Ακολουθήστε μας

Απόψεις

Το μεταναστευτικό πρόβλημα της Ελλάδος και μία πρόταση επίλυσής του

Δημοσιεύτηκε στις

Γράφει ο  Κωνσταντίνος Γιανναδάκης

Στη διάρκεια της Ιστορίας πάντα υπήρχαν μεταναστευτικά ρεύματα είτε λόγω πολέμων, είτε λόγω έλλειψης τροφής ή φυσικών καταστροφών. Στη σύγχρονη ιστορία οι λόγοι μπορεί να είναι επιπλέον πολιτικοί, θρησκευτικοί ή οικονομικοί. Οι μετανάστες, αναλόγως του λόγου για τον οποίον μετανάστευσαν χωρίζονται σε πρόσφυγες, μετανάστες, οικονομικούς μετανάστες και μία άλλη κατηγορία που προσθέτω εγώ, οι θρησκευτικοί μετανάστες του ισλάμ.

Πρόσφυγες ονομάζονται οι άνθρωποι που αναγκάζονται να φύγουν από τον τόπο μόνιμης κατοικίας τους είτε λόγω πολέμου – εμφυλίου πολέμου, είτε λόγω διωγμών από δικτατορικά καθεστώτα.

Μετανάστες ονομάζονται οι άνθρωποι που εγκαταλείπουν με τη θέλησή τους την πατρίδα τους για να ζήσουν επί μακρό χρονικό διάστημα ή και για πάντα σε μια νέα πατρίδα της επιλογής τους.

Οικονομικοί μετανάστες ονομάζονται οι άνθρωποι που εγκαταλείπουν οικειοθελώς την πατρίδα τους, με σκοπό τη βελτίωση της οικονομικής τους κατάστασης και προοπτική να επιστρέψουν στην πατρίδα τους.

Θρησκευτικοί μετανάστες του ισλάμ ονομάζονται αυτοί που ασπάζονται τις επιταγές του ριζοσπαστικού ισλάμ, το οποίο καλεί τους πιστούς, σύμφωνα με την αρχή της χαζίρια (μετακίνησης), που αναφέρεται σε 93 στίχους του Κορανίου, να εισρεύσουν στην Ευρώπη πλημμυρίζοντας τις δυτικές κοινωνίες στο εσωτερικό τους, μη απαρνούμενοι την πίστη τους και τις αρχές τους, επιδιώκοντας, όταν αποκτήσουν τον απαραίτητο πληθυσμιακό όγκο, να επιβάλουν την σαρία (ιερός νόμος – πολιτικό Ισλάμ). (Βλέπε σχετικά εδώ)

Ας δούμε τι ισχύει στην περίπτωση της Ελλάδος και πως έχει διαμορφωθεί η κατάσταση έως τώρα. Από το 1990 και την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού, οι άνθρωποι από την ανατολική Ευρώπη και τα Βαλκάνια μετανάστευσαν μαζικά στις χώρες της δυτικής Ευρώπης αναζητώντας μια καλύτερη ποιότητα ζωής. Επρόκειτο ξεκάθαρα για μετανάστες και οικονομικούς μετανάστες, οι οποίοι θα αποκτούσαν μια δεύτερη πατρίδα και θα ήταν ελεύθεροι να παραμείνουν εκεί, αν τους δέχονταν η νέα τους πατρίδα ή να επιστρέψουν στη γενέτειρά τους.

Η Ελλάδα επίσης δέχτηκε έναν μεγάλο αριθμό μεταναστών η πλειονότητα των οποίων είναι χριστιανοί, έχει ενσωματωθεί στην ελληνική κοινωνία και έχει ουσιαστικά αφομοιωθεί. Τότε η Ελλάδα λόγω της ανάπτυξης και των ολυμπιακών αγώνων είχε ανάγκη από εργατικά χέρια και η ενσωμάτωση των μεταναστών επήλθε ευκολότερα. Σήμερα όμως τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά. Η Ελλάδα ύστερα από μια δεκαετία οικονομικής κρίσης όχι μόνο δεν έχει ανάγκη από μετανάστες αλλά μεταναστεύουν οι Έλληνες πολίτες στο εξωτερικό για να βρουν δουλειά. (Εδώ ένα πολύ κατατοπιστικό άρθρο για τη μετανάστευση στην Ελλάδα και τους κινδύνους που ελλοχεύει)   

Λόγω της γεωγραφικής της θέσης όμως η Ελλάδα συνεχίζει να δέχεται πίεση από μεταναστευτικές ροές. Τι κατηγορίες μεταναστών είναι όμως όλοι αυτοί οι άνθρωποι; Σύμφωνα με τη Σύμβαση της Γενεύης για τους πρόσφυγες (Βλέπε εδώ) πρόσφυγες θεωρούνται μόνο οι εισελθόντες στη χώρα απευθείας από την χώρα που διώκονται:

  Πρόσφυγες παρανόμως διαμένοντες επί του εδάφους της χώρας της εισδοχής

Αρθρον 31. – Αι Συμβαλλόμεναι Χώραι δεν θα επιβάλλουν ποινικάς κυρώσεις εις πρόσφυγας λόγω παρανόμου εισόδου ή διαμονής, εάν ούτοι προερχόμενοι απ’ ευθείας εκ χώρας ένθα η ζωή ή η ελευθερία αυτών ηπειλείτο, εν τη εννοία του άρθρου 1, εισέρχωνται ή ευρίσκωνται ήδη επί του εδάφους αυτών άνευ αδείας, υπό την επιφύλαξιν πάντως ότι ούτοι αφ’ ενός μεν θα παρουσιαστούν αμελλητί εις τας αρχάς αφ’ ετέρου δε θα δώσουν επαρκείς εξηγήσεις περί της παρανόμου αυτών εισόδου ή διαμονής.

Όπερ σημαίνει ότι όσοι εισβάλουν στην Ελλάδα από την επικράτεια της Τουρκίας δεν είναι πρόσφυγες και πρέπει να απελαύνονται άμεσα πίσω στην Τουρκία χωρίς εννοείται να έχουν δικαίωμα υποβολής ασύλου.   

Επομένως όλοι αυτοί που έχουν εισβάλει τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα είναι λαθρομετανάστες που ανήκουν σε μία από τις υπόλοιπες τρεις κατηγορίες: Είτε είναι οικονομικοί μετανάστες, είτε μετανάστες είτε θρησκευτικοί μετανάστες και κανείς τους δεν δικαιούται άσυλο. Κατά δήλωση τους χρησιμοποιούν την Ελλάδα ως χώρα διέλευσης προκειμένου να καταλήξουν σε κάποια πλούσια χώρα της βόρειας Ευρώπης.

Η Ελλάδα για λόγους εθνικής ασφαλείας πρέπει να προβεί στις ακόλουθες ενέργειες: Πρωτίστως να σφραγίσει τα σύνορά της. Όπως απέδειξε  η πρόσφατη ενέργεια της Τουρκίας στον Έβρο και όπως θα δείξει και η επικείμενη στα νησιά, η γείτων επιθυμεί να χρησιμοποιήσει τους λαθρομετανάστες ως θρησκευτικούς μετανάστες και ως βαζιβουζούκους (Οι βασιβουζούκοι ήταν η αναλώσιμη δύναμη του σουλτάνου, οι άτακτοι που έτρεχαν πρώτοι στα τείχη και είχαν ως σκοπό να κουράζουν τους αμυνόμενους και να προετοιμάζουν την επίθεση των σπαχήδων (βλέπε εδώ), προκειμένου να εποικίσει την Ελλάδα και να αποδιοργανώσει τον εθνικό της ιστό εγγράφοντας υποθήκες για το μέλλον μέσω του λαθροεποικισμού της χώρας μας από φανατικούς ισλαμιστές υποχείρια της Άγκυρας, εκβιάζοντας παράλληλα και την Ευρώπη για λύτρα.

Πρέπει λοιπόν άμεσα η Ελλάδα να σφραγίσει τα σύνορα και προς τούτο χρειάζεται ένα εξειδικευμένο σώμα, μια συνοριοφυλακή, η οποία θα έχει ελαφρύ εξοπλισμό, όπως τον εξοπλισμό που χρειάστηκε στον Έβρο, με οποιαδήποτε προσθήκη χρειαστεί και θα έχει ως αποκλειστική της αρμοδιότητα την αποτροπή εισόδου λαθρομεταναστών από τα σύνορα (χερσαία και θαλάσσια) όλης της επικράτειας.

Έχοντας σφραγίσει τα σύνορα, το επόμενο πρόβλημα που πρέπει να επιλυθεί είναι η διαχείριση αυτών των λαθρομεταναστών που έχουν ήδη εισέλθει στην ελληνική επικράτεια. Από τη στιγμή που εκ της Συμβάσεως της Γενεύης προκύπτει ότι δεν δικαιούνται ασύλου, η αρμοδιότητα της Ελλάδος είναι είτε ο επαναπατρισμός τους είτε η προώθησή τους σε χώρες που θα τους δεχτούν. Επειδή πρώτιστο μέλημα της κυβέρνησης πρέπει να είναι η εσωτερική ασφάλεια, η πρότασή μου είναι να επέλθει ένα νοικοκύρεμα στο θέμα των μεταναστών. Πρέπει να καταγραφεί και ο τελευταίος μετανάστης που βρίσκεται εντός της ελληνικής επικράτειας. Ακολούθως θα πρέπει να διαχωριστούν σε κατηγορίες.

Ελληνική ιθαγένεια θα παίρνει μόνο όποιος έχει τουλάχιστον τον ένα γονέα Έλληνα στο γένος και να καταργηθεί το άρθρο 1 Α του νόμου Ν. 3284/2004 και ισχύει (ΦΕΚ Α’ 217.

Ελληνική υπηκοότητα θα παίρνουν τα παιδιά που αναφέρονται στο άρθρο 1 Α του ανωτέρω νόμου καθώς και όποιοι μετανάστες έχουν ήδη κατοχυρώσει μόνιμη και νόμιμη δεκαετή διαμονή στην Ελλάδα και στους οποίους θα δοθεί άμεσα κάρτα Έλληνα υπηκόου, η οποία κάρτα θα αναγράφει την ιθαγένεια του υπηκόου. Κάθε υπήκοος θα έχει μία υπηκοότητα και μια ιθαγένεια. Κάποιος π.χ. θα είναι Έλληνας υπήκοος με ιθαγένεια από το Αφγανιστάν. Όταν θελήσει να επιστρέψει στην πατρίδα του θα χάνει την ελληνική υπηκοότητα και θα ξαναπαίρνει την υπηκοότητα του Αφγανιστάν.

Η τρίτη κατηγορία θα αφορά όσους εισήλθαν παράνομα στην Ελλάδα από την Τουρκία την τελευταία δεκαετία καθώς και όσους διαμένουν παράνομα στην Ελλάδα και δεν ανήκουν σε κάποια από τις πρώτες δύο κατηγορίες.  Αυτοί θα χωριστούν σε δύο υποκατηγορίες. Στην πρώτη υποκατηγορία θα ανήκουν οι  οικογένειες, οι μόνες γυναίκες με παιδιά ή χωρίς και τα ασυνόδευτα παιδιά τα οποία, με κάποια εξέταση που θα υποδείξουν οι ειδικοί, θα αποδεικνύεται ότι είναι κάτω των 18 ετών. Αυτή η υποκατηγορία θα διαμένει σε κλειστές δομές ανά την επικράτεια με προοπτική να προωθηθεί στις χώρες επιλογής τους στην ΕΕ, εφόσον τους δεχτούν, ή να απελαθούν.

Στην άλλη υποκατηγορία θα ανήκουν όλοι οι άρρενες άνω των 18 ετών, οι οποίοι θα εγκατασταθούν σε μία οργανωμένη δομή στην νήσο Μπαρμπαλιά Λέσβου 1,5 ναυτικά μίλια από το Μανταμάδο, η οποία νήσος χωράει δύο Μόριες, όπως έχει ήδη προτείνει ο αντιπεριφερειάρχης Βορείου Αιγαίου, Άρης Χατζηκομνηνός στον πρωθυπουργό (βλέπε σχετικά εδώ). Οι διαμένοντες σε αυτή την δομή θα έχουν την επιλογή είτε να πάνε σε κάποια άλλη χώρα, εφόσον τους δεχτεί, είτε να επαναπατρισθούν οικειοθελώς είτε να απελαθούν. Τέταρτη επιλογή δεν θα υπάρχει.

Έχοντας δημιουργηθεί αυτή η δομή όπως και οι άλλες στην ενδοχώρα για την πρώτη υποκατηγορία, θα διαλυθούν όλες οι άλλες δομές στη Λέσβο (Μόρια), Χίο, Σάμο, Λέρο Κω, όπως και οι λοιπές δομές στην ενδοχώρα και η δράση των ΜΚΟ θα επιτρέπεται μόνο εντός των δομών ώστε να περιθάλπουν και να σιτίζουν  τους μετανάστες καθώς και να μεσολαβούν ώστε να βρεθεί χώρα να τους δεχτεί.      

Η Ελλάδα θα έχει νοικοκυρέψει την επικράτειά της, θα έχει λύσει το μεταναστευτικό πρόβλημα και θα έχει αποφύγει την μετατροπή της σε μία μουσουλμανική χώρα σε μερικές δεκαετίες.

Πηγή:  Militaire News

 

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

Απόψεις

Ο Γολγοθάς, η Σταύρωση του Νόμου 2321/95 και η Χαμένη του Ανάσταση

Χρήστος Κηπουρός: Αν τα 12 μίλια αποτελούν Εθνικό Τόπο και η ΑΟΖ τους Αγίους Τόπους, εσείς, η διαχρονική επίσημη πολιτική, είστε ο συλλογικός Ισκαριώτης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ο Νόμος 2321/1995, αν και αποτελεί τη συμβολαιογραφική πράξη του Δικαίου της Θάλασσας για την Ελλάδα, ανεβαίνει ένα μαρτυρικό Γολγοθά εξαιτίας των διαχρονικών διαχειριστών του. Σε μια συγκλονιστική σύμπτωση, τα 12 ναυτικά μίλια –οι 12 Μαθητές αυτού του «Ιησού» της εθνικής κυριαρχίας σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο– δεν συμπίπτουν μόνο αριθμητικά. Σήμερα, στα 31 του χρόνια, ο Νόμος αυτός βρίσκεται στην ηλικία που ο Ιησούς πλησίαζε προς το Θείον Πάθος. Μόνο που ο Ιησούς Αναστήθηκε, ενώ ο Νόμος 2321, αν αφεθεί στους διαχειριστές του, θα πάει κατά διαβόλου.

Αντί για τη θεσμοθέτηση των 12 μιλίων, επιστρατεύεται η γνωστή ρητορική ανηθικότητα του «αναφαίρετου δικαιώματος»· μια φράση-ναρκωτικό που λειτουργεί ως ένοχο φιλί και άλλοθι απραξίας, την ώρα που ο φόβος του πολέμου επιτρέπει de facto στον εκβιαστή να αφαιρεί ό,τι η Πολιτεία διακηρύσσει ως αδιαμφισβήτητο. Την ίδια στιγμή, οι ξένοι «σύμμαχοι» τύπου Ρούμπιο νίπτουν τας χείρας τους ως Πόντιοι Πιλάτοι, με τους γείτονες να τα τρίβουν, ενώ ο «Αθηναϊκός συλλογικός Ιούδας» –όπως τον είχα περιγράψει από το 1991 στο βιβλίο μου «Θράκη, Θράκη! Το ένοχο φιλί της Αθήνας»– παραδίδει τον Νόμο για τριάντα αργύρια, τα οποία μεταφράζονται στην κυνική μακροημέρευση στην εξουσία. Ποιο είναι το ρεζουμέ για τον συλλογικό Αθηναϊσμό; Μια φορά προδότης, πάντα προδότης.

Η Γλωσσική Χειραγώγηση και το Γεωοικονομικό Bypass

Όπως δίδαξαν ο Μισέλ Φουκώ και ο Ουμπέρτο Έκο, οι λέξεις χρησιμοποιούνται από την εξουσία για να χειραγωγήσουν την κοινωνία. Η λέξη «επέκταση» αναδίδει έναν επιθετικό και φασιστικό τόνο που ενοχοποιεί το δικαίωμα, τη στιγμή που η UNCLOS μιλά ορθώς για «καθορισμό». Μέσα σε αυτό το παιχνίδι, η εμμονική καθήλωση στη λέξη «υφαλοκρηπίδα» θανατώνει το πνεύμα της ΑΟΖ, θάβοντάς την στο σκοτεινό υπέδαφος και μετατρέποντάς την σε μια ακόμη προδομένη Κύπρο και μια υπό προδοσία Θράκη. Η Τουρκία δεν χρησιμοποιεί τη λέξη ΑΟΖ λόγω διανοητικής αλλεργίας, καθώς στερείται νόμιμων δικαιωμάτων και επιδιώκει να αρπάξει την ελληνική· η δε Ελλάδα, εγκλωβισμένη στη δική της μορφωτική ανεργία, την αποφεύγει εξίσου, μιλώντας μονότονα για υφαλοκρηπίδα και πετώντας μόνο «πότε- πότε» τη λέξη ΑΟΖ ως επικοινωνιακό πυροτέχνημα. Μπορεί η εργασιακή ανεργία να έπεσε κατακόρυφα, αλλά η διανοητική, πολιτική και ηθική ανεργία ανέβηκε κατακόρυφα.

Κι όμως, η σημειωτική σχέση με τον Ιησού κρύβει την υπόσχεση μιας Ανάστασης που θα μπορούσε να μετατρέψει την Ελλάδα σε κεντρική πλατεία του πλανήτη. Καθώς, κατά τον Στράβωνα, «η γεωγραφία είναι η σκηνή πάνω στην οποία παίζεται η ιστορία» και η σκηνή είναι πλέον έτοιμη για το ελληνικό θαύμα.

Όμως, στη σκληρή πραγματικότητα δεν υπάρχουν αυτόματα θαύματα: αν ο Νόμος 2321/95 σταυρωθεί οριστικά, η Ελληνική κυριαρχία δεν πρόκειται να αναστηθεί ποτέ. Η διαφορά από τα 6 ναυτικά μίλια έως τα 12 ανέρχεται σε 85.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Με το ελληνικό υδάτινο μερίδιο στις λίμνες Πρέσπες να είναι 83 τετραγωνικά χιλιόμετρα, αυτό σημαίνει ότι με τη «Σταύρωση» του Νόμου η Ελλάδα χάνει ίσαμε 1.024 λίμνες Πρέσπες!

___________________

Διδυμότειχο, Οκτώβριος 2026,

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δε θα αφήσουμε να γίνει Καρκινοτροφείο και Καρκινοπωλείο στον Έβρο, κύριε Μητσοτάκη!

Χρήστος Κηπουρός: Απέναντι στην “Ελληνικός Χρυσός” με την ενεργό στήριξη Μητσοτάκη, προτείνω ως πρώτο βήμα στα Δημοτικά Συμβούλια του Έβρου να συνεδριάσουν και να τον κηρύξουν “PERSONA NON GRATA”.

Δημοσιεύτηκε

στις

Ποιος αφθώδης πυρετός που ρήμαξε την κτηνοτροφία μας και ποια Δαδιά όπου 900.000 στρέμματα έγιναν στάχτη; Σαν το χρυσό καρκινοτροφείο και καρκινοπωλείο που είναι καθ’ οδόν, δεν θα υπάρξει τέτοια καταστροφή.

Αυτή την απόφαση που κανένας Πρωθυπουργός δεν τόλμησε να πάρει, εσείς γιατί, κύριε Μητσοτάκη; Όταν μάλιστα κάθε άλλο παρά τολμηρός θεωρείστε—κάτι που πιστοποιεί όλος ο θαλάσσιος Ελληνισμός που βλέπει τον Νόμο 2321/95 για τα 12 μίλια, σε έναν παράλληλο βίο, να πηγαίνει να μοιάσει τον Ιησού.

«Μέντες» στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, «επενδύσεις» καρκίνου στη Θράκη.

Αν θέλατε πραγματικά επενδύσεις, υπάρχουν 85.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα θαλάσσιας έκτασης Ελληνικής κυριαρχίας, μόνο από τη διαφορά μεταξύ 6 και 12 ναυτικών μιλίων. Εκεί όμως κάνετε μέντες. Γιατί λοιπόν το γυροφέρνετε στον Έβρο;

Παρακολουθούμε μια κανονική ενορχήστρωση για την ανήκεστο βλάβη του τόπου μας από την ίδια καναδική πολυεθνική (Eldorado Gold) που επί Σημίτη εμφανιζόταν ως «Χρυσωρυχεία Θράκης». Όταν τότε τους αποκρούσαμε, η Αθήνα τους έδωσε το κουτοπόνηρο καμουφλάζ να μετονομαστούν σε «Ελληνικός Χρυσός». Μια εθνικοφροσύνη-βιτρίνα, της οποίας η δική σας είναι πολύμορφος κλώνος. Μιλάτε για «επένδυση», αλλά πρόκειται για πλήρη έκδυση και βίαιο δημογραφικό ξεγύμνωμα. Η εν λόγω εταιρεία αύξησε τα κέρδη της μέσα σε ένα χρόνο 50%. Η Ελλάδα τι πήρε;

Το Κυάνιο του θανάτου και το γεωπολιτικό δώρο

Η λέξη «κυανούν»—το βαθύ γαλάζιο του Θρακικού μας Πελάγους—και η λέξη «κυάνιο» έχουν την ίδια ετυμολογική ρίζα και απόχρωση. Όμως το κυανούν είναι ζωή, το κυάνιο είναι θάνατος. Όταν το κυάνιο ποτίσει τη γη μας και η καρκινική πανδημία αναγκάσει τους Εβρίτες να ξεριζωθούν, ο Έβρος θα μείνει αδειανός. Και ένας τόπος γεωπολιτικά και δημογραφικά γυμνός, μια νεκρή ζώνη δίχως κόσμο –εξ ου και η λέξη κόσμημα– είναι το καλύτερο δώρο στην καιροφυλακτούσα Τουρκία..

Κάποτε, σε μια επίσκεψή σας, είπατε ότι ο Έβρος είναι ο μόνος Νομός που είναι αρσενικός και όρθιος. Σας απάντησα: «Αρκεί να μη μοιάσει με τα δέντρα που πεθαίνουν όρθια».

Προτείνω, ως πρώτο άμεσο βήμα, τα Δημοτικά Συμβούλια του Έβρου να συνεδριάσουν εκτάκτως και να σας κηρύξουν “PERSONA NON GRATA”. Η αγάπη για την πατρίδα του Έβρου είναι η μητέρα των ωραιότερων ιδεών. Δεν θα αφήσουμε να γίνει ο τοξικός τάφος της.

Υ.Γ. Τις επόμενες ημέρες θα αναρτηθεί στην ιστοσελίδα μας το επίσημο Ψήφισμα Πολιτών για προσυπογραφή, ώστε να κατατεθεί θεσμικά σε όλα τα Δημοτικά Συμβούλια του Νομού.

__________________

Διδυμότειχο, Οκτώβριος 2026

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Η Ελένη, ο Σεφέρης και….το Καλώδιον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

«….. αν είναι αλήθεια
πως κάποιος άλλος Τεύκρος, ύστερα από χρόνια,
ή κάποιος Αίαντας ή Πρίαμος ή Εκάβη
ή κάποιος άγνωστος, ανώνυμος, που ωστόσο
είδε ένα Σκάμαντρο να ξεχειλάει κουφάρια,
δεν το ’χει μες στη μοίρα του ν’ακούσει
μαντατοφόρους που έρχουνται να πούνε
πως τόσος πόνος τόση ζωή
πήγαν στην άβυσσο
για ένα πουκάμισο αδειανό για μιαν Ελένη»

Έτσι τελειώνει το ποίημά του «Ελένη» ο Γιώργος Σεφέρης.*

Δεδομένων των εμπειριών του από την Μικρασιατική καταστροφή και τους δύο Παγκοσμίους πολέμους, σε συνδυασμό με την διπλωματική του ιδιότητα, αξίζει τον κόπο να το μελετήσει κάποιος ολόκληρο, για να παρακολουθήσει τις πιο κάτω σκέψεις.

Πολύς θόρυβος γίνεται και ποικίλες κατηγορίες εκτοξεύονται μεταξύ των πολιτευομένων για τη διαχείριση της ηλεκτρικής συνδέσεως Ελλάδος-Κύπρου-Ισραήλ (Καλωδίου).

Οι αντεγκλήσεις περιστρέφονται κυρίως γύρω από δύο θέματα. α) Το Εθνικό-Πατριωτικό σε σχέση με την Τουρκία και β) Οικονομικά συμφέροντα.

Στο πρώτο κυριαρχεί η ρητορική μονομαχία μεταξύ “Εθνικής μειοδοσίας και υπερπατριωτισμού.”Στο δεύτερο η καχυποψία για έκνομες συναλλαγές.

Ο Κύπριος υπουργός Οικονομικών Μάκης Κεραυνός, ο οποίος δεν είναι επαγγελματίας πολιτικός αλλά τεχνοκράτης που χαίρει εκτιμήσεως για την ακεραιότητά του, παρ’ ολίγον να ριχθεί στην πυρά, γιατί ετόλμησε να μιλήσει για την ανάγκη υπολογισμού της σχέσεως κόστους-οφέλους του έργου, πριν αποφασιστεί το επόμενο βήμα.

Έλαβα το θάρρος να καταθέσω αυτούς τους προβληματισμούς μετά που διάβασα το άρθρο του κυρίου Ραφαήλ Μωυσή, «Χίλιες λεύγες κάτω από την θάλασσα»**

Εκεί είδα μία ψύχραιμη και τεκμηριωμένη εκτίμηση από έναν άνθρωπο εγνωσμένης εμπειρίας και αποτελεσματικότητος στην θητεία του ως Πρόεδρος του Συμβουλίου Εθνικής Ενεργειακής Στρατηγικής.

Διερωτώμαι αν οι πολιτικοί ταγοί της Πατρίδος μας έχουν υποβληθεί στην βάσανο των προβληματισμών του, ή έστω κάποιων αντιστοίχου σοβαρότητος.

Τώρα, γιατί προτάσσω την «Ελένη» του Σεφέρη, με αφετηρία τον μεγάλο τραγικό Ευριπίδη.

Ο Ελληνισμός εμεγαλούργησε και επέζησε δια μέσου των αιώνων, μέσα από αναμετρήσεις, θυσίες και αδιάκοπους πολέμους. Είναι τοις πάσι γνωστές οι ολέθριες συνέπειες άστοχων και παρορμητικών κινήσεων και πολέμων αφενός και το ηθικό και ιστορικό όφελος από πολυαίμακτες μεν αλλά υπέρ δικαίου θυσίες αφετέρου.

Είναι δεδομένο ότι η Τουρκία αποτελεί μία διαρκή απειλή και είναι πολύ πιθανόν κάποτε να αναμετρηθούμε μαζί της για προάσπιση της ακεραιότητος των αδελφών κρατών μας.

Ας μην απαλλοτριώσουμε την προοπτική επιτυχούς διεκδικήσεως των δικαίων μας, αντί ένεκα ουσιαστικών λόγων, για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη…

Δρ. Νίκος Ερρ. Ιωάννου

Καρδιολόγος

* Ημερολόγιο καταστρώματος Γ΄«Κύπρον ου μη εθέσπισεν», 1955

** Καθημερινή, 4 Οκτωβρίου 2026

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός6 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις7 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή