Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Το Ισραήλ κλείνει το μάτι στην Κύπρο και γίνεται αστακός με πυραύλους των ΗΠΑ

Δημοσιεύτηκε στις

Του Δρα Γιάννου Χαραλαμπίδη

ΒΑΖΕΙ ΦΩΤΙΑ Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ S-400 ΚΑΙ ΤΑ ΡΩΣΙΚΑ SU-57
ΟΙ THAAD ΕΝΤΟΠΙΖΟΥΝ ΣΤΟΧΟΥΣ ΣΤΑ 1200 ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ, ΚΤΥΠΟΥΝ ΣΤΑ 200 ΚΑΙ ΣΤΗΝΟΥΝ ΑΣΠΙΔΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΚΑΙ ΤΟΥΣ… ΣΥΜΜΑΧΟΥΣ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΥΡΥΤΕΡΑ· Πώς η Μόσχα εισβάλλει διπλά στην Ευρασία
· Γιατί οι ΗΠΑ απορρίπτουν συγκατοίκηση S-400 και F-35
· Ο ζωτικός χώρος του Ισραήλ, η Κύπρος και η Κρήτη
Πόλεμος πυραυλικών συστημάτων διεξάγεται μεταξύ των ΗΠΑ και της Ρωσίας στην περιοχή μας και ευρύτερα, με εμπλεκόμενο το Ισραήλ, αλλά και την Τουρκία, η οποία, υιοθετώντας την πολιτική του εκκρεμούς, δηλαδή άλλοτε με τη Μόσχα, άλλοτε με τη Δύση και δη το ΝΑΤΟ, ανάβει φωτιές. Η πρόθεση της Άγκυρας για την αγορά και την εγκατάσταση των ρωσικών S-400 επί του εδάφους της και δη στα σύνορα με τη Συρία για να αποτρέπει, εκτός των άλλων, τις από αέρος ενδεχόμενες επιθέσεις του Ισραήλ, προκαλεί σειρά προβλημάτων.

Αναγκάζει, δε, τις ΗΠΑ να ενισχύσουν το Ισραήλ με το σύγχρονο αντιπυραυλικό σύστημα THAAD (Terminal High Attitude Air Defense). Το σκηνικό αυτό δεν αφήνει ανεπηρέαστη την Κύπρο, καθότι δεν συνδέεται μόνο με power games, αλλά και με τα θέματα του αερίου και της ενέργειας γενικότερα, που δημιουργούν συνθήκες σχηματισμού συμμαχιών επί τη βάσει εθνικών συμφερόντων και ουχί συναισθηματισμών.


Ο πόλεμος των πυραύλων
Η πρώτη φορά που το σύστημα αυτό εγκαταστάθηκε εκτός ΗΠΑ ήταν στις 6 Μαρτίου του 2017 στη Νότιο Κορέα, λόγω της κρίσης που ξέσπασε με τη Βόρειο Κορέα. Πριν από μερικές ημέρες περατώθηκε η εκπαίδευση των Ισραηλινών στο THAAD, που διήρκεσε τέσσερεις εβδομάδες. Το εν λόγω αντιπυραυλικό σύστημα μπορεί να εντοπίζει στόχους στα 1200 χιλιόμετρα και να τους εξουδετερώνει στα 200 χιλιόμετρα. Καθ’ ύψος, οι THAAD μπορούν να κτυπούν πυραύλους ώς τα 150 χιλιόμετρα, δηλαδή μπορεί να πλήττουν ό,τι βγαίνει από και ό,τι μπαίνει στην ατμόσφαιρα.
Το Ισραήλ έχει τη δυνατότητα να εξουδετερώνει τις σε βάρος του πυραυλικές επιθέσεις είτε από το Ιράν, που διαθέτει πυραύλους με βεληνεκές 700, 1300, 2000 και 3000 χιλιόμετρα, είτε από άλλες πηγές απειλών. Η Τουρκία διαθέτει μόνον τους πυραύλους “Bora” (Καταιγίδα), με βεληνεκές 250 χιλιόμετρα. Εκτός από τους THAAD, οι Ισραηλινοί έχουν προμηθευτεί και τα F-35.
Ταυτοχρόνως, διαθέτουν και τους Patriot. Διατηρούν σαφή πλεονεκτήματα στην περιοχή και από αμυντικής αποτρεπτικής, αλλά και επιθετικής στρατηγικής άποψης. Το ίδιο το Ισραήλ κατασκευάζει τους πυραύλους Ιεριχώ 1, 2 και 3. Οι τελευταίοι φέρουν πυρηνικές κεφαλές, χωρίς ποτέ να αποδεχθεί το Τελ Αβίβ κάτι τέτοιο. Οι Ιεριχώ 1 σε συμβατικό επίπεδο έχουν βεληνεκές που φτάνει τα 500 χιλιόμετρα και οι Ιεριχώ 2 τα 3.300 χιλιόμετρα, ενώ το βεληνεκές των Ιεριχώ 3 είναι μεταξύ 4.600 και 6.500. Εξ αφορμής της ανεύρεσης του φυσικού αερίου και της συνεργασίας με την Κύπρο και την Ελλάδα, το Ισραήλ έχει από αέρος επεκτείνει τον ζωτικό του χώρο σε μια περιοχή που καλύπτει το FIR Λευκωσίας, ώς την Κρήτη.

Τα ρωσικά Stealth

Την ίδια στιγμή, η Τουρκία τραβά το σχοινί και ισχυρίζεται ότι, εάν οι ΗΠΑ δεν την προμηθεύσουν με F-35, θα στραφεί στη ρωσική αγορά και δη στα υπερσύγχρονα Su-57, που είναι τύπου Stealth, μονοθέσια, με δυο κινητήρες και με τα όπλα τους να είναι εσωτερικά, για να μην εντοπίζονται. Αποτελεί ισάξιο του F-35 μαχητικό, πιο ελαφρύ και πιο φθηνό. Οι ΗΠΑ δεν θα επιτρέψουν τη συνύπαρξη των S-400 με τα F-35, διότι υπάρχει ο κίνδυνος υποκλοπής τεχνολογίας που θα τα καταστήσει ευάλωτα.
Από την άλλην, η αγορά των S-400 και Su-57 επιβάλλει ειδική εκπαίδευση, διότι είναι διαφορετικά τα ρωσικά από τα ΝΑΤΟϊκά οπλικά συστήματα. Οι Αμερικανοί είναι έτοιμοι να επιβάλουν ακόμη και εμπάργκο στην Άγκυρα, που θα σημαίνει μεγάλα προβλήματα στη λειτουργία των ενόπλων δυνάμεών της, παρότι, ως φαίνεται, η Ουάσιγκτον θα θελήσει να γονατίσει την Τουρκία οικονομικά.

Δίκτυο αεράμυνας

Ούτως ή άλλως, οι Ισραηλινοί, στο πλαίσιο των κοινών ασκήσεων με την Κύπρο και την Ελλάδα, χρησιμοποιούν τους TOR M-1, τους Buk S-300 της Κύπρου και τους S-300 που βρίσκονται στην Κρήτη, για να εξοικειωθεί η αεροπορία τους με τα ρωσικά αντιπυραυλικά συστήματα. Από την άλλην, είναι μεγάλη η εμπειρία της Εθνική Φρουράς να εμπλέκεται σε ασκήσεις με 70 F-16, όμοια των τουρκικών.
Είναι, δε, πρόδηλον ότι, η όποια εγκατάσταση των S-400 με ραντάρ που εντοπίζει στόχους στα 600 χιλιόμετρα και διαθέτει μέγιστο βεληνεκές τα 400 χιλιόμετρα, δεν στρέφεται κατά τρόπον αποτρεπτικό μόνον εναντίον της Ελλάδας, αλλά κυρίως σε βάρος του Ισραήλ, που έχει σαφές, στον αέρα, πλεονέκτημα. Γίνεται, δε, αντιληπτόν ότι η Μόσχα επιδιώκει, διά των S-400, να οικοδομήσει ένα δίκτυο αεράμυνας σε κρίσιμες από στρατηγικής σημασίας περιοχές.
Έχει ήδη πωλήσει S-400 στην Ινδία, η οποία τους έχει εγκαταστήσει στα σύνορά της με την Κίνα και το Πακιστάν, ενώ δύο κομμάτια των εν λόγω ρωσικών πυραύλων έχει προμηθευτεί και η Κίνα. Για τους Ρώσους δεν έχει σημασία μόνον η πώληση, αλλά και τα ανταλλακτικά, καθώς και η συντήρηση και η συλλογή πληροφοριών, όπως και η συνεργασία τόσο με την Ινδία, η οποία είναι καλός πελάτης της Μόσχας, όσο και με την Κίνα.
Οι Ρώσοι έχουν ήδη αναπτύξει το αντιπυραυλικό σύστημα των S-300 και στη Λατάκεια της Συρίας, αποκτώντας σοβαρό πλεονέκτημα στην αντιπυραυλική και αντιαεροπορική ομπρέλα της περιοχής. Έχουμε, δηλαδή, μια Ρωσία, η οποία εισβάλλει στον χώρο της Ευρασίας μέσω των αγωγών του φυσικού αερίου, με την προσδοκία να φτάσει ώς την Ν. Κορέα, την Ιαπωνία και την Κίνα, αλλά και εξοπλιστικά, μέσω των S-400. Οι αγωγοί σχετίζονται με την ασφάλεια. Εκείνο, βεβαίως, που έχει σημασία για τη Μόσχα είναι ότι, με την πώληση των S-400 στην Τουρκία, μπαίνει σε μια μεγάλη ΝΑΤΟϊκή και δη αμερικανική αγορά, που δεν της ανήκει.

Οι επιλογές της Μόσχας

Η Κύπρος διαθέτει TOR-M1 και Buk, οι τελευταίοι έχουν βεληνεκές 40 χιλιόμετρα. Καλύπτουν, δε, και τις Βρετανικές Βάσεις, οι οποίες δεν διαθέτουν αντιαεροπορικά αντιπυραυλικά συστήματα. Βεβαίως, υπάρχουν εναλλακτικές επιλογές αμύνης μέσω του ΝΑΤΟϊκού στόλου που βρίσκεται στην περιοχή. Είναι, δε, σαφές ότι, οι Αμερικανοί θα ήθελαν να απαλλαγεί η Κύπρος από ρωσικά εξοπλιστικά συστήματα. Όμως, αφενός, υπάρχει αμερικανικό εμπάργκο πώλησης όπλων σε βάρος ημών και, αφετέρου, η Ρωσία είναι μια χώρα που βοηθά στο Συμβούλιο Ασφαλείας την Κυπριακή Δημοκρατία, παρότι δεν το πράττει αυτό από «αγάπη» και μόνο, αλλά ένεκα σκοπιμοτήτων και της εξυπηρέτησης των δικών της εθνικών συμφερόντων. Είναι, μάλιστα, χαρακτηριστικό το γεγονός ότι δεν έχει εμπλακεί στη δική μας υπόθεση των ενεργειακών οικοπέδων, επειδή τα συμφέροντά της είναι πολύ μεγαλύτερα με την Τουρκία σε επίπεδο Turkish Stream και σε αυτό της εγκατάστασης του ατομικού αντιδραστήρα στο Άκιουγιου.

Η ανταγωνιστικότητα των αγωγών

Η Μόσχα θεωρεί, εκ των πραγμάτων, ως ανταγωνιστικό τον EastMed και το τερματικό στο Βασιλικό. Η δε Τουρκία ήθελε και θέλει τον αγωγό προς τα δικά της παράλια, διότι έτσι κερδίζει τα πλεονεκτήματα που εμείς θα αποκτήσουμε εντός της ΕΕ από τον EastMed ή το τερματικό. Γι’ αυτόν και μόνο τον λόγο θα έπρεπε να είχε απορριφθεί η προς Τουρκία επιλογή, διότι είναι ως να εκχωρείς το φυσικό αέριο και την αναβαθμισμένη γεωπολιτική σου θέση στην Τουρκία, αντί να τη χρησιμοποιείς για δικό σου όφελος σε μια συμμαχία με το Ισραήλ και με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, καθώς και με τις ΗΠΑ. Συνεπώς, δεν είναι η Κύπρος που αποστρέφεται τη Μόσχα, αλλά είναι ρωσική επιλογή να παίζει με την Τουρκία, χωρίς να έχει μαζί μας ένα συμμαχικό ρόλο, όπως αυτόν της Γαλλίας, του Ισραήλ ή ακόμη και των ΗΠΑ, με τις οποίες οι σχέσεις μας είναι βελτιωμένες προς το καλύτερο, λόγω, εκτός των άλλων:
1. Των κακών σχέσεων της Τουρκίας με τις ΗΠΑ.
2. Των κακών σχέσεων της Τουρκίας με το Ισραήλ, το οποίο θεωρούν οι ΗΠΑ ως τον πλέον αξιόπιστο σύμμαχό τους. Εξ ου και η παροχή σύγχρονων εξοπλιστικών προγραμμάτων.

Δέσιμο συμφερόντων

Ο στόχος μας ως Κυπριακής Δημοκρατίας είναι διπλός: Η διασφάλιση της Κυπριακής Δημοκρατίας και η εκμετάλλευση του φυσικού αερίου. Μόνοι μας, λόγω μικρού μεγέθους και έλλειψης ισχύος, αδυνατούμε. Χρειαζόμαστε συμμάχους. Υπό αυτές τις συνθήκες, όπως δηλαδή έχουν αναλυθεί, θα ήταν άσοφο για την κυπριακή Κυβέρνηση να μην επιδιώξει την ενίσχυση των συμμαχικών της σχέσεων κυρίως με το Ισραήλ, αλλά και με τον παγκόσμιο ηγεμόνα, δηλαδή τις ΗΠΑ, κατά τρόπον ώστε τα συμφέροντά μας να δεθούν και να ταυτιστούν έτσι ώστε, ακόμη και αν βελτιωθούν οι σχέσεις Τουρκίας-ΗΠΑ, να μην επηρεαστούν οι δικές μας με την Ουάσιγκτον. Όταν σου κλείνει το μάτι μια περιφερειακή δύναμη, όπως το Ισραήλ, με παγκόσμια εμβέλεια, έχεις, άραγε, δικαίωμα να της γυρίζεις την πλάτη;
Σημερινή

Ο Σάββας Καλεντερίδης γεννήθηκε στη Βέργη Σερρών το 1960. Το 1977 εισήλθε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, από την οποία αποφοίτησε το 1981, ως ανθυπίλαρχος. Υπηρέτησε σε διάφορες μονάδες των τεθωρακισμένων και των καταδρομών και σε κρίσιμες θέσεις στο εξωτερικό. Το Μάρτιο του 2000, ενώ φοιτούσε στην Ανωτάτη Σχολή Πολέμου, παραιτήθηκε από τις τάξεις του Ελληνικού Στρατού, με το βαθμό του αντισυνταγματάρχη. Από το φθινόπωρο του 2000 ίδρυσε και διευθύνει τον εκδοτικό οίκο Ινφο-Γνώμων. Με το ψευδώνυμο Κώστας Νικοπολίδης μετέφρασε από τα τουρκικά και επιμελήθηκε την έκδοση του βιβλίου "Κράτος συμμορία", Εκδόσεις Τουρίκη, ενώ μετέφρασε από τα τουρκικά και την "Έκθεση Σουσουρλούκ", που συμπεριλήφθηκε στο ομώνυμο βιβλίο των Εκδόσεων Α.Α. Λιβάνη. Σε συνεργασία με το ίδρυμα "Φίλοι Λαογραφικού Μουσείου Μέλπως Μερλιέ" συμμετείχε και προλόγισε την έκδοση του διπλού CD "Τραγούδια του Πόντου, Ηχογραφήσεις του 1930" και του CD "Τραγούδια από τις παράλιες πόλεις του Πόντου και της Μικράς Ασίας". Επιμελήθηκε επίσης της έκδοσης του δίτομου έργου "Ανάλυση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, Μύθος και πραγματικότητα", του βιβλίου "Οι μειονότητες στην Τουρκία" και των ιστορικών ταξιδιωτικών οδηγών "Κάτω Ιταλία - Μεγάλη Ελλάδα", "Σικελία", "Ρόδος - Σύμη - Καστελόριζο - Καρία - Λυκία", "Χίος - Σμύρνη", "Βουλγαρία - Ανατολική Ρωμυλία", "Καππαδοκία - Κεντρική Ανατολία" και "Κωνσταντινούπολη - Μαρμαράς". Έγραψε τους ιστορικούς ταξιδιωτικούς οδηγούς "Κοζάνη, στην αγκαλιά των βουνών", "Ιωνία, Σάμος - Έφεσος - Μίλητος - Πριήνη", "Δυτικός Πόντος, Βιθυνία - Παφλαγονία" και "Ανατολικός Πόντος, Κοτύωρα - Κερασούντα - Τραπεζούντα - Αργυρούπολη - Καρς". Αναλύσεις και άρθρα του Σάββα Καλεντερίδη, με κύριο θέμα την Τουρκία και άλλα περιφερειακά ζητήματα, έχουν δημοσιευθεί στις εφημερίδες "Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία" και "Παρόν" και στα περιοδικά "Άμυνα και διπλωματία", "Απόρρητο Δελτίο" και "Διπλωματία".

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός2 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO3 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή