Ακολουθήστε μας

Άμυνα

H αντιμετώπιση της τρομοκρατίας, έκδοση Τραμπ

Δημοσιεύτηκε στις

Τιερί Μεϊσάν
Αν και η νέα αντιτρομοκρατική στρατηγική των Ηνωμένων
Πολιτειών δεν αλλάζει πολλά πράγματα σε αυτόν τον αγώνα, αλλάζει σε βάθος τους
κανόνες λειτουργίας του Πενταγώνου και της Γραμματείας Εσωτερικής Ασφάλειας. Δεν πρόκειται τόσο για εξορθολογισμό
τού τι χτίστηκε από το 2001 παρά για επαναπροσδιορισμό των αποστολών του
ομοσπονδιακού κράτους.

Δίκτυο Βολταίρος | Δαμασκός (Συρία)
Ο Λευκός Οίκος δημοσίευσε, στις 4 Οκτωβρίου 2018, τη νέα
” Εθνική Στρατηγική για την Αντιτρομοκρατία
“
 (National Strategy for Counterterrorism)  [ 1 ]. Το έγγραφο αυτό παρουσιάζεται ως διακοπή
με αυτό που του προηγήθηκε για το ζήτημα, το προηγούμενο κείμενο που χρονολογείται
από τη διοίκηση του Ομπάμα, κυκλοφόρησε το 2011. Στην πραγματικότητα, πρόκειται
για συμβιβασμό μεταξύ του προέδρου Τραμπ και του Πενταγώνου .
Προοίμιο
Η τρομοκρατία είναι μια μέθοδος μάχης στην οποία κάθε
στρατός διατηρεί το δικαίωμα να προσφύγει. Οι πέντε μόνιμες δυνάμεις του
Συμβουλίου Ασφαλείας έκαναν στοχευμένη χρήση της κατά τη διάρκεια του Ψυχρού
Πολέμου.
Εκείνη την περίοδο, οι τρομοκρατικές ενέργειες
αποτελούσαν είτε μηνύματα από κράτος σε άλλο κράτος είτε μυστικές επιχειρήσεις
που αποσκοπούσαν στην παρεμπόδιση ενός πρωταγωνιστή. Σήμερα, γενικεύονται. Δεν συμμετέχουν πλέον στον μυστικό
διάλογο μεταξύ των κρατών, αλλά αποσκοπούν στην αποδυνάμωσή τους.
Για παράδειγμα, για τους Γάλλους αναγνώστες μας, θυμίζουμε
ότι κατά τη διάρκεια του λιβανικού εμφυλίου πολέμου, ο πρόεδρος Μιτεράν επιχορήγησε
την επίθεση κατά του γραφείου στρατολόγησης της Δαμασκού, προκαλώντας 175
θανάτους, σε αντίποινα για τη δολοφονία του πρεσβευτής της Γαλλίας στη Βηρυτό, Louis Delamarre. Ή ακόμη, το 1985, ο πρόεδρος Μιτεράν έδωσε
διαταγή ανατίναξης ενός πλοίοου της Greenpeace, του Rainbow Warrior , σκοτώνοντας 1 άτομο, επειδή η
παρουσία του εμπόδιζε τη συνέχιση πυρηνικών δοκιμών στον Ειρηνικό.
Ασάφειες
Τρεις αμφισημίες παραμένουν μόνιμες στην αμερικανική
ρητορική από το 2001:
·       
Η έννοια του “Παγκοσμίου Πολέμου κατά
της Τρομοκρατίας” (GWOT), που διατυπώθηκε από τον Τζορτζ Μπους τον νεώτερο, δεν είχε ποτέ το
παραμικρό νόημα. Η λέξη
“τρομοκρατία” δεν σημαίνει εχθρούς, αλλά μια μέθοδο καταπολέμησης. Επομένως,
ο «πόλεμος κατά της τρομοκρατίας» δεν έχει περισσότερη σημασία από τον «πόλεμο
κατά του πολέμου». Επρόκειτο στην
ουσία να ανακοινωθεί ό τι o Ντόναλντ
Ράμσφελντ ονόμασε τον «ατελείωτο πόλεμο»: δηλαδή η στρατηγική του ναυάρχου Arthur Cebrowski της καταστροφής των κρατικών δομών των
χωρών που δεν συνδέονται με τη παγκοσμιοποιημένη οικονομία. 
·       
Η ανάπτυξη των μουσουλμανικών οργανώσεων
που ασκούν τη τρομοκρατία βασίζεται σε μια ιδεολογία, αυτή του πολιτικού ισλάμ,
που υπερασπίζεται και διαδίδεται από την Αδελφότητα των Αδελφών Μουσουλμάνων. Ταυτόχρονα, μια παραλλαγή αυτής της
ιδεολογίας διαδίδεται από ορισμένα ιρανικά ρεύματα, παρότι τα τελευταία σπάνια
χρησιμοποιούν τη τρομοκρατία. Είναι μάταιο να καταπολεμηθεί το σύμπτωμα (τον πολλαπλασιασμό των
τρομοκρατικών ενεργειών) χωρίς να καταπολεμήσουμε την ασθένεια (το πολιτικό
Ισλάμ).
·       
Η λέξη “τρομοκρατία” έχει γίνει
υποτιμητική. Χρησιμοποιείται συχνά για οργανώσεις
που ασκούν μόνο εξαιρετικά αυτή τη μέθοδο μάχης, αλλά τις οποίες ο Λευκός Οίκος
θέλει να δαιμονοποιήσει (π.χ. η Χεζμπολάχ).
Εξέλιξη της αντιτρομοκρατίας
·       
Ο παγκόσμιος πόλεμος κατά της τρομοκρατίας που
ξεκίνησε από τον πρόεδρο Μπους τον νεώτερο μετά τις επιθέσεις της 11ης
Σεπτεμβρίου 2001, δεν έχει επιτύχει τον δηλωμένο στόχο του. Αντίθετα, ο αριθμός των τρομοκρατικών
πράξεων στον κόσμο δεν σταμάτησε να δεκαπλασιαστεί. Όλη αυτή η φασαρία δεν ήταν παρά μια
δικαιολογία για να εισαχθεί μια γενικευμένη παρακολούθηση των πολιτών των ΗΠΑ (Patriot Act) και τη δημιουργία της Γραμματείας για θέματα Εσωτερικής
Ασφάλειας) και για να δικαιολογήσει επιθετικούς πολέμους (Αφγανιστάν, Ιράκ).
·       
Ο πρόεδρος Ομπάμα έχει καθαρίσει αυτό το
σύστημα. Έβαλε τέρμα σε ορισμένες πρακτικές
(π.χ. τη χρήση βασανιστηρίων) και δεν χρησιμοποίησε αυτή τη ρητορική για να
δικαιολογήσει τις επιθέσεις εναντίον της Λιβύης και της Συρίας. Έθαψε τη πολεμική για τις επιθέσεις
της 11ης Σεπτεμβρίου, διατήρησε το Patriot Act και ανέπτυξε τις υπηρεσίες
παρακολούθησης του πληθυσμού. Αναφέρθηκε στο πόλεμο κατά της τρομοκρατίας μόνο για να δημιουργήσει ένα
τεράστιο σύστημα στοχοθετημένων δολοφονιών, που συχνά εκτελέστηκαν με UAV (drones).Ταυτόχρονα, σκηνοθέτησε το
“θάνατο” του Οσάμα Μπιν Λάντεν για να επανεντάξει τους συντρόφους του
στον αρχικό μηχανισμό της CIA. Στηρίχθηκε με αυτό τον τρόπο στην Αλ
Κάιντα για τις χερσαίες επιχειρήσεις στη Λιβύη και τη Συρία. Τέλος, υποστήριξε τη δημιουργία ενός
Χαλιφάτου καβάλα στο Ιράκ και τη Συρία, ενώ ισχυριζόταν ότι καταπολεμούσε το Ντάες.
·       
Ο πρόεδρος Τραμπ, ο οποίος είχε
προγραμματίσει να βάλει τέρμα στη χρήση της τρομοκρατίας από τους Συμμάχους,
αναγκάστηκε να αλλάξει τους στόχους του μετά την αναγκαστική παραίτηση του
Σύμβουλου Εθνικής Ασφάλειας του, στρατηγού Michael T. Flynn. Εντέλει, ανάγκασε τις χώρες του Κόλπου να σταματήσουν να χρηματοδοτούν
τρομοκρατικούς στρατούς, έβαλε τέρμα στο Χαλιφάτο ως κράτος και να έθεσε τη
καταπολέμηση της τρομοκρατίας ως μια από τις αποστολές του ΝΑΤΟ.
Η νέα αντιτρομοκρατική στρατηγική των ΗΠΑ
Το νέο αμερικανικό δόγμα προσπαθεί να συμβιβάσει το στόχο
του “Πρώτα η Αμερική” ( America first !)) με
τα εργαλεία του ομοσπονδιακού κράτους. Θεωρεί λοιπόν ότι από τώρα και στο
εξής η Ουάσιγκτον θα πολεμήσει μόνο τις τρομοκρατικές οργανώσεις που
επιτίθενται στα συμφέροντά της. Αν και κατανοεί τα συμφέροντά «της» με την ευρύτερη έννοια, συμπεριλαμβάνοντας
το Ισραήλ.

Για να δικαιολογήσει αυτή τη
στρατηγική προσάρτηση, ανακυκλώνει τη ρητορική του Μπους Τζούνιορ διακηρύσσοντας
την ανάγκη να υπερασπιστούν οι Ηνωμένες Πολιτείες  -συμπεριλαμβανομένου του Ισραήλ- , επειδή
είναι «η εμπροσθοφυλακή της ελευθερίας, της δημοκρατίας και της συνταγματικής
διακυβέρνησης» (sic).

Ο πρόεδρος Τραμπ ορίζει επομένως ως οργανώσεις για
καταπολέμηση:
·       
τις ομάδες τύπου Αλ Κάιντα, Ντάες, Boko Haram, Tehrik-e-Taliban, Lashkar-e-Tayyiba στο μέτρο που εξακολουθούν να ενθαρρύνουν τους στρατιώτες
τους να επιτεθούν σε συμφέροντα των ΗΠΑ·  
·       
τις ομάδες που αντιστέκονται στο Ισραήλ
(Ιράν, Χεζμπολάχ, Χαμάς)· 
·       
άλλες εξτρεμιστικές ομάδες (νεο-ναζί του Σκανδιναβικού
Κινήματος Αντίστασης και του National Action Group, sikhs του Babbar Khalsa ή ακόμη τους ειδιστές).
Δεν ξεφεύγει από κανένα ότι ο ορισμός μουσουλμανικών και
σιχικών ομάδων που εδρεύουν στο Πακιστάν προετοιμάζει πιθανώς μια
αποσταθεροποιητική επιχείρηση σε αυτή τη χώρα. Μετά το Ντάες στην Παλμύρα, τους Ναζί
στην Ουκρανία και την «επανάσταση» στη Νικαράγουα, το Πακιστάν μπορεί να είναι η
τέταρτη τοποθεσία της ανατάραξης του κινεζικού σχεδίου, «Belt και Road».
Οι προτεραιότητες
Το υπόλοιπο της νέας στρατηγικής είναι η άρθρωση των
δράσεων που πρέπει να αναληφθούν. Ο πρόεδρος Τραμπ αναγνωρίζει ευχαρίστως ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν
μπορούν να κάνουν τα πάντα ταυτόχρονα και ως εκ τούτου καθορίζει τις επιλογές
“προτεραιότητας” του, ένας κομψός τρόπος για να εξηγεί κανείς τι δεν πρέπει να κάνει πλέον.
Ας σημειώσουμε ότι παρεμπίπτοντος ότι, ο πρόεδρος Τραμπ
επικυρώνει την κράτηση τζιχαντιστών στο όνομα των νόμων του πολέμου, μια κράτηση που θα μπορούσε να είναι ισόβια
δεδομένης της αδυναμίας τερματισμού αυτού του πολέμου σε εύλογο χρονικό
διάστημα.
Οι τρεις μεγάλες καινοτομίες είναι:
·       
Ο μηχανισμός, που σχεδιάστηκε για το εσωτερικό
των Ηνωμένων Πολιτειών, της επιτήρησης των εισόδων στην επικράτεια και της καταγραφής
των υπόπτων, θα πρέπει να επεκταθεί σε όλες τις συμμαχικές χώρες. Η “Αμερική πρώτα” δεν
σημαίνει οι “Ηνωμένες Πολιτείες μόνες τις”. Είτε το θέλει το Λευκό Οίκο είτε όχι,
το Πεντάγωνο θα προσπαθήσει να αποκαταστήσει την «αμερικανική Αυτοκρατορία» προσποιημένο
ότι θα συντονίσει τον αγώνα κατά της τρομοκρατίας.
·       
Αν υπήρχε μέχρι στιγμής μια προπαγάνδα κατά
της στρατολόγησης νέων τζιχαντιστών, το Πεντάγωνο και η γραμματεία της
Εσωτερικής Ασφάλειας έχουν τη άδεια να την κάνουν κρατική ιδεολογία για να
κινητοποιήσουν όλη τη κοινωνία. Η αντιτρομοκρατία αναμένεται να γίνει ό τι ήταν ο αντικομμουνισμός στις
ημέρες του γερουσιαστή Joseph McCarthy.
·       
Ενώ μάχεται κατά των ομάδων που
χαρακτηρίζονται ως «τρομοκράτες», το Πεντάγωνο θα θεωρήσει από τώρα και στο
εξής ότι δεν μπορεί να αποτρέψει όλες τις επιθέσεις στο έδαφός του. Για το λόγο αυτό θα αναπτύξει ένα
πρόγραμμα αποκατάστασης των ζημιών. Πρόκειται για μια πλήρη αλλαγή νοοτροπίας. Μέχρι τώρα, κανένας εχθρός δεν έχει
φτάσει ποτέ στο αμερικανικό έδαφος και τους αμερικανικούς στρατούς που αναπτύσσονται
σε όλο τον κόσμο για να επιβάλουν το νόμο της Ουάσινγκτον. Το Πεντάγωνο αρχίζει να σκέφτεται ως δύναμη
άμυνας της επικράτειας.
·       
Εν ολίγοις, αυτή η νέα εθνική στρατηγική για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας απέχει πολύ από τις αναλύσεις κατά τη
προεκλογική εκστρατεία του Ντόναλντ Τραμπ και του Michael T. Flynn. Θα έχει μικρό μόνο αντίκτυπο σε αυτόν τον τομέα. Είναι αλλού αυτό που πρέπει να κατανοήσουμε
τη χρησιμότητά του: ο πρόεδρος επαναπροσδιορίζει βήμα προς βήμα τον μηχανισμό
ασφαλείας του ομοσπονδιακού κράτους. Εάν εφαρμοστεί, το κείμενο αυτό θα έχει
σοβαρές συνέπειες μακροπρόθεσμα. Είναι μέρος της θέλησης να μεταμορφωθούν ιμπεριαλιστικές ένοπλες δυνάμεις
σε όργανα Εθνικής Άμυνας.
[1] National Strategy for
Counterterrorism
, The White House, October 2018.

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO9 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός10 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις10 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO10 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO11 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή