Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Επιχειρησιακή σύγκριση και επάρκεια των ΕΔ ως προς τις Στρατιωτικές απειλές, για την περίοδο 2013-2023

Δημοσιεύτηκε στις

ΙΩΑΝΝΗΣ Σ. ΘΕΟΔΩΡΑΤΟΣ
ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΑΘΗΝΩΝ 26 ΜΑΙΟΥ 2013
ΦΩΤΟ: Περί Αλός (Αρχείο Κ. Ε. Ιωαννίδου)
2013-2023 Δεκαετία ανατροπών και μεγέθυνσης της τουρκικής στρατιωτικής ισχύος

Κυρίες και κύριοι, όλοι σας γνωρίζετε το περίφημη απόσπασμα του Θουκυδίδη στον διάλογο μεταξύ Αθηναίων και Μηλίων: «τα νομικά επιχειρήματα έχουν αξία όταν εκείνοι που τα επικαλούνται είναι περίπου ισόπαλοι σε δύναμη και ότι, αντίθετα, ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμή του και ο αδύναμος υποχωρεί όσο του το επιβάλλει η αδυναμία του» (Θουκυδίδης, Ε’ 89).
Τοποθετώντας την Ελλάδα και την Τουρκία στη ζυγαριά του Θουκυδίδη διαπιστώνεται ότι η Αθήνα μπορεί να προβάλλει τη νομική ορθότητα των δικαιωμάτων της, τα οποία απορρέουν από το διεθνές δίκαιο, αλλά είναι η Τουρκία εκείνη που χρησιμοποιεί τις Ένοπλες Δυνάμεις της με όρους ισχύος, ως εργαλείο άσκησης εξωτερικής πολιτικής.
Παρακαλώ προσέξτε αυτή τη δήλωση: «Το κόμμα ΑΚΡ ανέλαβε την αποστολή ενός νέου nizam-i alem και θα αναδείξει το ιερό έθνος μας σε μια παγκόσμια δύναμη. Μέχρι το 2023 θα ξανασμίξουμε με τα αδέλφια μας που βρίσκονται στα εδάφη που χάσαμε την περίοδο 1911-1923 και στα εδάφη από τα οποία αποχωρήσαμε. Αυτό αποτελεί ένα επιτακτικό ιστορικό καθήκον» (Αχμέτ Νταβούτογλου, υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας).




Στις 7 Απριλίου 2011 κατά τη διάρκεια ομιλίας του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών και θεμελιωτή του νέο-οθωμανικού οράματος, Αχμέτ Νταβούτογλου σε μέλη του κόμματος ΑΚΡ στο Ικόνιο της Μικράς Ασίας, αποκαλύφθηκε και αποδείχθηκε περίτρανα, τι σχεδιάζει η Τουρκία για το εγγύς μέλλον και τι επιφυλάσσει στους «γείτονες». Σε μια δήλωση που ξεχειλίζει από πρωτοφανή μεσσιανισμό και αλαζονεία, ο πολύς Αχμέτ έθεσε με απόλυτη σαφήνεια ότι απομένουν 10 περίπου χρόνια μέχρις ότου επιτευχθεί το «σμίξιμο» με τους αδελφούς Μουσουλμάνους και τα εδάφη που απωλέσθηκαν από το 1911, έτος κατά το οποίο ξεκίνησε ο πόλεμος μεταξύ Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και Ιταλίας. Η φρασεολογία που χρησιμοποιεί ο Τούρκος υπουργός των Εξωτερικών παραπέμπει ευθέως σε casus belli καθώς δεν προειδοποιεί απλά για επικείμενη δράση, αλλά οριοθετεί χρονικά το πέρας της τελικής φάσης αυτής που θα ολοκληρωθεί με προσαρτήσεις εδαφών. Ο Νταβούτογλου επίσης ενέπλεξε αρμονικά τον ισλαμισμό με την «θεία» αποστολή του τουρκικού έθνους, το οποίο προορίζεται να αναδειχθεί σε παγκόσμια δύναμη. Μάλιστα εμφανίζει την ανάδειξη της νέο-οθωμανικής Τουρκίας στο επίπεδο της παγκόσμιας δύναμης, περίπου ως ένα «θρησκευτικό τάμα», ενώ με μια προσεκτική παρατήρηση του τι ακριβώς εννοεί χρησιμοποιώντας ισλαμικούς θεολογικούς όρους, οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι οι οραματισμοί του υπερβαίνουν τα γεωγραφικά όρια των τουρκο-αραβικών περιοχών, εντάσσοντας τους απανταχού Μουσουλμάνους στα μεγαλόπνοα σχέδια του νταβουτόγλειας έμπνευσης νέου Χαλιφάτου.



Σχεδιαστική πρόταση για το νέο μαχητικό της Τουρκικής Αεροπορίας
όπως παρουσιάστηκε στο περίπτερο της ΤΑΙ.
ΦΩΤΟ: Turkish Aerospace Industries



  Επανερχόμενοι στην κεντρική ιδέα που προβάλλει η νεοναζιστικο-οθωμανική ιδεολογική πρόταση περί υλοποίησης μιας παγκόσμιας θείας αποστολής, μέσω του ιερού τουρκικού έθνους, η οποία θέτει συγκεκριμένους στόχους απόρροια ενός επιτακτικού ιστορικού καθήκοντος, όπως προσδιορίζεται, δημιουργεί εύλογους προβληματισμούς. Αρχικά και σε εθνικό επίπεδο Ελλάδος-Κύπρου προκύπτει μια ευθεία απειλή που ήδη εκφράζεται με την άσκηση στρατιωτικής πίεσης, καθώς μέχρι το 2023 – ημερομηνία συμπλήρωσης 100 ετών από την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας από τον Κεμάλ – θα έχει επιτευχθεί το «όραμα» της επανασυγκόλλησης απολεσθέντων εδαφών και πληθυσμών.   Συμπερασματικά η εξαγγελία Νταβούτογλου αποτελεί προάγγελο σοβαρών αναταράξεων που θα εκταθούν σε τρεις ηπείρους (Ευρώπη, Ασία και Αφρική). Αναγνωρίζοντας τις σοβαρές και φιλότιμες προσπάθειες που υλοποιεί το καθεστώς του Ερντογάν για να αναδείξει μέσω των εξοπλισμών την Τουρκία σε περιφερειακή υπερδύναμη, δεν μας προκαλεί εντύπωση ο πόθος απόκτησης βαλλιστικών πυραύλων εμβέλειας 2.500 χλμ και η προοπτική κατοχής όπλων μαζικής καταστροφής ακόμη και πυρηνικών. Όμως για να μπορέσει η Τουρκία να υλοποιήσει το «θεόσταλτο σχέδιο» απαιτούνται πολλά περισσότερα από προθέσεις και λόγια. Η παρουσίαση που θα παρακολουθήσετε στοχεύει να αποκαλύψει όλες εκείνες τις παραμέτρους ισχύος – στο πλαίσιο των εξοπλισμών – μέσω των οποίων η νέο-οθωμανική Τουρκία υφαίνει το αναθεωρητικό της σχέδιο.



 Η δεκαετία 2013-2023 είναι αποφασιστικής και θα λέγαμε στρατηγικής σημασίας καθώς κατά τη διάρκειά της θα έχουν υλοποιηθεί μείζονα εξοπλιστικά προγράμματα των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων σε διάστημα, ξηρά, θάλασσα και αέρα, γεγονός που θα επιφέρει ριζική ανατροπή του υπάρχοντος σήμερα ισοζυγίου ισχύος μεταξύ των δύο χωρών.



Το τουρκικό Υφυπουργείο Αμυντικής Βιομηχανίας υλοποιεί τέσσερα μείζονα εξοπλιστικά προγράμματα – πυλώνες – με κοινό χαρακτηριστικό τη συμμετοχή της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας στους τομείς της συμπαραγωγής, καθώς και στην επιμέρους σχεδίαση και ανάπτυξη κρίσιμων υποσυστημάτων/οπλικών συστημάτων, μηχανών πρόωσης και αισθητήρων. Πρόκειται για: α) το πρόγραμμα ΑΤΑΚ που θα αποδώσει 50+41 επιθετικά ελικόπτερα τύπου Τ129 (σε συνεργασία με την AgustaWestland) που θα κατασκευαστούν στην Τουρκία, β) το πρόγραμμα ΑΝΚΑ που αφορά την εγχώρια ανάπτυξη από την ΤΑΙ (TurkishAerospace Industries) τριών συστημάτων αποτελούμενα από 10 UAV (Unmanned Aerial Vehicle) μη επανδρωμένα αεροσκάφη, από το οποίο στη συνέχεια θα εξελιχθεί μια οπλισμένη έκδοση (UCAV – Unmanned Aerial CombatVehicle) κωδικοποιημένη ως ANKA B, γ) το πρόγραμμαALTAY μέσω του οποίου θα κατασκευαστεί το νέο άρμα για τον Τουρκικό Στρατό (Διοίκηση Χερσαίων Δυνάμεων) και συγκεκριμένα 250 μονάδες, δ) το πρόγραμμα του εθνικού πλοίου MILGEM που αποτελεί τη βάση για τη ναυπήγηση οκτώ κορβετών και τεσσάρων φρεγατών για το Τουρκικό Ναυτικό (Διοίκηση Ναυτικών Δυνάμεων). Αυτά τα προγράμματα αποτελούν τους κύριους πυλώνες εθνικής ανάπτυξης της αμυντικής βιομηχανίας, χρηματοδοτούνται από εθνικά κεφάλαια και το κυριότερο προετοιμάζουν την ολοκλήρωση τουρκικής σχεδίασης συστημάτων. Στόχος η σταδιακή πλήρης απεξάρτηση από τις ξένες πηγές αγοράς και προμήθειας πολεμικού υλικού, ώστε να μην επιτραπεί στο μέλλον η άσκηση πολιτικο-διπλωματικής πίεσης μέσω επιβολής εμπάργκο, όπως συνέβη μετά την εισβολή στην Κύπρο το 1974 από εξωγενείς παράγοντες.



H παράδοση οκτώ ταχέων αρματαγωγών και η ένταξή τους στο
Τουρκικό Ναυτικό δημιουργεί νέα επιχειρησιακά δεδομένα. ΦΩΤΟ : TDK.



Δορυφορικά προγράμματα τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων. Η Τουρκία δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην απόκτηση μέσων συλλογής πληροφοριών από το διάστημα σε στρατηγικό και σε τακτικό επίπεδο. Οι τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις έχουν δώσει μέγιστη βαρύτητα στην αξιοποίηση του διαστήματος, υλοποιώντας ένα μεγαλεπήβολο πρόγραμμα τοποθέτησης σε τροχιά μέχρι το 2023 δορυφόρων διαφόρων κατηγοριών, όπως τους τηλεπικοινωνιακούς τύπουTURKSAT (3A, 4A, 5A), τους δορυφόρους παρατήρησης και επιτήρησης (RASAT, GOKTURK I, II, III). Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία ο GOKTURK I σχεδιάστηκε για να πραγματοποιεί το γύρο της γης 14 φορές την ημέρα, με συνέπεια να παρέχει εικόνες από το θέατρο επιχειρήσεων που εποπτεύει κάθε 1,5 ώρα. Στα μεσοπρόθεσμα σχέδια εντάσσεται η δημιουργία ενός κέντρου εκτόξευσης δορυφόρων, η σχεδίαση και ανάπτυξη σειράς εθνικών δορυφορικών συστημάτων για στρατιωτική χρήση, μέχρι και ενός σχηματισμού δορυφόρων (3-4) προσδιορισμού θέσης με στόχο την περιφερειακή απεξάρτηση από το αντίστοιχο αμερικανικό GPS.   



Πρόγραμμα ανάπτυξης και κατασκευής βαλλιστικών πυραύλων έως 2.500 χλμ. Οι δηλώσεις δια στόματος του πρωθυπουργού Ερντογάν στα ΜΜΕ δεν αφήνουν κανένα περιθώριο διάψευσης, καθώς αποκαλύφθηκε όχι μόνον η πρόθεση απόκτησης τέτοιων όπλων μακρού πλήγματος αλλά και προσδιορίστηκε η τελική εμβέλεια στα 2.500 χλμ! Ωστόσο παρά τις μεγαλόστομες διακηρύξεις θα πρέπει να επισημανθεί και να καταγγελθεί σε όλα τα διπλωματικά φόρα ότι οι τουρκικές ενέργειες αποτελούν παραβίαση της συνθήκης για τη διασπορά της πυραυλικής τεχνολογίας (MTCR – Missile Technology Control Regime).



 Μπορείτε να δείτε στην εικόνα τις υπάρχουσες εμβέλειες των τουρκικών πυραυλικών συστημάτων Yildirim I, IIκαθώς και των διαφόρων ΠΕΠ (Πολλαπλών Εκτοξευτών Πυροβολικού) Kasirga, Toros, το σύνολο των οποίων βρίσκεται αναπτυγμένο στην ανατολική Θράκη και τη δυτική Μικρά Ασία. Γίνεται άμεσα αντιληπτό ότι τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, ολόκληρη η Θράκη και μέρος της Αττικής βρίσκονται εντός της φονικής εμβέλειας των τουρκικών όπλων, τα οποία μπορούν να εξοπλιστούν εναλλακτικά με χημικές κεφαλές.



Η επόμενη εικόνα προέρχεται από το διαδίκτυο και αποτελεί μια σαφή προειδοποίηση για το εγγύς μέλλον, καθώς αποτυπώνονται οι εμβέλειες της νέας γενιάς πυραύλων Yildirim III (ή όπως αλλιώς κωδικοποιηθούν). Είναι σαφές ότι όλα πλέον τα κέντρα ελέγχου, επικοινωνιών, κύρια λιμάνια, αεροδρόμια, καθώς και τα μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας έχουν στοχοποιηθεί από το προηγμένο βλήμα που αναπτύχθηκε με τη βοήθεια ξένης τεχνογνωσίας (ασιατικής) και φέρεται να έχει εμβέλεια που ξεπερνά τα 800 χλμ.



Κυριαρχία στο φάσμα του ηλεκτρονικού πολέμου. Οι Τουρκικές ένοπλες δυνάμεις προχώρησαν στη δημιουργία Διεύθυνσης Άμυνας Κυβερνοχώρου (Siber Savunma Komutanlığı). Πέραν αυτής έχει προωθηθεί ένα σημαντικό πρόγραμμα ανάπτυξης σειράς συστημάτων ηλεκτρονικού πολέμου, κρυπτογραφικών συσκευών και για τα τρία όπλα, ενώ οι πλέον σημαντικές κυβερνητικές υπηρεσίες συνδέονται μεταξύ τους με προστατευμένο δίκτυο καθώς και με τα αρχηγεία των Ενόπλων Δυνάμεων. Αιχμή στην αλματώδη εξέλιξη που καταγράφεται στους τομείς σχεδίασης και ανάπτυξης συστημάτων ηλεκτρονικού πολέμου (κέντρα ακρόασης, αισθητήρες, παρεμβολείς κλπ) αποτελεί το Τουρκικό Ίδρυμα Επιστημονικών και τεχνολογικών Ερευνών (TUBITAK) και τα υφιστάμενα επιστημονικά κέντρα που λειτουργούν υπό την αιγίδα του. Ένα από τα επιτεύγματα του TUBITAK είναι το στρατηγικού επιπέδου ψηφιακού δικτύου επικοινωνιώνTAFICS (Ολοκληρωμένο Σύστημα Επικοινωνιών), ένας πολύ σημαντικός πολλαπλασιαστής ισχύος, μέσω του οποίου εξασφαλίζεται η συνεργασία των Κλάδων – μέχρι επιπέδου διοικήσεως μονάδας, πολεμικής μοίρας και ναυτικής βάσης – και η επικοινωνία με φωνητικά δεδομένα, αποστολή εγγράφων, εικόνων, φωτογραφιών, όλα υψηλής ποιότητας και ταχύτητας. Στην αντίπερα όχθη του Αιγαίου το ελληνικό κράτος συρρικνώνει ή «συγχωνεύει» τα εναπομείναντα ερευνητικά κέντρα των Ενόπλων Δυνάμεων, ενώ ακόμη και σήμερα δεν έχουν υλοποιηθεί τα προ δεκαετίας εκπονηθέντα προγράμματα ηλεκτρονικού πολέμου του ΕΣ! 



  Αξίζει επίσης να αναφερθεί η ταχύτατη ανάπτυξης της ρομποτικής με έμφαση στις στρατιωτικές ανάγκες, η οποία οργανώνεται, εξελίσσεται και υποστηρίζεται από τοTUBITAK.



Το υποστρατηγικό βλήμα cruise SOM αποτελεί επιτυχή προσπάθεια
του TUBITAK SAGE. ΦΩΤΟ: Roketsan



  Μη επανδρωμένα αεροχήματα σε ξηρά, θάλασσα και αέρα. Όπως αναφέραμε το πρόγραμμα ANKA αποτελεί ίσως το πλέον σημαντικό πρόγραμμα του τομέα, αλλά θα πρέπει να υπογραμμιστεί η προτεραιότητα που έχει δοθεί στην υλοποίηση πολλών διαφορετικών προγραμμάτων σχεδίασης και ανάπτυξης UAV, UCAV, mini UAV καθώς και άλλων εκδόσεων. Ενδεικτικά αναφέρουμε το πρόγραμμα για το mini UAV Bayraktar της εταιρείαςKalekalip που έχει ήδη ενταχθεί επιχειρησιακά στο στράτευμα, τα UAV Turna και Gozcu της ΤΑΙ, το Caldiranτης Baykar Makina. 



  Τουρκική Αεροπορία: πέραν των 100 F-35Α, σχεδίαση και ανάπτυξη εθνικού μαχητικού, ΑΣΕΠΕ. Η Διοίκηση Αεροπορικών Δυνάμεων αναμένει την ένταξη του πρώτουF-35A τα αμέσως επόμενα χρόνια, ενώ παράλληλα προωθεί και επιμέρους προγράμματα. Πρόσφατα κατά τη διάρκεια της διεθνούς αμυντικής έκθεσης IDEF 2013 παρουσιάστηκαν και ανακοινώθηκαν οι βασικές σχεδιαστικές προδιαγραφές του νέου εθνικού μαχητικού αεροσκάφους, το οποίο θα κατασκευαστεί εγχώρια μέσω της απόκτησης σχετικής τεχνογνωσίας από το εξωτερικό (διαφάνεια 17). Στην εικόνα (διαφάνεια 18) μπορείτε να δείτε την ψηφιακή αναπαράσταση του μελλοντικού τουρκικού αεροσκάφους έκτης γενιάς. Ωστόσο η Τουρκική Αεροπορία (ΤΗΚ) φροντίζει για το παρόν καθώς μετά από την ολοκλήρωση των παραδόσεων των νέων F-16 Block 50+ (Peace Onyx IV), (διαφάνεια 19) συνεχίζεται ο μαζικός εκσυγχρονισμός 165 μαχητικών (97 F-16 Block 40, 68 F-16Block 50) σε επίπεδο Block 50+, μια εξέλιξη που θα ανατρέψει το ισοζύγιο δυνάμεων σε βάρος της ΠΑ.



  Το πρόγραμμα προμήθειας 4 αεροσκαφών εναέριας έγκαιρης προειδοποίησης και ελέγχου  Β737 συνεχίζεται παρά τα τεχνικά προβλήματα και σύντομα θα καλύψει το υφιστάμενο επιχειρησιακό κενό. Στα προγράμματα που υλοποιούνται περιλαμβάνεται επίσης η προμήθεια τουλάχιστον 10 μεταφορικών τύπου Α400Μ, δύο αεροσκαφών διοίκησης και ελέγχου τύπου Gulfstream, η ανάπτυξη και κατασκευή αεροσκαφών βασικής εκπαίδευσης (Hurkus), καθώς και αρκετά προγράμματα εκσυγχρονισμού παλαιότερων τύπων μαχητικών και μεταφορικών.  



  Ας αλλάξουμε σελίδα παραμένοντας «στον αέρα». Επιθετικό ελικόπτερο ATAK (T129) και νέο μεταφορικό ελικόπτερο, βαρέα μεταφορικά ελικόπτερα (διαφάνεια 21). Η ένταξη των πρώτων τεσσάρων επιθετικών ελικοπτέρων Τ129Α (συνολικά θα παραληφθούν εννέα) τα οποία συναρμολογήθηκαν από την εγχώρια βιομηχανία ήδη πραγματοποιήθηκε. Ακολουθεί η παραλαβή 51 τύπου Τ129Β. η τουρκική ηγεσία αναγνώρισε την αναγκαιότητα ανανέωσης του στόλου των ελικοπτέρων γενικής χρήσης γι’ αυτό επέλεξε το T70 της Sikorsky στο πλαίσιο συμπαραγωγής η οποία θα αποδώσει 121 μονάδες για τις Ένοπλες Δυνάμεις και τις λοιπές κρατικές υπηρεσίες, την ΜΙΤ, την Στρατοχωροφυλακή κ.α. φορείς. Η επαύξηση των επιχειρησιακών δυνατοτήτων στον τομέα της αερομεταφοράς συντελείται με το πρόγραμμα προμήθεια οκτώ βαρέων μεταφορικών ελικοπτέρων CH-57F Chinook, το οποίο για πρώτη φορά εισάγεται στο τουρκικό οπλοστάσιο. Επίσης υλοποιείται πρόγραμμα προμήθειας 15 ελικοπτέρων έρευνας και διάσωσης για τις ανάγκες της Διοίκησης Ασφάλειας Ακτών.   



  Η επιστροφή του Καπουδάν Πασά, το αναγεννημένο Νεο-οθωμανικό Ναυτικό, υποβρύχια, φρεγάτες, κορβέτες, πλοίο αμφιβίων επιχειρήσεων, αεροπλανοφόρο, αποβατικά, ειδικά πλοία, πρόγραμμα MELTEM. Κυρίες και κύριοι το αναγεννημένο νέο-οθωμανικό ναυτικό βρίσκεται προ των πυλών, έτοιμο να εξυπηρετήσει τα γεωπολιτικά συμφέροντα των ισλαμιστών. Κορμός του φιλόδοξου σχεδιασμού αποτελεί το πρόγραμμα MILGEM , αλλά αυτό δεν είναι παρά η κορυφή του παγόβουνου! Η απόφαση ναυπήγησης έξι υποβρυχίων Type 214 σε τουρκικές κλίνες συνεπικουρείται από την υλοποίηση σειράς προγραμμάτων όπως: α) η ναυπήγηση 16 περιπολικών τύπου P1200 , β) τεσσάρων σκαφών μεταφοράς ομάδων υποβρυχίων καταστροφών τύπου MRTP22U, γ) δύο αποβατικών πλοίων LST, δ) οκτώ ταχέων αποβατικών LCT τα οποία έχουν ήδη αρχίσει να μετέχουν σε ασκήσεις, ε) ναυπήγηση ενός πλοίου διάσωσης υποβρυχίων και ενός βοηθητικού. Κορυφαία θέση κατέχει το πρόγραμμα ναυπήγησης ενός πλοίου αμφίβιας εφόδου LPD με δυνατότητα μεταφοράς ενός τάγματος πεζοναυτών, ελικοπτέρων, αεροστρώμνων και ικανού αριθμού ΤΟΜΠ και ΤΟΜΑ.



 Η εικόνα που βλέπεται παρουσιάζει τμήμα της προσπάθειας ανάπτυξης τεχνολογιών υποβρύχιων οπλικών συστημάτων όπως το Ahtapot της Aselsan, το οποίο θα καλύψει απαιτήσεις στον τομέα αποστολών παράκτιας ασφάλειας και άλλες.



 Το Τουρκικό Ναυτικό (TDK) έχει επίσης διακηρύξει την πρόθεσή του να εξετάσει σοβαρά την προοπτική προμήθειας ακόμη και ενός μικρού αεροπλανοφόρου εκτοπίσματος έως 40.000 τόνων από το οποίο θα μπορούν να προς-απονηώνονται αεροσκάφη VSTOL.  



Η Άγκυρα αναγνωρίζει το «ιστορικό» της δικαίωμα να συγκροτήσει ισχυρή ναυτική δύναμη για τον έλεγχο των προσκείμενων σε αυτή θαλασσών, παράλληλα με την ανάδυση της ως περιφερειακής υπερδύναμης – επίκεντρο ενός εκτενούς τουρκο-ισλαμικού συμπλόκου το οποίο εκτείνεται σε τρεις ηπείρους.



  Διοίκηση Ασφάλειας Ακτών με στόχο την ελληνο-κυπριακή ΑΟΖ, νέα πλοία, νέες επιχειρησιακές δυνατότητες, πρόγραμμα «Μακρύς Ορίζοντας». Απέναντι στην ισχνή ελληνική Ακτοφυλακή συγκροτείται μια αεροναυτική δύναμη με κορμό το πρόγραμμα προμήθεια αεροσκαφών ναυτικής συνεργασίας Meltem Ι/ΙΙ/ΙΙΙ. Σημαντική απειλή για την εθνική άμυνα συνιστά ο «Μακρύς Ορίζων», η ολοκλήρωση του οποίου θα επιτρέπει στο τουρκικό επιτελείο να έχει πλήρη και σαφή εικόνα σε πραγματικό χρόνο για την κατάσταση που επικρατεί πολύ πίσω από τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου. Κανένα σκάφος ακόμη και σε επίπεδο λέμβου δεν θα μένει εκτός της προσοχής των αισθητήρων του προγράμματος. Η Τουρκική Ακτοφυλακή ενισχύεται με τέσσερις μονάδες κλάσης Dost καθώς και με νέες ναυπηγήσεις δεκάδων σκαφών διαφόρου εκτοπίσματος.



  Ειδικοποιημένες σχεδιάσεις και ναυπηγήσεις, πλοίο ερευνών Barbaros. Εκτός των αμιγώς στρατιωτικών ναυπηγήσεων τα τουρκικά ναυπηγεία μετέχουν στη σχεδίαση ειδικοποιημένων ναυτικών μονάδων, όπως πλοία συλλογής πληροφοριών, πλοίων γενικής υποστήριξης, ωκεανογραφικών, εκπαιδευτικών και άλλων μικρότερων. Η αιχμή της λόγχης για την αμφισβήτηση των ελλαδο-κυπριακών δικαιωμάτων επί της ΑΟΖ είναι το προσφάτως αγορασθέν πλοίο ερευνών Barbaros. Ο πρωθυπουργός Ερντογάν επισκέφθηκε το Barbaros το οποίο φέρει πλέον τα τουρκικά χρώματα .



 Τα «εθνικά» προγράμματα ανάπτυξης όπλων και αισθητήρων. Η τουρκική αμυντική βιομηχανία σε συνεργασία με το TUBITAK προχωρεί σε φιλόδοξες δράσεις σχεδίασης οπλικών συστημάτων όπως το βλήμα cruise SOMμε εμβέλεια της τάξης των 150-200 km. Εδώ το βλέπεται αναρτημένο σε πυλώνα μαχητικού F-16. Η ανάπτυξη εγχώριας «αντιγραφής» της γνωστής συλλογής JDAM, διατρητικών βομβών, πυρομαχικών υψηλής καταστρεπτικότητας, βομβών bunker buster, η σχεδίαση εθνικής τορπίλης (ΑΚΥΑ), εθνικού αντιαεροπορικού βλήματος, τυφέκιου, όπλου ελεύθερου σκοπευτού, αποτελούν μερικά από τα πλέον σημαντικά δείγματα της δραστηριότητας των Τούρκων. Στην εικόνα βλέπεται από την πρόσφατη IDEF τα νέα αντιαρματικά βλήματαUMTAS με τα οποία θα εξοπλίζονται τα επιθετικά ελικόπτερα και άλλες πλατφόρμες όπλων. Παρατηρείστε το ειδικό βλήμα για UAV που έχει σχεδιαστεί από τοTUBITAK .



  Το πρόγραμμα ALTAY για το νέο άρμα, γέφυρες διάβασης βαθέων υδάτινων κωλυμάτων, α/κ οβιδοβόλα, ΠΕΠ, πυροβόλα και ρουκέτες. Περί τα 250 άρματα με πυροβόλο των 120 mm θα κατασκευαστούν στην Τουρκία σε συνεργασία με τη Νότιο Κορέα. Ήδη τα πρωτότυπα δοκιμάζονται από τον Στρατό . Ένα πρόγραμμα υψηλής επιχειρησιακής αξίας είναι εκείνο που αφορά την προμήθεια ειδικών πλωτών γεφυρών εφόδου Samur για την ταχεία διάβαση μεγάλων υδάτινων κωλυμάτων, τα οποία όπως αντιλαμβάνεστε δεν είναι ο Τίγρης και ο Ευφράτης αλλά ο Έβρος! Εκτός αυτών παραδόθηκαν ακτόδρομοι, 12 αμφίβια τεθωρακισμένα μηχανήματα μηχανικού AZMIM και υλοποιείται προμήθεια 36 γεφυρώνLeguan. 



Το Tulpar αποτελεί το τουρκικής σχεδίασης και ανάπτυξης Τεθωρακισμένο 
Όχημα Μάχης, που παρουσιάστηκε στην IDEF 2013. ΦΩΤΟ:IDEF/Otocar



 Το πυροβολικό αποτελούσε ανέκαθεν ένα από τα ισχυρά σημεία των Οθωμανών. Σήμερα βρίσκεται σε εξέλιξη ένα γιγαντιαίο πρόγραμμα απεξάρτησης από ξένες πηγές, το οποίο απλώνεται σε όλα τα κύρια όπλα και συστήματα. Κλασικό παράδειγμα το αυτοκινούμενο οβιδοβόλο τύπουFirtina των 155 mm (370 μονάδες) και το ρυμουλκούμενοPanter (160 μονάδες) του ίδιου διαμετρήματος . Ο Τούρκος αρχηγός στοχεύει στην επιμήκυνση του ημερολογιακού ορίου εμπλοκής των δυνάμεών του, οι οποίες θα στηρίζονται στην κατανάλωση πυρομαχικών όχι σε εξωτερικές παραγγελίες αλλά στις δυνατότητες της εγχώριας βιομηχανίας.



  Συνολικά 336 τακτικά τεθωρακισμένα τροχοφόρα οχήματα μαζί με 1.075 οχήματα φορείς όπλων και 2.720 τροχοφόρων οχημάτων, έρχονται να προστεθούν στο δυναμικό του Στρατού. Το όχημα PARS (8×8), το ARMA  και το ΤΟΜΑ Tulpar που θα συνοδεύει τα άρματα ALTAY, το οποίο ενσωματώνει 100% τουρκικά όπλα αισθητήρες και συστήματα, σχεδίασης Otokar. 



   Αντιαεροπορικά όπλα και συστήματα. Ο τομέας της αντιαεροπορικής άμυνας επίσης τελεί υπό πλήρη αναβάθμιση καθώς η εγχώρια βιομηχανία μετέχει ενεργά στην «εθνικοποίηση» όπλων και συστημάτων. Αναμένεται η επιλογή του νέου α/α συστήματος μεγάλου βεληνεκούς καθώς και η προμήθεια τριών πυροβολαρχιών για μεσαία ύψη. Επίσης η προμήθεια 45 αντιαεροπορικών εκτοξευτών για χαμηλά ύψη με σκοπό την προστασία βάσεων και λιμανιών. Η κατασκευή 42 α/α συστημάτων  αυτοκινούμενων πυροβόλων συν τα συστήματα ελέγχου.



Η ανάπτυξη ενός εθνικού διακλαδικού αντιαεροπορικού βλήματος  συγκαταλέγεται μεταξύ των πλέον φιλόδοξων και δαπανηρών προγραμμάτων που έχει αναλάβει να φέρει σε πέρας το επιστημονικό προσωπικό του TUBITAK.



 Ο άνθρωπος πίσω από την επιτυχία, είναι αναμφισβήτητα ο υφυπουργός Αμυντικής Βιομηχανίας Μουράτ Μπαγιάρ .



Επίλογος

Ο Νταβούτογλου ουδέποτε απέκρυψε τον θαυμασμό του για τις ιστορικές κατακτήσεις εδαφών επί των Οθωμανών σουλτάνων. Φέτος συμπληρώθηκαν 560 έτη από την άλωση της Κων/πολης, ένα ορόσημο το οποίο ανέκαθεν χρησιμοποιείτο από την εκάστοτε ηγεσία της Τουρκίας (κεμαλική ή ισλαμική) για να υπενθυμίζει την πτώση της Βασιλίδας των Πόλεων και ειδικά του προπυργίου του Χριστιανισμού. Επέλεξε την επέτειο συμπλήρωσης 532 ετών από τον θάνατο του σουλτάνου Μωάμεθ του Πορθητού, για να δώσει νέα δείγματα της γεωπολιτικής του Νέο-οθωμανισμού. Μιλώντας σε πλήθος ακροατών στο δήμο Γκέμπζε αποκάλυψε ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες:
«Ο Πορθητής αποτελεί μια κορυφαία προσωπικότητα ηγέτη στην πορεία δικαιοσύνης του αγίου έθνους μας, από την Μέση Ασία έως την Βιέννη. Εάν αντιληφτείτε αυτήν την προσωπικότητα, εάν αντιληφτείτε γιατί έζησε, γιατί κοπίασε και γιατί κήρυξε τζιχάντ, τότε θα αντιληφθείτε και την ψυχή αυτού του έθνους. Για αυτό η εκ μέρους μας κατανόηση του σουλτάνου Μωάμεθ του Πορθητή, αποτελεί ένα τρανό καθήκον, μια αποστολή που πρέπει συχνά να επαναλαμβάνουμε. Διότι αυτός είναι η κορυφαία προσωπικότητα της πολιτικής μας και του πολιτισμού μας». 

ΙΩΑΝΝΗΣ Σ. ΘΕΟΔΩΡΑΤΟΣ
ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΑΘΗΝΩΝ 26 ΜΑΙΟΥ 2013
ΦΩΤΟ: Περί Αλός (Αρχείο Κ. Ε. Ιωαννίδου)

Σας ευχαριστώ που με παρακολουθήσατε σε αυτήν την εικοσάλεπτη συμπυκνωμένη συγκεντρωτική καταγραφή των τουρκικών εξοπλιστικών προγραμμάτων. Ολοκληρώνοντας την ομιλία θα ήθελα να κλείσω με μια φράση από τον Θουκυδίδη και συγκεκριμένα από τη σύσταση των Κορινθίων προς τον Αρχίδαμο, όσον αφορά τον τρόπο δράσης και ενέργειας των Αθηναίων. Σας προτείνω λοιπόν να είσαστε σε αυτούς τους χαλεπούς και δύσκολους καιρούς: «παρά δύναμιν τολμηταί και παρά γνώμην κινδυνευταί και εν τοις δεινοίς ευέλπιδες!». 

Ομιλία που πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια της ημερίδας  «Η άμυνα
και η ασφάλεια της χώρας μας υπό το  πρίσμα των εξωτερικών και
εσωτερικών εξελίξεων», από το Γραφείο Στρατιωτικών και Αμυντικών
Θεμάτων της Ακαδημίας Αθηνών και του Ελληνικού Ινστιτούτου
Στρατηγικών Μελετών (ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.), στις 24 Μάιου 2013, στην αίθουσα
τελετών της Ακαδημίας.
http://perialos.blogspot.gr/2013/07/blog-post_6809.html

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός6 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις7 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή