Έχουν διαρρεύσει νέα έγγραφα σχετικά με την οργάνωση της βρετανικής προπαγάνδας κατά της Συρίας. Μας επιτρέπουν να κατανοήσουμε τον τρόπο με τον οποίο δημοσιογράφοι προσβλήθηκαν μόνιμα από το μύθο της “συριακής επανάστασης”, καθώς και γιατί αποσύρθηκε το Ηνωμένο Βασίλειο από τη Συρία παρά την επιτυχία αυτής της επιχείρησης.
Άμυνα
Η κατασκευή του μύθου της «συριακής επανάστασης» από το Ηνωμένο Βασίλειο
Η δημοκρατία προϋποθέτει ότι μπορεί ο καθείς να διεξαγάγει ειλικρινείς δημόσιες συζητήσεις. Επομένως, η προπαγάνδα θα ήταν το προνόμιο των αντιδημοκρατικών καθεστώτων. Ωστόσο, η ιστορία μας διδάσκει ότι η σύγχρονη προπαγάνδα σχεδιάστηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο και τις Ηνωμένες Πολιτείες κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και ότι η ΕΣΣΔ και η Ναζιστική Γερμανία δεν ήταν παρά μόνο χλωμοί αντιγραφείς.
Κατά τη διάρκεια του πολέμου κατά της Συρίας, έχουμε συχνά εξηγήσει ότι η πραγματικότητα στο έδαφος δεν ανταποκρινόταν καθόλου με την εικόνα που είχαν οι Δυτικοί. Καταγγείλαμε τη κατασκευή αποδεικτικών στοιχείων από τις αμερικανικές, βρετανικές, γαλλικές και τουρκικές μυστικές υπηρεσίες για να κρύβουν τη δυτική επίθεση και να μας κάνουν να πιστέψομε ότι είναι μια επανάσταση εναντίον μιας δικτατορίας.
Ενώ το Ηνωμένο Βασίλειο δεν είναι πλέον παρόν στο έδαφος από το 2018, ο δημοσιογράφος Ian Cobain μόλις δημοσίευσε στο Middle East Eye επίσημα βρετανικά έγγραφα της τα οποία μας διαφωτίζουν για τον τρόπο με τον οποίο το Λονδίνο δηλητηρίασε bona fide μαζικά δημοσιογράφους, και μετά αποσύρθηκε [1]. Είχε ήδη δημοσιεύσει στη Guardian, το 2016, αποκαλύψεις σχετικά με την οργάνωση του ΜΙ6 στον τομέα αυτό [2].
Πριν απ ’όλα, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι οι Βρετανοί δεν επιδιώκουν καθόλου τον ίδιο στόχο με αυτόν των συμμάχων τους των ΗΠΑ. Το Λονδίνο έλπιζε να ανακτήσει την επιρροή της αποικιακής εποχής (όπως και το Παρίσι). Το Ηνωμένο Βασίλειο δεν πίστευε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες σκόπευαν να καταστρέφουν τις κρατικές δομές ολόκληρης της ευρύτερης Μέσης Ανατολής (στρατηγική Rumsfeld / Cebrowski). Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο είχε σχεδιάσει τη επιχείρηση της “Αραβικής Άνοιξης” με το μοντέλο της «Μεγάλης Αραβικής εξέγερσης» του Lawrence της Αραβίας (οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι έπαιζαν το σημερινό ρόλο του Ουαχαμπιτών του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου). Επομένως, η προπαγάνδα τους σχεδιαζόταν για να δημιουργήσουν τη Νέα Συρία γύρω από αυτήν την Αδελφότητα και όχι για να την διαιρέσει, όπως ήθελε και θέλει πάντα η CIA.
Οι Δυτικοί είχαν ήδη γνωρίσει τις επαναστάσεις στην Τυνησία, την Αίγυπτο και τη Λιβύη. Επομένως, ήταν ευκολότερο να τους πουλήσουν ένα τέταρτο πεδίο επιχείρησης.
Καλοπροαίρετοι δημοσιογράφοι είχαν οδηγηθεί από επαναστάτες (στην ούσια από τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες (ΜΙΤ) και του ΝΑΤΟ) σε ένα συριακό χωριό, Τζαμπάλ Αλ-Ζαούια, για να παρακολουθήσουν και να βιντεοσκοπούν συναντήσεις του Ελεύθερου Συριακού Στρατού. Πολλοί δηλητηριάστηκαν και πίστεψαν ότι επρόκειτο για λαϊκή εξέγερση. Όταν αυτή η σκηνοθεσία καταγγέλθηκε από τον Daniel Iriarte στην ισπανική εφημερίδα ABC – διότι είχε αναγνωρίσει επί τόπου όχι Σύρους μαχητές, αλλά Λιβύους, υπό τις διαταγές των Aldelhakim Belhaj και Mehdi al-Harati [3] – ο Τύπος αρνήθηκε να αναγνωρίσει τη χειραγώγηση που είχε υποστεί. Η αδυναμία των δημοσιογράφων να αναγνωρίσουν τα λάθη τους, ακόμη και όταν μερικοί από τους συναδέλφους τους τα καταγγείλουν, παραμένει το καλύτερο ατού των κυρίαρχων της προπαγάνδας.
Όπως πάντα, οι Βρετανοί της RICU (Research, Information and Communications Unit) χρησιμοποίησαν έναν επιστήμονα, εδώ έναν «ανθρωπολόγο», για να εποπτεύει τη χειραγώγηση. Ανέθεσε την εκτέλεση σε διάφορους υπεργολάβους, συμπεριλαμβανομένου ενός “πρώην” αξιωματικού του MI6, συνταγματάρχη Paul Tilley. η λέξη ” πρώην ” είναι σημαντική εδώ, για να δύναται να αρνηθούν κάθε ευθύνη εάν η επιχείρηση πήγαινε στραβά. Για να προσεγγίσουν το έδαφος, ανοίχτηκαν τρία ad hoc γραφεία από τους υπεργολάβους της MI6 στην Κωνσταντινούπολη, το Reyhanli (Τουρκία) και το Αμάν (Ιορδανία), ενώ η CIA επιχειρεί από τη Γερμανία.
Η επιχείρηση αυτή ξεκίνησε από της υπόθεσης των χημικών όπλων το καλοκαίρι του 2013, όταν η Βουλή των Κοινοτήτων, ζεματισμένη από την προπαγάνδα κατά τη διάρκεια του πολέμου κατά του Ιράκ, είχε απαγορεύσει αυστηρά στο Υπουργείο Άμυνας την ανάπτυξη στρατευμάτων επί τόπου. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο αρχικός προϋπολογισμός του Foreign Office ενισχύθηκε και αναλήφθηκε από το βρετανικό Υπουργείο Άμυνας και από καναδικές και αμερικανικές υπηρεσίες, καθώς οι στρατιωτικοί δεν είχαν άλλα μέσα παρέμβασης.
Τοποθετήθηκε υπό τη διοίκηση ενός αξιωματικού της MI6, Jonathan Allen, ο οποίος έγινε το νούμερο 2 της βρετανικής διπλωματικής αντιπροσωπείας στο Συμβούλιο Ασφαλείας στα Ηνωμένα Έθνη.
-

Permanent Representative of France and the Deputy Permanent Representative of the United Kingdom
- Ο αξιωματικός των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών και Διευθυντής της Αυτής Μεγαλειότητας, Jonathan Allen, ενώ δίνει συνέντευξη Τύπου στα Ηνωμένα Έθνη με τον προνομιακό σύμμαχό του, τον πρεσβευτή της Γαλλίας, François Delattre.
Η πρωτοτυπία της επιχείρησης, η οποία διεξάχθηκε μεταξύ άλλων από τις Innovative Communications & Strategies (InCoStrat), είναι ότι παρουσιάστηκε ως εμπορική εταιρική σχέση χωρίς σύνδεση με τις αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου. Οι Σύροι που συμμετείχαν δεν αισθάνονταν ότι προδίδουν τη χώρα τους, αλλά απλώς ότι είχαν βρει την ευκαιρία να κερδίσουν χρήματα για να επιβιώσουν παρά τον πόλεμο. Σε σχέση με το βιοτικό τους επίπεδο, οι αμοιβές που καταβλήθηκαν ήταν πράγματι πολύ σημαντικές.
Το σύστημα των «δημοσιογράφων πολιτών» ήταν πολύ οικονομικό σε σύγκριση με τις 500.000 λίρες στερλίνες του βρετανικού προϋπολογισμού (50 έως 200 δολάρια για ένα βίντεο, 250 έως 500 δολάρια για γραπτές ανεξάρτητες γραπτές εργασίες) για να βρεθούν «πληροφορίες» ή «αποδεικτικά στοιχεία» της καταστολής του καθεστώτος κατά του δικού του ίδιου του πληθυσμού του. Αυτά τα υλικά, μετά από ταξινόμηση, αποστέλλονταν από τη ΜΙ6 στο BBC, το Sky News arabic, την Al-Jazeera (Qatar) και την Al-Arabiya (Σαουδική Αραβία), τέσσερις σταθμούς που συμμετείχαν πλήρως στη δυτική πολεμική προσπάθεια, κατά παράβαση των ψηφισμάτων των Ηνωμένων Εθνών που απαγορεύουν την προπαγάνδα πολέμου. Οι Σύροι συνεργάτες έπρεπε να συμφωνήσουν γραπτώς να παραμείνουν ανώνυμοι, εκτός εάν έχουν ρητά εξουσιοδοτηθεί, και να μην αποκαλύψουν τους δεσμούς τους με οποιαδήποτε εταιρεία.
Οι δυτικοί καλόπιστοι δημοσιογράφοι, που δεν μπορούν να απευθυνθούν στους Σύρους «δημοσιογράφους πολίτες» και να ελέγξουν το πλαίσιο των βίντεο και άλλων «αποδεικτικών στοιχείων» – που είναι ο λόγος ύπαρξης της ένωσης τους -, πείστηκαν από το θόρυβο των τεσσάρων τηλεοπτικών σταθμών.
Τα έγγραφα του Ian Cobain επιβεβαιώνουν το γεγονός ότι σε αυτό το διεθνή στόχο προσθετόταν ένας στόχος στη Συρία. Το Λονδίνο ευχόταν να προκαλέσει μια αλλαγή στάσης του πληθυσμού υπέρ των «μετριοπαθών» ενάντια στους «εξτρεμιστές». Σε αυτό το σημείο, δεν φαίνεται ότι το Middle East Eye συνειδητοποίησε ότι αυτές οι λέξεις δεν πρέπει να ερμηνεύονται με τη συνήθη έννοια, αλλά με βάση τις αποφάσεις του πρωθυπουργού Τόνι Μπλερ. Ο τελευταίος, κατά την ανάπτυξη του σχεδίου της «Αραβικής Άνοιξης», είχε θέσει ότι η διοίκηση της Αυτού Μεγαλειότητας έπρεπε να θεωρεί ως συμμάχους τους «μέτρια αντιιμπεριαλιστικούς» ηγέτες όπως τους Αδελφούς Μουσουλμάνους, ενώ οι αντίπαλοι ήταν “αντιιμπεριαλιστικοί εξτρεμιστές όπως «το εθνικιστικό καθεστώς του συριακού Μπάαθ» [4].
Ο ανθρωπολόγος που επόπτευε το πρόγραμμα υποδείκνυε εξάλλου την ανάγκη δημιουργίας υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης στο έδαφος (η Free Police και τα Λευκά Κράνη του πρώην αξιωματικού της MI6, James Le Mesurier), όχι τόσο να βοηθήσουν το πληθυσμό, αλλά για να του δώσουν εμπιστοσύνη στα θεσμικά όργανα που θα έρχονταν μετά την ήττα του καθεστώτος της Εθνικής Ένωσης γύρω από το Μπάαθ. Σε αυτό το σημείο, αναφέρθηκε στο σχέδιο ολικής και άνευ όρων παράδοσης της Συρίας, το οποίο συνάχτηκε από τον Γερμανό Volker Perthes για τον νούμερο 2 του ΟΗΕ, τον Jeffrey Feltman [5], τον οποίο οι Βρετανοί συνεπώς παρερμήνευσαν.
Αυτή η διαφωνία είναι η κύρια αιτία της σύγχυσης αυτής της επιχείρησης όταν η Ουάσινγκτον προσπάθησε να δημιουργήσει το «Σουννιστάν» με το Ντάες και το «Ελεύθερο Κουρδιστάν» με το τουρκικό ΡΚΚ και το ιρακινό PDK. Οι Βρετανοί, θεωρώντας ότι δεν ήταν πλέον ο πόλεμος τους, αποφάσισαν τότε να αποσυρθούν.
Το πρόγραμμα της MI6 περιείχε τρία κεφάλαια:
- Συριακή ταυτότητα:
«Να ενωθούν οι Σύροι με τη θετική επιβεβαίωση κοινών πολιτισμών και πρακτικών και αποκατάσταση της εμπιστοσύνης μεταξύ γειτόνων, ενώ παράλληλα απεικονίζοντας τη δύναμη των ενωμένων Σύρων». - Ελεύθερη Συρία:
«Επιδίωξη ενίσχυσης της εμπιστοσύνης σε μια μελλοντική Συρία απαλλαγμένη από εξτρεμιστικά καθεστώτα». - Υπονόμευση:
« Επιδίωξη υποβάθμισης της αποτελεσματικότητας των βίαιων εξτρεμιστικών δικτύων (VE) στη Συρία, υποσκάπτοντας την αξιοπιστία των αφηγημάτων και των δραστών VE απομονώνοντας τις οργανώσεις VE από τον πληθυσμό ».
Σύμφωνα με τα έγγραφα του Ian Cobain, οι υπεργολάβοι της MI6 εκπαίδευσαν επίσης εκπρόσωπους της συριακής αντιπολίτευσης, ανέπτυξαν λογαριασμούς σε κοινωνικά δίκτυα και οργάνωσαν γραφεία τύπου που λειτουργούσαν 24 ώρες την ημέρα. Δεν αναφέρουν τον σχεδιασμό των λογότυπων και των σκηνοθεσιών του Χόλιγουντ που έχουμε αναφέρει, όπως τη στρατιωτική παρέλαση στη Γκούτα με άρματα μάχης που ξαναδιέρχονταν μπροστά από την κάμερα και με κομπάρσους.
Τα γραφεία Τύπου αποσκοπούσαν στη σύνδεση των εκπροσώπων της συριακής αντιπολίτευσης με τους δυτικούς δημοσιογράφους και στην ενημέρωσή τους πριν από τις συνεντεύξεις. Με τον τρόπο αυτό, ο δυτικός Τύπος πίστευε με καλή πίστη ότι έπαιρνε τις πληροφορίες του από ανεξάρτητες πηγές και με χαμηλό κόστος. Εάν, στην αρχή, κατά τη διάρκεια της φάσης αποσταθεροποίησης (έως τα μέσα του 2012), όλα τα διεθνή μέσα ενημέρωσης έστελναν δημοσιογράφους στο έδαφος (τους οποίους οι Βρετανοί χειραγωγούσαν), δεν υπάρχει πλέον κανένας σήμερα.
Οι Δυτικοί πήραν την συνήθεια να πιστεύουν το πρακτορείο ειδήσεων της MI6 στο Λονδίνο με τους Αδελφούς Μουσουλμάνους, ήτοι το Συριακό Παρατηρητήριο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, αν και το τελευταίο δεν έχει τα μέσα να γνωρίζει οτιδήποτε για μερικά από τα γεγονότα που ισχυρίζεται ότι καλύπτει.
Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά
Πηγή Ινφογνώμων Πολιτικά (Ελλάδα)
[2] “How Britain funds the ’propaganda war’ against Isis in Syria”, Ian Cobain, Alice Ross, Rob Evans, Mona Mahmood, The Guardian, May 3rd, 2016.
[3] «Islamistas libios se desplazan a Siria para «ayudar» a la revolución», por Daniel Iriarte, ABC (España), 17 de diciembre de 2011. Version française : « Des islamistes Libyens en Syrie pour « aider » la révolution », traduction Mounadil Al-Djazaïri Réseau Voltaire, 18 décembre 2011.
[4] Sous nos yeux. Du 11-Septembre à Donald Trump, Thierry Meyssan, éditions Demi-Lune.
[5] “Η Γερμανία και ο ΟΗΕ κατά της Συρίας”, του Τιερί Μεϊσάν, Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά, Ινφογνώμων Πολιτικά (Ελλάδα) , al-Watan (Συρία) , Δίκτυο Βολταίρος, 28 janvier 2016.
“Draft Geneva Communique Implementation Framework”, “Confidence Building Measures”, “Essential Principles”, “Representativness and Inclusivity”, “The Preparatory Phase”, “The Transitional Governing Body”, “The Joint Military Council and Ceasefire Bodies”, “The Invitation to the International Community to Help Combat Terrorist Organizations”, “The Syrian National Council and Legislative Powers during the Transition”, “Transitional Justice”, “Local Governance”, “Preservation and Reform of State Institutions”, “Explanatory Memorandum”, “Key Principles revealed during Consultations with Syrian Stake-holders”, “Thematic Groups”, United Nations Department of Political Affairs (DPA), 2012-2014 (unpublished).
ΔΙΚΤΥΟ ΒΟΛΤΑΙΡΟΣ | ΔΑΜΑΣΚΟΣ (ΣΥΡΙΑ)
عربي DEUTSCH ENGLISH FRANÇAIS ITALIANO PORTUGUÊS ROMÂNĂ
GEOPOLITICO
Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash
Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.
Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.
Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.
Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.
Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες
Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.
Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.
Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.
Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία
Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.
Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.
Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.
Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.
Το προηγούμενο της Αρμενίας
Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.
Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.
Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν
Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.
Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.
Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.
Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.
GEOPOLITICO
Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο
Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.
Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.
Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.
Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».
Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.
Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.
Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.
GEOPOLITICO
«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο
Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.
Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.
Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.
Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.
Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων
Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.
Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.
Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.
Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.
Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας
Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».
Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.
Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.
Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία
Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.
Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.
Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.
Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων
Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.
Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.
Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.
Στα εγκαίνια της Διακλαδικής Σχολής Μη Επανδρωμένων, αλλά και των Αυτονόμων Συστημάτων Θάλασσας. Ένα περαιτέρω βήμα, που δημιουργεί τεράστιες δυνατότητες για το Πολεμικό Ναυτικό μας στο Αρχιπέλαγος, με τα Αυτόνομα Συστήματα τα οποία μπορούν να προσφέρουν απεριόριστες δυνατότητες στην επιτήρηση και αναγνώριση, στην προστασία των λιμένων, στον ναρκοπόλεμο και στην ασφάλεια των υποδομών.
Αυτό το νέο Πολεμικό Ναυτικό με τις σύγχρονες πλατφόρμες, θα μπορεί να προστατεύει όχι μόνο την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά και τα ενεργειακά και επικοινωνιακά δίκτυα στον βυθό, τα οποία είναι επίσης απαραίτητα για την ασφάλεια της Πατρίδας.
(από τον χαιρετισμό μου στην τελετή των εγκαινίων του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων στο Κέντρο Εκπαίδευσης ΠΑΛΑΣΚΑΣ του ΠΝ)
#HellenicNavy
— Nikos Dendias (@NikosDendias) October 13, 2026
Το αίτημα για τα Corsair
Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.
Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.
Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.
Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή
Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.
Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας