Διεθνή
Το περιεχόμενο της ανάκρισης του Ιωάννη Αμπατζόγλου από την αλβανική αστυνομία
Την Παρασκευή 7 Δεκεμβρίου και συγκεκριμένα στις 6μμ έφτασα στο αλβανικό τελωνείο της Κακαβιάς προκειμένου να εισέλθω στην Αλβανία. Εκεί παρέδωσα την ταυτότητά μου στον Αλβανό αστυνομικό ο οποίος πληκτρολόγησε τα στοιχεία μου στον ηλεκτρονικό του υπολογιστή. Αμέσως κάλεσε έναν αστυνομικό ο οποίος με οδήγησε σε ένα κτίριο πίσω από το φυλάκιο του τελωνείου όπου βρισκόντουσαν άλλοι τέσσερεις αστυνομικοί, τρείς άνδρες και μία γυναίκα. Ο αστυνομικός που με οδήγησε εκεί, όπως επίσης και ένας ακόμα αστυνομικός μιλούσαν ελληνικά.
Αυτοί οι δύο μου έκαναν διάφορες ερωτήσεις, όπως: «από που έρχεσαι;», «που θα πας;», «που θα μείνεις;», «γιατί θες να πας εκεί;», «πόσο θα μείνεις στην Αλβανία;».
Τις ερωτήσεις αυτές τις υπαγόρευε ένας άλλος Αλβανός με πολιτικά ρούχα ο οποίος είχε μια καρτέλα κρεμασμένη στο λαιμό του.
Τους απάντησα ότι έρχομαι από την Δράμα, πάω στο Αργυρόκαστρο, θα μείνω στο τάδε ξενοδοχείο στο οποίο ήδη έχω κλείσει δωμάτιο (τους είπα το όνομα του Αλβανού ξενοδόχου, όπως επίσης τους έδειξα και το τηλέφωνο του ξενοδοχείου), τους είπα ότι μπαίνω στην Αλβανία για βόλτα και ότι θα βγω την επόμενη μέρα, δηλ. το Σάββατο.
Μετά από τις απαντήσεις μου, ο ένας από τους δύο αστυνομικούς που μιλούσε ελληνικά με ρώτησε αν έχω σκοπό να επισκεφθώ το χωριό Βουλιαράτες και το μνημόσυνο που θα γίνει εκεί.
Του είπα ότι δεν είχα σκοπό να πάω σε αυτό το χωριό και τον ρώτησα γιατί μου κάνει αυτή την ερώτηση και τι πρόβλημα υπάρχει εκεί.
Μου είπε ότι εκεί γίνονται περίεργα πράγματα και ΔΕΝ πρέπει να πάω. Μου τόνισε ότι σε περίπτωση που θα δούνε την φωτογραφία μου στο μνημόσυνο στις Βουλιαράτες θα με κλείσουν φυλακή.
Στον ίδιο χώρο βρισκόταν και ένας ακόμα Έλληνας τον οποίο είχε αναλάβει ένας άλλος Αλβανός αστυνομικός ο οποίος του εξηγούσε κάτι σχετικά με ένα έγγραφο και ο ένας από τους αστυνομικούς που μιλούσε μαζί μου, μου είπε: «βλέπεις τι παθαίνει αυτός εδώ; Τα ίδια θα πάθεις και εσύ αν δεν μας ακούσεις».
Τότε τους ανέφερα την ιδιότητά μου, ότι δηλ. είμαι επιστημονικά υπεύθυνος στο Τμήμα Ιατρικής Φυσικής του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Αλεξανδρούπολης και τους είπα ότι δεν είναι σωστό να μιλούν με αυτό τον τρόπο. Επίσης, τους είπα ότι «στην Ελλάδα ζούν πολλοί Αλβανοί και όταν αυτοί διέρχονται τα σύνορα, η ελληνική αστυνομία δεν τους λέει ότι αν τους δει στο τάδε χωριό θα τους κλείσει φυλακή».
Τους είπα ότι αν κάνω κάποια παρανομία τότε δικαιολογούνται να μιλούν με αυτό τον τρόπο, όμως χωρίς να έχω κάνει κάτι κακό δεν είναι σωστό να μου μιλούν έτσι.
Ο Αλβανός με τα πολιτικά είπε στον αστυνομικό που μιλούσε μαζί μου, να μου ζητήσει έγγραφα που αποδεικνύουν ότι είμαι πράγματι αυτός που τους δήλωσα, δηλ. εργαζόμενος σε Νοσοκομείο κλπ.
Τότε τους είπα ότι δεν έχω τέτοια έγγραφα, απλά αν ήθελαν μπορούσα να τους δώσω μία κάρτα μου στην οποία φαίνεται η ιδιότητά μου. Το δέχτηκε και τους έδωσα να διαβάσουν μία κάρτα μου.
Στη συνέχεια ήρθε ένας ανώτερος αστυνομικός ο οποίος έφερε στολή και καπέλο αξιωματικού. Εκείνος μίλησε για λίγη ώρα με τους υπόλοιπους αστυνομικούς στα αλβανικά. Κάποια στιγμή τον ρώτησα αν ξέρει να μιλάει αγγλικά και μου είπε ότι μιλάει.
Του είπα λοιπόν, στα αγγλικά, ότι δεν είναι σωστό να απειλούν ότι θα φυλακίσουν κάποιον που εισέρχεται στη χώρα τους εάν μάθουν ότι πήγε στο τάδε χωριό. Του εξήγησα ότι εμείς στην Ελλάδα ΔΕΝ συμπεριφερόμαστε με αυτό τον τρόπο στους Αλβανούς και αυτός μου απάντησε ότι ουδέποτε αυτοί μου είπαν κάτι τέτοιο και αποκαλώντας με «Professor» μου είπε ότι μπορώ να πάω ελεύθερα όπου θέλω και με άφησαν να φύγω.
Ο αστυνομικός που με οδήγησε πίσω στο φυλάκιο του τελωνείου, μου επανέλαβε ότι στις Βουλιαράτες γίνονται περίεργα πράγματα και τότε του είπα ότι δεν είναι περίεργο ένα μνημόσυνο για έναν νέο άνθρωπο που έχασε τη ζωή του και μάλιστα άδικα, αφού οι Αλβανοί θα μπορούσαν να συλλάβουν τον Κωνσταντίνο ή τουλάχιστον να τον τραυματίσουν, πάντως όχι να τον σκοτώσουν.
Μου είπε ότι δεν έγιναν έτσι τα πράγματα και ότι η αλβανική πλευρά έχει στη διάθεσή της βίντεο το οποίο οι αλβανικές αρχές έδειξαν στις ελληνικές αρχές και έτσι η ελληνική πλευρά πείστηκε ότι η εκτέλεση του Κωνσταντίνου ήταν αναπόφευκτη.
Μάλιστα ως απόδειξη μου είπε: «βλέπεις που δεν διαμαρτύρονται ο πρωθυπουργός σας και οι υπουργοί σας; Είναι επειδή έμαθαν το περιεχόμενο του βίντεο το οποίο δείχνει ότι ο Κατσίφας με το όπλο του σημάδευε έναν Αλβανό και λίγο πριν τον σκοτώσει, πρόλαβαν και τον σκότωσαν οι Αλβανοί» (βέβαια στη συνέχεια πληροφορήθηκα από έγκυρη πηγή ότι αυτό δεν αληθεύει και ότι οι ελληνικές αρχές ουδέποτε είδαν το συγκεκριμένο βίντεο).
Μετά από όλα αυτά με άφησαν να εισέλθω στην Αλβανία.
Σε όλη τη διαδρομή υπήρχαν μπλόκα της αστυνομίας, μάλιστα σε ένα από αυτά μας σταμάτησαν αστυνομικοί με πλήρη εξάρτυση οπλισμού και αλεξίσφαιρα γιλέκα, ζήτησαν τα στοιχεία μας και με έντονα «ψαρωτικό» ύφος μας ρώτησαν από που ερχόμαστε και που πηγαίνουμε.
Τους απαντήσαμε ότι ερχόμαστε από Αργυρόκαστρο και πάμε στα σύνορα για να φύγουμε στην Ελλάδα και αφού έλεγξαν τα έγγραφά μας, τα πράγματά μας και το αυτοκίνητο, μας χαιρέτησαν ευγενικά διά χειραψίας. Όσο πλησιάζαμε στις Βουλιαράτες τόσο τα μπλόκα πλήθαιναν.
Υπήρχαν μπλόκα και μέσα στα χωριά, αλλά και στις διασταυρώσεις του κεντρικού δρόμου που οδηγούσαν σε αυτά. Φυσικά υπήρχε μπλόκο και στη διασταύρωση που οδηγούσε στις Βουλιαράτες αλλά όχι μέσα στο χωριό.
Καθώς προχωρούσαμε τον ρώτησα «μόνο εμένα θέλετε;» και μου απάντησε «ναι». Με οδήγησε πίσω από το φυλάκιο του τελωνείου, στον ίδιο χώρο που με είχαν οδηγήσει και την πρώτη φορά, όπου βρίσκονταν συγκεντρωμένοι αρκετοί αστυνομικοί, αυτοί που με είχαν ανακρίνει κατά την είσοδό μου στην Αλβανία αλλά και άλλοι.
Μόλις με είδαν οι αστυνομικοί άρχισαν να μου λένε «Γιατρέ, είπαμε να καθίσεις ήσυχα» και τους απάντησα «ήσυχα κάθισα, τι κακό έκανα;», στη συνέχεια στράφηκα προς τον αξιωματικό που με είχε αποκαλέσει «Professor» και μου είχε πει ότι είμαι ελεύθερος να πάω όπου θέλω και του θύμισα τι μου είχε πει. Τότε μου είπε ότι τους είπα ψέματα και ότι εισήλθα στην Αλβανία όχι για βόλτα αλλά για να πάω στο μνημόσυνο στις Βουλιαράτες.
Εγώ του απάντησα ότι πήγα στις Βουλιαράτες για να ανάψω ένα κερί στο μνημόσυνο του Κωνσταντίνου, δεν έκανα κάτι κακό, ούτε κάποια παρανομία. Τότε ένας αστυνομικός μου είπε να μπω στο ίδιο δωμάτιο που με είχαν πάει και την πρώτη φορά και όταν τον ρώτησα για ποιό λόγο να πάω πάλι εκεί, μου είπε «θα σας εξηγήσουν αυτοί που θα σας ανακρίνουν» (πληθυντικός ευγενείας). Εγώ απάντησα ότι εάν πρόκειται να με ανακρίνουν θέλω να έρθει η πρέσβης, τότε μου είπαν να πάω για την ανάκριση και μετά βλέπουμε. Μπήκα λοιπόν πάλι στο ίδιο δωμάτιο όπου εκεί ήταν ένας Αλβανός ανακριτής με πολιτικά ρούχα και κάποιοι άλλοι αστυνομικοί.
Οι αστυνομικοί που με ρωτούσαν ήταν δύο, ο ένας μιλούσε ελληνικά και ο άλλος αγγλικά. Αυτοί έμπαιναν εναλλάξ μέσα στον χώρο της ανάκρισης και με ρωτούσαν αυτά που περιγράφω πιό κάτω.
Τους θύμισα αυτό που μου είχε πει ο Αλβανός αξιωματικός, δηλ. ότι μπορώ να πάω όπου θέλω και τους είπα ότι δεν έκανα κάτι κακό ή παράνομο. Ο αστυνομικός με ρώτησε «τώρα από που έρχεσαι;» και του είπα «έρχομαι από τις Βουλιαράτες, πήγα στο μνημόσυνο του Κατσίφα, στην εκκλησία και άναψα ένα κερί. Είναι κακό;», αυτός μου είπε «μας είπες ότι θα πας στο Αργυρόκαστρο» και του απάντησα «πήγα στο Αργυρόκαστρο, εκεί φάγαμε σε μία ταβέρνα ενός Αλβανού στο κάστρο και μετά πήγαμε στο ξενοδοχείο που σας είχα δηλώσει ότι θα πάω και κοιμηθήκαμε. Σήμερα όπως βγαίναμε για την Ελλάδα, περάσαμε και από Βουλιαράτες».
Ο αστυνομικός αφού πρώτα μίλησε με τον ανακριτή στα αλβανικά, μου είπε ότι «δεν είναι κακό που πήγες και άναψες ένα κερί στις Βουλιαράτες, αλλά τώρα θα μας πεις ακριβώς τι είδες στις Βουλιαράτες, θα το γράψουμε σε ένα κείμενο, θα το υπογράψεις και μετά θα σε αφήσουμε να φύγεις».
Τους ρώτησα σε ποιά γλώσσα θα είναι γραμένο το κείμενο και μου απάντησαν «στα αλβανικά». Τότε τους είπα «δεν μπορώ να υπογράψω κείμενο σε γλώσσα που δεν γνωρίζω, αν θέλετε γράψτε το κείμενο στα ελληνικά ή στα αγγλικά», αυτοί μίλησαν μεταξύ τους και μου είπαν ότι αυτό δεν γίνεται και το κείμενο θα γραφεί στα αλβανικά.
Μου πρότειναν αν θέλω να έρθει διαπιστευμένος μεταφραστής του αλβανικού κράτους για να μου το μεταφράσει στα ελληνικά αλλά αρνήθηκα και τους είπα ότι θα δεχτώ μόνον την πρέσβη της Ελλάδος, επειδή τους άλλους δεν τους γνωρίζω και δεν τους εμπιστεύομαι.
Μου είπαν ότι η πρέσβης δεν μπορεί να έρθει γιατί έχει πολλές δουλειές. Επέμεναν συνεχώς να υπογράψω ένα αλβανικό κείμενο το οποίο θα συνέτασσαν αυτοί.
Πάλι με ρωτούσαν από την αρχή, γιατί πήγα στις Βουλιαράτες και εγώ τους απαντούσα τα ίδια και πάλι από την αρχή, πολλές φορές συνεχώς, ενώ οι αστυνομικοί που με ρωτούσαν εναλλάσσονταν. Μετά μου ξαναείπαν ότι, ξέρουν πως δεν έκανα κάτι κακό αλλά θα έπρεπε να τους περιγράψω τι είδα και τι άκουσα στις Βουλιαράτες.
Μου είπαν ότι στο μνημόσυνο του Κωνσταντίνου ακούστηκαν συνθήματα εναντίον των Αλβανών και θέλαν να τους πω σχετικά. Τους είπα «εγώ δεν άκουσα κανένα σύνθημα εναντίον των Αλβανών, ήμουνα στο νεκροταφείο και το μόνο που φωνάζε ο κόσμος ήταν “Κατσίφα Ζείς“ και “Ήρωας“», αυτοί μου είπαν ότι με πιστεύουν, αλλά θέλουν να καταθέσω τι άκουσα ή αν δεν άκουσα τίποτα να υπογράψω το αλβανικό κείμενο που θα λέει ότι δεν άκουσα τίποτα σχετικό. Τότε τους είπα «στο αυτοκίνητο είμαστε τέσσερεις, επίσης αυτή την στιγμή φεύγουν από την Αλβανία προς την Ελλάδα και άλλοι Έλληνες, γιατί δεν ρωτάτε κανέναν άλλον να σας πει τι έγινε στις Βουλιαράτες και ρωτάτε μόνον εμένα;».
Αυτοί μου απάντησαν ότι ρωτάνε εμένα επειδή εγώ είμαι ο νεότερος από τους τέσσερεις επιβαίνοντες στο αυτοκίνητό μας, η οποία απάντηση φυσικά δεν με έπεισε.
Συνεχίστηκε το ίδιο βιολί για αρκετή ώρα, τα ίδια και τα ίδια, επί σχεδόν μισή ώρα λέγαμε τα ίδια πράγματα. Στο τέλος μου είπαν «αφού δεν υπογράφεις, θα σε αφήσουμε να φύγεις, αλλά δεν θα σου επιτρέψουμε να ξαναμπείς στην Αλβανία».
Ο ανακριτής μου πρόσφερε τσιγάρο, του είπα ότι δεν καπνίζω και στη συνέχεια μου έδωσε το χέρι του και με χαιρέτισε. Καθώς έβγαινα από τον χώρο της ανάκρισης είπα στον αστυνομικό που με ανέκρινε ότι «αυτά θα τα αναφέρω στην πρέσβη και στην ελληνική κυβέρνηση επειδή δεν έχετε δικαίωμα να μου απαγορεύσετε την είσοδο στην Αλβανία χωρίς αιτιολόγηση».
Επίσης σε συζήτηση που είχα με τρείς Αλβανούς αστυνομικούς – ενώ περίμενα να τελειώσει το σκανάρισμα του αυτοκινήτου μας από το σύστημα ακτίνων-X – τους είπα ότι «εμείς δεν συμπεριφερόμαστε έτσι στους Αλβανούς επειδή έχουμε δημοκρατία. Οι ελληνικές αρχές δεν απαγορεύουν τους Αλβανούς να κινηθούν στη χώρα μας».
Μία Αλβανίδα γυναίκα αστυνομικός έδειχνε ότι εκνευρίστηκε επειδή πήγα στις Βουλιαράτες και ήταν εριστική μαζί μου. Κοιτώντας με, φώναζε ειρωνικά «μπράβο γιατρό, μπράβο, μπράβο» μαζί με κάτι άλλα που έλεγε στα αλβανικά. Όταν ήρθε η ώρα να μου δώσει τις ταυτότητες, μου έτεινε το χέρι της, κρατώντας τις ταυτότητές μας και μου είπε φωνάζοντας «έλα ΡΕ, έλα ΡΕ», τότε της είπα με έντονη φωνή «θα μιλάς καλύτερα. Σε εμένα δεν θα λες “ρε“», αυτή μου είπε «έλα σε παρακαλώ» και της είπα «έτσι μπράβο, θα μου μιλάς με το “σε παρακαλώ“» και πήρα τις ταυτότητες.
Τέλος, δύο Αλβανοί αστυνομικοί μου είπαν ότι θα μπορέσω να ξαναμπώ στην Αλβανία και αυτό που μου είπε ο ανακριτής δεν το εννοούσε. Χαιρετίσαμε δια χειραψίας τον Αλβανό αστυνομικό που μας συνόδευε (ήταν αυτός που μιλούσε ελληνικά και ήταν μέσα στην ανάκριση), ο οποίος άλλωστε, όπως και άλλοι συνάδελφοί του, πέραν των εντολών που εκτελούσαν, κατά τα άλλα ήταν φιλικοί προς εμάς. Αμέσως μετά φύγαμε για την Ελλάδα.
Ας υπάρξουν επιτέλους αντίμετρα. Και αν είναι ο Ράμα που ευθύνεται για όλα αυτά, ας απελάσουμε όλους τους Αλβανούς από την Ελλάδα ως αντίποινα για αυτά που υφίστανται οι Βορειοηπειρώτες, προκειμένου οι πρώτοι να επιστρέψουν στη χώρα τους, να καταψηφίσουν τον νυν πρωθυπουργό και να περάσει και η Αλβανία σε μιά νέα εποχή με την εκλογή κάποιου άλλου, δημοκρατικότερου πρωθυπουργού.
Αναλύσεις
Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες
Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.
Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.
Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.
Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.
Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.
Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.
Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία
Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.
Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.
Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».
Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.
Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.
Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC
Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.
Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.
Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.
Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.
Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.
Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.
Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.
Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία
Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.
Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.
Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.
Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.
Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.
Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.
Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ
Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.
Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.
Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.
Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.
Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.
Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας
Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.
Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.
Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.
Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.
Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.
Το μήνυμα προς το Πακιστάν
Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.
Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.
Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.
Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.
Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.
Διεθνή
Γερμανία: Το ρωσικό φυσικό αέριο επιστρέφει έμμεσα μέσω των λιπασμάτων, παρά τους ευρωπαϊκούς δασμούς
Οι εισαγωγές ρωσικών αζωτούχων λιπασμάτων μειώθηκαν κατά 66% το 2025-2026, αλλά παραμένουν 53% υψηλότερες από τα επίπεδα πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία.
Το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία διατηρεί ανταγωνιστικά τα ρωσικά προϊόντα, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η Berliner Zeitung. Η Γερμανία εξακολουθεί να συνδέεται εμπορικά με το ρωσικό φυσικό αέριο, παρά τις ευρωπαϊκές προσπάθειες περιορισμού της ενεργειακής εξάρτησης από τη Μόσχα.
Αυτή τη φορά, η σύνδεση δεν αφορά αποκλειστικά την άμεση προμήθεια φυσικού αερίου, αλλά τις εισαγωγές λιπασμάτων που παράγονται με τη χρήση ρωσικού αερίου ως πρώτης ύλης και πηγής ενέργειας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας, που βασίζεται σε στοιχεία του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου και του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι εισαγωγές αζώτου μέσω ρωσικών λιπασμάτων μειώθηκαν σημαντικά κατά το 2025-2026. Ωστόσο, εξακολουθούν να βρίσκονται πάνω από τα επίπεδα που καταγράφονταν πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.
Τα στοιχεία των εισαγωγών και η σύγκριση με την προπολεμική περίοδο
Το 2025-2026, η Γερμανία εισήγαγε 48.800 τόνους αζώτου μέσω λιπασμάτων ρωσικής προέλευσης. Η ποσότητα αυτή είναι μειωμένη κατά περίπου 66% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, αλλά παραμένει κατά 53% υψηλότερη από τους 31.800 τόνους που είχαν καταγραφεί το 2020-2021, πριν από τον πόλεμο.
Η εξέλιξη των εισαγωγών δείχνει πόσο έντονη ήταν η αύξηση μετά το 2022. Το 2021-2022 οι εισαγωγές έφτασαν τους 56.800 τόνους αζώτου, ενώ το 2022-2023 εκτοξεύθηκαν στους 185.100 τόνους. Στη συνέχεια καταγράφηκαν 140.200 τόνοι το 2023-2024 και 143.800 τόνοι το 2024-2025, προτού σημειωθεί η μεγάλη υποχώρηση της τελευταίας περιόδου. Τα στοιχεία αφορούν την ποσότητα του αζώτου που περιέχεται στα εισαγόμενα λιπάσματα και όχι το συνολικό βάρος των προϊόντων.
Τα λιπασματικά έτη υπολογίζονται από τον Ιούλιο έως τον Ιούνιο. Η ποσότητα αζώτου που εισήχθη στη Γερμανία μέσω ρωσικής ουρίας μειώθηκε από 71.600 τόνους σε 27.600 τόνους, καταγράφοντας πτώση άνω του 61%. Παρά τη μείωση, η ποσότητα εξακολουθεί να είναι σχεδόν τριπλάσια από τους 9.900 τόνους του 2020-2021. Η συγκεκριμένη εξέλιξη αναδεικνύει το βασικό πρόβλημα της ευρωπαϊκής πολιτικής περιορισμού των εμπορικών δεσμών με τη Ρωσία. Ακόμη και όταν περιορίζονται οι εισαγωγές συγκεκριμένων προϊόντων, οι οικονομικές σχέσεις μπορούν να διατηρούνται μέσω άλλων κατηγοριών αγαθών, ιδιαίτερα όταν αυτά έχουν χαμηλότερο κόστος παραγωγής.
Γιατί οι ρωσικές εισαγωγές παραμένουν ανταγωνιστικές
Καθοριστικός παράγοντας είναι το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η παραγωγή αζωτούχων λιπασμάτων απαιτεί μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου, το οποίο χρησιμοποιείται τόσο ως πρώτη ύλη όσο και ως πηγή ενέργειας. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι ευρωπαϊκοί δασμοί, που τέθηκαν σε ισχύ τον Ιούλιο του 2025, περιόρισαν σημαντικά τις εισαγωγές ρωσικών λιπασμάτων. Ωστόσο, δεν εξάλειψαν το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των ρωσικών προϊόντων. Ο σύνδεσμος επισημαίνει ότι οι υψηλές τιμές ενέργειας δυσκολεύουν τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να αυξήσουν την εγχώρια παραγωγή και να καλύψουν μεγαλύτερο μέρος των αναγκών της αγοράς. Ως αποτέλεσμα, τα ρωσικά λιπάσματα εξακολουθούν να παραμένουν ελκυστικά, ακόμη και μετά την επιβολή πρόσθετων δασμών.
Παράλληλα, σύμφωνα με τον IVA, είναι πιθανό ορισμένες ποσότητες ρωσικών προϊόντων να φτάνουν στη γερμανική αγορά μέσω άλλων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το μέγεθος αυτών των έμμεσων εισαγωγών, ωστόσο, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια από τα διαθέσιμα στοιχεία.
Δεν αποδίδονται οι αυξήσεις των τιμών αποκλειστικά στους δασμούς
Το ζήτημα έχει άμεση σημασία για τους Γερμανούς αγρότες, καθώς το κόστος των λιπασμάτων επηρεάζει την παραγωγή και, τελικά, την οικονομική βιωσιμότητα των καλλιεργειών. Ο IVA υποστηρίζει ότι η μείωση των ρωσικών εισαγωγών δεν έχει προκαλέσει μέχρι στιγμής σαφή αύξηση των τιμών εξαιτίας των δασμών. Σύμφωνα με τον σύνδεσμο, η εγχώρια παραγωγική δυναμικότητα και οι εισαγωγές από άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων η Αίγυπτος, επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών της αγοράς. Την ίδια στιγμή, ο σύνδεσμος αποδίδει τις υψηλές τιμές των λιπασμάτων το 2026 στις διεθνείς ενεργειακές αναταράξεις, στον πόλεμο με το Ιράν και στην κρίση γύρω από τα Στενά του Ορμούζ, παράγοντες που επηρεάζουν το κόστος μεταφοράς και τις παγκόσμιες τιμές ενέργειας και λιπασμάτων.
Οι εκτιμήσεις αυτές αποτελούν τις θέσεις του κλαδικού συνδέσμου και δεν συνιστούν από μόνες τους ανεξάρτητη αξιολόγηση όλων των παραγόντων που διαμορφώνουν τις τιμές.
Νέες πιέσεις για περιορισμό των ρωσικών εισαγωγών
Με αφορμή τα στοιχεία, ο IVA ζητά να εξεταστεί η επιβολή πρόσθετων δασμών στις εισαγωγές καλιούχων λιπασμάτων από τη Ρωσία και τη Λευκορωσία. Το κάλιο αποτελεί βασικό θρεπτικό στοιχείο για τις καλλιέργειες και αντιπροσωπεύει μια ακόμη κατηγορία προϊόντων στην οποία η ευρωπαϊκή αγορά διατηρεί εμπορικές σχέσεις με τις δύο χώρες.
Ο σύνδεσμος εκτιμά ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της γεωργίας χωρίς να εξαρτάται από τις συγκεκριμένες εισαγωγές και υποστηρίζει ότι πρόσθετοι δασμοί δεν θα πρέπει να οδηγήσουν αναγκαστικά σε αυξήσεις τιμών. Η συζήτηση, ωστόσο, αποτυπώνει το ευρύτερο δίλημμα της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής. Η μείωση της εξάρτησης από τη Ρωσία απαιτεί όχι μόνο εμπορικούς περιορισμούς, αλλά και ανταγωνιστική εγχώρια παραγωγή, προσιτό ενεργειακό κόστος και εναλλακτικές πηγές προμήθειας.
Τα δεδομένα της γερμανικής αγοράς δείχνουν ότι οι δασμοί μπορούν να περιορίσουν σημαντικά τις εισαγωγές, χωρίς όμως να εξαλείψουν αυτομάτως τις οικονομικές σχέσεις που στηρίζονται σε διαφορές κόστους παραγωγής. Για τη Γερμανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση, η πρόκληση παραμένει η εξισορρόπηση τριών στόχων: της ενεργειακής και οικονομικής ασφάλειας, της στήριξης της εγχώριας βιομηχανίας και της διατήρησης προσιτού κόστους για τον αγροτικό τομέα.
Με πληροφορίες του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA) και του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου.
Αναλύσεις
Πακιστάν: Μειώθηκαν οι τρομοκρατικές επιθέσεις, αλλά αυξάνονται οι απειλές – Αντάρτικες οργανώσεις αναπτύσσουν νέες τακτικές και στρατολογούν γυναίκες
Η νέα έκθεση του Pakistan Institute for Conflict and Security Studies (PICSS) αποκαλύπτει ένα αντιφατικό περιβάλλον ασφαλείας: Λιγότερες επιθέσεις και θύματα, αλλά αναδιοργάνωση ένοπλων ομάδων, χρήση drones, εσωτερικές συγκρούσεις και αυξανόμενη αστάθεια στο Μπαλουχιστάν. Η πολιτική κρίση επιβαρύνει την προσπάθεια αντιμετώπισης της τρομοκρατίας.
Μια εξαιρετικά σύνθετη εικόνα για την ασφάλεια στο Πακιστάν αποτυπώνει η νέα εβδομαδιαία ανάλυση του Pakistan Institute for Conflict and Security Studies (PICSS), η οποία δημοσιεύθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2026. Παρά τη μείωση των επιθέσεων από ένοπλες οργανώσεις κατά την πρώτη εβδομάδα του μήνα, οι εξελίξεις στο εσωτερικό των εξτρεμιστικών και αυτονομιστικών ομάδων δημιουργούν σοβαρά ερωτήματα για την πραγματική αποτελεσματικότητα των επιχειρήσεων ασφαλείας.
Η έκθεση με τίτλο «Pakistan’s Security Paradox: Militant Attacks Decline as Militant Groups Signal New Developments» καταγράφει υποχώρηση των επιθέσεων, αλλά παράλληλα εντοπίζει ενδείξεις οργανωτικής αναδιάρθρωσης, νέων επιχειρησιακών μεθόδων και εντατικοποίησης της προπαγανδιστικής δραστηριότητας.
Μείωση 18% στις επιθέσεις – Παραμένει σοβαρή η απειλή
Σύμφωνα με το PICSS, από τις 2 έως τις 8 Οκτωβρίου καταγράφηκαν συνολικά 46 επιθέσεις ενόπλων οργανώσεων στο Πακιστάν, έναντι 56 την αμέσως προηγούμενη εβδομάδα.
Η μείωση ανέρχεται στο 18%, ενώ αισθητή είναι και η υποχώρηση του αριθμού των θυμάτων.
Οι νεκροί μειώθηκαν από 52 σε 42 και οι τραυματίες από 53 σε 23.
Ωστόσο, η εικόνα δεν είναι ομοιόμορφη σε ολόκληρη τη χώρα.
Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, όπου δραστηριοποιούνται ιδιαίτερα ενεργές αυτονομιστικές οργανώσεις, οι απώλειες αυξήθηκαν παρά τη μείωση του αριθμού των επιθέσεων.
Το στοιχείο αυτό δημιουργεί προβληματισμό για το κατά πόσον οι ένοπλες ομάδες μεταβάλλουν τις τακτικές τους, πραγματοποιώντας λιγότερες αλλά δυνητικά πιο φονικές επιχειρήσεις.
Οι Πακιστανοί Ταλιμπάν αλλάζουν τακτική – Drones και ελεύθεροι σκοπευτές
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι εξελίξεις στο εσωτερικό της Tehrik-i-Taliban Pakistan (TTP), της οργάνωσης που είναι γνωστή ως Πακιστανοί Ταλιμπάν.
Σύμφωνα με την ανάλυση, η TTP επέβαλε περιορισμούς στη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης από τα μέλη της.
Η συγκεκριμένη απόφαση αποκτά σημασία σε μια περίοδο κατά την οποία οι ένοπλες οργανώσεις χρησιμοποιούν τις ψηφιακές πλατφόρμες τόσο για προπαγάνδα όσο και για την προβολή των επιχειρησιακών τους δυνατοτήτων.
Την ίδια στιγμή, η TTP δημοσιοποίησε οπτικό υλικό στο οποίο υποστηρίζει ότι καταγράφονται επιθέσεις με τετρακόπτερα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και ενέργειες ελεύθερων σκοπευτών.
Οι ισχυρισμοί αυτοί δεν συνιστούν ανεξάρτητη επιβεβαίωση της αποτελεσματικότητας ή της έκτασης χρήσης των συγκεκριμένων μέσων.
Παρ’ όλα αυτά, η προβολή τέτοιων επιχειρήσεων εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια των οργανώσεων να παρουσιάσουν εικόνα τεχνολογικής προσαρμογής και να ενισχύσουν την επιρροή τους.
Εσωτερικές συγκρούσεις στις ένοπλες οργανώσεις
Την ίδια περίοδο, η Jamaat-ul-Ahrar, οργάνωση που έχει συνδεθεί με το δίκτυο των Πακιστανών Ταλιμπάν, ανακοίνωσε ότι πραγματοποίησε 122 επιθέσεις κατά τη διάρκεια του Σεπτεμβρίου.
Πρόκειται για αριθμό που προέρχεται από τους ισχυρισμούς της ίδιας της οργάνωσης και δεν πρέπει να συγχέεται με τα ανεξάρτητα καταγεγραμμένα περιστατικά του PICSS.
Παράλληλα, αναφέρθηκαν αιματηρές συγκρούσεις ανάμεσα σε μαχητές της Jamaat-ul-Ahrar και αντίπαλης φράξιας της TTP στην περιοχή Ορακζάι.
Οι πληροφορίες αυτές αναδεικνύουν ένα επιπλέον πρόβλημα για την ασφάλεια του Πακιστάν: τον κατακερματισμό του περιβάλλοντος των ενόπλων οργανώσεων.
Οι εσωτερικές συγκρούσεις ενδέχεται να αποδυναμώνουν προσωρινά ορισμένα δίκτυα, αλλά μπορούν επίσης να προκαλέσουν νέες αντιπαραθέσεις, ανακατατάξεις και αποσχίσεις.
Μπαλουχιστάν: Ένοπλη γυναικεία μονάδα και κλιμάκωση της προπαγάνδας
Σημαντικές εξελίξεις καταγράφονται και στο Μπαλουχιστάν, την επαρχία του νοτιοδυτικού Πακιστάν που συνορεύει με το Ιράν και το Αφγανιστάν και έχει στρατηγική σημασία λόγω των φυσικών πόρων και της πρόσβασής της στην Αραβική Θάλασσα.
Το Balochistan Liberation Front (BLF), μία από τις οργανώσεις που επιδιώκουν την ανεξαρτησία του Μπαλουχιστάν, δημοσιοποίησε υλικό για τη συγκρότηση νέου γυναικείου ένοπλου σχηματισμού.
Η συγκεκριμένη κίνηση προβάλλεται από την οργάνωση ως οργανωτική εξέλιξη. Δεν υπάρχουν, ωστόσο, επαρκή ανεξάρτητα στοιχεία στο δημόσιο απόσπασμα της έκθεσης για τον αριθμό των μελών ή τις πραγματικές επιχειρησιακές δυνατότητες της νέας μονάδας.
Παράλληλα, ο Balochistan Liberation Army (BLA), άλλη σημαντική αυτονομιστική ένοπλη οργάνωση, απέρριψε κατηγορίες περί συνεργασίας με την TTP.
Ο BLA δημοσιοποίησε επίσης οπτικό υλικό από επιχειρήσεις που ισχυρίζεται ότι πραγματοποίησαν μέλη του.
Άλλες οργανώσεις των Μπαλούχων προχώρησαν σε ανάλογες κινήσεις, προβάλλοντας τη δράση τους και διατυπώνοντας ισχυρισμούς για δραστηριότητες συλλογής πληροφοριών.
Οι εξελίξεις καταδεικνύουν ότι η σύγκρουση στο Μπαλουχιστάν δεν περιορίζεται στις ένοπλες επιθέσεις, αλλά περιλαμβάνει και έναν παράλληλο αγώνα επιρροής, επικοινωνίας και πολιτικής νομιμοποίησης.
Πολιτική κρίση και αντιτρομοκρατία
Πέρα από την ένοπλη βία, η έκθεση του PICSS επισημαίνει ότι η εσωτερική πολιτική αστάθεια δυσχεραίνει τη διαμόρφωση αποτελεσματικής πολιτικής ασφαλείας.
Η κατάρρευση των διαπραγματεύσεων μεταξύ της κυβέρνησης και του Pakistan Tehreek-e-Insaf (PTI), του κόμματος που ίδρυσε ο πρώην πρωθυπουργός Ιμράν Χαν, περιπλέκει τις προσπάθειες συντονισμού στην επαρχία Χάιμπερ Παχτούνχβα.
Η περιοχή αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μέτωπα της δράσης των Πακιστανών Ταλιμπάν, λόγω της εγγύτητάς της με το Αφγανιστάν και της μακρόχρονης παρουσίας ένοπλων δικτύων.
Οι πολιτικές αντιπαραθέσεις μεταξύ κεντρικής κυβέρνησης και αντιπολίτευσης μπορούν να δυσχεράνουν τον συντονισμό, τη διοικητική συνεργασία και τη διαμόρφωση κοινής στρατηγικής για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας.
Το πρόβλημα αποκτά ιδιαίτερη σημασία όταν συνδυάζεται με την ανάγκη προστασίας παραμεθόριων περιοχών και αντιμετώπισης οργανώσεων με διασυνοριακές διασυνδέσεις.
Αφγανιστάν, Ινδία και περιφερειακές αμυντικές συμφωνίες
Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει το Ισλαμαμπάντ δεν περιορίζονται στο εσωτερικό της χώρας.
Οι σχέσεις με το Αφγανιστάν παραμένουν κρίσιμος παράγοντας ασφαλείας, καθώς το Πακιστάν αποδίδει σε ένοπλα δίκτυα που δρουν από αφγανικό έδαφος σημαντικό μέρος των επιθέσεων εναντίον του.
Την ίδια στιγμή, η αντιπαράθεση με την Ινδία εξακολουθεί να επηρεάζει τον στρατηγικό σχεδιασμό των πακιστανικών ενόπλων δυνάμεων.
Στο περιφερειακό περιβάλλον προστίθενται οι νέες αμυντικές διευθετήσεις και οι προσπάθειες του Πακιστάν να διατηρήσει ή να ενισχύσει τις στρατηγικές του συνεργασίες.
Η συνύπαρξη εσωτερικών απειλών, πολιτικής αβεβαιότητας και εξωτερικών δεσμεύσεων δημιουργεί αυξημένες απαιτήσεις για τον στρατιωτικό μηχανισμό και τις υπηρεσίες ασφαλείας.
Οι αριθμοί δεν λένε ολόκληρη την ιστορία
Η εβδομαδιαία έκθεση του PICSS θέτει ένα ουσιαστικό ερώτημα: αποτελεί η μείωση των τρομοκρατικών επιθέσεων ένδειξη βελτίωσης της ασφάλειας ή πρόκειται για προσωρινή υποχώρηση της βίας, ενώ οι οργανώσεις αναπροσαρμόζουν τις τακτικές και τις δομές τους;
Η απάντηση δεν μπορεί να προκύψει αποκλειστικά από την καταμέτρηση των επιθέσεων.
Η χρήση νέων επιχειρησιακών μέσων, οι εσωτερικές διαμάχες, η συγκρότηση νέων ένοπλων σχηματισμών και η αυξημένη προπαγανδιστική δραστηριότητα συνθέτουν μια εικόνα που απαιτεί διαρκή παρακολούθηση.
Άλλωστε, τα στοιχεία του PICSS για ολόκληρο τον Σεπτέμβριο είχαν καταγράψει 225 επιθέσεις, τον υψηλότερο μηνιαίο αριθμό εδώ και δώδεκα χρόνια, γεγονός που αναδεικνύει τη σοβαρότητα της κατάστασης παρά την πρόσφατη εβδομαδιαία υποχώρηση.
Το Πακιστάν βρίσκεται αντιμέτωπο με μια πολυεπίπεδη κρίση ασφαλείας, στην οποία αλληλεπιδρούν τζιχαντιστικές οργανώσεις, αυτονομιστικά κινήματα, πολιτικές αντιπαραθέσεις και περιφερειακοί ανταγωνισμοί.
Η μείωση της συχνότητας των επιθέσεων αποτελεί θετική ένδειξη σε επίπεδο εβδομαδιαίων στατιστικών. Δεν αρκεί, όμως, από μόνη της για να αποδείξει ότι οι απειλές περιορίζονται σε βάθος χρόνου.
Το κρίσιμο ζήτημα για το Ισλαμαμπάντ δεν είναι μόνο πόσες επιθέσεις καταγράφονται, αλλά κατά πόσον το κράτος μπορεί να αντιμετωπίσει τις οργανώσεις που εξακολουθούν να διαθέτουν δυνατότητα στρατολόγησης, προσαρμογής και πραγματοποίησης νέων επιχειρήσεων.
Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση
Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...
Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού
Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...
Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;
Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...
Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου
Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...
EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας
Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας