Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Ο Ερντογάν, ο Μουσταφά Κεμάλ και η Ελλάδα

Δημοσιεύτηκε στις

Γράφει ο Αντιστράτηγος (ε.α.) Αντώνης Βασιλείου*

Εν όψει της συμπληρώσεως της πρώτης εκατονταετηρίδας του νεότερου τουρκικού κράτους το 2023 και της μεγαλομανίας του Ερντογάν, ο οποίος φιλοδοξεί πάντοτε να ξεπεράσει τον Μουσταφά Κεμάλ, τον ιδρυτή της σύγχρονης Τουρκίας και μια από τις πλέον ιστορικές φιγούρες της χώρας, παρατηρούμε τις εναγώνιες προσπάθειες του, με κάθε κόστος, να επιτύχει κάτι σημαντικό στην τρέχουσα ιστορική επικαιρότητα, είτε αυτό θα είναι η αναβίωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, είτε η αναθεώρηση της Συνθήκη της Λωζάνης του 1923, είτε η προσάρτηση εδαφών ή/και θαλασσίων ζωνών στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου.

Τα όνειρα του ξεκίνησαν με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα και την Αραβική Άνοιξη, ένα κύμα διαδηλώσεων και διαμαρτυριών στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική (Δεκέμβριος 2010), κατά τη διάρκεια των οποίων ο Ερντογάν προσπάθησε να χειραγωγήσει το μουσουλμανικό στοιχείο και να εμφανιστεί ως ο ηγέτης του. Η προσπάθεια αυτή ναυάγησε, όταν ο στρατηγός Αμπντούλ Φατάχ Σίσι, ως επικεφαλής των ενόπλων δυνάμεων της Αιγύπτου, έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στην εκδίωξη του τότε Αιγύπτιου πρόεδρου Μοχάμεντ Μόρσι, με στρατιωτικό πραξικόπημα, (Ιούλιος 2013) αναλαμβάνοντας τη διακυβέρνηση της χώρας.

Ακολούθησε η προσπάθεια δημιουργίας του πρώτου «σύγχρονου χαλιφάτου», που ίδρυσαν τον Ιούνιο οι τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους (IS), στα εδάφη που κατέλαβαν με τα όπλα, στη Συρία και στο Ιράκ. Όνειρο του νέου «χαλίφη» και αρχηγού του ισλαμικού στρατού, ήταν να κατακτήσει όλα τα πρώην εδάφη των Οθωμανών και να σβήσει τα σύνορα της αποικιοκρατίας, που χάραξαν οι δυτικοί νικητές του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου στην Εγγύς Ανατολή. Ο Ερντογάν άδραξε την ευκαιρία και με οικονομικές συναλλαγές αλλά και με μυστικούς εξοπλισμούς, ενίσχυσε τον ισλαμικό στρατό, ελπίζοντας ότι θα εξελιχθεί σε ηγέτη αυτού του χαλιφάτου. Όμως η παρέμβαση των ΗΠΑ και της Ρωσίας, ματαίωσαν και αυτά τα σχέδια του. Στην απέλπιδα προσπάθεια του να επιτύχει κάτι στην περιοχή της Συρίας, αυτονομήθηκε από το ΝΑΤΟ και τους δυτικούς συμμάχους και ανέπτυξε στενές στρατιωτικές σχέσεις με τη Ρωσία, από την οποία προμηθεύτηκε το αντιαεροπορικό σύστημα S-400, παρά την εκδίωξη της Τουρκίας από το πρόγραμμα συμπαραγωγής του αμερικάνικου μαχητικού αεροσκάφους 5ης γενιάς F-35. Και εδώ όμως ήταν άνθρακας ο θησαυρός, καθότι οι S-400, ενώ ήταν να ενεργοποιηθούν τον Απρίλιο 2020, το θέμα πήρε παράταση για το μέλλον και τελικά δεν πέτυχε τίποτε σημαντικό.

Εν τω μεταξύ, θέλοντας να παίξει ηγεμονικό και οικονομικό ρόλο στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου, προμηθεύτηκε τρία (μερικά με υψηλό κόστος) γεωτρύπανα και τρία ερευνητικά σκάφη, με στόχο αφενός να καταπατήσει την κυπριακή ΑΟΖ, αφετέρου δε να απειλήσει την ελληνική κυριαρχία επί των θαλασσίων ζωνών της.

Βλέποντας ότι ο καιρός περνάει και ότι στην περιοχή της Συρίας θα μείνει με άδεια χέρια, θέλησε να εκμεταλλευτεί την έκρυθμη κατάσταση στη Λιβύη, και συνυπέγραψε με την Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας (GNA) ένα Σύμφωνο Κατανόησης (MOU) για συνεργασία στους τομείς της ασφάλειας και των θαλασσίων ζωνών. Το δεύτερο σκέλος των θαλασσίων ζωνών, είναι εντελώς παράνομο, παράλογο και πέραν κάθε διεθνούς νομιμότητας, αλλά ο στόχος του είναι πασιφανής. Θέλει να βρει αφορμή αμφισβήτησης και οριστικής σύγκρουσης με την Ελλάδα, μήπως και επιτύχει επιτέλους αυτό που θα τον ανεβάσει ψηλότερα από τον Μουσταφά Κεμάλ. Όμως και αυτό το όνειρο του σβήνει, λόγω των αρνητικών εξελίξεων για την τουρκική συμμετοχή, στη Λιβυκή σύγκρουση, καθώς καθημερινές είναι οι απώλειες στρατιωτικού υλικού που έχει στείλει στη Λιβύη και αβέβαιο το μέλλον του φίλου του Φαγέζ αλ Σάρατζ.

Υπό το καθεστώς πίεσης και πανικού για τις αποτυχίες του, ή αν θέλετε τις ασήμαντες επιτυχίες του, θέλησε να απειλήσει και την Ευρώπη, αποσταθεροποιώντας την Ελλάδα, με την εργαλειοποίηση και οπλοποίηση ενός μείγματος μεταναστών, προσφύγων και μαχητών, αγνώστου προέλευσης.
Με μία συντονισμένη και καλά οργανωμένη και σχεδιασμένη κίνηση, μετέφερε έναν σημαντικό αριθμό, δήθεν προσφύγων, στην περιοχή του Έβρου και την Καθαρά Δευτέρα (2 Μαρτίου 2020) προσπάθησε να διαρρήξει τα σύνορα μας, για να εισβάλλουν δεκάδες χιλιάδες στον ελλαδικό χώρο, με σημαντικές αρνητικές συνέπειες για τη χώρα μας. Όμως λογάριαζε χωρίς τον ξενοδόχο και ήταν τέτοιο το σοκ που έπαθε, που με γελοίες και παιδαριώδεις προπαγανδιστικές ενέργειες, προσπάθησε να κατηγορήσει την Ελλάδα ως ναζιστική χώρα !!!!!

Με την επέλευση του COVID-19, φαίνεται ότι η ένταση των προσπαθειών του σουλτάνου έχει μειωθεί, χωρίς όμως να έχουν εγκαταλειφθεί οι στόχοι του. Εκτιμάται ότι αυτή την περίοδο, παρά τις παραβιάσεις και παραβάσεις στις οποίες προβαίνει καθημερινά στο Αιγαίο, για λόγους τήρησης της «φυσιογνωμίας της μάχης», ο Ερντογάν σχεδιάζει τις επόμενες κινήσεις του, οι οποίες σε συνδυασμό με τα 200 χρόνια της ανεξαρτησίας της Ελλάδας και τα 100 χρόνια της δημιουργίας του τουρκικού κράτους, θα προσπαθήσει να ακρωτηριάσει την Ελλάδα, με κάθε κόστος και με κάθε τρόπο.

Γνωρίζει ότι μία κατά μέτωπο στρατιωτική αντιπαράθεση με την Ελλάδα, θα ήταν η αυτοκτονία του και για αυτό θα προσπαθήσει μέσω υβριδικών επιχειρήσεων να μας βρει σε δυσχερή και αποδυναμωμένη κατάσταση, πριν το τελικό χτύπημα (βλέπε απόβαση στην Κύπρο το 1974). Θα προσπαθήσει με Δούρειους Ίππους, να μας δημιουργήσει εθνικά προβλήματα αποσταθεροποίησης εκ των έσω, με την εμφύτευση των λεγόμενων πληρεξούσιων μαχητών «proxy fighters». Προσπάθησε από τον Έβρο και το Αιγαίο. Αποφύγαμε τη μαζική εισβολή, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν ήδη αρκετοί πυρήνες τέτοιων πληρεξούσιων μαχητών «proxy fighters», εν υπνώσει, εντός της ελληνικής επικράτειας.

Θα τολμήσω να επιστήσω την προσοχή σε ένα ακόμη, διόλου απίθανο, σενάριο, για το οποίο απαιτείται επαγρύπνηση, σχεδιασμός και ετοιμότητα. Είναι το σενάριο του Δούρειου Ίππου, που ακούει στο όνομα Αλβανία. Πολύ πιθανόν, ο Ερντογάν στην απελπισία του να προσπαθήσει, σε πλήρη συνεργασία με το φιλικά προσκείμενο σε αυτόν, αλβανικό καθεστώς, να μεταφέρει μεγάλο αριθμό μεταναστών και δήθεν προσφύγων, στο έδαφος της Αλβανίας και ειδικά στις νότιες περιοχές και κοντά στα σύνορα με την Ελλάδα, σε πρώτη φάση, ως δήθεν μετεγκατάσταση και σε επόμενη φάση για να εισέλθουν στην Ελλάδα. Κανείς μετανάστης δεν θα θελήσει να παραμείνει στην Αλβανία. Άλλωστε, στα Ελληνο – Αλβανικά σύνορα, μήκους 282 χλμ, με το δύσκολο ανάγλυφο του εδάφους και χωρίς φυσικά κωλύματα, όπως ο Έβρος ποταμός και παρά την υπάρχουσα παρουσία της FRONTEX, θα είναι πολύ δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να συγκρατηθεί και να αποτραπεί, μία μαζική και επί όλου του μετώπου των συνόρων, προσπάθεια εισβολής.

Σε μία τέτοια περίπτωση, που αποτελεί καθαρή εχθρική ενέργεια, της γείτονος βόρειας χώρας, δεν θα έβλεπα διόλου παράλογη, μία προληπτική αστυνομική, ή ακόμη και στρατιωτική ενέργεια, των ελληνικών δυνάμεων, πέραν των συνόρων μας και σε μία ικανή ζώνη ασφαλείας.

* Ο Αντώνης Βασιλείου είναι Αντιστράτηγος (ε.α.), Διπλωματούχος Πολιτικός Μηχανικός, MSc Επιχειρησιακός Ερευνητής, τ. Σύμβουλος ΟΑΣΕ επί Συμβατικών Εξοπλισμών και τ. Μελετητής των Συστημάτων Διοικήσεως και Ελέγχου Πληροφοριών του ΝΑΤΟ.

 

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO13 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός14 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις14 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO14 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO15 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή