Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Συμμετοχή του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην τρομοκρατία: Πώς η Βουλγαρία προμήθευσε ναρκωτικά και όπλα στην Αλ Κάιντα και το Ντάες/Daesh

Δημοσιεύτηκε στις

Επικεφαλής ενός από τα δύο μαφιόζικα βουλγαρικά καρτέλ, της SIC, ο Μπόικο Μπορίσοφ έγινε πρωθυπουργός. Ενώ η χώρα του είναι μέλος του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προμήθευσε ναρκωτικά και όπλα στην Αλ Κάιντα και το Ντάες/Daesh στη Λιβύη και τη Συρία.
του Τιερί Μεϊσάν
Τα καλύτερα μυστικά έχουν τέλος. Η μαφιόζικη σύμπραξη που κυβερνά τη Βουλγαρία πιάστηκε ενώ προμήθευε,
κατόπιν αιτήματος της CIA, ναρκωτικά και
όπλα στην Αλ Κάιντα και το Ντάες/Daesh, τόσο στη Λιβύη όσο και στη Συρία. Η υπόθεση είναι
ακόμη πιο σοβαρή καθώς η Βουλγαρία είναι μέλος του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής
Ένωσης.
Δίκτυο Βολταίρος| Δαμασκός (Συρία) | 2 Ιανουαρίου 2016
français  English  Español  فارسى  Português  русский  Türkçe  Nederlands  italiano  

Φαίνεται ότι όλα ξεκίνησαν τυχαία. Για τριάντα χρόνια, η φενετυλίνη
(fenetylline) χρησιμοποιούταν ως ντοπάρισμα στους δυτικο-γερμανικούς αθλητικούς
κύκλους. Σύμφωνα με τον
προπονητή Peter Neururer, περισσότεροι
από τους μισούς παίκτες την έπαιρναν κανονικά [1]. Βούλγαροι διακινητές
το είδαν σαν μια ευκαιρία. Από τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης μέχρι την είσοδο της στην Ευρωπαϊκή
Ένωση, άρχισαν να την παράγουν και να την εξάγουν παράνομα στη Γερμανία με την
επωνυμία Captagon.
Δύο μαφιόζικες ομάδες επιδόθηκαν σε ισχυρό ανταγωνισμό, η
Vasil Iliev Security (VIS) και η Security Insurance Company (SIC),  από την οποία εξαρτιόταν ο καρατέκα Μπόικο
Μπορίσοφ. Αυτός ο κορυφαίος
αθλητής, καθηγητής στην Αστυνομική Ακαδημία, ίδρυσε μια εταιρεία προστασίας VIPs και έγινε σωματοφύλακας τόσο του πρώην προ-σοβιετικού πρόεδρου Τοντόρ
Ζίβκοφ όσο και του φιλο-αμερικανού Συμεών Β’ της Saxe-Cobourg-Gotha. Μόλις ο τελευταίος έγινε πρωθυπουργός, ο Μπορίσοφ διορίστηκε κεντρικός διευθυντής
του υπουργείου εσωτερικών, και στη συνέχεια εξελέγη δήμαρχος της Σόφιας.
Το 2006, ο πρέσβης των ΗΠΑ στη Βουλγαρία (και μελλοντικά
πρεσβευτής στη Ρωσία), Τζον Μπέιρλε, τον απεικονίζει σε ένα εμπιστευτικό
τηλεγράφημα που αποκαλύφθηκε από τα Wikileaks. Τον παρουσιάζει ως συνδεδεμένο
με δύο μεγάλους αρχηγούς της μαφίας, τους  Mladen Mihalev (τον λεγόμενο «Madzho») και Ρούμεν
Νικόλοφ (τον λεγόμενο «Πασάς») [2], τους δυο ιδρυτές της SIC.
Το 2007, με βάση την έκθεση που συντάχτηκε από μια μεγάλη
ελβετική εταιρεία, το U.S. Congressional Quarterly βεβαιώνει ότι είχε πνίξει πολλές έρευνες στο υπουργείο εσωτερικών
και ότι ο ίδιος εμπλεκόταν σε 28 δολοφονίες της μαφίας. Φέρεται να έγινε συνεργάτης του John E. McLaughlin, του αναπληρωτή διευθυντή της CIA. Φέρεται να έχει εγκαταστήσει μια μυστική φυλακή της CIA στη Βουλγαρία και να έχει βοηθήσει για την εγκατάσταση
μιας στρατιωτικής βάσης στα πλαίσια του σχεδίου επίθεσης στο Ιράν, συνέχιζε η
εφημερίδα [3].
Το 2008, ο Γερμανός ειδικός για το οργανωμένο έγκλημα, Jürgen Roth, χαρακτηρίζει
τον Μπόικο Μπορίσοφ ως «Βούλγαρο Αλ Καπόνε» [4].
Αφού ο ίδιος έγινε Πρωθυπουργός, ενώ η χώρα του ήταν ήδη
μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, του ζήτησε η CIA αρωγή για το μυστικό πόλεμο εναντίον του Μουαμάρ Ελ Καντάφι. 
Ο Μπόικο
Μπορίσοφ προμήθευσε Captagon που κατασκευάζεται από την SIC, στους
τζιχαντιστές της Αλ Κάιντα στη Λιβύη. Η CIA έκανε πιο ελκυστικό και αποτελεσματικό αυτό το ναρκωτικό προϊόν χημικής σύνθεσης
αναμειγνύοντας το με ένα φυσικό ναρκωτικό, το χασίς, γεγονός που επέτρεψε πιο
εύκολα τη χειραγώγηση των μαχητών και να τους καταστήσουν πιο τρομακτικούς, στη
γραμμή των έργων του Bernard Lewis [5]. Αργότερα, ο Μπορίσοφ επέκτεινε την αγορά του στη Συρία.
Αλλά το πιο σημαντικό, ήρθε όταν η CIA, χρησιμοποιώντας τις ιδιαιτερότητες ενός  κράτους πρώην μέλους του Συμφώνου της
Βαρσοβίας που εντάθηκε στο ΝΑΤΟ, του αγόρασε για 500 εκατομμύρια δολάρια στρατιωτικού
εξοπλισμού σοβιετικού τύπου και το μετέφερε στη Συρία. Ήήταν κυρίως 18.800 φορητοί εκτοξευτές αντιαρματικών χειροβομβίδων και 700 αντιαρματικά
πυραυλικά συστήματα Konkurs.
Όταν η Χεζμπολάχ έστειλε μια ομάδα στη Βουλγαρία για να πληροφορηθεί
για τη διακίνηση αυτή, ένα λεωφορείο Ισραηλινών παραθεριστών έγινε αντικείμενο
μιας επίθεσης στη Μπουργκάς, κάνοντας 32 τραυματίες. Αμέσως, οι Benjamin Netanyahu και Μπόικο
Μπορίσοφ κατηγόρησαν την λιβανική αντίσταση, ενώ τα ατλαντίστικά μέσα μαζικής
ενημέρωσης μετάδωσαν πολλές κατηγορίες κατά του φερόμενου βομβιστή αυτοκτονίας
της Χεζμπολάχ. Τελικά, ο
ιατροδικαστής, Δρ Γκαλίνα Mileva,
παρατήρησε ότι η σορός του δεν ταίριαζε με τις περιγραφές των μαρτύρων· ένας υπεύθυνος της αντι- κατασκοπείας, ο συνταγματάρχης Lubomir Ντιμιτρόφ, σημείωσε ότι δεν επρόκειτο για βομβιστή αυτοκτονίας, αλλά για έναν
απλό μεταφορέα, και ότι η βόμβα είχε πυροδοτηθεί εξ αποστάσεως, μάλλον εν αγνεία
του· ενώ ο τύπος κατηγορούσε δύο Άραβες με καναδική και αυστραλιανή υπηκοότητα,
το Πρακτορείο Sofia News Agency επικαλέστηκε έναν
Αμερικανό συνεργό γνωστό με το ψευδώνυμο Ντέιβιντ Τζέφερσον. 
Έτσι ώστε, όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση ανέλαβε την υπόθεση για
να χαρακτηρίσει τη Χεζμπολάχ «τρομοκρατική οργάνωση», ο Υπουργός Εξωτερικών στη
διάρκεια του σύντομου χρονικού διαστήματος ώσπου ο Μπορίσοφ δεν βρισκόταν στην εκτελεστική
εξουσία, ο Kristian Vigenine, υπογράμμισε
ότι, στην πραγματικότητα, δεν υπάρχουν στοιχεία που να συνδέουν την επίθεση με
την Λιβανική Αντίσταση [6].
Από το τέλος του 2014, η CIA σταμάτησε τις παραγγελίες της και αντικαταστάθηκε από τη Σαουδική Αραβία η
οποία μπορούσε έτσι να αγοράσει όπλα, όχι πλέον σοβιετικού τύπου, αλλά εξοπλισμό
του ΝΑΤΟ, όπως συρματο-κατευθυνόμενα αντιαρματικά βλήματα BGM-71 TOW. Σύντομα, το Ριάντ θα υποστηριχθούν
από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα [7]. Τα δύο κράτη του
Κόλπου εξασφάλισαν εξ ιδίων  τις παραδόσεις
των φορτίων στην Αλ Κάιντα και στο Ντάες/Daesh, μέσω των Saudi Arabian Cargo et Etihad Cargo, είτε στο Ταμπούκ
στα σύνορα Σαουδικής Αραβίας και Ιορδανίας, είτε στη κοινή αμερικανο-γαλλο-εμιρατική
βάση της Dhafra.
Τον Ιούνιο του 2014, η CIA πρόσθεσε άλλο ένα στρώμα. 
Αυτή τη φορά ήτανε να απαγορεύσει στη Βουλγαρία να αφήσει
να περάσει στο έδαφός της το ρωσικό αγωγό South Stream που θα μπορούσε να τροφοδοτήσει τη Δυτική Ευρώπη με φυσικό αέριο [8]. 
Η απόφαση αυτή, η οποία στερεί τη Βουλγαρία από πολύ
σημαντικά έσοδα, επιτρέπει αφενός να επιβραδύνει την ανάπτυξη της Ευρωπαϊκής
Ένωσης, σύμφωνα με το σχέδιο Γούλφοβιτς [9]· αφετέρου, να εφαρμοστούν οι ευρωπαϊκές κυρώσεις κατά της Ρωσίας που λαμβάνονται υπό
το πρόσχημα της ουκρανικής κρίσης· στη συνέχεια να αναπτυχτεί η τεχνολογία του σχιστολιθικού φυσικού αερίου
στην Ανατολική Ευρώπη [10], και, τέλος, να διατηρηθεί το ενδιαφέρον για την ανατροπή της Αραβικής
Δημοκρατίας της Συρίας, δυνητικού σημαντικού εξαγωγέα φυσικού αερίου [11].
Στις  τελευταίες
ειδήσεις, η Βουλγαρία –Κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ-   εξακολουθεί να προμηθεύσει παράνομα ναρκωτικά
και όπλα στην Αλ Κάιντα και το Ντάες/Daesh παρά του πρόσφατου ψηφίσματος 2253 που εγκρίθηκε ομόφωνα από το Συμβούλιο
Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών.
Τιερί Μεϊσάν
 
[1] „Doping
war im Fußball gang und gäbe
“, Frankfürter Allgemeine Zeitung, 13 juin 2007.
[2] “Bulgaria’s most popular politician: great hopes,
murky ties”, John Beyrle, May 5, 2006.
[3] “Bush’s Bulgarian Partner in the Terror War Has Mob
History, Investigators Say”, Jeff Stein, U.S. Congressional Quarterly,
May 2007.
[4] Die neuen Dämonen, Jürgen Roth, 2008.
[5] The Assassins: A Radical Sect in Islam,
Bernard Lewis, Weidenfeld & Nicolson, 1967.
[7] « Mise à jour d’une nouvelle filière de trafic d’armes pour
les jihadistes
 »,
par Valentin Vasilescu, Traduction Avic, Réseau Voltaire, 24 décembre
2015.
[8] « Le sabotage du gazoduc South Stream », par Manlio Dinucci, Tommaso di
Francesco, Traduction Marie-Ange Patrizio, Il Manifesto (Italie), Réseau
Voltaire
, 10 juin 2014.
[9] « US Strategy Plan Calls For Insuring No Rivals
Develop » and « Excerpts from Pentagon’s Plan : “Prevent
the Re-Emergence of a New Rival” » Patrick E. Tyler, New York
Times
, March 8, 1992. « Keeping the US First, Pentagon Would preclude
a Rival Superpower » Barton Gellman, The Washington Post, March 11,
1992.
[10] « South Stream bloqué, la “claque” des États-Unis à
l’Union européenne
 »,
par Manlio Dinucci, Traduction Marie-Ange Patrizio, Il Manifesto
(Italie), Réseau Voltaire, 5 décembre 2014.
[11] « La Syrie, centre de la guerre du gaz au Proche-Orient », par Imad Fawzi Shueibi, Réseau
Voltaire
, 8 mai 2012

var _wau = _wau || []; _wau.push([“small”, “wvg1ie6mi5ta”, “m3y”]);
(function() {var s=document.createElement(“script”); s.async=true;s.src=”http://widgets.amung.us/small.js”;
document.getElementsByTagName(“head”)[0].appendChild(s);})();

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός7 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις7 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO8 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή