Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Η CIA και η Αλ Κάιντα σε (ημη-) σελήνη του μέλιτος στην Αντιόχεια

Δημοσιεύτηκε στις

Bahar Kimyongür*  (Βέλγιο)         (μτφ. Κριστιάν)
Η Αντιόχεια, μια ειρηνική
και πολυθρησκευτική συνοριακή πόλη στα σύνορα
Τουρκίας-Συρίας είχε αναδειχθεί σε «παγκόσμια πρωτεύουσα της Ειρήνης» από τον
Τούρκο Πρωθυπουργό Ερντογάν στην εποχή που το πιστεύω του ήταν: «Μηδέν
πρόβλημα με τους γείτονες».
[Φώτο: Το 2012, διαδηλωτές για την ​​ειρήνη στην Αντιόχεια, κοντά στα
σύνορα μεταξύ Τουρκίας και Συρίας, με το σύνθημα «Αλ Κάιντα, CIA, Μοσάντ. Δεν
θέλουμε αιμοδιψείς δολοφόνοι στην πόλη μας».]

Ο Ερντογάν
ήθελε τότε να χρησιμοποιήσει την Αντιόχεια για να αποπλανήσει την ΕΕ στα πλαίσια
του σχεδίου του για την ένταξη στην ΕΕ.
Από τότε, πολύ
νερό, δάκρυα και αίμα κύλισαν κάτω από τις γέφυρες του Ορόντη, του ποταμού που
έχει τη πηγή του στο Λίβανο, λούζει τη δυτική Συρία και διασχίσει την πόλη της Αντιόχειας (Antakya).
Αυτή η θρυλική
πόλη έγινε, υπό την αιγίδα του Ερντογάν, ένα πραγματικό ελεύθερο λιμάνι (Freeport)
της διεθνούς τρομοκρατίας.
Η ήσυχη ένταξη
μαχητών της Αλ Κάιντα σε μια πόλη της Τουρκίας, μέλους του ΝΑΤΟ και αμερικανικό
προτεκτοράτο, είναι πράγματι εκπληκτική.
Θα πρέπει να
θυμόμαστε ότι μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, η Ουάσιγκτον έβαλε
φωτιά στον πλανήτη στο όνομα του παγκόσμιου πολέμου κατά της τρομοκρατίας και
της Αλ Κάιντα.
Ωστόσο,
χιλιάδες οπαδοί του Μπεν Λάντεν, του Mohammed Atta, του Mohammed Merah και της ομάδας
Boko Haram παίρνουν το αεροπλάνο για να επισκεφθούν την Τουρκία, και αυτό με
γνώση της CIA, της Μοσάντ και της τουρκικής ΜΙΤ.
Οι περισσότεροι
από αυτούς τους τρομοκράτες διέρχονται από το αεροδρόμιο της Αντιόχειας ή τον
οδικό σταθμό λεωφορείων για να εισβάλουν στη Συρία και να σφάξουν το πληθυσμό
της, όπως το μαρτυρεί το παρακάτω βίντεο .


Από την άλλη
πλευρά, ένα πραγματικό εμπόριο πολέμου αναπτύχθηκε στην πόλη και κατά μήκος των
συνόρων.
Στους δρόμους
της Αντιοχείας και των γύρω πόλεων, όπως στη Reyhanli ή Kilis, δεν είναι
ασυνήθιστο να βρεθούν μαγαζιά όπλων που επισκέπτονται από Σύρους Τζιχαντιστές και
«διεθνείς» τρομοκράτες που συνδέονται με τη Daech.

Μερικοί έμποροι
πωλούν στολές ομάδων τζιχαντιστών, όπως της Harakat Al Cham Ahrar ή του Ισλαμικού
Μετώπου.

Οποιοσδήποτε
επίδοξος Τζιχαντιστής στη Συρία, μπορεί επομένως να προμηθευτεί με όπλα, πυρομαχικά
και στολές στην Αντιόχεια σαν να κάνει τα ψώνια του σε σούπερ μάρκετ.

Μπορεί να πυροβολήσει
όποιον θέλει στη Συρία, να σφαγιάσει άμαχους Σύρους πολίτες και στρατιωτικούς και
να αποσυρθεί στη συνέχεια χωρίς κανένα πρόβλημα και ενόχληση στην Αντιόχεια.
Στις 9
Μαΐου, ο διεθνής Τύπος αναφέρθηκε στην υπόθεση του Αμπού Χαμζά, Μαροκινού υπηκόου
που έχει εγκατασταθεί στην περιοχή της Λατάκειας για να προβεί σε τζιχάντ οικογενειακά,
με τη γυναίκα και τα παιδιά του. Ο Αμπού Χαμζά αποσύρθηκε από το μέτωπο
για να ξεκουραστεί στην περιοχή της Αντιόχειας, περιμένοντας να τελειώσει ο εμφύλιος
τζιχαντιστικός πόλεμος μεταξύ δύο ένοπλων κινημάτων της Αλ Κάιντα.
Οι τρομοκράτες διαθέτουν
έτσι safe houses στην Αντιόχεια, όπου μπορούν και δέχονται τον ξένο Τύπο .
Σε πρόσφατη
έκθεση του HRW για τη σφαγή δεκάδων Αλαουιτών που διαπράχτηκαν από τις τρομοκρατικές
ομάδες στην Λατάκια τον Αύγουστο 2013, η μη κυβερνητική οργανώση επέκρινε το
καθεστώς Ερντογάν για τη στήριξη του ριζοσπαστικών ομάδων με τους παρακάτω
όρους: «Χώρες όπως η Τουρκία θα έπρεπε να διερευνήσουν άτομα που συνδέονται αξιόπιστα
με θηριωδίες στη Συρία και να αποφεύγουν να προσφέρουν καταφύγιο στους δράστες παραβιάσεων
των ανθρωπίνων δικαιωμάτων»
.
Από τότε, η
τουρκική κυβέρνηση δεν έπαψε να αυξάνει σταθερά την υποστήριξή της για τους
αντι-συριακούς τρομοκράτες.
Αρκετές τζιχαντιστικές
επιθέσεις κατά της Βόρειας Συρίας ξεκίνησαν από τουρκικό έδαφος όπως η επιχείρηση
Κεσάμπ της περασμένης 21ης ​​Μαρτίου.
Μέσω μιας
μυστικής εγγραφής που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο διαδίκτυο, γνωρίζουμε από το
στόμα του διευθυντή των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών Hakan Fidan ότι η κυβέρνηση
του έστειλε 2.000 φορτία γεμάτα με όπλα στους Σύρους Τζιχαντιστές.
Σύμφωνα με
αυτόπτες μάρτυρες που αναφέρονται από το τουρκικό Τύπο, ακόμη και οι συνοδείες
«ανθρωπιστικής» βοήθειας και τα τουρκικά ασθενοφόρα χρησιμοποιούνται για
λαθρεμπόριο όπλων προς τη Συρία.
Στις 6 Μαΐου,
13 Τούρκοι χωροφύλακες παραπεμφθήκαν ενώπιον του 7ου Κακουργιοδικείου Αδάνων
επειδή είχαν ψάξει ύποπτα φορτηγά για μεταφορά όπλων προς τρομοκρατικές ομάδες
στη Συρία.
Οι στρατιωτικοί
αυτοί κινδυνεύουν να αντιμετωπιστούν ποινή ισόβιας κάθειρξης ενώ δεν έκαναν τίποτε
άλλο από το να εκπληρώσουν την αντιτρομοκρατική αποστολή τους.
Καλά λένε
λοιπόν ότι ο πόλεμος στη Συρία, είναι ο κόσμος ανάποδα.
Πράγματι, πώς
είναι δυνατόν στις πύλες της Ευρώπης, να είναι η τρομοκρατία τόσο εύκολα προσβάσιμη,
ανεκτή, καθημερινή και ατιμώρητη και ότι, αντιστρόφως, η αντιτρομοκρατική καταπολέμηση
ποινικοποιείται σε αυτό το σημείο;
Το μίσος κατά
ενός αντιστασιακού αραβικού έθνους όπως η Συρία μπορεί να δικαιολογεί μια
τέτοια κατάπτυστη συνεργασία μεταξύ των κρατών της Δύσης, του καθεστώτος της
Άγκυρας και των αντι-συριακών τρομοκρατικών ομάδων;
Κανείς δεν
είναι αφελής. Ο καθένας ξέρει ότι η ίδια Δύση έχει χρησιμοποίησε βετεράνους
Ναζί κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου για να καταστρέψει τον κομμουνιστικό εχθρό
και όλους τους λαούς που αντιστάθηκαν στο σύστημα κυριαρχίας της.
Μια παρόμοια
συνταγή εφαρμόζεται σήμερα στη Βενεζουέλα και την Ουκρανία, όπου η Δύση
υποστηρίζει ανοιχτά φασιστικές και ρατσιστικές ομάδες.
Οι θεωρητικοί της
συνωμοσιολογίας που κατηγορούν τις κυβερνήσεις της Συρίας, του Ιράν και την Χεζμπολάχ
ότι συνεργάζονται με τους ίδιους τους δημίους τους για να δήθεν «αμαυρώσουν
την εικόνα της συριακής επανάστασης
 » θα έπρεπε να κάνουν μια βόλτα στην
Αντιόχεια, όπου η CIA και η Αλ Κάιντα ζουν μια αληθινή ρομαντική σχέση υπό την
αιγίδα του νοννού σουλτάνου Ερντογάν.
Θα ανακαλύψουν
ένα μεγάλο αριθμό υποψηφίων για τη τζιχάντ που δεν προέρχονται από τις φυλακές
του Άσαντ, αλλά από γαλλικές φυλακές, βελγικές, βρετανικές, αμερικανικές, σαουδαραβικές
και από πολλές άλλες χώρες, οι οποίες όλες ανησυχούν για την έλευση της
δημοκρατίας στη Συρία.
Στην Αντιόχεια
δεν έπεσαν μόνο οι μάσκες των εχθρών της Συρίας, έπεσαν και τα σώβρακα τους.  
18η Μαΐου 2014

var _wau = _wau || []; _wau.push([“small”, “wvg1ie6mi5ta”, “m3y”]);
(function() {var s=document.createElement(“script”); s.async=true;s.src=”http://widgets.amung.us/small.js”;
document.getElementsByTagName(“head”)[0].appendChild(s);})();

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO5 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός6 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις6 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή