Απόψεις
Η «Τελική Λύση» και η «ναζιστικοποίηση» της Κυπριακής Δημοκρατίας
Το περιεχόμενο αυτού του άρθρου υπογραμμίζει ανατριχιαστικές πραγματικότητες. Με τους τρόπους που έχω περιγράψει, η ΚΔ έχει «ναζιστικοποιηθεί», η φρασεολογία του «Κυπριακού» έχει ρουφήξει μιαν ακατάλληλη ναζιστική φράση και οι υποστηρικτές της προτεινόμενης «τελικής λύσης» του «Κυπριακού» αγνοούν βασικά διδάγματα της ναζιστικής γερμανικής ιστορίας
Ο Οργανισμός των Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) έχει ανακηρύξει την 27η Ιανουαρίου ως Διεθνή Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος. Η εξήγηση; Στις 27 Ιανουαρίου 1945, οι σοβιετικές ένοπλες δυνάμεις απελευθέρωσαν τα τεράστια γερμανικά στρατόπεδα συγκέντρωσης στο Άουσβιτς-Μπίρκεναου στην Πολωνία, τα οποία έχω επισκεφθεί για να αποτίσω φόρο τιμής στα θύματα.
Λίγους μήνες μετά την ελευθέρωση του Άουσβιτς-Μπίρκεναου, ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος στην Ευρώπη έληξε με την παράδοση της Γερμανίας στις 7 Μαΐου 1945. Από τότε, ο υποβλητικός ελληνικός όρος «Ολόκαυστον», η ρίζα της σχετικής λέξης «Ολοκαύτωμα», έχει αναδειχθεί ως συνώνυμο με τη γενοκτονία των Εβραίων. Μεταφράζεται ως «Holocaust» τόσο στα Γερμανικά, όσο και στα Αγγλικά.
Ο όρος αρμόζει. Ενώ το Ολοκαύτωμα προηγήθηκε το 1933 στη Γερμανία με τη μαζική καύση των βιβλίων των Εβραίων συγγραφέων, ολοκληρώθηκε την περίοδο 1941-1945 με τις μαζικές καύσεις των Εβραίων από τη Γερμανία και από χώρες υπό γερμανική κατοχή, όπως Πολωνία, Γαλλία και Ελλάδα.
«Η Τελική Λύση του εβραϊκού ζητήματος»
Όταν ο Αδόλφος Χίτλερ ανέλαβε την εξουσία στη Γερμανία στις 30 Ιανουαρίου 1933, ξεκίνησε και η δίωξη των Εβραίων. Ωστόσο, η δίωξη εξελίχθηκε σε γενοκτονία μετά τη γερμανική εισβολή στη Σοβιετική Ένωση στις 22 Ιουνίου 1941. Η εισβολή διευκολύνθηκε τέσσερεις ημέρες νωρίτερα, όταν υπογράφτηκε η Συμφωνία Φιλίας Γερμανίας-Τουρκίας, μια παραλλαγή της γερμανο-τουρκικής συμμαχίας κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν η Τουρκία διέπραξε γενοκτονία και άλλα εγκλήματα κατά χριστιανών.
Η αποκορύφωση του Ολοκαυτώματος ακολούθησε τη σύναψη του τότε απόρρητου «Πρωτοκόλλου της Βάνζεε» στις 20 Ιανουαρίου 1942. Αυτό κατέγραψε τα πρακτικά μιας μυστικής «Διάσκεψης» ανωτέρων ναζί «για την Τελική Λύση του εβραϊκού ζητήματος». Στο «Πρωτόκολλο», o γερμανικός όρος «Endlοesung» (στα Ελληνικά «Τελική Λύση» και στα Αγγλικά «Final Solution», με κεφαλαία γράμματα) χρησιμοποιήθηκε επανειλημμένα. (Δείτε: www.ghwk.de/de/konferenz/protokoll-und-dokumente)
Έτσι, οι ναζί επιχείρησαν να αποκρύψουν μια γενοκτονία υπό το κάλυμμα ενός ευφημισμού.
«Εξόντωση»
Με το πέρασμα του χρόνου, η εξαπάτηση αποκαλύφθηκε. Όπως παρατήρησε το Διεθνές Στρατοδικείο στη Νυρεμβέργη στην Απόφασή του το 1946, «η ‘Τελική Λύση’ σήμαινε την εξόντωση των Εβραίων». Συνεπώς, αξιόπιστα αγγλικά λεξικά, όπως ένα του «Cambridge University Press», ερμηνεύει την ‘Τελική Λύση’ ως «‘το ναζιστικό σχέδιο’» που ‘προκάλεσε τη δολοφονία 6 εκατομμύριων Εβραίων’ …».
Η τότε βρετανική Αποικία της Κύπρου αναμείχθηκε στον απόηχο της φρίκης. Όπως σημειώνει το Μουσείο Μνημείων του Ολοκαυτώματος των ΗΠΑ: «Μεταξύ Αυγούστου 1946 και Μαΐου 1948, η βρετανική κυβέρνηση διέλαβε περισσότερους από 50.000 επιζώντες του Ολοκαυτώματος που επιδίωκαν να εγκατασταθούν στην Παλαιστίνη». Κρατήθηκαν σε πέντε καλοκαιρινά προσφυγικά στρατόπεδα στον Καράολο, κοντά στην Αμμόχωστο, και σε επτά χειμερινά στρατόπεδα στη Δεκέλεια.
(Πηγές: www.loc.gov/rr/frd/Military_Law/pdf/NT_Vol-I.pdf, σελίδα 250, https://dictionary.cambridge.org/dictionary/english/final-solution)
και https://encyclopedia.ushmm.org/content/en/article/cyprus-detention-camps)
«Ταμπού»
Στις 30 Ιανουαρίου 2008, το γερμανικό «Spiegel Online» δημοσίευσε ένα αγγλικό άρθρο του David Gordon Smith, που ανέλυσε ένα νέο γερμανικό λεξικό που επεξεργάστηκαν οι Τhoersten Eitz και Georg Stoetzel. Παρατήρησε ότι ’’δεκάδες όροι στη γερμανική γλώσσα, από «εκφυλισμένο» έως «τελική λύση», έχουν γίνει «ταμπού», λόγω της χρήσης τους από τους ναζί’’.
Αυτό το «ταμπού» ισχύει σε άλλες χώρες, αλλά όχι στην Κυπριακή Δημοκρατία (ΚΔ). Εκεί, η φράση «τελική λύση» βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του λεξιλογίου του λεγόμενου «κυπριακού προβλήματος». Φταίνε διάφοροι πολιτικοί και διπλωμάτες, ίσως εξαιτίας της απροσεξίας, έλλειψης εκπαίδευσης, άγνοιας για τα διδάγματα της γερμανικής ιστορίας ή για κάποιο ύπουλο λόγο.
«Μια τελική λύση του κυπριακού προβλήματος»
Το κακό φαίνεται πως άρχισε στα τέλη της «Βρετανοκρατίας». Στη βρετανική Βουλή στις 5 Μαρτίου 1956, ο Alan Lennox-Boyd, Βρετανός Υπουργός Αποικιών, επανέλαβε μια προϋπάρχουσα επίσημη βρετανική πρόταση: «Αν ο λαός της Κύπρου συμμετέχει στη συνταγματική ανάπτυξη», υπό συνεχιζόμενη βρετανική κυριαρχία, «πρόθεση της βρετανικής κυβέρνησης είναι να εργαστεί για μια τελική λύση [’’a final solution’’, με μικρά γράμματα]…».
Εν τέλει, στις 12 Φεβρουαρίου 1959, μια μέρα μετά την ολοκλήρωση της ελληνοτουρκικής Συμφωνίας Ζυρίχης, ο Selwyn Lloyd, Βρετανός Υπουργός Εξωτερικών, επιβεβαίωσε ότι η βρετανική κυβέρνηση «πάντοτε» υποστήριζε «μια τελική λύση του κυπριακού προβλήματος» (Πηγές: Hansard, House of Commons Debates, 5 March 1956, Column 176 & 12 February 1959, Column 1356).
Με αυτήν τη λογική, η εγκαθίδρυση της ΚΔ στις 16 Αυγούστου 1960 ήταν αποτέλεσμα μιας «τελικής λύσης».
Το 1961, κατά την πολύκροτη δίκη στο Ισραήλ του πρώην ναζί φυγά, Adolf Eichmann, ο κόσμος έμαθε συγκλονιστικές νέες λεπτομέρειες για την «Τελική Λύση». O Eichmann κρίθηκε ένοχος, λόγω της συμμετοχής του σε σχετικά εγκλήματα. Το 1962, η έφεσή του απορρίφθηκε: Attorney-General of Israel v Eichmann (1962) 36 ILRS.
Εντούτοις, μετά τις «ταραχές» του 1963/64, ανώτατα στελέχη της ΚΔ ανέστησαν την ιδέα ότι το «Κυπριακό» χρειαζόταν «τελική λύση». Στοιχεία βρίσκονται στα αγγλικά και ελληνικά ανακοινωθέντα στο Αρχείο του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών της ΚΔ (στο
Για παράδειγμα, σύμφωνα με αυτά, στις 29 Ιανουαρίου 1966, ο Πρόεδρος Μακάριος μίλησε για «τελικήν λύσιν του κυπριακού προβλήματος» και, στις 27 Ιανουαρίου 1968, ο Αντιπρόεδρος Κουτσούκ μίλησε για «final solution».
Ψήφισμα 247
Σε αυτό το περίεργο κλίμα, η προοπτική μιας «τελικής λύσης» τέθηκε σε 21 ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ από το 1968 έως το 1977. Το Ηνωμένο Βασίλειο (ΗΒ) ψήφισε υπέρ όλων αυτών των 21 ψηφισμάτων. Όπως και στα επόμενα 20, το πρώτο, το Ψήφισμα 247, επέκτεινε την «τοποθέτηση» της UNFICYP, με την προσδοκία «μιας τελικής λύσης» που θα «επέτρεπε την απόσυρση ή ουσιαστική μείωση» της UNFICYP.
Στο Συμβούλιο Ασφάλειας στις 18 Μαρτίου 1968, πριν από την υιοθέτηση του Ψηφίσματος 247, ο Πρέσβης Orhan Eralp, Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Τουρκίας στον ΟΗΕ, μίλησε και αυτός για «μια συνολική τελική λύση». Λεπτά αργότερα, το Ψήφισμα 247 εγκρίθηκε ρητώς από τον Βρετανό ομόλογό του, τον Λόρδο Caradon, παλαιότερα γνωστός ως Sir Hugh Foot, ο Βρετανός κυβερνήτης της Κύπρου, ο οποίος υπέγραψε την «τελική λύση» του 1960 (Πηγή: Έγγραφο του ΟΗΕ S./PV.1398, παραγράφους 6, 32 και 105).
Επειδή το 1945 οι Βρετανοί ήταν συν-νικητές του Πολέμου και συν-αρχιτέκτονες του Διεθνούς Στρατοδικείου στη Νυρεμβέργη, αναγνωρίζανε τον συνειρμό της «Τελικής Λύσης» με την «εξόντωση». Ωστόσο, στο πλαίσιο του «Κυπριακού» από το 1956 μέχρι το 1977, οι Βρετανοί προωθούσαν «μια τελική λύση».
Πιο πρόσφατα, oι Πρόεδροι Παπαδόπουλος (στη Βουλή των Αντιπροσώπων στις 28.02.2003), Χριστόφιας (στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στις 24.9.2009) και Αναστασιάδης (στο Προεδρικό Μέγαρο στις 12.02.2014) μίλησαν και αυτοί για «τελική λύση» του «Κυπριακού».
Στις 16 Ιουλίου 2015, ένας άλλος Πρόεδρος, ο Jean-Claude Juncker, ο τότε Προέδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ), ήρθε στην ΚΔ, συνάντησε τους «δύο ηγέτες» και δήλωσε στα Αγγλικά ότι «έχουν κοινή αποφασιστικότητα και προθυμία να ολοκληρώσουν μια τελική λύση για ένα πολύ παλιό πρόβλημα».
(Πηγές: www.tassospapadopoulos.com/easyconsole.cfm/id/47, https://gadebate.un.org/sites/default/files/gastatements/64/64_CY_en.pdf, www.piopressreleases.com.cy/ και https://ec.europa.eu/commission/presscorner/detail/de/STATEMENT_15_5391)
Υπαινιγμοί ναζισμού
Η Γερμανία πραγματοποίησε τη γενοκτονική «Τελική Λύση», αφού είχε πετύχει (ι) τον «δικοινοτικό» διαχωρισμό των «μη Άριων» από τους «Άριους» και (ιι) τη «ζωνοποίηση» διάφορων κατεχόμενων κρατών, όπως Πολωνία, Γαλλία και Ελλάδα. Μάλιστα, σε μια προοικονομία της μοίρας της ΚΔ το 1974, αυτά τα τρία τωρινά μέλη της ΕΕ είχαν υποστεί εισβολή (το 1939, 1940 και 1941 αντίστοιχα), διχοτόμηση και εθνοκάθαρση.
Παρ’ όλα αυτά, ο ΟΗΕ, η ΕΕ και ο Πρόεδρος της ΚΔ όλοι στοχεύουν σε μια «τελική λύση», μέσω της προτεινομένης «δικοινοτικής, διζωνικής ομοσπονδίας», που θα οδηγήσει
(ι) στον συνεχιζόμενο «δικοινοτικό» διαχωρισμό των μη μουσουλμάνων «Ελληνοκυπρίων» από τους μουσουλμάνους «Τουρκοκύπριους» και
(ιι) στη νομιμοποίηση της «ζωνοποίησης» που δημιουργήθηκε «de facto» με βία από την Τουρκία το 1974. Τέτοια «τελική λύση» θα είναι κηλιδωμένη με υπαινιγμούς ναζισμού.
Ανατριχιαστικές πραγματικότητες
Το περιεχόμενο αυτού του άρθρου υπογραμμίζει ανατριχιαστικές πραγματικότητες. Με τους τρόπους που έχω περιγράψει, η ΚΔ έχει «ναζιστικοποιηθεί», η φρασεολογία του «Κυπριακού» έχει ρουφήξει μιαν ακατάλληλη ναζιστική φράση και οι υποστηρικτές της προτεινόμενης «τελικής λύσης» του «Κυπριακού» αγνοούν βασικά διδάγματα της ναζιστικής γερμανικής ιστορίας.
Κλείνοντας, λοιπόν, καλώ τον ΟΗΕ να λάβει αυστηρά μέτρα με κεντρικό στόχο την εξάλειψη όλων των υπαινιγμών του ναζισμού στην ΚΔ. Εν τω μεταξύ, καλώ τους πολίτες της ΚΔ να μνημονεύσουν τα θύματα του Ολοκαυτώματος. Δεν πρέπει ποτέ να ξεχαστούν.
*Επίκουρος Καθηγητής στη Νομική Σχολή Πανεπιστημίου UCLan Cyprus. Οι απόψεις του είναι προσωπικές
Σημερινή
Απόψεις
Ο Γολγοθάς, η Σταύρωση του Νόμου 2321/95 και η Χαμένη του Ανάσταση
Χρήστος Κηπουρός: Αν τα 12 μίλια αποτελούν Εθνικό Τόπο και η ΑΟΖ τους Αγίους Τόπους, εσείς, η διαχρονική επίσημη πολιτική, είστε ο συλλογικός Ισκαριώτης.
Ο Νόμος 2321/1995, αν και αποτελεί τη συμβολαιογραφική πράξη του Δικαίου της Θάλασσας για την Ελλάδα, ανεβαίνει ένα μαρτυρικό Γολγοθά εξαιτίας των διαχρονικών διαχειριστών του. Σε μια συγκλονιστική σύμπτωση, τα 12 ναυτικά μίλια –οι 12 Μαθητές αυτού του «Ιησού» της εθνικής κυριαρχίας σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο– δεν συμπίπτουν μόνο αριθμητικά. Σήμερα, στα 31 του χρόνια, ο Νόμος αυτός βρίσκεται στην ηλικία που ο Ιησούς πλησίαζε προς το Θείον Πάθος. Μόνο που ο Ιησούς Αναστήθηκε, ενώ ο Νόμος 2321, αν αφεθεί στους διαχειριστές του, θα πάει κατά διαβόλου.
Αντί για τη θεσμοθέτηση των 12 μιλίων, επιστρατεύεται η γνωστή ρητορική ανηθικότητα του «αναφαίρετου δικαιώματος»· μια φράση-ναρκωτικό που λειτουργεί ως ένοχο φιλί και άλλοθι απραξίας, την ώρα που ο φόβος του πολέμου επιτρέπει de facto στον εκβιαστή να αφαιρεί ό,τι η Πολιτεία διακηρύσσει ως αδιαμφισβήτητο. Την ίδια στιγμή, οι ξένοι «σύμμαχοι» τύπου Ρούμπιο νίπτουν τας χείρας τους ως Πόντιοι Πιλάτοι, με τους γείτονες να τα τρίβουν, ενώ ο «Αθηναϊκός συλλογικός Ιούδας» –όπως τον είχα περιγράψει από το 1991 στο βιβλίο μου «Θράκη, Θράκη! Το ένοχο φιλί της Αθήνας»– παραδίδει τον Νόμο για τριάντα αργύρια, τα οποία μεταφράζονται στην κυνική μακροημέρευση στην εξουσία. Ποιο είναι το ρεζουμέ για τον συλλογικό Αθηναϊσμό; Μια φορά προδότης, πάντα προδότης.
Η Γλωσσική Χειραγώγηση και το Γεωοικονομικό Bypass
Όπως δίδαξαν ο Μισέλ Φουκώ και ο Ουμπέρτο Έκο, οι λέξεις χρησιμοποιούνται από την εξουσία για να χειραγωγήσουν την κοινωνία. Η λέξη «επέκταση» αναδίδει έναν επιθετικό και φασιστικό τόνο που ενοχοποιεί το δικαίωμα, τη στιγμή που η UNCLOS μιλά ορθώς για «καθορισμό». Μέσα σε αυτό το παιχνίδι, η εμμονική καθήλωση στη λέξη «υφαλοκρηπίδα» θανατώνει το πνεύμα της ΑΟΖ, θάβοντάς την στο σκοτεινό υπέδαφος και μετατρέποντάς την σε μια ακόμη προδομένη Κύπρο και μια υπό προδοσία Θράκη. Η Τουρκία δεν χρησιμοποιεί τη λέξη ΑΟΖ λόγω διανοητικής αλλεργίας, καθώς στερείται νόμιμων δικαιωμάτων και επιδιώκει να αρπάξει την ελληνική· η δε Ελλάδα, εγκλωβισμένη στη δική της μορφωτική ανεργία, την αποφεύγει εξίσου, μιλώντας μονότονα για υφαλοκρηπίδα και πετώντας μόνο «πότε- πότε» τη λέξη ΑΟΖ ως επικοινωνιακό πυροτέχνημα. Μπορεί η εργασιακή ανεργία να έπεσε κατακόρυφα, αλλά η διανοητική, πολιτική και ηθική ανεργία ανέβηκε κατακόρυφα.
Κι όμως, η σημειωτική σχέση με τον Ιησού κρύβει την υπόσχεση μιας Ανάστασης που θα μπορούσε να μετατρέψει την Ελλάδα σε κεντρική πλατεία του πλανήτη. Καθώς, κατά τον Στράβωνα, «η γεωγραφία είναι η σκηνή πάνω στην οποία παίζεται η ιστορία» και η σκηνή είναι πλέον έτοιμη για το ελληνικό θαύμα.
Όμως, στη σκληρή πραγματικότητα δεν υπάρχουν αυτόματα θαύματα: αν ο Νόμος 2321/95 σταυρωθεί οριστικά, η Ελληνική κυριαρχία δεν πρόκειται να αναστηθεί ποτέ. Η διαφορά από τα 6 ναυτικά μίλια έως τα 12 ανέρχεται σε 85.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Με το ελληνικό υδάτινο μερίδιο στις λίμνες Πρέσπες να είναι 83 τετραγωνικά χιλιόμετρα, αυτό σημαίνει ότι με τη «Σταύρωση» του Νόμου η Ελλάδα χάνει ίσαμε 1.024 λίμνες Πρέσπες!
___________________
Διδυμότειχο, Οκτώβριος 2026,
GEOPOLITICO
Δε θα αφήσουμε να γίνει Καρκινοτροφείο και Καρκινοπωλείο στον Έβρο, κύριε Μητσοτάκη!
Χρήστος Κηπουρός: Απέναντι στην “Ελληνικός Χρυσός” με την ενεργό στήριξη Μητσοτάκη, προτείνω ως πρώτο βήμα στα Δημοτικά Συμβούλια του Έβρου να συνεδριάσουν και να τον κηρύξουν “PERSONA NON GRATA”.
Ποιος αφθώδης πυρετός που ρήμαξε την κτηνοτροφία μας και ποια Δαδιά όπου 900.000 στρέμματα έγιναν στάχτη; Σαν το χρυσό καρκινοτροφείο και καρκινοπωλείο που είναι καθ’ οδόν, δεν θα υπάρξει τέτοια καταστροφή.
Αυτή την απόφαση που κανένας Πρωθυπουργός δεν τόλμησε να πάρει, εσείς γιατί, κύριε Μητσοτάκη; Όταν μάλιστα κάθε άλλο παρά τολμηρός θεωρείστε—κάτι που πιστοποιεί όλος ο θαλάσσιος Ελληνισμός που βλέπει τον Νόμο 2321/95 για τα 12 μίλια, σε έναν παράλληλο βίο, να πηγαίνει να μοιάσει τον Ιησού.
«Μέντες» στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, «επενδύσεις» καρκίνου στη Θράκη.
Αν θέλατε πραγματικά επενδύσεις, υπάρχουν 85.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα θαλάσσιας έκτασης Ελληνικής κυριαρχίας, μόνο από τη διαφορά μεταξύ 6 και 12 ναυτικών μιλίων. Εκεί όμως κάνετε μέντες. Γιατί λοιπόν το γυροφέρνετε στον Έβρο;
Παρακολουθούμε μια κανονική ενορχήστρωση για την ανήκεστο βλάβη του τόπου μας από την ίδια καναδική πολυεθνική (Eldorado Gold) που επί Σημίτη εμφανιζόταν ως «Χρυσωρυχεία Θράκης». Όταν τότε τους αποκρούσαμε, η Αθήνα τους έδωσε το κουτοπόνηρο καμουφλάζ να μετονομαστούν σε «Ελληνικός Χρυσός». Μια εθνικοφροσύνη-βιτρίνα, της οποίας η δική σας είναι πολύμορφος κλώνος. Μιλάτε για «επένδυση», αλλά πρόκειται για πλήρη έκδυση και βίαιο δημογραφικό ξεγύμνωμα. Η εν λόγω εταιρεία αύξησε τα κέρδη της μέσα σε ένα χρόνο 50%. Η Ελλάδα τι πήρε;
Το Κυάνιο του θανάτου και το γεωπολιτικό δώρο
Η λέξη «κυανούν»—το βαθύ γαλάζιο του Θρακικού μας Πελάγους—και η λέξη «κυάνιο» έχουν την ίδια ετυμολογική ρίζα και απόχρωση. Όμως το κυανούν είναι ζωή, το κυάνιο είναι θάνατος. Όταν το κυάνιο ποτίσει τη γη μας και η καρκινική πανδημία αναγκάσει τους Εβρίτες να ξεριζωθούν, ο Έβρος θα μείνει αδειανός. Και ένας τόπος γεωπολιτικά και δημογραφικά γυμνός, μια νεκρή ζώνη δίχως κόσμο –εξ ου και η λέξη κόσμημα– είναι το καλύτερο δώρο στην καιροφυλακτούσα Τουρκία..
Κάποτε, σε μια επίσκεψή σας, είπατε ότι ο Έβρος είναι ο μόνος Νομός που είναι αρσενικός και όρθιος. Σας απάντησα: «Αρκεί να μη μοιάσει με τα δέντρα που πεθαίνουν όρθια».
Προτείνω, ως πρώτο άμεσο βήμα, τα Δημοτικά Συμβούλια του Έβρου να συνεδριάσουν εκτάκτως και να σας κηρύξουν “PERSONA NON GRATA”. Η αγάπη για την πατρίδα του Έβρου είναι η μητέρα των ωραιότερων ιδεών. Δεν θα αφήσουμε να γίνει ο τοξικός τάφος της.
Υ.Γ. Τις επόμενες ημέρες θα αναρτηθεί στην ιστοσελίδα μας το επίσημο Ψήφισμα Πολιτών για προσυπογραφή, ώστε να κατατεθεί θεσμικά σε όλα τα Δημοτικά Συμβούλια του Νομού.
__________________
Διδυμότειχο, Οκτώβριος 2026
GEOPOLITICO
Η Ελένη, ο Σεφέρης και….το Καλώδιον
Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.
«….. αν είναι αλήθεια
πως κάποιος άλλος Τεύκρος, ύστερα από χρόνια,
ή κάποιος Αίαντας ή Πρίαμος ή Εκάβη
ή κάποιος άγνωστος, ανώνυμος, που ωστόσο
είδε ένα Σκάμαντρο να ξεχειλάει κουφάρια,
δεν το ’χει μες στη μοίρα του ν’ακούσει
μαντατοφόρους που έρχουνται να πούνε
πως τόσος πόνος τόση ζωή
πήγαν στην άβυσσο
για ένα πουκάμισο αδειανό για μιαν Ελένη»
Έτσι τελειώνει το ποίημά του «Ελένη» ο Γιώργος Σεφέρης.*
Δεδομένων των εμπειριών του από την Μικρασιατική καταστροφή και τους δύο Παγκοσμίους πολέμους, σε συνδυασμό με την διπλωματική του ιδιότητα, αξίζει τον κόπο να το μελετήσει κάποιος ολόκληρο, για να παρακολουθήσει τις πιο κάτω σκέψεις.
Πολύς θόρυβος γίνεται και ποικίλες κατηγορίες εκτοξεύονται μεταξύ των πολιτευομένων για τη διαχείριση της ηλεκτρικής συνδέσεως Ελλάδος-Κύπρου-Ισραήλ (Καλωδίου).
Οι αντεγκλήσεις περιστρέφονται κυρίως γύρω από δύο θέματα. α) Το Εθνικό-Πατριωτικό σε σχέση με την Τουρκία και β) Οικονομικά συμφέροντα.
Στο πρώτο κυριαρχεί η ρητορική μονομαχία μεταξύ “Εθνικής μειοδοσίας και υπερπατριωτισμού.”Στο δεύτερο η καχυποψία για έκνομες συναλλαγές.
Ο Κύπριος υπουργός Οικονομικών Μάκης Κεραυνός, ο οποίος δεν είναι επαγγελματίας πολιτικός αλλά τεχνοκράτης που χαίρει εκτιμήσεως για την ακεραιότητά του, παρ’ ολίγον να ριχθεί στην πυρά, γιατί ετόλμησε να μιλήσει για την ανάγκη υπολογισμού της σχέσεως κόστους-οφέλους του έργου, πριν αποφασιστεί το επόμενο βήμα.
Έλαβα το θάρρος να καταθέσω αυτούς τους προβληματισμούς μετά που διάβασα το άρθρο του κυρίου Ραφαήλ Μωυσή, «Χίλιες λεύγες κάτω από την θάλασσα»**
Εκεί είδα μία ψύχραιμη και τεκμηριωμένη εκτίμηση από έναν άνθρωπο εγνωσμένης εμπειρίας και αποτελεσματικότητος στην θητεία του ως Πρόεδρος του Συμβουλίου Εθνικής Ενεργειακής Στρατηγικής.
Διερωτώμαι αν οι πολιτικοί ταγοί της Πατρίδος μας έχουν υποβληθεί στην βάσανο των προβληματισμών του, ή έστω κάποιων αντιστοίχου σοβαρότητος.
Τώρα, γιατί προτάσσω την «Ελένη» του Σεφέρη, με αφετηρία τον μεγάλο τραγικό Ευριπίδη.
Ο Ελληνισμός εμεγαλούργησε και επέζησε δια μέσου των αιώνων, μέσα από αναμετρήσεις, θυσίες και αδιάκοπους πολέμους. Είναι τοις πάσι γνωστές οι ολέθριες συνέπειες άστοχων και παρορμητικών κινήσεων και πολέμων αφενός και το ηθικό και ιστορικό όφελος από πολυαίμακτες μεν αλλά υπέρ δικαίου θυσίες αφετέρου.
Είναι δεδομένο ότι η Τουρκία αποτελεί μία διαρκή απειλή και είναι πολύ πιθανόν κάποτε να αναμετρηθούμε μαζί της για προάσπιση της ακεραιότητος των αδελφών κρατών μας.
Ας μην απαλλοτριώσουμε την προοπτική επιτυχούς διεκδικήσεως των δικαίων μας, αντί ένεκα ουσιαστικών λόγων, για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη…
Δρ. Νίκος Ερρ. Ιωάννου
Καρδιολόγος
* Ημερολόγιο καταστρώματος Γ΄«Κύπρον ου μη εθέσπισεν», 1955
** Καθημερινή, 4 Οκτωβρίου 2026
Προειδοποίηση της Ελβετίας: Το υψηλό ευρωπαϊκό χρέος θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια κρίση του ευρώ
Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να...
Le Figaro: Στο χείλος του γκρεμού η Γαλλία ετοιμάζεται για τον ερχομό της τρόικας
Η Γαλλία δεν ανήκει πλέον στον πυρήνα της ευρωζώνης, αλλά έχει μετατραπεί σε περιφερειακή χώρα που απειλεί τη σταθερότητά της....
Οι κινητές ομάδες πυρός αεράμυνας και η απειλή των drones
Μία από τις απαντήσεις σε αυτή την απειλή ήταν η δημιουργία Κινητών Ομάδων Πυρός Αεράμυνας (Mobile Air Defense Fire Groups)....
17 Οκτωβρίου 1941: Η σφαγή στα Άνω και Κάτω Κερδύλλια
Στις 17/10/1941 οι Γερμανοί κατακτητές παίρνουν σκληρά μέτρα για να χτυπήσουν στη γέννησή τους τις πρώτες ένοπλες αντιστασιακές ομάδες. Κύκλωσαν...
Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση
Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας