Ακολουθήστε μας

Απόψεις

Για τους Έλληνες Βλάχους των Σκοπίων

Δημοσιεύτηκε στις

Με αφορμή μία συζήτηση που είχα πρόσφατα σχετικά με το ζήτημα περί διδασκαλίας της τουρκικής γλώσσας στα ελληνικά σχολεία, μου ήρθε στο μυαλό ένα άλλο ζήτημα που ταλανίζει τη χώρα μας πολλά χρόνια και τείνει να μένει στο περιθώριο. Αυτό το ζήτημα αφορά τους Έλληνες Βλάχους που κατοικούν στα Σκόπια.

Η εξωτερική πολιτική της χώρας μας για ακόμη μία φορά αποδεικνύει την αδυναμία της απέναντι σε εθνικιστικές-προπαγανδιστικές πολιτικές γειτονικών κρατών αμφισβήτησης της ελληνικότητας εδαφών, καταγωγής ανθρώπων εντός και εκτός της χώρας μας.

Το ερώτημα που τίθεται είναι σαφές: Εάν λοιπόν η ελληνική πολιτεία μεριμνεί για τη διδασκαλία γλωσσών όπως της τουρκικής στα ελληνικά σχολεία, δεν θα ήταν εύλογο να μεριμνήσει και για τη προστασία ανθρώπων που συνιστούν κομμάτι του ελληνισμού, όπως αυτής της ταυτότητας των Ελληνόβλαχων ;

Δηλώσεις της αξιωματικής αντιπολίτευσης κάνουν λόγο για αναγνώριση τουρκικής μειονότητας, μία γραμμή που τρόπον τινά φαίνεται να ακολουθεί και η ίδια η κυβέρνηση με τις άνωθεν δηλώσεις. Με την αναγνώριση ύπαρξης μειονότητας παραχωρείται αυτομάτως το δικαίωμα διεκδικήσεων και της καλλιέργειας ανθελληνικής ιδέας η οποία ξεκινά μέσα από την ίδια τη χώρα μας.

Σε αυτό το σημείο ελλοχεύει ο κίνδυνος αναγνώρισης μειονοτήτων, στη προκειμένη  βορειομακεδονικής (όντας υποχρεωμένοι πλέον να αποκαλούμε τα Σκόπια),  αντί μιας Βλάχικης-ελληνικής. Ο ελληνισμός των Βλάχων πλήττεται εδώ και πολλά χρόνια και έχει καταφέρει μέσα από αντιξοότητες μέχρι σήμερα να διατηρήσει την ελληνικότητά του. Τα ήθη, τα έθιμα και οι παραδόσεις ακολουθούν την ελληνική παράδοση με ενσωματωμένο το βλάχικο στοιχείο.

Ας κάνουμε όμως μια σύντομη ιστορική αναδρομή.  Μετά λοιπόν από την ήττα του Περσέα του τελευταίου βασιλιά της Μακεδονίας και τη διείσδυση των Ρωμαίων στον ελλαδικό χώρο, οι ελληνόβλαχοι μοιράζονται σε τετραρχίες, χώροι όπου πρωτοκατοίκησαν, μία εκ των οποίων αποτελούσε και αυτή της Πελαγονίας (σημερινή βόρεια Μακεδονία). Εν συνεχεία έχουμε την επικράτηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με το χωρισμό διοικητικών περιφερειών, τα βιλαέτια και τα σαντζάκια και συνάμα με την καταστροφή της  Μοσχόπολης, τις εσωτερικές μετακινήσεις ελληνικών πληθυσμών καθώς και των βλαχόφωνων. Έπειτα ακολουθούν και άλλα ιστορικά γεγονότα φτάνοντας στο 1870 και μετά με τον βουλγαρικό εθνικισμό, την επέκταση εδαφών στο μακεδονικό χώρο, τον Μακεδονικό αγώνα, τους Βαλκανικούς πολέμους, τον Α’ Παγκόσμιο έως το 1944  και την επινόηση ‘’μακεδονικού έθνους’’ από τον Τίτο.

Φτάνοντας λοιπόν στο σήμερα και στην υπάρχουσα πραγματικότητα στη γειτονική χώρα, η οποία δεν αναγνωρίζει τους Βλάχους ως Έλληνες αλλά ως μια εθνότητα  συγγενής με τη ρουμανική, εφαρμόζοντας έναν ειδεχθή αφελληνισμό της ύπαρξης ελληνικού στοιχείου στη χώρα.

Από πλευράς της, η ελληνική πολιτεία θα πρέπει να μεριμνήσει προκειμένου να αποδυναμώσει σε ένα βαθμό τη προπαγάνδα της άλλης πλευράς. Το ελληνικό κράτος θα μπορούσε να κινητοποιηθεί εφαρμόζοντας μια ήπια πολιτική σε ότι αφορά την εκπαίδευση των ελληνόβλαχων και τη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας και παιδείας. Εμβαθύνοντας λοιπόν στο κομμάτι της ταυτότητας αυτών των ανθρώπων, κάτι που αντίστοιχα πραγματοποιεί η ρουμανική πλευρά με την ρουμανική προπαγάνδα από το 1860 και έπειτα. Κατά τη γνώμη μου θα ήταν εύλογο να υπάρξει μια επίσημη πολιτική προσφοράς για τους νέους που θέλουν να  σπουδάσουν και γενικότερα να στηρίξουμε τις απέλπιδες προσπάθειες αυτών των ανθρώπων που αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι του ελληνισμού. Σαφώς το ελληνικό στοιχείο αποτελεί αδιαμφισβήτητο κομμάτι σε ολόκληρη την επικράτεια της Πελαγονίας και ιδιαίτερα στις πόλεις  Μοναστήρι, Αχρίδα, Κρούσοβο. Οι Έλληνες Βλάχοι σε ότι αφορά τη λαογραφία, ήθη, έθιμα, τραγούδια, παιχνίδια, ταφικά έθιμα ακολουθούν όλα την ελληνική παράδοση. Στα κυριότερα λοιπόν έθιμα των Ελληνόβλαχων εντοπίζονται αρχαιοελληνικές ρίζες οι οποίες βρίσκονται στη μυκηναϊκή και ομηρική εποχή. Σε αυτό το σημείο γίνεται αντιληπτό το γεγονός ότι αυτά τα στοιχεία είναι αδιάσειστα και διόλου συμπτωματικά δε μπορούν να θεωρηθούν, επιβεβαιώνοντας μια ανθελληνική προπαγάνδα των γειτόνων μας.

Εν κατακλείδι παρατηρούμε ότι η ανυπαρξία και η αδιαφορία περί προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έναντι της αυθαιρεσίας κρατών, από πλευράς Διεθνούς Δικαίου αποτελεί ισχύουσα νομοθεσία και υφίσταται για πολλές άλλες πλην φυσικά αυτής που θα έπρεπε να μας απασχολεί περισσότερο από όλα, δηλαδή της ελληνικής γλώσσας και στοιχείου.

Η γλώσσα είναι μέσο σύνδεσης με το παρελθόν, με τις ρίζες, τους προγόνους μας και ότι αυτό συνεπάγεται. Η υιοθέτηση τέτοιων πολιτικών πρακτικών συνάμα με την ανύπαρκτη και αδύναμη χρόνια εξωτερική πολιτική της Ελλάδας, επιτρέπει την ισχυροποίηση της εσωτερικής  και συνάμα εξωτερικής πολιτικής των γειτόνων μας.

  • Μαρία Παπαδοπούλου

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

Απόψεις

Γεωπολιτική και Προφητεία: Ο γέροντας Σίμων της Λατινικής Αμερικής, οι «τρεις ημέρες σκοταδιού» στην ανθρωπότητα

Η πραγματική εγρήγορση δεν είναι ο φόβος για το αύριο· είναι η υπεύθυνη, η φροντίδα της οικογένειας για τον άνθρωπό της σήμερα, που γνωρίζει, ότι οι Ελίτ του κόσμου έχουν ήδη λάβει τα μέτρα τους για τους ίδιους.

Δημοσιεύτηκε

στις

Γράφει ο Ακαδημαϊκός και Καθηγητής DDDr. Dr.Habil. Παναγόπουλος Π. Αλέξιος 
Γεωπολιτική, βιβλική και ανθρωπιστική προσέγγιση.
Ποιος είναι ο γέροντας Σίμων και εξ ονόματος τίνος μιλά; Ο αποκαλούμενος «Προφήτης Σίμων» της Λατινικής Αμερικής είναι ένας ηλικιωμένος λαϊκός κήρυκας που εμφανίζεται στο Μεντεγίν της Κολομβίας κυρίως μέσα στο 2026. Έγινε γνωστός διεθνώς μέσα από ιδιωτικά βίντεο στα οποία προειδοποιεί για επικείμενες παγκόσμιες δοκιμασίες και διεθνείς καταστροφές.
Παρουσιάζεται ως όργανο του Ιησού Χριστού και αποδίδει στον Θεό τα ιερά μηνύματα που ισχυρίζεται ότι ο ίδιος μεταφέρει. Το πλήρες όνομά του, η προσωπική του ιστορία και η αυθεντικότητα των επιμέρους προφητικών δηλώσεών του δεν έχουν εξακριβωθεί επαρκώς από τις διεθνείς ανεξάρτητες πηγές. Κάνει λόγο για Σεισμούς, τσουνάμι και τρεις ημέρες σκοταδιού. Στις δηλώσεις που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο, ο γέροντας Σίμων αναφέρεται σε τέτοιους ισχυρούς σεισμούς, όπως στον Παναμά, καταστροφικά θαλάσσια κύματα και ένα φαινόμενο που περιγράφεται ως «τρεις ημέρες σκοταδιού».
Οι αναφορές αυτές συνδέονται σε ορισμένα δημοσιεύματα με την Κολομβία, το Μεξικό, την Καλιφόρνια και άλλες περιοχές. Του αποδίδονται επίσης λεγόμενα και προειδοποιήσεις για μεγάλα κύματα, ακόμη και ύψους 30 μέτρων, χωρίς να έχει επιβεβαιωθεί δημόσια και ανεξάρτητα η ακρίβεια αυτών των ισχυρισμών.
Το μήνυμα που προβάλλεται δεν αφορά μόνο την αναμονή μιας καταστροφής. Περιλαμβάνει παγκόσμια έκκληση για μετάνοια, προσευχή, επιστροφή στον Ιησού Χριστό και πρακτική προετοιμασία για δύσκολες περιόδους παγκόσμιας κρίσης. Σε αναδημοσιευμένες αναφορές γίνεται λόγος που μας προειδοποιεί για αποθήκευση βασικών τροφίμων, πόσιμου νερού και φακών, ώστε οι άνθρωποι να μπορούν να αντιμετωπίσουν τις προσωρινές διακοπές ηλεκτροδότησης ή εφοδιασμού.
Η γεωπολιτική διάσταση: όταν διαταράσσεται η καθημερινή ζωή. Η σύγχρονη γεωπολιτική προσδίδει ιδιαίτερη σημασία στην ανθεκτικότητα των κοινωνιών. Ένας πόλεμος, ένας σεισμός, ένα τσουνάμι ή μια εκτεταμένη διακοπή ηλεκτρικής ενέργειας μπορούν να επηρεάσουν τις μεταφορές, την ύδρευση, την επικοινωνία, την παραγωγή τροφίμων και τη λειτουργία των νοσοκομείων. Οι διεθνείς συγκρούσεις και οι αποκλεισμοί θαλάσσιων διαδρόμων μπορούν επίσης να αυξήσουν το κόστος ενέργειας και τροφίμων ή να καθυστερήσουν τις παραδόσεις βασικών αγαθών. Επομένως, η διατήρηση αποθεμάτων πρώτης ανάγκης δεν αποτελεί απόδειξη μιας προφητείας, αλλά συνετή πρακτική της πολιτικής προστασίας ενός κράτους δικαίου και μιας οικογένειας που κατά τα παλιά πρότυπα των φρονημων τα παιδιά πρίν πεινάσουν μαγειρεύουν.
Για τα νοικοκυριά και τις επιμέρους κοινότητες, η ύπαρξη πόσιμου νερού, τροφίμων μακράς διαρκείας, φακού, μπαταριών, φαρμάκων που χρειάζονται τα μέλη της οικογένειας και ενός βασικού σχεδίου επικοινωνίας μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμη σε πραγματική έκτακτη ανάγκη. Ευχόμενοι ποτέ να μην χρειαστούν!. Η προετοιμασία θα πρέπει να γίνεται σύμφωνα με τις οδηγίες των ομάδων των αρμόδιων συλλόγων, κοινοτήτων και αρχών, χωρίς πανικό ή αδικαιολόγητη συσσώρευση αγαθών.
Η βιβλική προειδοποίηση και η ευθύνη της ανθρωπότητας. Στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο (24:6–8) γίνεται αναφορά σε πολέμους, λιμούς και σεισμούς. Η βιβλική παράδοση μας καλεί διαχρονικά σε μία εγρήγορση, μετάνοια και αλληλεγγύη, αλλά δεν επιτρέπει να παρουσιάζουμε κάθε φυσική καταστροφή ως απόδειξη ότι πλησιάζει το τέλος του κόσμου, αλλά να βλέπουμε τα σημεία των καιρών.
Το ουσιαστικό μήνυμα που αποδίδεται στον γέροντα Σίμων είναι διπλό: πνευματική επιστροφή στον Θεό και ετοιμότητα απέναντι στις δοκιμασίες. Η γεωπολιτική μάς υπενθυμίζει ότι η ειρήνη, η ενεργειακή ασφάλεια και η επάρκεια βασικών αγαθών είναι ευθύνες κρατών και κοινωνιών, κι όταν αυτό δεν φτάνει, τότε κάθε οικογένεια να κάνει το κουμάντο της. Η πίστη μπορεί να ενισχύσει την ελπίδα, αλλά η προστασία της ανθρώπινης ζωής απαιτεί επίσης επιστημονική γνώση, υπεύθυνη προετοιμασία και ειλικρινή πίστη και αλληλεγγύη της ομάδας, όπως έχει δηλώσει κι ο γέροντας Γαβριήλ των Καρυών για τα δύσκολα χρόνια.
Οι «τρεις ημέρες σκοταδιού» παραμένουν ανεπιβεβαίωτος δικός του προφητικός ισχυρισμός και όχι τεκμηριωμένη πρόγνωση. Η πραγματική εγρήγορση δεν είναι ο φόβος για το αύριο· είναι η υπεύθυνη, η φροντίδα της οικογένειας για τον άνθρωπό της σήμερα, που γνωρίζει, ότι οι Ελίτ του κόσμου έχουν ήδη λάβει τα μέτρα τους για τους ίδιους.
Συνέχεια ανάγνωσης

Απόψεις

Ο Γολγοθάς, η Σταύρωση του Νόμου 2321/95 και η Χαμένη του Ανάσταση

Χρήστος Κηπουρός: Αν τα 12 μίλια αποτελούν Εθνικό Τόπο και η ΑΟΖ τους Αγίους Τόπους, εσείς, η διαχρονική επίσημη πολιτική, είστε ο συλλογικός Ισκαριώτης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ο Νόμος 2321/1995, αν και αποτελεί τη συμβολαιογραφική πράξη του Δικαίου της Θάλασσας για την Ελλάδα, ανεβαίνει ένα μαρτυρικό Γολγοθά εξαιτίας των διαχρονικών διαχειριστών του. Σε μια συγκλονιστική σύμπτωση, τα 12 ναυτικά μίλια –οι 12 Μαθητές αυτού του «Ιησού» της εθνικής κυριαρχίας σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο– δεν συμπίπτουν μόνο αριθμητικά. Σήμερα, στα 31 του χρόνια, ο Νόμος αυτός βρίσκεται στην ηλικία που ο Ιησούς πλησίαζε προς το Θείον Πάθος. Μόνο που ο Ιησούς Αναστήθηκε, ενώ ο Νόμος 2321, αν αφεθεί στους διαχειριστές του, θα πάει κατά διαβόλου.

Αντί για τη θεσμοθέτηση των 12 μιλίων, επιστρατεύεται η γνωστή ρητορική ανηθικότητα του «αναφαίρετου δικαιώματος»· μια φράση-ναρκωτικό που λειτουργεί ως ένοχο φιλί και άλλοθι απραξίας, την ώρα που ο φόβος του πολέμου επιτρέπει de facto στον εκβιαστή να αφαιρεί ό,τι η Πολιτεία διακηρύσσει ως αδιαμφισβήτητο. Την ίδια στιγμή, οι ξένοι «σύμμαχοι» τύπου Ρούμπιο νίπτουν τας χείρας τους ως Πόντιοι Πιλάτοι, με τους γείτονες να τα τρίβουν, ενώ ο «Αθηναϊκός συλλογικός Ιούδας» –όπως τον είχα περιγράψει από το 1991 στο βιβλίο μου «Θράκη, Θράκη! Το ένοχο φιλί της Αθήνας»– παραδίδει τον Νόμο για τριάντα αργύρια, τα οποία μεταφράζονται στην κυνική μακροημέρευση στην εξουσία. Ποιο είναι το ρεζουμέ για τον συλλογικό Αθηναϊσμό; Μια φορά προδότης, πάντα προδότης.

Η Γλωσσική Χειραγώγηση και το Γεωοικονομικό Bypass

Όπως δίδαξαν ο Μισέλ Φουκώ και ο Ουμπέρτο Έκο, οι λέξεις χρησιμοποιούνται από την εξουσία για να χειραγωγήσουν την κοινωνία. Η λέξη «επέκταση» αναδίδει έναν επιθετικό και φασιστικό τόνο που ενοχοποιεί το δικαίωμα, τη στιγμή που η UNCLOS μιλά ορθώς για «καθορισμό». Μέσα σε αυτό το παιχνίδι, η εμμονική καθήλωση στη λέξη «υφαλοκρηπίδα» θανατώνει το πνεύμα της ΑΟΖ, θάβοντάς την στο σκοτεινό υπέδαφος και μετατρέποντάς την σε μια ακόμη προδομένη Κύπρο και μια υπό προδοσία Θράκη. Η Τουρκία δεν χρησιμοποιεί τη λέξη ΑΟΖ λόγω διανοητικής αλλεργίας, καθώς στερείται νόμιμων δικαιωμάτων και επιδιώκει να αρπάξει την ελληνική· η δε Ελλάδα, εγκλωβισμένη στη δική της μορφωτική ανεργία, την αποφεύγει εξίσου, μιλώντας μονότονα για υφαλοκρηπίδα και πετώντας μόνο «πότε- πότε» τη λέξη ΑΟΖ ως επικοινωνιακό πυροτέχνημα. Μπορεί η εργασιακή ανεργία να έπεσε κατακόρυφα, αλλά η διανοητική, πολιτική και ηθική ανεργία ανέβηκε κατακόρυφα.

Κι όμως, η σημειωτική σχέση με τον Ιησού κρύβει την υπόσχεση μιας Ανάστασης που θα μπορούσε να μετατρέψει την Ελλάδα σε κεντρική πλατεία του πλανήτη. Καθώς, κατά τον Στράβωνα, «η γεωγραφία είναι η σκηνή πάνω στην οποία παίζεται η ιστορία» και η σκηνή είναι πλέον έτοιμη για το ελληνικό θαύμα.

Όμως, στη σκληρή πραγματικότητα δεν υπάρχουν αυτόματα θαύματα: αν ο Νόμος 2321/95 σταυρωθεί οριστικά, η Ελληνική κυριαρχία δεν πρόκειται να αναστηθεί ποτέ. Η διαφορά από τα 6 ναυτικά μίλια έως τα 12 ανέρχεται σε 85.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Με το ελληνικό υδάτινο μερίδιο στις λίμνες Πρέσπες να είναι 83 τετραγωνικά χιλιόμετρα, αυτό σημαίνει ότι με τη «Σταύρωση» του Νόμου η Ελλάδα χάνει ίσαμε 1.024 λίμνες Πρέσπες!

___________________

Διδυμότειχο, Οκτώβριος 2026,

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δε θα αφήσουμε να γίνει Καρκινοτροφείο και Καρκινοπωλείο στον Έβρο, κύριε Μητσοτάκη!

Χρήστος Κηπουρός: Απέναντι στην “Ελληνικός Χρυσός” με την ενεργό στήριξη Μητσοτάκη, προτείνω ως πρώτο βήμα στα Δημοτικά Συμβούλια του Έβρου να συνεδριάσουν και να τον κηρύξουν “PERSONA NON GRATA”.

Δημοσιεύτηκε

στις

Ποιος αφθώδης πυρετός που ρήμαξε την κτηνοτροφία μας και ποια Δαδιά όπου 900.000 στρέμματα έγιναν στάχτη; Σαν το χρυσό καρκινοτροφείο και καρκινοπωλείο που είναι καθ’ οδόν, δεν θα υπάρξει τέτοια καταστροφή.

Αυτή την απόφαση που κανένας Πρωθυπουργός δεν τόλμησε να πάρει, εσείς γιατί, κύριε Μητσοτάκη; Όταν μάλιστα κάθε άλλο παρά τολμηρός θεωρείστε—κάτι που πιστοποιεί όλος ο θαλάσσιος Ελληνισμός που βλέπει τον Νόμο 2321/95 για τα 12 μίλια, σε έναν παράλληλο βίο, να πηγαίνει να μοιάσει τον Ιησού.

«Μέντες» στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, «επενδύσεις» καρκίνου στη Θράκη.

Αν θέλατε πραγματικά επενδύσεις, υπάρχουν 85.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα θαλάσσιας έκτασης Ελληνικής κυριαρχίας, μόνο από τη διαφορά μεταξύ 6 και 12 ναυτικών μιλίων. Εκεί όμως κάνετε μέντες. Γιατί λοιπόν το γυροφέρνετε στον Έβρο;

Παρακολουθούμε μια κανονική ενορχήστρωση για την ανήκεστο βλάβη του τόπου μας από την ίδια καναδική πολυεθνική (Eldorado Gold) που επί Σημίτη εμφανιζόταν ως «Χρυσωρυχεία Θράκης». Όταν τότε τους αποκρούσαμε, η Αθήνα τους έδωσε το κουτοπόνηρο καμουφλάζ να μετονομαστούν σε «Ελληνικός Χρυσός». Μια εθνικοφροσύνη-βιτρίνα, της οποίας η δική σας είναι πολύμορφος κλώνος. Μιλάτε για «επένδυση», αλλά πρόκειται για πλήρη έκδυση και βίαιο δημογραφικό ξεγύμνωμα. Η εν λόγω εταιρεία αύξησε τα κέρδη της μέσα σε ένα χρόνο 50%. Η Ελλάδα τι πήρε;

Το Κυάνιο του θανάτου και το γεωπολιτικό δώρο

Η λέξη «κυανούν»—το βαθύ γαλάζιο του Θρακικού μας Πελάγους—και η λέξη «κυάνιο» έχουν την ίδια ετυμολογική ρίζα και απόχρωση. Όμως το κυανούν είναι ζωή, το κυάνιο είναι θάνατος. Όταν το κυάνιο ποτίσει τη γη μας και η καρκινική πανδημία αναγκάσει τους Εβρίτες να ξεριζωθούν, ο Έβρος θα μείνει αδειανός. Και ένας τόπος γεωπολιτικά και δημογραφικά γυμνός, μια νεκρή ζώνη δίχως κόσμο –εξ ου και η λέξη κόσμημα– είναι το καλύτερο δώρο στην καιροφυλακτούσα Τουρκία..

Κάποτε, σε μια επίσκεψή σας, είπατε ότι ο Έβρος είναι ο μόνος Νομός που είναι αρσενικός και όρθιος. Σας απάντησα: «Αρκεί να μη μοιάσει με τα δέντρα που πεθαίνουν όρθια».

Προτείνω, ως πρώτο άμεσο βήμα, τα Δημοτικά Συμβούλια του Έβρου να συνεδριάσουν εκτάκτως και να σας κηρύξουν “PERSONA NON GRATA”. Η αγάπη για την πατρίδα του Έβρου είναι η μητέρα των ωραιότερων ιδεών. Δεν θα αφήσουμε να γίνει ο τοξικός τάφος της.

Υ.Γ. Τις επόμενες ημέρες θα αναρτηθεί στην ιστοσελίδα μας το επίσημο Ψήφισμα Πολιτών για προσυπογραφή, ώστε να κατατεθεί θεσμικά σε όλα τα Δημοτικά Συμβούλια του Νομού.

__________________

Διδυμότειχο, Οκτώβριος 2026

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αναλύσεις1 λεπτό πριν

«Εδώ αρμόδιος είμαι εγώ»: Η τουρκική υστερία για τις NAVTEX και το ευρωπαϊκό πλέγμα προστασίας του GSI

Ως νέα αναμέτρηση για τον έλεγχο της Ανατολικής Μεσογείου παρουσιάζει ο τουρκικός Τύπος την αντιπαράθεση Ελλάδας και Τουρκίας με αφορμή...

Αναλύσεις28 λεπτά πριν

Αζερμπαϊτζάν – Τουρκία: Κηρύχθηκε ο πόλεμος για την ισλαμική μαντίλα

Το Αζερμπαϊτζάν, μια χώρα με μουσουλμανικό πληθυσμό σε ποσοστό 98%, μόλις απαγόρευσε τη χρήση της χιτζάμπ στα σχολεία, επικαλούμενο την...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Μάικλ Ρούμπιν: Ο Τομ Μπάρακ θα Καταστρέψει την κληρονομιά του Τραμπ;

Ο Μπάρακ έχει αναδιαμορφώσει σχεδόν μόνος του την πολιτική των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή προς όφελος...

Απόψεις2 ώρες πριν

Γεωπολιτική και Προφητεία: Ο γέροντας Σίμων της Λατινικής Αμερικής, οι «τρεις ημέρες σκοταδιού» στην ανθρωπότητα

Η πραγματική εγρήγορση δεν είναι ο φόβος για το αύριο· είναι η υπεύθυνη, η φροντίδα της οικογένειας για τον άνθρωπό...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Ο Πούτιν χτυπά την οικονομία, ο Τραμπ περιπλέκει το παιχνίδι: Η Ευρώπη μπροστά στη μεγάλη δοκιμασία της Ουκρανίας

Από στρατιωτικής άποψης, η προφανής λύση είναι η παροχή περισσότερων και καλύτερων συστημάτων αεράμυνας. Ωστόσο, αυτά βρίσκονται σε περιορισμένη διαθεσιμότητα...

Δημοφιλή