Ακολουθήστε μας

Ιστορία - Πολιτισμός

Υπόθεση Novartis: Νέα επιστολή «βόμβα» του αντεισαγγελέα Αγγελή

Δημοσιεύτηκε στις

areios_pagos01-mesa

Παναγιώτης Τσιμπούκης

Κατηγορεί την εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ξένη Δημητρίου ότι ουδόλως ερεύνησε τις καταγγελίες του αλλά τις έθεσε στο αρχείο για περίπου 5 μήνες μέχρι το δημοσίευμα από το ΘΕΜΑ – Ο πανίσχυρος «Ρασπούτιν» είναι μέλος της κυβέρνησης και διορίζει «παιδιά και νύφες» ατόμων στις ανώτατες βαθμίδες της Δικαιοσύνης – Τι γράφει ο αντεισαγγελέας Αγγελής για τον υπουργό Δικαιοσύνης Μιχάλη Καλογήρου και τι καταλογίζει στην Ελένη Τουλουπάκη

Κόλαφος είναι για την Κυβέρνηση –ειδικά για τον Μιχάλη Καλογήρου και τον περιβόητο Ρασπούτιν – και  την   Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ξένη Δημητρίου η σημερινή ανακοίνωση του ελεγχόμενου από χθες αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Αγγελή, ο οποίος ήταν επόπτης και συντονιστής   της Εισαγγελίας Διαφθοράς επικεφαλής της οποίας είναι η Ελένη Τουλουπάκη και παραιτήθηκε.
Ενήμερος ήταν ο υπουργός Δικαιοσύνης Μιχάλης Καλογήρου για «τον δικονομικώς στραβό δρόμο», που είχε λάβει η ανακριτική πορεία της υπόθεσης NOVARTIS, αλλά και για το εν γένει «αλαλούμ», που επικρατούσε στην λεγομένη «Εισαγγελία καταπολέμησης διαφθοράς»» και για όσα συνέβησαν στην Βιέννη, επισημαίνει ο κ Αγγελής.

Ο Ρασπούτιν

Αναφερόμενος στον γνωστό  ως Ρασπούτιν, ο κ. Αγγελής αναφέρει, μεταξύ των άλλων, ότι «μετά την σε βάρος μου διάδοση χαλκευμένων πληροφοριών και την προσπάθεια δημιουργίας   σκευωρίας  εναντίον μου (ότι δήθεν αρνήθηκα να παραλάβω σημαντικά αποδεικτικά στοιχεία σε «στικάκι» για την υπόθεση NOVARTIS), από πρόσωπο που στον χώρο της δικαιοσύνης είναι γνωστό ως «Ρασπούτιν» και μετά από την προσπάθεια «αποδόμησης»  της προσωπικότητάς μου από φιλικά προς τον κ. Ρασπούτιν ΜΜΕ» και συνεχίζει: «στον χώρο της ανώτατης δικαιοσύνης, όλοι γνωρίζουν ποιος κρύπτεται πίσω από το όνομα Ρασπούτιν, πλην όμως φοβούνται να τον  κατονομάσουν για ευνόητους λόγους».  

Ακόμη, για το Ρασπούτιν αναφέρει ο κ. Αγγελής: «στο εύλογο ερώτημα, ποιος τέλος πάντων είναι ο «πανίσχυρος κ. Ρασπούτιν» παρακαλώ τον συνάδελφό μου κ. Δασούλα, να αναζητήσει την πορεία και την κατάληξη της σχετικής ποινικής έρευνας που έχει διαταχθεί, από την κα Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Στο βαθμό πάντως που μου το έχει γνωστοποιήσει  (το όνομα) η κα Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου (όταν ήμουν το πλέον «αγαπημένο της παιδί στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου» και οι απόψεις μας ταυτίζονταν, μέχρι βαθμού παρεξηγήσεως, ότι δηλαδή δεν ήμουν μόνο το αγαπημένο της, αλλά και το «υπάκουο παιδί της»), αυτός είναι μέλος της κυβέρνησης και έχει την δυνατότητα να διορίζει «παιδιά και νύφες» ατόμων που βρίσκονται στις ανώτερες βαθμίδες της δικαιοσύνης, «ενδεχομένως δε και ατόμων της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου».  

Στην Ελένη Τουλουπάκη καταλογίζει δικονομικές παραβάσεις και επιδίωξη  άσκησης ποινικής δίωξης τύπου «όπως- όπως – τύπου fast track», σημειώνοντας ενδεικτικά ότι προέβη σε  «δημιουργία απόλυτων ακυροτήτων»  με   στην λήψη ενόρκων καταθέσεων, ως μη έδει, αφού στη συνέχεια η ίδια θα επικύρωνε ως επόπτης τις δικές της δικονομικές ενέργειες «ως υφισταμένη του εαυτού της»» και για « προειλημμένη απόφασή» για άσκηση ποινική δίωξης τύπου ««όπως- όπως – τύπου fast track», χωρίς την προηγούμενη τήρηση  του άρθρου 239 ΚΠΔ».   

Στο συρτάρι της κυρίας Δημητρίου

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο κ. Αγγελής οι καταγγελίες του  «ουδόλως ερευνήθηκαν από την κα Εισαγγελέα Αρείου Πάγου, τέθηκαν δε στο Αρχείο (γιατί άραγε), όπου παρέμειναν για πέντε περίπου μήνες και θα παρέμειναν «στον αιώνα τον άπαντα», εάν δεν ερχόταν ένα δημοσίευμα  εφημερίδος (σ.σ. : Πρώτο ΘΕΜΑ) να ταράξει «τον μακάριο ύπνο τους»».
  

Όμως, ο κ. Αγγελής για πολλοστή φορά στην ανακοίνωσή του τραβάει το χαλί της κυρίας Δημητρίου λέγοντας ότι αυτά που αναφέρει η κυρία Τουλουπάκη στην αναφορά της περί αντιγραφής αρχείων από τον υπολογιστή της Εισαγγελίας Διαφθοράς έγινε με την έγκριση της κυρία Δημητρίου. Υπογραμμίζει συγκεκριμένα ο κ. Αγγελής: ««πράγματι αντέγραψα το Αρχείο της «Εισαγγελίας Διαφθοράς», με την έγκριση όμως και εν γνώσει της κας Εισαγγελέως Αρείου Πάγου. Τούτο αποφασίστηκε, προκειμένου «να βρεθεί άκρη στο αλλαλούμ», που επικρατούσε στην Εισαγγελία διαφθοράς και ύστερα από συγκεκριμένες αντιφάσεις της διευθύνουσας αυτήν, σε συγκεκριμένες υποθέσεις (για τις οποίες φυσικά και θα καταθέσω ενόρκως)».

 Διαβάστε την ανακοίνωση του αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Αγγελή προς τον Τύπο και τα ΜΜΕ:

«Επειδή κατά τις τελευταίες ημέρες εγράφησαν και ακούστηκαν πολλά   αναληθή, σχετικώς με την  εμπλοκή του ονόματός μου στην έρευνα της υπόθεσης NOVARTIS, γνωστοποιώ προς αποκατάσταση της αλήθειας, αλλά και προς διαφύλαξη της επαγγελματικής και προσωπικής τιμής και υπόληψής μου, αλλά και προς ενημέρωση του μέσου Έλληνα πολίτη, ο οποίος ευλόγως παρακολουθεί τα συμβαίνοντα στο χώρο της δικαιοσύνης,  τα παρακάτω:

         1) όλες μου οι ενέργειες σχετικά  με την υπόθεση NOVARTIS  έγιναν στα πλαίσια των υπηρεσιακών μου καθηκόντων, υπό την εποπτεία και τον έλεγχο της   Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου κας Ξένης ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, την οποία ενημέρωνα σχεδόν επί καθημερινής βάσεως για τις ενέργειές μου, για την πορεία των ερευνών  και για τις άστοχες δικονομικές ενέργειες των διενεργούντων την ποινική έρευνα εισαγγελικών λειτουργών. Όλα τα παραπάνω γινόταν με βάση την αρχή της ιεραρχίας που διέπει τον Εισαγγελικό θεσμό δηλαδή, εγώ επόπτευα κατά νόμο, ενώ ταυτόχρονα ήμουν και «εποπτευόμενος» κατά νόμο, από την κα Εισαγγελέα Αρείου Πάγου. Με απλά λόγια, ένας «αντί», έστω και του Αρείου Πάγου, δεν «κάνει του κεφαλιού του», διότι κάθε πράξη του θεωρείται νομικώς ότι είναι πράξη της Εισαγγελίας, όπου υπηρετεί.

         2) Από κοινού  με την κα Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κα Ξένη ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ και στα πλαίσια των καθηκόντων μας, είχαμε ενημερώσει  τον κ. Υπουργό Δικαιοσύνης κ. Μιχάλη ΚΑΛΟΓΗΡΟΥ, σχετικά με «τον δικονομικώς στραβό δρόμο», που είχε λάβει η ανακριτική πορεία της υπόθεσης NOVARTIS, αλλά και για το εν γένει «αλαλούμ», που επικρατούσε στην λεγομένη «Εισαγγελία καταπολέμησης διαφθοράς», λόγω της ανεπάρκειας των διενεργούντων αυτήν (έρευνα NOVARTIS). Του προτείναμε  νομικές λύσεις προς επίλυση του προβλήματος, που όμως χρειαζόταν πολιτική απόφαση (ενδεικτικώς: συγχώνευση – ενσωμάτωση της Εισαγγελίας διαφθοράς, στην Εισαγγελία Οικονομικού εγκλήματος),   

       3) αμέσως μετά την επιστροφή μου από την «δικαστική συνεργασία» της Βιέννης, στην οποία σημειωτέον συμμετείχα ύστερα από επιμονή της κας Εισαγγελέως Αρείου Πάγου, προκειμένου να μάθει  από εμένα «τι τέλος πάντων γίνεται με τη NOVARTIS»  Αρχές Δεκεμβρίου 2018, αντί της γραπτής αναφοράς που υποβάλλεται (εκ του νόμου και της πρακτικής)  μετά από κάθε διεθνή δικαστική ενέργεια, ενημέρωσα προσωπικώς, εκτός από την κα Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και τον ίδιο τον Υπουργό Δικαιοσύνης κο Μιχάλη ΚΑΛΟΓΗΡΟΥ, με κάθε λεπτομέρεια για ότι έλαβε χώρα (ενν. στη  Βιέννη) και τα οποία έχω αναφέρει στην από 7-1-2019 αναφορά μου,

      4) Μετά την σε βάρος μου διάδοση χαλκευμένων πληροφοριών και την προσπάθεια δημιουργίας   σκευωρίας  εναντίον μου (ότι δήθεν αρνήθηκα να παραλάβω σημαντικά αποδεικτικά στοιχεία σε «στικάκι» για την υπόθεση NOVARTIS), από πρόσωπο που στον χώρο της δικαιοσύνης είναι γνωστό ως «Ρασπούτιν» και μετά από την προσπάθεια «αποδόμησης»  της προσωπικότητάς μου από φιλικά προς τον κ. Ρασπούτιν ΜΜΕ, με την  από 7-1-2019 αναφορά μου προ την   Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κα Ξένη Δημητρίου, υπέβαλα για λόγους ευθιξίας την παραίτησή μου,  ως επόπτης και συντονιστής   του έργου των Εισαγγελέων Οικονομικού Εγκλήματος και Εγκλημάτων Διαφθοράς, τονίζοντας προς κάθε κατεύθυνση ότι «εγώ δεν πρόκειται να πάω στη φυλακή, φορτώνοντας μου τα λάθη της έρευνας  NOVARTIS». Σημειωτέον δε ότι στον χώρο της ανώτατης δικαιοσύνης, όλοι γνωρίζουν ποιος κρύπτεται πίσω από το όνομα Ρασπούτιν, πλην όμως φοβούνται να τον  κατονομάσουν για ευνόητους λόγους.  Σημειωτέον επίσης ότι, η  υπόθεση NOVARTIS αποτελεί ένα υπαρκτό – Διεθνές οικονομικό και Νομικό σκάνδαλο, στο οποίο έχουν διαπραχθεί (κατά την δικαστική μου κρίση), σοβαρά ποινικά αδικήματα,  

     5) Στην από 7-1-2019 αναφορά μου προς την Εισαγγελέα Αρείου Πάγου κα Ξένη ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ,  κατέγραφα, όσα και προφορικώς γνώριζε ήδη  αυτή, αφού σημειωτέον ενημερωνόταν για  τα πάντα από εμένα στα πλαίσια της ιεραρχικής από αυτήν εποπτείας,  ανά πάσα στιγμή και με κάθε λεπτομέρεια, τόσο για τον τρόπο και την πορεία της έρευνας, όσο  και την λειτουργία της Εισαγγελία διαφθοράς. Συγκεκριμένα ανέφερα ΚΑΙ  γραπτώς (κατά λέξη) ότι «… η Εισαγγελέας Διαφθοράς  αμφισβητεί τις οδηγίες και συστάσεις, που τις απευθύνω ως επόπτης, όπως π.χ. να περαιώσει το ταχύτερο δυνατόν, την εκκρεμότητα, που υπάρχει από συστάσεως της υπηρεσίας (2013) στην οποία προΐσταται ή να καλεί σε εξηγήσεις μετά το πέρας των δικογραφιών που σχηματίζει, όσα άτομα θεωρεί ως υπόπτους (κατ΄ άρθρο 31 ΚΠΔ), επιπλέον δε αμφισβητεί το δικαίωμά μου ως επόπτη, να λαμβάνω γνώση των ουσιαστικών στοιχείων των υπό έρευνα δικογραφιών….», με αποτέλεσμα να πληροφορούμαι την πορεία των υποθέσεων που θεωρητικώς επόπτευα, από τις διαρροές που γινόταν προς τα ΜΜΕ (ελπίζω να μην μου αποδοθούν και αυτές οι διαρροές),

     6) Προς διευκόλυνση του έργου του κ. Πεπόνη, στον οποίο είχε ανατεθεί η διερεύνηση   (όπως πίστευα) των καταγγελλομένων (π.χ. περιπτώσεις εκκρεμότητας από 20 2013)  υπέβαλα συμπληρωματικώς την από 21-2-2019 αναφορά και ζήτησα να εξεταστώ και ως μάρτυρας, αν χρειαστεί. Στην εν λόγω αναφορά κατέγραφα,   όσα  είχα ήδη εκθέσει, προφορικώς στην κα Εισαγγελέα Α.Π., ως «εποπτευόμενος» από αυτήν), καθώς και όσα παράτυπα και παράνομα είχαν υποπέσει στην αντίληψή μου, όπως είχα υποχρέωση εκ του νόμου (άρθρο 37 κπδ). Ενδεικτικώς ανέφερα  για τις εκκρεμότητες από τα έτη 2013 (έτος ιδρύσεως της Εισαγγελίας διαφθοράς) μέχρι και 2018 (με συγκεκριμένα Α.Β. Μ.)  και ότι   (κατά λέξη) «…  οι ασχολούμενοι με την έρευνα εισαγγελείς διαφθοράς διέπραξαν λάθη και  σφάλματα ανακριτικής τακτικής, για τα οποία κατά την άποψη μου δέον να ελεγχθούν πειθαρχικώς. Τέτοια λάθη και σφάλματα είναι: α) η θέση του μετέπειτα κατηγορουμένου Νικολάου ΜΑΝΙΑΔΑΚΗ, σε καθεστώς προστασίας, παρά την ύπαρξη δυο προκαταρκτικών εξετάσεων εναντίον του και παρά το γεγονός ότι, αναφέρεται ως εμπλεκόμενος – ύποπτος στις έστω και παράτυπες πληροφορίες των Αμερικανικών Αρχών,  β) η μη αναγραφή αριθμού πρωτοκόλλου στα εισερχόμενα έγγραφα των Αμερικανικών Αρχών, (γεγονός που επιτρέπει την «προσθαφαίρεση» εγγράφων), γ) η μη συνέχιση της νόμιμης Δικαστικής Συνδρομής   και η χωρίς λόγο και αιτία παύση αυτής (ενδεικτικώς: ουδέποτε ζητήθηκαν νομοτύπως οι καταθέσεις των μαρτύρων ενώπιον της Αμερικανικής δικαιοσύνης), δ) η μη διενέργεια (εν ανάγκη) συντονιστικών συναντήσεων στα πλαίσια της EUROJUST , αλλά αντ΄ αυτών οι αμφιβόλου νομιμότητας (και χάριν αναψυχής),  άτυπες συναντήσεις, χωρίς αυτές να προβλέπονται από το νόμο και   χωρίς την τελική λήψη κάποιου συγκεκριμένου νόμιμου αποδεικτικού στοιχείου, ε) η μη διερεύνηση κρίσιμων πληροφοριών, που έστω και παράτυπα δόθηκαν από τις Αμερικανικές Αρχές (π.χ. δεν διερευνήθηκαν κατονομαζόμενες εταιρείες και τουριστικά γραφεία, που εμπλεκόταν σε νομιμοποίηση παρανόμου  χρήματος, ούτε και συγκεκριμένοι τραπεζικοί λογαριασμοί), στ) η δημιουργία απόλυτων ακυροτήτων  με τη συμμετοχή της προϊσταμένης Εισαγγελέως διαφθοράς κας Ελένης ΤΟΥΛΟΥΠΑΚΗ στην λήψη ενόρκων καταθέσεων, ως μη έδει, αφού στη συνέχεια η ίδια θα επικύρωνε ως επόπτης τις δικές της δικονομικές ενέργειες «ως υφισταμένη του εαυτού της», ζ)η προειλημμένη απόφασή των για άσκηση ποινική δίωξης τύπου «όπως- όπως – τύπου fast track», χωρίς την προηγούμενη τήρηση  του άρθρου 239 ΚΠΔ,  η) η  κατάτμηση της δικογραφίας και η τμηματική αυτής εξέταση, αφού κάτι τέτοιο αποδυναμώνει την συγκέντρωση των αποδεικτικών στοιχείων, δημιουργεί αρνητικούς συνειρμούς για την έρευνα της συγκεκριμένης υπόθεσης, αλλά και την δικαιοσύνη εν γένει,  θ)η γνωστοποίηση στοιχείων στον τύπο, από όπου και εγώ ελάμβανα γνώση, για την πορεία της δικογραφίας,

   7) από ότι γνωρίζω οι  καταγγελίες μου  ουδόλως ερευνήθηκαν από την κα Εισαγγελέα Αρείου Πάγου, τέθηκαν δε στο Αρχείο (γιατί άραγε), όπου παρέμειναν για πέντε περίπου μήνες και θα παρέμειναν «στον αιώνα τον άπαντα», εάν δεν ερχόταν ένα δημοσίευμα  εφημερίδος να ταράξει «τον μακάριο ύπνο τους». Σημειωτέον δε ότι, η δημοσιοποίηση αφορά απειροελάχιστα στοιχεία, από όσα αναγράφονται στις αναφορές μου. Ταυτόχρονα δε, οι πρωταρχικώς υπαίτιοι για την θέση των δικογραφιών στο Αρχείο, «νίπτοντας τας χείρας των», η μεν μια διέταξε ποινική έρευνα κατ΄ άρθρο 35 κπδ, ο δε άλλος (υπουργός Δικαιοσύνης κος Μιχάλης ΚΑΛΟΓΗΡΟΥ) διέταξε πειθαρχική έρευνα εναντίον μου  (διερωτώμαι, ποιο πειθαρχικό  αδίκημα φέρεται ότι διέπραξα). Και όλα αυτά γιατί,  είχα το σθένος να πράξω το καθήκον μου, όπως επιβάλλει ο νόμος και η συνείδησή μου, να αναφέρω δηλαδή  κατ΄ άρθρο   37 ΚΠΔ  , όπως είχα υποχρέωση, παρανομίες που υπέπεσαν στην αντίληψή μου κατά την ενάσκηση των καθηκόντων μου, χωρίς να υπολογίζω τις συνέπειες και τις δυσκολίες, που από την εμπειρία μου γνώριζα ότι θα ακολουθήσουν. Ενώ διερωτώμαι ταυτόχρονα: δεν θα είχα παραβεί το καθήκον της υπηρεσίας μου, εάν είχα παραλείψει να υποβάλλω τις από 7-1-2019 και 21-2-2019 αναφορές μου (την συνείδησή μου σίγουρα θα την είχα παραβιάσει);

        8) Εκτιμώ την έστω και την εκ των υστέρων  «ευαισθησία» αυτών που διέταξαν «την πολύπλευρη ποινική έρευνα» και την πειθαρχική εναντίον μου έρευνα, διερωτώμαι όμως,  όχι μόνον ως Εισαγγελικός λειτουργός, αλλά ως απλός πολίτης, θα επιδείξουν την ίδια ευαισθησία και έναντι αυτών, που έθεσαν τις καταγγελίες μου στο Αρχείο και προπάντων  για το περιεχόμενο των καταγγελιών μου;

   9) από τα ΜΜΕ πληροφορήθηκα ότι, μου αποδίδεται η «παράνομη πράξη» (και μάλιστα ύστερα από όψιμη αναφορά εναντίον μου, που συνειρμικά με οδηγεί στον κ. Ρασπούτιν) ότι ελέγχομαι για «παράνομη αντιγραφή Αρχείων της κας Τουλουπάκη». Επί του θέματος αυτού η πραγματικότητα είναι η παρακάτω:  πράγματι αντέγραψα το Αρχείο της «Εισαγγελίας Διαφθοράς», με την έγκριση όμως και εν γνώσει της κας Εισαγγελέως Αρείου Πάγου. Τούτο αποφασίστηκε, προκειμένου «να βρεθεί άκρη στο αλλαλούμ», που επικρατούσε στην Εισαγγελία διαφθοράς και ύστερα από συγκεκριμένες αντιφάσεις της διευθύνουσας αυτήν, σε συγκεκριμένες υποθέσεις (για τις οποίες φυσικά και θα καταθέσω ενόρκως). Κατά την πρωία που μετέβην προς διενέργεια συγκεκριμένης υπηρεσιακής  πράξεως στην «Εισαγγελία διαφθοράς» συνοδευόμενος από τρίτο πρόσωπο, βρήκα νεαρό άτομο,  που όπως μου γνωστοποίησε ήταν ο γιος της εκεί ευρισκόμενης γραμματέως και που «ήταν μέσα στον υπολογιστή και έπαιζε» όπως μου είπε.  Είναι ευνόητο όμως ότι, ο εν λόγω νεαρός είχε πρόσβαση σε όλα τα στοιχεία του Αρχείου, αφού αυτό τηρείται χωρίς καμιά ασφάλεια και σε μορφή απλού WORD, με αποτέλεσμα να είναι δυνατή η ανά πάσα στιγμή τροποποίηση, των τηρουμένων στοιχείων. Αφού  σήκωσα το νεαρό από την καρέκλα, διερεύνησα τις σχετικές εγγραφές για την υπόθεση  NOVARTIS. Τις «αταξίες και ακαταλαβίστικες ενέργειες» που διαπίστωσα, τις αντέγραψα σε «στικάκι» και τις ανέφερα  γραπτώς στις σελίδες 11 έως και 14 της από 21-2-2019 αναφοράς μου προς την κα Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Είναι λοιπόν πλέον ή βέβαιον ότι, τις σελίδες αυτές (11 έως και 14)  της αναφοράς μου θέλουν να ακυρώσουν, όσοι  προσπαθούν να θεμελιώσουν δήθεν ποινική ευθύνη μου από την «παράνομη αντιγραφή του Αρχείου της κας Τουλουπάκη». Όσον για τον φόβο που πιθανόν να διακατέχει κάποιους, υποψιαζόμενοι ότι, ενδεχομένως να ερεύνησα και υποθέσεις που έχουν τεθεί στο Αρχείο και την αιτιολογία αυτών, ουδέν αναφέρω προς το παρόν, πέρα του ότι, όπως προφορικώς ενημέρωσα την κα Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου «καλό είναι να επανεξεταστεί η αιτιολογία, ‘όσων υποθέσεων τέθηκαν στο Αρχείο»,

   9)στο εύλογο ερώτημα, ποιος τέλος πάντων είναι ο «πανίσχυρος κ. Ρασπούτιν» παρακαλώ τον συνάδελφό μου κ. Δασούλα, να αναζητήσει την πορεία και την κατάληξη της σχετικής ποινικής έρευνας που έχει διαταχθεί, από την κα Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Στο βαθμό πάντως που μου το έχει γνωστοποιήσει  (το όνομα) η κα Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου (όταν ήμουν το πλέον «αγαπημένο της παιδί στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου» και οι απόψεις μας ταυτίζονταν, μέχρι βαθμού παρεξηγήσεως, ότι δηλαδή δεν ήμουν μόνο το αγαπημένο της, αλλά και το «υπάκουο παιδί της»), αυτός είναι μέλος της κυβέρνησης και έχει την δυνατότητα να διορίζει «παιδιά και νύφες» ατόμων που βρίσκονται στις ανώτερες βαθμίδες της δικαιοσύνης, «ενδεχομένως δε και ατόμων της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου»,  

     10)Αναμένοντας το επόμενο  (τρίτο εναντίον μου)  κτύπημα   του «κ.  Ρασπούτιν», επικαλούμαι προς απόδειξη της αλήθειας όλων των παραπάνω τα έγγραφα τα οποία αναγράφω  στις από 7-1-2019 και 21-2-2019 αναφορές μου.   Παρακαλώ επίσης τον διενεργούντα την έρευνα κ. συνάδελφό μου να καλέσει ως μάρτυρες την κα Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου  και τον κ. Υπουργό  Δικαιοσύνης και σε περίπτωση άρνησής των όσων αναφέρω παραπάνω  παραπάνω, να μας εξετάσει κατ΄ αντιπαράσταση,  

    11)Η παρούσα ανακοίνωση φέρει την υπογραφή μου, δεν προέρχεται «από κύκλους ή τετράγωνα» (όπως συνήθως γίνεται)  αποσκοπεί δε  στο να πληροφορηθεί  και ενημερωθεί ο μέσος Έλληνας πολίτης,  την αλήθεια σχετικά με την έρευνα, της συγκεκριμένης υπόθεσης, εν όψει της πολιτικής και ενδεχομένως κομματικής θεώρησης των πραγμάτων. Σκοπός της εν λόγω ανακοίνωσης είναι επίσης να γίνει γνωστό «πόσο δύσκολη είναι η απονομή της δικαιοσύνης στα ανώτερα κλιμάκια», καθώς και «πόσο και με ποιους, πρέπει να παλέψει»  ένας αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, για να μην παρανομήσει.

   12)Προς άρση κάθε παρεξηγήσεως θέλω να διευκρινίσω ότι δεν στρέφομαι προσωπικώς  εναντίον οποιουδήποτε συναδέλφου μου (όπως γίνεται προσπάθεια από πολλούς  να παρουσιαστεί).  Απλώς καταγγέλλω πράξεις,  το γεγονός δε ότι, ορισμένες από αυτές ενδεχομένως να αφορούν και κάποιους φίλους και αγαπητούς από χρόνια συναδέλφους, νυν ή και πρώην,  δεν νομίζω ότι μου δίνουν το δικαίωμα να σιωπήσω, αφού  «φίλος με ο συνάδελφος, φιλτάτη όμως η αλήθεια». Επιπλέον δε οφείλω και στην συγκεκριμένη περίπτωση (NOVARTIS)να τηρήσω τον όρκο που έχω δώσει πριν τριάντα έξι (36) χρόνια, ήτοι «να τηρώ το σύνταγμα και τους νόμους και να εκτελώ τιμίως και ευσυνειδήτως τα καθήκοντά μου»

   Παρακαλώ τα  έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης, να δημοσιεύσουν την παρούσα ανακοίνωση,

Αθήνα 12-6-2019

Ιωάννης ΑΓΓΕΛΗΣ

Αντεισαγγελέας Αρείου Πάγου 


Καλογήρου: Δεν ενημερώθηκα από τον κ.Αγγελή για τη Novartis

Αρνείται ο υπουργός Δικαιοσύνης Μιχάλης Καλογήρου ότι είχε ενημερωθεί από τον αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου και τέως επόπτη και συντονιστή της Εισαγγελίας Διαφθοράς Ιωάννη Αγγελή για τα τεκταινόμενα στην υπόθεση της NOVARTIS και αποδέχεται μόνο ότι ο κ. Αγγελής του ανάφερε απλώς την «προσωπική του νομική άποψη σχετικά με τη μελλοντική συγχώνευση των ειδικών εισαγγελιών» και την άποψή του για σχετικά δημοσιεύματα του Τύπου.

Νίπτει τας χείρας του ο υπουργός Δικαιοσύνης μετά το σάλο που έχει ξεσπάσει για τους δικαστικο-πολιτικούς χειρισμούς στην υπόθεση της φαρμακοβιομηχανίας και επιχειρεί, ούτε λίγο ούτε πολύ, να περάσει το μήνυμα ότι τα λεγόμενα του κ. Αγγελή στην σημερινή ανακοίνωσή του, δεν ανταποκρίνονται στα πραγματικά γεγονότα και ουδέποτε εκείνος είχε ενημερωθεί σχετικά, όπως υποστηρίζει ο αντεισαγγελέας τιυ Αρείου Πάγου.

Σε δήλωσή του ο κ. Καλογήρου διευκρινίζει ότι έχει «ήδη από την αρχή της θητείας μου επιλέξει να μην τοποθετούμαι ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο εμπλέκομαι σε αξιολογήσεις σχετικά με τη δικονομική μεταχείριση οποιασδήποτε υπόθεσης» και συνεχίζει: 

«Όσον αφορά τα διαλαμβανόμενα στην επιστολή τού κ. Αγγελή τα μόνα ζητήματα που μου είχε θέσει ήταν η άποψή του σε σχέση με δημοσιεύματα, καθώς και η προσωπική του νομική άποψη σχετικά με τη μελλοντική συγχώνευση των ειδικών εισαγγελιών. Οποιαδήποτε άλλωστε ενημέρωσή μου, επιτρέπω να αφορά μόνο αντικείμενα που εμπίπτουν στα καθήκοντά μου, προκαλώντας πάντοτε ακόλουθα τη νόμιμα προβλεπόμενη διαδικασία».

Δεν παραλείπει ο κ. Καλογήρου να αναφέρει ότι η πειθαρχική έρευνα που διέταξε και θα διενεργηθεί από την πρόεδρο του Συμβουλίου της Επικρατείας Αικατερίνη Σακελλαροπούλου, «θα δώσει τη δυνατότητα οριστικής και με πλήρη διαφάνεια επίλυσης του ζητήματος από τα ίδια τα όργανα της Δικαιοσύνης, δηλαδή από όργανα που φέρουν τα εχέγγυα άσκησης των συναφών καθηκόντων με ανεξαρτησία, πληρότητα και αντικειμενικότητα».

Η πλήρης δήλωση του υπουργού Δικαιοσύνης Μιχάλη Καλογήρου, έχει ως εξής:

«Αμέσως μετά την ενέργειά μου να ζητήσω, όπως από το νόμο προβλέπεται, τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης για τις καταγγελίες του αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Ι. Αγγελή, ο τελευταίος έσπευσε να δημοσιοποιήσει ανακοίνωσή του προς τον Τύπο.

Σε σχέση με όσα αναφέρονται σε αυτή, απόλυτα διευκρινίζεται ότι έχω ήδη από την αρχή της θητείας μου επιλέξει να μην τοποθετούμαι ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο εμπλέκομαι σε αξιολογήσεις σχετικά με τη δικονομική μεταχείριση οποιασδήποτε υπόθεσης.

Όσον αφορά τα διαλαμβανόμενα στην επιστολή τού κ. Αγγελή τα μόνα ζητήματα που μου είχε θέσει ήταν η άποψή του σε σχέση με δημοσιεύματα, καθώς και η προσωπική του νομική άποψη σχετικά με τη μελλοντική συγχώνευση των ειδικών εισαγγελιών. Οποιαδήποτε άλλωστε ενημέρωσή μου, επιτρέπω να αφορά μόνο αντικείμενα που εμπίπτουν στα καθήκοντά μου, προκαλώντας πάντοτε ακόλουθα τη νόμιμα προβλεπόμενη διαδικασία.

Τέλος, υπενθυμίζεται ότι προέβην στην παραγγελία άσκησης προκαταρκτικής εξέτασης μετά από διαβιβαστικό έγγραφο από την Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, ακριβώς ώστε το κρίσιμο ζήτημα να πάψει να συνιστά αντικείμενο διαρροών ή υπαινικτικών αναφορών, όπως άλλωστε δεν ταιριάζει σε θεσμικά όργανα που έχουν αναλάβει και ασκούν πολιτική ή δικαστική εξουσία.

Η προκαταρκτική εξέταση από δικαστικό όργανο άλλου δικαστηρίου που έχει ήδη ζητηθεί θα δώσει τη δυνατότητα οριστικής και με πλήρη διαφάνεια επίλυσης του ζητήματος από τα ίδια τα όργανα της Δικαιοσύνης, δηλαδή από όργανα που φέρουν τα εχέγγυα άσκησης των συναφών καθηκόντων με ανεξαρτησία, πληρότητα και αντικειμενικότητα».
Πρώτο Θέμα

Ο Σάββας Καλεντερίδης γεννήθηκε στη Βέργη Σερρών το 1960. Το 1977 εισήλθε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, από την οποία αποφοίτησε το 1981, ως ανθυπίλαρχος. Υπηρέτησε σε διάφορες μονάδες των τεθωρακισμένων και των καταδρομών και σε κρίσιμες θέσεις στο εξωτερικό. Το Μάρτιο του 2000, ενώ φοιτούσε στην Ανωτάτη Σχολή Πολέμου, παραιτήθηκε από τις τάξεις του Ελληνικού Στρατού, με το βαθμό του αντισυνταγματάρχη. Από το φθινόπωρο του 2000 ίδρυσε και διευθύνει τον εκδοτικό οίκο Ινφο-Γνώμων. Με το ψευδώνυμο Κώστας Νικοπολίδης μετέφρασε από τα τουρκικά και επιμελήθηκε την έκδοση του βιβλίου "Κράτος συμμορία", Εκδόσεις Τουρίκη, ενώ μετέφρασε από τα τουρκικά και την "Έκθεση Σουσουρλούκ", που συμπεριλήφθηκε στο ομώνυμο βιβλίο των Εκδόσεων Α.Α. Λιβάνη. Σε συνεργασία με το ίδρυμα "Φίλοι Λαογραφικού Μουσείου Μέλπως Μερλιέ" συμμετείχε και προλόγισε την έκδοση του διπλού CD "Τραγούδια του Πόντου, Ηχογραφήσεις του 1930" και του CD "Τραγούδια από τις παράλιες πόλεις του Πόντου και της Μικράς Ασίας". Επιμελήθηκε επίσης της έκδοσης του δίτομου έργου "Ανάλυση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, Μύθος και πραγματικότητα", του βιβλίου "Οι μειονότητες στην Τουρκία" και των ιστορικών ταξιδιωτικών οδηγών "Κάτω Ιταλία - Μεγάλη Ελλάδα", "Σικελία", "Ρόδος - Σύμη - Καστελόριζο - Καρία - Λυκία", "Χίος - Σμύρνη", "Βουλγαρία - Ανατολική Ρωμυλία", "Καππαδοκία - Κεντρική Ανατολία" και "Κωνσταντινούπολη - Μαρμαράς". Έγραψε τους ιστορικούς ταξιδιωτικούς οδηγούς "Κοζάνη, στην αγκαλιά των βουνών", "Ιωνία, Σάμος - Έφεσος - Μίλητος - Πριήνη", "Δυτικός Πόντος, Βιθυνία - Παφλαγονία" και "Ανατολικός Πόντος, Κοτύωρα - Κερασούντα - Τραπεζούντα - Αργυρούπολη - Καρς". Αναλύσεις και άρθρα του Σάββα Καλεντερίδη, με κύριο θέμα την Τουρκία και άλλα περιφερειακά ζητήματα, έχουν δημοσιευθεί στις εφημερίδες "Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία" και "Παρόν" και στα περιοδικά "Άμυνα και διπλωματία", "Απόρρητο Δελτίο" και "Διπλωματία".

GEOPOLITICO

Παρακμή

Η επιστροφή των οστών του Βούλγαρου τσάρου Σαμουήλ, το ζήτημα των ελληνικών θρησκευτικών κειμηλίων που εξακολουθούν να βρίσκονται στη Βουλγαρία και η πρόσφατη πυρκαγιά στον Έβρο συνθέτουν το σκηνικό μιας αιχμηρής παρέμβασης για τη διαχείριση της εθνικής κληρονομιάς και την προστασία της Θράκης. Η Μαρία Γιαλαμά ασκεί σκληρή κριτική στην ελληνική πολιτεία, θέτοντας παράλληλα το ζήτημα της πολιτιστικής ταυτότητας των Πομάκων και της προστασίας των Αλεβιτών Μπεκτασήδων. Μια παρέμβαση που συνδέει την ιστορική μνήμη με τις σύγχρονες προκλήσεις, αλλά και με αναπάντητα ερωτήματα για τις προτεραιότητες του ελληνικού κράτους.

Δημοσιεύτηκε

στις

Της Μαρίας Γιαλαμά | Ελεύθερη Ώρα

Ο Ελληνικός λαός,στις 3/10/2026, με έκπληξη είδε να υπογράφεται από την Ελληνίδα υπουργό πολιτισμού και τον Βούλγαρο ομόλογό της,τη παρουσία του πρωθυπουργού, συμφωνία παραδόσεως στην γείτονα χώρα, των οστών του Τσάρου Σαμουήλ της Βουλγαρίας. Αυτά ευρέθησαν το 1965 κατά τις ανασκαφές του καθηγητού Ν.Μουτσοπούλου,στην βασιλική του Αγίου Αχιλλείου της μικρής Πρέσπας. Ως <αντάλλαγμα>της προσφοράς του σημαντικού για τον Βουλγαρικό λαό σκελετού του Σαμουήλ,εδόθησαν στην Ελλάδα,48 από τα θρησκευτικά και όχι μόνο κειμήλια,που έκλεψαν οι Βούλγαροι από τέσσερις μονές της Δράμας και των Σερρών. Τα περισσότερα καταγεγραμμένα κλοπιμαία, προήρχοντο από την Ι.Μ Εικοσιφοινίσσης. Συμφώνως με μαρτυρίες,εδώ και αρκετά χρόνια,εζητείτο η επιστροφή των κλοπιμαίων,τόσο από τις Ιερές Μονές,όσο και από τις μητροπόλεις στις οποίες ανήκουν αυτές. Ομολογουμένως,τις τρείς χρονικές περιόδους του Α βαλκανικού πολέμου,του Β και του συμμοριτοπολέμου,οι Βούλγαροι ελεηλάτησαν μονές και εκκλησίες,κατέστρεψαν σχολεία και με ιδιαιτέρα αγριότητα,δολοφονούσαν τους αντιστεκομένους στις βίαιες πρακτικές τους Έλληνες.

Με αυτόν τον βίαιο τρόπο,απέσπασαν πολλά μεγάλης θρησκευτικής και ιστορικής αξίας έργα τέχνης, κειμήλια,μεταφέροντάς τα στην Βουλγαρία. Η συνθήκη του Νεϊγύ του 1919,υποχρέωνε την Βουλγαρία πλήν των άλλων,να επιστρέψει και τα κλοπιμαία. Δυστυχώς όμως οι σημερινοί Ευρωπαίοι εταίροι μας,δεν συνεμορφώθησαν,θεωρώντας την συνθήκη,καταστροφική για την Βουλγαρία. Εφρόντισαν όμως,ενημερωθέντες για την με επιστημονική τεκμηρίωση διαπίστωση, ότι τα ευρεθέντα οστά ανήκαν στον Τσάρο Σαμουήλ, να αιτούνται από το 1970 την απόδοσή τους.. Ο Σαμουήλ,φέρεται να απέθανε μετά την μάχη στο Κλειδί στις 6/10/1014. Οι διαρκείς προσπάθειες του Βασιλείου Β του γνωστού ως Βουλγαροκτόνου,κατέστησαν την Βουλγαρία, μέρος του Βυζαντίου.

Συγχρόνως με το διαρκές αίτημα των Βουλγάρων,υπήρχε και το από Ελληνικής πλευράς αίτημα της επιστροφής των πολλών κλοπιμαίων θρησκευτικών και όχι μόνον θησαυρών.

Η Ελληνική κυβέρνηση,εξέτασε προφανώς το αίτημα των Βουλγάρων και απεφάσισε να τους τα επιστρέψει,έστω και αν κάποιες πληροφορίες θέλουν να τα εζήτησε και η Αρμενία,ισχυριζομένη ότι η μητέρα του ήτο αρμενικής καταγωγής. Το αξιοπερίεργο είναι,όχι ότι εδόθησαν τα οστά στους Βουλγάρους,που γι αυτούς είναι σημαντικότατα,όπως ανέφερε και ο πρώην πρωθυπουργός Α.Σαμαράς,<ότι ο Σαμουήλ για τους Βουλγάρους,είναι κάτι σαν τον Μέγα Αλέξανδρο για τους Έλληνες>,αλλά ότι δεν επεστράφησαν όλοι οι κλεμμένοι Ελληνικοί θησαυροί. Παρελήφθησαν από το Ελληνικό υπουργείο πολιτισμού,μόνο 48 εκ των χιλίων και πλέον καταγεγραμμένων κλοπιμαίων. Προφανώς για άλλη μία φορά,η πατρίδα μας,εβρέθη με ήσσονα διεκδικητική διάθεση να απεμπολεί ουσιαστικώς την κληρονομιά της.

Με δεδομένη την παρακμιακή διαχείριση του διαχρονικού αμυθήτου πλούτου της πολιτιστικής κληρονομιάς και τον τρόπο που τον διαχειρίζεται η νύν κυβέρνηση,οι σκέψεις για την μή διαπραγματευτική προσπάθεια,υπερέχουν.

Κοινώς,εχαρίσθησαν στους απογόνους των <κλεφτών>, αυτά που αιτούντο,χωρίς να παραδώσουν όλα τα κλοπιμαία,ως όφειλαν.

Η παρακμή της χώρας και οι διάφορες εκφάνσεις της

Στις 5/10/2026,στον κεντρικό Έβρο,στα ορεινά του δήμου Σουφλίου και στην περιοχή της Ρούσσας,και των γύρω οικισμών των Πομάκων,ξέσπασε πυρκαγιά που δημοσιογραφικές πληροφορίες την θέλουν να έρχεται από την Βουλγαρία,από την ιδιαιτέρως αραιοκατοικημένη περιοχή της Β.Θράκης .Η φωτιά εξαπλώθηκε σε μεγάλη έκταση και οι Ελληνικές δυνάμεις της πυροσβεστικής δεν κατάφεραν να την ελέγξουν άμεσα,έστω και αν υπήρξε μεγάλη κινητοποίηση. Καθοριστικό ρόλο για την επέκταση της, έπαιξε η ολιγωρία της κινητοποιήσεως των γειτόνων και τα πτωχά κατασβεστικά μέσα που διέθεσαν.

Η φωτιά εξεδηλώθη σε αραιοκατοικημένη περιοχή στην γείτονα,στην δε Ελληνική περιοχή υπήρξε υφέρπουσα,λόγω του ότι και εκεί τα δάση παραμένουν ακαθάριστα από το συγκεντρωθέν σε μεγάλες ποσότητες πούσι,που καίγεται εύκολα,αλλά δυστυχώς δεν υπάρχει βούληση να καθαρισθεί.

Εντυπωσιάζει ο χρόνος εκδηλώσεως της φωτιάς.

Συμφώνως με την ανακοίνωση του αντιπεριφερειάρχου Έβρου,η ενοικίαση των τριών πυροσβεστικών αεροσκαφών,που εστάθμευαν στον αερολιμένα ΔΗΜΟΚΡΙΤΟ της Αλεξανδρουπόλεως,έληξε την 2α Οκτωβρίου.

Λαμβανομένου υπ΄όψιν,ότι η φωτιά ήτο έρπουσα,υπάρχουν υπόνοιες,για εμπρισμό εκούσιο λαθρομεταναστών.

Η υπόνοια αυτή και μόνον,οδηγεί σε συνθετότερες σκέψεις,δεδομένου ότι,προσφάτως στην Ρούσα,με την πρέπουσα δημοσιότητα,έγινε η εκδήλωση της αναγνωρίσεως ως θρησκευτικής μειονότητος αυτοδιοικουμένης,των Αλεβιτών Μπεκτασήδων,από την πολιτεία ,που το προξενείο της Κομοτηνής με τον σκοτεινό του διαχρονικά ρόλο,δεν το επιθυμούσε καθόλου. Οι κάτοικοι του ορεινού όγκου του Σουφλίου,Πομάκοι στην πλειοψηφία τους με ίδιο γλωσσικό ιδίωμα με ιδιαίτερα πολιτισμικά χαρακτηριστικά και βαθύτατη εθνική συνείδηση επιθυμούσαν για χρόνια την αναγνώριση αυτή.Η ύπαρξη του μοναστηριού- τεκέ του Σείντ Αλή Σουλτάν ,από το 1400 μχ,αποτελεί τον ευκτήριο οίκο τους και εκεί προσεύχονται μαζί άνδρες και γυναίκες. Οι ίδιοι,αν και ανήκοντες στην ευρύτερη μουσουλμανική μειονότητα,τρώνε χοιρινό και πίνουν κρασί ,ούζο και τσίπουρο,ενώ απαγορεύεται η πολυγαμία.

Υπαρχούσης της διαχρονικής ασφυκτικής πιέσεως από το Τουρκικό προξενείο,για έλεγχο των Ελλήνων της θρησκευτικής μουσουλμανικής μειονότητος,καλό είναι να ελέγξει η κυβέρνηση,μήπως η εκδήλωση της φωτιάς στην συγκεκριμένη περιοχή ήτο εσκεμμένη τιμωρητική αντίδραση. Άλλωστε σε μία ευνομουμένη πολιτεία, υπάρχοντος του προκλητικού κλίματος από την Τουρκία και των ευκαιριών που δίδει στους πολίτες της ,μέσω τραπεζικών δανείων,εξαγοράς κτημάτων στον Έβρο,καλό είναι να προλαμβάνονται επιδιώξεις του είδους .

Διαρκές το αίτημα των Πομάκων της Θράκης για διδασκαλία της Ελληνικής και Πομακικής γλώσσης,αντί της Τουρκικής

Στα πλαίσια της επιβαλλομένης εγρηγόρσεως,το αίτημα των Ελλήνων Πομάκων ,να πάψουν να διδάσκονται υποχρεωτικώς την Τουρκική γλώσσα και να διδάσκονται ως Έλληνες μόνον την Ελληνική και την Πομακική,οφείλει να το ασπασθεί η κυβέρνηση.

Άλλως η ρήση του του Ο.Ελύτη: ήλθαν ντυμένοι φίλοι,αμέτρητες φορές οι εχθροί μου,το παμπάλαιο χώμα πατώντας,και το χώμα δεν έδεσε ποτέ με την φτέρνα τους..

θα επιβεβαιωθεί από ανικάνους να εκτιμήσουν και να κυβερνήσουν τον ευλογημένο αυτό τόπο.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Το μυστήριο του Σαμουήλ: Ο τάφος, οι επιγραφές και η μάχη για την Ιστορία

Οι «Ανιχνεύσεις» ανοίγουν τον φάκελο του Σαμουήλ, εξετάζοντας την άνοδο των Κομητόπουλων, τη σύγκρουση με το Βυζάντιο και τη διεκδίκηση της βουλγαρικής κρατικής διαδοχής. Στο επίκεντρο βρίσκονται οι Πρέσπες, η βασιλική του Αγίου Αχιλλίου και η Αχρίδα, μαζί με τον ρόλο της ελληνικής γλώσσας και του βυζαντινού πολιτισμού.

Δημοσιεύτηκε

στις

Ποιος ήταν ο Σαμουήλ και τι χαρακτήρα είχε το κράτος του; Πώς συνδέθηκε ένας μεσαιωνικός ηγεμόνας με τη νεότερη εθνική αφήγηση των Σκοπίων; Και τι αποκαλύπτουν οι ιστορικές πηγές, οι επιγραφές και οι ανασκαφές στη Μακεδονία;

Οι «Ανιχνεύσεις» ανοίγουν τον φάκελο του Σαμουήλ, εξετάζοντας την άνοδο των Κομητόπουλων, τη σύγκρουση με το Βυζάντιο και τη διεκδίκηση της βουλγαρικής κρατικής διαδοχής. Στο επίκεντρο βρίσκονται οι Πρέσπες, η βασιλική του Αγίου Αχιλλίου και η Αχρίδα, μαζί με τον ρόλο της ελληνικής γλώσσας και του βυζαντινού πολιτισμού.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η αφήγηση του Νίκου Μουτσόπουλου για την ανακάλυψη του τάφου που αποδίδει στον Σαμουήλ. Παράλληλα, καταγράφονται διαφορετικές επιστημονικές εκτιμήσεις για την επιγραφή του Αγίου Γερμανού και συζητείται η σύνθετη πληθυσμιακή και πολιτισμική φυσιογνωμία του κράτους.

Η συζήτηση φτάνει μέχρι τον μακεδονισμό και τη συγκρότηση της ομόσπονδης δημοκρατίας στη Γιουγκοσλαβία του Τίτο: πώς χρησιμοποιήθηκε το μεσαιωνικό παρελθόν για να θεμελιωθεί μια νεότερη ταυτότητα;

Μια εκπομπή για τη Μακεδονία, τα τεκμήρια και την πολιτική χρήση της Ιστορίας.

Συνέχεια ανάγνωσης

Ιστορία - Πολιτισμός

Σοβιετικές πολιτικές που συγκλίνουν με εκείνες Λονδίνου/Άγκυρας

Ιστορία και αλήθεια εκδικούνται με τον χρόνο όταν περιφρονούνται…

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Της Φανούλας Αργυρού

Μέρος Α’

Συμπτωματικά στις 2.10.2026 ο συνάδελφος Μάριος Πούλλαδος ανήρτησε μια έκθεση της CIA του 1965 και μιαν άρτια ανάλυσή της από την ΑΙ. Αξίζει να διαβαστεί σε συνδυασμό με το σημερινό μου άρθρο, το οποίο είναι μέρος μεγάλης έρευνάς μου, προ ετών, στα βρετανικά αρχεία του Φόρεϊν Όφις και των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών. Μικρό μέρος της οποίας δημοσιεύθηκε πριν από χρόνια στη «Σημερινή», προτού εμφανιστεί η δυναμική της ΑΙ.

«Έκθεση CIA 1965: Πώς η ΕΣΣΔ ‘‘έπαιζε’’ με Μακάριο-ΑΚΕΛ-Άγκυρα κατά της Ένωσης»

https://www.sigmalive.com/news/kypriako/1331538/cia-moskha-kipriako-draft

Ρωσική υποκίνηση

31.12.1963 – Ο πρέσβης της Σοβιετικής Ένωσης στην Κύπρο εξέφρασε στον Μακάριο την υποστήριξη της χώρας του στην πρόθεσή του να πετάξει τα δεσμά της Ζυρίχης. Αμέσως μετά ο Μακάριος προέβη σε δήλωση για κατάργηση της Συνθήκης Εγγυήσεως…

1.1.1964 – Μακάριος στη σοβιετική «Πράβδα»: Εξέφρασε την ευγνωμοσύνη των Κυπρίων στον σοβιετικό Τύπο για την αντικειμενική αντιμετώπιση των γεγονότων στην Κύπρο. Τόνισε πως θα έκαναν ό,τι δυνατόν για εξόντωση των αιτιών που έδωσαν το χάος… και διάλυση των Συμφωνιών μέσω των Ηνωμένων Εθνών…

1.1.1964 – Ο Μακάριος μονομερώς κατήργησε τις Συνθήκες Συμμαχίας και Εγγυήσεως, όμως πείσθηκε από τον Βρετανό Υπ. Κοινοπολιτείας Duncan Sandys (που βρισκόταν στην Κύπρο), μερικώς να αποσύρει χαρακτηρίζοντας την απόφαση ως ‘‘δήλωση προθέσεως’’.

3.1.1964 – Το Λονδίνο ξεκινά σχέδια ανασύστασης της ΚΔ σε ομόσπονδο σύστημα με δύο συνιστώντα κράτη.

16.1.1964 – Ο Ρ. Ντενκτάς στο Λονδίνο απαιτεί γεωγραφική ομοσπονδία, ανταλλαγή πληθυσμών κ.λπ., όπως ζητούσε η Άγκυρα.

Απρίλιος 1964 – Τουρκοκυπριακές επίσημες προτάσεις για Ομοσπονδία με 37% του εδάφους τουρκικό.

1964/65 – Ρωσική υποστήριξη κατά πόδας

Η Σοβιετική Ένωση υποστήριξε τρεις φορές την ύπαρξη «δύο εθνικών κοινοτήτων» στην Κύπρο. Α) Σε ανακοινωθέν της του Νοεμβρίου 1964, Β) σε δήλωση του Υπ. Εξωτερικών της Andrei Gromyko και γ) στην ομιλία του Nikolai Podgorny, στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση στις 5.1.1965. Στις 21.1.1965 ο A. Gromyko δήλωσε ότι η ομοσπονδία είναι μια πιθανή μορφή συντάγματος για την Κύπρο. Ακολούθησε πρόσκληση προς τον Τούρκο Υπ. Εξωτερικών Feridun Erkin να επισκεφθεί τη Μόσχα…

Η σοβιετική στάση αρχικά καταπιέστηκε από το κυπριακό Τύπο, οι Τούρκοι όμως ήταν κατενθουσιασμένοι. Και όταν τελικά οι εφημερίδες άρχισαν να επικρίνουν τη στάση της Μόσχας, η σοβιετική πρεσβεία στη Λευκωσία εξοργίστηκε γιατί τόλμησαν κάποιοι να τους επικρίνουν…

Στις 23.1.1965, αντιδρώντας ο Έλληνας Πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου, δήλωσε: «Εκφράζω όχι μόνο τη λύπη μου αλλά και την έκπληξή μου για τη δήλωση του Σοβιετικού Υπ. Εξωτερικών γιατί στην Κύπρο οι προϋποθέσεις για Ομοσπονδία δεν υπάρχουν… Το σύνολο της τουρκοκυπριακής μειονότητας στην Κύπρο είναι μόνο 18%… Η Κύπρος είναι μια μεγάλη ελληνική νήσος, στην οποία βρίσκεται μια μικρή τουρκική κοινότητα, η οποία οπωσδήποτε έχει δικαίωμα προστασίας που παραχωρείται σε μειονότητες…». Αφού την προηγούμενη είχε ήδη επικρίνει λέγοντας: «Οι προτάσεις Gromyko δεν λύνουν το πρόβλημα… Μήπως προσυπογράφει ο κ. Gromyko τις απαράδεκτες θεωρίες της Άγκυρας για καταναγκαστική μετακίνηση πληθυσμών για να επιτευχθεί μια τεχνητή πλειοψηφία; Γνωρίζει ότι αν δεν εκδιωχθούν διά της βίας Έλληνες από τα σπίτια τους δεν φθάνει η μετακίνηση Τούρκων από τα χωριά τους που επιδιώκουν οι Τούρκοι τρομοκράτες; Θα πρέπει να υποθέσουμε ότι, σε μια εποχή που στην ίδια την Σοβιετική Ένωση ο γερμανικός πληθυσμός των Ουραλίων ο οποίος είχε διά της βίας ξεριζωθεί την εποχή του Στάλιν, τώρα επιστρέφει στα σπίτια του, στην Κύπρο θέλουν να επιβληθούν πρωτόγονες μέθοδοι που είναι αναχρονιστικές με τα σημερινά δεδομένα». (Βιβλίο Φ.Α. «Συνωμοσία», Λευκωσία, 1996).

Αντιδράσεις υπήρξαν και από τον Πρόεδρο Μακάριο, τον Υπ. Εξωτερικών, Σπ. Κυπριανού, ακόμα και από το ΑΚΕΛ… Και, όμως, ήταν ακριβώς αυτήν την τουρκική πολιτική που υποστήριξε η Μόσχα κατά τις δύο τουρκικές εισβολές του 1974, ευθυγραμμισμένη με το Λονδίνο και την Άγκυρα.

Εκδίωξη Ελληνικής Μεραρχίας (1967) και Έλληνες Αξιωματικοί (1974)

Βρετανική στάση

4.12.1967 – Πρώτη προτεραιότητα η ενθάρρυνση της πλήρους αποχώρησης όλων των υπολοίπων ελληνικών δυνάμεων και των αξιωματούχων στην Εθνική Φρουρά. «Αν επιτευχθεί -και οι διαφορές μεταξύ Τουρκίας και Ελληνοκυπρίων έστω και αν συνεπάγονται χρήση βίας- θα υπάρχει λιγότερη πιθανότητα πολέμου μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας… Ο Μακάριος να είναι πιο υπεύθυνος προς τις τουρκικές απαιτήσεις για ξήλωμα της Εθνικής Φρουράς… Να κρατήσουμε την πίεση πάνω στον Μακάριο να ξεφορτωθεί την Εθνική Φρουρά…».

«…Η απόσυρση των ελληνικών στρατευμάτων και η ανικανότητα της Ελληνικής Αεροπορίας να επέμβει αποτελεσματικά πάνω από το νησί (κάτι που η Ελληνική Κυβέρνηση αναγκάστηκε να αναγνωρίσει τον περασμένο Νοέμβριο, 1967) σίγουρα σημαίνει ότι η Ελλάδα δεν μπορεί πλέον τώρα να συμμετέχει σε μάχη στο νησί…».

(Υπενθυμίζεται ότι ο Μακάριος ζήτησε την αποχώρηση των Ελλήνων Αξιωματικών το 1974 και στις 17.7.1974 είπε στους Βρετανούς ότι σκεφτόταν διάλυση της Εθνικής Φρουράς…).

Σοβιετική στάση

Τον Νοέμβριο του 1967 η Τουρκία, εκβιάζοντας ότι θα εισέβαλλε στην Κύπρο, απαίτησε την άμεση αποχώρηση της Ελληνικής Μεραρχίας. Η Μόσχα, με παντιέρα την υποστήριξη της Ανεξαρτησίας τής Κύπρου, στήριζε το τουρκικό αίτημα για τα δικά της συμφέροντα. Στις 4.12.1967 ο Βρετανός ΄Υπ. Αρμοστής στη Λευκωσία έγραψε πως οι τουρκικές απειλές για εισβολή είχαν ενθαρρυνθεί από τη Μόσχα.

Τρεις δηλώσεις του Σοβιετικού Πρέσβη στην Άγκυρα

1) Στις 17 Νοεμβρίου 1967, μετά από συνάντηση με τον Τούρκο Υπουργό Εξωτερικών Τσακλαγιαγκίλ:

«Συζητήσαμε το Κυπριακό. Έδωσα τις απόψεις μου στον Υπουργό… Εάν μοναρχικοί και φασίστες εμφανιστούν ως επιθετικοί, η συμπεριφορά μας θα διαμορφωθεί ανάλογα… Ο Γρίβας τώρα παραιτήθηκε απ’ όλα όσα έκανε, αποσύρθηκε από τα μέρη που κατέλαβε και παρέδωσε τον οπλισμό στα Ηνωμένα Έθνη».

2) Στις 23 Νοεμβρίου, μετά από συνάντηση με τον Τούρκο Πρωθυπουργό Ντεμιρέλ:

«Έδωσα το μήνυμα της σοβιετικής κυβέρνησης. Αναφέρεται στην Κύπρο, αλλά είναι διαφορετικό από εκείνο που δημοσίευσε ο Τύπος. Μπορείτε να μάθετε το περιεχόμενό του από τον Πρωθυπουργό σας. Συζητήσαμε και άλλα θέματα, περιλαμβανομένων και των εγκληματικών πολιτικών των μοναρχικών και φασιστών Ελλήνων. Την αιτία των απωλειών που υπέστησαν οι αθώοι Τουρκοκύπριοι με τις πολιτικές των χουντικών Ελλήνων. Συζητήσαμε αυτές τις πολιτικές. Τις πολιτικές που η Ελληνική Κυβέρνηση εκτέλεσε εναντίον των αθώων Τούρκων και η καταστροφή των χωριών τους προκάλεσε αντίδραση της σοβιετικής κοινής γνώμης. Ως Σοβιετική Κυβέρνηση επικρίνουμε τους Έλληνες για ό,τι έλαβεν χώραν».

(Ποιοι και ποιες πολιτικές;;;)

3) Στις 27 Νοεμβρίου, μετά από συνάντηση και πάλι με τον Τσακλαγιαγκίλ:

«Η Σοβιετική Κυβέρνηση θέλει επιτυχή λύση του κυπριακού προβλήματος με ειρηνικά μέσα, προστασία της ανεξαρτησίας της Κύπρου, αποχώρηση των ξένων στρατευμάτων και εγγύηση των δικαιωμάτων του λαού της Κύπρου».

Ερωτηθείς εάν εννοούσε ότι έπρεπε να φύγουν τα τουρκικά στρατεύματα: «Ξέρετε καλά ποιους στρατιώτες εννοούμε – εκείνους που μπήκαν στη νήσο παράνομα… Θα είμαστε ευχαριστημένοι όταν θα είσαστε εσείς ευχαριστημένοι».

Στάση Μακαρίου

22.11.1967 – Και ο Μακάριος ήθελε την απόσυρση της Μεραρχίας αλλά δεν τολμούσε να το πει δημόσια, φοβούμενος μήπως θεωρηθεί προδότης, και είπε στον Αμερικανό πρέσβη ότι προτιμούσε να ήταν πρωτοβουλία της Ελληνικής Κυβέρνησης.

Ο Μακάριος ζήτησε την αποχώρηση της Μεραρχίας από το 1964!

Στις 30 Νοεμβρίου 1964, η τουρκική εφημερίδα «Χαλκίν Σεσί» (πρόσκειτο στον Κουτσιούκ) έγραψε ότι, μετά την απόρριψη από μέρους της Ελλάδας της εισήγησης του Μακαρίου όπως 10.000 ελληνικά στρατεύματα αποσυρθούν από τη νήσο, οι Έλληνες στρατιωτικοί διοικητές προειδοποιήθηκαν να βρίσκονται σε επιφυλακή (Έκθεση 1-8 Δεκεμβρίου 1964).

(Σημείωση: Η είδηση στην τουρκική εφημερίδα ίσως να συνδεόταν με την αποκάλυψη ανώτατου ΑΚΕΛικού στελέχους προς τον Ανδρέα Αζίνα, όπως καταγράφεται στο βιβλίο τού Ελευθέριου Παπαδόπουλου, σελ. 493, Α΄ Τόμος «Η μαρτυρία μου ενώπιον της ατ-χοκ επιτροπής της Κυπριακής Βουλής για τον “Φάκελο Κύπρου”». «Το ΑΚΕΛ το 1964… επεσκέφθη τον Μακάριον, προς τον οποίον εδήλωσε ότι αντιτίθεται εις την παρουσίαν ελληνικού Στρατού εις την Μεγαλόνησον. Φρονώ ότι η ιταμή αυτή αξίωσις του κομμουνιστικού ΑΚΕΛ εξηγεί πέρα για πέρα την όλη ανθελληνική και ανθενωτική στάση του».

*Το δεύτερο μέρος την ερχόμενη Κυριακή

*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος

ΦΑΝΟΥΛΑ - ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ.png

Δύο δημοσιεύματα για την αντίδραση του λαού στις φιλοτουρκικές θέσεις της Μόσχας. 1) Βρετανική “Observer”, 22.8.1965 και 2) “Cyprus Mail”, 4.1.1967, με φωτογραφία πορείας διαμαρτυρίας.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO36 λεπτά πριν

Παρακμή

Η επιστροφή των οστών του Βούλγαρου τσάρου Σαμουήλ, το ζήτημα των ελληνικών θρησκευτικών κειμηλίων που εξακολουθούν να βρίσκονται στη Βουλγαρία...

GEOPOLITICO8 ώρες πριν

Η Ελλάδα χρειάζεται Ευρωβουλευτές με εθνική συνείδηση, θεσμική γνώση και κοινοβουλευτική αποτελεσματικότητα

Η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια να αφήνει ανεκμετάλλευτη καμία θεσμική δυνατότητα υπεράσπισης των συμφερόντων της.

Αναλύσεις9 ώρες πριν

Ελλάδα – Αζερμπαϊτζάν: Πού βρίσκονται τα όρια της οικονομικής διπλωματίας;

Όταν η Αθήνα διευρύνει τη συνεργασία της με το Αζερμπαϊτζάν, ενώ διεθνείς θεσμοί καταγγέλλουν παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η ελληνική κυβέρνηση...

GEOPOLITICO10 ώρες πριν

Το μυστήριο του Σαμουήλ: Ο τάφος, οι επιγραφές και η μάχη για την Ιστορία

Οι «Ανιχνεύσεις» ανοίγουν τον φάκελο του Σαμουήλ, εξετάζοντας την άνοδο των Κομητόπουλων, τη σύγκρουση με το Βυζάντιο και τη διεκδίκηση...

GEOPOLITICO11 ώρες πριν

Άλμα στον θόλο της αεράμυνας

Αγορά τρίτου BARAK MX, ήρθαν μονάδες του Drone dome, στον δρόμο το IRON BEAM (λέιζερ) και στο πλάνο το IRON...

Δημοφιλή