Διεθνή
Πολεμικό Ναυτικό: Οι Belharra HN δίνουν τη ποιοτική υπεροχή και στο βάθος η νέα επιμηκυμένη έκδοση των γαλλικών ψηφιακών φρεγατών
Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει η νέα επιμηκυμένη έκδοση των γαλλικών ψηφιακών φρεγατών Belharra για το Πολεμικό Ναυτικό η οποία μας παρουσιάστηκε από τη Naval Group τη τρέχουσα εβδομάδα. Σημειώνεται, ότι η νέα έκδοση των φρεγατών δεν έχει σχέση με την τροποποιημένη σχεδίαση της Belharra των 32 πυραύλων για το ΠΝ. Πρόκειται για νέα σχεδίαση εκτοπίσματος των 5500 τόνων αντί των 4250 της υφιστάμενης, με τις εξής βασικές διαφοροποιήσεις:
Θέσεις για 48 κελιά αντί των 32 της αρχικής σχεδίασης
Πυροβόλο των 127 χιλιοστών αντί 76 χιλιοστών
Σύστημα Shorad για εγγύς άμυνα του πλοίου
Επίσης, αξιοσημείωτο είναι το γεγονός πως η νέα Belharra θα φέρει τους κορυφαίους πυραύλους Aster 30 Block 1NT καθώς και CAMM ER οι οποίοι θα τοποθετηθούν τέσσερις ανά κελί. Επιπλέον, προσφέρεται και η επιλογή των Mica της τελευταίας γενιάς.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η νέα Belharra συγκεντρώνει μεγάλο ελληνικό ενδιαφέρον αφού είναι βέβαιο πως το πρόγραμμα ναυπήγησης των ελληνικών Belharra αρχικά θα περιλαμβάνει δύο πλοία και ακολούθως θα συνεχιστούν οι ναυπηγήσεις για τουλάχιστον τέσσερα πλοία με μεσοπρόθεσμο χρονικό ορίζοντα.
Οι επιμηκυμένες φρεγάτες Belharra θα προσδώσουν μια ολοκληρωμένη σχεδίαση έκδοσης πλοίου αεράμυνας περιοχής με ικανό φόρτο βλημάτων (άνω των 32 Aster 30) καθώς και επιπρόσθετες δυνατότητες εγκατάστασης νέων όπλων όπως οι CAMM ER και οι Aster 30 Block 1NT προσφέροντας αντιβαλλιστική άμυνα. Παράλληλα, το πλοίο εκτοπίσματος των 5500 τόνων θα μπορεί να φέρει στρατηγικά όπλα MdCN (Missile De Croisière Naval) καθώς και επιπρόσθετα βλήματα Exocet Block IIIC πέραν των οκτώ που φέρει η υφιστάμενη σχεδίαση.
Πρόκειται για μια επαναστατική λύση η οποία θα συνδιάζει ένα μεγάλο απόθεμα όπλων ταυτόχρονα με τη τελειότερη σουίτα ηλεκτρονικών και αισθητήρων τελευταίας γενιάς και φιλοσοφίας.
Ενδεικτικά αναφέρουμε πως η Belharra των 5500 τόνων η σχεδίαση της οποίας ολοκληρώνεται πολύ σύντομα μπορεί να φέρει 32 Aster 30 σε εκτοξευτές Α50, 8 MdCN καθώς και 32 CAMM ER.
Φέροντας ένα κορυφαίο ραντάρ, το SEA FIRE 500 με ικανότητα να καθοδηγεί συνολικώς 16 βλήματα κατά εναερίων στόχων, η νέα Belharra θα προσφέρει εκτός από εξαιρετική αντιαεροπορική άμυνα μια κορυφαία αντιβαλλιστική άμυνα ικανή να αποτελέσει τροχοπέδη στα τουρκικά βαλλιστικά όπλα.
Πρόκειται για μια έκδοση, ένα σκαλοπάτι κάτω από τις FREMM αλλά με πολύ ανώτερες επιδόσεις διαθέτοντας μεγάλη γκάμα και εύρος όπλων και ασφαλώς ένα ραντάρ τελευταίας γενιάς. Παράλληλα, το πλοίο θα διατηρεί τις πλέον σύγχρονες ικανότητες εύρεσης και εντοπισμού υποβρυχίων με χαμηλό ακουστικό ίχνος διαθέτοντας δύο σόναρ (ένα τρόπιδας το Kingklip Mark 1115 και ένα μεταβλητού βάθους το Captas 4).
Καλύπτουν οι φρεγάτες Belhara τις ανάγκες του Π.Ν;
Η απάντηση είναι ασφαλώς και τις καλύπτουν. Παρακάτω θα το εξηγήσουμε από τεχνικής άποψης αναλύοντας μια προς μια τις επιχειρήσεις ναυτικού πολέμου και την ιδιαίτερη σημασία της απόκτησης αυτών των πλοίων. Το Π.Ν σε πρώτη φάση καίγεται να αντικαταστάσει τις εννέα κλάσης «ΕΛΛΗ», οι οποίες ήδη έχουν φτάσει στα όρια τους. Το νούμερο ένα είναι η αντικατάσταση των φρεγατών γενικών καθηκόντων κλάσης «ΕΛΛΗ» από νέα πλοία. Το δεύτερο είναι το Π.Ν να έχει παρουσία σε ανοικτά πελάγη όπως το θέατρο επιχειρήσεων της Ανατολικής Μεσογείου. Το κυριότερο χαρακτηριστικό για την Ανατολική Μεσόγειο είναι η ύπαρξη ασφαλούς αντιαεροπορικής κάλυψης δεδομένης της απειλής που απορρέει από τη τουρκική αεροπορία. Αντιαεροπορικής κάλυψης περιοχής και όχι σημείου. Άρα το Π.Ν χρειάζεται τρία κύρια χαρακτηριστικά ώστε οι μονάδες επιφανείας να επιχειρούν με ασφάλεια και αποτελεσματικότητα:
Σύγχρονα Βλήματα ικανά να εμπλέκουν στόχους σε μεγάλες αποστάσεις με ακρίβεια.
Ραντάρ/ Αισθητήρες ικανούς να εντοπίζουν στόχους χαμηλού ηλεκτρομαγνητικού ίχνους σε μεγάλες αποστάσεις και να μπορούν να εμπλέκουν ταυτοχρόνως πολλαπλούς ιπτάμενους στόχους.
Φόρτο βλημάτων ώστε να υπάρχει επαρκές απόθεμα.
Η προοπτική το Π.Ν να αποκτήσει πλοία εξειδικευμένα στην αεράμυνα περιοχής είναι δύσκολη έως απίθανη απόρροια των οικονομικών δυνατοτήτων της χώρας. Θα ήταν ευχής έργο αλλά δεν είναι ρεαλιστικό. Τα πλοία αυτά κοστίζουν κοντά στο ένα δισεκατομμύριο ενώ μαζί με τα όπλα τους φτάνουν στα 1,3 με 1,4 δις ευρώ.
Παράλληλα με τις αποστολές αεράμυνας το Π.Ν χρειάζεται ένα πλοίο ικανό να παρέχει ισχυρή ανθυποβρυχιακή άμυνα, ηλεκτρονικό πόλεμο, αποστολές προσβολής στόχων επιφανείας ενώ ιδανικό θα ήταν να είχαμε ικανότητα κρούσης στρατηγικών στόχων στη ξηρά. Το τελευταίο από μόνο του είναι η απόλυτη αποτροπή. Ελάχιστες χώρες ανά τον κόσμο διαθέτουν αυτή τη πραγματική μοναδική και σπουδαία δυνατότητα: να είναι σε θέση να στοχοποιούν και να χτυπούν με χειρουργική ακρίβεια νευραλγικές υποδομές και στόχους βαθιά στην εχθρική ενδοχώρα.
Η παρουσία των γαλλικών υποστρατηγικών βλημάτων SCALP EG έδωσε στη Π.Α αυτή την εξαιρετικά σημαντική δυνατότητα και δεν είναι τυχαίο που τότε είχαν προκληθεί τόσες αντιδράσεις από τη Τουρκία και τον Αμερικανικό παράγοντα. Καλώς ή κακώς η Γαλλία ήταν αυτή που μας παραχώρησε αυτά τα στρατηγικά βλήματα. Η πλατφόρμα σαν πλατφόρμα δεν λέει από τίποτα είτε είναι πλοίο ή αεροσκάφος εάν δεν συνοδεύεται από υψηλή τεχνολογία αισθητήρων, ατρακτιδίων ή όπλων.
Ούτε είναι τυχαίο που η Τουρκία θέλησε και κατάφερε να φέρει σε παραγωγή τους τουρκικούς SOM ώστε να προσβάλει στρατηγικούς στόχους στην Ελλάδα με ακρίβεια και από απόσταση.
Οι επιχειρησιακές δυνατότητες
Όλα τα παραπάνω τα προσφέρει η φρεγάτα Belhara. Εξηγώντας ένα προς ένα τα παραπάνω θα προσπαθήσουμε να τα αποσαφηνίσουμε αναλυτικά ώστε με απλά λόγια να υπάρχει μια αντικειμενική εικόνα των δυνατοτήτων του πλοίου:
Αεράμυνα περιοχής. Η φρεγάτα προσφέρεται με ένα μεικτό συνδυασμό φόρτου βλημάτων σε κάθετους τρεις εκτοξευτές Sylver A50 και έναν Sylver 70 ώστε να υπάρχουν συνολικώς 24 βλήματα αντιαεροπορικής άμυνας και 8 βλήματα MdCN (Missile De Croisière Naval – Naval Cruise Missile). Αυτή είναι η διαμόρφωση που προτάθηκε στο Π.Ν και αυτό συνηγόρησε υπέρ του παραπάνω συνδυασμού φόρτου βλημάτων. Από τα δύο ταξίδια μας στη Γαλλία επισκεπτόμενοι την Γαλλική Naval Group και τη Euronaval 2018 θέσαμε το ζήτημα της επιπρόσθετης ύπαρξης αντιαεροπορικών βλημάτων. Όπως μας εξήγησαν οι ναυπηγοί μηχανικοί της κατασκευάστριας εταιρείας όλα είναι δυνατά όμως το ζήτημα είναι το τεχνικό ρίσκο και το επιπρόσθετο κόστος. Αμφότερα μεταφράζονται σε καθυστερήσεις. Και δυστυχώς η χρονική συγκυρία και οι μεγάλες ανάγκες δεν μπορούν να παρακαμφθούν από τεχνικές επεμβάσεις στο πλοίο.
Υπενθυμίζεται πως στις Fremm ελληνικής διαμόρφωσης που είχαν προταθεί κατά τις τελευταίες διαπραγματεύσεις υπήρχε η πρόβλεψη για επιπλέον 24 πυραύλους Mica VL στα πλαϊνά του ελικοδρόμιου. Στα 24 βλήματα των κάθετων εκτοξευτών Sylver A50 και Sylver 70 θα υπάρχουν τα βλήματα ASTER 30 ώστε να παρέχουν πυκνή και πολυστρωματική αεράμυνα.
Οι γαλλικοί πύραυλοι Aster 30 έχουν βεληνεκή από 3 έως 120 χλμ. Τα βλήματα λειτουργούν με αυτόνομη καθοδήγηση προς τον στόχο έχοντας ενεργό ερευνητή. Σημείο κλειδί είναι η προοπτική απόκτησης των βλημάτων ASTER 30B1NT ώστε το Π.Ν και κατ’ επέκταση οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις να μπορούν να δημιουργήσουν ασφαλές πλέγμα αεράμυνας απέναντι στους τουρκικούς βαλλιστικούς πυραύλους.
Το μήκος του Aster-15 (σε παρένθεση τα αντίστοιχα μεγέθη του βλήματος Aster-30) είναι 4,2 μέτρα (5,2 μέτρα) και το βάρος του 310 κιλά (510 κιλά). Η μέγιστη ταχύτητα πτήσης του Aster-15 είναι τα 1.000 μέτρα το δευτερόλεπτο (1.400 μέτρα το δευτερόλεπτο). Το βλήμα επιτυγχάνει ελάχιστο-μέγιστο βεληνεκές της τάξεως των 1,7 km-30 km (3 km-120 km) και μέγιστο ύψος εμπλοκής 13 km (20 km). Αμφότερα τα βλήματα ενσωματώνουν πυροκροτητή προσέγγισης και πολεμική κεφαλή θραυσμάτων, ενώ εμφανίζουν και την ίδια αντοχή σε τακτικές ηλεκτρονικών αντιμέτρων. Επίσης και τα δύο βλήματα μπορούν να εκτελέσουν ελιγμούς με φόρτιση έως και 60 g (κατά τη διάρκεια της πτήσης) ή 12 g (στη φάση τερματικής καθοδήγησης) και να ανανεώσουν τα δεδομένα του στόχου εν πτήσει μέσω συστήματος ζεύξης δεδομένων.
Κατά την τερματική φάση, τα βλήματα ενεργοποιούν έναν ενεργό ερευνητή ραντάρ, ο οποίος τα καθοδηγεί προς τον στόχο. Η ικανότητα των βλημάτων να εκτελούν ελιγμούς σε υψηλές φορτίσεις g ανεξαρτήτως υψομέτρου οφείλεται στο σύστημα κατευθυνόμενης ώσης που ενσωματώνουν. Το σύστημα αυτό είναι εγκαταστημένο στο κέντρο βάρους του βλήματος έτσι ώστε να αποφευχθούν οι ισχυρές πιέσεις όταν το βλήμα εκτελεί ελιγμούς σε υψηλές φορτίσεις g.
Επιπροσθέτως, για την εγγύς άμυνα του πλοίο η φρεγάτα Belhara το RAM με 21 βλήματα καθώς και το σύστημα αντιμέτρων SYLENA MK2 της γαλλικής εταιρείας Lacroix. Μια άλλη σχετικά άγνωστη πτυχή είναι πως το παραπάνω σύστημα συνδυάζει και άμυνα απέναντι σε επιθέσεις τορπιλών με το σύστημα SEALAT-CANTO.
Ανθυποβρυχιακός Πόλεμος.
Το πλοίο διαθέτει ένα υπερσύγχρονο και τελευταίας τεχνολογίας σύστημα ανθυποβρυχιακού πολέμου το οποίο περιλαμβάνει σόναρ μεταβλητού βάθους (VDS) τύπου CAPTAS 4 COMPACT ελαφρώς μικρότερο σε μέγεθος από αυτό των φρεγατών FREMM καθώς και πρωραίο σόναρ τύπου Kingklip Mk2. Αμφότερα είναι σε θέση να εντοπίζουν στόχους χαμηλού ακουστικού ίχνους όπως είναι τα υποβρύχια «214». Η προοπτική ένταξης αυτών των δύο συστημάτων θα απογειώσει τις δυνατότητες ανθυποβρυχιακού πολέμου του Π.Ν απέναντι στη μελλοντική απειλή των τουρκικών υποβρυχίων «214». Για τη προσβολή των υποβρυχίων το πλοίο είναι εξοπλισμένο με τορπίλες MU-90. Οι τορπίλες MU-90 Impact ανήκουν στο διαμέτρημα των 324 χιλιοστών. Έχουν μήκος 2,85 μέτρα και βάρος 304 κιλά. Η μέγιστη ταχύτητα που επιτυγχάνουν κυμαίνεται από τους 29 κόμβους την ώρα (54 χιλιόμετρα την ώρα) έως τους 50 κόμβους την ώρα (93 χιλιόμετρα την ώρα). Ανάλογο της μέγιστης ταχύτητας είναι και το μέγιστο βεληνεκές. Με ταχύτητα 29 κόμβους την ώρα, το μέγιστο βεληνεκές είναι της τάξεως των 25 χιλιομέτρων, ενώ με ταχύτητα 50 κόμβους την ώρα το μέγιστο βεληνεκές περιορίζεται στα 10 χιλιόμετρα. Η τορπίλη μπορεί να επιχειρεί σε μέγιστο βάθος έως και 1.000 μέτρων και σε ελάχιστο βάθος 25 μέτρων.
Hλεκτρονικός Πόλεμος
Ένα από τα σχετικά άγνωστα σημεία που το πλοίο διαθέτει πραγματικά αξιοζήλευτες ικανότητες είναι το σύστημα ηλεκτρονικού πολέμου της Thales με την ονομασία SENTINEL. Πρόκειται για ένα πλήρως ψηφιακό σύστημα ηλεκτρονικού πολέμου που είναι σε θέση να παρεμβάλει επικοινωνίες, βλήματα και αεροσκάφη. Το σύστημα διαθέτει παρεμβολείς τελευταίας γενιάς ικανούς να προσφέρουν μια ολοκληρωμένη σουίτα ηλεκτρονικού πολέμου απέναντι σε όλο το φάσμα των αναδυόμενων απειλών.
Πόλεμος Επιφανείας
Το γνωστό στο ΠΝ βλήμα MM-40 Exocet Block.III είναι εξέλιξη του MM-40 Exocet Block.II. Σε σχέση με τις προηγούμενες εκδόσεις, το MM-40 Exocet Block.III διαθέτει βελτιωμένο σύστημα πλοήγησης, επιτυγχάνει αυξημένο βεληνεκές (180 χιλιόμετρα) και έχει ικανότητα προσβολής στόχων σε παράκτιο περιβάλλον. Επίσης ενσωματώνει τέσσερις αεραγωγούς για την παροχή επαρκούς όγκου αέρα κατά τη διάρκεια ελιγμών σε υψηλές φορτίσεις (G). Φέρει κινητήρα στερεού καυσίμου και έχει συνολικό βάρος 670 κιλά, εκ των οποίων τα 165 κιλά είναι η πολεμική κεφαλή. Το μήκος του βλήματος είναι 4,7 μέτρα, η διάμετρός του 348 χιλιοστά, ενώ το άνοιγμα των πτερυγίων του είναι 1,1 μέτρα.
Ραντάρ/ Αισθητήρες
Εδώ είναι η πεμπτουσία του πλοίου. Η αιχμή του τεχνολογίας. Το πλοίο φέρει το κορυφαίο ραντάρ Sea Fire 500. Το ραντάρ ενεργής φασικής διάταξης Sea Fire 500 ζώνης συχνοτήτων «S» (2-4 GHz) με ικανότητα να εμπλέξει έως και 16 στόχους ταυτοχρόνως (τη στιγμή που οι σημερινές φρεγάτες μπορούν ως 2 στόχους) της εταιρείας Thales με τέσσερα πάνελ τοποθετημένα περιμετρικά του κυρίου ιστού αισθητήρων.
Το γαλλικό ραντάρ Sea Fire 500 είναι σε θέση να πολλαπλασιάσει τις δυνατότητες αεράμυνας περιοχής του Π.Ν έχοντας την ικανότητα να βλέπει στόχους χαμηλού ηλεκτρομαγνητικού ίχνους όπως είναι το F-35 καθώς και αντιμετώπισης πολλαπλών και ταυτόχρονων επιθέσεων κορεσμού.
Το ραντάρ εντοπίζει στόχους μεγέθους F-16 στα 500 χιλιόμετρα και στόχους επιφανείας σε αποστάσεις μεγαλύτερες των 80 χιλιομέτρων. Επίσης, έχει δυνατότητες εντοπισμού και εμπλοκής βαλλιστικών πυραύλων όπως αυτών που διαθέτει η Τουρκία καθώς και UAV.
Το ραντάρ έχει την ικανότητα αποκάλυψης στόχων χαμηλού ηλεκτρομαγνητικού ίχνους απόρροια των νέων τεχνολογιών που εφαρμόζονται με τέσσερις σταθερές διατάξεις κεραιών με στοιχεία Tx/Rx κατασκευασμένα από Νιτρίδιο του Γαλλίου (GaN) που αντιπροσωπεύει τις τελευταίες τεχνολογικές εξελίξεις στον τομέα των ραντάρ.
Στα ηλεκτροοπτικά του πλοίου περιλαμβάνεται το Paseo XLR (eXtra Long Range) της Safran, με δυνατότητα αναγνώρισης στόχων ημέρα ή νύχτα ακόμη και σε άσχημες καιρικές συνθήκες. Το σύστημα Paseo XLR είναι σε θέση να εντοπίζει από ικανοποιητική απόσταση επιθέσει ασυμμετρικού χαρακτήρα καθώς και ανορθοδόξου πολέμου.
Με άλλα λόγια, οι φίλιες δυνάμεις σήμερα έχουν να αντιμετωπίσουν περισσότερες, ικανότερες, μικρότερες σε μέγεθος και ταχύτερες απειλές (βλήματα τεχνολογίας cruise χαμηλής πτήσης και παρακολούθησης του ανάγλυφου του εδάφους, κατευθυνόμενες βόμβες, βλήματα αέρος-εδάφους μακράς ακτίνας και υψηλής ακρίβειας, τακτικά βαλλιστικά συστήματα κ.ά.) απ’ ότι πριν 10-20 χρόνια.
Σύστημα Μάχης
Καρδιά του πλοίου και όλων των παραπάνω συστημάτων είναι το σύστημα μάχης με την ονομασία SETIS. Το υπερσύγχρονο Σύστημα Διαχείρισης Μάχης τύπου Setis θα είναι σε θέση να προσφέρει ολοκληρωμένη εικόνα της τακτικής κατάστασης καθώς και σύνθεση τακτικής εικόνας ενώ μέσω των ζεύξεων Link 11B και Link 16 θα λαμβάνει και θα μεταβιβάζει πλήρη εικόνα του θεάτρου επιχειρήσεων. Το Κέντρο Πληροφοριών Μάχης του πλοίου περιλαμβάνει 15 κονσόλες που αφενός συγκεντρώνουν όλες τις πληροφορίες από τους αισθητήρες και τα ραντάρ και αφετέρου ελέγχουν τα όπλα του πλοίου.
Το σύστημα διοίκησης και ελέγχου των γαλλικών φρεγατών έχει αναπτυχθεί από την Naval Group σε συνεργασία με την Thales και βασίζεται σε ένα ταχύτατο δίκτυο συλλογής, επεξεργασίας και διαβίβασης δεδομένων, η αρχιτεκτονική δομή του οποίου επιτρέπει την εύκολη ενσωμάτωση διαφορετικών οπλικών συστημάτων. Ο βασικός εξοπλισμός επικοινωνιών του πλοίου βασίζεται στα συστήματα ζεύξης δεδομένων Link-11/-16/-22 και στο σύστημα JSAT (σύστημα ζεύξης τακτικών δεδομένων).
Ένα ακόμα σημαντικό χαρακτηριστικό του πλοίου είναι η ψηφιακή διασύνδεση των συστημάτων και υποστημάτων του πλοίου που του επιτρέπουν να συγκεντρώνει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες στα δύο κέντρα μεταφοράς δεδομένων. Για την ασφαλή μετάβαση όλων των δεδομένων έχουν ληφθεί υπόψη όλες οι μελλοντικές προκλήσεις στον τομέα ασφάλειας κυβερνοχώρου και κυβερνοεπιθέσεων.
Τέλος οι φρεγάτες φέρουν πυροβόλο των 76 χιλιοστών, δυο τηλεχειριζόμενα όπλα τύπου Narwhal των 20 χιλιοστών, δυνατότητα UAV ώστε να επιχειρεί συνδυαστικά με το ελικόπτερο προσφέροντας εικόνα τακτικής κατάστασης, ταχύπλοο σκάφος 9 μέτρων, θα μπορεί να αναπτύσσει ταχύτητα 28 κόμβων καλύπτοντας το μειονέκτημα ταχύτητας των Fremm ενώ θα επιχειρεί σε αποστάσεις έως 5000 ναυτικά μίλια με ταχύτητα 15 κόμβων.
Το πυροβόλο STRALES των 76 χιλιοστών δύναται να προσφέρει και εγγύς άμυνα σε συνδυασμό με το RAM θωρακίζοντας πλήρως το πλοίο από επιθέσεις κορεσμού.
Ανακεφαλαιώνοντας, η ναυπήγηση των Belharra εγγυάται στο ΠΝ:
Πλήρη κάλυψη των αναγκών για Αεράμυνα περιοχής
Υπεροχή στον ανθυποβρυχιακό πόλεμο και στον πόλεμο επιφανείας
Δυνατότητες στρατηγικής κρούσης σε πρωτοφανές επίπεδο
Είναι δεδομένο πως η έλευση των φρεγατών Belharra προσφέρει σαφή ανάκτηση ποιοτικής υπεροχής και εγγυημένη ναυτική υπεροχή. Αποτελούν πλοία που δίνουν πρωτόγνωρες επιχειρησιακές δυνατότητες στο ΠΝ και καλύπτουν στο ακέραιο τις ελληνικές απαιτήσεις.
Όπως όλα δείχνουν το πρόγραμμα σύντομα (πιθανότατα εντός Ιουλίου) θα πάρει το πράσινο φως από τη Βουλή και το ΚΥΣΕΑ με τις πληροφορίες να θέλουν τον Έλληνα πρωθυπουργό να υπογράφει στο Παρίσι κατά την επίσκεψη του με τον Γάλλο πρόεδρο.
defencereview.gr
Αναλύσεις
Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες
Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.
Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.
Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.
Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.
Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.
Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.
Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία
Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.
Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.
Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».
Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.
Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.
Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC
Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.
Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.
Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.
Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.
Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.
Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.
Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.
Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία
Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.
Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.
Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.
Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.
Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.
Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.
Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ
Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.
Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.
Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.
Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.
Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.
Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας
Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.
Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.
Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.
Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.
Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.
Το μήνυμα προς το Πακιστάν
Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.
Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.
Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.
Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.
Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.
Διεθνή
Γερμανία: Το ρωσικό φυσικό αέριο επιστρέφει έμμεσα μέσω των λιπασμάτων, παρά τους ευρωπαϊκούς δασμούς
Οι εισαγωγές ρωσικών αζωτούχων λιπασμάτων μειώθηκαν κατά 66% το 2025-2026, αλλά παραμένουν 53% υψηλότερες από τα επίπεδα πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία.
Το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία διατηρεί ανταγωνιστικά τα ρωσικά προϊόντα, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η Berliner Zeitung. Η Γερμανία εξακολουθεί να συνδέεται εμπορικά με το ρωσικό φυσικό αέριο, παρά τις ευρωπαϊκές προσπάθειες περιορισμού της ενεργειακής εξάρτησης από τη Μόσχα.
Αυτή τη φορά, η σύνδεση δεν αφορά αποκλειστικά την άμεση προμήθεια φυσικού αερίου, αλλά τις εισαγωγές λιπασμάτων που παράγονται με τη χρήση ρωσικού αερίου ως πρώτης ύλης και πηγής ενέργειας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας, που βασίζεται σε στοιχεία του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου και του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι εισαγωγές αζώτου μέσω ρωσικών λιπασμάτων μειώθηκαν σημαντικά κατά το 2025-2026. Ωστόσο, εξακολουθούν να βρίσκονται πάνω από τα επίπεδα που καταγράφονταν πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.
Τα στοιχεία των εισαγωγών και η σύγκριση με την προπολεμική περίοδο
Το 2025-2026, η Γερμανία εισήγαγε 48.800 τόνους αζώτου μέσω λιπασμάτων ρωσικής προέλευσης. Η ποσότητα αυτή είναι μειωμένη κατά περίπου 66% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, αλλά παραμένει κατά 53% υψηλότερη από τους 31.800 τόνους που είχαν καταγραφεί το 2020-2021, πριν από τον πόλεμο.
Η εξέλιξη των εισαγωγών δείχνει πόσο έντονη ήταν η αύξηση μετά το 2022. Το 2021-2022 οι εισαγωγές έφτασαν τους 56.800 τόνους αζώτου, ενώ το 2022-2023 εκτοξεύθηκαν στους 185.100 τόνους. Στη συνέχεια καταγράφηκαν 140.200 τόνοι το 2023-2024 και 143.800 τόνοι το 2024-2025, προτού σημειωθεί η μεγάλη υποχώρηση της τελευταίας περιόδου. Τα στοιχεία αφορούν την ποσότητα του αζώτου που περιέχεται στα εισαγόμενα λιπάσματα και όχι το συνολικό βάρος των προϊόντων.
Τα λιπασματικά έτη υπολογίζονται από τον Ιούλιο έως τον Ιούνιο. Η ποσότητα αζώτου που εισήχθη στη Γερμανία μέσω ρωσικής ουρίας μειώθηκε από 71.600 τόνους σε 27.600 τόνους, καταγράφοντας πτώση άνω του 61%. Παρά τη μείωση, η ποσότητα εξακολουθεί να είναι σχεδόν τριπλάσια από τους 9.900 τόνους του 2020-2021. Η συγκεκριμένη εξέλιξη αναδεικνύει το βασικό πρόβλημα της ευρωπαϊκής πολιτικής περιορισμού των εμπορικών δεσμών με τη Ρωσία. Ακόμη και όταν περιορίζονται οι εισαγωγές συγκεκριμένων προϊόντων, οι οικονομικές σχέσεις μπορούν να διατηρούνται μέσω άλλων κατηγοριών αγαθών, ιδιαίτερα όταν αυτά έχουν χαμηλότερο κόστος παραγωγής.
Γιατί οι ρωσικές εισαγωγές παραμένουν ανταγωνιστικές
Καθοριστικός παράγοντας είναι το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η παραγωγή αζωτούχων λιπασμάτων απαιτεί μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου, το οποίο χρησιμοποιείται τόσο ως πρώτη ύλη όσο και ως πηγή ενέργειας. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι ευρωπαϊκοί δασμοί, που τέθηκαν σε ισχύ τον Ιούλιο του 2025, περιόρισαν σημαντικά τις εισαγωγές ρωσικών λιπασμάτων. Ωστόσο, δεν εξάλειψαν το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των ρωσικών προϊόντων. Ο σύνδεσμος επισημαίνει ότι οι υψηλές τιμές ενέργειας δυσκολεύουν τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να αυξήσουν την εγχώρια παραγωγή και να καλύψουν μεγαλύτερο μέρος των αναγκών της αγοράς. Ως αποτέλεσμα, τα ρωσικά λιπάσματα εξακολουθούν να παραμένουν ελκυστικά, ακόμη και μετά την επιβολή πρόσθετων δασμών.
Παράλληλα, σύμφωνα με τον IVA, είναι πιθανό ορισμένες ποσότητες ρωσικών προϊόντων να φτάνουν στη γερμανική αγορά μέσω άλλων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το μέγεθος αυτών των έμμεσων εισαγωγών, ωστόσο, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια από τα διαθέσιμα στοιχεία.
Δεν αποδίδονται οι αυξήσεις των τιμών αποκλειστικά στους δασμούς
Το ζήτημα έχει άμεση σημασία για τους Γερμανούς αγρότες, καθώς το κόστος των λιπασμάτων επηρεάζει την παραγωγή και, τελικά, την οικονομική βιωσιμότητα των καλλιεργειών. Ο IVA υποστηρίζει ότι η μείωση των ρωσικών εισαγωγών δεν έχει προκαλέσει μέχρι στιγμής σαφή αύξηση των τιμών εξαιτίας των δασμών. Σύμφωνα με τον σύνδεσμο, η εγχώρια παραγωγική δυναμικότητα και οι εισαγωγές από άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων η Αίγυπτος, επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών της αγοράς. Την ίδια στιγμή, ο σύνδεσμος αποδίδει τις υψηλές τιμές των λιπασμάτων το 2026 στις διεθνείς ενεργειακές αναταράξεις, στον πόλεμο με το Ιράν και στην κρίση γύρω από τα Στενά του Ορμούζ, παράγοντες που επηρεάζουν το κόστος μεταφοράς και τις παγκόσμιες τιμές ενέργειας και λιπασμάτων.
Οι εκτιμήσεις αυτές αποτελούν τις θέσεις του κλαδικού συνδέσμου και δεν συνιστούν από μόνες τους ανεξάρτητη αξιολόγηση όλων των παραγόντων που διαμορφώνουν τις τιμές.
Νέες πιέσεις για περιορισμό των ρωσικών εισαγωγών
Με αφορμή τα στοιχεία, ο IVA ζητά να εξεταστεί η επιβολή πρόσθετων δασμών στις εισαγωγές καλιούχων λιπασμάτων από τη Ρωσία και τη Λευκορωσία. Το κάλιο αποτελεί βασικό θρεπτικό στοιχείο για τις καλλιέργειες και αντιπροσωπεύει μια ακόμη κατηγορία προϊόντων στην οποία η ευρωπαϊκή αγορά διατηρεί εμπορικές σχέσεις με τις δύο χώρες.
Ο σύνδεσμος εκτιμά ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της γεωργίας χωρίς να εξαρτάται από τις συγκεκριμένες εισαγωγές και υποστηρίζει ότι πρόσθετοι δασμοί δεν θα πρέπει να οδηγήσουν αναγκαστικά σε αυξήσεις τιμών. Η συζήτηση, ωστόσο, αποτυπώνει το ευρύτερο δίλημμα της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής. Η μείωση της εξάρτησης από τη Ρωσία απαιτεί όχι μόνο εμπορικούς περιορισμούς, αλλά και ανταγωνιστική εγχώρια παραγωγή, προσιτό ενεργειακό κόστος και εναλλακτικές πηγές προμήθειας.
Τα δεδομένα της γερμανικής αγοράς δείχνουν ότι οι δασμοί μπορούν να περιορίσουν σημαντικά τις εισαγωγές, χωρίς όμως να εξαλείψουν αυτομάτως τις οικονομικές σχέσεις που στηρίζονται σε διαφορές κόστους παραγωγής. Για τη Γερμανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση, η πρόκληση παραμένει η εξισορρόπηση τριών στόχων: της ενεργειακής και οικονομικής ασφάλειας, της στήριξης της εγχώριας βιομηχανίας και της διατήρησης προσιτού κόστους για τον αγροτικό τομέα.
Με πληροφορίες του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA) και του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου.
Αναλύσεις
Πακιστάν: Μειώθηκαν οι τρομοκρατικές επιθέσεις, αλλά αυξάνονται οι απειλές – Αντάρτικες οργανώσεις αναπτύσσουν νέες τακτικές και στρατολογούν γυναίκες
Η νέα έκθεση του Pakistan Institute for Conflict and Security Studies (PICSS) αποκαλύπτει ένα αντιφατικό περιβάλλον ασφαλείας: Λιγότερες επιθέσεις και θύματα, αλλά αναδιοργάνωση ένοπλων ομάδων, χρήση drones, εσωτερικές συγκρούσεις και αυξανόμενη αστάθεια στο Μπαλουχιστάν. Η πολιτική κρίση επιβαρύνει την προσπάθεια αντιμετώπισης της τρομοκρατίας.
Μια εξαιρετικά σύνθετη εικόνα για την ασφάλεια στο Πακιστάν αποτυπώνει η νέα εβδομαδιαία ανάλυση του Pakistan Institute for Conflict and Security Studies (PICSS), η οποία δημοσιεύθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2026. Παρά τη μείωση των επιθέσεων από ένοπλες οργανώσεις κατά την πρώτη εβδομάδα του μήνα, οι εξελίξεις στο εσωτερικό των εξτρεμιστικών και αυτονομιστικών ομάδων δημιουργούν σοβαρά ερωτήματα για την πραγματική αποτελεσματικότητα των επιχειρήσεων ασφαλείας.
Η έκθεση με τίτλο «Pakistan’s Security Paradox: Militant Attacks Decline as Militant Groups Signal New Developments» καταγράφει υποχώρηση των επιθέσεων, αλλά παράλληλα εντοπίζει ενδείξεις οργανωτικής αναδιάρθρωσης, νέων επιχειρησιακών μεθόδων και εντατικοποίησης της προπαγανδιστικής δραστηριότητας.
Μείωση 18% στις επιθέσεις – Παραμένει σοβαρή η απειλή
Σύμφωνα με το PICSS, από τις 2 έως τις 8 Οκτωβρίου καταγράφηκαν συνολικά 46 επιθέσεις ενόπλων οργανώσεων στο Πακιστάν, έναντι 56 την αμέσως προηγούμενη εβδομάδα.
Η μείωση ανέρχεται στο 18%, ενώ αισθητή είναι και η υποχώρηση του αριθμού των θυμάτων.
Οι νεκροί μειώθηκαν από 52 σε 42 και οι τραυματίες από 53 σε 23.
Ωστόσο, η εικόνα δεν είναι ομοιόμορφη σε ολόκληρη τη χώρα.
Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, όπου δραστηριοποιούνται ιδιαίτερα ενεργές αυτονομιστικές οργανώσεις, οι απώλειες αυξήθηκαν παρά τη μείωση του αριθμού των επιθέσεων.
Το στοιχείο αυτό δημιουργεί προβληματισμό για το κατά πόσον οι ένοπλες ομάδες μεταβάλλουν τις τακτικές τους, πραγματοποιώντας λιγότερες αλλά δυνητικά πιο φονικές επιχειρήσεις.
Οι Πακιστανοί Ταλιμπάν αλλάζουν τακτική – Drones και ελεύθεροι σκοπευτές
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι εξελίξεις στο εσωτερικό της Tehrik-i-Taliban Pakistan (TTP), της οργάνωσης που είναι γνωστή ως Πακιστανοί Ταλιμπάν.
Σύμφωνα με την ανάλυση, η TTP επέβαλε περιορισμούς στη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης από τα μέλη της.
Η συγκεκριμένη απόφαση αποκτά σημασία σε μια περίοδο κατά την οποία οι ένοπλες οργανώσεις χρησιμοποιούν τις ψηφιακές πλατφόρμες τόσο για προπαγάνδα όσο και για την προβολή των επιχειρησιακών τους δυνατοτήτων.
Την ίδια στιγμή, η TTP δημοσιοποίησε οπτικό υλικό στο οποίο υποστηρίζει ότι καταγράφονται επιθέσεις με τετρακόπτερα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και ενέργειες ελεύθερων σκοπευτών.
Οι ισχυρισμοί αυτοί δεν συνιστούν ανεξάρτητη επιβεβαίωση της αποτελεσματικότητας ή της έκτασης χρήσης των συγκεκριμένων μέσων.
Παρ’ όλα αυτά, η προβολή τέτοιων επιχειρήσεων εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια των οργανώσεων να παρουσιάσουν εικόνα τεχνολογικής προσαρμογής και να ενισχύσουν την επιρροή τους.
Εσωτερικές συγκρούσεις στις ένοπλες οργανώσεις
Την ίδια περίοδο, η Jamaat-ul-Ahrar, οργάνωση που έχει συνδεθεί με το δίκτυο των Πακιστανών Ταλιμπάν, ανακοίνωσε ότι πραγματοποίησε 122 επιθέσεις κατά τη διάρκεια του Σεπτεμβρίου.
Πρόκειται για αριθμό που προέρχεται από τους ισχυρισμούς της ίδιας της οργάνωσης και δεν πρέπει να συγχέεται με τα ανεξάρτητα καταγεγραμμένα περιστατικά του PICSS.
Παράλληλα, αναφέρθηκαν αιματηρές συγκρούσεις ανάμεσα σε μαχητές της Jamaat-ul-Ahrar και αντίπαλης φράξιας της TTP στην περιοχή Ορακζάι.
Οι πληροφορίες αυτές αναδεικνύουν ένα επιπλέον πρόβλημα για την ασφάλεια του Πακιστάν: τον κατακερματισμό του περιβάλλοντος των ενόπλων οργανώσεων.
Οι εσωτερικές συγκρούσεις ενδέχεται να αποδυναμώνουν προσωρινά ορισμένα δίκτυα, αλλά μπορούν επίσης να προκαλέσουν νέες αντιπαραθέσεις, ανακατατάξεις και αποσχίσεις.
Μπαλουχιστάν: Ένοπλη γυναικεία μονάδα και κλιμάκωση της προπαγάνδας
Σημαντικές εξελίξεις καταγράφονται και στο Μπαλουχιστάν, την επαρχία του νοτιοδυτικού Πακιστάν που συνορεύει με το Ιράν και το Αφγανιστάν και έχει στρατηγική σημασία λόγω των φυσικών πόρων και της πρόσβασής της στην Αραβική Θάλασσα.
Το Balochistan Liberation Front (BLF), μία από τις οργανώσεις που επιδιώκουν την ανεξαρτησία του Μπαλουχιστάν, δημοσιοποίησε υλικό για τη συγκρότηση νέου γυναικείου ένοπλου σχηματισμού.
Η συγκεκριμένη κίνηση προβάλλεται από την οργάνωση ως οργανωτική εξέλιξη. Δεν υπάρχουν, ωστόσο, επαρκή ανεξάρτητα στοιχεία στο δημόσιο απόσπασμα της έκθεσης για τον αριθμό των μελών ή τις πραγματικές επιχειρησιακές δυνατότητες της νέας μονάδας.
Παράλληλα, ο Balochistan Liberation Army (BLA), άλλη σημαντική αυτονομιστική ένοπλη οργάνωση, απέρριψε κατηγορίες περί συνεργασίας με την TTP.
Ο BLA δημοσιοποίησε επίσης οπτικό υλικό από επιχειρήσεις που ισχυρίζεται ότι πραγματοποίησαν μέλη του.
Άλλες οργανώσεις των Μπαλούχων προχώρησαν σε ανάλογες κινήσεις, προβάλλοντας τη δράση τους και διατυπώνοντας ισχυρισμούς για δραστηριότητες συλλογής πληροφοριών.
Οι εξελίξεις καταδεικνύουν ότι η σύγκρουση στο Μπαλουχιστάν δεν περιορίζεται στις ένοπλες επιθέσεις, αλλά περιλαμβάνει και έναν παράλληλο αγώνα επιρροής, επικοινωνίας και πολιτικής νομιμοποίησης.
Πολιτική κρίση και αντιτρομοκρατία
Πέρα από την ένοπλη βία, η έκθεση του PICSS επισημαίνει ότι η εσωτερική πολιτική αστάθεια δυσχεραίνει τη διαμόρφωση αποτελεσματικής πολιτικής ασφαλείας.
Η κατάρρευση των διαπραγματεύσεων μεταξύ της κυβέρνησης και του Pakistan Tehreek-e-Insaf (PTI), του κόμματος που ίδρυσε ο πρώην πρωθυπουργός Ιμράν Χαν, περιπλέκει τις προσπάθειες συντονισμού στην επαρχία Χάιμπερ Παχτούνχβα.
Η περιοχή αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μέτωπα της δράσης των Πακιστανών Ταλιμπάν, λόγω της εγγύτητάς της με το Αφγανιστάν και της μακρόχρονης παρουσίας ένοπλων δικτύων.
Οι πολιτικές αντιπαραθέσεις μεταξύ κεντρικής κυβέρνησης και αντιπολίτευσης μπορούν να δυσχεράνουν τον συντονισμό, τη διοικητική συνεργασία και τη διαμόρφωση κοινής στρατηγικής για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας.
Το πρόβλημα αποκτά ιδιαίτερη σημασία όταν συνδυάζεται με την ανάγκη προστασίας παραμεθόριων περιοχών και αντιμετώπισης οργανώσεων με διασυνοριακές διασυνδέσεις.
Αφγανιστάν, Ινδία και περιφερειακές αμυντικές συμφωνίες
Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει το Ισλαμαμπάντ δεν περιορίζονται στο εσωτερικό της χώρας.
Οι σχέσεις με το Αφγανιστάν παραμένουν κρίσιμος παράγοντας ασφαλείας, καθώς το Πακιστάν αποδίδει σε ένοπλα δίκτυα που δρουν από αφγανικό έδαφος σημαντικό μέρος των επιθέσεων εναντίον του.
Την ίδια στιγμή, η αντιπαράθεση με την Ινδία εξακολουθεί να επηρεάζει τον στρατηγικό σχεδιασμό των πακιστανικών ενόπλων δυνάμεων.
Στο περιφερειακό περιβάλλον προστίθενται οι νέες αμυντικές διευθετήσεις και οι προσπάθειες του Πακιστάν να διατηρήσει ή να ενισχύσει τις στρατηγικές του συνεργασίες.
Η συνύπαρξη εσωτερικών απειλών, πολιτικής αβεβαιότητας και εξωτερικών δεσμεύσεων δημιουργεί αυξημένες απαιτήσεις για τον στρατιωτικό μηχανισμό και τις υπηρεσίες ασφαλείας.
Οι αριθμοί δεν λένε ολόκληρη την ιστορία
Η εβδομαδιαία έκθεση του PICSS θέτει ένα ουσιαστικό ερώτημα: αποτελεί η μείωση των τρομοκρατικών επιθέσεων ένδειξη βελτίωσης της ασφάλειας ή πρόκειται για προσωρινή υποχώρηση της βίας, ενώ οι οργανώσεις αναπροσαρμόζουν τις τακτικές και τις δομές τους;
Η απάντηση δεν μπορεί να προκύψει αποκλειστικά από την καταμέτρηση των επιθέσεων.
Η χρήση νέων επιχειρησιακών μέσων, οι εσωτερικές διαμάχες, η συγκρότηση νέων ένοπλων σχηματισμών και η αυξημένη προπαγανδιστική δραστηριότητα συνθέτουν μια εικόνα που απαιτεί διαρκή παρακολούθηση.
Άλλωστε, τα στοιχεία του PICSS για ολόκληρο τον Σεπτέμβριο είχαν καταγράψει 225 επιθέσεις, τον υψηλότερο μηνιαίο αριθμό εδώ και δώδεκα χρόνια, γεγονός που αναδεικνύει τη σοβαρότητα της κατάστασης παρά την πρόσφατη εβδομαδιαία υποχώρηση.
Το Πακιστάν βρίσκεται αντιμέτωπο με μια πολυεπίπεδη κρίση ασφαλείας, στην οποία αλληλεπιδρούν τζιχαντιστικές οργανώσεις, αυτονομιστικά κινήματα, πολιτικές αντιπαραθέσεις και περιφερειακοί ανταγωνισμοί.
Η μείωση της συχνότητας των επιθέσεων αποτελεί θετική ένδειξη σε επίπεδο εβδομαδιαίων στατιστικών. Δεν αρκεί, όμως, από μόνη της για να αποδείξει ότι οι απειλές περιορίζονται σε βάθος χρόνου.
Το κρίσιμο ζήτημα για το Ισλαμαμπάντ δεν είναι μόνο πόσες επιθέσεις καταγράφονται, αλλά κατά πόσον το κράτος μπορεί να αντιμετωπίσει τις οργανώσεις που εξακολουθούν να διαθέτουν δυνατότητα στρατολόγησης, προσαρμογής και πραγματοποίησης νέων επιχειρήσεων.
Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση
Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...
Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού
Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...
Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;
Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...
Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου
Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...
EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας
Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας