων του Νάιτζελ Φάρατζ.

Κάλεσε, τέλος, την ελληνική κυβέρνηση να κινητοποιηθεί περισσότερο, αξιοποιώντας την ευνοϊκή συγκυρία και συνεχίζοντας την προσπάθεια που διεθνοποίησε η Μελίνα Μερκούρη.

Επαναπροσέγγιση Βρετανίας και Ευρωπαϊκής Ένωσης

Ο ευρωβουλευτής αναφέρθηκε στις διεργασίες επανεκκίνησης των σχέσεων Λονδίνου και Βρυξελλών, δέκα χρόνια μετά το δημοψήφισμα για το Brexit.

Εξήγησε ότι οι νέες γεωπολιτικές συνθήκες δημιουργούν ισχυρά κίνητρα συνεργασίας, καθώς αμφότερες οι πλευρές έχουν περισσότερα να κερδίσουν ενώνοντας τις δυνάμεις τους.

Στο επίκεντρο των συνομιλιών βρίσκονται ζητήματα όπως η εσωτερική αγορά, η κινητικότητα των φοιτητών, η επιστημονική συνεργασία, η ανταλλαγή γνώσεων και πληροφοριών.

Απέφυγε, ωστόσο, να καλλιεργήσει προσδοκίες για επιστροφή της Βρετανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση ή για επανένωση των Γλυπτών εντός του 2027, υπογραμμίζοντας ότι υπάρχουν ακόμη σημαντικά βήματα που πρέπει να πραγματοποιηθούν.

Τι σημαίνει η επαναπροσέγγιση για τους Έλληνες αγρότες

Η συζήτηση επεκτάθηκε στις οικονομικές επιπτώσεις του Brexit στον πρωτογενή τομέα και ιδιαίτερα στους παραγωγούς της Θεσσαλίας.

Ο Νίκος Φαραντούρης χαρακτήρισε τη Βρετανία σημαντική αγορά για τα ελληνικά αγροτικά, κτηνοτροφικά και γαλακτοκομικά προϊόντα, υπογραμμίζοντας ότι η αποκατάσταση στενότερων εμπορικών σχέσεων θα μπορούσε να λειτουργήσει προς όφελος των Ελλήνων παραγωγών.

Σε αντιδιαστολή με τις χώρες της Mercosur, υποστήριξε ότι η βρετανική αγορά προσφέρει σημαντικές δυνατότητες για τις ελληνικές εξαγωγές.

Χαιρέτισε επίσης την περιοδεία του Νίκου Ανδρουλάκη στη Θεσσαλία, αναφέροντας ότι ο πρωτογενής τομέας αποτελεί προτεραιότητα του ΠΑΣΟΚ, ιδιαίτερα υπό το βάρος των προβλημάτων που συνδέονται με τον ΟΠΕΚΕΠΕ, τις ζωονόσους και την επιδείνωση της οικονομικής θέσης των παραγωγών.

Η άγνωστη πράξη αντίστασης των Ελλήνων φοιτητών στο Λονδίνο

Με αφορμή την επέτειο του Πολυτεχνείου, ο ευρωβουλευτής αναφέρθηκε στη συνάντησή του με Έλληνες φοιτητές και νέους εργαζομένους στη βρετανική πρωτεύουσα.

Υπενθύμισε την κατάληψη της ελληνικής πρεσβείας στο Λονδίνο από Έλληνες φοιτητές, λίγες ώρες μετά το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967, χαρακτηρίζοντάς την μία από τις πρώτες πράξεις αντίστασης στη δικτατορία των συνταγματαρχών.

Όπως είπε, η συγκεκριμένη ενέργεια συνέβαλε στη διεθνοποίηση του μηνύματος κατά της δικτατορίας, ενώ στην Ελλάδα δεν έγινε ευρύτερα γνωστή εξαιτίας της λογοκρισίας.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Κοττάκης: Το τέλος της αυτοδυναμίας και η νέα αρχιτεκτονική της εξουσίας

Πιθανές κυβερνητικές συνεργασίες, ο ρόλος του Ευάγγελου Βενιζέλου, ο παράγοντας Αντώνης Σαμαράς και η δυσκολία επίτευξης αυτοδυναμίας από τη Νέα Δημοκρατία. Ο Μανώλης Κοττάκης εκτιμά ότι η χώρα εισέρχεται σε μια μεταβατική πολιτική περίοδο και ανοίγει τη συζήτηση για την ανάγκη υιοθέτησης ενός ισχυρού προεδρικού συστήματος διακυβέρνησης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Τα σενάρια για την επόμενη ημέρα των εθνικών εκλογών, τις διεργασίες στο εσωτερικό του πολιτικού συστήματος, αλλά και την ανάγκη επαναπροσδιορισμού του εθνικού συμφέροντος της Ελλάδας σε έναν κόσμο που αλλάζει, ανέλυσε ο διευθυντής της εφημερίδας «Εστία», Μανώλης Κοττάκης, σε παρέμβασή του στην τηλεόραση της «Ναυτεμπορικής».

Αφορμή για τη συζήτηση αποτέλεσε το συνέδριο της «Ναυτεμπορικής» για την εμπορική ναυτιλία, το οποίο, πέραν των οικονομικών και επιχειρηματικών ζητημάτων, παρουσίασε ιδιαίτερο πολιτικό ενδιαφέρον λόγω της συνύπαρξης σημαντικών προσωπικοτήτων της ελληνικής πολιτικής ζωής.

Ο διπλός ρόλος του Ευάγγελου Βενιζέλου

Ο Μανώλης Κοττάκης στάθηκε στην παρουσία του Αλέξη Τσίπρα στην ομιλία του Ευάγγελου Βενιζέλου, στις μεταξύ τους επαφές, αλλά και στη διαρκή κινητικότητα που παρουσιάζει το τελευταίο διάστημα ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ.

Κατά την εκτίμησή του, οι δημόσιες παρεμβάσεις του Ευάγγελου Βενιζέλου κινούνται σε δύο διαφορετικές πολιτικές κατευθύνσεις:

  • Στο πεδίο της οικονομίας, προς ένα σενάριο συνεργασίας των δυνάμεων της Κεντροαριστεράς.

  • Στο πεδίο των εθνικών θεμάτων, προς ένα σενάριο συνεργασίας μεταξύ Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ.

Ο δημοσιογράφος επισήμανε ότι ο κ. Βενιζέλος έχει ασκήσει σοβαρή κριτική στην οικονομική πολιτική της κυβέρνησης, υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα έχασε μια σημαντική ευκαιρία μετά την έξοδο από τα μνημόνια και ότι δεν αξιοποιήθηκαν με τον ενδεδειγμένο τρόπο οι πόροι του Ταμείου Ανάκαμψης.

Στον αντίποδα, στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής, ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ εμφανίζεται, σύμφωνα με την ανάλυση Κοττάκη, υπέρ μιας περισσότερο τολμηρής προσέγγισης στα ελληνοτουρκικά, έχοντας αναφερθεί στην ανάγκη υπέρβασης του «συνδρόμου της Ζυρίχης».

Ο Μανώλης Κοττάκης εκτίμησε ότι ο Ευάγγελος Βενιζέλος επιδιώκει να διατηρήσει έναν υπερκομματικό ρόλο, ο οποίος θα μπορούσε υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις να τον φέρει στο επίκεντρο των μετεκλογικών εξελίξεων. Διευκρίνισε, ωστόσο, ότι πρόκειται για δική του πολιτική ερμηνεία και όχι για πληροφορία που προέρχεται από συνομιλία του με τον πρώην πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ.

Καθοριστικής σημασίας θεωρεί επίσης τη σειρά κατάταξης των κομμάτων στις εκλογές, καθώς διαφορετικά περιθώρια διαπραγμάτευσης θα έχει ο Νίκος Ανδρουλάκης εάν το ΠΑΣΟΚ αναδειχθεί δεύτερη πολιτική δύναμη και διαφορετικά εάν καταλάβει την τρίτη θέση.

Ο παράγοντας Σαμαράς και το ζήτημα Μητσοτάκη

Ξεχωριστή παράμετρο στην εξίσωση της επόμενης ημέρας αποτελεί, κατά τον Μανώλη Κοττάκη, ο Αντώνης Σαμαράς.

Στη συζήτηση έγινε αναφορά στο γεγονός ότι ο πρώην πρωθυπουργός και ο υπουργός Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης βρέθηκαν στο ίδιο τραπέζι κατά τη διάρκεια του συνεδρίου.

Ο διευθυντής της «Εστίας» εκτίμησε ότι ο παράγοντας Σαμαράς θα μπορούσε να υπεισέλθει στην εξίσωση μιας μελλοντικής κυβερνητικής συνεργασίας, εφόσον σε αυτήν δεν βρίσκεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Εμφανίστηκε, μάλιστα, κατηγορηματικός ως προς την εκτίμησή του ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο να συμμετάσχει ο Αντώνης Σαμαράς σε κυβερνητικό σχήμα μαζί με τον σημερινό πρωθυπουργό.

Η Νέα Δημοκρατία θύμα της στρατηγικής της

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε ο Μανώλης Κοττάκης στον κατακερματισμό του πολιτικού συστήματος, χαρακτηρίζοντας τη Νέα Δημοκρατία θύμα της ίδιας της στρατηγικής της.

Όπως εξήγησε, κατά την περίοδο των μνημονίων η οικονομική κατάρρευση της χώρας προκάλεσε τη διάλυση του παραδοσιακού δικομματισμού και την εμφάνιση πολλών νέων πολιτικών σχηματισμών.

Στις εκλογές του 2019 φάνηκε να ανασυγκροτείται ένας ισχυρός διπολισμός. Ωστόσο, κατά την εκτίμησή του, η στρατηγική αποδυνάμωσης του δεύτερου ισχυρότερου κόμματος οδήγησε εκ νέου στον κατακερματισμό του πολιτικού σκηνικού.

Επικαλούμενος δημοσκοπικά ευρήματα που συζητήθηκαν στην εκπομπή, αναφέρθηκε σε πρόθεση ψήφου της τάξης του 24% για τη Νέα Δημοκρατία και στο ενδεχόμενο ακόμη και ενδεκακομματικής Βουλής.

Έθεσε, δε, το ερώτημα πώς είναι δυνατόν να παρουσιάζεται τέτοια αποσύνθεση του πολιτικού συστήματος σε μια περίοδο κατά την οποία η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η χώρα έχει επιτύχει σημαντικές οικονομικές επιδόσεις.

Πρώτα οι πολιτικές, μετά οι κυβερνητικές συνεργασίες

Ο Μανώλης Κοττάκης άσκησε κριτική και στον τρόπο με τον οποίο διεξάγεται η δημόσια συζήτηση για τις μετεκλογικές συνεργασίες.

Όπως επισήμανε, πριν εξεταστεί ποιος θα είναι ο επόμενος πρωθυπουργός και πόσες κοινοβουλευτικές έδρες θα διαθέτει κάθε κόμμα, πρέπει να προηγηθεί μια ουσιαστική συζήτηση για τις πολιτικές που έχει ανάγκη η Ελλάδα.

Στο επίκεντρο αυτής της συζήτησης τοποθέτησε την οικονομία, τα ελληνοτουρκικά, την προστασία των κυριαρχικών δικαιωμάτων και τη θέση της χώρας στη νέα διεθνή αρχιτεκτονική.

Προειδοποίησε ότι υπάρχουν δυνάμεις στο εξωτερικό που επιθυμούν μια μικρότερη Ελλάδα, περιορισμένη στα έξι ναυτικά μίλια στο Αιγαίο, ενώ αναφέρθηκε και στο προηγούμενο της Κάσου ως ενδεικτικό των τουρκικών επιδιώξεων.

Παράλληλα, υπογράμμισε ότι η επαναφορά της Ρωσίας στο επίκεντρο των διεθνών διεργασιών και οι σχέσεις μεταξύ ΗΠΑ, Ρωσίας και Κίνας επιβάλλουν στην Ελλάδα να επανεξετάσει τις παραμέτρους της εξωτερικής της πολιτικής.

Το παράδειγμα της Βουλγαρίας και το ακριβό ρεύμα στην Ελλάδα

Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα της ανάγκης χάραξης πολιτικής με γνώμονα το εθνικό συμφέρον, ο δημοσιογράφος χρησιμοποίησε την ενεργειακή στρατηγική της Βουλγαρίας.

Όπως υποστήριξε, η γειτονική χώρα επένδυσε σημαντικούς πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης σε υποδομές αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας με μπαταρίες.

Αντιθέτως, η Ελλάδα, κατά την ανάλυσή του, εξάγει φθηνή ηλεκτρική ενέργεια που παράγεται από φωτοβολταϊκά κατά τη διάρκεια της ημέρας και, λόγω της ανεπάρκειας υποδομών αποθήκευσης, αναγκάζεται να αγοράζει ακριβότερη ενέργεια τις ώρες αυξημένης ζήτησης.

Ο Μανώλης Κοττάκης άσκησε κριτική στον υφυπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας Νίκο Τσάφο για τις καθυστερήσεις στις επενδύσεις αποθήκευσης, συνδέοντάς τες με τη διατήρηση της εξάρτησης από το ακριβό φυσικό αέριο.

Ξεκαθάρισε ότι δεν αμφισβητεί τον δυτικό προσανατολισμό της Ελλάδας και τις πολιτισμικές της αξίες, υπογραμμίζοντας, όμως, ότι η χώρα δεν πρέπει να επωμίζεται δυσανάλογο οικονομικό κόστος εξαιτίας αυτού του προσανατολισμού.

Γιατί μια κυβέρνηση 151 βουλευτών δεν αποτελεί λύση

Αναφερόμενος στην εκλογική στρατηγική του Κυριάκου Μητσοτάκη, ο Μανώλης Κοττάκης εκτίμησε ότι βασική επιδίωξη του πρωθυπουργού είναι να εξασφαλίσει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα στην πρώτη εκλογική αναμέτρηση.

Δεν απέκλεισε, ωστόσο, το ενδεχόμενο σχηματισμού κυβέρνησης συνεργασίας από την πρώτη κάλπη, χωρίς να απαιτηθεί δεύτερη εκλογική αναμέτρηση.

Εμφανίστηκε επίσης ιδιαίτερα επιφυλακτικός απέναντι στο σενάριο μιας αυτοδύναμης κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας με οριακή πλειοψηφία 151 βουλευτών, υπενθυμίζοντας τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν στο παρελθόν οι κυβερνήσεις του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και του Κώστα Καραμανλή.

Ανεξαρτήτως του κυβερνητικού σχήματος που θα προκύψει, προέβλεψε ότι η Ελλάδα εισέρχεται σε μια μεταβατική περίοδο συνολικής αναδιάταξης του πολιτικού τοπίου, εκφράζοντας αμφιβολίες για το κατά πόσο η επόμενη κυβέρνηση θα εξαντλήσει την τετραετία.

Η πρόταση για ισχυρό προεδρικό σύστημα

Το ενδιαφέρον σημείο της παρέμβασης του Μανώλη Κοττάκη ήταν η πρότασή του για μια ευρύτερη θεσμική αλλαγή στο μοντέλο διακυβέρνησης της Ελλάδας.

Ο δημοσιογράφος τάχθηκε υπέρ ενός ισχυρού προεδρικού συστήματος, το οποίο, κατά την άποψή του, θα εξασφάλιζε μεγαλύτερη κυβερνητική σταθερότητα και δυνατότητα μακροπρόθεσμου στρατηγικού σχεδιασμού.

Αναφέρθηκε στα διαφορετικά πολιτειακά μοντέλα των ΗΠΑ, της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Γαλλίας, της Ρωσίας και της Τουρκίας, εστιάζοντας στη δυνατότητα άσκησης πολιτικής με σταθερό χρονικό ορίζοντα.

Χρησιμοποίησε ως παράδειγμα την περίπτωση του Νίκου Αναστασιάδη στην Κύπρο, ο οποίος βρέθηκε αντιμέτωπος με την τραπεζική κρίση και το κούρεμα των καταθέσεων το 2013, αλλά παρέμεινε στην προεδρία για δύο συνεχόμενες θητείες.

Αναφέρθηκε ακόμη στο πλεονέκτημα του μακροπρόθεσμου σχεδιασμού που διαθέτει η Κίνα, διευκρινίζοντας ότι το κινεζικό πολιτικό σύστημα δεν αποτελεί δημοκρατικό πρότυπο για την Ελλάδα και τη Δύση.

Το ζητούμενο, κατά τον ίδιο, είναι η διαμόρφωση ενός δημοκρατικού μοντέλου που δεν θα θυσιάζει τον μακροπρόθεσμο εθνικό σχεδιασμό στις ανάγκες της εκάστοτε εκλογικής συγκυρίας.

Η κοινωνική συνοχή προϋπόθεση πολιτικής σταθερότητας

Κλείνοντας την παρέμβασή του, ο Μανώλης Κοττάκης αναφέρθηκε στη διεύρυνση της απόστασης μεταξύ επιχειρηματικών κερδών και εισοδημάτων των εργαζομένων.

Επικαλούμενος οικονομικά στοιχεία, υποστήριξε ότι η διαφορά αυτή αυξήθηκε από 19 δισ. ευρώ το 2019 σε 36 δισ. ευρώ το 2026.

Τόνισε ότι η κερδοφορία των επιχειρήσεων αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της ελεύθερης οικονομίας, αλλά η διατήρηση της κοινωνικής συνοχής και της πολιτικής σταθερότητας προϋποθέτει να μην αφήνονται πίσω οι εργαζόμενοι.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO47 δευτερόλεπτα πριν

Σάι Γκαλ από την Αρμενία: Στρατηγική συμμαχία Ισραήλ, Ελλάδας, Κύπρου και Αρμενίας – Ανοιχτή πόρτα στο Αζερμπαϊτζάν χωρίς την τουρκική επιρροή

Μια νέα αρχιτεκτονική περιφερειακής ασφάλειας, με τη συμμετοχή του Ισραήλ, της Ελλάδας, της Κύπρου και της Αρμενίας, πρότεινε ο Ισραηλινός...

Αναλύσεις31 λεπτά πριν

«Πράσινο φως» της Κομισιόν σε δισεκατομμύρια για τη γερμανική βιομηχανία, την ώρα που στην Ελλάδα μένουν οι εκκρεμότητες

Την ώρα που στην Ελλάδα παραμένει ανοιχτό το ζήτημα της εφαρμογής των μέτρων στήριξης της ενεργοβόρου βιομηχανίας απέναντι στο υψηλό...

Αναλύσεις1 ώρα πριν

Το «μακρύ χέρι» του Ερντογάν στις ΗΠΑ: Το παρασκήνιο πίσω από τη χρηματοδότηση σχολείου του Ιδρύματος Maarif

Το Ίδρυμα Maarif της Τουρκίας (Türkiye Maarif Foundation) ιδρύθηκε βάσει της τουρκικής νομοθεσίας το 2016 και λειτουργεί ως όχημα για...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Η ελληνική φρεγάτα «Αιγαίον» στη ναυτική βάση του Ακσάζ στην Τουρκία – Το πρόγραμμα επισκέψεων του ΝΑΤΟ

Το «Αιγαίον» του Πολεμικού Ναυτικού περιλαμβάνεται στο πρόγραμμα επισκέψεων στη ναυτική βάση του Ακσάζ για το διάστημα από τις 18...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Νέες αποκαλύψεις για αδίστακτες τουρκικές προβοκάτσιες

Το άρθρο του ευρωβουλευτή Κώστα Μαυρίδη επαναφέρει στο προσκήνιο τη διαχρονική χρήση της προβοκάτσιας από την τουρκική πολιτική ως εργαλείου...

Δημοφιλή