Αναλύσεις
Άλμα αποτροπής στην Ελλάδα, τρύπα αμυντική στην Κύπρο
Είναι καιρός και επιβάλλεται να οικοδομηθεί κοινό σύστημα αεράμυνας μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Γαλλίας
Η Ελλάδα προχωρεί σε ένα στρατηγικό άλμα για να εξισορροπήσει τα ισοζύγια δυνάμεων με την Τουρκία στη θάλασσα και στον αέρα, σε μια προσπάθεια να βάλει φρένο στην επεκτατική πολιτική του Νεο-οθωμανισμού και της Γαλάζιας Πατρίδας. Οι νέες αγορές από τη Γαλλία φτάνουν τα 5 δις ευρώ! Την ίδια στιγμή, η Κυπριακή Δημοκρατία διαθέτει για το 2021 μόνο το ένα τρίτο (περίπου 33,2% – €104.283.844) του συνολικού ποσού των 320 περίπου εκ. ευρώ που προσφέρει ο φορολογούμενος πολίτης για την αμυντική του θωράκιση. Σημειώνουμε, δε, ότι το 2020, όπως και τα προηγούμενα χρόνια, ήταν χειρότερη η κατάσταση, αφού δαπανήθηκαν €43.566.390 μόνο. Και λιγότερα…
- Μόνο το 1/3 από τα χρήματα του φορολογουμένου θα διατεθούν το 2021 για τα εξοπλιστικά συστήματα
- Μπορεί να οικοδομηθεί κοινό σύστημα αεράμυνας μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Γαλλίας
- Η αντίληψη της Γαλλίας ως ηγέτιδας της ΕΕ και η γεωπολιτική της περιοχής μας
- Η αρχή της αμοιβαιότητας και το άρθρο 51 του ΟΗΕ
Η σημασία της συμφωνίας
Η αγορά από την Ελλάδα των 24 γαλλικών Ραφάλ, 3 φρεγατών «Belh@rra», καθώς και 3 κορβετών, με δικαίωμα συν μία, δημιουργεί ένα νέο περιβάλλον ισχύος στη θάλασσα και στον αέρα του Αιγαίου και ευρύτερα. Ταυτοχρόνως, αναδύεται για άλλη μια φορά στην επιφάνεια η αχίλλειος πτέρνα του Ελληνισμού. Δηλαδή η Κύπρος, η οποία στη θάλασσα είναι 11 φορές μεγαλύτερη απ’ ό,τι στην ξηρά. Παρόλ’ αυτά διαθέτει μόνο υποτυπώδεις ναυτικές δυνάμεις. Και καθόλου αεροπορική δύναμη. Η αισιόδοξη νότα μέσω της αγοράς των νέων γαλλικών Exocet, καθώς και ραντάρ, για την κάλυψη της ΑΟΖ, δεν συνιστά πανάκεια. Εφόσον, μάλιστα, επικράτησε το δόγμα ότι, “ευτυχώς που δεν έχουμε ναυτικό για να μην μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε και να ξεσπάσει η κρίση”, επιτρέπει στην Άγκυρα να αλωνίζει. Εάν ήταν σοβαρό ένα τέτοιο δόγμα, ούτε η Ελλάδα ούτε καμιά άλλη χώρα, τελούσα υπό απειλή, θα προχωρούσε στην αγορά εξοπλιστικών συστημάτων και θα συνήπτε συμμαχίες. Τονίζουμε τη λέξη συμμαχίες, διότι:
1) Αντιλαμβανόμαστε ότι δεν μπορούμε στον τομέα των εξοπλισμών να γίνουμε Τουρκία, αλλά μπορούμε να εξισορροπήσουμε τα ανισοζύγια δυνάμεων μέσα από συμμαχίες.
2) Το άρθρο 2 της συμφωνίας Ελλάδας – Γαλλίας, επί της οποίας έχει στηριχθεί και η αγορά μαμούθ, που αποτυπώνεται σε 5 δις ευρώ, αναφέρεται σε αμοιβαία συνδρομή στην περίπτωση που μία εκ των δύο χωρών δεχθεί εξωτερική επίθεση επί της επικράτειάς της. Στηρίζεται στο άρθρο 51, δηλαδή της αυτοάμυνας, του Χάρτη του ΟΗΕ.
Επί μακρόν υποστηρίζαμε ότι τέτοιας μορφής θα έπρεπε να ήταν οι συμμαχικές συμφωνίες της Κύπρου τόσο με τη Γαλλία όσο και με το Ισραήλ. Βεβαίως, δεν μπορεί να ισχυριστεί κάποιος ότι εάν ξεσπάσει ελληνοτουρκικός πόλεμος, η Γαλλία θα σπεύσει ασυζητητί να πολεμήσει στο πλευρό της Ελλάδας. Όμως ποιος ξέρει, εξαρτάται από το διακύβευμα των συμφερόντων, όχι μόνο των στρατιωτικών αλλά και των ενεργειακών, καθώς και άλλων. Υπάρχει, άλλωστε, σχετική ρήτρα και για την ενέργεια και για την ασφάλεια στην περιοχή μας.
Πάντως, από την εν λόγω συμφωνία, διαπιστώνεται ότι ενισχύεται η αποτροπή της Ελλάδος έναντι της Τουρκίας σε στρατιωτικό και σε διπλωματικό επίπεδο. Είναι πρόδηλη η πρόθεση της Γαλλίας να διαδραματίσει τον δικό της ρόλο στη νοτιοανατολική Μεσόγειο ως ηγέτιδα χώρα της ΕΕ, η οποία αντιλαμβάνεται πλέον ότι δεν μπορεί να επιτρέψει στην Τουρκία να ελέγχει θαλάσσιες και εναέριες οδούς μέσω της πολιτικής που αναπτύσσει στη λογική της Γαλάζιας Πατρίδας.
Τα 5 δις ευρώ για αποτροπή και η σφήνα…
Αυτές οι γεωπολιτικές αλλαγές φαίνεται ότι αγγίζουν μερικώς τη Λευκωσία και ότι επιβάλλεται μία στρατηγική αναθεώρηση των σχέσεών μας με την Ελλάδα και τη Γαλλία. Εγείρεται, λοιπόν, το εξής ερώτημα: Εφόσον θα υπέγραφαν μια τέτοια συμφωνία η Ελλάδα και η Γαλλία, γιατί δεν μπήκε σφήνα η Κύπρος; Αληθές είναι ότι η Ελλάδα πλήρωσε ακριβά αυτήν τη συμφωνία και μάλιστα μέσω του φορολογούμενου πολίτη, παρά τα τεράστια οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει, και τα οποία είναι πολύ περισσότερο από τα δικά μας. Δεν ισχυριζόμαστε ότι μπορούμε να δαπανήσουμε ποσά της τάξης των 5 δις. Όμως, οι αγορές της Ελλάδας θα ήταν δυνατό να συνδυαστούν με κάποιες δικές μας στη βάση του ενιαίου αμυντικού χώρου. Λεφτά υπάρχουν. Οι εισφορές για το Ταμείο Αμυντικής Θωράκισης ξεπερνούν πλέον τα 9 δισεκατομμύρια από την ημέρα που άρχισε να πληρώνει ο πολίτης αυτήν την ειδική φορολογία. Δαπανήθηκαν και δεν δαπανήθηκαν τα μισά μόνο…
Το Ταμείο Αμυντικής Θωράκισης
Εξ αφορμής, λοιπόν, η ιστορία της φορολογίας για την άμυνα και η διάθεση των χρημάτων αυτών για θέματα ασφάλειας θα πρέπει να ξεκαθαρίσει άπαξ και διά παντός. Ευθύνες επί τούτου δεν έχει μόνο η Κυβέρνηση, αλλά και η Βουλή και δη η Επιτροπή Άμυνας, η οποία είχε συναινέσει προ μερικών ετών σε αλχημικές ερμηνείες, ώστε τα χρήματα για την αμυντική θωράκιση να διατίθενται σε άλλους συναφείς και μη σκοπούς. Το θέμα είναι ηθικό αλλά και εξόχως πολιτικό και νομικό. Δεν μπορεί να ζητάς από τον πολίτη να πληρώνει για την αμυντική του θωράκιση σε μια πατρίδα η οποία είναι υπό κατοχή και τα χρήματα που προσφέρει από το υστέρημά του να διατίθενται με πονηρό τρόπο αλλού.
Τι προφασιζόταν η Κυβέρνηση, ακόμη και οι Υπουργοί Άμυνας; Προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι τα χρήματα για το Ταμείο Αμυντικής Θωράκισης πρέπει να καλύπτουν και τα λειτουργικά και άλλα έξοδα του Υπουργείου Άμυνας και της Εθνικής Φρουράς. Και συμβαίνει αυτό, παρότι οι δαπάνες αυτές είναι χωριστές. Το δε Ταμείο Αμυντικής Θωράκισης δεν θεσμοθετήθηκε για τις μισθοδοσίες και τα λειτουργικά έξοδα, αλλά για την αγορά εξοπλιστικών συστημάτων. Υπό αυτές τις συνθήκες, η Επιτροπή Άμυνας οφείλει να θέσει εκ νέου το θέμα επί τάπητος. Κάθε χρόνο εισπράττονται για την αμυντική θωράκιση περί τα 320 εκατομμύρια ευρώ. Από αυτά. για το 2020 διατέθηκαν μόνο €43.566.390 και το 2021 το ποσό εκτιμάται να φτάσει €104.283.844 λόγω αγοράς εξοπλιστικών συστημάτων. Δηλαδή μόνο το εν τρίτο διατίθεται για τους εξοπλισμούς για το 2021. Τα προηγούμενα χρόνια ήταν περί τα 40 εκ ευρώ και λιγότερα.
Στρατιωτική τεχνολογία και αποτροπή
Όπως πολλάκις έχουμε αναφέρει από αυτές τις στήλες, μεταξύ των πολιτικών επιλογών διά των οποίων μπορεί να ενισχυθεί η ΕΦ και να περιοριστεί το όποιο κόστος από τον προϋπολογισμό του κράτους, είναι η ανάπτυξη της πολεμικής βιομηχανίας με συνέργειες και εταιρείες άλλων χωρών όπως της Σερβίας και του Ισραήλ, που θα έχουν έδρα την Κύπρο και ως εκ τούτου θα μπορούν ως ευρωπαϊκές να λαμβάνουν μέρος σε προγράμματα της ΕΕ. Πέραν τούτων, σημαντική είναι η δημιουργία Ινστιτούτου Τεχνολογίας και Ανάπτυξης Εθνικής Φρουράς.
Ήδη είναι πρόδηλον ότι ο προϋπολογισμός του κράτους δεν επιβαρύνεται σε ό,τι αφορά τις αμυντικές δαπάνες, διότι μόνο το ένα τρίτο των χρημάτων για το 2021 θα διατεθεί από το Ταμείο Αμυντικής Θωράκισης για εξοπλιστικά συστήματα. Όπως και να έχουν τα πράγματα, δεν πρόκειται περί κόστους όταν μιλούμε για αμυντική θωράκιση μιας κατεχόμενης πατρίδας, αλλά για επένδυση στους τομείς της αμυντικής-στρατιωτικής τεχνολογίας και ασφάλειας, η οποία συνιστά υποχρέωση του Κράτους έναντι του πολίτη. Αυτά δεν τα γράφουμε σήμερα αλλά χρόνια πριν, που σημαίνει ότι εάν υπήρχε πολιτική βούληση, θα είχαμε έναν από τους καλύτερους στρατούς της Μέσης Ανατολής. Η αποτροπή μας θα ήταν στα ύψη και όχι στον αναπνευστήρα, αφού το υλικό είναι γερασμένο, το οποίο με περιστασιακές ενέσεις προσπαθούμε να συνεφέρουμε. Μακάρι να μην είναι αργά…
Το Δόγμα και οι καναπέδες
Αληθές είναι ότι ακούγονται φωνές που επισημαίνουν ότι τα νέα εξοπλιστικά συστήματα της Ελλάδας μπορούν να εκμηδενίσουν αποστάσεις και να φτάσουν ώς την Κύπρο. Οι νέες φρεγάτες και κορβέτες και οι δυνατότητές τους θα ήταν δυνατόν να καλύψουν την αποτρεπτική ικανότητα της Ελλάδας και πέραν αυτής, προς την περιοχή μας. Είναι θέμα κατά πόσον υπάρχει στρατηγική προς αυτήν την κατεύθυνση ή όχι. Τα νέα εξοπλιστικά συστήματα έχουν τρομερές δυνατότητες.
Είναι όπλα υψηλής τεχνολογίας και αιχμής, δύνανται δηλαδή να διεξάγουν πόλεμο επιφάνειας, ανθυποβρυχιακό και αντιαεροπορικό και θα πρέπει να ιδωθούν σε συνδυασμό με τα άλλα όπλα που διαθέτει ο στρατός μιας χώρας, καθώς και με τα στρατιωτικά και στρατηγικά δόγματα της ίδιας της Ελλάδας. Ερώτημα: Πού είναι το Δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου; Υπάρχει; Ταυτοχρόνως, είναι εύκολο και ανεύθυνο να λέει κάποιος ότι επειδή η Ελλάδα αγόρασε Ραφάλ και σύγχρονες γαλλικές φρεγάτες και κορβέτες, εμείς ως Κύπριοι θα πρέπει να καθόμαστε στους καναπέδες και να αξιώνουμε από την Αθήνα να επεκτείνει την αποτροπή της στην Κύπρο, χωρίς εμείς να πράξουμε τα ουσιώδη.
Κοινό σύστημα αεράμυνας
Το ορθολογιστικότερο είναι να εξετάσουμε κατά πόσον τα νέα εξοπλιστικά συστήματα της Ελλάδας μπορούν να καλύπτουν την Κύπρο και ποια θα είναι η δική μας οικονομική και άλλη συνεισφορά. Όπως και κάτι άλλο: Η κάλυψη της Κύπρου από την Ελλάδα θα είναι ένας σχεδιασμός στη λογική της αναβίωσης του Δόγματος ή θα αφορά τη Γαλλία και το Ισραήλ; Αληθές είναι ότι εμείς, δηλαδή οι Κύπριοι, είναι που έχουμε σοβαρά προβλήματα σε όλους τους τομείς. Όχι μόνο ναυτικό και αεροπορία δεν διαθέτουμε, αλλά και η αντιαεροπορική μας ομπρέλα και δη οι Buk είναι γερασμένοι.
Και φτάσαμε σε αυτό το σημείο διότι επί μακρόν ούτε επισκευές ούτε αγορές έχουν γίνει. Συνεπώς, θα πρέπει να φτιαχτούν υποδομές και να προωθηθεί η στρατιωτική τεχνολογία και βιομηχανία, καθώς και η κάλυψη των βασικών αναγκών και η υποβολή αναπτυξιακού προγράμματος για την άμυνα, που να συνδυάζει αγορές και συνεργασίες. Μπορούν, δε, να προσφερθούν υποδομές σε αεροδρόμια και λιμάνια για την υπογραφή συμφωνιών με ρήτρες αμοιβαίας συνδρομής όπως έπραξε η Ελλάδα, τόσο με τη Γαλλία όσο και με το Ισραήλ. Ήδη υπάρχει μία στρατιωτική συμφωνία μαζί με τη Γαλλία, η οποία θα μπορούσε να αναθεωρηθεί προς το θετικότερο στην αρχή της αμοιβαιότητας. Με το Ισραήλ όμως τι γίνεται που είναι ένας από τους πιο αξιόπιστους δρώντες στην περιοχή μας και σύμμαχος; Και με το Ισραήλ και με τη Γαλλία έχουμε κοινά ενεργειακά και άλλα συμφέροντα.
Συνεπώς, θα ήταν πλέον δυνατό να στηθεί ένα συμμαχικό σύστημα αεράμυνας Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ, με τη συνδρομή της Γαλλίας, που θα έχει αποτρεπτικό στις όποιες απειλές χαρακτήρα και το οποίο θα διασφαλίζει τη σταθερότητα και την ειρήνη στην περιοχή και δη την ομαλή εκμετάλλευση του φυσικού αερίου. Η πρωτοβουλία αυτή θα πρέπει να αναληφθεί από τη Λευκωσία, διότι εμείς είμαστε η αχίλλειος πτέρνα. Εμείς έχουμε το κυρίως πρόβλημα. Θα πρέπει βεβαίως να είμαστε έτοιμοι για προσφορές και επενδύσεις στην αρχή της αμοιβαιότητας.
Το μήνυμα της Ελλάδας
Η συμφωνία Γαλλίας – Ελλάδας υποδηλώνει ότι το Παρίσι θέλει να διαδραματίσει τον δικό του ρόλο στην περιοχή μας και, ως εκ τούτου, θα ήταν δυνατό προωθηθεί η εμβάθυνση συνεργασιών σε στρατιωτικό επίπεδο για να ανατραπεί η τουρκική αυθάδεια, η οποία αποτυπώνεται στην επεκτατική πολιτική της Γαλάζιας Πατρίδας και της λύσης των δύο χωριστών κρατών στο Κυπριακό.
Η διευθέτηση των συγκρούσεων στηρίζεται πάνω στα ισοζύγια ή ανισοζύγια δυνάμεων που αποτυπώνονται επί της συνταγματικής συμφωνίας. Το Κυπριακό παραμένει άλυτο επειδή η Τουρκία διαθέτει ισχύ και εμείς το δίκαιο, χωρίς ισχύ. Συνεπώς, η λύση περνά μέσα από τους κανόνες ισχύος και αποτροπής. Η αντίληψη της ανοχύρωτης πολιτείας ήταν αυτή που τροφοδότησε την τουρκική αδιαλλαξία και επιθετικότητα. Το παράδειγμα της Ελλάδας θα πρέπει να ληφθεί υπόψη για να αλλάξει και η δική μας προσέγγιση και μεθοδολογία ως προς τις προσπάθειες διευθέτησης του Κυπριακού. Σήμερα η Άγκυρα αναγκάζει την Αθήνα να προχωρεί σε αγορές αποτρεπτικού χαρακτήρα, για να αισθάνεται ασφαλής.
Το θέμα είναι η προσαρμογή των αγορών αυτών με τις διπλωματικές διεκδικήσεις. Σημαντικό πρόβλημα παραμένει η αχίλλειος πτέρνα που ονομάζεται Κύπρος, η οποία θα πρέπει να αποφασίσει εάν θα περάσει από τον εξευμενισμό στην αποτροπή. Από την ανασφάλεια, στην ασφάλεια. Και αυτό σημαίνει μία σειρά πολιτικών και στρατηγικών πρωτοβουλιών, που ξεκινούν από το πιο απλό.
Τη διάθεση του συνολικού ποσού για το Ταμείο Αμυντικής Θωράκισης, ώστε να αρχίσει η δημιουργία αξιόπιστης αποτροπής για να δημιουργηθούν μαζί με άλλα κοινά συμφέροντα οι συνθήκες συμμαχιών με γειτονικές χώρες. Για να μας λαμβάνουν σοβαρά υπόψη. Άλλωστε, κανείς άλλος δεν μπορεί να τρέξει να σε σώσει εάν εσύ δεν αποδείξεις ότι θέλεις να σώσεις τον εαυτό σου. Αυτό είναι ένα από τα βασικά μηνύματα της συμφωνίας Ελλάδας – Γαλλίας…
Μερικά από τα τεχνικά χαρακτηριστικά
Οι Bellh@rra ή οι φρεγάτες FDI (Defence and Intervension Frigate) έχουν σχεδιαστεί και εξοπλιστεί ώστε να έχουν καθεστώς αυτονομίας και να αντιμετωπίζουν υφιστάμενες και μελλοντικές απειλές κατά τη διάρκεια επιχειρησιακής τους δραστηριότητας όπως UAVs, Cyber-attacks, βαλλιστικούς πυραύλους, υπερηχητικούς πυραύλους, απειλές στελθ κάτω ή πάνω από την επιφάνεια του νερού. Δύνανται:
1. Να διενεργούν αντιαεροπορικό, ανθυποβρυχιακό πόλεμο, καθώς και επιφανείας.
2. Να πλήττουν ακόμη και πυρηνοκίνητα υποβρύχια, να εντοπίζουν και να εξουδετερώνουν πυραύλους που κινούνται στην επιφάνεια της θάλασσας.
3. Να επιχειρήσουν με πλήρωμα 60 ατόμων, ενώ τα υπόλοιπα 60 άτομα που απαιτούνται για την υποστήριξη του πλοίου (σύνολο 120), μπορούν να συνδράμουν στις λειτουργίες του από ανάλογο κέντρο που θα είναι εγκατεστημένο στην ξηρά.
Οι γαλλικές φρεγάτες αναπτύσσουν μέγιστη ταχύτητα 27 κόμβων και έχουν αυτονομία 45 ημερών και επιχειρησιακή διαθεσιμότητα 3.500 ωρών κατ’ έτος. Από ειδικούς χώρους στο κατάστρωμα μπορούν να επιχειρούν ελικόπτερα βάρους έως 10 τόνων, όπως S-70 ή MH-60, ενώ διαθέτουν και drone. Τα γαλλικά πλοία έρχονται και με το σύστημα RAM για αντιπυραυλική προστασία, ενώ μπορούν να φέρουν φορτίο 32 βλημάτων Aster.
Διαθέτουν βλήματα cruise όπως Scalp NAVAL με βεληνεκές 600 χλμ, αλλά και πυραύλους exocet ώς και 180 χλμ. Επίσης, τον οπλισμό τους συμπληρώνουν πυροβόλα Strales και εκτοξευτές τορπιλών.
Ο χάρτης αποτυπώνει την αποτρεπτική ικανότητα της Ελλάδας με την αγορά των γαλλικών φρεγατών, κορβετών και μαχητικών τύπου Ραφάλ. Οι θέσεις ανάπτυξης είναι ενδεικτικές και αφορούν στους τρεις κύκλους βεληνεκούς των Αστέρ και Exocet από τα 120 ώς τα 180 και 200 χιλιόμετρα. Τα νέα οπλικά συστήματα θα πρέπει να είναι ενταγμένα σε ένα γενικότερο στρατηγικό σχεδιασμό, που περιλαμβάνει και τα υποβρύχια και τις λοιπές ναυτικές μονάδες επιφανείας και αέρος. Το ερώτημα είναι αν και πώς η ελληνική ενισχυμένη πλέον αποτροπή μπορεί να φτάσει ώς την Κύπρο, που παραμένει η αχίλλειος πτέρνα του Ελληνισμού…
(διαβάστε στη «Σημερινή της Κυριακής», 03/10/2021)
GEOPOLITICO
Γρίβας: Τα τρωτά σημεία της Τουρκίας
Ο καθηγητής Γεωπολιτικής και Σύγχρονων Στρατιωτικών Τεχνολογιών, στη συνέντευξή του στον Χρήστο Μουρτζούκου, προειδοποιεί για τη στρατηγική της Άγκυρας στο Αιγαίο, απορρίπτει την εικόνα μιας ανίκητης Τουρκίας και ζητά αποτροπή, συνολική εθνική στρατηγική και προστασία των κρίσιμων ελληνικών οπλικών συστημάτων.
Το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης, οι τουρκικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο, η δραστηριότητα των αλιευτικών και οι κινήσεις γύρω από τα θαλάσσια πάρκα αποτελούν, σύμφωνα με τον Κωνσταντίνο Γρίβα, διαφορετικές εκφάνσεις μιας ενιαίας στρατηγικής: της σταδιακής αποδόμησης της ελληνικής κυριαρχίας και της επιβολής τουρκικού ελέγχου στον θαλάσσιο χώρο.
Στη συνέντευξή του στον Χρήστο Μουρτζούκου, στην εκπομπή «Με τη ματιά του απόδημου», ο καθηγητής Γεωπολιτικής και Σύγχρονων Στρατιωτικών Τεχνολογιών άσκησε έντονη κριτική στην ελληνική διαχείριση των ελληνοτουρκικών. Υποστήριξε ότι το αφήγημα των «ήρεμων υδάτων» συγκαλύπτει την εξέλιξη μιας ευρύτερης τουρκικής εκστρατείας, ενώ επέμεινε ότι η αποφυγή του πολέμου προϋποθέτει αξιόπιστη αποτροπή.
Το καλώδιο και η στρατηγική της «σαλαμοποίησης»
Αφετηρία της συζήτησης αποτέλεσε το έργο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ και το ερώτημα εάν η αποδοχή τουρκικών απαιτήσεων για προηγούμενη ενημέρωση μπορεί να δημιουργήσει προηγούμενο για άλλες ελληνικές δραστηριότητες.
Ο Κωνσταντίνος Γρίβας ενέταξε την υπόθεση στη λογική της «σαλαμοποίησης»: της απόσπασης μικρών, διαδοχικών υποχωρήσεων, χωρίς να απαιτείται κάθε φορά μια μεγάλη στρατιωτική αντιπαράθεση.
Κατά την εκτίμησή του, η Άγκυρα επιδιώκει να καθιερώσει στην πράξη την αντίληψη ότι η Ελλάδα οφείλει να συνεννοείται μαζί της για τις κινήσεις της στο Αιγαίο. Εάν αυτή η λογική γίνει αποδεκτή, προειδοποίησε, θα προστεθεί ακόμη ένα βήμα στην υπονόμευση της ελληνικής ανεξαρτησίας.
Το διακύβευμα, όπως το περιέγραψε, υπερβαίνει την οικονομική αξία ενός ενεργειακού έργου ή την εκμετάλλευση θαλάσσιων πόρων. Αφορά τη δυνατότητα της χώρας να ασκεί τα δικαιώματά της χωρίς να υπόκειται σε εξωτερική επιτήρηση.
Το Αιγαίο ως συνδετικός ιστός της χώρας
Κεντρικό σημείο της ανάλυσής του ήταν η γεωγραφική και στρατηγική σημασία του Αιγαίου για την ελληνική συνοχή.
Ο καθηγητής υποστήριξε ότι η συζήτηση συχνά παραγνωρίζει την παρουσία των ελληνικών νησιών και παρουσιάζει το Αιγαίο σαν έναν θαλάσσιο χώρο που απλώς παρεμβάλλεται μεταξύ δύο κρατών. Στη δική του γεωπολιτική προσέγγιση, οι θαλάσσιες επικοινωνίες μεταξύ των νησιών και της ηπειρωτικής χώρας αποτελούν θεμελιώδες στοιχείο της εθνικής υπόστασης.
Με αυτό το σκεπτικό ερμήνευσε και τη «Γαλάζια Πατρίδα». Κατά τον ίδιο, η τουρκική επιδίωξη είναι να αντιμετωπίζονται ελληνικά νησιά ως θύλακες περιορισμένης κυριαρχίας μέσα σε έναν χώρο στον οποίο η Άγκυρα αξιώνει καθοριστικό έλεγχο.
Πρόκειται, όπως υποστήριξε, για απειλή που πρέπει να αντιμετωπιστεί συνολικά και να εξηγηθεί με σαφήνεια στους συμμάχους της Ελλάδας.
«Ήρεμα ύδατα» και αντιφατικά μηνύματα προς τους συμμάχους
Ιδιαίτερα αιχμηρός εμφανίστηκε απέναντι στην αντίληψη ότι οι ελληνοτουρκικές σχέσεις βρίσκονται σε μια ουσιαστικά ομαλή περίοδο.
Κατά τον Γρίβα, η Τουρκία συνεχίζει να ασκεί πίεση με στρατιωτικά, πολιτικά και επικοινωνιακά μέσα, ενώ στην Ελλάδα υποβαθμίζεται η σημασία αυτών των κινήσεων. Υποστήριξε ότι αυτή η απόσταση μεταξύ πραγματικότητας και δημόσιας παρουσίασης δυσκολεύει και τη διεκδίκηση διεθνούς υποστήριξης.
Το ερώτημα που έθεσε ήταν συγκεκριμένο: πώς μπορεί η Αθήνα να περιμένει ουσιαστική κινητοποίηση τρίτων, εάν η ίδια εκπέμπει το μήνυμα ότι δεν αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα με την Άγκυρα;
Στο ίδιο πλαίσιο διατύπωσε βαριές πολιτικές καταγγελίες για τμήματα του ελληνικού συστήματος εξουσίας, τα οποία, κατά την άποψή του, διευκολύνουν την τουρκική στρατηγική μέσω της υποβάθμισης της απειλής και της καλλιέργειας αντιλήψεων παραίτησης.
Η Τουρκία έχει τρωτά σημεία – Η αποτροπή αποσκοπεί στην αποφυγή του πολέμου
Ο καθηγητής απέρριψε την εικόνα ότι μια ελληνοτουρκική σύγκρουση θα οδηγούσε αναπόφευκτα σε ελληνική ήττα.
Αναγνώρισε ότι η Τουρκία διαθέτει πλεονεκτήματα, επέμεινε όμως ότι διαθέτει και σοβαρές τρωτότητες. Αντίστοιχα, υποστήριξε ότι η Ελλάδα εξακολουθεί να έχει σημαντικά στρατιωτικά πλεονεκτήματα, τα οποία δεν πρέπει να παραγνωρίζονται.
Στην ανάλυσή του έδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα στην εσωτερική πολιτική και κοινωνική κατάσταση της Τουρκίας, καθώς και στην εξάρτηση της ηγεσίας της από την εικόνα μιας ισχυρής, ανερχόμενης δύναμης. Εκτίμησε ότι ένα πλήγμα σε αυτή την εικόνα θα μπορούσε να προκαλέσει σοβαρούς εσωτερικούς κραδασμούς.
Παράλληλα, προειδοποίησε ότι μια ένοπλη σύγκρουση μπορεί να εξελιχθεί ανεξέλεγκτα και να αποδειχθεί καταστρεπτική και για τις δύο χώρες. Απέρριψε, μάλιστα, ως παρανοϊκή τη λογική ενός δήθεν προσυμφωνημένου και ελεγχόμενου μικρού επεισοδίου.
«Πρέπει να το αποφύγουμε. Όντως πρέπει να το αποφύγουμε. Γι’ αυτό υπάρχει αποτροπή», τόνισε.
Το πρώτο πλήγμα και ο έλεγχος της κλιμάκωσης
Στη συζήτηση για το προληπτικό πλήγμα, ο Γρίβας υποστήριξε ότι η σχετική δυνατότητα πρέπει να εξετάζεται ως στοιχείο της στρατηγικής εργαλειοθήκης και της αποτροπής.
Η θέση του ήταν ότι ο αντίπαλος δεν πρέπει να θεωρεί δεδομένο πως μπορεί να επιλέγει κάθε φορά τον τόπο, τον χρόνο και την ένταση μιας κρίσης, εξασφαλίζοντας προβλέψιμες και περιορισμένες ελληνικές αντιδράσεις.
Έδωσε έμφαση στον έλεγχο της κλιμάκωσης: στη δυνατότητα της Ελλάδας να μην εγκλωβίζεται σε ένα παιχνίδι διαδοχικών μικρών πιέσεων που οργανώνει η άλλη πλευρά.
Ταυτόχρονα, διευκρίνισε ότι η αναφορά σε αυτή τη δυνατότητα δεν αποτελεί προτροπή για άμεση επίθεση. Την ενέταξε στη λογική αποτροπής μιας σύγκρουσης, επιμένοντας στους μεγάλους κινδύνους που θα συνεπαγόταν ο πόλεμος.
Τα αλιευτικά και τα θαλάσσια πάρκα στο ίδιο στρατηγικό πλαίσιο
Η συζήτηση επεκτάθηκε στη δραστηριότητα τουρκικών αλιευτικών κοντά σε ελληνικές ακτές και στις επιπτώσεις για τους Έλληνες ψαράδες.
Ο καθηγητής υποστήριξε ότι τέτοιες κινήσεις πρέπει να αξιολογούνται και υπό το πρίσμα της εθνικής ασφάλειας. Κατά την εκτίμησή του, η παρουσία αλιευτικών μπορεί να χρησιμοποιείται ως μέσο εμπέδωσης τουρκικής παρουσίας και αμφισβήτησης του ελληνικού ελέγχου.
Παρέπεμψε στο κινεζικό μοντέλο αξιοποίησης πολιτικών θαλάσσιων μέσων για στρατηγικούς σκοπούς, υποστηρίζοντας ότι η Τουρκία ακολουθεί ανάλογες μεθόδους.
Αλιευτικά, NAVTEX, θαλάσσια πάρκα και παρεμβάσεις στις έρευνες για το καλώδιο συνθέτουν, στη δική του ανάγνωση, ένα ολοκληρωμένο σύστημα πίεσης. Γι’ αυτό και ζήτησε συνολική ελληνική στρατηγική, αντί για αποσπασματική αντιμετώπιση κάθε περιστατικού.
Ουκρανία: Αντίθετος στην παραχώρηση κρίσιμων ελληνικών όπλων
Στο σκέλος της συνέντευξης για την Ουκρανία, ο Γρίβας εξέφρασε κατηγορηματική αντίθεση σε ενδεχόμενη παραχώρηση κρίσιμων ελληνικών οπλικών συστημάτων.
Χαρακτήρισε ένα τέτοιο ενδεχόμενο «εθνικό έγκλημα», υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζει δικές της σοβαρές ανάγκες ασφαλείας και δεν μπορεί να διακινδυνεύσει κενά στην άμυνά της.
Αμφισβήτησε επίσης τη διαβεβαίωση ότι τα συστήματα που θα παραχωρούνταν θα μπορούσαν να αντικατασταθούν εύκολα και γρήγορα. Επικαλέστηκε τις πιέσεις στην παραγωγή και στην αναπλήρωση στρατιωτικών αποθεμάτων, συνδέοντας το ζήτημα με τις ευρύτερες αλλαγές στον σύγχρονο πόλεμο.
Η ευρωπαϊκή προσέγγιση στην Τουρκία και η ενεργειακή πίεση
Ο καθηγητής άσκησε κριτική και σε ευρωπαϊκές προσεγγίσεις που αντιμετωπίζουν την Τουρκία ως αναγκαίο στήριγμα της ευρωπαϊκής άμυνας απέναντι στη Ρωσία.
Κατά την άποψή του, αυτή η λογική παραγνωρίζει τις σχέσεις της Άγκυρας με τη Μόσχα και δημιουργεί περιθώρια στην τουρκική ηγεσία να αξιοποιεί τη στρατιωτική της ισχύ ως διπλωματικό διαπραγματευτικό χαρτί.
Παράλληλα, συνέδεσε τις κρίσεις στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή με την ενεργειακή πίεση στην Ευρώπη. Εκτίμησε ότι το αυξημένο κόστος ενέργειας υπονομεύει την ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής βιομηχανίας και ενισχύει τη θέση άλλων μεγάλων οικονομικών δυνάμεων.
Κλείνοντας, υπογράμμισε ότι το διεθνές περιβάλλον παραμένει εξαιρετικά ρευστό και ότι ασφαλείς προβλέψεις για τις επόμενες τουρκικές κινήσεις δεν μπορούν να γίνουν. Το ζητούμενο για την Ελλάδα, όπως το έθεσε, είναι να αναγνωρίσει τη φύση της απειλής, να προστατεύσει την αμυντική της επάρκεια και να αποκτήσει συνεκτική στρατηγική.
GEOPOLITICO
Όσα είπε ο Ρούμπιο στην Αθήνα αποκαλύπτουν το πεδίον δόξης λαμπρόν του Ελληνισμού
Ο επικεφαλής της Αμερικανικής Διπλωματίας είπε μεγάλες κουβέντες στην Πνύκα: Από το Κάλλος στην Ισχύ και το Χρέος του Ελληνισμού, ο Μάρκο Ρούμπιο δεν έκρυψε τα λόγια του…
Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΠΑΥΛΟΥ, Hellas Journal – Όσλο
Δεν χωρά αμφιβολία το γεγονός ότι κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο έλαβε από την Ελλάδα ένα ανεκτίμητο δώρο: να μιλήσει μπρος στην Ακρόπολη απευθυνόμενος στην ανθρωπότητα από την Πνύκα.
Και είναι προσωπική γνώμη του γράφοντος ότι ο ίδιος το άξιζε αυτό. Διότι δεν ήρθε στην Ελλάδα με το θράσος του προκατόχου του Άντονι Μπλίνκεν και την αξίωση για δηλητηριώδη παρέμβαση στον πυρήνα της ελληνικής κοινωνίας. Ο οποίος Μπλίνκεν στις αρχές του 2024 είχε ζητήσει από τον Έλληνα Πρωθυπουργό στο πατρικό του στην Κρήτη την εφαρμογή της νεοταξικής ατζέντας κατάλυσης του ιστορικού θεσμού της οικογένειας που προωθούσαν οι Δημοκρατικοί.
Κάτι το οποίο πέτυχαν στην Ελλάδα, με την ψήφιση του γάμου ομοφυλοφίλων. Ένα νόμο τον οποίο η τότε αμερικανική κυβέρνηση είχε, δια του Μπλίνκεν, δεσμεύσει την Αθήνα να ψηφίσει με τέτοιο τρόπο, ώστε αργότερα κορυφαία κυβερνητικά στελέχη στην Ελλάδα να αναγκάζονται να δικαιολογούνται, διατυμπανίζοντας πως πρόκειται δήθεν για ζήτημα γεωπολιτικό και θέμα εθνικής ασφαλείας.
- Σαφώς, η ατζέντα του Μάρκο Ρούμπιο είχε διαφορετικό πρόσημο. Αν μη τι άλλο, ήταν συνεπής με τη ρεπουμπλικανική πεποίθηση, η οποία διασφάλισε στον Πρόεδρό του δεύτερη θητεία στον Λευκό Οίκο, ότι η κοινωνική συνοχή, μαζί με την έννοια του έθνους, οφείλει να είναι προτεραιότητα κάθε κράτους που σέβεται την υπόστασή του.
Γι᾽ αυτό και στην Πνύκα ο Αμερικανός ΥΠΕΞ δεν περιορίστηκε να μιλήσει θετικά για την Ελλάδα και να την εγκωμιάσει απλώς ως στρατηγικό σύμμαχο. Αλλά προέβη σε ρητή αναφορά στον λαό της, τον ελληνικό λαό, αναγνωρίζοντας ότι: «Ο λαός αυτού του έθνους έχει αποδείξει για άλλη μια φορά ότι είναι ένας απαραίτητος φίλος τόσο για την Ευρώπη όσο και για τις Ηνωμένες Πολιτείες».
Βεβαίως, η ομιλία Ρούμπιο στην Πνύκα, μολονότι καλοδουλεμένη, δεν ήταν απαλλαγμένη από αδυναμίες τόσο στη συνολική θέαση του Ελληνισμού και του Χριστιανισμού όσο και σε επιμέρους σημεία της. Όπως, παραδείγματος χάριν, κάτι από το οποίο πάσχει η Δύση, το γεγονός ότι η αξία των Ελλήνων εντοπίζεται στην κλασική αρχαιότητα, από την οποία μεταφερόμαστε απευθείας στη σημερινή παροχή γεωστρατηγικών διευκολύνσεων προς την Υπερδύναμη. Ή, η υφέρπουσα αντίληψη ότι τα θεμέλια του «φυσικού νόμου» της Δύσης βρίσκονται στην Ελλάδα.
- Ωστόσο, η ομιλία Ρούμπιο στην Πνύκα δείχνει στον σύγχρονο Ελληνισμό, τόσο δια των καίριων επισημάνσεών της όσο και δια των παραλείψεών της, τον δρόμο για την παγκόσμια ελληνική στρατηγική παρουσία. Εξηγούμαι.
Μπορεί ο Αμερικανός ΥΠΕΞ να αναγνώρισε το μεγαλείο της Ακρόπολης που στέκει πίσω του ακάθεκτη στον χρόνο. Και μπορεί στον λόγο του να αναφέρθηκε δύο φορές στην ομορφιά (beauty, beautiful), δίχως να εντοπίσει το βάθος της ελληνικής μεταφυσικής την οποία έχει απωλέσει η Δύση για την ανόρθωση της οποίας ο ίδιος όντως και ειλικρινώς νοιάζεται. Οι Έλληνες όμως έγιναν υπόδειγμα της παγκόσμιας ιστορίας διότι αναγνώρισαν στον κόσμο το κάλλος ως ιδίωμα του Θεού.
Ως πιστός Καθολικός ο Αμερικανός ΥΠΕΞ αντιλαμβάνεται τη σημασία του Χριστιανισμού. Τόλμησε μάλιστα ο κ. Ρούμπιο να αναφέρει το όνομα του Ιησού Χριστού μόλις μερικές εκατοντάδες μέτρα από τον Άρειο Πάγο, όπου ο Απόστολος Παύλος κήρυξε το Ευαγγέλιο στους Αθηναίους, έστω κι αν η ομιλία του δεν θεμελίωσε ενιαίο το κλασικό και χριστιανικό πολιτισμικό πλαίσιο, το οποίο θαυμαστά προσδιόρισε τη σχέση ανθρώπου και Θεού όπως μόνον οι Έλληνες κατόρθωσαν να βιώσουν και να αναδείξουν.
- Είναι άλλωστε ενδεικτικό ότι, μολονότι η ομιλία του κ. Ρούμπιο κινήθηκε στη νοητή γραμμή: «κόσμος, λογική τάξη του κόσμου, φυσικοί νόμοι, ανθρώπινος νους, φυσική τάξη, αλήθεια-αγαθό-κάλλος, αντικειμενικά πρότυπα, Χριστιανισμός-φυσικός νόμος», και μολονότι ο ίδιος Χριστιανός, δεν μπόρεσε να δει στην Ακρόπολη την προεξαγγελία της χριστιανικής μεταφυσικής περί της Δημιουργίας του Θεού την οποία το ίδιο το κάλλος του κόσμου μαρτυρά.
Μίλησε για τον κόσμο, αλλά δεν τον είδε ως έργο του Θεού. Μίλησε για το Ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού και τη Χριστιανική Θεολογία του Αυγουστίνου και του Ακινάτη, αλλά δεν διείδε τον φυσικό νόμο που επικαλέστηκε ως προϊόν ελευθερίας του Θεού Λόγου, εντός της κτίσεως. Αυτά μπορεί σε κάποιους αναγνώστες και αναλυτές να ακουστούν ως ψιλή θεολογία, αλλά είναι ακριβώς το κομβικό σημείο στο οποίο η δυτική μεταφυσική παύει πλέον να ακολουθεί την Ελλάδα ως κατάφαση του κάλλους και διαστρέφεται σε θεολογία και μεταφυσική της ισχύος με συνέπειες οδυνηρές για όλη την ανθρωπότητα.
Κάπου εδώ αρχίζει η ευθύνη του Ελληνισμού, και ιδίως εν προκειμένω του ομογενειακού Ελληνισμού στις ΗΠΑ, την οποία η εμπνευσμένη ομιλία Ρούμπιο άρρητα υπογραμμίζει. Τόσο η Αρχιεπισκοπή Αμερικής, η οποία οφείλει να επανάγει εις βάθος αντί να κινείται απλώς πολιτικά, όσο και το ίδιο το ελληνικό κράτος, δια της Πρεσβείας της Ελλάδος στην Ουάσιγκτον (εδώ θα πρέπει να επισημανθεί η σεμνή και στιβαρή παρουσία του Πρέσβεώς μας στις ΗΠΑ Αντώνη Αλεξανδρίδη κατά την επίσκεψη του Αμερικανού Υπουργού Εξωτερικών στην Αθήνα) έχουν ένα μεγάλο χρέος και καθήκον.
- Να λειτουργήσουν όχι απλώς ως μονάδες εκκλησιαστικής και κρατικής ισχύος, αλλά ως ιεραπόστολοι και πρέσβεις της Ελληνορθοδοξίας αντιστοίχως.
- Να διαμορφώσουν δομές διάδοσης του ελληνικού και Ορθόδοξου πολιτισμού μέσα στις Ηνωμένες Πολιτείες, προς όφελος και των Ελλήνων τέταρτης γενιάς, που ίσως δεν υποψιάζονται καν την ισχύ του ελληνικού πνεύματος και της ελληνικής γλώσσας, αλλά και κάθε ευαίσθητου Αμερικανού πολίτη για τον οποίο το αμερικανικό όνειρο της ενθαδικότητας μοιάζει μικρό μπρος στην αθανασία.
Τα όσα είπε και δεν είπε ο κ. Ρούμπιο στην Αθήνα, αποκαλύπτουν το πεδίον δόξης λαμπρόν του Ελληνισμού στον 21ο αιώνα και φανερώνουν τις τιτάνιες διαστάσεις του έργου που και η Ορθόδοξη Εκκλησία και η ελληνική Πολιτεία, αλλά και οι φορείς της Ομογένειας καλούνται να επιτελέσουν μέσα στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Διότι, είτε μας αρέσει είτε όχι, η Ελλάδα ανέκαθεν, από τον Όμηρο και τους Προσωκρατικούς μέχρι τον Σεφέρη, τον Ελύτη, τον Άγιο Πορφύριο και τον Άγιο Παΐσιο, είναι ο μυητής της ανθρωπότητας στο Κάλλος, την Αλήθεια και την Αιωνιότητα. Αυτά είναι, εκτιμώ, που κατά βάθος επιδιώκει και ο ίδιος ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών, αυτά είναι που αποζητά ο κάθε άνθρωπος όπου γης. Το momentum είναι ιδανικό για τον Ελληνισμό και για τις ΗΠΑ.
* Παναγιώτης Παύλος
Ερευνητής της Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του Όσλο
GEOPOLITICO
Ενώ το τέρας βρυχάται, οι δύο ΥΠΕΞ, ούτε το πως ονομάζεται, ψελλίσατε!
Χρήστος Κηπουρός: Η λέξη Τουρκία έλαμψε δια της απουσίας της. Οι αιτίες; Από τη μια, τα νέα τουρκικά γυαλιά του Ρούμπιο. Από την άλλη το σιγοντάρισμα και κυρίως η διαχρονικά συμπλεγματική πολιτική των Αθηνών.
Ιδού πέντε θέματα που όφειλε να θέσει στον ομόλογό του, ο Έλληνας ΥΠΕΞ αλλά δεν το έπραξε. Εκτός από ένα, και κείνο, μισό και ανάλατο. Όπως μισό είναι και το “Φίλος της Ελλάδας”. Γιατί άλλο αυτό και άλλο το “Φίλος της Αρχαίας Ελλάδας”, όπως τονίστηκε από το Ρούμπιο στην πνύκα.
1. Ο Τούρκος ομόλογός τους στο “Σουνιτικό ΝΑΤΟ”, έκανε μνημόσυνο με ξένα κόλλυβα. Ο λόγος για την Ελληνική πυροβολαρχία patriot, στη Σαουδική Αραβία. Παρεμπιπτόντως η καυχησιολογία για την προστασία της Σούδας, που ούτε κατά διάνοια απαιτούνταν, πέραν του αδυνατίσματος της αμυντικής μας κάλυψης, θίγει και την καταγωγή του ίδιου, ως Καρπάθιου.
2. Όφειλε να επιδώσει στον Ρούμπιο, το χάρτη της ΙΜΜΑ, {βλέπετε εικόνα}, με την Ελληνική Τάφρο, προσθέτοντας δυο μόνο λόγια: “Επειδή στα Ανατολικά φτάνει έως το Καστελόριζο, πως είναι δυνατόν μέσα στην Ελληνική Τάφρο να εξαγγέλλεται Τουρκικό θαλάσσιο πάρκο; Όχι μόνο λόγω του ονόματος “Ελληνική” αλλά και λόγω της οικολογίας, με την αναγκαία υψηλή θαλάσσια προστασία”; Δεν είναι ακυρώσιμο;
Επιπλέον να του πει για τον καθορισμό της Ελληνικής τάφρου, αυτό το φαλαινάριο του Θεού, ως συνορεύουσας ζώνης 24 μιλίων, στην Ανατολική Μεσόγειο, με τα 12 μίλια να αφορούν και το καθέτως και το οριζοντίως, και άρα δημιουργία έξι νομικών Ελλήσποντων, μεταξύ των θαλασσίων στενών, Δυτικά και Ανατολικά της Πελαγόεσσας Κρήτης. Και να τον ρωτήσει το πως βλέπει την ανάληψη από Ελλάδα και Κύπρο, της θαλάσσιας τηλεδιοίκησης για την Ανατολική Μεσόγειο.
3. Επίσης να του εγχειρήσει το χάρτη του οικολογικού τομέα του ΟΗΕ, της 20/12/19, για τις ΑΟΖ, στην Ανατολική Μεσόγειο, ρωτώντας τη γνώμη του Ρούμπιο, 1. Για τις όμορες ες αεί ΑΟΖ Ελλάδας και Κύπρου που έχουν κοινή γραμμή επαφής μήκους 24 μιλίων! Όνομα και πράγμα συνορεύουσα δηλαδή ζώνη. Και 2. Ως προς το παράνομο μνημόνιο Τουρκίας Λιβύης που είχε υπογραφεί στις 27/11/19. Ο συγκεκριμένος χάρτης του ΟΗΕ, που είναι copy paste του χάρτη της Σεβίλλης, βάσει της UNCLOS, ως επίσημο έγγραφο, αποτελεί ή όχι πράξη ακύρωσης του μνημονίου;
4. Η ιερή Λέξη επανένωση έχει τη μέγιστη αξία για το θαλάσσιο Ελληνισμό, με κλειδί τις δυο ΑΟΖ, Ελλάδας και Κύπρου, εν όψει και της υποδοχής των δυο θαλάσσιων διαδρόμων, BRI και IMEC, ο οποίος μάλιστα εν πολλοίς είναι και made in USA. Πόσο μάλλον όταν μαζί με το καλώδιο GSI, η χώρα προχωράει στην ανάδειξή της σε κεντρική πλατεία του πλανήτη! Με κοινό τόπο όλων των διαδρόμων, το bypass της Τουρκίας! Εξ ων και το προερχόμενο από την Ιστορία και τη Γεωγραφία νεότερο Ανατολικό Ζήτημα.
Οπότε η δήλωση Ρούμπιο περί ιδιωτικής Διπλωματίας, επιζητούσε να του πει μια παλιά ατάκα: “Φίλοι και σύμμαχοι είμαστε, όμως δεν είμαστε Αμερικανάκια”.
Κατά τα άλλα, καλή είναι και η λέξη επανένωση της Κύπρου, αρκεί να μην την λες για να την πεις. Γιατί ούτε Ομοσπονδίες χρειάζεται η Κύπρος, ούτε νέα σχέδια Ανάν, ούτε ψευδοκράτη και παρακράτη. Ούτε αυτές τις άτυπες διασκέψεις «5+1», σαν αυτή που ξαναείπε ο απερχόμενος από την Κύπρο και τον ΟΗΕ Γενικός Γραμματέας. Ο Ελληνισμός καρτερεί την Κυπριακή Δημοκρατία, με μια δημοκρατική κοινωνία πλήρως ισότιμων πολιτών. Οι οποίοι εύκολα πλέον θα ξαναβρούν τη χαρά της συνύπαρξης του ειρηνισμού με τον ανθρωπισμό και την ευμάρεια.
5. Και τέλος το πως βλέπουν οι ΗΠΑ τη θαλάσσια Διώρυγα Αλεξανδρούπολης Μπουργκάς, μια και κάποιο think tank στην πατρίδα του μελετά τη συγκεκριμένη ιδέα εδώ και καιρό. Και επειδή θα αλλάξει το χάρτη της Γεωγραφίας και της Ιστορίας, όσο και της Γεωπολιτικής και Γεωοικονομίας. Με τον ενεργειακό διάδρομο και τα Στεριανά Δαρδανέλια να γίνονται ολόκληρη δέσμη. Θέματα για τα οποία γράφω σαράντα χρόνια, προτείνοντας τελευταία να πάρει το όνομα: “Μιχάλης Χαραλαμπίδης”. Άλλο τώρα που οι εν Αθήναις άνωθεν καμώνονται ότι ανακάλυψαν την Αμερική. Στα μυαλά είναι πολύ κάτωθεν. Άλλωστε ένας πρέσβης των ΗΠΑ στη γειτονική Τουρκία, ονόματι Μοργκεντάου, είχε πει ακόμη από το έτος 1920, ότι τα Δαρδανέλια της ξηράς είναι στον Έβρο!
Τέτοιοι Αμερικανοί και τέτοιοι Ισπανοί σαν τον Ανδαλουσιανό καθηγητή της Σεβίλλης Vivero, συντάκτη του ομώνυμου χάρτη, επιβεβαιώνουν τον Ισοκράτη, για τους μετέχοντες της ημετέρας παιδείας.
_______________
Διδυμότειχο, Οκτώβριος 2026,
«Ρωμαίων Νόστος»: Ένα ταξίδι στις αλησμόνητες πατρίδες του Πόντου – Το νέο βιβλίο του Μιχάλη Αδαμίδη
Μια λογοτεχνική επιστροφή στις πατρογονικές εστίες, εκεί όπου οι μύθοι συναντούν την ιστορία και οι μνήμες των ξεριζωμένων Ελλήνων παραμένουν...
Γρίβας: Τα τρωτά σημεία της Τουρκίας
Ο καθηγητής Γεωπολιτικής και Σύγχρονων Στρατιωτικών Τεχνολογιών, στη συνέντευξή του στον Χρήστο Μουρτζούκου, προειδοποιεί για τη στρατηγική της Άγκυρας στο...
Όσα είπε ο Ρούμπιο στην Αθήνα αποκαλύπτουν το πεδίον δόξης λαμπρόν του Ελληνισμού
Ο επικεφαλής της Αμερικανικής Διπλωματίας είπε μεγάλες κουβέντες στην Πνύκα: Από το Κάλλος στην Ισχύ και το Χρέος του Ελληνισμού,...
Ενώ το τέρας βρυχάται, οι δύο ΥΠΕΞ, ούτε το πως ονομάζεται, ψελλίσατε!
Χρήστος Κηπουρός: Η λέξη Τουρκία έλαμψε δια της απουσίας της. Οι αιτίες; Από τη μια, τα νέα τουρκικά γυαλιά του...
Τουρκική οπλική υποστήριξη
Το σχέδιο TRIPP, οι νέες σιδηροδρομικές και ενεργειακές συνδέσεις, οι στρατηγικές επαφές στην Τεχεράνη και οι καταγγελίες από το Αζερμπαϊτζάν...
-
Αναλύσεις3 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO3 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας