Διεθνή
Η Τουρκάλα αναλύτρια που αποκαλύπτει τις τουρκικές θηριωδίες
Δύσκολα, ομολογουμένως, θα φανταζόταν κάποιος ότι μια Τουρκάλα δημοσιογράφος και πολιτική αναλύτρια θα μιλούσε για το Κυπριακό σε διεθνή φόρα– όπως το ετήσιο συνέδριο του ΟΑΣΕ – και θα εξέθετε τις τουρκικές θηριωδίες. Κι όμως στην περίπτωση της Uzay Bulut, τα λόγια είναι λίγα για το έργο που επιτελεί, όσον αφορά στην προβολή της ιστορικής αλήθειας και στην προώθηση της δικαιοσύνης, αφού τολμά να σταθεί απέναντι στο επίσημο τουρκικό αφήγημα για όσα έγιναν και γίνονται στη χώρα της.
Ούσα ελεύθερο πνεύμα, όχι μόνο «ξέβαψε» από τη μνήμη της, μέσα από την προσωπική της έρευνα, την τουρκική προπαγάνδα που είχε διδαχτεί στο σχολείο, αλλά εδώ και χρόνια, μέσω της αρθρογραφίας της, έχει βάλει σκοπό να προβάλει τα γεγονότα που αφορούν τις καταπιεσμένες μειονότητες στην πατρίδα της, την Τουρκία, αψηφώντας την αυταρχική κυβέρνηση. Βέβαια, η συνεχής αποκάλυψη και δημοσίευση άρθρων για το γενοκτονικό παρελθόν της Άγκυρας και τις συνεχιζόμενες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, γίνεται με μεγάλο προσωπικό κόστος για την ίδια, καθώς θέτει σε κίνδυνο την ασφάλειά της. Η ίδια αναγκάζεται να ζει σε αυτοεξορία, έχοντας έξι χρόνια να επισκεφθεί την πατρίδα της.
Σε συνέντευξή της στον «Φ», η Uzay Bulut υποστηρίζει ότι «ο πραγματικός εκδημοκρατισμός της Ανατολίας μπορεί να συμβεί μόνο εάν οι κάτοικοι αυτών των εδαφών μάθουν και αποδεχτούν τα ιστορικά γεγονότα και εάν η τουρκική κυβέρνηση θεωρηθεί υπεύθυνη για τα εγκλήματά της κατά της ανθρωπότητας».
Εξηγεί ακόμη πως η Κύπρος αποτελούσε πάντα μια «εθνική υπόθεση» για τους Τούρκους, από τότε που εισέβαλαν στο νησί, για πρώτη φορά οι Οθωμανοί το 1571. Υπογραμμίζει ότι η τουρκική κατοχή αποτελεί ένα διαρκές έγκλημα, σημειώνοντας ότι αυτό που έχει κάνει η Τουρκία στον κατεχόμενο βορρά είναι εθνοκάθαρση και καταστροφή πολιτιστικής κληρονομιάς.
Υποστηρίζει επίσης ότι η Κύπρος θα πρέπει να είναι ένα κυρίαρχο, ενιαίο κράτος, όπου οι τουρκόφωνοι Κύπριοι –όπως και άλλες μειονότητες– θα έχουν τα ανθρώπινα δικαιώματα, που κατοχυρώνονται από το Σύνταγμα. Σχολιάζοντας την τρέχουσα πολιτική της Τουρκίας, σημειώνει ότι άρχισε να στοχεύει την ΑΟΖ της Κύπρου το 2011 και συνεχίζει την ιστορική της εχθρότητα κατά της Κύπρου και της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο.
-Ναι, γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Τουρκία. Από παιδί, με ενδιέφερε να μάθω για την ιστορία. Στα τουρκικά σχολεία, ωστόσο, μας διδάσκουν τουρκικούς εθνικιστικούς μύθους για την ιστορία, παρά την πραγματική ιστορία του εκτουρκισμού της Μικράς Ασίας. Αλλά ευτυχώς εισήχθηκα σε νέους τύπους πληροφόρησης και ερωτημάτων σχετικά με την ιστορία, την πολιτική και τη φιλοσοφία, αφού άρχισα να σπουδάζω στο πανεπιστήμιο, γεγονός που με έκανε να συνειδητοποιήσω ότι υπήρχαν τόσα πολλά, που δεν ήξερα για την πραγματική ιστορία της χώρας μου. Όμως η αναστροφή της πλύσης εγκεφάλου δεν γίνεται από τη μια μέρα στην άλλη. Μου πήρε χρόνια για να ξεμάθω. Έπρεπε να κάνω ερωτήσεις και να αναζητήσω νέες απαντήσεις, σχετικά με την ιστορία, την πολιτική και τις ταυτότητες των ανθρώπων στη χώρα μου. Γεννήθηκα σε μια πόλη, στην ακτή της Μαύρης Θάλασσας, η οποία προηγουμένως ήταν ελληνική πόλη πριν εξισλαμιστεί κατά τους αιώνες μετά την εισβολή της από τους Οθωμανούς Τούρκους τον 15ο αιώνα. Επομένως, ένα από τα ακαδημαϊκά μου ενδιαφέροντα είναι οι τουρκοελληνικές σχέσεις.
Αφού οι Οθωμανοί Τούρκοι εισέβαλαν και κατέλαβαν την Κωνσταντινούπολη και τον Πόντο τον 15ο αιώνα, Χριστιανοί και Εβραίοι έγιναν υποτελείς δεύτερης κατηγορίας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Οι Οθωμανοί Τούρκοι χρησιμοποίησαν πολλές μεθόδους για να εξισλαμίσουν τους μη μουσουλμανικούς πληθυσμούς τους. Αυτό περιελάμβανε τη σεξουαλική σκλαβιά γυναικών και νεαρών αγοριών, εκτοπίσεις και σφαγές. Υπήρχαν επίσης και άλλες πρακτικές, που επιτάχυναν τον εξισλαμισμό αυτών των εδαφών. Ο δρ Βασίλειος Μεϊχανετσίδης εξηγεί αυτά τα φαινόμενα στα κείμενά του, συμπεριλαμβανομένου του άρθρου του με τίτλο «Το πιο καλά φυλαγμένο μυστικό της Τουρκίας: Εξισλαμισμένοι Χριστιανοί».
Επομένως, με ενδιαφέρει πολύ να μάθω και να μοιραστώ τις γνώσεις μου, σχετικά με την ιστορία του εξισλαμισμού της Ανατολίας, γιατί αυτή η ιστορία είναι και δική μας ιστορία. Πολλοί άνθρωποι στην Τουρκία, οι οποίοι σήμερα είναι γλωσσικά και πολιτιστικά Τούρκοι, στην πραγματικότητα είναι απόγονοι Ελλήνων, Αρμενίων, Ασσυρίων ή Εβραίων.
– Στα άρθρα σας έχετε γράψει για την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974 και τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Έχετε επίσης γράψει για παραβιάσεις των δικαιωμάτων των μειονοτήτων και για τους Κούρδους. Δεν είναι πολύ συνηθισμένο να βλέπουμε έναν δημοσιογράφο να γράφει ενάντια στο εθνικό αφήγημα. Πώς το σχολιάζετε αυτό; Ποιοι είναι οι κύριοι λόγοι που σας ώθησαν να γράψετε για αυτά τα ζητήματα;
– Δυστυχώς, η Τουρκία είναι μια από τις χώρες που αντιμετωπίζει τους πολίτες των μειονοτήτων της με τον χειρότερο και πιο βάναυσο τρόπο. Η τουρκική κυβέρνηση, για παράδειγμα, εξακολουθεί να αρνείται τη χριστιανική γενοκτονία του 1913-23, κατηγορώντας ακόμη και τα θύματα για το έγκλημα που διαπράχθηκε εναντίον τους. Από την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας το 1923, η Τουρκία κάνει συστηματικές διακρίσεις εις βάρος των εθνοτικών και θρησκευτικών της μειονοτήτων. Δεν υπήρχε σχεδόν καμία ελευθερία λόγου και ελεύθερος τύπος ακόμη και πριν το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) ανέλθει στην εξουσία. Όποιος αμφισβητούσε δημόσια τα «ιερά» ψεύδη, που προπαγανδίζει το κράτος, βρισκόταν σε μπελάδες. Και τα τελευταία χρόνια, πολλοί δημοσιογράφοι, ακαδημαϊκοί και άλλοι διανοούμενοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την Τουρκία, λόγω της ολοένα και πιο αυταρχικής φύσης της τουρκικής κυβέρνησης.
Ωστόσο, επιθυμώ να είμαι μέρος της λύσης και όχι του προβλήματος. Θέλω η Τουρκία να έχει πολιτισμένους θεσμούς και να σταματήσει να παραβιάζει τα δικαιώματα των πολιτών της και των άλλων εθνών. Έτσι μαθαίνω, κάνω ερωτήσεις, γράφω και κάνω ρεπορτάζ. Πιστεύω ότι ο πραγματικός εκδημοκρατισμός της Ανατολίας μπορεί να συμβεί μόνο εάν οι κάτοικοι αυτών των εδαφών μάθουν και αποδεχτούν τα ιστορικά γεγονότα και εάν η τουρκική κυβέρνηση θεωρηθεί υπεύθυνη για τα εγκλήματά της κατά της ανθρωπότητας.
Όσο για την κατοχή της Κύπρου από την Τουρκία, είναι ένα διαρκές έγκλημα. Τα τελευταία 47 χρόνια, σχεδόν το 40 τοις εκατόν της Κύπρου έχει λεηλατηθεί βάναυσα, ευρισκόμενο υπό τουρκική αιχμαλωσία. Αυτό που έχει κάνει η Τουρκία στον κατεχόμενο βορρά είναι εθνοκάθαρση και καταστροφή πολιτιστικής κληρονομιάς. Συνιστά μιαν από τις σημαντικότερες περιπτώσεις κλοπής γης και εποικισμού στη σύγχρονη ιστορία.
-Ναι, η πλειοψηφία πιστεύει στην τουρκική προπαγάνδα για την Κύπρο. Πιστεύουν ότι το 1974 έγινε μια «ειρηνευτική επιχείρηση» και ότι το κατεχόμενο τμήμα της βόρειας Κύπρου αποτελεί «τουρκική γη». Και αυτό έχει να κάνει πολύ με τους τουρκικούς εθνικιστικούς μύθους και τον τρόπο, με τον οποίο το Ισλάμ απανθρωποποιεί τους μη μουσουλμάνους ή τους “kafirs” (απίστους).
Πολλοί Τούρκοι εθνικιστές εξιδανικεύουν στρατιωτικούς ηγέτες από την Κεντρική Ασία, όπως ο Αττίλα, ο Τζένγκις Χαν και ο Τιμούρ, οι οποίοι ήταν διαβόητοι αιμοδιψείς τύραννοι, που εισέβαλαν σε τεράστιες εκτάσεις εδαφών και έσφαξαν αμάχους μαζικά και κατέστρεψαν πολιτισμούς. Ο Τιμούρ, για παράδειγμα, ισοπέδωσε βιβλιοθήκες. Ως εκ τούτου, αυτή η εξιδανίκευση είναι που δίνει σε πολλούς Τούρκους μια νοοτροπία «κατάκτησης». Έτσι, είναι πολύ εύκολο για αυτούς να στοχοποιούν βίαια τους αυτόχθονες πληθυσμούς αυτών των εδαφών και να διαπράττουν εγκλήματα εναντίον τους. Ιδιαίτερα εναντίον τωνΕλλήνων και των Αρμενίων, τους οποίους βλέπουν ως ιστορικούς εχθρούς τους.
Στην πραγματικότητα, η Τουρκία ονόμασε την επίθεσή της κατά της Κύπρου το 1974 από τον Αττίλα τον Ούνο, τον ηγέτη ενός αρχαίου νομαδικού λαού και ηγεμόνα της Ουννικής Αυτοκρατορίας. Το όνομα του Αττίλα γράφει ο Αμερικανός ιστορικός, Τζόσουα Τζέι Μαρκ, «ήταν συνώνυμο του τρόμου μεταξύ των εχθρών του και του γενικού πληθυσμού των περιοχών που σάρωσαν οι στρατοί του». Επιπλέον, «η φήμη των Ούννων για τη θηριωδία και τις αδιάκριτες σφαγές ήταν ευρέως γνωστή και οδήγησε τους ανθρώπους της χώρας σε φυγή για να σώσουν τη ζωή τους με ό,τι μπορούσαν να κουβαλήσουν». Αυτό ακριβώς έκανε η Τουρκία στη βόρεια Κύπρο το 1974. Μάλιστα, η επίσημη ιστοσελίδα των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων αναφέρεται στη «Μεγάλη Ουννική Αυτοκρατορία» ως τον «πρώτο τακτικό και πειθαρχημένο τουρκικό στρατό». Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι πολλοί Τούρκοι είναι περήφανοι για τις εγκληματικές μεθόδους που χρησιμοποίησαν στην Κύπρο και το αποτέλεσμα που επιτεύχθηκε μέσω αυτών. Επίσης η Κύπρος ήταν πάντα μια «εθνική υπόθεση» για τους Τούρκους, από τότε που εισέβαλαν για πρώτη φορά οι Οθωμανοί το 1571. Ένας μουσουλμάνος κυρίαρχος δεν επιτρέπεται να εγκαταλείψει γη, μετά την κατάκτησή της. Σύμφωνα, λοιπόν, με μια ισλαμική αντίληψη, κάθε περιοχή που ήταν κάποτε υπό μουσουλμανική κυριαρχία, πρέπει να «απελευθερωθεί από τους μουσουλμάνους και να παραμείνει για πάντα υπό μουσουλμανική κυριαρχία». Έτσι η περήφανη κατοχή της Κύπρου από την Τουρκία διαμορφώνεται από την τουρκική υπεροχή και την ισλαμική υπεροχή.
-Έχω γίνει στόχος ορισμένων ισλαμιστικών και εθνικιστικών τουρκικών εφημερίδων για τα γραπτά μου και βρίσκομαι συνεχώς στο στόχαστρο Τούρκων εθνικιστών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Αποφεύγω να επισκεφτώ τη χώρα μου για πάνω από 6 χρόνια και μου λείπει τόσο πολύ. Μερικές φορές αγχώνομαι, καθώς ξέρω τι είναι ικανοί να κάνουν οι Τούρκοι εθνικιστές και πόσο εκδικητικοί είναι. Δυστυχώς, είναι αλλεργικοί στην αλήθεια και έχουν μια πολύ στρεβλή, παθολογική αντίληψη της δικαιοσύνης.
Η Άγκυρα στοχεύει την Κυπριακή ΑΟΖ
– Πώς σχολιάζετε την τρέχουσα πολιτική της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο;
– Η Τουρκία άρχισε να στοχεύει την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) της Κύπρου το 2011, όταν υπέγραψε συμφωνία οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας της με την κατεχόμενη από τους Τούρκους περιοχή της Κύπρου. Το 2019 έγραψα ένα άρθρο με τίτλο «Η «Δεύτερη Εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο». Δυστυχώς, η Τουρκία συνεχίζει την ιστορική της εχθρότητα και επιθετικότητα κατά της Κύπρου και της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο.
– Είναι δυνατή η λύση στο Κυπριακό; Πώς μπορεί να επιτευχθεί αυτό; Έχετε γράψει κατά της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. Γιατί δεν είστε υπέρ;
-Η Διζωνική-Δικοινοτική Ομοσπονδία (ΔΔΟ) θα διέλυε την Κυπριακή Δημοκρατία και θα την δομούσε με βάση φυλετικά κριτήρια. Σε καμία μειονότητα πουθενά σε όλο τον κόσμο δεν έχουν δοθεί τα παράλογα προνόμια, σύμφωνα με τα οποία παραχωρείται μια λύση ΔΔΟ στους Τουρκοκύπριους. Αυτό το νέο πολιτικό σύστημα θα οδηγούσε αρχικά στη διαίρεση της Κύπρου, με βάση τη φυλή και τη θρησκεία των πολιτών της και τελικά θα κατέστρεφε την Κυπριακή Δημοκρατία. Ως εκ τούτου είναι εντελώς ανήθικο και άδικο να επιβάλλεται αυτό το σύστημα στην Κύπρο.
Πριν από την τουρκική εισβολή σε ολόκληρη την επικράτεια της Κύπρου ζούσαν κατά πλειοψηφία Έλληνες και κατά πλειοψηφία χριστιανοί. Και οι τουρκόφωνοι Κύπριοι ήταν διασκορπισμένοι σε όλο το νησί, δεν αποτελούσαν δημογραφική πλειοψηφία στον βορρά.
Η ιδέα της Διζωνικής Ομοσπονδίας βασίζεται στην αναγκαστική εκδίωξη ενός μη μουσουλμανικού πλειοψηφικού πληθυσμού, προκειμένου να δημιουργηθεί μια πλειοψηφική-μουσουλμανική ζώνη με ίσο πολιτικό λόγο με τον πλειοψηφικό πληθυσμό. Έτσι, μια φυλετική Διζωνική-Δικοινοτική Ομοσπονδία θα νομιμοποιούσε όλα τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν κατά των Ελληνοκυπρίων από Τούρκους από το 1974.
Ο καθηγητής Στέφανος Κωνσταντινίδης γράφει στο λαμπρό άρθρο του «Κύπρος: Η αρχή μιας φυλετικής Διζωνικής – Δικοινοτικής Ομοσπονδίας»: «Οι Κύπριοι απλώς θα μετατραπούν σε πειραματόζωα ενός πολιτικού εργαστηρίου Νέας Τάξης, όπου η δομή είναι χτισμένη με φυλετικά κριτήρια». «Η Διζωνική Κυπριακή Ομοσπονδία είναι μια υπερσύγχρονη κατασκευή, χωρίς μέλλον, που θα προκαλέσει πολύ περισσότερα προβλήματα από όσα θα λύσει. Δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα ούτε των Ελλήνων ούτε των Τούρκων της Κύπρου. Εξυπηρετεί πολύ καλά τα συμφέροντα της Τουρκίας και των Αγγλοαμερικανών και του ΝΑΤΟ. Εξάλλου, αν αυτή η οικοδόμηση κράτους έδειχνε κάτι θετικό, γιατί η Τουρκία δεν το εφαρμόζει στους Κούρδους, η Ισπανία στους Βάσκους και στους Καταλανούς, η Γαλλία δεν την εφαρμόζει στα έξι εκατομμύρια μουσουλμάνους, ο Καναδάς δεν την εφαρμόζει στους γαλλόφωνους, η ίδια η Βρετανία δεν την εφαρμόζει στις πολλαπλές μειονότητές της. Πουθενά στον κόσμο δεν συζητιέται αυτό. Αλλά στην Κύπρο συζητιέται, λες και οι Κύπριοι είναι πολίτες με ειδικές ανάγκες».
Προτρέπω τους αναγνώστες σας να διαβάσουν ολόκληρο το άρθρο εδώ: http://www.defenddemocracy.press/cyprus-the-beginnings-of-a-racial-bizonal-bicommunal-federation/
Τους προτρέπω επίσης να ακούσουν αυτή τη διάλεξη του καθηγητή Κλέαρχου Κυριακίδη για το τι θα έφερνε η «διζωνικότητα» στην Κύπρο: https://www.youtube.com/watch?v=cViM5iAvd8s.
Πιστεύω ότι η δικαιοσύνη θα έρθει στην Κύπρο, όταν τελειώσει η «τουρκοκρατία» και όλα τα κλεμμένα εδάφη και οι περιουσίες δοθούν πίσω στους νόμιμους ιδιοκτήτες τους. Η δημογραφική δομή του νησιού θα πρέπει να επιστρέψει στην προ-εισβολή κατάσταση, στη φυσική του μορφή και η Κύπρος θα πρέπει να είναι ένα κυρίαρχο, ενιαίο κράτος όπου οι τουρκόφωνοι Κύπριοι – όπως και άλλες μειονότητες όπως οι Μαρωνίτες, οι Αρμένιοι, οι Λατίνοι, οι Εβραίοι, οι Ρομά και άλλοι- θα έχουν τα ανθρώπινα δικαιώματα που κατοχυρώνονται από το σύνταγμα.
Ένα άλλο σημαντικό ερώτημα είναι: Γιατί η Τουρκία δεν εφαρμόζει μια Διζωνική-Δικοινοτική Ομοσπονδία Τούρκων και Κούρδων; Οι Κούρδοι στην Τουρκία δεν έχουν πολιτικά, εθνικά ή ακόμη και γλωσσικά δικαιώματα, αλλά η ίδια τουρκική κυβέρνηση επιβάλλει μια φυλετική ΔΔΟ στην Κύπρο, σε μια χώρα που κατέχεται παράνομα από το 1974. Μακάρι περισσότεροι άνθρωποι να μπορούσαν να δουν πόσο υποκριτική είναι όλη αυτή η κατάσταση.
Τέλος, ας δούμε την κατεχόμενη βόρεια Κύπρο. Υπάρχει κάτι «δικοινοτικό» εκεί; Οι «Αρχές» εκεί αφήνουν μόνο μια κοινότητα και μια θρησκεία να ευδοκιμήσει: την Τουρκοκρατία και το Ισλάμ. Εάν η Τουρκία αγαπούσε πραγματικά μια «δικοινοτική» Κύπρο, γιατί εκτόπισε βίαια περίπου 200.000 Ελληνοκύπριους από την κατεχόμενη περιοχή, κατέστρεψε την ελληνική πολιτιστική κληρονομιά, άρπαξε όλη την ελληνοκυπριακή περιουσία εκεί;
Προωθούν τη βία σε βάρος των γυναικών
-Η Τουρκία αποχώρησε από τη συνθήκη της Κωνσταντινούπολης. Τι σημαίνει αυτό για τις γυναίκες στην Τουρκία;
-Η δολοφονία γυναικών από άνδρες συγγενείς -ιδιαίτερα τους συζύγους ή πρώην συζύγους τους -έχει γίνει επικίνδυνη τάση στην Τουρκία. Σε ένα άρθρο του 2019 ασχολήθηκα με αυτό το πρόβλημα, γράφοντας: «Μισογυνικές δηλώσεις ορισμένων κυβερνητικών αρχών, που καταδεικνύουν την αντίθεσή τους στην ισότητα των φύλων- αξιωματούχοι επιβολής του νόμου και δικαστικής εξουσίας, που αποτυγχάνουν ή αρνούνται να εφαρμόσουν νόμους που θα προστατεύουν τις γυναίκες- το εξαιρετικά βίαιο τηλεοπτικό περιεχόμενο που στοχεύει γυναίκες και οι θρησκευτικές διδασκαλίες που προωθούν τη βία κατά των γυναικών.
ΕΙΜΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΡΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ ΦΙΛΕΛΛΗΝ
-Θα περιγράφατε τον εαυτό σας ως «φιλέλληνα»;
-Είμαι ανθρωπίστρια στην καρδιά και προσπαθώ να γράψω για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε όλο τον κόσμο. Εκτιμώ τον ελληνικό πολιτισμό για τις πολλές πολιτιστικές και πνευματικές του συνεισφορές στην ανθρωπότητα, οπότε ναι, θα μπορούσε κανείς να με αποκαλούσε «φιλέλληνα».
Who is who: H Uzay Bulut είναι Τουρκάλα δημοσιογράφος και πολιτική αναλύτρια με έδρα την Άγκυρα. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Boğaziçi της Κωνσταντινούπολης και στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο Μέσης Ανατολής της Άγκυρας. Τα κείμενά της έχουν εμφανιστεί σε διάφορα έντυπα, όπως οι Washington Times, Christian Post, Al-Ahram και Jerusalem Post. Το δημοσιογραφικό έργο της επικεντρώνεται στα ανθρώπινα δικαιώματα, την τουρκική πολιτική και ιστορία, τις μειονότητες στη Μέση Ανατολή και τον αντισημιτισμό. Αυτή τη στιγμή είναι ερευνήτρια στο MA Woodman-Scheller Israel Studies International Program του Πανεπιστημίου Ben-Gurion στο Ισραήλ.
Διεθνή
Οι Πακιστανοί διαψεύδουν τους Τούρκους για Υεμένη! Αναφορές για στρατιωτική στήριξη της Άγκυρας στο Ριάντ — Το Ισλαμαμπάντ διαψεύδει τα αεροπορικά πλήγματα
Δημοσιεύματα περιγράφουν διεύρυνση της στρατιωτικής στήριξης προς τη Σαουδική Αραβία, εν μέσω επιθέσεων των Χούθι. Τουρκική εφημερίδα αναφέρει αποστολή άνω των 200 στρατιωτικών ειδικών, ενώ το Ισλαμαμπάντ απορρίπτει τον ισχυρισμό ότι μαχητικά του βομβαρδίζουν την Υεμένη.
Η αναζωπύρωση του πολέμου στην Υεμένη θέτει σε δοκιμασία την αμυντική συνεργασία Σαουδικής Αραβίας, Πακιστάν και Τουρκίας, με αναφορές για μεταφορά στρατιωτικών μέσων και προσωπικού προς το σαουδαραβικό έδαφος. Ωστόσο, η έκταση της εμπλοκής κάθε χώρας παραμένει κρίσιμο και αμφισβητούμενο ζήτημα.
Το The Cradle, σε δημοσίευμά του στις 8 Οκτωβρίου, επικαλείται ρεπορτάζ των New York Times, σύμφωνα με το οποίο ανώνυμος ανώτερος Πακιστανός στρατιωτικός αξιωματούχος ανέφερε ότι μαχητικά της πακιστανικής Πολεμικής Αεροπορίας χρησιμοποιήθηκαν σε πλήγματα κατά της οργάνωσης Ανσαράλλαχ, γνωστής ως Χούθι.
Την ίδια ημέρα, όμως, το πακιστανικό υπουργείο Ενημέρωσης απέρριψε τον συγκεκριμένο ισχυρισμό ως «ψευδή και κατασκευασμένο». Όπως μετέδωσε το κρατικό Radio Pakistan, το υπουργείο κάλεσε τα διεθνή μέσα να αποφεύγουν εικασίες για τη χρησιμοποίηση των πακιστανικών ενόπλων δυνάμεων στο πλαίσιο της κοινής αμυντικής συμφωνίας της Μέκκας. Συνεπώς, η συμμετοχή πακιστανικών αεροσκαφών σε βομβαρδισμούς δεν μπορεί να παρουσιαστεί ως επιβεβαιωμένο γεγονός.
Ο στρατιωτικός εκπρόσωπος του Πακιστάν, Άχμεντ Σαρίφ Τσόντρι, είχε επιβεβαιώσει στο CNN ότι πακιστανικές δυνάμεις βρίσκονται στη Σαουδική Αραβία. Η δήλωση αυτή αφορά τη στρατιωτική παρουσία στο βασίλειο, χωρίς να επιβεβαιώνει συμμετοχή σε αεροπορικές επιθέσεις κατά της Υεμένης.
Στο τουρκικό σκέλος, η Türkiye Gazetesi υποστηρίζει ότι έχουν μεταφερθεί στη Σαουδική Αραβία περισσότεροι από 200 στρατιωτικοί ειδικοί, μαζί με συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου και πυραυλικά συστήματα. Η εφημερίδα περιγράφει ένα «μοντέλο Λιβύης»: παροχή τεχνολογικής, τακτικής και επιμελητειακής υποστήριξης στις δυνάμεις που πολεμούν τους Χούθι.
Το ίδιο ρεπορτάζ αναφέρει ότι δεν αναμένεται τουρκική επιθετική δράση στην Υεμένη και ότι η ευρύτερη ανάπτυξη δυνάμεων απαιτεί κοινοβουλευτική έγκριση. Επομένως, η αναφορά σε αποστολή ειδικών δεν ταυτίζεται με επιβεβαιωμένη ανάπτυξη τουρκικών μονάδων μάχης στην Υεμένη.
Το Reuters μεταδίδει επίσης, επικαλούμενο δύο αξιωματούχους, ότι η τουρκική συνδρομή αφορά κυρίως αμυντική και τεχνική υποστήριξη.
Προσοχή απαιτεί και η αναφορά σε Σύρους στρατιώτες. Το The Cradle υποστηρίζει ότι εκατοντάδες Σύροι μαχητές έχουν αναπτυχθεί υπέρ της σαουδαραβικής πλευράς. Ωστόσο, το τουρκικό άρθρο στο οποίο παραπέμπει περιγράφει διαφορετικό ισχυρισμό: παρουσία περισσότερων από 400 πρώην στρατιωτικών του καθεστώτος Άσαντ στα μέτωπα της Σαναά και της Ταΐζ, στο πλαίσιο αναφορών για ενίσχυση του στρατοπέδου των Χούθι. Δεν τεκμηριώνει την αποστολή Σύρων στρατιωτών υπέρ του Ριάντ.
Παράλληλα, το Reuters αναφέρει ότι οι Χούθι κλιμακώνουν τις επιθέσεις κατά της Σαουδικής Αραβίας, με στόχους αεροδρόμια και ενεργειακές εγκαταστάσεις. Το κίνημα ανακοίνωσε πλήγμα στο αεροδρόμιο του Ριάντ, ενώ η σαουδαραβική πλευρά ανέφερε ζημιές από συντρίμμια αναχαιτισμένου πυραύλου.
Η αλληλουχία επιθέσεων και στρατιωτικών ενισχύσεων αυξάνει τον κίνδυνο ευρύτερης περιφερειακής εμπλοκής. Το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν η υποστήριξη των συμμάχων του Ριάντ θα περιοριστεί στην προστασία του σαουδαραβικού εδάφους ή θα επεκταθεί σε άμεση συμμετοχή στον πόλεμο της Υεμένης.
Διεθνή
Ο Ινδός πιλότος που έσωσε 182 ζωές από τρομοκρατική επίθεση στον αέρα – Η μάχη στο πιλοτήριο με το τσεκούρι και η ελληνική σύνδεση
Παγκόσμια αναγνώριση για τον Ινδό κυβερνήτη Smit Machchhar, ο οποίος, παρά τα σοβαρά τραύματα που υπέστη από επίθεση του συγκυβερνήτη του, κατάφερε να αποτρέψει αεροπορική τραγωδία σε πτήση της Flydubai με προορισμό το Ισραήλ. Η συγκλονιστική ιστορία του έμπειρου πιλότου, η απρόσμενη διαδρομή του προς την αεροπορία, η ιδιαίτερη σχέση του με τη Μύκονο και τα σοβαρά ερωτήματα για τα κενά ασφαλείας που επέτρεψαν στον δράστη να βρεθεί στο πιλοτήριο.
Ένα πραγματικό θρίλερ εκτυλίχθηκε στους αιθέρες της Μέσης Ανατολής στις 30 Σεπτεμβρίου 2026, όταν ένας συγκυβερνήτης επιτέθηκε με τσεκούρι στον κυβερνήτη επιβατικού αεροσκάφους της Flydubai, επιχειρώντας να αποκτήσει τον έλεγχο του αεροπλάνου που εκτελούσε πτήση από το Ντουμπάι προς το Τελ Αβίβ.
Ο άνθρωπος που βρέθηκε στο επίκεντρο της δραματικής προσπάθειας αποτροπής της τραγωδίας ήταν ο Ινδός πιλότος Smit Machchhar, ο οποίος, παρά τα αλλεπάλληλα χτυπήματα που δέχθηκε, κατάφερε να ανοίξει την πόρτα του πιλοτηρίου, επιτρέποντας σε μέλη του πληρώματος και επιβάτες να ακινητοποιήσουν τον δράστη.
Το αεροσκάφος, ένα Boeing 737, είχε εισέλθει σε επικίνδυνη κάθοδο, προτού ανακτηθεί ο έλεγχός του και πραγματοποιηθεί αναγκαστική προσγείωση στο Ταμπούκ της Σαουδικής Αραβίας.
Σύμφωνα με το Associated Press, στην πτήση επέβαιναν συνολικά 182 άνθρωποι, ενώ η αποφασιστική παρέμβαση του κυβερνήτη απέτρεψε μια ενδεχόμενη πολύνεκρη καταστροφή.
Ο συγκυβερνήτης που επιχείρησε να ρίξει το αεροσκάφος
Οι αρχές των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων χαρακτήρισαν το περιστατικό απόπειρα τρομοκρατικής ενέργειας.
Ως δράστης κατονομάστηκε ο υπήκοος του Ομάν Hamam al-Hammami, ο οποίος φέρεται να χρησιμοποίησε τσεκούρι έκτακτης ανάγκης για να επιτεθεί στον κυβερνήτη και να καταλάβει τον έλεγχο του αεροσκάφους.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα, ο συγκυβερνήτης είχε αντιμετωπίσει προβλήματα κατά την προηγούμενη επαγγελματική του σταδιοδρομία, καθώς υπήρχαν ανησυχίες για ακραίες ιδεολογικές αντιλήψεις και ενδεχόμενη ριζοσπαστικοποίησή του.
Οι αποκαλύψεις αυτές εγείρουν σοβαρά ερωτήματα για τις διαδικασίες πρόσληψης και ελέγχου του προσωπικού των αεροπορικών εταιρειών, ιδιαίτερα σε πτήσεις προς περιοχές με αυξημένο γεωπολιτικό κίνδυνο.
Η δικαστική διερεύνηση βρίσκεται σε εξέλιξη, ενώ στις 7 Οκτωβρίου έγινε γνωστό ότι η Σαουδική Αραβία ξεκίνησε ξεχωριστή έρευνα αεροπορικής ασφάλειας με συμμετοχή αρμόδιων φορέων από τις ΗΠΑ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Ποιος είναι ο Smit Machchhar – Από την οικογενειακή επιχείρηση στο πιλοτήριο
Η ιστορία του Ινδού κυβερνήτη παρουσιάστηκε αναλυτικά από τον δημοσιογράφο Michael Jansen, σε άρθρο που δημοσιεύθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2026 στην εφημερίδα Gulf Today.
Ο Machchhar κατάγεται από τη Βομβάη, την οικονομική πρωτεύουσα της Ινδίας, όπου εξακολουθούν να ζουν οι γονείς του.
Αρχικά σχεδίαζε να ακολουθήσει την οικογενειακή επιχείρηση στον κλάδο της κλωστοϋφαντουργίας. Ωστόσο, μία ημερίδα για την αεροπορία, την οποία παρακολούθησε σε ηλικία 19 ετών, άλλαξε ριζικά την πορεία του.
Αποφάσισε να εγκαταλείψει τα αρχικά επαγγελματικά του σχέδια και να ακολουθήσει το όνειρο της πτήσης.
Το 2008 ταξίδεψε στη Νέα Ζηλανδία, όπου εκπαιδεύτηκε επί 18 μήνες για να γίνει πιλότος. Μέχρι τότε δεν είχε σχεδόν καμία ταξιδιωτική εμπειρία εκτός Ινδίας και είχε χρησιμοποιήσει ελάχιστες φορές το αεροπλάνο ως επιβάτης, καθώς τα σιδηροδρομικά εισιτήρια ήταν οικονομικότερα.
Η πρώτη του εμπορική πτήση πραγματοποιήθηκε μεταξύ Μπανγκαλόρ και Νέου Δελχί, παρουσία έμπειρων εξεταστών. Όπως εξομολογήθηκε, αυτό που τον φόβισε περισσότερο δεν ήταν η ίδια η πτήση, αλλά η ευθύνη για τους ανθρώπους που μετέφερε.
Περισσότερες από 9.750 ώρες πτήσης και μια ξεκάθαρη φιλοσοφία ασφαλείας
Πριν ενταχθεί στη Flydubai, όπου εργάζεται τα τελευταία τέσσερα χρόνια, ο Machchhar είχε υπηρετήσει επί 11 χρόνια στην ινδική αεροπορική εταιρεία SpiceJet.
Εκεί απέκτησε περισσότερες από 9.750 ώρες πτήσης, αναλαμβάνοντας παράλληλα καθήκοντα εκπαίδευσης και καθοδήγησης νεότερων πιλότων.
Η επαγγελματική του φιλοσοφία χαρακτηρίζεται από την απόλυτη προτεραιότητα στην ασφάλεια των επιβατών.
Όπως έχει εξηγήσει, δεν θεωρεί πρόβλημα την καθυστέρηση μιας πτήσης όταν τίθεται ζήτημα ασφάλειας. Για τον ίδιο, σημασία έχει όλοι οι επιβάτες να αποβιβάζονται σώοι.
Αυτή η προσέγγιση τον είχε οδηγήσει επανειλημμένα να καθυστερεί αναχωρήσεις για τεχνικούς ελέγχους ή να εκτρέπει αεροσκάφη όταν παρουσιάζονταν έκτακτα ιατρικά περιστατικά.
Στη διάρκεια της σταδιοδρομίας του είχε εκπαιδευτεί και στα Boeing 737 MAX, αντιμετωπίζοντας από κοντά την κρίση εμπιστοσύνης που προκάλεσαν τα δύο πολύνεκρα δυστυχήματα του συγκεκριμένου τύπου αεροσκάφους το 2018 και το 2019.
Η πολυετής εμπειρία του αποδείχθηκε καθοριστική κατά την επίθεση της 30ής Σεπτεμβρίου.
Η ελληνική σύνδεση: Η Μύκονος και η επικίνδυνη προσέγγιση
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το ελληνικό κοινό παρουσιάζει μια λιγότερο γνωστή πτυχή της επαγγελματικής πορείας του Ινδού κυβερνήτη.
Όπως αναφέρει ο Michael Jansen, μία από τις πιο δύσκολες πτήσεις της σταδιοδρομίας του Machchhar πραγματοποιήθηκε κατά την προσέγγιση στο αεροδρόμιο της Μυκόνου.
Ο έμπειρος πιλότος αντιμετώπισε το φαινόμενο της διάτμησης ανέμου (windshear), κατά το οποίο παρατηρούνται απότομες μεταβολές της ταχύτητας ή της διεύθυνσης του ανέμου.
Το φαινόμενο είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο κατά τις φάσεις απογείωσης και προσγείωσης, καθώς μπορεί να επηρεάσει αιφνιδιαστικά την ταχύτητα και τη σταθερότητα του αεροσκάφους.
Ο Machchhar αναγκάστηκε να εκτελέσει ειδικό ελιγμό διαφυγής, τον οποίο οι πιλότοι εξασκούν συστηματικά στους εξομοιωτές πτήσης.
Παρά τη δύσκολη εμπειρία, ο Ινδός κυβερνήτης χαρακτήρισε στη συνέχεια το αεροδρόμιο της Μυκόνου ως το αγαπημένο του.
Η συγκεκριμένη αναφορά προσδίδει ξεχωριστό ελληνικό ενδιαφέρον στην ιστορία ενός ανθρώπου που βρέθηκε αντιμέτωπος με μία από τις πιο ακραίες καταστάσεις που μπορεί να αντιμετωπίσει ένας επαγγελματίας πιλότος.
Η πτήση στην οποία γεννήθηκε ένα μωρό
Ο Machchhar έχει μοιραστεί και μία άλλη ασυνήθιστη εμπειρία από την καριέρα του.
Κατά τη διάρκεια πρωινής πτήσης, λίγο μετά την απογείωση, το πλήρωμα καμπίνας ενημέρωσε το πιλοτήριο ότι μία έγκυος επιβάτιδα αντιμετώπιζε πρόωρους πόνους τοκετού.
Ο ίδιος και ο συγκυβερνήτης του ξεκίνησαν αμέσως τις διαδικασίες εκτροπής της πτήσης, εξετάζοντας τις καιρικές συνθήκες και τη διαθεσιμότητα κοντινών αεροδρομίων.
Λίγα λεπτά αργότερα, ωστόσο, ήρθε μια απρόσμενη ενημέρωση από το πλήρωμα: το μωρό είχε ήδη γεννηθεί.
Το αεροπλάνο προσγειώθηκε και ασθενοφόρο παρέλαβε τη μητέρα και το νεογέννητο, που ήταν και οι δύο καλά στην υγεία τους.
Η αναγνώριση από τον Μόντι και η οικογένεια
Η γενναιότητα του Ινδού πιλότου προκάλεσε κύμα συγκίνησης και αναγνώρισης διεθνώς.
Ο πρωθυπουργός της Ινδίας, Ναρέντρα Μόντι, επικοινώνησε μαζί του μέσω βιντεοκλήσης, επαινώντας την ψυχραιμία και την αποφασιστικότητά του.
Ο κυβερνήτης, ο οποίος νοσηλεύθηκε στο Άμπου Ντάμπι εξαιτίας των τραυμάτων του, μπόρεσε επίσης να επικοινωνήσει με τη σύζυγό του και τα δύο μικρά παιδιά τους, ηλικίας επτά και δύο ετών.
Παρά τη διεθνή προβολή, ο Machchhar έχει δηλώσει στο παρελθόν ότι επιθυμεί να διαχωρίζει απολύτως την επαγγελματική του ζωή από την οικογένειά του.
Όταν φορά τη στολή, είναι αφοσιωμένος αποκλειστικά στα καθήκοντά του. Όταν όμως αποχωρεί από το πιλοτήριο, θέλει να αφήνει πίσω του την αεροπορία και να αφιερώνει τον χρόνο του στα παιδιά του.
Ένας ήρωας που έφερε στο φως τα κενά ασφαλείας
Η ιστορία του Smit Machchhar δεν περιορίζεται στην προσωπική γενναιότητα ενός πιλότου.
Η επίθεση στο πιλοτήριο επαναφέρει ένα κρίσιμο ερώτημα για τη διεθνή πολιτική αεροπορία: Πώς είναι δυνατόν ένας επαγγελματίας χειριστής, για τον οποίο φέρεται να υπήρχαν προηγούμενες ενδείξεις ριζοσπαστικοποίησης, να συνεχίζει να εργάζεται σε επιβατικές πτήσεις χωρίς οι σχετικές πληροφορίες να οδηγούν σε αποτελεσματικούς ελέγχους;
Το περιστατικό αναδεικνύει την ανάγκη ενίσχυσης της συνεργασίας μεταξύ αεροπορικών εταιρειών, κρατικών αρχών και υπηρεσιών ασφαλείας, ιδιαίτερα όταν υπάρχουν ενδείξεις βίαιου εξτρεμισμού.
Παράλληλα, υπενθυμίζει ότι ακόμη και τα πλέον προηγμένα τεχνολογικά συστήματα εξαρτώνται από την ανθρώπινη κρίση σε μία κρίσιμη στιγμή.
Στις 30 Σεπτεμβρίου 2026, ο Smit Machchhar βρέθηκε αντιμέτωπος με μια επίθεση την οποία κανένας πιλότος δεν θα ήθελε να αντιμετωπίσει.
Παρά τον τραυματισμό του, διατήρησε την ψυχραιμία του και συνέβαλε καθοριστικά ώστε 182 άνθρωποι να επιστρέψουν ζωντανοί στις οικογένειές τους.
Και αυτό είναι το στοιχείο που μετέτρεψε έναν έμπειρο Ινδό κυβερνήτη σε διεθνές σύμβολο επαγγελματισμού και θάρρους.
GEOPOLITICO
Τουρκική οπλική υποστήριξη
Το σχέδιο TRIPP, οι νέες σιδηροδρομικές και ενεργειακές συνδέσεις, οι στρατηγικές επαφές στην Τεχεράνη και οι καταγγελίες από το Αζερμπαϊτζάν για τον πυρηνικό σταθμό Μετσαμόρ κυριάρχησαν στο δελτίο «Η φωνή της Αρμενίας», με τη Λιάνα Μανουκιάν.
Η Αρμενία προσβλέπει στο άνοιγμα των συνόρων με την Τουρκία και στην αποκατάσταση των σιδηροδρομικών συνδέσεων με την Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν, ενώ παράλληλα ενισχύει τον διάλογο με το Ιράν για τις μεταφορές, την ενέργεια και την περιφερειακή ασφάλεια. Την ίδια στιγμή, οι αντιπαραθέσεις με το Μπακού παραμένουν ενεργές, με νέο σημείο αιχμής τον πυρηνικό σταθμό Μετσαμόρ.
Αυτή την εικόνα μετέφερε το δελτίο της δημόσιας ραδιοφωνίας της Αρμενίας, παρουσιάζοντας τις διπλωματικές κινήσεις του Ερεβάν και τις εξελίξεις γύρω από τις υποδομές που μπορούν να μεταβάλουν τον οικονομικό χάρτη του Νοτίου Καυκάσου.
Πασινιάν: Προσδοκίες για ανοιχτά σύνορα και νέες διασυνδέσεις
Μιλώντας στο Αρμενοβρετανικό Επιχειρηματικό Φόρουμ στο Ερεβάν, ο πρωθυπουργός Νικόλ Πασινιάν δήλωσε ότι αναμένει, στο άμεσο μέλλον και παράλληλα με την ανάπτυξη του έργου TRIPP, το άνοιγμα των αρμενοτουρκικών συνόρων και την έναρξη σιδηροδρομικών συνδέσεων Αρμενίας–Αζερμπαϊτζάν και Αρμενίας–Τουρκίας.
Οι δηλώσεις εκφράζουν τις προσδοκίες της αρμενικής κυβέρνησης, χωρίς στο δελτίο να αναφέρεται συγκεκριμένη ημερομηνία έναρξης λειτουργίας των συνδέσεων.
Ο Πασινιάν αναφέρθηκε επίσης στην προοπτική σιδηροδρομικής σύνδεσης του Περσικού Κόλπου με τη Μαύρη Θάλασσα, ως αποτέλεσμα της ευρύτερης άρσης των μεταφορικών αποκλεισμών. Παρουσίασε έναν σχεδιασμό που περιλαμβάνει οδικές αρτηρίες, ενεργειακές υποδομές και δίκτυα επικοινωνιών, στο πλαίσιο της αρμενικής πρωτοβουλίας «Σταυροδρόμι Ειρήνης».
Σύμφωνα με όσα μετέδωσε το δελτίο, εξετάζονται δυνατότητες κατασκευής πετρελαιαγωγού και αγωγού φυσικού αερίου, ενώ πραγματοποιούνται συζητήσεις για γραμμές μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας. Ο Αρμένιος πρωθυπουργός υπογράμμισε και τη σημασία των καλωδίων επικοινωνιών, συνδέοντας τις υποδομές με τις νέες επενδυτικές ευκαιρίες.
Επαφές στην Τεχεράνη για το TRIPP και την περιφερειακή ασφάλεια
Στην Τεχεράνη, ο υπουργός Εξωτερικών της Αρμενίας, Αραράτ Μιρζογιάν, έγινε δεκτός από τον πρόεδρο του Ιράν, Μασούντ Πεζεσκιάν.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση που παρουσιάστηκε στο δελτίο, οι συνομιλίες επικεντρώθηκαν στην πορεία υλοποίησης του TRIPP, στην ανάπτυξη υποδομών για την άρση των αποκλεισμών και σε αμοιβαία επωφελή προγράμματα ενεργειακής συνεργασίας. Συζητήθηκαν επίσης ζητήματα περιφερειακής σταθερότητας και ασφάλειας, καθώς και η συμμετοχή του Ιράν σε υψηλό επίπεδο στην COP17 του Ερεβάν.
Ο Μιρζογιάν συναντήθηκε και με τον πρόεδρο του ιρανικού Κοινοβουλίου, Μοχαμάντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ. Οι δύο πλευρές υπογράμμισαν τον στρατηγικό χαρακτήρα των αρμενοϊρανικών σχέσεων και τη σημασία της διακοινοβουλευτικής συνεργασίας.
Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε στις υποδομές που συνδέουν τις δύο χώρες και στην απρόσκοπτη μεταφορά εμπορευμάτων. Ο Αρμένιος υπουργός παρουσίασε τις δυνατότητες ανάπτυξης του σιδηροδρομικού δικτύου που, κατά την αρμενική πλευρά, δημιουργεί η υλοποίηση του TRIPP.
Γέφυρα, ηλεκτρική διασύνδεση και εμπόριο με το Ιράν
Στις συνομιλίες του Μιρζογιάν με τον Ιρανό υπουργό Εξωτερικών, Αμπάς Αραγτσί, εξετάστηκαν η κατασκευή δεύτερης γέφυρας στα αρμενοϊρανικά σύνορα, η ταχεία ολοκλήρωση της τρίτης γραμμής μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας και η απλοποίηση των εμπορευματικών μεταφορών.
Το δελτίο ανέφερε ότι το Ιράν επιβεβαίωσε την υποστήριξή του στην πρωτοβουλία «Σταυροδρόμι Ειρήνης», με έμφαση στην επίλυση των περιφερειακών προβλημάτων μέσω διαπραγματεύσεων.
Παράλληλα, μεταφέρθηκε εκτίμηση ειδικού σε θέματα Ιράν ότι στην ατζέντα της επίσκεψης ενδέχεται να βρίσκονται η στάση του Ερεβάν απέναντι στις αμερικανικές κυρώσεις, ειδικά στον τομέα των αερομεταφορών, και η πιθανή αύξηση των προμηθειών ιρανικού φυσικού αερίου. Πρόκειται για εκτίμηση που παρουσιάστηκε στο δελτίο, χωρίς να αποδίδεται ως επιβεβαιωμένο περιεχόμενο των επίσημων συνομιλιών.
Ενεργειακές συνομιλίες Αρμενίας–Τουρκίας
Στο πεδίο των αρμενοτουρκικών επαφών, ο αρμόδιος υπουργός της Αρμενίας, Νταβίτ Χουντατιάν, υποδέχθηκε αντιπροσωπεία της τουρκικής εταιρείας μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας.
Οι συζητήσεις αφορούσαν την αποκατάσταση και λειτουργία της γραμμής μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας Γκιουμρί–Καρς, στο πλαίσιο της διαδικασίας εξομάλυνσης των σχέσεων των δύο χωρών.
Σύμφωνα με το δελτίο, υπογραμμίστηκε η σημασία της σύνδεσης των ενεργειακών συστημάτων τόσο για τη διμερή όσο και για την περιφερειακή συνεργασία.
Αντιπαράθεση για τον πυρηνικό σταθμό Μετσαμόρ
Ξεχωριστή θέση στο δελτίο είχε η αντιπαράθεση γύρω από τον πυρηνικό σταθμό Μετσαμόρ, ενόψει της COP17 για τη βιοποικιλότητα, που θα πραγματοποιηθεί στο Ερεβάν από τις 19 έως τις 30 Οκτωβρίου 2026.
Το δελτίο χαρακτήρισε τις πρόσφατες παρεμβάσεις από το Αζερμπαϊτζάν ως νέα ενημερωτική εκστρατεία κατά της Αρμενίας. Παρουσίασε δηλώσεις εκπροσώπων αζερικής περιβαλλοντικής οργάνωσης που ζητούν το κλείσιμο του σταθμού, επικαλούμενοι την παλαιότητα του εξοπλισμού και τον κίνδυνο διασυνοριακής ραδιενεργού ρύπανσης σε περίπτωση ατυχήματος.
Οι αιτιάσεις αυτές καταγράφονται ως ισχυρισμοί των συγκεκριμένων εκπροσώπων. Το δελτίο αντιπαρέβαλε τις αναφορές του γενικού διευθυντή του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας, Ραφαέλ Γκρόσι, κατά την επίσκεψή του στην Αρμενία το 2022, για τις βελτιώσεις στην ασφάλεια και τη συνέχιση της υποστήριξης του Οργανισμού.
Παρουσιάστηκαν επίσης καταγγελίες από την αζερική πλευρά για το μεταλλευτικό έργο Αμουλσάρ, τη χρήση υπόγειων υδάτων στην κοιλάδα του Αραράτ και τη λίμνη Σεβάν.
Το δελτίο υπενθύμισε ακόμη την απειλή που είχε διατυπώσει εκπρόσωπος του υπουργείου Άμυνας του Αζερμπαϊτζάν τον Ιούλιο του 2020 για πιθανό πλήγμα στον Μετσαμόρ, αναδεικνύοντας το υπόβαθρο ασφαλείας της αντιπαράθεσης.
Τουρκική υποστήριξη στο Αζερμπαϊτζάν στον πόλεμο του Καραμπάχ
Στο τελευταίο θέμα παρουσιάστηκαν δηλώσεις Τούρκου αναλυτή για την υποστήριξη της Άγκυρας προς το Αζερμπαϊτζάν κατά τον πόλεμο στο Καραμπάχ.
Σύμφωνα με όσα του αποδίδει το δελτίο, η Τουρκία μετέφερε πυρομαχικά με μεταφορικά αεροσκάφη από δικές της αποθήκες και από ορισμένες συμμαχικές χώρες. Ο ίδιος υποστήριξε επίσης ότι αφαιρούνταν ηλεκτρονικά συστήματα από τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη για να παραδοθούν στο Αζερμπαϊτζάν.
Οι δηλώσεις παρουσιάζουν, κατά τον συγκεκριμένο αναλυτή, μια τουρκική εμπλοκή που υπερέβαινε την πώληση οπλικών συστημάτων και περιλάμβανε ενεργή υποστήριξη κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων.
-
Αναλύσεις3 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO3 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας