Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

«Μακεδονία» με το «καλημέρα» από τους Σκοπιανούς – Οι παγίδες της Συμφωνίας των Πρεσπών

Δημοσιεύτηκε στις

Νεφέλη Λυγερού

Ο Ζάεφ έχει βαλθεί να αποδείξει ότι είναι βάσιμες οι ανησυχίες όσων λένε ότι η Συμφωνία κρύβει μεγάλους κινδύνους

«Οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους», λέει η γνωστή λαϊκή παροιμία. Εκ πρώτης όψεως, δεν φαίνεται να την γνωρίζει, ή έστω να την υιοθετεί ο Σκοπιανός πρωθυπουργός. Για την ακρίβεια, ο Ζόραν Ζάεφ έχει βαλθεί να αποδείξει ότι μόνο αβάσιμες δεν είναι τελικά οι ανησυχίες όσων εκτίμησαν πως η Συμφωνία είναι τρωτή απέναντι στις όποιες διαθέσεις της γείτονας χώρας. Παρ’ ότι η ελληνική Βουλή ενέκρινε την Συμφωνία των Πρεσπών την προηγούμενη Παρασκευή και η πΓΔΜ μετονομάστηκε σε «Βόρεια Μακεδονία», τα πρώτα δείγματα γραφής είναι ανησυχητικά. Αν μη τί άλλο αποτυπώνουν την επιμονή στη χρήση του ονόματος «Μακεδονία», δίχως τον προσδιορισμό «Βόρεια».
Όταν ο Ζάεφ πραγματοποίησε την πρώτη επίσημη δήλωσή του σε ελληνικό μέσο για την ολοκλήρωση της διαδικασίας και από την ελληνική πλευρά, απέφυγε τεχνηέντως να χρησιμοποιήσει τον όρο Μακεδονία ή Βόρεια Μακεδονία. «Οι πολίτες της χώρας μας και της φίλης μας της Ελλάδας, μπορούν να είναι υπερήφανοι σήμερα. Είναι η γενιά που έβαλε τέλος σε ένα επεισόδιο της αβέβαιης ειρήνης στα Βαλκάνια. Με την αποδοχή και την εφαρμογή της Συμφωνίας των Πρεσπών, νικητές είναι όλοι οι πολίτες και των δύο χωρών αλλά επίσης και οι πολίτες όλης της περιοχής».

Αντιθέτως, κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου που πέρασε προχώρησε σε τρεις αναρτήσεις, κοτσάροντας επιδεικτικά τη όνομα«Μακεδονία». Σε ανάρτησή του στο Twitter για την παγκόσμια ημέρα μνήμης για το Ολοκαύτωμα, απέτινε φόρο τιμής στους «7.200 Εβραίους από την Μακεδονία» που υπήρξαν θύματα του ναζισμού. Ακολούθησε δεύτερη ανάρτηση σχετικά με επενδύσεις και μισθούς όπου εκ νέου ο Σκοπιανός πρωθυπουργός χρησιμοποιεί τον όρο «Μακεδονία», και μάλιστα ως λέξη-κλειδί (hashtag). Σε άλλη ανάρτησή του στα σόσιαλ μίντια ανέφερε ότι «η Μακεδονία είναι κομμάτι του δημοκρατικού κόσμου». Δύο ακόμα έγινα και το βράδυ της Κυριακής, σε μια αναφορά του Σκοπιανού πρωθυπουργού στον Άγιο Σάββα και τους ορθόδοξους, αλλά και σε μια αναφορά του στους εργαζόμενους και τις επενδύσεις που προσδοκά να έρθουν στην πατρίδα του.

На Меѓународниот ден на сеќавањето на жртвите од холокаустот, да застанеме единствени во име на милионските жени, мажи и деца, меѓу кои и 7200 Евреи од Македонија, жртви на нацизмот, и да порачаме: Нема да заборавиме, за никогаш да не се повтори!

53 people are talking about this


е дел од глобалниот демократски свет. Инвеститорите знаат дека сега сме стабилна и безбедна земја. Создаваме шанса за сите граѓани. Одиме напред, време е за економија!

265 people are talking about this


Градиме и негуваме општество еднакво за сите, а во тоа, угледувајќи се на делата на Свети Сава, придонесува и српската заедница во Македонија.

Честа ми беше да се обратам пред припадниците на српската заедница во Република Македонија, како и пред угледните гости.

See Зоран Заев’s other Tweets


има добри работници, коишто не се штедат, за квалитетни пари да работат во компаниите. Добредојдени се сите странски инвестиции што сакаат да платат добра плата за квалитетни работници.

31 people are talking about this



Μετά τα τιτιβίσματα του Ζόραν Ζάεφ έρχεται στο προσκήνιο ένα βίντεο από συνέντευξη του πρωθυπουργού της γειτονικής χώρας, στο οποίο αναφέρεται στη χώρα του με τον ίδιο τρόπο. Η συνέντευξη δόθηκε σε τοπικό κανάλι στις 19 Ιουνίου 2018, δηλαδή αμέσως μετά την υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών.

Δεν είναι μόνο τα Σκόπια, όμως, που αδυνατούν να τηρήσουν έστω και προσχήματα πριν ακόμα προλάβει να στεγνώσει το μελάνι της Συμφωνίας. Η Άγκυρα στην πρώτη της αντίδραση για την κύρωση της Συμφωνίας, ακολούθησε την ίδια γραμμή. Μάλιστα, το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών, καλωσορίζοντας αυτό το βήμα, πανηγύρισε ότι ξεπεράστηκε το εμπόδιο «για την ένταξη της Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ».

Παρότι η Συμφωνία των Πρεσπών έχει κυρωθεί και από τις δύο χώρες, οι συνταγματικές αλλαγές στα Σκόπια θα τεθούν σε εφαρμογή μετά την κύρωση και της Συμφωνίας, που πραγματοποιήθηκε, αλλά και του πρωτοκόλλου για την ένταξη της γειτονικής χώρας στο ΝΑΤΟ, που θα γίνει τις επόμενες ημέρες. Η πρόβλεψη αυτή παραβιάζει τη ίδια τη Συμφωνία των Πρεσπών που προβλέπει άλλα.

Ακόμα, όμως, κι αν παρακαμφθεί αυτή η παραβίαση, είναι κανόνας ότι από τη στιγμή που υπογράφεται μία συμφωνία, ακόμα και πριν την κύρωσή της, τα δύο μέρη προσαρμόζονται κι αρχίζουν να την τηρούν στη ρητορική τους. Ειδικά όταν πρόκειται για μία συμφωνία που αφορά ονόματα. Η μέχρι τώρα συμπεριφορά της κυβέρνησης Ζάεφ επιβεβαιώνει την χρόνια κακοπιστία των Σκοπίων, όπως αυτή αποδείχθηκε περίτρανα όλα τα χρόνια μετά την υπογραφή της Ενδιάμεσης Συμφωνίας στη δεκαετία του 1990.


«Ξεχνούν» το «Βόρεια» οι Σκοπιανοί

Φίλοι, φίλοι… καριοφίλι! Ο Ζόραν Ζάεφ χαιρέτησε την επικύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών από την Ελληνική Βουλή, δίνοντας συγχαρητήρια στον «φίλο του Αλέξη Τσίπρα για την ιστορική νίκη». Αυτό δεν τον εμπόδισε, όμως, να προσγειώσει τον «φίλτατο», την ίδια στιγμή, στην σκληρή διπλωματική πραγματικότητα που δημιούργησε η εσπευσμένη έγκρισή της. Σύμφωνα με τις επίσης εορταστικές ανακοινώσεις του Έλληνα πρωθυπουργού επιτέλους «γεννήθηκε η Βόρεια Μακεδονία». Παρ’ αυτά στην επίσημη ανακοίνωση που εξέδωσαν τα Σκόπια μιλούν για «μακεδονο-ελληνική λύση», επιβεβαιώνοντας με το καλημέρα τις ανησυχίες για τον κίνδυνο που ενέχει να μονοπωλήσουν τα Σκόπια την ταυτότητα της Μακεδονίας μέσω της συμφωνίας. Τα διεθνή Μέσα έσπευσαν επίσης να υποδεχτούν την κύρωση της Συμφωνίας, με εκτενή δημοσιεύματα και ρεπορτάζ που έφτασαν μέχρι και την Κίνα, ενώ Ευρωπαίοι και Αμερικανοί παράγοντες εξέφρασαν την ικανοποίησή τους, κάνοντας λόγο για «σταθερότητα, ευημερία» και άλλα παρόμοια. Όλα ρόδινα λοιπόν;

Γεγονός παραμένει, ότι το οπλοστάσιο ενάντια στη Συμφωνία των Πρεσπών δεν αποδυναμώθηκε μετά την ονομαστική ψηφοφορία που την κύρωσε με 153 “ναι”. Ούτε με τη συζήτηση που προηγήθηκε στην Ολομέλεια της Βουλής, αλλά και στη δημόσια σφαίρα εν γένει. Αντιθέτως, τόσο τα όσα έγιναν στα συλλαλητήρια όσο και οι πρωτοφανείς διαδικασίες στη Βουλή έχουν εξοργίσει τους αντιτιθέμενους πολίτες, αλλά και έχουν ενισχύσει την κριτική σ’ αυτή καθ’ αυτή τη Συμφωνία και στον τρόπο που χειρίστηκε την υπόθεση η κυβέρνηση. Η οργή έχει οξυνθεί, ενώ έχουν πληθήνει και τα ακλόνητα επιχειρήματα κατά αυτής. Νέες άγνωστες παγίδες δεν μπορούν να κρυφτούν πίσω από μία ιδιαίτερα δύστοκη και τεχνική “γλώσσα”. Αν και μοιάζει απίθανο, η Βουλή ψήφισε, χωρίς να έχει πλήρη και καθαρή εικόνα για το εάν τα Σκόπια έκαναν όσα προβλέπει η Συμφωνία. Με βαριά ευθύνη της κυβέρνησης πολλά χάθηκαν στη “μετάφραση”. Οι βουλευτές συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης δεν είχαν την δυνατότητα να μελετήσουν τα έγγραφα και κυρίως να δουν πως διαμορφώθηκε μετά τις τροποποιήσεις το Σύνταγμα της ΠΓΔΜ, ώστε να αποφανθούν εάν πράγματι εφαρμόστηκαν όσα προβλέπει η Συμφωνία. Γιατί ένα ζήτημα είναι το να συμφωνεί ή να διαφωνεί κανείς με τη Συμφωνία κι άλλο είναι εάν τα Σκόπια σεβάστηκαν την υπογραφή τους. 

Η ειρωνεία της υπόθεσης είναι ότι ενώ ο Αλέξης Τσίπρας επικαλέστηκε τη ρηματική διακοίνωση σαν άσσο στο μανίκι του για να ενισχύσει επικοινωνιακά τη θέση του, τα γεγονότα λένε πως τα Σκόπια έχουν παραβιάσει τη Συμφωνία πριν καν αυτή κυρωθεί από το ελληνικό Κοινοβούλιο. Παρ’ όλα αυτά, το ρεζερβέ τραπέζι στην Βορειοατλαντική Συμμαχία είναι έτοιμο να καταληφθεί από τη “Βόρεια Μακεδονία”. Η κυβέρνηση θα στείλει το συντομότερο δυνατόν προς κύρωση στη Βουλή το πρωτόκολλο ένταξης. Αυτό θα σηματοδοτεί ότι η Συμφωνία τίθεται σε ισχύ. Αμέσως μετά θα πρέπει να ενημερωθούν οι διεθνείς οργανισμοί για την κύρωση της Συμφωνίας και από τις δύο χώρες, ξεκινώντας από τον ΟΗΕ, υπό την αιγίδα του οποίου είναι η σχετική διαδικασία εξ αρχής αφού ρυθμίζεται από σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας ήδη από το 1993, αλλά και στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ. Παράλληλα με την κύρωση της συμφωνίας ξεκινά και η λειτουργία της επιτροπής που θα εξετάσει τα σχολικά βιβλία για να μπορέσουν να αφαιρεθούν οι αναφορές που θα κριθούν αλυτρωτικές. Εδώ δεν υπάρχουν συγκεκριμένες προθεσμίες. Στον αέρα βρίσκονται και η προσπάθεια κατοχύρωσης των εμπορικών σημάτων ελληνικών επιχειρήσεων που αναφέρονται στη Μακεδονία. Αυτά δεν έχουν ιδιαίτερη σημασία, εφόσον οι ισχυροί της Δύσης έχουν ήδη ανοίξει την αγκαλιά τους για να ενσωματώσουν το μικρό κράτος της κεντρικής Βαλκανικής και κατ’ αυτό τον τρόπο να κλείσουν οριστικά την πόρτα στη ρωσική επιρροή.. 

Η ελληνική κυβέρνηση στο μεταξύ μοιάζει να αρκείται στις καλές προθέσεις του Ζόραν Ζάεφ, οι οποίες, ωστόσο, αποδείχτηκαν κάτι λιγότερο από αγνές. Η διεθνής διπλωματική ιστορία έχει αποδείξει πολλές φορές ότι τους καλούς φίλους τους κάνουν οι καλοί λογαριασμοί. Και στην περίπτωσή των Πρεσπών, καλοί λογαριασμοί δεν έγιναν από ελληνικής πλευράς με αποτέλεσμα τα Σκόπια να το εκμεταλλευτούν και με την ανοχή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ να κάνουν από την αρχή σημαντικές παρασπονδίες. Ο Ζόραν Ζάεφ, πάντως, έχοντας τη διαβεβαίωση πως ο Αλέξης Τσίπρας έχει τα κουκιά για να κυρώσει τη Συμφωνία άνοιξε πανιά. Πήγε στο ετήσιο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός, όπου είχε συνάντηση με τον αμφιλεγόμενο ζάπλουτο Τζορτζ Σόρος, ο οποίος στο γειτονικό κράτος θεωρείται περίπου προστάτης-“άγιος. Σύμφωνα, μάλιστα, με το δελτίο Τύπου της κυβέρνησης των Σκοπίων, η ένταξη στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ αποτελούν κλειδιά για τη σταθερότητα και την ασφάλεια της πρώην πλέον ΠΓΔΜ. Ζάεφ και Σόρος συζήτησαν επίσης για τη διεύρυνση της συνεργασίας μεταξύ των Σκοπίων και της Open Society Foundations του δισεκατομμυριούχου «για την παροχή καλύτερων δυνατοτήτων στη φροντίδα και στην προσχολική εκπαίδευση παιδιών και για τη μεγαλύτερη συμμετοχή των Ρομά σε διάφορους τομείς της κοινωνίας». Δύσκολο να πιστέψουμε ότι αυτό ήταν το κύριο θέμα της συνάντησης. Ο πρωθυπουργός της γείτονος φωτογραφήθηκε με τον δισεκατομμυριούχο, χαρακτηρίζοντάς τον «φιλόσοφο». Είναι κοινό μυστικό ότι ο Ζόραν Ζάεφ είναι δημιούργημα της Δύσης, αλλά είναι λιγότερο γνωστό ότι σ’ αυτό το έργο ο Τζορτζ Σόρος έχει παίξει κρίσιμο ρόλο. Με την ΜΚΟ του λειτούργησε μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου σαν το μακρύ ανεπίσημο και γι’ αυτό συχνά πιο αποτελεσματικό χέρι της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και για την ακρίβεια της ολιγαρχίας που κυριαρχεί στον κόσμο της παγκοσμιοποίησης.

Με ή χωρίς τον Σόρο, το μόνο σίγουρο είναι ότι οΣκοπιανός πρωθυπουργός δρα μελετημένα. Σε αντίθεση με την ελληνική πλευρά στη διαπραγμάτευση του ονοματολογικού πέτυχε να κεφαλαιοποιήσει, γυρνώντας προς όφελός του όλες τις ιδεοληψίες, τις παραλείψεις και τις επιπολαιότητες της Αθήνας. Πάτησε δε στα ελληνικά λάθη για να κερδίσει την “μακεδονική” ταυτότητα και εμμέσως πλην σαφώς να νομιμοποιήσει το ιδεολόγημα του “μακεδονισμού”.Όπως αποδείχθηκε, η άποψη του Αλέξη Τσίπρα ότι «δεν πρέπει να ταπεινώσει τους γείτονες» ήταν το κάλυμμα για αδιαμφισβήτητες υποχωρήσεις.Εξάλλου, κανείς σώφρων άνθρωπος δεν θα διαφωνούσε με αυτό καθαυτό το μότο, καθώς ένας ταπεινωμένος γείτονας γίνεται ένας κακός γείτονας. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι έπρεπε να ταπεινωθεί η Ελλάδα, αποδεχόμενη τις εκτός πραγματικότητας απαιτήσεις των Σλάβων. Και τούτο, όταν ήταν αυτή που κράταγε τα καλά χαρτιά στα χέρια της. Ούτε αυτά, όμως, αρκούσαν για να μην υποκύψει η Αθήνα σε εθνικές φαντασιώσεις των γειτόνων, οι οποίες μπορούν να αποβούν σε βάρος του Ελληνισμού και στην καλύτερη περίπτωση να δηλητηριάσουν και πάλι τις διμερείς σχέσεις και κατά συνέπεια τα Βαλκάνια.

Παρ’ όλα αυτά, η Συμφωνία, έχει τεθεί πλέον σε ισχύ και γι’ αυτό είναι απίθανο να αλλάξει. Η Ελλάδαθα κληθεί να πληρώσει την επιλογή του Αλέξη Τσίπρα, του ΣΥΡΙΖΑ και όσων βουλευτών έβαλαν πλάτη για να συγκροτηθεί η πλειοψηφία των 153 στη Βουλή. Και μάλιστα, χωρίς να έχει προηγούμενα εξακριβωθεί εάν τα Σκόπια έκαναν όλες τις συνταγματικές τροποποιήσεις που προβλέπει η Συμφωνία. Έχει ήδη αναφερθεί η εξαίρεση του άρθρου 36 από την αλλαγή του ονόματος. Εκεί υπάρχει αναφορά σε “μακεδονικό κράτος”, αν και θα έπρεπε να υπάρχει μόνο το όνομα “Βόρεια Μακεδονία”. Η ελληνική κυβέρνηση το αποδέχθηκε σιωπηρά, αποδεχόμενη τη δικαιολογία του Ζόραν Ζάεφ ότι η αναφορά υπάρχει για ιστορικούς λόγους! Λες και η Συμφωνία έκανε εξαίρεση! Ούτε εξάλλου αναφέρεται αυτή η δικαιολογία στη ρηματική διακοίνωση. Άλλη μία παρασπονδία του Ζόραν Ζάεφ είναι ότι οι συνταγματικές τροποποιήσεις θα ισχύσουν μετά την κύρωση από το ελληνικό Κοινοβούλιο και της Συμφωνίας των Πρεσπών και του πρωτοκόλλου ένταξη της “Βόρειας Μακεδονίας” στο ΝΑΤΟ. Η Συμφωνία είναι ξεκάθαρη ως προς αυτό: απαιτεί οι συνταγματικές αλλαγές να έχουν τεθεί σε ισχύ πριν οι Πρέσπες πάνε στο ελληνικό Κοινοβούλιο προς κύρωση. Και βέβαια ούτε γι’ αυτό υπήρξε ελληνική αντίδραση. Αντίθετα, ο Γιώργος Κατρούγκαλος, μιλώντας στη Βουλή, το δικαιολόγησε! Ένα ακόμα ζήτημα -ίσως το πιο καίριο- είναι η τροποποίηση Νο 33. Μέσω αυτής τα Σκόπια αλλάζουν τους όρους “Μακεδονία” και “Δημοκρατία της Μακεδονίας” με τους αντίστοιχους “Βόρεια Μακεδονία” και “Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας”. Οι προς αντικατάσταση όροι υπάρχουν αρκετές φορές στο Προοίμιο του Συντάγματος, το οποίο, όπως όλα δείχνουν, δεν έχει τροποποιηθεί, ενώ η τροποποίησή του προβλέπεται από τη Συμφωνία των Πρεσπών. Δεν θα έπρεπε να έχουν ενημερωθεί επαρκώς οι βουλευτές πριν ψηφίσουν;

Επικαλούμενος και τη ρηματική διακοίνωση, ο Αλέξης Τσίπρας δηλώνει σε κάθε ευκαιρία πως οι αναφορές σε “Μακεδόνες” αφορά την ιθαγένεια και όχι την εθνότητα. Ο όρος nationality αφήνει περιθώρια να εκληφθεί και σαν εθνότητα, έστω από μία επόμενη κυβέρνηση στα Σκόπια. Ας το παρακάμψουμε, όμως. Το ερώτημα που ετέθη εξ αρχής και ποτέ δεν έλαβε από την κυβέρνηση Τσίπρα μία απάντηση είναι γιατί οι πολίτες της Βόρειας Μακεδονίας ονομάζονται “Μακεδόνες” κι όχι Βορειομακεδόνες. Γιατί η γλώσσα τους “μακεδονική” κι όχι σλαβομακεδονική, αφού και τα Σκόπια αναγνωρίζουν ότι πρόκειται για σλαβική γλώσσα.

Γιατί έγιναν τέτοια χονδροειδή λάθη; Το πράγμα στράβωσε εξ αρχής, θα έλεγε κανείς. Η διαπραγμάτευση πραγματοποιήθηκε από μια μικρή ομάδα ατόμωμ, με επικεφαλής το Νίκο Κοτζιά, χωρίς καμία ενημέρωση της αντιπολίτευσης και της ελληνικής κοινωνίας. Είναι γνωστό, εξάλλου, ότι στο ΣΥΡΙΖΑ υποτιμούσαν ανέκαθεν αυτό το ζήτημα και πολλά επώνυμα στελέχη του είχαν πριν από χρόνια υποστηρίξει ότι το γειτονικό κράτος πρέπει να αναγνωριστεί σαν “Μακεδονία”, ούτε καν με σύνθετο όνομα. Έτσι, ο πρώην υπουργός Εξωτερικών επέλεξε να μην συμπεριλάβει στην κλειστή ομάδα που παρακολουθούσε τις διαπραγματεύσεις κάποιον ειδικό που δεν ταυτιζόταν με τις δικές του απόψεις. Άφησε στην άκρη διακεκριμένους διεθνολόγους και ειδικούς στο διεθνές δίκαιο και στη γεωπολιτική. Το χειρότερο, όμως, είναι ότι περιθωριοποίησε μέχρι και έμπειρους διπλωμάτες που κουβάλαγαν την εμπειρία των διαπραγματεύσεων δύο δεκαετιών.

Τώρα που η Συμφωνία των Πρεσπών έχει πια τεθεί σε ισχύ, το κρίσιμο ερώτημα είναι πως θα επιδράσει αφ’ ενός στις διμερείς σχέσεις, αφ’ ετέρου στην Βαλκανική. Είναι εμφανές ότι το γειτονικό κράτος δεν είναι σε θέση να απειλήσει την εθνικήακεραιότητα της Ελλάδας. Είναι σίγουρο, όμως, ότι οι μικροί σλαβομακεδονικοί πυρήνες που υπάρχουν στις περιοχές της Φλώρινας και της Πέλλας θα εκμεταλλευτούν τη συμφωνία για να προωθήσουν την αναγνώριση “μακεδονικής μειονότητας”. Το “Ουράνιο Τόξο”, η χρηματοδοτούμενη από τα Σκόπια και από τη διασπορά οργάνωση αυτών των πυρήνων, έχει ήδη υψώσει τους τόνους. Διπλωματικές πηγές εκτιμούν ότι το πρώτο βήμα θα το κάνουν, πατώντας στο γεγονός ότι η Ελλάδα αναγνώρισε “μακεδονική” γλώσσα. Θα ιδρύσουν ιδιωτικά φροντιστήρια διδασκαλίας “μακεδονικής” γλώσσας και συλλόγους για την προώθηση και την καλλιέργεια της “μακεδονικής” γλώσσας και του “μακεδονικού” πολιτισμού. Και δεν θα μπορεί η Πολιτεία να τους εμποδίσει. Ήδη, εξάλλου, το έχουν προσπαθήσει και έχουν εμπλακεί σε δικαστικούς αγώνες και στο εσωτερικό και στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Είναι ξεκάθαρο πως αυτή η δραστηριότητα εκ των πραγμάτων θα προκαλέσει αντίδραση από την ελληνική Πολιτεία, με αποτέλεσμα να δυσκολέψει τις σχέσεις Αθήνας-Σκοπίων. Μπορεί η κυβέρνηση Ζάεφ να μην θέτει ζήτημα “μακεδονικής” μειονότητας στην Ελλάδα, αλλά είναι κοινός τόπος ότι αυτό το ζήτημα παραμένει πάγια στη διπλωματική ατζέντα των Σκοπίων.
Πρώτο Θέμα

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO13 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός14 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις14 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO14 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO14 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή