Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Το ασύμμετρο βάρος του μεταναστευτικού

Δημοσιεύτηκε στις

Μαρίνος Παυλικκάς

Τις τελευταίες μέρες αποδείχθηκε πως, πίσω από τη διακίνηση ανθρώπινων ψυχών, υπάρχει ένα καλά οργανωμένο και καλοστημένο κύκλωμα, το οποίο δρα κυρίως στην Τουρκία, με αποκορύφωμα την ώθηση προσφύγων και μεταναστών τις τελευταίες ημέρες στα ελληνοτουρκικά σύνορα και την κρίση που βρίσκεται σε εξέλιξη στον Έβρο και στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου.

Ηπιο κρίσιμη περίοδος της μεταναστευτικής κρίσης στη χώρα μας ήταν την περασμένη εβδομάδα, όταν αποδείχθηκε ο μεγάλος αριθμός αιτητών πολιτικού ασύλου που διέρχονται από τη γραμμή αντιπαράταξης και αιτούνται πολιτικό άσυλο, εκμεταλλευόμενοι την προσφυγική κρίση. Το προσωρινό κλείσιμο των οδοφραγμάτων από την Κυβέρνηση έφερε στην επιφάνεια αφενός τον τρόπο δράσης των διακινητών ανθρώπων και, αφετέρου, την αδυναμία της χώρας να αντιμετωπίσει το ασύμμετρο βάρος της φιλοξενίας αιτητών πολιτικού ασύλου.

Δεν μπορεί να αμφιβάλλει κανείς για το μέγεθος της ανθρωπιστικής κρίσης όταν χιλιάδες ψυχές εγκαταλείπουν τη χώρα τους για ένα καλύτερο μέλλον και αναγκάζονται να στοιβαχτούν σε πλοιάρια, πληρώνοντας προηγουμένως μέχρι και τέσσερεις χιλιάδες δολάρια σε έναν άγνωστο στην Τουρκία, ο οποίος τους υπόσχεται ότι θα καταφέρει να τους στείλει στην Ελλάδα ή στην Κύπρο για μια καλύτερη ζωή. Εκατό ζωές στοιβαγμένες σε πλοιάριο δέκα μέτρων να ταξιδεύουν επί δώδεκα και πλέον ώρες, μάνες με μωρά στην αγκαλιά τους και γυναίκες με την κοιλιά στο στόμα, να φεύγουν από το Χαλέπι ή το Ιντλίμπ, όπου μαίνεται ο πόλεμος, και να ζητούν άσυλο σε μια ξένη χώρα, χωρίς να γνωρίζουν τίποτε και κανέναν.

Παρ’ όλα αυτά, την πραγματική προσφυγική κρίση έχει αποδειχθεί ότι εκμεταλλεύονται χιλιάδες άλλοι μετανάστες, οι οποίοι εισέρχονται στην Ευρώπη και αιτούνται πολιτικό άσυλο. Σύμφωνα με στοιχεία της Υπάτης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες, μέχρι τις 2 Μαρτίου του 2020 στη Μεσόγειο (Κύπρο, Ελλάδα, Ισπανία, Ιταλία και Μάλτα) καταγράφηκαν 16.777 αφίξεις με τις 13.977 να έχουν εισέλθει διά θαλάσσης. Τα στοιχεία του UNHCR καταγράφουν ότι το 27,8% εξ αυτών προέρχονται από το Αφγανιστάν, το 11,5% από τη Συρία, το 7,8% από το Μπανγκλαντές, το 5,6% από την Αλγερία, το 5% από την Ακτή Ελεφαντοστού, το 4,3% από το Σουδάν, ενώ τα στατιστικά συμπληρώνονται με μετανάστες και πρόσφυγες κυρίως από Κονγκό, Σομαλία και Ιράκ.

Κατακόρυφη αύξηση στις αιτήσεις πολιτικού ασύλου

Κατά το 2019, σύμφωνα με την Υπάτη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες, το 60% των αιτητών πολιτικού ασύλου είχαν καταγωγή τη Συρία, το 17% την Παλαιστίνη, το 7% το Ιράκ, το 4% το Ιράν, το 2% την Τουρκία και το υπόλοιπο 10% άλλες χώρες. Όπως παραδέχεται το UNHCR, το 2018 καταγράφηκε μία κατακόρυφη αύξηση στις αιτήσεις πολιτικού ασύλου κατά 72% σε σχέση με το προηγούμενο έτος, “δοκιμάζοντας” τις περιορισμένες, όπως αναφέρεται, δομές φιλοξενίας της Κύπρου. Συνολικά, όπως αναφέρει το UNHCR, σχεδόν 19.000 αιτήσεις βρίσκονταν υπό εκκρεμότητα μέχρι το τέλος του 2019.

Από την άλλη, τις τελευταίες μέρες αποδείχθηκε, τόσο σε Ελλάδα όσο και σε Κύπρο, πως πίσω από τη διακίνηση ανθρώπινων ψυχών υπάρχει ένα καλά οργανωμένο και καλοστημένο κύκλωμα, το οποίο δρα κυρίως στην Τουρκία με αποκορύφωμα την ώθηση προσφύγων και μεταναστών τις τελευταίες ημέρες στα ελληνοτουρκικά σύνορα και την κρίση που βρίσκεται σε εξέλιξη στον Έβρο και στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου. Στη χώρα μας, σύμφωνα με τον Υπεύθυνο Επιχειρήσεων της Υπηρεσίας Αλλοδαπών και Μετανάστευσης, Πέτρο Ζένιο, οι διαδρομές εισόδου είναι γνωστές και γίνονται κυρίως διά ξηράς μέσω της γραμμής αντιπαράταξης, αφού πρώτα φθάσουν αεροπορικώς από χώρες της Ασίας ή της Αφρικής ή δια θαλάσσης από τη Μερσίνα της Τουρκίας καταλήγουν ανοικτά του Κάβο Γκρέκο.

Η μεγαλύτερη πρόκληση, παρ’ όλα αυτά, που έχει να αντιμετωπίσει η χώρα μας είναι αφενός η ραγδαία αύξηση των αιτητών ασύλου, που σήμερα ξεπερνούν το 3,6% του συνολικού πληθυσμού, και από την άλλη η φιλοξενία στα υπερπληθή κέντρα φιλοξενίας αλλά και οι οικονομικές και κοινωνικές προεκτάσεις. Όπως παραδέχθηκε σε γραπτή του δήλωση την περασμένη Παρασκευή ο Υπουργός Οικονομικών, Κωνσταντίνος Πετρίδης, “η ουσία του πολυσύνθετου αυτού προβλήματος είναι οι υπέρμετρες συνεχιζόμενες ροές, οι οποίες αποτελούν μιαν ασύμμετρη απειλή. Η Κύπρος, ανέφερε, μαζί με την Ελλάδα δίνουν εδώ και καιρό μάχες σε ευρωπαϊκό επίπεδο για την ουσία του προβλήματος, και για να αναθεωρήσουν μια παρωχημένη ευρωπαϊκή νομοθεσία, η οποία εναποθέτει το βάρος στις χώρες της πρώτης γραμμής, ενώ πριν από λίγους μήνες κατέθεσαν επίσης από κοινού και με τη Βουλγαρία επίσημη πρόταση για τη δημιουργία Ευρωπαϊκού Μηχανισμού επιστροφών και ανακατανομών σε όλη την επικράτεια της Ευρώπης”.

Αναδύονται και άλλα προβλήματα

Επισημαίνεται ότι σε πολλές περιπτώσεις, υπό την κάλυψη του προσφυγικού προβλήματος και των αιτητών πολιτικού ασύλου, αναδύονται και άλλα προβλήματα. Χωρίς να ταυτίζεται με κανέναν τρόπο η μετανάστευση με την εγκληματικότητα, είναι πραγματικότητα ότι σε ορισμένες περιπτώσεις έχει καταγραφεί και αριθμός εγκληματικών στοιχείων, με κυκλώματα ναρκωτικών και προσπάθεια ελέγχου της νύχτας. Εξίσου σημαντικό πρόβλημα είναι και η γκετοποίηση ορισμένων περιοχών, με παράδειγμα τη Λευκωσία αλλά και την Αγία Νάπα. Στην τελευταία, μάλιστα, κάτοικοι αλλά και τοπικοί παράγοντες καταγγέλλουν ότι εκατοντάδες αιτητές πολιτικού ασύλου μεταφέρθηκαν και διαμένουν σε τουριστικά διαμερίσματα, αφού προηγουμένως έχει γίνει σύναψη συμφωνίας από το κράτος και την διαχειρίστρια εταιρεία, με αποτέλεσμα αφενός να δημιουργείται πρόβλημα στις διαθέσιμες κλίνες και από την άλλη να παρατηρείται γκετοποίηση, όπως καταγγέλλουν, της Αγίας Νάπας από αιτητές πολιτικού ασύλου.

Εν δυνάμει φθηνότερο εργατικό προσωπικό

Από την άλλη, βέβαια, σημειώνεται και το γεγονός ότι, πλέον, οι πολιτικοί πρόσφυγες αποτελούν ένα εν δυνάμει φθηνότερο εργατικό προσωπικό, το οποίο επιδιώκουν να εντάξουν στο δυναμικό τους διάφορες βιομηχανίες, όπως γεωργία και τουρισμός, δημιουργώντας έτσι μια νέα τάξη πραγμάτων στη χώρα, με ενδεχόμενη περαιτέρω μείωση των μισθών του εργατικού προσωπικού. Μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες της “Σ”, τέσσερεις χιλιάδες, περίπου, άτομα φιλοξενούνται σε τουριστικά καταλύματα με τα έξοδα του επιδόματος ενοικίου και των κουπονιών κατά το 2019, σύμφωνα με τον Υπουργό Οικονομικών, να ανέρχονται σε 11 εκατομμύρια ευρώ από τον εθνικό προϋπολογισμό και 8 εκατομμύρια ευρώ να δαπανώνται σε κατόχους προστασίας – δικαιούχους Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος καθώς και 9 εκατομμύρια ευρώ ως κόστος διαμονής σε ασυνόδευτους ενήλικες. Τα ποσά αυτά, επισημαίνει ο Υπουργός Οικονομικών, είναι πολλαπλάσια από την ευρωπαϊκή βοήθεια και συνεχίζουν να έχουν αυξητικές τάσεις λόγω των αυξημένων ροών με την ανησυχία, βέβαια, του κράτους να εντείνεται υπό τον φόβο της μείωσης του προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το προσφυγικό από 100 στα 46 εκ. ευρώ.

Μέγιστη αλληλεγγύη

Όπως αναφέρει η Κυβέρνηση διά στόματος Υπουργού Οικονομικών, δαπανώνται από εθνικούς πόρους υψηλά ποσά που αφορούν το διοικητικό κόστος του μεταναστευτικού ζητήματος, όπως για παράδειγμα η πρόσφατη λειτουργία και στελέχωση του ειδικού δικαστηρίου, το οποίο λειτούργησε τον Ιούλιο του 2019, ως ένα σημαντικό μέτρο αντιμετώπισης του φαινομένου των μαζικών εφέσεων στις απορριπτικές αποφάσεις της Υπηρεσίας Ασύλου ούτως ώστε να διευκολυνθούν οι επιστροφές, αλλά και άλλων υπηρεσιών του κράτους. Παράλληλα, αναφέρεται ότι “παρά το σημαντικό οικονομικό κόστος, η Κυβέρνηση επέδειξε τη μέγιστη αλληλεγγύη στους πραγματικούς πρόσφυγες και ουδέποτε προέταξε το οικονομικό μέρος ως την πεμπτουσία του μεταναστευτικού. Αυτό άλλωστε θα έδινε εύκολο άλλοθι σε εκείνους στην Ευρώπη οι οποίοι εξαντλούν την όποια έννοια της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης στο οικονομικό σκέλος, αποφεύγοντας τις δικές τους ευθύνες”.

Πηγή: Σημερινή

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO11 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός12 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις12 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO12 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO12 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή