Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Γιατί η Ελλάδα πρέπει να προχωρήσει σε στρατηγική συνεργασία με τη Γαλλία;

Δημοσιεύτηκε στις

Αλέξανδρος Δρίβας

Τους πολέμους ενός κράτους δεν τους αναλαμβάνει ποτέ άλλο κράτος. Αυτή είναι μια μίζερη αλλά συνάμα αληθινή ρεαλιστική διαπίστωση. Ο ρεαλισμός έχει συχνά επικριθεί για το «απαισιόδοξο» των προβλέψεών του, όμως κάθε φορά που η πραγματικότητα επαληθεύει τη διαχρονική υφή των διακρατικών σχέσεων, αντιλαμβανόμαστε πως η αισιοδοξία, η απαισιοδοξία όπως και κάθε άλλο αφήγημα, έχουν στην καλύτερη περίπτωση, μια συμπληρωματική θέση ως προς τον ρεαλισμό.

Η κοσμοθεωρία του ρεαλισμού ασπάζεται το εξής απλό: Τα έθνη – κράτη φροντίζουν για την ασφάλειά τους και για την ευημερία τους. Επιθυμούν να είναι αυτοδύναμα. Από την άλλη πλευρά, δεν είναι καθόλου σπάνιο το να έρχονται κοντά δύο δυνάμεις και να είναι πραγματικοί σύμμαχοι. Αυτό σημαίνει ότι έχουν τον ίδιο εχθρό και τα ίδια συμφέροντα για τα όσα διακυβεύονται. Εδώ ανήκει και η περίπτωση της ελληνογαλλικής προσέγγισης. Γιατί η Γαλλία είναι η χώρα με την οποία πρέπει να αναπτύξουμε στρατηγική συνεργασία;

Η Γαλλία είναι η ισχυρότερη χώρα της ΕΕ. Κάποιος θα πει πως η Γερμανία είναι πιο ισχυρή όμως πολλές φορές η ισχύς μπορεί να αναγνωσθεί με λανθασμένο τρόπο και αυτό ουσιαστικά, φέρνει και πολλά λάθη στο σχεδιασμό κρατών, ειδικά πάνω στο κομμάτι που ονομάζεται ως «εχθρογνωσία». Η Γαλλία είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα που στο Συμβούλιο Ασφαλείας των ΗΕ μπορεί να ασκήσει veto για ένα διεθνές ζήτημα. Η Γαλλία δεν είναι μόνο πιο ισχυρή σε συμβατική στρατιωτική ισχύ στην Ευρώπη, έχοντας σημαντική αμυντική βιομηχανία. Είναι και πυρηνική δύναμη, η μοναδική στην ΕΕ μετά το Brexit. 

Μπορεί η οικονομία της να είναι δεύτερη στην ΕΕ μετά τη γερμανική, όμως σε όλους τους άλλους συντελεστές ισχύος, η Γαλλία υπερέχει. Ένας συντελεστής ισχύος είναι και η ήπια ισχύς. Η Γαλλία ως πρώην αποικιοκρατική δύναμη προσπαθεί και σήμερα μέσα από τη Γαλλοφωνία και από επενδύσεις, να επανακτήσει το ρόλο της στην Αφρική αλλά και σε χώρες της Μέσης Ανατολής. Η γαλλική γλώσσα είναι η ταχύτερα αναπτυσσόμενη στον κόσμο σύμφωνα με μελέτες και οι άνθρωποι που θα μιλούν Γαλλικά παγκοσμίως θα ξεπεράσουν τα 700 εκατομμύρια το 2050.

Η Γαλλία έχει επίσης πολύ πιο ευνοϊκή γεωγραφική θέση από τη Γερμανία, έχοντας τεράστια ακτογραμμή στον Ατλαντικό Ωκεανό και ταυτόχρονα, στη Μεσόγειο. Παράλληλα είναι χώρα της βορειο-δυτικής Ευρώπης. Στην Αφρική η Γαλλία επενδύει πάρα πολλά. Το French Council of Investors in Africa, απαρτίζεται από εταιρείες όπως η Total, η L’Oreal και η Societe Generale και συνολικά οι 180 γαλλικές εταιρείες που συνθέτουν το Γαλλικό Συμβούλιο Επενδυτών στην Αφρική, έχουν πάνω από 10.000 εγκαταστάσεις στην υποσαχάρια Αφρική. Με άλλα λόγια, ο έλεγχος της Βόρειας Αφρικής από τη Γαλλία είναι απαραίτητος για την ασφάλεια και τη βιωσιμότητα των μεγάλων πλάνων του Παρισιού στη Μαύρη Ήπειρο. Το 2016 οι επενδύσεις της Γαλλίας στην υποσαχάρια Αφρική έφτασαν τα 7.7 δισ. Ευρώ.

Παρόλα αυτά, σε εξαγωγές η Γαλλία καταλαμβάνει τη δεύτερη θέση εντός ΕΕ στην Αφρική καθώς εξάγει προϊόντα και υπηρεσίες αξίας 5.6 δισ. Ευρώ ενώ η Γερμανία που κατέχει την πρώτη θέση, έχει εξαγωγές αξίας 8.3 δισ. Ευρώ. Ο πρόεδρος Μακρόν έχει κάθε λόγο να ανησυχεί για τον στρατηγικό του στόχο (αναβίωση του ισχυρού της ρόλου στην Αφρική) από τη γερμανική διείσδυση. Το ίδιο συμβαίνει και με την Ιταλία η οποία στο κομμάτι της ενέργειας (στη Λιβύη) μάλλον ανταγωνίζεται τα συμφέροντα της Γαλλίας (ΕΝΙ και Τοtal). Ωστόσο, η μεγάλη ανησυχία της Γαλλίας ακούει στο όνομα Κίνα καθώς το Πεκίνο από το 2010 έως το 2015 έδωσε δάνειο ύψους 2.5 δολαρίων στην Ακτή Ελεφαντοστού, ενώ γενικά οι Αφρικανοί φαίνεται να διάκεινται πολύ θετικά στις κινεζικές επενδύσεις (λόγω του οτι δεν είναι από χώρες της Ευρώπης που έχουν αποικιοκρατικό παρελθόν).

Το Παρίσι έχει όμως την πιο ενεργή στρατιωτική συμμετοχή στην Αφρική, διατηρώντας βάσεις σε Κεντρικοαφρικανική Δημοκρατία, Καμερούν, Ακτή Ελεφαντοστού, Τζιμπουτί, Γκαμπόν, Τσαντ, Σενεγάλη, έχοντας έτσι ένα δίκτυο βάσεων από την Ακτή Ελεφαντοστού μέχρι το Κέρας της Αφρικής, στο οποίο εσχάτως, η Τουρκία επιθυμεί να παίξει ρόλο. Στο Τσαντ η Γαλλία διατηρεί βάση η οποία είναι σημαντική για την καταπολέμηση της Αλ Καϊντα. Όσο η Γερμανία έχει ακόμη τον πρώτο λόγο στα οικονομικά της ΕΕ, η Γαλλία είναι υποχρεωμένη να ενισχύσει την παρουσία της στη Μεσόγειο.

Οι προτάσεις της για μια Ευρωμεσογειακή Ένωση ήταν ανέκαθεν αρκετές και ενδεικτικές της περιοχής στην οποία εδράζονται τα γαλλικά ζωτικά συμφέροντα. Η Μεγάλη Βρετανία αποτελεί παρελθόν από την ΕΕ και έτσι είναι σχεδόν απίθανο να μην ασχοληθεί ξανά με τη Μεσόγειο στην οποία ήταν μέχρι και τον Β’ ΠΠ η αδιαφιλονίκητη δύναμη. Το Παρίσι δεν επιθυμεί μια βρετανική επάνοδο στα της Μεσογείου ενώ ταυτόχρονα, προσπαθεί να μετριάσει την οικονομική διείσδυση της Γερμανίας στον Ευρωπαϊκό Νότο η οποία υποκαθιστά την όχι σημαντική ναυτική ισχύ της Γερμανίας.

Το Βερολίνο προσπαθούσε πάντα (όπως σε ένα βαθμό και η Ρωσία) να διαφύγει από το γεωγραφικό του πεπρωμένο το οποίο του επιφύλαξε ναι μεν να «κάθεται» πάνω σε τεράστια κοιτάσματα άνθρακα, αλλά από την άλλη, να μην έχει υδρογονάνθρακες και κυρίως, να μην έχει μια ακτογραμμή που να του επιτρέπει να είναι με τους πολύ ισχυρούς όλων των εποχών, που πάντα ήταν, θαλάσσιες δυνάμεις. Η Τουρκία προσφέρει στη Γερμανία όχι μόνο μια μεγάλη αγορά για φτηνές ΞΑΕ και για εξαγωγές προϊόντων εντάσεως κεφαλαίου, αλλά και μια δίοδο για να έχει λόγο στη Μέση Ανατολή.

Μπορεί η αμερικανική ενεργειακή αυτονομία να απήλλαξε την Ουάσινγκτον από τον πονοκέφαλο του ελέγχου της παραγωγής υδρογονανθράκων της Μέσης Ανατολής, αλλά αυτό δεν ισχύει και για τη Γερμανία η οποία αντέδρασε έντονα όταν οι ΗΠΑ υποχρέωσαν τους συμμάχους τους να προβούν σε κυρώσεις έναντι του Ιράν.

Η Τουρκία έχει να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο για την Γερμανία. Όπως αναφέραμε, η Γερμανία προσπαθεί με οικονομικά μέσα να έχει ρόλο στη Μεσόγειο. Μην ξεχνάμε οτι όλοι οι προϋπολογισμοί του Ευρωπαίκού Νότου, ελέγχονται ουσιαστικά από τη Γερμανία. Το Παρίσι από την άλλη πλευρά, δεν μπορεί να ακολουθήσει το γερμανικό άρμα, ποτέ δεν μπόρεσε. Ακόμη και ο περίφημος γαλλογερμανικός άξονας, ήταν ισχυρός μόνο όσο το Παρίσι πίστευε αυτό που είχε ως εξώφυλλο κάποτε η εφημερίδα Liberation, οτι δηλαδή ”με το Ευρώ η Γερμανία υπέγραψε ξανά Συμφωνία των Βερσαλλιών χωρίς να πέσει ούτε μια τουφεκιά”. Τα πράγματα όμως εξλίχθηκαν πολύ διαφορετικά.

Η Αφρική και η Μεσόγειος αποτελούν για τη Γαλλία στοιχήματα που αλληλένδετα με την πρωτοκαθεδρία που επιθυμεί να επιτύχει στην ΕΕ, παίρνοντας σταδιακά τη θέση της Γερμανίας. Για να αυξηθεί η αποτελεσματικότητα των γαλλικών επενδύσεων στην Αφρική και για να μειωθεί η καχυποψία λαών όπως της Ρουάντα για τη Γαλλία, ο πρόεδρος Μακρόν το 2017 ανέφερε πως η Αφρική είναι η κορωνίδα της γαλλικής εξωτερικής πολιτικής και επιδιώκει την συνεργασία των αφρικανικών χωρών, όχι το πέρασμα σε μια νεο-αποικιακή εποχή.

Σε αυτό το πλαίσιο, η Γαλλία το 2019 τόνωσε την αναπτυξιακή βοήθεια σε Αφρική και σε Ιορδανία η οποία έφτασε τα 20 δις. Ευρώ. Το 2016, οι πρώτες πέντε χώρες που έλαβαν τη μεγαλύτερη αναπτυξιακή βοήθεια από τη Γαλλία, ήταν το Μαρόκο, η Ιορδανία, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Καμερούν και η Αίγυπτος. Παράλληλα, το Παρίσι δαπανά χρήματα για να αντιμετωπιστούν οι εξτρεμιστές στο Σουδάν.

Όλα αυτά μας κάνουν να αντιληφθούμε πως η Βόρεια Αφρική και ο Ευρωπαϊκός Νότος, αποτελούν ζωτικό χώρο για την Γαλλία. Ο πρόεδρος Μακρόν έχει θέσει συγκεκριμένους στόχους με τους οποίους συμφωνεί και η Γερουσία της Γαλλίας. Η προσφυγο-μεταναστευτική κρίση αντιμετωπίζεται από την Γαλλία ως ζήτημα ασφάλειας καθώς είναι ήδη πολύπαθη από τρομοκρατικά χτυπήματα που έχουν γίνει από ισλαμιστές τρομοκράτες. Η Αίγυπτος αποτελεί πολύ σημαντική χώρα για τα γαλλικά συμφέροντα καθώς είναι η γέφυρα μεταξύ δύο πολύ επικίνδυνων περιοχών συγκρούσεων.

Η μια είναι η κρίση της Λιβύης και η άλλη είναι αυτή στο Σουδάν. Η Γαλλία πολεμάει το ριζοσπαστικό Ισλάμ ενώ η Τουρκία επιθυμεί να το χρησιμοποιήσει για να επηρεάζει κράτη όπως η Συρία, η Λιβύη και η Αίγυπτος επιθυμώντας να εγκαθιδρύσει κυβερνήσεις με τους Αδελφούς Μουσουλμάνους.

Εντός της ΕΕ η Γαλλία έχει επίσης συμπληρωματικά συμφέροντα με την Ελλάδα. Στο Παρίσι γνωρίζουν καλά οτι η γερμανική οικονομική πολιτική έχει ως στόχο να μην επιτρέπει σε άλλες δυνάμεις να έχουν την εξαγωγική δυνατότητα του Βερολίνου. Η πολιτική λιτότητας λίγο έλλειψε να αποσταθεροποιήσει τη Γαλλία (Κίτρινα Γιλέκα) και ο πρόεδρος Μακρόν γρήγορα αντιλήφθηκε οτι χρειάζεται να διαφοροποιηθεί από τη Γερμανία.

Εντός της ΕΕ η Γαλλία είναι σύμμαχος χώρα για την Ελλάδα. Στο θέμα της ένταξης των Δυτικών Βαλκανίων στην ΕΕ, η Γαλλία έχει επίσης δείξει ότι διαφοροποιείται από την γερμανική πολιτική και θεωρεί ότι πρώτα πρέπει οι χώρες των Δυτικών Βαλκανίων να αποκτήσουν ευρωπαϊκούς θεσμούς και να σέβονται τις αρχές της καλής γειτονίας και μετά να ενταχθούν. Τέλος, όταν η λογική και η ομαλότητα επιστρέψουν στον Λευκό Οίκο, είναι σχεδόν σίγουρο ότι οι σχέσεις ΗΠΑ-Γαλλίας θα πάρουν την ανιούσα.

Ο λόγος είναι απλός: Η αρχιτεκτονική ασφάλειας που επιθυμούν οι ΗΠΑ στη Μεσόγειο σε συνδυασμό με την μερική αποχώρησή τους από την περιοχή, καθιστούν αναγκαία την συνεργασία της Ουάσινγκτον με μια τοπική δύναμη που έχει κοινά συμφέροντα (καταπολέμηση της τρομοκρατίας σε Βόρεια Αφρική, Μεσόγειο και Ευρύτερη Μέση Ανατολή, μετριασμό του ρόλου της Κίνας στην Αφρική, ενεργειακή διαφοροποίηση και μείωση της εξάρτησης από τους ρωσικούς υδρογονάνθρακες) και κοινούς στρατηγικούς στόχους.

Η φημολογούμενη ρήτρα αμυντικής συνεργασίας μεταξύ Γαλλίας και Ελλάδας ισχυροποιεί τις δύο χώρες τόσο εντός της ΕΕ όσο και εντός του ΝΑΤΟ απέναντι στην Τουρκία και σε όσα πράττει σε Λιβύη, Αιγαίο, Κυπριακή ΑΟΖ και Κρήτη, σε μια περίοδο που οι ΗΠΑ βρίσκονται σε μια περίοδο εσωστρέφειας η οποία θα συνεχιστεί με την κορύφωση της πόλωσης στο δρόμο προς τις εκλογές του Νοεμβρίου. Αυτή η ρήτρα αν υπογραφεί, βάζει την Ελλάδα στο κόλπο της Λιβύης μέσω Παρισίων. Η Γαλλία έχει επίσης κάθε λόγο να χρειάζεται την Ελλάδα στην Ανατολική Μεσόγειο καθώς θα αποτελέσει το κλειδί για την παγίωση του γαλλικού ρόλου στην Ανατολική Μεσόγειο. Να μη λησμονούμε οτι η Γαλλία (και για λόγους περιορισμού της γερμανικής και βρετανικής επιρροής) έχει υπογράψει αμυντική συμφωνία και με την Κύπρο.

Η Ελλάδα έχει ξεκινήσει από τις 16 Δεκεμβρίου 2018 τον Στρατηγικό Διάλογο με τις ΗΠΑ και έτσι οι ελληνογαλλικές σχέσεις τέμνονται και στις σχέσεις των δύο χωρών με τις ΗΠΑ. Θα είχε μεγάλο όφελος για την Ελλάδα να χρησιμοποιήσει όλες τις δυνατότητες που της παρέχει μια στρατηγική συνεργασία με τη Γαλλία, τόσο εντός της ΕΕ, όσο και στα θέματα της Μεσογείου και την αντιμετώπιση του περιφερειακού ταραξία της περιοχής, της Τουρκίας.

Πιο συγκεκριμένα, Ελλάδα και η Γαλλία συμφωνούν στην ανάσχεση της Τουρκίας που επιθυμεί να χρησιμοποιήσει τον ισλαμικό φονταμενταλισμό στη Μεσόγειο, στον έλεγχο των προσφυγικών ροών και στη σταθεροποίηση της Βόρειας Αφρικής που αποτελεί το ανάχωμα στο χάος που επικρατεί στην υποσαχάρια Αφρική. Τέλος, η Γαλλία και η Ελλάδα επιθυμούν την αύξηση του ενδιαφέροντος της ΕΕ για την Μεσόγειο και την αλλαγή πολιτικής των Βρυξελλών σε ζητήματα που αφορούν την αντικατάσταση των αναποτελεσματικών πολιτικών σε θέματα ανάπτυξης των κρατών-μελών της ΕΕ. 

* Ο Αλέξανδρος Δρίβας είναι Research Fellow – Hellenic American Leadership Council, (HALC) Ph.D. Cand. (Hellenic-American Relations after the Cold War Era). 

liberal.gr

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO5 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός6 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις6 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή