Ακολουθήστε μας

Οικονομία

H πυρκαγιά στο Μάτι τσουρούφλισε τον Τσίπρα – Μια προβοκάτσια στη Μεσόγειο θα τον (μας) αποτεφρώσει

Δημοσιεύτηκε στις

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Η ελληνική (και κυπριακή) πολιτική και στρατιωτική ηγεσία βρίσκεται ενώπιον ζητημάτων που, αν δεν προσεχθούν δεόντως, μπορούν να έχουν σοβαρότερες συνέπειες και από αυτές των αποφάσεων που έλαβαν οι Έξι, όταν έστελναν τον ελληνικό στρατό στον Σαγγάριο, τη υποδείξει των Αγγλογάλλων, με αποτέλεσμα την Μικρασιατική Καταστροφή του 1922. Αλλά και αυτών που είχαν οι αποφάσεις του Δημήτριου Ιωαννίδη που, με βάση την ενθάρρυνση, τις υποδείξεις και τις διαβεβαιώσεις των Αμερικανών και των συμμάχων τους, διέταξε το πραξικόπημα στην Λευκωσία, ανοίγοντας τον δρόμο στην τουρκική εισβολή στην Κύπρο και στην καταστροφή του μισού κυπριακού ελληνισμού, το 1974.
Γιατί τώρα, στην κατάσταση που είναι η χώρα, αλλά και το διεθνές περιβάλλον, με μια κλιμακούμενη παγκόσμια σύρραξη και όλες σχεδόν τις παγκόσμιες σταθερές υπό αίρεση, τυχόν πολεμική εμπλοκή της Ελλάδας και της Κύπρου στο ηφαίστειο της Μέσης Ανατολής, με την Τουρκία, ή, πολύ περισσότερο, με τη Ρωσία, συνεπάγεται τον κίνδυνο όχι μιας Μικρασιατικής ή μιας Κυπριακής καταστροφής, αλλά ενός ελληνικού Εθνικού Ολοκαυτώματος.

Είναι σωστό αυτό που ορισμένοι περιγράφουν ως μετατροπή της Ελλάδας σε «χώρα πρώτης γραμμής», νομίζοντας ότι συνιστά δήθεν ευκαιρία «γεωπολιτικής αναβάθμισης».

Στην πραγματικότητα οι στρατιώτες που πηγαίνουν στην πρώτη γραμμή, μία συνήθως ευκαιρία έχουν. Να πεθάνουν πρώτοι.
Ο άξονας ΗΠΑ-Βρετανία-Γαλλία-Ισραήλ, όσο ποτέ άλλοτε, υπό την επιρροή των Νεοσυντηρητικών, βρίσκεται σε σφοδρότατη σύγκρουση με τον άξονα Συρία-Ιράν-Λίβανος-Ρωσία-Κίνα. Η Τουρκία αιωρείται ανάμεσα στους δύο. Αυτό σημαίνει ότι θα αυξηθούν εκθετικά οι πιέσεις για να παίξει ενεργό ρόλο η Ελλάδα και η Κύπρος σε αυτές τις αντιπαραθέσεις και ήδη έχουν αυξηθεί. Θα βρεθούν οι αφορμές, θα αναζητηθούν οι πρόθυμοι, θα γίνουν οι προβοκάτσιες αν χρειαστούν.
Τώρα παραμένουμε «αποικία χρέους» (Κοτζιάς) σε «σπείρα θανάτου» (Σόρος) προς μια «Ελλάδα –και Κύπρο– χωρίς Έλληνες» (Θεοδωράκης).
Δεν ξέρουμε αν και πως θα ξεφύγουμε από την κατάσταση αυτή. Αλλά μια εμπλοκή σε πολεμικές ιστορίες, απειλεί να φέρει άμεσα το επιδιωκόμενο στο βάθος, από τις δυνάμεις που μας επιτίθενται, είτε στην Κύπρο επιμένοντας σε λύσεις τύπου Ανάν, είτε στην Ελλάδα και την Κύπρο με οικονομικούς πολέμους, τέλος μας.
Αναστασιάδης, Exxon και Πορθητής
Μετά τις τελευταίες προεδρικές εκλογές στην Κύπρο, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης έδωσε μια μεγάλη συνέντευξη στον Φάνη Παπαθανασίου της ΕΡΤ. Ο δημοσιογράφος τον ρώτησε τι θα κάνει αν η Άγκυρα προχωρήσει σε γεωτρήσεις στην ΑΟΖ που η Τουρκία θεωρεί ότι ανήκουν στο ψευδοκράτος. Ο Αναστασιάδης τον κοίταξε ελαφρά παραξενεμένος και του είπε, τι θέλετε να κάνουμε, θα διαμαρτυρηθούμε διεθνώς, θα θέσουμε το ζήτημα στην ΕΕ και σε όλα τα φόρουμ κ.λπ. Ο δημοσιογράφος δεν έμεινε ικανοποιημένος. Τον ξαναρώτησε πιο επίμονα, ο Αναστασιάδης τον κοίταξε ακόμα πιο παραξενεμένος και του έδωσε πάλι την ίδια απάντηση.
Υπάρχει σημαντική ομοιότητα μεταξύ των επαγγελμάτων του ηθοποιού και του πολιτικού. Υπάρχει όμως και μια μεγάλη διαφορά. Οι ηθοποιοί μελετάνε και μαθαίνουν όλο το έργο, οι πολιτικοί ξέρουν μόνο τον ρόλο τους και συχνά τον μαθαίνουν την τελευταία στιγμή.
Πολεμικά συμβούλια στο Ισραήλ;
Υποθέτουμε ότι ο κ. Αναστασιάδης, όταν έλεγε αυτά που έλεγε στην ΕΡΤ, δεν γνώριζε ότι θα έστελνε τον υπουργό του των Εξωτερικών μαζί με τον κ. Κοτζιά στο… Τελ-Αβίβ, στις 13 Σεπτεμβρίου, να συνεδριάσουν υπό τον Πρωθυπουργό Νετανιάχου, άμεσα εμπλεκόμενο σε όλες τις, αναρίθμητες και εξαιρετικά επικίνδυνες πολεμικές αναμετρήσεις στην περιοχή, για να αντιμετωπίσουν λέει την Τουρκία, παρουσία ενδεχομένως Ελλήνων και Κυπρίων στρατιωτικών.
Το site αμυντικών θεμάτων Pronews, επικαλούμενο πηγές του ΓΕΕΘΑ, την ονομάζει πολεμική σύσκεψη! Ελπίζουμε ότι πρόκειται για σαχλαμάρες, γιατί αλλιώς θα πρέπει να επαναλάβουμε το «Κύριος μωραίνει ον βούλεται απωλέσαι».
Το 1974 δεν κάναμε πόλεμο στην Κύπρο, όπως μπορούσαμε και έπρεπε, για να προστατεύσουμε τους Έλληνες του νησιού από τον τουρκικό στρατό. Θα κάνουμε άραγε τώρα για να προστατεύσουμε δήθεν τα δικαιώματα της Κύπρου επί των θαλασσών που την περιβάλλουν, ή τα συμφέροντα της Exxon, της Total, της ΕΝΙ και ένας Θεός ξέρει ακόμα ποιών, από τις γεωτρήσεις από τις οποίες αμφιβάλλω πάρα πολύ αν θα καταλήξει οτιδήποτε στις τσέπες του κυπριακού λαού (και στην πραγματικότητα για να εξυπηρετήσουμε τα Δυτικά και ισραηλινά σχέδια κατά του Ερντογάν;)
Θα γίνουμε δηλαδή για μια ακόμα φορά στην ιστορία μας, την τελευταία πιθανώς, οι χρήσιμοι ηλίθιοι του Δυτικού παράγοντα, την λογική του οποίου την έχει περιγράψει περίφημα ο Ουίνστον Τσώρτσιλ με τη φράση του «Θα πολεμήσουμε την Γερμανία μέχρι τελευταίας ρανίδας του αίματος των Ινδών»;
Αν είναι να κάνουμε πόλεμο, γιατί δεν πάμε τότε να απελευθερώσουμε τα κατεχόμενα από την Τουρκία κυπριακά εδάφη; Από τις γεωτρήσεις θα αρχίσει η «απελευθέρωση»;
Ενδιαφέρον για τα κοιτάσματα, αδιαφορία για το Κράτος!
Και πως άραγε γίνεται να μας ενδιαφέρουν τόσο πολύ τα υποθαλάσσια δικαιώματα του κυπριακού κράτους ώστε να είμαστε μάλιστα διατεθειμένοι να διακινδυνεύσουμε πόλεμο για να τα υπερασπίσουμε, αλλά δεν μας ενδιαφέρει η ίδια η… ύπαρξη αυτού του κράτους, του οποίου την κατάλυση διαπραγματευόμαστε!!!;;; Ο κ. Κοτζιάς έφτασε μάλιστα, ως μη όφειλε, να προτείνει ρητά την κατάργηση του κυπριακού κράτους ως ανεξάρτητου, δημοκρατικού και κυρίαρχου, σε συνέντευξη που έδωσε στο Γερμανικό Πρακτορείο Ειδήσεων, τον Ιανουάριο του 2017, τον μετασχηματισμό του σε δυτική αποικία και την θέση του υπό την εξουσία Διεθνούς Αστυνομικής Δύναμης!
Αφού αυτό το μέλλον ονειρευόμαστε για την Κύπρο, τότε ας μην εμπλέξουμε τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις και την κυπριακή Εθνοφρουρά. Ας περιμένουμε την μέλλουσα να συσταθεί διεθνή αστυνομική δύναμη να ασχοληθεί με τις γεωτρήσεις του Ερντογάν!
Ξένη Εξάρτηση
Τέτοιοι παραλογισμοί δεν εμφανίζονται τυχαία. Ούτε οι Έλληνες πολιτικοί είναι τόσο παράλογοι, όσο αυτά που κάνουν. Δυστυχώς, άλλη είναι η εξήγηση και αντανακλά το θεμελιώδες και δυνητικά θανάσιμο πρόβλημα του νεώτερου ελληνικού κράτους.
Μας είπαν το 1974 να κάνουμε πραξικόπημα στην Κύπρο, το κάναμε. Μας είπαν μετά να μην αντισταθούμε στην τουρκική εισβολή, δεν αντισταθήκαμε. Μας είπαν να μην εγκαταστήσουμε τα αντιαεροπορικά όπλα S300 που αγόρασε η Κύπρος από τη Ρωσία, δεν τα εγκαταστήσαμε, τώρα παραπονιόμαστε γιατί τα αγοράζει η Τουρκία, μας είπαν να «κατεβάσουμε τα βρακιά μας» απέναντι στην Τουρκία, το κάναμε (περίοδος Σημίτη – Γ. Παπανδρέου, με τον κ. Κοτζιά σύμβουλό τους στα Ίμια, στη Μαδρίτη, με τον Οτσαλάν). Ώρα είναι να μας πούνε, κάντε και έναν πόλεμο με την Τουρκία γιατί θέλουμε να ρίξουμε τον Ερντογάν!
Αυτή είναι η λογική πίσω από τους φαινομενικούς παραλογισμούς. Στην ελληνική ιστορία ονομάστηκε Ξενοκρατία και πήρε κατά καιρούς διαφορετικές μορφές.
Το συγκλονιστικό παράδειγμα των Κούρδων – Η αξιοπιστία των Αμερικανών και των συμμάχων τους
Μας λένε «μα θα ‘χουμε πίσω μας τους Αμερικανούς και το Ισραήλ» Αλήθεια; Αυτό πίστεψαν και οι Κούρδοι. Είδατε εσείς τους Αμερικανούς και τους Ισραηλινούς στο Ιράκ και στο Αφρίν; Προστάτεψαν τους «συμμάχους» τους;
Αλλά γιατί να πάμε στο Κουρδιστάν; Δεν μας φτάνει ο Ιωαννίδης; Του είπανε οι Αμερικανοί, οι νέοι σύμμαχοι της Λευκωσίας και της Αθήνας, «βγάλε από τη μέση τον παπά και θα γίνει η Ένωση». Έγινε όντως η Ένωση. Όχι της Κύπρου με την Ελλάδα, αλλά της Τουρκίας με τη Βόρειο Κύπρο. Όπως είπανε στον Μακάριο «αποποιήσου την Ένωση και θα κερδίσεις την ανεξαρτησία» (Πλουτή Σέρβα, Οι Ευθύνες). Αποποιήθηκε την Ένωση και πήρε τη Ζυρίχη και το Λονδίνο. Μετά, τον ενθάρρυναν οι Βρετανοί να ζητήσει συνταγματική αναθεώρηση. Το ‘κανε ο άνθρωπος και εισέπραξε τις διακοινοτικές ταραχές. Στους Αμερικανούς στηρίχτηκε κι ο Τσίπρας, για να την πατήσει αγρίως στο τέλος με το τρίτο μνημόνιο και τον βάλανε τώρα και στο γεωπολιτικό.
Αυτά για να μείνουμε στον ελληνικό χώρο και να μην αναφέρουμε τι έπαθαν ο Γκορματσώφ, ο Καντάφι, ο Μιλόσεβιτς, ο Σαακασβίλι, ο Σαντάμ Χουσεΐν και άπειροι άλλοι που πίστεψαν τις διαβεβαιώσεις των υπερατλαντικών φίλων και των συμμάχων τους.
Με τέτοιους σπουδαίους συμμάχους που βρήκαν η Ελλάδα και η Κύπρος, εγώ τουλάχιστον είμαι σίγουρος για το αποτέλεσμα.
Η διάλυση της Τουρκίας
Μου έγραψε ένας κουφιοκεφαλάκιας ένα mail και περίπου με κατηγορούσε για προδότη, ότι δεν θέλω να διαλυθεί η Τουρκία, λες και περνάει από το δικό μου το χέρι!
Αυτή την ιστορία με τη διάλυση της Τουρκίας την ακούω να περιφέρεται καμιά εικοσαετία. ‘Έως τώρα την Ελλάδα έχω δει να διαλύεται, όχι την Τουρκία.
Γιατί δεν διαλύθηκε η Τουρκία και διαλύθηκε η Ελλάδα; Φοβάμαι για έναν και μοναδικό λόγο. Η Τουρκία έχει, ενδεχομένως αυταρχικό, αλλά πάντως σχετικά συγκροτημένο κράτος με ένα στοιχειώδη βαθμό ανεξαρτησίας και κυριαρχίας, η Ελλάδα δεν έχει κράτος.
Η Άγκυρα δεν έκανε αυτά που ήθελαν από αυτήν να κάνει οι Δυτικοί υποτιθέμενοι φίλοι, εταίροι και σύμμαχοι, η Αθήνα προθυμοποιήθηκε να τα κάνει και με το παραπάνω.
Το παράδειγμα της οικονομικής και κοινωνικής της καταστροφής την τελευταία δεκαετία, με τα Μνημόνια και τις Δανειακές, μιας καταστροφής από τις μεγαλύτερες στην παγκόσμια ιστορία του καπιταλισμού, είναι εξόχως διαφωτιστικό για το τι παθαίνουν οι υποτελείς. Στο μέλλον, τα εγχειρίδια οικονομικών παγκοσμίως, θα αρχίζουν με ένα πρώτο κεφάλαιο: «Τι δεν πρέπει ποτέ να κάνει μια χώρα. Το παράδειγμα του ελληνικού προγράμματος διάσωσης».
Εν πάση περιπτώσει, αν η Αμερική και το Ισραήλ θέλουν να διαλύσουν την Τουρκία ας το κάνουν με τα δικά τους μέσα. Και στρατούς έχουν και πολλά όπλα. Την Ελλάδα δεν θέλω εγώ να μπλέξουνε στις ιστορίες τους, πόσω μάλλον στην κατάσταση που βρίσκεται. 
Μπορεί όντως να γίνει σύγκρουση με την Τουρκία;
Κανονικά δεν μπορεί. Είμαι απολύτως βέβαιος ότι δεν υπάρχει καμία βούληση προς τούτο ούτε στην κυβέρνηση της Αθήνας, πολύ περισσότερο στον ΣΥΡΙΖΑ, ούτε και στον κ. Αναστασιάδη. Δεν βλέπω και τον παραμικρό λόγο που ο Ερντογάν θα θελήσει κάτι τέτοιο. Έχει ήδη πάρα πολλά και εξαιρετικά επικίνδυνα μέτωπα, για να ανοίξει άλλο ένα.
Για να γίνει πολεμική σύγκρουση, πρέπει τρίτες δυνάμεις με επιρροή στις δύο χώρες να την προκαλέσουν, όπως έπραξαν συστηματικά μετά το 1955. Πρέπει να φτιαχτεί το κλίμα που χρειάζεται, να γίνει και μια προβοκάτσια.
Γι’ αυτό, αν ο κ. Τσίπρας και ο κ. Αναστασιάδης δεν θέλουν να μας αποτεφρώσουν και να αποτεφρωθούν και οι ίδιοι οφείλουν να εξασφαλίσουν την απόλυτη και πιο αυστηρή στεγανοποίηση του ελληνικού και του κυπριακού κράτους από φορείς ξένων επιρροών.
Αυτό είναι σήμερα το βασικό πρόβλημα εθνικής ασφάλειας του ελληνικού λαού.
Ζωτικά αναγκαία η αποσαφήνιση των όρων της ειρήνης και του πολέμου
Για να αποφευχθούν επικίνδυνες καταστάσεις, έχει ζωτική σημασία να είναι κρυστάλλινα σαφές πότε ένα κράτος θα πάει σε πόλεμο.
Η Ελλάδα πρέπει ασφαλώς να πάει σε πόλεμο με την Τουρκία, για δύο και για δύο μόνο λόγους:
– Σε περίπτωση τουρκικής επίθεσης και μείζονος απειλής κατά της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας, απειλής που να τη διαπιστώσει η ίδια, με ένοπλες δυνάμεις και υπηρεσίες πληροφοριών υπό ελληνικό έλεγχο, όχι να την πληροφορηθεί από τους φίλους και συμμάχους ή να την εικάσει επί τη βάσει πληροφοριών που θα της μεταδώσουν
– Πρέπει, επίσης, να πάει σε πόλεμο σε περίπτωση προέλασης των τουρκικών στρατευμάτων πέραν της γραμμής εκεχειρίας του 1974 στην Κύπρο, που θα έθετε σε κίνδυνο τους Έλληνες του νησιού και την Κυπριακή Δημοκρατία (οι όροι του ελληνικού casus belli προς την Άγκυρα, όπως τους προσδιόρισε ο Πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου στην ομιλία του στη Βουλή τον Μάρτιο 1987).
Η Αθήνα οφείλει να μην αφήνει καμία αμφιβολία για τις προθέσεις της αυτές και να είναι κρυστάλλινα σαφής προς όλες τις κατευθύνσεις, περιλαμβανομένης της Τουρκίας, της ΕΕ και των υποτιθέμενων συμμάχων μας.
Τα υπόλοιπα είναι εξαιρετικά επικίνδυνοι τυχοδιωκτισμοί ανεγκέφαλων.
Και δεν θα αντιδράσουμε στις παρανομίες της Τουρκίας;
Φυσικά και πρέπει να αντιδράσουμε, έστω και αν, όπως αποδεικνύεται εκ των αποτελεσμάτων, η πετρελαϊκή πολιτική της Κύπρου δεν έχει πάρει υπόψη της τα πιο βασικά στρατηγικά δεδομένα, με τα αποτελέσματα που τώρα παρατηρούνται, αλλά αυτό δεν είναι το θέμα του παρόντος άρθρου.
Υπάρχουν πολλά μέσα για την αντιμετώπιση των όποιων παράνομων ενεργειών της Τουρκίας, πέραν του πολέμου. Το έκανε η, πολύ ισχυρότερη της Ελλάδας, Ρωσία, όταν η Τουρκία της κατέρριψε ένα αεροσκάφος, χωρίς να καταρρίψει τουρκικό αεροσκάφος και βγήκε απολύτως κερδισμένη.
Οι αντιδράσεις έναντι οποιουδήποτε αντιπάλου δεν πρέπει να είναι κατ΄ ανάγκη συμμετρικές, αλλά πρέπει να γίνονται στο έδαφος που είναι ευνοϊκότερο για τον αντιδρώντα και να εντάσσονται σε ένα ευρύτερο εθνικό στρατηγικό σχέδιο. Τέτοιο σχέδιο δυστυχώς δεν υφίσταται στην περίπτωση της Ελλάδας και της Κύπρου και αυτό ακριβώς, μαζί με τον ανεπαρκή έλεγχο των μηχανισμών του κράτους και την εξωφρενική διείσδυση ξένων δυνάμεων σε όλη τη δημόσια ζωή της χώρας, συνιστά σήμερα την μακράν σοβαρότερη απειλή εθνικής ασφάλειας για την Ελλάδα και την Κύπρο.
Δυστυχώς, τα πλοία Ελλάδα και Κύπρος έχουν εξάλλου μπατάρει τόσο πολύ προς έναν και μόνο διεθνή πόλο, που δεν θα έχουν τη συμπαράσταση που είχαν στο παρελθόν. Επιβάλλεται ταχύτατα εξισορρόπηση της ελληνικής και κυπριακής εξωτερικής πολιτικής.
Σε ότι αφορά τα ελληνοτουρκικά, αυτό που μπορεί και πρέπει ρεαλιστικά να επιδιωχθεί κατά τη γνώμη μας από την Ελλάδα και την Κύπρο, είναι η διατήρηση του στάτους κβο στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, ώστε να αντιμετωπίσουν απερίσπαστες τα σοβαρότατα οικονομικά, που είναι σήμερα τα κύρια εθνικά προβλήματά τους. Μια έξυπνη διπλωματία (όχι βεβαίως ο στρατός) θα μπορούσε και να επιχειρήσει σε ορισμένα ζητήματα να βελτιώσει την κατάσταση, δεν βλέπουμε όμως πολιτικούς που να είναι σε θέση να το κάνουν. Τουλάχιστον ας αποφύγουν καταστροφές κι ας κρατήσουν ανοιχτά τα κανάλια επικοινωνίας με την Άγκυρα (και με τη Μόσχα).
Μια πολεμική σύγκρουση Ελλάδας και Τουρκίας δεν θα είναι κατ’ ανάγκη περιορισμένη σε κάποιο σημείο. Είναι τεράστιο σφάλμα να μεταφέρεται η εμπειρία προηγούμενων κρίσεων στο μέλλον, γιατί τότε οι δύο χώρες ελέγχονταν από το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ, που ήταν πίσω και από τις δύο πλευρές της σύγκρουσης.
Τώρα δεν ισχύει αυτό. Υπάρχει ο κίνδυνος κλιμάκωσης μιας σύγκρουσης και εξέλιξής της σε επεισόδιο μιας παγκόσμιας αντιπαράθεσης (άγνωστης και απρόβλεπτης μάλιστα έκβασης), με αποτέλεσμα, δεδομένων των όπλων που υπάρχουν εκατέρωθεν, μια πιθανή βιβλική καταστροφή και των δύο χωρών.
Αθήνα, 12 Σεπτεμβρίου 2018

Οικονομία

Τουρκία: Η υπόθεση των επενδυτικών κεφαλαίων αγγίζει τον λαλίστατο και προκλητικότατο κατά της Ελλάδας Τσελίκ – Πολιτικό δίλημμα για τον Ερντογάν

Καταγγελίες για δισεκατομμύρια λίρες, ερωτήματα για σχέσεις κυβερνητικών στελεχών και πληροφορίες για λίστες δικαιούχων εντείνουν την πίεση στο AKP.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Νέες πολιτικές διαστάσεις προσλαμβάνει στην Τουρκία η υπόθεση των επενδυτικών κεφαλαίων, καθώς τα ερωτήματα της αντιπολίτευσης φτάνουν πλέον στον Ομέρ Τσελίκ, εκπρόσωπο του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP), αλλά και προκλητικότατο ρητορικά εναντίον της Ελλάδας. Στο επίκεντρο βρίσκονται καταγγελίες για μεγάλα κέρδη, αποσύρσεις χρημάτων πριν από την αποκάλυψη της κρίσης και πιθανές διασυνδέσεις προσώπων της υπόθεσης με τον κυβερνητικό μηχανισμό.

Ο Ζεϊνέλ Εμρέ, εκπρόσωπος του Νέου Κόμματος, ζητά εξηγήσεις για τη σχέση του Τσελίκ με τον πρώην γραφειοκράτη Οσμάν Αρικάν Νατζάρ, ο οποίος, σύμφωνα με δημοσίευμα της «Σοζτζού», φέρεται να αποκόμισε περίπου 20 δισ. τουρκικές λίρες από επενδυτικό κεφάλαιο και να αναχώρησε στο εξωτερικό.

Τα ερωτήματα προς τον Τσελίκ

Ο Εμρέ έθεσε δημόσια το ερώτημα εάν ο εκπρόσωπος του AKP έκανε πρόσφατα διακοπές με τον Νατζάρ στην Αλικαρνασσό και εάν επέστρεψαν μαζί στην Άγκυρα. Ζήτησε επίσης να διευκρινιστεί το εύρος της σχέσης τους και η θέση του Τσελίκ για τις επίμαχες συναλλαγές.

Παράλληλα, επισήμανε ότι ο επιχειρηματικός εταίρος του Νατζάρ, Αλί Γκιόλ, βρίσκεται υπό κράτηση στο πλαίσιο της έρευνας. Το ποσό των 20 δισ. λιρών που αποδίδεται στον Νατζάρ είναι περίπου εννεαπλάσιο των 2,2 δισ. λιρών που, σύμφωνα με τις προηγούμενες καταγγελίες, φέρονται να αποκόμισαν η πρώην υπουργός Φατμά Μπετούλ Σαγιάν Καγιά και ο σύζυγός της.

Η αντιπολίτευση είχε ήδη θέσει ερωτήματα για την Καγιά και τον πρώην πρόεδρο του Συμβουλίου Κεφαλαιαγοράς, Ιμπραήμ Ομέρ Γκιονούλ. Η αναφορά στον Τσελίκ διευρύνει την πολιτική αντιπαράθεση, μεταφέροντάς την ακόμη πιο κοντά στην κορυφή της κυβερνητικής εκπροσώπησης.

Η φερόμενη προειδοποίηση της πρώην υπουργού

Σύμφωνα με τον δημοσιογράφο Ντενίζ Ζεϊρέκ, η Καγιά φέρεται να έχει διαμηνύσει σε πρόσωπα του περιβάλλοντός της ότι, εάν κληθεί από εισαγγελέα, θα αποκαλύψει όσα γνωρίζει.

Η φράση που της αποδίδεται, «Αν καώ, θα τους πάρω όλους μαζί μου», ενισχύει τα ερωτήματα για το εύρος της υπόθεσης. Ο πολιτικός αναλυτής Μουράτ Γετκίν διερωτάται εάν η φερόμενη αυτή στάση λειτουργεί ως πίεση προς την ηγεσία του AKP.

Κατά την περιγραφή του Γετκίν, μέχρι τον χρόνο δημοσίευσης της ανάλυσής του δεν είχε υπάρξει εισαγγελική κλήση της πρώην υπουργού ούτε σχετική καταγγελία από το Συμβούλιο Κεφαλαιαγοράς. Ο ίδιος αναφέρεται και στον βουλευτή του AKP Σερκάν Μπαϊράμ, ο οποίος επέκρινε την υπόθεση συνδέοντάς την με περικοπές δικαιωμάτων συνταξιούχων και ατόμων με αναπηρία, αλλά στη συνέχεια ανακάλεσε τη δήλωσή του.

Οι πληροφορίες για λίστες και η εσωκομματική πίεση

Στα πολιτικά παρασκήνια της Άγκυρας κυκλοφορούν, σύμφωνα με τον Γετκίν, πληροφορίες για καταλόγους προσώπων που φέρονται να επωφελήθηκαν από επενδυτικά κεφάλαια, κυρίως της εταιρείας Tera, πριν από τη δημοσιοποίηση σχετικών πληροφοριών.

Οι αναφορές κάνουν λόγο για χιλιάδες ονόματα, μια ξεχωριστή λίστα 50 προβεβλημένων προσώπων και 26 ονόματα με διασυνδέσεις στο AKP. Οι πληροφορίες αυτές παραμένουν ανεπιβεβαίωτες, όπως επισημαίνεται στην ίδια ανάλυση.

Ο Γετκίν διακρίνει τρεις στάσεις μέσα στο κυβερνών κόμμα. Μια ομάδα αποδίδει την κρίση σε υποτιθέμενη συνωμοσία της CIA και της Μοσάντ. Μια δεύτερη ζητά να διερευνηθούν οι καταγγελίες και να απομακρυνθούν όσοι αποδειχθεί ότι εμπλέκονται. Η τρίτη, την οποία περιγράφει ως πολυπληθέστερη, περιμένει την τελική τοποθέτηση του Ερντογάν.

Μέχρι πού θα φτάσει η έρευνα;

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είχε δηλώσει στις 29 Σεπτεμβρίου ότι οι χρηματοπιστωτικές αγορές πρέπει να καθαρίσουν από τέτοιες πρακτικές. Παράλληλα, ο αρθρογράφος της «Χουριέτ» Αμπντουλκαντίρ Σελβί του αποδίδει τη θέση ότι όσοι αποκόμισαν παράνομα κέρδη θα πρέπει να επιστρέψουν τα χρήματα.

Το πολιτικό ερώτημα είναι εάν η έρευνα θα εξετάσει ολόκληρο το δίκτυο των επίμαχων συναλλαγών ή θα περιοριστεί στα πρόσωπα που έχουν ήδη κατονομαστεί. Ο πρόεδρος του Καλού Κόμματος, Μουσαβάτ Ντερβίσογλου, έχει χαρακτηρίσει την υπόθεση «οργανωμένη ληστεία», μεταφέροντας την αντιπαράθεση στην τουρκική Εθνοσυνέλευση.

Στο επίκεντρο της διερεύνησης παραμένει η πιθανή πρόσβαση σε μη δημόσιες πληροφορίες: ποιοι γνώριζαν, πότε γνώριζαν και εάν αξιοποίησαν αυτή τη γνώση για να αποκομίσουν κέρδη ή να αποσύρουν εγκαίρως τα χρήματά τους. Η απάντηση απαιτεί στοιχεία για τις συναλλαγές και τις διαδρομές των κεφαλαίων, ενώ η πολιτική πίεση προς το AKP συνεχίζει να αυξάνεται.

Συνέχεια ανάγνωσης

Οικονομία

Η Ινδία στρέφεται σε Κατάρ και Κόλπο για την ενεργειακή της μετάβαση – Στόχος κεφάλαια για διυλιστήρια και ασφάλεια εφοδιασμού

Το Νέο Δελχί αναζητά συμμετοχή κρατικών επενδυτικών ταμείων του Κόλπου σε ενεργειακές υποδομές – Στο επίκεντρο το Κατάρ, η Saudi Arabia και τα ΗΑΕ

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Η Ινδία επιταχύνει την προσπάθειά της να προσελκύσει κεφάλαια από το Κατάρ και άλλες χώρες του Κόλπου για τη χρηματοδότηση της μεγάλης αναβάθμισης του ενεργειακού της τομέα, με βασικό στόχο την επέκταση της διυλιστικής ικανότητας και τη μακροπρόθεσμη ενίσχυση της ενεργειακής ασφάλειας της χώρας.

Σύμφωνα με στοιχεία που παρουσιάζει η Gulf Times, οι ινδικές αρχές επιδιώκουν μεγαλύτερη συμμετοχή κρατικών επενδυτικών ταμείων της Μέσης Ανατολής σε έργα του downstream τομέα, δηλαδή σε διύλιση, επεξεργασία και υποδομές που βρίσκονται στο τελικό στάδιο της ενεργειακής αλυσίδας.

Η κίνηση εντάσσεται στον ευρύτερο σχεδιασμό του Νέου Δελχί να αυξήσει τη συνολική εθνική διυλιστική ικανότητα από περίπου 5,4 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως σε περισσότερα από 6,2 εκατομμύρια βαρέλια, προκειμένου να καλυφθεί η αυξανόμενη εγχώρια ζήτηση καυσίμων.

Ενδιαφέρον από Σαουδική Αραβία και ΗΑΕ

Ο Ινδός υπουργός Πετρελαίου και Φυσικού Αερίου Hardeep Singh Puri είχε δηλώσει ήδη τον προηγούμενο μήνα ότι μεγάλοι ενεργειακοί παραγωγοί της περιοχής, μεταξύ των οποίων η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, έχουν εκφράσει ισχυρό ενδιαφέρον για επενδύσεις στον ινδικό τομέα διύλισης.

Η σημασία αυτών των κεφαλαίων είναι διπλή.

Από τη μία πλευρά, η Ινδία αποκτά πρόσβαση σε μακροπρόθεσμη χρηματοδότηση για έργα πολύ μεγάλης κλίμακας.

Από την άλλη, οι χώρες του Κόλπου αποκτούν άμεση συμμετοχή σε μία από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες αγορές ενέργειας στον κόσμο.

Το Κατάρ μπαίνει βαθύτερα στην εξίσωση

Παράλληλα με τη Σαουδική Αραβία και τα ΗΑΕ, το Νέο Δελχί διευρύνει την οικονομική και ενεργειακή προσέγγισή του με το Κατάρ.

Τον Απρίλιο του 2026, κατά τη διάρκεια διήμερης επίσκεψής του στη Ντόχα, ο Hardeep Singh Puri συναντήθηκε με τον υπουργό Επικρατείας για Ενεργειακές Υποθέσεις και διευθύνοντα σύμβουλο της QatarEnergy, Saad Sherida al-Kaabi.

Οι συνομιλίες επικεντρώθηκαν στις στρατηγικές ενεργειακές σχέσεις, στο εμπόριο, στις επενδύσεις και στην ασφάλεια των θαλάσσιων εφοδιαστικών αλυσίδων.

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στη σταθερότητα των παγκόσμιων ενεργειακών ροών και στη διατήρηση της απρόσκοπτης θαλάσσιας εμπορικής δραστηριότητας σε περιόδους περιφερειακών κρίσεων.

Από τις αγορές LNG στις κοινές επενδύσεις

Η σχέση Ινδίας–Κατάρ στηριζόταν παραδοσιακά στις μακροχρόνιες συμφωνίες για προμήθεια υγροποιημένου φυσικού αερίου.

Αυτή η σχέση, όμως, φαίνεται ότι διευρύνεται.

Ο διμερής διάλογος μετατοπίζεται σταδιακά από μια απλή σχέση αγοραστή–προμηθευτή προς ένα μοντέλο αμοιβαίας συμμετοχής σε ενεργειακά περιουσιακά στοιχεία.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η συμφωνία της Petronet LNG με την QatarEnergy για προμήθεια 7,5 εκατομμυρίων τόνων LNG ετησίως, στο πλαίσιο μακροχρόνιας συνεργασίας που παραμένει βασικός πυλώνας των ενεργειακών σχέσεων των δύο χωρών.

Το Νέο Δελχί επιδιώκει πλέον το επόμενο βήμα: όχι μόνο να αγοράζει καταριανό αέριο, αλλά να προσελκύσει καταριανά κεφάλαια σε ινδικά διυλιστήρια, δίκτυα και ενεργειακές υποδομές.

Ο ρόλος της Qatar Investment Authority

Η παρουσία του Κατάρ στην ινδική ενεργειακή αγορά δεν ξεκινά τώρα.

Η Qatar Investment Authority (QIA) έχει ήδη πραγματοποιήσει σημαντικές επενδύσεις σε ινδικές εταιρείες ενέργειας και κοινής ωφέλειας.

Τον Φεβρουάριο του 2020 απέκτησε ποσοστό 25,1% στην Adani Electricity Mumbai Limited έναντι περίπου 450 εκατ. δολαρίων.

Τον Αύγουστο του 2023 προχώρησε σε νέα επένδυση, αποκτώντας 2,68% της Adani Green Energy Limited έναντι περίπου 500 εκατ. δολαρίων.

Οι κινήσεις αυτές δείχνουν ότι το καταριανό κρατικό επενδυτικό ταμείο έχει ήδη αποκτήσει επιχειρησιακή παρουσία σε κρίσιμα τμήματα της ινδικής ενεργειακής αγοράς.

Τον Απρίλιο του 2026, ο διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας του Κατάρ και πρόεδρος της QIA, Sheikh Bandar bin Mohammed bin Saoud al-Thani, είχε συνάντηση με τον εκτελεστικό διευθυντή της Adani Green Energy, Sagar Adani, με αντικείμενο τις εξελίξεις στις διεθνείς αγορές και τις επενδυτικές προοπτικές.

Θεσμική θωράκιση των επενδύσεων

Ινδία και Κατάρ έχουν ήδη δημιουργήσει μηχανισμούς που διευκολύνουν πιο οργανωμένες επενδυτικές ροές.

Η Joint Task Force on Investment έχει συσταθεί για να εξετάζει επενδυτικές ευκαιρίες σε υποδομές, τεχνολογία και ενέργεια.

Η πρώτη συνεδρίαση της κοινής ομάδας πραγματοποιήθηκε στο Νέο Δελχί τον Ιούνιο του 2024.

Παράλληλα, οι δύο χώρες διαθέτουν εδώ και χρόνια φορολογικό πλαίσιο μέσω της συμφωνίας αποφυγής διπλής φορολογίας, στοιχείο που μειώνει τα εμπόδια για διασυνοριακές επενδύσεις.

Εμπόριο άνω των 13 δισ. δολαρίων

Η οικονομική σχέση είναι ήδη σημαντική.

Το διμερές εμπόριο είχε φτάσει περίπου τα 13,46 δισ. δολάρια το 2023, με την Ινδία να αποτελεί τον δεύτερο μεγαλύτερο εμπορικό εταίρο του Κατάρ.

Οι καταριανές εξαγωγές προς την Ινδία περιλαμβάνουν κυρίως LNG, LPG, χημικά, πετροχημικά, πλαστικά και αλουμίνιο.

Αντίστοιχα, η Ινδία εξάγει προς το Κατάρ δημητριακά, προϊόντα χαλκού, σίδηρο και χάλυβα, λαχανικά, μπαχαρικά, ηλεκτρολογικό εξοπλισμό, δομικά υλικά και κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα.

Γιατί η Ινδία χρειάζεται τον Κόλπο

Το πραγματικό βάθος της στρατηγικής φαίνεται από τις προβλέψεις για τη μελλοντική ενεργειακή ζήτηση της Ινδίας.

Η χώρα αναμένεται να ευθύνεται για περίπου το 25% της αύξησης της παγκόσμιας ενεργειακής ζήτησης μέσα στις επόμενες δύο δεκαετίες.

Αυτό σημαίνει ότι το Νέο Δελχί δεν μπορεί να στηρίζεται αποκλειστικά σε παραδοσιακές εμπορικές σχέσεις εισαγωγής πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Χρειάζεται κεφάλαια, υποδομές, πρόσβαση σε παραγωγούς και μακροχρόνιες στρατηγικές συμμαχίες.

Οι χώρες του Κόλπου διαθέτουν ακριβώς αυτά τα χαρακτηριστικά: τεράστια επενδυτικά αποθέματα, ενεργειακή ισχύ και μακρά εμπειρία στην πετρελαϊκή και αεριοπαραγωγική αλυσίδα.

Μια νέα ενεργειακή γεωοικονομία

Η κίνηση της Ινδίας δείχνει ότι η ενεργειακή μετάβαση δεν σημαίνει απαραίτητα απομάκρυνση από τα συμβατικά καύσιμα.

Αντιθέτως, για μια οικονομία του μεγέθους και της ταχύτητας ανάπτυξης της Ινδίας, η μετάβαση απαιτεί ταυτόχρονα περισσότερη διύλιση, περισσότερες υποδομές, σταθερές προμήθειες LNG και μεγαλύτερη διαφοροποίηση των επενδυτικών πηγών.

Σε αυτό το πλαίσιο, το Κατάρ και ο ευρύτερος Κόλπος μετατρέπονται όχι μόνο σε προμηθευτές ενέργειας, αλλά και σε μετόχους της ίδιας της ενεργειακής ανάπτυξης της Ινδίας.

Και αυτό δημιουργεί μια βαθύτερη στρατηγική αλληλεξάρτηση ανάμεσα στο Νέο Δελχί και τις μοναρχίες του Κόλπου, με επιπτώσεις που ξεπερνούν την ενέργεια και αγγίζουν πλέον την οικονομία, τη ναυσιπλοΐα και τη γεωπολιτική της ευρύτερης περιοχής.

Συνέχεια ανάγνωσης

Οικονομία

Ινδικός κολοσσός επενδύει 18 δισ. δολάρια στις ΗΠΑ – Ο Τραμπ ανακοίνωσε το μεγαλύτερο χαλυβουργείο στην αμερικανική ιστορία

Μία από τις μεγαλύτερες ινδικές βιομηχανικές επενδύσεις που έχουν πραγματοποιηθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες ανακοίνωσε ο Ντόναλντ Τραμπ, παρουσιάζοντας σχέδιο του ομίλου Essar για επενδύσεις συνολικού ύψους 18 δισ. δολαρίων, με επίκεντρο την κατασκευή γιγαντιαίου χαλυβουργείου στην Αϊόβα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Το νέο εργοστάσιο, προϋπολογισμού περίπου 15 δισ. δολαρίων, θα αναπτυχθεί από την Mesabi Metallics, αμερικανική θυγατρική του ινδικού ομίλου Essar, και σύμφωνα με τον Αμερικανό πρόεδρο φιλοδοξεί να αποτελέσει το μεγαλύτερο συγκρότημα παραγωγής χάλυβα στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών.

Η ανακοίνωση έγινε στον Λευκό Οίκο, παρουσία στελεχών της οικογένειας Ruia, που ελέγχει τον όμιλο Essar.

Ο Τραμπ χαρακτήρισε το έργο «το μεγαλύτερο εργοστάσιο χάλυβα στην αμερικανική ιστορία», υποστηρίζοντας ότι θα αποτελέσει ακόμη ένα δείγμα επιστροφής της βαριάς βιομηχανίας στις ΗΠΑ.

Παραγωγή έως 10 εκατ. τόνους χάλυβα τον χρόνο

Σύμφωνα με τον σχεδιασμό, η παραγωγή αναμένεται να ξεκινήσει το 2030.

Το συγκρότημα προβλέπεται αρχικά να παράγει περίπου 7,5 εκατομμύρια τόνους χάλυβα ετησίως, με τελικό στόχο δυναμικότητας που θα φθάνει τα 10 εκατομμύρια τόνους τον χρόνο.

Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι το σχέδιο βασίζεται στη δημιουργία μιας σχεδόν πλήρως καθετοποιημένης αμερικανικής αλυσίδας παραγωγής.

Το σιδηρομετάλλευμα θα προέρχεται από τις εγκαταστάσεις της Mesabi Metallics στη Μινεσότα και θα μεταφέρεται στην Αϊόβα για την παραγωγή χάλυβα, ενισχύοντας τη σύνδεση εξόρυξης, επεξεργασίας και τελικής βιομηχανικής παραγωγής εντός των Ηνωμένων Πολιτειών.

Η Mesabi έχει ήδη επενδύσει περισσότερα από 2,5 δισ. δολάρια στις δραστηριότητές της στη Μινεσότα.

Χιλιάδες θέσεις εργασίας

Το έργο αναμένεται να δημιουργήσει τουλάχιστον 1.750 μόνιμες θέσεις εργασίας, ενώ κατά τη διάρκεια της κατασκευής υπολογίζεται ότι θα υποστηριχθούν έως και 6.000 θέσεις εργασίας.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις που παρουσιάστηκαν κατά την ανακοίνωση, η συνολική οικονομική επίδραση του έργου μπορεί να φτάσει περίπου τα 95 δισ. δολάρια κατά την πρώτη δεκαετία λειτουργίας του.

Τραμπ: Οι δασμοί φέρνουν τα εργοστάσια πίσω στις ΗΠΑ

Ο Αμερικανός πρόεδρος συνέδεσε άμεσα την επένδυση με την εμπορική πολιτική της κυβέρνησής του και ειδικότερα με τους υψηλούς δασμούς στις εισαγωγές χάλυβα.

Η κυβέρνηση Τραμπ παρουσιάζει τις επενδύσεις αυτές ως απόδειξη ότι οι εμπορικοί φραγμοί ωθούν ξένες εταιρείες να μεταφέρουν παραγωγική δραστηριότητα στο αμερικανικό έδαφος.

Ο Τραμπ υποστήριξε ότι η αμερικανική χαλυβουργία «επιστρέφει δυναμικά», αποδίδοντας σημαντικό μέρος αυτής της εξέλιξης στην πολιτική προστασίας της εγχώριας παραγωγής.

Η ανακοίνωση πραγματοποιείται παράλληλα με ευρύτερες αμερικανικές πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση της παγκόσμιας υπερπαραγωγής χάλυβα, με την Ουάσιγκτον να πιέζει και άλλες χώρες να υιοθετήσουν αυστηρότερα εμπορικά μέτρα απέναντι σε παραγωγούς με μεγάλη πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα.

Κρίσιμος ο χάλυβας για άμυνα και βιομηχανία

Η επένδυση έχει ευρύτερη στρατηγική σημασία, καθώς ο χάλυβας αποτελεί βασικό υλικό για μια σειρά κρίσιμων τομέων της αμερικανικής οικονομίας και εθνικής ασφάλειας.

Η παραγωγή του νέου εργοστασίου προορίζεται μεταξύ άλλων να καλύψει ανάγκες:

  • της αμυντικής βιομηχανίας,
  • της ναυπηγικής,
  • της αυτοκινητοβιομηχανίας,
  • του ενεργειακού τομέα,
  • των κατασκευών και μεγάλων υποδομών,
  • καθώς και της βιομηχανίας μηχανημάτων και οικιακού εξοπλισμού.

Ο διευθύνων σύμβουλος της Mesabi Metallics, Joe Broking, χαρακτήρισε το σχέδιο σημαντικό βήμα για τον αμερικανικής παραγωγής χάλυβα, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην ανάγκη εγχώριας τροφοδοσίας στρατηγικών βιομηχανιών.

Η Essar και η διεθνής επέκταση

Ο όμιλος Essar ιδρύθηκε στην Ινδία το 1969 από τους αδελφούς Shashi και Ravi Ruia και εξελίχθηκε σε έναν από τους σημαντικούς βιομηχανικούς ομίλους της χώρας, με δραστηριότητες στους τομείς της ενέργειας, των μετάλλων, των εξορύξεων, της τεχνολογίας και των υποδομών.

Ο όμιλος έχει αναπτύξει μεγάλα βιομηχανικά περιουσιακά στοιχεία στην Ινδία, ενώ έχει πραγματοποιήσει σημαντικές επενδύσεις και εκτός χώρας.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η Mesabi Metallics έχει παρουσία στη Μινεσότα από το 2007 και ελέγχει σημαντικά αποθέματα σιδηρομεταλλεύματος.

Το σχέδιο των 18 δισ. δολαρίων σηματοδοτεί πλέον μία σαφή αναβάθμιση της παρουσίας του ινδικού ομίλου στις ΗΠΑ, αλλά ταυτόχρονα εντάσσεται και στη γενικότερη αμερικανική προσπάθεια επαναφοράς κρίσιμων παραγωγικών αλυσίδων στο εσωτερικό της χώρας.

Και πολιτική διάσταση ενόψει ενδιάμεσων εκλογών

Η επιλογή της Αϊόβα έχει και πολιτική βαρύτητα, καθώς η ανακοίνωση έρχεται λίγες εβδομάδες πριν από τις αμερικανικές ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου.

Στην παρουσίαση συμμετείχαν στελέχη των Ρεπουμπλικανών από την Αϊόβα, ενώ ο Τραμπ δήλωσε ότι σχεδιάζει να πραγματοποιήσει προεκλογική συγκέντρωση στην Πολιτεία.

Το Reuters σημειώνει ότι η κυβέρνηση προβάλλει το έργο ως σημαντική επιτυχία της βιομηχανικής της πολιτικής, σε μια περίοδο κατά την οποία η οικονομία και η εγχώρια παραγωγή βρίσκονται ψηλά στην ατζέντα της προεκλογικής αντιπαράθεσης.

Το μέγεθος πάντως της σχεδιαζόμενης επένδυσης υπερβαίνει την άμεση πολιτική συγκυρία: εφόσον το έργο υλοποιηθεί στον προβλεπόμενο χρόνο και στην ανακοινωθείσα κλίμακα, η Essar και η Mesabi Metallics θα αποκτήσουν κομβικό ρόλο στην αμερικανική εφοδιαστική αλυσίδα χάλυβα, από την εξόρυξη του μεταλλεύματος μέχρι την τελική παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO4 ώρες πριν

Η Ελλάδα χρειάζεται Ευρωβουλευτές με εθνική συνείδηση, θεσμική γνώση και κοινοβουλευτική αποτελεσματικότητα

Η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια να αφήνει ανεκμετάλλευτη καμία θεσμική δυνατότητα υπεράσπισης των συμφερόντων της.

Αναλύσεις5 ώρες πριν

Ελλάδα – Αζερμπαϊτζάν: Πού βρίσκονται τα όρια της οικονομικής διπλωματίας;

Όταν η Αθήνα διευρύνει τη συνεργασία της με το Αζερμπαϊτζάν, ενώ διεθνείς θεσμοί καταγγέλλουν παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η ελληνική κυβέρνηση...

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

Το μυστήριο του Σαμουήλ: Ο τάφος, οι επιγραφές και η μάχη για την Ιστορία

Οι «Ανιχνεύσεις» ανοίγουν τον φάκελο του Σαμουήλ, εξετάζοντας την άνοδο των Κομητόπουλων, τη σύγκρουση με το Βυζάντιο και τη διεκδίκηση...

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

Άλμα στον θόλο της αεράμυνας

Αγορά τρίτου BARAK MX, ήρθαν μονάδες του Drone dome, στον δρόμο το IRON BEAM (λέιζερ) και στο πλάνο το IRON...

GEOPOLITICO8 ώρες πριν

Μηνύματα απελπισίας!

Ο καθηγητής Ιωαννίδης πιθανότατα προσπάθησε, με την ομιλία του, χωρίς προοπτική, να υπενθυμίσει ότι η τελευταία ελπίδα, αν και δύσκολα...

Δημοφιλή