Οι παλιές μαθητικές εκθέσεις για την αποταμίευση περιελάμβαναν δύο κλασσικές αναφορές: Η πρώτη έφερνε ως παράδειγμα το εργατικό μυρμήγκι που ολημερίς δουλεύει για να ζήσει άνετα όταν έρθουν τα κρύα, ενώ η δεύτερη να επικαλείται τη λαϊκή σοφία που πρεσβεύει ότι «φασούλι το φασούλι γεμίζει το σακούλι». Αν οι εκθέσεις γράφονταν τώρα, τη θέση του μυρμηγκιού θα είχε πάρει ο σ. Παπαδημούλης. Θα πρωταγωνιστούσε και στη σχετική παροιμία «Φασούλι το φασούλι γεμίζει το χαρτοφυλάκιο του Παπαδημούλη», παρόλο που εδώ δεν μιλάμε για φασόλια αλλά για ευρώ.
Η συλλογή τους αρχίζει στις 13 Ιουνίου 2004. Ο Συνασπισμός της Αριστεράς της Προόδου ζητάει την ψήφο του λαού για να πολεμήσει από τα μέσα τους ευρωπαίους δυνάστες και παρουσιάζει το αγωνιστικό ψηφοδέλτιο του. Στην κορυφή βρίσκονται οι σύντροφοι Παπαδημούλης, Χουντής, Φραγκιαδάκη, με τον σ. πρόεδρο Κωνσταντόπουλο να διαβεβαιώνει ότι «θα στείλουμε τρεις εκπροσώπους μας στην Ευρωβουλή». Τελικά το ψηφοδέλτιο υπερψηφίζεται από το 4.16% των ψηφοφόρων και έτσι ο μόνος που ταξιδεύει για το αφιλόξενο Στρασβούργο είναι ο σ. Παπαδημούλης. Δεν το κάνει για τα χρήματα και αυτό φαίνεται από τη δήλωση του «πόθεν έσχες» της ίδιας χρονιάς. Τα εισοδήματα του είναι μόλις 27.900 ευρώ και επειδή είναι μαρξιστής, επομένως παλεύει για να καταργηθεί η ιδιωτική ιδιοκτησία, με το ζόρι έχει στην κυριότητά του μισό οικοπεδάκι ενός μόλις στρέμματος και μάλιστα στον μακρινό Μαραθώνα, το οποίο ο ίδιος κοστολογεί στα 11.375 €.
Ο σ. Παπαδημούλης κατά τη θητεία του στην Ευρωβουλή θυμίζει τους πρώτους έλληνες μετανάστες στη Γερμανία. Κάνει απάνθρωπες υπερωρίες υπογράφοντας ψηφίσματα και φορώντας ανθυγιεινά ακουστικά, στερείται ακόμη και τη συντροφική έξοδο για ρετσίνα, το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να κάνει οικονομίες προκειμένου να αυξήσει το κομπόδεμα. Τα καταφέρνει. Την επόμενη χρονιά δηλώνει έσοδα 211.000 €, ενώ στους τραπεζικούς του λογαριασμούς βρίσκονται άλλα 282.907 € γιατί άνθρωποι είμαστε, τώρα έχεις, αύριο δεν έχεις, μπορεί να τύχει καμιά στραβή στη βάρδια σου.
Τα πέτρινα χρόνια στο λημέρι της Ευρώπης περνούν σχετικά γρήγορα και όταν τελειώνει η θητεία, το «πόθεν έσχες» του γεμίζει με μεγάλα νούμερα: 411.000 ευρώ σε καταθέσεις, πακέτο μετοχών αξίας 863.000, βάλε και ένα βοσκοτόπι στη Σητεία που, δεν ξέρεις, στο μέλλον θα μπορεί να μπει εγγύηση ώστε να πάρει άδεια για κανάλι κάποιος σύντροφος.
Τώρα πια ο σ. Παπαδημούλης στελεχώνει τον σ. Τσίπρα αλλά όχι με φανατισμό γιατί ανήκει στην ομάδα των ανανεωτικών που δεν βλέπει με καλό μάτι τους κνίτες οι οποίοι ήρθαν να διώξουν τα ήμερα. Ο ΣΥΡΙΖΑ στις εθνικές εκλογές βγαίνει πέμπτος με 5,04%, εκλέγει μόλις 13 βουλευτές , αλλά ο πόνος γίνεται μικρότερος όταν οι μεροκαματιάρηδες μαθαίνουν ότι ανάμεσά τους βρίσκεται και ο συνάδελφός τους σ. Παπαδημούλης. Παρά τη μείωση του μισθού, οι καταθέσεις αυξάνονται κατά 79.000 ευρώ και πηγαίνουν στις 489.235, αλλά αυτό που έχει σημασία είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ με τον σ. Τσίπρα φαίνεται να παίζει μπάλα εξουσίας, πράγμα το οποίο αντιλαμβάνονται ακόμη και οι πιο δύσπιστοι όταν ο σ. Παπαδημούλης εγκαταλείπει τους ανανεωτικούς, τα χώνει δημοσίως στον γέροντα μέντορά του Λεωνίδα Κύρκο και θέτει τον εαυτό του στην υπηρεσία της νέας κατάστασης.
Η επιβράβευση έρχεται το 2014 με την επάνοδό του στο αγωνιστικό ευρωψηφοδέλτιο. Στις ευρωεκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ βγαίνει πρώτος με 26,56% και εκλέγει 6 ευρωβουλευτές. Ο σ. Παπαδημούλης έρχεται τρίτος μετά τον Γλέζο και τη Σακοράφα, αλλά δεν τον ενδιαφέρουν οι αριστείες, το βασικό είναι ότι επιστρέφει στα δύσκολα αλλά γνώριμά του μονοπάτια.
Τα ετήσια έσοδα επανέρχονται στην κανονικότητα των ευρωπαϊκών ρυθμών (217.573€) και οι καταθέσεις πλησιάζουν τις 800 χιλιάδες (771.490€).
Το επαναστατικό δεκαετές πλάνο για την απόκτηση ενός εκατομμυρίου είναι πλέον εφικτό και, πράγματι, το 2016 ο ελληνικός λαός παρηγοριέται γιατί μέσα στην ανθρωπιστική κρίση που μαστίζει τη χώρα, ένας Αριστερός συνεισφέρει στην αύξηση του κατά κεφαλήν εισοδήματος κατά 1.010.412€, χωρίς βεβαίως να υπολογίζονται οι 430.000 που βρίσκονται σε κοινούς λογαριασμούς της συζύγου και του αδερφού της.
Το μυρμήγκι όμως δεν επαναπαύεται σαν τον επιπόλαιο τζίτζικα. Αντί να το ρίξει στα γλέντια για το δημοψήφισμα που βροντοφώναξε ΟΧΙ στη σκλαβιά της Ευρώπης, ο σ. Παπαδημούλης εξακολουθεί να ζει λιτό βίο, να αποταμιεύει, και έτσι το 2017 στις καταθέσεις του έχουν προστεθεί άλλες 90.000 ευρώ, ενώ το επενδυτικό του πακέτο έχει πλέον αξία 973.553 €. Αν αυτά τα χρήματα τα διαχειριζόταν κάποιος αστός πολιτικός θα τα ξόδευε για να κάνει βόλτες με κότερα, να καπνίζει πούρα, να βάζει φουσκωτούς να τον φυλάνε και άλλες αισχρές συνήθειες των εκπροσώπων του μεταπρατικού και κομπραδόρικου κεφαλαίου. Ο σ. Παπαδημούλης είναι φτιαγμένος από άλλη στόφα. Διατηρεί ακόμα και στην ξενιτιά τις ευαισθησίες του Αριστερού και αποφασίζει με τα πενιχρά του εκατομμύρια να λύσει το προσφυγικό. Στην αρχή φοράει παλαιστινιακές μαντίλες, μετά περνάει σε ανώτερες μορφές πάλης και σηκώνει στην Ευρωβουλή κόλλες Α4 που γράφουν συνθήματα συμπαράστασης. Βλέπει όμως ότι έτσι δεν γίνεται δουλειά και αναλαμβάνει ακόμη πιο επαναστατική δράση. Σπάει τον κουμπαρά του και κάνοντας μασούρια τις δεκαρούλες του, πηγαίνει σε έναν μεσίτη. «Καλέ κύριε, υπάρχουν μερικά διαμερίσματα να αγοράσω με κάτι χρηματάκια που έχω στην άκρη;» ρωτάει και επειδή είναι μαμούνι βρίσκει σπίτια 700 περίπου τετραγωνικών που αγοράζει έναντι 320.000€, δηλαδή του στοιχίζει 440€ το μέτρο. Με αυτό τον τρόπο στερεί οκτώ ολόκληρα σπίτια από τους τραπεζίτες με τα γαμψά νύχια και ταυτόχρονα προσφέρει φιλοξενία στα προσφυγόπουλα και τις μωρομάνες που τους νοικιάζει τα σπίτια με μόλις 5,5 ευρώ το μήνα, δηλαδή 66 ευρώ το χρόνο. Το τετραγωνικό.
Με αυτό τον τρόπο, σε περίπτωση που νοικιάσει και τα οκτώ σπίτια, θα εισπράττει 44.220€ τον χρόνο, χρήμα που του φτάνει για να αγοράσει τουλάχιστον δύο επιπλέον. Με αυτό το πανούργο σχέδιο, την επόμενη χρονιά τα 10 σπίτια του σ. Παπαδημούλη θα έχουν γίνει 14 και, αν όλα πάνε καλά και δεν προκύψουν δεσμεύσεις των περιουσιών από τους δεξιούς, σε 10 χρόνια θα έχει στην κυριότητά του γύρω στα 150 κλειδιά. Από 10 άτομα να φιλοξενήσει (προσοχή στο ρήμα «φιλοξενήσει», στην αριστερά υπάρχει ανθρωπιά) σε κάθε σπίτι, έχουμε 1500 πρόσφυγες να ζουν ζωή χαρισάμενη μακριά από τα κολαστήρια των δομών που είναι τζάμπα.
Και όλα αυτά από έναν και μόνο άνθρωπο τον οποίο κανονικά έπρεπε να κάνουμε γραμματόσημο και αφίσα σαν τον Τσε Γκεβάρα και τον Ωνάση, αλλά εμείς τον λιθοβολούμε. Όμως εκείνος δεν πτοείται. Παίρνει τις πέτρες που του πετάνε, έχει βρει και φθηνό τσιμέντο από κάτι εργολάβους, και χτίζει τα επόμενα διαμερίσματα που μέσα τους θα χωρέσουν την κοινωνική αλληλεγγύη και την οικονομική προκοπή. Ενίοτε η δεύτερη προϋποθέτει την πρώτη.
ΥΓ: Ο σ. Τσίπρας πρόσφατα δήλωσε: «Φροντίζουμε, πάντα και με επιμονή, η εικόνα του καθενός από μας, είτε αφορά σε οικονομικά ζητήματα είτε σε διαπροσωπικές σχέσεις είτε, βέβαια, σε πολιτικές απόψεις, να είναι μια εικόνα καθαρότητας». Επειδή είναι πάντα ειλικρινής, αποκλείεται να αναφέρεται στον σ. Παπαδημούλη. Όταν τον έθεσε επικεφαλής στο ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ, γνώριζε για την περιουσία των 2 εκατομμυρίων.
Πηγή: athensvoice.gr
