Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Όλα τα σκάνδαλα ΠΑΣΟΚ-ΝΔ από το 1981 έως σήμερα

Δημοσιεύτηκε στις

Αν νομίζουν ότι με έναν Τσοχατζόπουλο και έναν Παπαγεωργόπουλο “καθάρισαν”, είναι γελασμένοι.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ, ΦΥΛΑΞΤΕ και σε κάθε περίπτωση ΔΙΑΔΩΣΤΕ!!! Όλα τα σκάνδαλα ΠΑΣΟΚ-ΝΔ από το 1981 έως σήμερα
Ιδού τα πραγματικά αίτια κατάρρευσης
της χώρας, τα οποίο σκοπίμως έθαψαν και θάβουν πράσινοι και μπλε
πολιτικοί, τηλεοπτικά κανάλια και δημοσιογράφοι της διαπλοκής για να σας
πουν έπειτα με θράσος πως “Μαζί τα φάγαμε”.

Σκάνδαλα ΠΑΣΟΚ

1. Υπερχρέωση της χώρας και διόγκωση του δημόσιου χρέους στο 114%,
όταν το 1981 το δημόσιο χρέος ήταν μόλις 29%, υπολειπόταν του μέσου
κοινοτικού και χωρίς κοινοτικά πλαίσια στήριξης. Το 1985 ξεπέρασε το
μέσο κοινοτικό και το 2001 έφτασε σε χρέος ρεκόρ 114% του ΑΕΠ.

2.Δάνεια, υπανάπτυξη, πληθωρισμός, την περίοδο 81-89: κατά την είσοδο της χώρας…
στην ΕΟΚ , το 1981, ήταν η πρώτη χώρα σε ολόκληρη την Ευρώπη με ρυθμό
ανάπτυξης 3,1%, έναντι 0,8% που ήταν ο μέσος όρος των υπολοίπων
κρατών-μελών! Παρά την εισροή των μεγαλύτερων οικονομικών πακέτων από τη
σύσταση του ελληνικού κράτους και παρά τη θετική διεθνή συγκυρία(κυρίως
της μείωση της τιμής του πετρελαίου):

-το ΑΕΠ κινήθηκε σε ρυθμούς αισθητά μικρότερους απ’ αυτούς των
χωρών της ΕΟΚ (μέσος όρος για την Ελλάδα 1,7%, για δε την ΕΟΚ 2,7%) ….
για πρώτη φορά από το δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

-οι δημόσιες δαπάνες ως ποσοστό του Α.Ε.Π. από 30% το 1980 ανήλθαν στο 50% το 1990, αποτέλεσμα της πρωτοφανούς διεύρυνσης του Δημοσίου τομέα.

-ο πληθωρισμός υπερτετραπλασιάστηκε απ’ αυτούς των χωρών της ΕΟΚ (πληθωρισμός για την Ελλάδα 18,2%, για δε την ΕΟΚ 4,5%).

τα δάνεια της δεκαετίας του 80 δεν είχαν ξαναγίνει από τη σύσταση του Ελληνικού κράτους.

-το εθνικό μας νόμισμα υποτιμήθηκε κατά 30% σε 2 διαδοχικές
υποτιμήσεις της τάξεως του 15% εκάστη, βάζοντας οριστική ταφόπλακα στο
εθνικό εισόδημα και στην Ελληνική οικονομία! Κατά την πρώτη πασοκική
περίοδο εφαρμόστηκε μια τριτικοσμική πολιτική, η οποία στήριζε την
εγχώρια κατανάλωση στο δανεισμό και διόγκωνε το κράτος με τους άπλετα
παρεχόμενους κοινοτικούς πόρους.

3. «Σκάνδαλο καλαμποκιού»: αφορά τη λαθραία εισαγωγή χιλιάδων
τόνων γιουγκοσλαβικού καλαμποκιού από κρατική εταιρεία και την εξαγωγή
του στη συνέχεια σε χώρες της Ευρώπης ως ελληνικό. Τα κέρδη από την
«κομπίνα» υπερέβησαν τα 1,5 εκατομμύρια δολάρια ενώ στα παραστατικά
εμφανίστηκαν μόνο 1 εκατομμύριο δρχ.!

4. Σκάνδαλο 1,5 δις εις βάρος της ΕΤΒΑ και δύο θυγατρικών
ναυτιλιακών εταιρειών της με την αγορά πλοίων από δύο άγνωστες κυπριακές
εταιρείες φαντάσματα, οι οποίες εμφανίζονταν χωρίς κεφάλαια και χωρίς
μετόχους.

5. Το σκάνδαλο της αγροτικής ασφαλιστικής εταιρείας. Πέραν των
παρανομιών που αποκαλύφθηκαν και της διασπάθισης δημοσίου χρήματος,
εξασφάλιζε, την δεύτερη τετραετία του Πασόκ, στα διευθυντικά της
στελέχη, μισθούς από 25 έως 33 εκατομμύρια δρχ. μηνιαίως, με τη μέθοδο
των προμηθειών….. ενώ την ίδια στιγμή οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα
αμείβονταν με μισθούς πείνας….

6. Σκάνδαλο πλαστογραφίας στο υπουργικό συμβούλιο. Ο γραμματέας
του υπουργικού συμβουλίου Κώστας Ζώρας διώχθηκε για πλαστογραφία με
σκοπό την παράνομη παράταση δύο νομικών συμβούλων της Τραπέζης της
Ελλάδος.

7. «Υπόθεση Γιώργου Δρέγου» :ο πολυθεσίτης(ένας εκ των πολλών)
δικηγόρος του Πασόκ. Ως νομικός σύμβουλος του Οργανισμού Σχολικών
Κτηρίων απαίτησε «λάδωμα» 15 εκατομμυρίων δραχμών από ιδιοκτήτη
οικοπέδου για να συμπεριληφθεί το οικόπεδό του, στους σχεδιασμούς του
Οργανισμού…..

8. ΠΡΟΜΕΤ 1:«ο πικρός καφές»: ενώ η επίσημη τιμή του εισαγόμενου
καφέ κατά τόνο ήταν 1500 δολάρια, η κρατική ΠΡΟΜΕΤ τον εισήγαγε λαθραία,
υπερτιμολογώντας στα 2000 δολάρια τον τόνο.

9. ΠΡΟΜΕΤ 2: «τα σάπια ξύλα». Η ΠΡΟΜΕΤ αγόρασε από φιλανδική
εταιρεία εξαγωγών ξυλείας ποσότητες καυσόξυλων έναντι του εξωφρενικού
τότε ποσού των 250 εκατομμυρίων δρχ., η οποία κρίθηκε ακατάλληλη από
τους Έλληνες ξυλουργούς και τελικά σάπισε στο λιμάνι της Ελευσίνας

10. Σκάνδαλο ΑΓΡΕΞ: σειρά από κομπίνες και υπεξαιρέσεις αποκαλύφθηκαν και στις «Αγροτικές Εξαγωγές» (ΑΓΡΕΞ)

11. Αριστείδης Χρήστου. Ο χρυσοδάκτυλος της Εθνικής Τράπεζας που
καταχράστηκε 147 εκατομμύρια δρχ. Στην υπόθεση εμπλέκονταν και η πρώην
γραμματέας του Μένιου Κουτσόγιωργα.

12. Αθανάσιος Πόπωτας:ο φιλόδοξος εκδότης φιλοπασοκικών
εφημερίδων, εκ των οποίων όλες αποδείχτηκαν βραχύβιες, τιμωρήθηκε με
ποινή φυλάκισης πέντε ετών για κατάχρηση 57 εκατομ. δρχ. από την Εθνική
Τράπεζα της Ελλάδος. Εξαφανίστηκε για να μην εκτίσει την ποινή του. Ο
Πόπωτας εκφράζει μια ολόκληρη «ρομαντική» νοοτροπία «πανελλήνιου
σοσιαλισμού» της πρώτης τετραετίας. Αυτής του μικρομεσαίου «σοσιαλιστή»
που ήταν υποταγμένος πλήρως στον λαϊκισμό του προέδρου και έβλεπε
διέξοδο οικονομικής ανέλιξης μέσω της κομματικής υποταγής. Αργότερα
ήρθαν τα εκδοτικά θηρία που ήθελαν τους πολιτικούς υποταγμένους στα δικά
τους συμφέροντα.

13. Πυρκάλ 1: η Πυρκάλ πουλούσε στο Ιράκ 112$ την οβίδα και στον ελληνικό στρατό 201$ !

14. Πυρκάλ 2: η αγορά του άχρηστου ναυπηγείου πλαστικών σκαφών στο Λαύριο έναντι του ποσού των 370 εκατομ. δρχ.!

15. Μαυράκης 1: διοικητής της ΔΕΗ που απηλλάγη δια βουλευμάτων
από δύο υποθέσεις που τον βάρυναν. έγραψε ιστορία με το δωράκι που
«έδωσε στον εαυτό του», των 500 εκατομμυρίων δρχ.

16. Μαυράκης 2:ο Μαυράκης βρέθηκε ξανά στην επικαιρότητα μετ η συμφωνία
για αγορά ηλεκτρικής ενέργειας από την Αλβανία, προκαλώντας ζημιά 120
εκατομμυρίων δρχ. στη ΔΕΗ, σύμφωνα και με το απαλλακτικό βούλευμα που
αφορούσε την υπόθεση. Κλασσική περίπτωση «απαλλακτικής ατιμωρησίας».

17. ΚΥΔΕΠ: «το σκάνδαλο του σταριού». Ένα σκάνδαλο που ζημίωσε
τους Έλληνες αγρότες με το ποσό των 910 εκατομμυρίων δρχ.
Χρησιμοποιήθηκαν δύο εταιρείες, ως μεσάζοντες, για το ξεπούλημα των
προϊόντων της ΚΥΔΕΠ με αποτέλεσμα να κερδίσουν δισεκατομμύρια οι δύο
αυτές εταιρείες εις βάρος του ελληνικού δημοσίου.

18. Μιχάλης Σταματελάτος. Ο υποδιευθυντής του υποκαταστήματος της
Λαϊκής Ιονικής τράπεζας που υπεξαίρεσε 230 εκατομμύρια δρχ. Θεωρείται
ότι τμήμα του ποσού δόθηκε για τις προεκλογικές ανάγκες υποψήφιων
βουλευτών του Πασόκ.

19. Σεφτελής. Διευθύνων σύμβουλος του ΟΠΑΠ και μεγαλοστέλεχος του Πασόκ. Είχε κατηγορηθεί ότι ανεμίχθη σε πολλά σκάνδαλα και απάτες.

20. Τόμπρας:παρακολουθήσεις και καταγραφές συνομιλιών στα
σκοτεινά υπόγεια του ΟΤΕ και της ΚΥΠ. Οι καταγραφές πωλούνταν στους
«ενδιαφερόμενους» ή «στην Ομόνοια», με ό,τι αυτό συνεπάγεται …..
εξυπηρετήσεις, εκβιασμοί, πολιτική ανωμαλία κ.ά.

21. «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο»: πριν την είσοδο της Ελλάδας
στην ΕΟΚ αλλά και μετά η στρατηγική του Πασόκ κινούνταν σε έντονο
αντιεοκικό λαϊκισμό! Ήταν η μαγκιά της «σοσιαλιστικής φυλής»! Κατά τη
διάρκεια της επικύρωσης της ένταξης της χώρας στην Ευρωπαϊκή κοινότητα,
το ΠΑΣΟΚ αποχώρησε από την ψηφοφορία εκδηλώνοντας τη θορυβώδη αρνητική
του στάση και κατά την προεκλογική περίοδο του 1981 κυρίαρχα συνθήματα
ήταν «όχι στην ΕΟΚ των μονοπωλίων», “Έξω από την ΕΟΚ”,” η Ελλάδα στους
Έλληνες”, “ΕΟΚ, ο λάκκος των λεόντων” και «Αμερικάνοι φονιάδες των
λαών»! Χαρακτηριστική θεωρείται η φράση του Α. Παπανδρέου: «Δεν θα
γίνουμε τα γκαρσόνια της Ευρώπης». Έτσι ενώ άλλες μεσογειακές χώρες που
εντάχθηκαν την ίδια περίπου εποχή (Ισπανία, Πορτογαλία 1986) αξιοποίησαν
στο έπακρο, την πρόσβαση στην ευρωπαϊκή αγορά, η Ελλάδα έμεινε πίσω
παρά τα θετικά οικονομικά δεδομένα της ένταξης. Ο δε Σημίτης υπέγραφε σε
άρθρα του ότι η “ΕΟΚ θα οδηγήσει σε νέα δικτατορία”! Φυσικά σε όλα αυτά
τα βροντερά συνθήματα, το Πασόκ υπαναχώρησε υπό το βάρος των
πραγματικών πολιτικών συνθηκών, κάτι που έγινε και στη συνθηματολογία
των «βάσεων του θανάτου»!

22. Η «καμένη γη» γίνεται πραγματικότητα το καλοκαίρι του 1985: ο
κ. Δ. Χαλικιάς, διοικητής τότε της Τράπεζας της Ελλάδος, διαπιστώνει
ότι έχει στο ταμείο του μόνο 200.000 δολάρια και το ισοζύγιο πληρωμών
κλείνει με έλλειμμα 3,5 δισ.! «Χρεοκοπούμε, Πρόεδρε!», αναγγέλλει στον
Α. Παπανδρέου, ο οποίος υποχρεώνεται εκ των πραγμάτων να οδηγήσει τη
χώρα σε «ακόμα καλύτερες μέρες», δηλαδή σκληρή λιτότητα, η οποία
επονομάσθη από τον υπουργό οικονομίας Κώστα Σημίτη: “σταθεροποιητικό
πρόγραμμα της οικονομίας”

23. «Σκάνδαλο Κοσκωτά»: Το «σκάνδαλο Κοσκωτά» ήταν το σχέδιο για
την οικονομική επικράτηση «νέων τζακιών» προσαρμοσμένων στις πολιτικές
επιλογές του Πασόκ. Ο πατερναλιστικός παρεμβατισμός σε όλο του το
μεγαλείο. Ο ιδιωτικός τομέας που δημιουργήθηκε πήρε υπό τον έλεγχό του
όλα σχεδόν τα μέσα ενημέρωσης, ανέλαβε δηλαδή τη χειραγώγηση του
ελληνικού λαού και σε δεύτερη φάση απαιτούσε όλα τα κονδύλια του
κράτους, διαφημιστικά πακέτα και τα δημόσια έργα. «Εκβίαζε» δηλαδή και
την κοινή γνώμη και τα κόμματα. Το Πασόκ βοήθησε στην επικράτηση μιας
νέας οικονομικής υπερεξουσίας που ναι μεν κινείται πολιτικά στο χώρο του
δήθεν σοσιαλισμού, μετατράπηκε όμως σε ελεγκτή της πολιτικής ζωής του
τόπου. Η νέα μεγαλοαστική τάξη, έσπασε μεν τους δεσμούς της με τη
«Δεξιά», αντί όμως να περάσει στον ανταγωνισμό, στην πραγματική ιδιωτική
πρωτοβουλία και στην παραγωγή έγινε κρατικοδίαιτη και απόλυτα
εξαρτώμενη από τα κρατικά ταμεία. Ο Κοσκωτάς «κάηκε». Έγινε όμως το
όχημα για την πλήρη επικράτηση των «νέων τζακιών», που εμφανίστηκαν
αρχικά ως δυνάμεις αντικοσκωτικής «κάθαρσης» ενώ στην πραγματικότητα το
βασικό τους κόλπο ήταν να μετατραπούν σε πανίσχυρους «πολιτικούς
παράγοντες» του τόπου. Και το πέτυχαν….. [το «σκάνδαλο Κοσκωτά» περιέχει
ένα μεγάλο πακέτο παράπλευρων σκανδάλων, φαινομενικά άσχετων μεταξύ
τους].

24. Σκάνδαλο ΕΒΟ(Ελληνική Βιομηχανία Όπλων):ο Στάθης Γιώτας
υφυπουργός Εθνικής Αμύνης, παραιτούμενος, υπέβαλλε δύο μηνυτήριες
αναφορές που έστειλαν στον Κορυδαλλό τον πρώην πρόεδρο της ΕΒΟ, Σταμάτη
Καμπάνη (εκλήθη από τον Α. Παπανδρέου να έλθει από τον Καναδά και να
αναλάβει εν λευκώ την ΕΒΟ, όπως υποστήριζε ο ίδιος) και τους
συγκατηγορούμενούς του, Δημήτρη Κυριακαράκο και Δημήτρη Χαλατσά, για
πράξεις και παραλείψεις με τις οποίες ζημιώθηκε η ΕΒΟ. Στη δεύτερη
μηνυτήρια αναφορά γίνεται λόγος για μίζες δισεκατομμυρίων μέσω εταιρειών
φαντασμάτων. Περιέργως εμπλέκεται και εδώ ο Μένιος Κουτσόγιωργας.

25. ΑΠΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ως απόρροια των «συνδικαλιστικών κεκτημένων»:
ας δούμε το παράδειγμα της Αχαΐας. Ενώ ο νομός αποβιομηχανιζόταν
ταχύτατα τα ποσοστά του κινήματος ανέβαιναν! Όταν π.χ., η PIRELLI
αποφάσισε να απολύσει 200 από τους 1000 εργαζόμενους που απασχολούσε,
επενέβησαν αποφασιστικά οι «εργατοπατέρες» του ΠΑΣΟΚ και του ΚΚΕ και
απαίτησαν την παραμονή όλων των εργατών στις θέσεις τους ή την απόλυση
όλων. Φυσικά η Pirelli τους απέλυσε όλους και έφυγε από την Ελλάδα. Το
ΠΑΣΟΚ εν συνεχεία ανέλαβε και διόρισε τους περισσότερους απολυμένους στο
δημόσιο τομέα. Αντιλαμβανόμενοι όλα αυτά οι υπόλοιποι εργάτες
προσπαθούσαν να κλείσουν και τα υπόλοιπα εργοστάσια με κίνητρο να γίνουν
δημόσιοι υπάλληλοι. Τελικά το κόστος για τη χώρα ήταν τεράστιο αφού
κανένας σοβαρός επενδυτής δεν ερχόταν στην Ελλάδα. Όσο για τις δικλείδες
ασφαλείας με τις οποίες ο Α.Π. «στρίμωξε» τους βιομηχάνους είδαμε πως
οι τελευταίοι «έχασαν τον ύπνο τους»! Απλώς έκλειναν τα εργοστάσια τους
και τα μετέφεραν σε άλλες χώρες, όπου ήταν εξασφαλισμένες οι επενδύσεις
τους. Οι επενδύσεις μειώνονταν συνεχώς, οι επιχειρήσεις υπό το βάρος της
φορολογικής αφαίμαξης και υπό την πίεση του «ανθρωποφάγου» ΣΔΟΕ (που
έκαμε “επιστήμη” τα πρόστιμα στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, στο όνομα
της φοροδιαφυγής!) μετακινήθηκαν σε άλλες χώρες των Βαλκανίων που έδιναν
κίνητρα για επενδύσεις και το πρόβλημα της ανεργίας μειώνονταν με
διορισμούς στο δημόσιο, όπου είχαν προτεραιότητα οι φίλοι , οι κολλητοί
και οι κάτοχοι «πράσινης κάρτας». Το αποτέλεσμα ήταν η ανεργία να
παραμένει σε υψηλά επίπεδα και άνω του 10%, μέσα σε κλίμα παγκόσμιας
ανάπτυξης.

26. Ιδεώδες του Έλληνα έγινε ο διορισμός στο δημόσιο. Η νοοτροπία
αυτή καθεαυτή είναι ακόμα χειρότερη και από τους ίδιους τους
διορισμούς. Οι Έλληνες αντιμέτωποι με το φάσμα της ανεργίας και
βλέποντας τα κεκτημένα και τα προνόμια του «δημόσιου υπάλληλου» είναι
λογικό να επιλέγουν την ασφάλεια του δημοσίου, «μια θέση στον ήλιο» και
μια «πράσινη κάρτα» στην τσέπη που «ξεκλειδώνει» τις πόρτες και ανοίγει
τους δρόμους της διαπλοκής στη βάση της κοινωνίας. Οι συνεχείς αυξήσεις
στα μισθολόγια των δημοσίων υπαλλήλων, διεύρυνε το χάσμα των αποδοχών
μεταξύ Δημοσίου – Ιδιωτικού τομέα, εις βάρος των ιδιωτικών υπαλλήλων.
Ενώ το 20% των Ελλήνων ζουν κάτω από τα όρια της φτώχειας υπάρχουν
στελέχη του δημοσίου των οποίων οι ΜΗΝΙΑΙΕΣ αποδοχές αγγίζουν πολλά
εκατομμύρια €.

Η εργασία στον ιδιωτικό τομέα θεωρείται μαζοχισμός τη στιγμή που μπορείς
να μπεις στο δημόσιο και «να κάθεσαι», αμειβόμενος πλουσιοπάροχα! Η
εργασία στο δημόσιο υπερτιμήθηκε και εξιδανικεύθηκε ενώ στον ιδιωτικό
τομέα οδηγήθηκαν «όσοι δεν είχαν στον ήλιο μοίρα»! Το Πασόκ στην
κυβέρνηση έφερε τα δημοσιοϋπαλληλικά συνδικάτα στην εξουσία. Σε κανένα
δυτικό κράτος, ο δημόσιος τομέας δεν υπερισχύει του ιδιωτικοϋπαλληλικού.
Επί διακυβερνήσεως Ανδρέα Παπανδρέου απαγορευόταν στους εργοδότες ακόμα
και να δίνουν μεγαλύτερο μισθό από τον προβλεπόμενο στους υπαλλήλους
τους και όσοι εργοδότες παραβίαζαν αυτό τον νόμο οδηγούνταν στα
δικαστήρια.

27.Παράδοση του δημόσιου πλούτου στους κρατικοδίαιτους «βαρόνους» των κατεστημένων συμφερόντων(έξι οικογένειες).
Οι «Πόπωτες» του «κινήματος» παρέδωσαν τη σκυτάλη σε πανίσχυρους
εκδότες που εκβιάζουν κυβερνήσεις και χειραγωγούν την κοινή γνώμη με
παραπληροφόρηση και σκανδαλοθηρία. Γίνεται πιο κατανοητός ο ρόλος τους
αν αποκληθούν «νταβατζήδες» και δεν είναι άλλοι από τους ιδιοκτήτες των
μεγάλων ελληνικών ΜΜΕ.

28. Καταλήστευση των κρατικών και κοινοτικών πόρων από τις συμμορίες
της διεφθαρμένης διαπλοκής που έδρασαν ανενόχλητες και με την πλήρη
ανοχή των «χρυσών» σοσιαλιστικών εξουσιών.
Όλες οι διεθνείς εκθέσεις
κατατάσσουν την Ελλάδα στην ίδια κατηγορία με τις χώρες της Αφρικής και
της Λατινικής Αμερικής. Ο Economist χαρακτήρισε την ελληνική δεκαετία
του 80 χαρακτηρίστηκε ως «την χαμένη δεκαετία» η οποία χαρακτήρισε
παράδειγμα προς αποφυγήν για όλα τα νέα υπο-ένταξη κράτη-μέλη της
Ευρωπαϊκής κοινότητας. Μετά το 1985 το ΠΑΣΟΚ διαχειρίστηκε τα τεράστια
ποσά των κοινοτικών κονδυλίων, με τα οποία θα έπρεπε να είχε
μεταμορφωθεί η Ελλάδα. Στα πρώτα 4 χρόνια του Γ’ ΚΠΣ η Ελλάδα θα έπρεπε
να είχε μεταμορφωθεί. Και όμως η απορροφητικότητα των πόρων σύμφωνα με
τα ευρωστατιστικά στοιχεία ήταν 21,5%. Ξέρετε ότι στους πρώτους 20 μήνες
διακυβερνήσεως της Ν.Δ.(ΜΑΡ2004-ΝΟΕ2005) η απορροφητικότητα των
κοινοτικών πόρων έφτασε στο 41,6% και εν συνεχεία τον Δεκέμβριο του 2006
στο 58%;

29. Πασόκ και ελεύθερη ραδιοφωνία. Στην οκταετία 1981-1989
ασκήθηκαν οι μεγαλύτερες διώξεις κατά της «ελεύθερης ραδιοφωνίας», και
το “δημοκρατικό κράτος” δεν έκανε άλλη δουλειά από το να ασχολείται με
τα ραδιογωνιόμετρα και τις διώξεις των ραδιοερασιτεχνών, ώστε να
στέλνουν στα δικαστήρια οι “ειδικές δυνάμεις” της ΕΛ.ΑΣ. πιτσιρικάδες με
σταθμούς των 5 Watt… Έτσι, για να μην βγαίνουν σήμερα και μας λένε
ότι το ΠΑΣΟΚ έφερε την ελεύθερη ραδιοφωνία και Τηλεόραση το 1989… Όταν
θα έπρεπε να είχε απελευθερώσει τα ερτζιανά από το 1981… Ο αείμνηστος
Δημήτρης Μαρούδας (υφυπουργός Τύπου του ΠΑΣΟΚ) απειλούσε ότι «θα
καταρρίψει τον δορυφόρο» που θα τολμούσε να εκπέμψει ελληνικό πρόγραμμα.
[ 16/02/84: Ο «ραδιοπειρατής» Γιάννης Οικονομίδης, που ήταν τυφλός,
καταδικάστηκε σε 25 μέρες φυλάκιση από το Β’ Τριμελές Εφετείο. Ο Γιάννης
Οικονομίδης είπε στο δικαστήριο: «Δεν έκανα διαφημίσεις και δεν
εμπόδιζα τις επικοινωνίες, έδινα διέξοδο στην επιθυμία μου να γνωρίζω
πολλούς φίλους. Παρέες δεν έχω, δεν βλέπω και δεν απολαμβάνω τίποτα. Με
το σταθμό έβλεπα τον κόσμο».]

30. “Κουτσονόμος” : συγκαλύψεις μεγαλοαπατεώνων με ΝΟΜΟ – Θα
μείνει στην ιστορία αυτός ο περίφημος “κουτσονόμος” που, για όσους
θυμούνται, είχε ΠΟΥΛΗΣΕΙ ο Μένιος Κουτσόγιωργας στον Κοσκωτά έναντι δύο
εκατομμυρίων δολαρίων. Την περίοδο του «Σκανδάλου Κοσκωτά» (αρχές
Αυγούστου 1988), ο τότε Αντιπρόεδρος της κυβερνήσεως και Υπουργός
Δικαιοσύνης μακαρίτης Μένιος Κουτσόγιωργας δημοσίευσε ένα νόμο που
απαγόρευε το άνοιγμα των λογαριασμών στις τράπεζες. Σύσσωμο το ΠΑΣΟΚ
ψήφισε τον “Κουτσονόμο”, ο οποίος ολοφάνερα συγκάλυπτε απατεώνες με
σκοπό να καθυστερήσει ο έλεγχος της προέλευσης των χρημάτων του
μεγαλοαπατεώνα και τότε μεγαλομετόχου της “Τράπεζας Κρήτης”.

31. Η αγορά των προβληματικών αεροσκαφών MIRAGE. Το αλησμόνητο
σκάνδαλο, στο οποίο ο Ανδρέας Παπανδρέου έβαλε υπεύθυνο για την αγορά
των αεροσκαφών τον κ. Λούβαρη, τότε πρόεδρο της ΠΑΕ Ολυμπιακός. Ο
Λούβαρης εμφανίστηκε και ως διερμηνέας στις συμφωνίες για την περίφημη
«αγορά του αιώνα» μάλλον για να μπορεί έτσι να συμμετέχει στις μίζες που
δόθηκαν για την αγορά σε διπλάσιες τιμές από τις τρέχουσες των Μιράζ
και των Μάτζικ.

32. Η εμπλοκή του στελέχους του Πασόκ Χρήστου Παπαδόπουλου στην «Εταιρεία Δολοφόνων».
Μάλιστα ο Χρήστος Παπαδόπουλος διετέλεσε ιθύνων νους και πρόεδρος της
εταιρείας και παράλληλα ΔΗΜΑΡΧΟΣ της Νέας Χαλκηδόνας με το ψηφοδέλτιο
του ΠΑΣΟΚ. Εξελέγη με ποσοστό που υπερέβαινε το 60%!

33. Η σημαία στα ελληνικά εμπορικά πλοία: με την άνοδο του ΠΑΣΟΚ
στην διακυβέρνηση της χώρας το 1981, η πλειοψηφία των Ελλήνων
πλοιοκτητών, φοβούμενη τον «σοσιαλιστικό μετασχηματισμό» και τα
«πενταετή προγράμματα» του Παπανδρέου, άλλαξε σημαία (από Ελληνική) στα
πλοία της και η Ελλάδα έχασε την πρώτη θέση ναυτικού στόλου στην Ευρώπη
που κατείχε ως τότε. Σήμερα είναι και πάλι πρώτη!

34. “Η διατήρηση των αμοιβών σε χαμηλό επίπεδο αποτέλεσε κύριο
εργαλείο διατήρησης του χαμηλού εργασιακού κόστους. Ενδεικτικά την
περίοδο 1981-2004 το μοναδιαίο κόστος εργασίας (σε πραγματικούς όρους)
μειώθηκε κατά 30% και οι πραγματικοί μισθοί στο σύνολο της οικονομίας
κυμαίνονταν στα ίδια επίπεδα το 1998 με εκείνα του 1982, ενώ η εν
συνεχεία αύξησή τους ήταν κατά πολύ κάτω από την άνοδο της
παραγωγικότητας” : «Κακοπληρωμένη και απορυθμισμένη εργασία» του Αλέκου
Καλύβη, στον “κόσμο του Επενδυτή”, 7-8 Μαΐου 2005, Τεύχος ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ,
Σελίδα 2

35. Οι αποτυχημένες προσπάθειες για την εξάλειψη της γραφειοκρατίας.
Έμειναν προεκλογικές υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα. Στην πραγματικότητα
το «μεγάλο κράτος» και οι χιλιάδες διορισμένοι και βολεμένοι, επαύξαναν
πάντα τον κρατισμό, τη διαφθορά και τη γραφειοκρατία.

36. Η επιλογή αναλογικών εκλογικών συστημάτων ως συνειδητή επιλογή πρόκλησης ακυβερνησίας όποτε το Πασόκ θα έχανε τις εκλογές:
Το Πασόκ όποτε επρόκειτο να χάσει τις εκλογές κατέφευγε σε εκλογικά
συστήματα δήθεν αναλογικής για τη δημιουργία πολιτικής αστάθειας ώστε να
επιστρέψει γρήγορα στην εξουσία με τη βοήθεια των μέσων ενημέρωσης και
της σκανδαλοθηρίας που εφαρμόζουν, όποτε το Πασόκ βρίσκεται
αντιπολίτευση. Αποτέλεσμα η Ν.Δ. να κυβερνά με 150+1 βουλευτές ενώ η
Ν.Δ. εξασφάλιζε πάντα πλειοψηφική κυβέρνηση στο Πασόκ.

37. Το συνταγματικό πραξικόπημα των μπλε και λευκών ψηφοδελτίων,
ώστε να εξασφαλιστεί η εκλογή Σαρτζετάκη στη θέση του Προέδρου της
Δημοκρατίας. Η απόλυτη παραβίαση της μυστικότητας των ψηφοφοριών στη
Βουλή και το άκρον άωτον της χειραγώγησης των βουλευτών ενός κόμματος.

38. Πόλωση, παραπληροφόρηση, προβοκάτσιες του τύπου: «ο
Μητσοτάκης είναι συνεργάτης των Ναζί» : Μετά την πτώση του κομμουνισμού
το 1989, αποκαλύφθηκε από τους ίδιους τους πράκτορες της Στάζι ότι τα
υποτιθέμενα στοιχεία είχαν κατασκευαστεί «κατά παραγγελίαν» από την
ανατολικογερμανική μυστική υπηρεσία με στόχο τη σπίλωση του τότε αρχηγού
της Νέας Δημοκρατίας και την ήττα του στις επερχόμενες εκλογές. Τελικά
τον Ιούνιο του 1985, η Νέα Δημοκρατία έχασε με 40,84% έναντι 45,85% του
ΠΑΣΟΚ. Αργότερα ο Κουρής ζήτησε συγνώμη για τη δημοσίευση των
κατασκευασμένων φωτογραφιών από την εφημερίδα του.

39. Έγκλημα χρηματιστηρίου (Tο X.A. μητέρα των σκανδάλων) : άγρια
δηλαδή λεηλασία ενάμισι εκατομμυρίου ανύποπτων μικροεπενδυτών μετά από
τις άμεσες και έμμεσες προτροπές υπουργών (κόμμα χρηματιστηρίου) και του
ίδιου του Σημίτη. Το χρηματιστήριο έγινε μέχρι και «κόμμα» στις εκλογές
του 2.000 ενώ παράλληλα χρησιμοποιήθηκε ως δείγμα επιβεβαίωσης της
“Ισχυρής Ελλάδας” και της “Ισχυρής οικονομίας” των κυβερνήσεων Σημίτη.
Διαφημιστικά σποτ προκαλούσαν τους Έλληνες να επενδύσουν τα χρήματά τους
στα σίγουρα κέρδη των εισηγμένων και τα παπαγαλάκια των μέσων
παραπληροφόρησης, στην ίδια γραμμή ανταγωνίζονταν στην πλέον προσοδοφόρα
limit up επένδυση(οι ίδιοι που σήμερα επιδίδονται σε ηθικολογίες και
σκανδαλοθηρικούς συμψηφισμούς ….. 100.000€ του Παυλίδη συμψηφίζονται με
τα 100 εκατομμύρια της Siemens). Aς πρόσεχαν…

40. Χειραγώγηση του γενικού δείκτη του χρηματιστηρίου με τα ταμεία των ΔΕΚΑ(Δημόσια Επιχείρηση Κρατικών Αξιών) και των ασφαλιστικών ταμείων.

41.Φτωχοποίηση του ελληνικού λαού με δυόμισι εκατομμύρια Έλληνες
κάτω από τα όρια της φτώχειας, σύμφωνα με την Eurostat, και δημιουργία
νεόπτωχης τάξης.. παρ’ όλ’ αυτά ο Κώστας Σημίτης δήλωνε κατά την
συζήτηση στη Βουλή για την κύρωση του προϋπολογισμού του 2003:Οι Έλληνες
σήμερα ευημερούν. Τρανή απόδειξη ο τεράστιος αριθμός συνδρομητών της
κινητής τηλεφωνίας”! Το 2002 είχαμε για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια
ρεκόρ ανεργίας 11,9%! και το 2003 έκλεισαν 143.323 επιχειρήσεις εν
Ελλάδι! Όσο για την κοινωνική πολιτική που ασκούσε το Πασόκ στηρίζονταν
σε δανεικά και ανεξέλεγκτο δημόσιο χρέος.

42.Η αξέχαστη νύχτα των Ιμίων και το «ευ χαριστώ τους Αμερικάνους».
31η Ιανουαρίου 1996:Τούρκοι δημοσιογράφοι αποβιβάζονται τις
βραχονησίδες Ίμια και υψώνουν την τουρκική σημαία. Ενώ ελληνικό
ελικόπτερο συντρίβεται μαζί με τρεις Έλληνες αξιωματικούς και το ηθικό
του στρατεύματος από τα πυρά Τούρκων κομάντος που βρίσκονται κοντά – ή
πάνω – στην βραχονησίδα, η κυβέρνηση του κ. Σημίτη αποσύρει τον Ελληνικό
Στόλο από το Αιγαίο, υποστέλλει την Ελληνική Σημαία από το νησί, και
ευχαριστεί δημοσίως τον πρόεδρο Κλίντον. Από εκείνη την ημέρα η Ελλάς
βρίσκεται σε καθεστώς μειωμένης εθνικής κυριαρχίας και το Αιγαίο σε όλο
του το πλάτος – σχεδόν μέχρι την Εύβοια – μια απέραντη γκρίζα ζώνη.

43. Οι ολέθριοι χειρισμοί της «νύχτας των Ιμίων» έστω
συγχωρούνται με το αιτιολογικό του μη-πολέμου, η συμφωνία όμως της
Μαδρίτης που παραχωρεί για πρώτη φορά δικαιώματα «συνιδιοκτησίας» της
Άγκυρας στην περιοχή μάλλον είναι δύσκολο να ξεχαστεί και αποδεικνύει
την ανικανότητα του προέδρου Γιώργου, ακόμα και στο πεδίο της
διπλωματίας για το οποίο επαίρεται.

44. Η σκοτεινή υπόθεση των πυραύλων S-300 που εξασθένισε την
άμυνα της Κύπρου από ελληνικής πλευράς ενώ δεν έγινε το ίδιο από
τουρκικής πλευράς. Προσπαθούσαμε επί μήνες να τους κρύψουμε σε κάποιο
νησί. Η τουρκική κυβέρνηση απειλεί την Κύπρο να μην εγκαταστήσει τους
ΑΜΥΝΤΙΚΟΥΣ αντιαεροπορικούς πυραύλους S-300 στη Λευκωσία. Ο κ. Σημίτης
αναγκάζει τον πρόεδρο της Κύπρου, κ. Κληρίδη, να υποκύψει στις τουρκικές
απειλές. Οι πύραυλοι αντί να ενισχύσουν την άμυνα του Κυπριακού
Ελληνισμού, οδηγούνται προς αποθήκευση στην 115 Π.Μ. στην Κρήτη .

45. Η «νίκη του Ελσίνκι» που παρουσιάστηκε ως επίτευγμα της
εξωτερικής πολιτικής Σημίτη, ενώ ποτέ δεν εξήγησαν στους Έλληνες ποιές
ήταν οι πραγματικές συνέπειες αυτής της συμφωνίας.

46. Συναίνεση Σημίτη – Παπανδρέου στον βομβαρδισμό Σερβίας-Κοσσυφοπεδίου,
στο βομβαρδισμό δηλαδή ευρωπαϊκής(βαλκανικής) χώρας με ορατό τον
κίνδυνο μεταβολής συνόρων στη βαλκανική γειτονιά μας με απρόβλεπτες
συνέπειες για χώρες στα σύνορά μας.

47. Εξοπλιστικά προγράμματα είκοσι δις € από Σημίτη, αμφιβόλου
αποτελεσματικότητας και προβληματικών μαχητικών που το ένα μετά το άλλο
πέφτουν σκοτώνοντας αεροπόρους. Φαίνεται ότι οι μόνοι που επωφελήθηκαν
από τις συμφωνίες ήταν τα λαμόγια-μεσάζοντες, οι έμποροι και οι
πολυεθνικές για τους οποίους εξασφαλίζονταν τεράστιες μίζες και
προμήθειες, με υπερκοστολογήσεις και αστρονομικές υπερβάσεις των αρχικών
συμβάσεων.

48. Οι δαπάνες για την άμυνα δεν εμφανίζονταν ποτέ στα κρατικά
έξοδα αλλά εγγράφονταν μόνο σε ειδικούς λογαριασμούς της Τράπεζας της
Ελλάδος (που σημαίνει ότι δεν μπορεί ποτέ να αποδειχτεί που πήγαιναν τα
λεφτά και ποιος τα έπαιρνε) με αποτέλεσμα να γίνουμε διεθνώς ρεζίλι από
την Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία το 2002. Μέχρι το 1998 είχαν ανοιχτεί 3
τέτοιοι λογαριασμοί από το 1998 μέχρι το 2004 ανοίχτηκαν πάνω από 100 :
τα περίφημα διπλά βιβλία του Πασόκ).

49. TOR-M1 (ρώσικα αυτοκινούμενα αντιαεροπορικά συστήματα μικρού βεληνεκούς) :
πίσω από την προμήθειά τους βρίσκονται δύο δολοφονίες, εμπλοκή μυστικών
υπηρεσιών, κατασκοπεία, παρακολουθήσεις, απειλές, 474 εκ $ και το
γεγονός ότι ουδέποτε καταβλήθηκαν στη χώρα μας τα αντισταθμιστικά οφέλη,
ύψους 73 εκ. $.

50. Το τεράστιο φαγοπότι με τα δημόσια έργα και τις Ολυμπιακές υποδομές
που χαρακτηρίζονται από καθυστερήσεις, υπερβάσεις και κακοτεχνίες, για
πολλές από τις οποίες πληρώνουμε βαριά πρόστιμα. Με το κόλπο των
σκόπιμων καθυστερήσεων στην ανάθεση των έργων οι υπουργοί Σημίτη
προχωρούσαν σε απευθείας «τυφλές» αναθέσεις με συνοπτικές και αδιαφανείς
διαδικασίες, υποτίθεται κάτω από την πίεση του χρόνου ενώ στην
πραγματικότητα ήθελαν απλώς να ευνοήσουν τους νταβατζήδες τους, δηλαδή
τους χρηματοδότες τους. Μόνο για τα Ολυμπιακά έργα του ΓΕΣ διαβιβάστηκαν
στους αρμόδιους εισαγγελείς πενήντα δικογραφίες για περεταίρω ποινική
αξιολόγηση!

51. Οι κακοτεχνίες σε όλα σχεδόν τα δημόσια έργα. Κατασκεύαζαν
δρόμους καρμανιόλες μέχρι ετοιμόρροπες γέφυρες που φούσκωναν οι τσέπες
των ευνοούμενων ‘πράσινων κατασκευαστών’ , κυρίως του Μπομπολικού Άκτωρα
ο οποίος έπαιρνε όλα τα έργα και όποιο έργο δεν κατασκεύαζε το έπαιρνε
για να το δώσει υπερεργολαβία.

52. Εθνικό Κτηματολόγιο : «εξαφανίστηκαν» αμέτρητα δις υπό τις
οδηγίες του Λαλιώτη με αποτέλεσμα να πληρώνουμε τεράστια πρόστιμα για
την μη πραγματοποίηση του έργου. Η Ελλάδα παρέμεινε η τελευταία χώρα
στην Ευρώπη που δεν έχει ολοκληρώσει το έργο παρά τα πακέτα που έχουν
δοθεί για την πραγματοποίησή του.

53.«Δημιουργική Λογιστική»: η κυβέρνηση Σημίτη δημιούργησε μια
μακρά περίοδο ψευδούς ευφορίας στην οικονομία. Υπό την πίεση της
Eurostat, το 2002, αποδέχτηκε επισήμως τα βάρη της «δημιουργικής
λογιστικής» και προχώρησε σε αναθεώρηση των λογαριασμών του κράτους,
ομολογώντας εμπράκτως ότι η χώρα παραμένει υπερχρεωμένη. Έπειτα από
μακρές διαβουλεύσεις με τους εμπειρογνώμονες της ευρωπαϊκής στατιστικής
υπηρεσίας, η κυβέρνηση Σημίτη, προχώρησε σε αναθεώρηση των λογαριασμών
του κράτους από το 1998, αποδεχόμενη συγκεκαλυμμένα ελλείμματα και κατ’
επέκτασιν υψηλότερο δημόσιο χρέος. Από την αποδεχθείσα αναθεώρηση
μετεβλήθη σημαντικά η βάση των απολογισμών προηγούμενων ετών, τα
πλεονάσματα έγιναν ελλείμματα, με αποτέλεσμα οι προϋπολογισμοί από το
2000 και μετά να καταστούν εκ νέου ελλειμματικοί. Το σημαντικότερο είναι
ότι η απόκλιση του πραγματικού δημόσιου χρέους από το εικονικό έφθασε
το 2001 τις 7,3 ποσοστιαίες μονάδες, από 100% σε 107,3% του AEΠ.
Ουσιαστικά πρόκειται για αποδοχή πρόσθετου χρέους, ύψους 3,5 τρις δρχ., η
οποία καταδεικνύει το μέγεθος της αλλοίωσης των δημοσιονομικών συνθηκών
κατά την κρίσιμη για την ένταξη της χώρας στην ONE αλλά και για τις
εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις περίοδο μεταξύ 1998 και 2000.Kατέρρευσε η
δημιουργική λογιστική , Ευημερία στηριγμένη στα χρέη , Tρύπα 10,5 δισ.
ευρώ στα ταμεία του Δημοσίου , Επιχείρηση εξαφάνισης χρέους 1,5 δισ.
ευρώ για λίγες ημέρες , H Eurostat διαγράφει τα κέρδη από τη μετατροπή
δραχμών σε ευρώ , Kαίριο πλήγμα στη αξιοπιστία της οικονομίας οι
αλχημείες που αποκάλυψε η Eurostat , Έλλειμμα ρεκόρ το 2003 στο ταμείο
του Δημοσίου , Η πολιτική απάτη της τιτλοποίησης , Χολή «Νιούσγουικ» για
«ενσωμάτωση Ελλάδας στην Ε.Ε.»

54. Ο προϋπολογισμός του 2003 προέβλεπε έλλειμμα 0.9% του ΑΕΠ και τελικά έφτασε το 5.7%.

55. Εγκληματική υποτίμηση δραχμής πριν από την ένταξη της χώρας στην ΟΝΕ.

56.Βιομηχανία παράνομων ελληνοποιήσεων με χορήγηση ελληνικής
ταυτότητας και εκλογικού βιβλιαρίου ακόμη και σε σεσημασμένους
κακοποιούς από τις πρώην κομουνιστικές χώρες. Υπόσχονταν αγροτική γη και
διορισμούς σε Ουκρανούς, Ρώσους και Γεωργιανούς, «κατασκευάζοντας»
ομογενείς και ταυτόχρονα ψηφοφόρους. Λίγους μήνες μετά τις εκλογές
ανακλήθηκαν χιλιάδες ελληνοποιήσεις αφού η παρανομία της έκδοσής τους
ήταν ολοφάνερη και καραμπινάτη. Είχαν όμως προλάβει να ψηφίσουν.
Αποτέλεσμα η νόθευση των εκλογών της 9ης Απριλίου 2000. Ειδικά στην
Βόρεια Ελλάδα (Φλώρινα,Πέλλα,Κιλκίς κ.α.) το ποσοστό των Αλβανών οι
οποίοι ελληνοποιήθηκαν ήταν διψήφιο όσον αφορά το εκλογικό σώμα, δηλαδή
ξεπέρασε το 10%. Το κίνημα κέρδισε τις εκλογές του 2000 με διαφορά 1%
(70.000 ψήφοι), και στις εκλογές του 2004 διατηρήθηκε στο 40,6%!

57. Προδοσία και παράδοση του αρχηγού των Κούρδων Αμπντουλάχ Οτσαλάν στους διώκτες του Τούρκους.

58. Καθύβριση δικαστών μόλις τολμούσαν να αγγίξουν υποθέσεις διαφθοράς-διαπλοκής
παρά του ότι προκαλούσε συνήθως ‘όποιον έχει στοιχεία να πάει στη
δικαιοσύνη’. Με μια λεπτομέρεια. Η δικαιοσύνη έπρεπε να λειτουργεί «αλά
καρτ» και ευθυγραμμισμένη με τα πολιτικά συμφέροντα του κινήματος.

59. Υπόθεση Στέγκου 1 ή «σκάνδαλο Πάχτα»: Αφορά τη (ν)τροπολογία
-σκάνδαλο της Σιθωνίας που κατέληξε στην αποπομπή του υφυπουργού
Οικονομικών, Χρ. Πάχτα, και των εννέα εμπλεκόμενων βουλευτών του ΠΑΣΟΚ. Η
σκανδαλώδης υπόθεση ξεκίνησε στις 21/01/2004, όταν οι εννέα βουλευτές
του ΠΑΣΟΚ, κατέθεσαν τροπολογία στο νομοσχέδιο «Ενισχύσεις Ιδιωτικών
Επενδύσεων για την οικονομική και περιφερειακή ανάπτυξη της χώρας», την
οποία αποδέχτηκε ο αρμόδιος υφυπουργός Οικονομίας Χρ. Πάχτας και έδιναν
τη δυνατότητα ανέγερσης στην κατασκευαστική εταιρία «Ολυμπιακή Τεχνική»
του μεγαλοεργολάβου Στέγκου, ιδιοκτήτη του «Πόρτο Καρράς», να χτίσει
χιλιάδες τουριστικές κατοικίες στην περιοχή.

60. Υπόθεση Στέγκου 2: στο ξενοδοχείο του οποίου δεξιώθηκε τους
Ευρωπαίους ηγέτες, ο Κώστας Σημίτης, κερνώντας τους γιαούρτια 100 εκ.
δραχμών. Ο Στέγκος καταδικάστηκε αργότερα σε 3 έτη φυλάκιση και
χρηματικό πρόστιμο για τα αδικήματα της παράβασης χρηματιστηριακής
νομοθεσίας, παραπλάνησης επενδυτικού κοινού, διασποράς ψευδών ειδήσεων
και άμεσης συνέργιας στις πράξεις αυτές.

61.Μανίκας – Νεονάκης : βάσει των στοιχείων της Επιτροπής
Κεφαλαιοαγοράς ο Μανίκας πραγματοποίησε συναλλαγές 1,5 εκ € και ο
Νεονάκης 64 εκ. €, σε μικρό χρονικό διάστημα το 1999. Κατά πόσο και οι
δυο τους ήταν κάτοχοι εμπιστευτικών πληροφοριών;

62. Και η «Ελευθεροτυπία» στο μεγάλο φαγοπότι των Ολυμπιακών έργων
(Άγιος Κοσμάς) με τις επιχειρηματικές δραστηριότητες της συζύγου του
Φυντανίδη, Βιργινίας Βεντουράκη, μέσω της Ολλανδικής κατασκευαστικής De
Boer.

63. Φόροι: παρά του ότι η πράσινη υποσχεσιολογία ευαγγελίζονταν
πάντα αναδιανομές πλούτου, δικαιότερα συστήματα φορολόγησης και
φορολόγηση του έχοντα και κατέχοντα, από το 1993 έως το 2003
παρατηρείται αύξηση φόρων κατά 122,5%. Επί Σημίτη επιβλήθηκαν 97 νέοι
φόροι που κυρίως στόχευαν μικρές, εμπορικές, βιοτεχνικές και
μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Το 1981 τα συνολικά φορολογικά έσοδα
αντιστοιχούσαν στο 15,8% του ΑΕΠ ενώ το 2000 αντιστοιχούσαν στο 26,6%.
Το 1981 οι αυξήσεις άμεσων φόρων αντιστοιχούσαν στο 5% του ΑΕΠ ενώ το
2000 αντιστοιχούσαν στο 11,2%. Το 1995 π.χ. το 66,1% των φόρων ήταν
έμμεσοι, το 2000 ήταν 57,6%, το 2001 ήταν 58,9%, το 2002 ήταν 59,4% και
το 2003 ήταν 59,4%.

64. Αγροτικό Ζήτημα : τις δύο τελευταίες δεκαετίες δόθηκαν από
την Ευρωπαϊκή Ένωση τρισεκατομμύρια για την αναδιάρθρωση της αγροτικής
παραγωγής και οικονομίας και τον τεχνολογικό εκσυγχρονισμό της ελληνικής
γεωργίας. Οι επιδοτήσεις όμως χρησιμοποιήθηκαν μόνο για ψηφοθηρικούς
λόγους. Οι αναμενόμενες αναδιαρθρώσεις δεν έγιναν ποτέ γιατί τα πολλά
χρήματα απορροφούνταν από ανθρώπους που δεν τα δικαιούνταν,
απορροφούνταν από απατεώνες, πάντως όλοι, παραπληροφορήθηκαν και
εξαπατήθηκαν αφού πίστεψαν ότι θα παίρνουν τις επιδοτήσεις επ’ άπειρον
ενώ οι επιδοτήσεις ήταν απλώς τμήμα πακέτων που κάποτε φυσικά
απορροφούνται και σταματούν. Εξάλλου η Ευρώπη δεν μπορεί να ενισχύει για
πάντα προϊόντα που δεν χρειάζεται(χωματερές) ή προϊόντα υψηλού κόστους
παραγωγής σε σύγκριση με άλλες χώρες. Κανένας δεν εξήγησε στους αγρότες
πως και γιατί να ανανεώσουν και αναδιαρθρώσουν τις καλλιέργειές τους,
πώς να βελτιώσουν την παραγωγή τους και πώς να εκσυγχρονίσουν
τεχνολογικά τις γεωργικές εκμεταλλεύσεις τους. Ήταν λογικό ο Δρυς να
βγει και να πει «οι αγρότες πρέπει να τα βγάλουν πέρα μόνοι τους» και ο
Σημίτης ότι «η ελληνική γεωργία δεν έχει μέλλον» και ότι οι αγρότες
πρέπει να αλλάξουν επάγγελμα». Το εμπορικό ισοζύγιο αγροτικών προϊόντων
έφτασε το 2002 στο πρωτοφανές έλλειμμα των 1,84 δις €. Έτσι φτάσαμε στην
εξέγερση των αγροτών, στα σκασμένα λάστιχα, στην κατασυκοφάντηση των
αγροτών και στον ξυλοδαρμό τους.

65. Προμήθειες στα νοσοκομεία : εικονικές τιμολογήσεις και υπερτιμολογήσεις φαρμάκων και ιατρικών υλικών και εργαλείων από 300% – 1500%.

66. Ανεργία : το 1981 υπολειπόταν του μέσου κοινοτικού όρου. Μετά
το 81 άρχισε να αυξάνεται ενώ το 1998 ξεπέρασε το μέσο κοινοτικό όρο,
το 1999 έφτασε το 12% και το 2004 το 12,3%, παρά τη διόγκωση του
δημόσιου τομέα και τους διορισμούς των κολλητών, των φίλων και των
μελών. Με τα ολυμπιακά έργα σε πλήρη ανάπτυξη οι άνεργοι στην Ελλάδα
ξεπέρασαν τους 540.000(11,3%)! Όσο για τις 600.000 θέσεις εργασίας που
υπόσχονταν προεκλογικά ο Σημίτης, το 2.000, αποδείχτηκαν φάρσα….

67. Ολυμπιακή Αεροπορία : τον Οκτώβριο του 2003 η Ευρωπαϊκή
επιτροπή στράφηκε κατά της Ελλάδας και έστειλε την Ελλάδα στο Ευρωπαϊκό
Δικαστήριο για τις παράνομες χρηματοδοτήσεις της Ολυμπιακής από την
κυβέρνηση Σημίτη. Ζητούσε μάλιστα την επιστροφή της οικονομικής
υποστήριξης χαρακτηρίζοντας αποτυχημένο το σχέδιο εξυγίανσης από το 1994
έως το 2002. Το Πασόκ αρνούνταν σταθερά «το ξεπούλημα των εταιριών
στρατηγικής σημασίας». Θεωρούνταν επιβεβλημένες οι οικονομικές
ενισχύσεις των προβληματικών ΔΕΚΟ επιβαρύνοντας τους φορολογούμενους με
νέα βάρη και αυτό βαφτίζονταν “ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ”. Ειδικά η «Ολυμπιακή
Αεροπορία» κόστιζε 1,5 εκατομμύρια ευρώ ημερησίως στους Έλληνες
φορολογουμένους, δηλαδή 550 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο! Οι κυβερνήσεις
ΠΑΣΟΚ προσπάθησαν ανεπιτυχώς να αποκρατικοποιήσουν(σοσιαλιστικός ορισμός
της ιδιωτικοποίησης) την «Ολυμπιακή» ή να κοροϊδέψουν τους Ευρωπαίους
με διάφορα τερτίπια, προς αποφυγήν ποινών. Ο Χρήστος Βερελής αφού
«ξεχρέωσε» για ακόμα μια φορά με παράνομες εισφορές πολλών δις την
Ολυμπιακή, την μετονόμασε σε «Ολυμπιακές αερογραμμές». Μέσα σε ένα μήνα
το νέο σχήμα ήταν και πάλι ελλειμματικό και καταχρεωμένο! Η Ευρωπαϊκή
Ένωση επέβαλε πρόστιμα πολλών δις για τις παράνομες κρατικές
επιχορηγήσεις στην Ολυμπιακή.

Το πρόβλημα επιλύθηκε επί κυβέρνησης Καραμανλή και από τον Κώστα Χατζηδάκη με την πώληση της Ολυμπιακής στην MIG.

68. ΑΣΕΠ : κάτω από τους νόμους Πεπονή κατασκεύασαν τις περίφημες
‘αποκαταστατικές’ διατάξεις του άρθρου 25 και του Ν. 2190, που
ουσιαστικά παραβίαζαν το νόμο για το ΑΣΕΠ, καταργούσαν την έννομο τάξη
και ανάγκαζαν το ίδιο το ΑΣΕΠ να διαπιστώνει με εκθέσεις του χιλιάδες
παράνομες κομματικές προσλήψεις κυρίως συμβασιούχων. Ο δημόσιος τομέας
στην Ελλάδα πασοκοκρατείται, αφού επί 20 χρόνια είχαν διοριστεί πάνω από
1 εκ. ‘πράσινα’ παιδιά….. Παρόλα αυτά ο σοσιαλιστικός τύπος επιμένει
ότι ο δημόσιος τομέας κατακλύστηκε από γαλάζια παιδιά. Καλό το παραμύθι
αλλά χωρίς δράκους. Πολύ σωστά επισημαίνει ο Δ. Ρίζος : «πώς συμβαίνει η
ΝΔ να διορίζει γαλάζια παιδιά στο δημόσιο και αυτά να τρέχουν να
ψηφίζουν Πασόκ, αφού όλα τα συνδικάτα των εργαζομένων στο δημόσιο
ελέγχονται από το Πασόκ». Προτεραιότητα στους διορισμούς έχουν πάντα τα
«πράσινα παιδιά» και γι’ αυτό το Πασόκ και τα ελληνικά ΜΜΕ δημιουργούν
με το παραμικρό τον σκανδαλοθηρικό θόρυβο των «γαλάζιων παιδιών». Έτσι
ώστε όποιος θέλει να διοριστεί στο δημόσιο να μπορεί μόνο μέσω ΠΑΣΟΚ.
Πρέπει όλοι οι Έλληνες να εμπεδώσουν ότι το ΠΑΣΟΚ έχει κάθε δικαίωμα να
διορίζει τους δικούς του και να «μην ανοίγει μύτη», ενώ εάν η ΝΔ
προχωρήσει σε κομματικούς διορισμούς (όπως πολύ έξυπνα και ΕΜΜΕΣΑ με
πατέντες τύπου ΑΣΕΠ το ΠΑΣΟΚ έκανε), τότε να κατηγορείται η ΝΔ για
αναξιοκρατία και έλλειψη διαφάνειας στις προσλήψεις. Το ρεκόρ των
διορισμών κατέχει το ΠΑΣΟΚ, που πέτυχε 180.000 (ΕΚΑΤΟΝ ΟΓΔΟΝΤΑ ΧΙΛΙΑΔΕΣ)
προεκλογικούς διορισμούς στο δημόσιο ΜΟΝΟ την προεκλογική περίοδο του
1989!!!

69. Το φιάσκο της οδούς Νιόβη στις 23/9/1998 : με την καταδίωξη
του επικίνδυνου Σορίν Ματέι που με μια χειροβομβίδα απέδειξε την πλήρη
ανεπάρκεια της αστυνομίας και της ηγεσίας της. Τραγικό θύμα της
ιστορίας, η 25χρονη Αμαλία Γκινάκη. Μετά το φιάσκο ο Σημίτης διόρισε
αρχηγό της ΕΛ.ΛΑΣ τον αντιστράτηγο Γεωργακόπουλο, την ίδια στιγμή που ο
εισαγγελέας Γεράκης ερευνούσε σκάνδαλα που εμπλέκονταν ο Γεωργακόπουλος.
Αργότερα τον επιβράβευσαν με τη Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας του
Υπουργείου Εσωτερικών.

70. Υπόθεση Πάσσαρης : δολοφόνησε δύο αστυνομικούς κατά τη
διάρκεια απόδρασής του από το νοσοκομείο που είχε μεταφερθεί. Πρέπει να
αναφέρουμε και τη μετέπειτα πλήρη αδυναμία σύλληψής του. Γιατί ο
αστυνομικός να ριψοκινδυνεύσει τη ζωή του όταν είναι διορισμένος
πρασινικαρτούχος;

71. Διαφθορά : το 2003 ο Μισέλ Ζοσεράν πρόεδρος της γαλλικής
αμυντικής βιομηχανίας THALES κατήγγειλε για δωροδοκία μέλος της
ελληνικής κυβέρνησης για να αναλάβει η εταιρεία του, την αναβάθμιση έξι
φρεγατών του πολεμικού ναυτικού. Υποστήριξε ότι η δωροδοκία είναι
αναπόφευκτη στην Κορέα, Ιταλία, Ελλάδα και Αφρική. Γαλλικές εφημερίδες
υποστήριξαν με στοιχεία, ότι η ασφάλεια των Ολυμπιακών Αγώνων δόθηκε
στους Αμερικάνους βάσει της μεγαλύτερης δωροδοκίας αφού ο THALES
δωροδοκούσε τον υπουργό Άμυνας από 7% – 10% και δεν πήρε το έργο. Όσο
για τη δωροδοκία ο Έλληνας αντιπρόσωπός τους του υπέδειξε ότι πρέπει να
προβλεφτεί μια δωροδοκία ύψους 7%-10% στον Έλληνα υπουργό Άμυνας. Τελικά
την ασφάλεια ‘κέρδισε’ η εταιρεία του Dick Cheney (αντιπροέδρου της
Αμερικής) ο οποίος και απευθύνθηκε κατευθείαν στο Σημίτη και στο
Χρυσοχοΐδη και όχι σε υπουργούς του.

72. Ναυάγιο “Σάμινα” και οι σχέσεις του με τη διαπλοκή στη ναυτιλία.
Αποτέλεσμα του ναυαγίου ήταν 83 νεκροί και δύο μήνες μετά η αυτοκτονία
Σφηνιά. Ο Σημίτης ήταν αυτός που ενίσχυσε και υποστήριξε την “Minoan
Lines” ώστε να κατακτήσει σχεδόν μονοπωλιακή θέση στη ναυτιλία. Έτσι η
«Μίνοαν» λειτουργούσε ανεξέλεγκτα και χωρίς τους ιδιαίτερους και
απαραίτητους ελέγχους. Τρεις μέρες πριν το ναυάγιο ο μηχανικός του
Σαμίνα, Αντώνης Σορώκος στέλνει γραπτή αναφορά στην εταιρεία, κρίνοντας
το πλοίο , αναξιόπλοο. Άσχετα από τις απόψεις μελών του πληρώματος δύο
είναι οι εκδοχές του ναυαγίου. Ή το πλοίο είχε μηχανική βλάβη και κανείς
δεν έδωσε σημασία ή τη βλάβη την παρουσίασε εκείνη τη στιγμή, λόγω της
πλημμελούς συντήρησης. Το πλοίο βυθίστηκε 20 λεπτά μετά την πρόσκρουσή
του στις Πόρτες, γιατί δε διέθετε στεγανά, που θα καθυστερούσαν ή θα
απέτρεπαν τη βύθισή του. Οι χώροι που έπρεπε να είναι στεγανά είχαν
μετατραπεί σε καμπίνες, ενώ τα σωστικά μέσα ήταν ανύπαρκτα. Οι
μηχανισμοί του υπουργείου από την άλλη είχαν πραγματοποιήσει πλημμελείς ή
εικονικούς ελέγχους αξιοπλοΐας που πολλές φορές συνοδεύονταν και από το
αντίστοιχο φιλοδώρημα.

73. Για τέσσερα κακουργήματα ασκήθηκε δίωξη κατά του πρώην γενικού
διευθυντή του ΠΑΣΟΚ Γιάννη Παπακωνσταντίνου και της χρηματιστηριακής
εταιρείας ΑΡΤΙΟΝ για τα ομόλογα του Ταμείου Εθνικής Οδοποιίας (ΤΕΟ).

74. Ληστρικό πασοκικό σκάνδαλο 1 δις € στην ΕΑΒ : οι κυβερνήσεις
του Πασόκ για να «στρογγυλοποιήσουν» τα τεράστια ελλείμματα της
εταιρείας αλλά και κυρίως για να τα «εξαφανίσουν» κάτω από το χαλί, τα
«έβαζαν» σε ειδικό λογαριασμό «αναπόσβεστων εξόδων ιδρύσεως της
εταιρείας»!

75. Το 2001 το Πασόκ για να καλύψει ένα χρέος 2,8 δις έστησε τη μεγαλύτερη κομπίνα στην ελληνική ιστορία :
το πράσινο δομημένο ομόλογο του 2001 με τις 18 τράμπες. Δομήθηκε ένα
ομόλογο-τέρας ονομαστικής αξίας 6,1 δις Ευρώ και πάνω σ’ αυτό
“παίχτηκαν” 18 τράμπες (swaps). Το οφειλόμενο ποσό, από τους λάθος
χειρισμούς από 2,8 δις Ευρώ ανήλθε στα 54 δις Ευρώ.

76. Η λεηλασία των ταμείων από το Πασόκ. Για τα ταμεία αυτά
σήμερα κόπτεται… Το 2002 – 2003 χάθηκαν μόνο μέσω της “Ακρόπολις”
χρηματιστηριακής, σε παιχνίδι με ομόλογα 5,5 εκ. €. Συνολικά χάθηκαν από
τα σαΐνια του Πασόκ πάνω από 3,5 δις € (1,3 τρις δρχ.) μόνο από το
1999-2002. Και μιλάμε για τα λεφτά που τζόγαραν στο χρηματιστήριο,
αφήνοντας λυτές και λυσσασμένες τις διοικήσεις των ταμείων να κάμουν
παιχνίδι. Επένδυσαν 5,22 δις € συνολικά σε μετοχές και άφησαν μόνο με
1,76 δις €. Το 2002, ο Υπ. Οικονομίας Χριστοδουλάκης καλούσε τις
διοικήσεις του ΙΚΑ να παίξουν σε πολυετή ομόλογα για να καλύψουν τα
ελλείμματά τους.

77. Σκάνδαλο ΑΡΙΑΔΝΗ : το 2000 το ελληνικό δημόσιο δανείστηκε 650
εκ. €, από την off shore εταιρεία ARIADNE S. A. (ISIN:XS0121591704) με
έδρα το Λουξεμβούργο, βάζοντας υποθήκη μέχρι το 2013 τα έσοδα των
λαχείων. Οι μίζες που έπεσαν ξεπερνούν τα 7,5 εκ. €. Το Πασόκ
υποχρεούται να απαντήσει : …το Πασόκ σφυρίζει ΚΛΕΦΤΙΚΑ!

78. Οι αμαρτωλές και ταυτόχρονα «ιερές» μπίζνες Πασόκ με τη Μονή Τοπλού
ή πως παρέδωσαν 26.000 στρέμματα στη μονή Τοπλού σα να ήταν δικά τους.
Φυσικά οι «ιερές» μπίζνες του «κινήματος» είναι «δημοκρατικές» και
εγκεκριμένες από τους «αγωνιστές» της «μεγάλης δημοκρατικής παράταξης».

79. Η πώληση των Μεταλλείων Κασσάνδρας στην εταιρεία «Ελληνικός Χρυσός ΑΕ» έναντι
του «ασήμαντου» ποσού των 11 εκατ. €, όταν τον Ιούνιο του 2004, έξι
μήνες μετά τη συναλλαγή, διεθνής εταιρεία παροχής συμβουλών υπολόγισε
την αγοραία αξία των Μεταλλείων στα 408 εκατ. €. Δηλαδή τριάντα πέντε
φορές μεγαλύτερη της τιμής που τελικά ξεπουλήθηκαν με τις γνωστές
μεθόδους Πασόκ και με συνοπτικές διαδικασίες. Ακόμα και η Κομισιόν
βλέπει σκανδαλώδης παρατυπίες στη συγκεκριμένη υπόθεση!

80. Η είσοδος των ΜΑΤ στο Πολυτεχνείο το Νοέμβρη του 1995 επί
υπουργίας Σήφη Βαλυράκη στο Δημοσίας Τάξεως. Χρειάστηκαν 20 κλούβες για
να μεταφέρουν τους 472 συλληφθέντες εκ των οποίων οι 140 ήταν ανήλικοι.
Τα ελληνικά ΜΜΕ ασχολήθηκαν ελάχιστα. Η είδηση «δεν έκαμε το γύρο του
κόσμου»!!!

81.Εκποίηση 20 τόνων χρυσού από την Τράπεζα της Ελλάδος: Όταν οι
σύντροφοι του κινήματος δεν άφησαν ούτε κολυμπηθρόξυλο από τα δημόσια
ταμεία και τις τράπεζες, ενώ παράλληλα οι δανειακές υποχρεώσεις της
Ελλάδας χτυπούσαν παγκόσμιο πρωταθλητισμό, τα οικονομολογικά σαΐνια της
κυβέρνησης Σημίτη σοφίστηκαν νέες πατέντες!* Τον Αύγουστο του 2003,
ντάλα κατακαλόκαιρο και μέσα στην δίνη που δημιούργησε η επίθεση στο
Ιράκ στις 23 Μαρτίου του ίδιου χρόνου, (όταν οι Έλληνες έβλεπαν το
Χρηματιστήριο Αθηνών στις 1400 μονάδες και τις υπό κατάρρευση σήμερα
Morgan Stanley και Lechman να δίνουν τιμές για την Εθνική και την Άλφα
γύρω στα 7(!) ευρώ), ο “σύντροφος” Σημίτης και η επιλογή του για την
ηγεσία του κορυφαίου οργάνου την εθνικής οικονομίας κ. Γκαργκάνας,
αποφάσισαν με πλήρη μυστικότητα να εκποιήσουν 20 τόνους από τα αποθέματα
χρυσού της Ελλάδος. Μεταφέροντας εκτός της χώρας την ανάλογη ποσότητα
από τα “χρυσά νομίσματα και τα πλακίδια που αγόραζε από τους ιδιώτες”,
-πρώτη φορά μετά την Γερμανική Κατοχή- επειδή -λένε οι κ.κ. του ΠΑΣΟΚ-
“ο χρυσός σ΄ αυτήν την μορφή δεν ήταν εμπορεύσιμος(!)”, … έτσι
αποφάσισε να “αναβαθμίσει” ποιοτικά αυτά τα χρυσά νομίσματα και πλακίδια
που αγόραζε από το κοινό και να τα μετατρέψει σε ράβδους διεθνών
προδιαγραφών που είναι… εμπορεύσιμες (!) “…Το ένα τέταρτο από αυτήν
την ποσότητα (20 τόνοι) αποφασίσθηκε να πωληθεί προκειμένου να επενδυθεί
σε ασφαλείς τοποθετήσεις που αποφέρουν αποδόσεις από 2 – 4% (!!!!)
(όπως π.χ. ομόλογα ευρωπαϊκών κυβερνήσεων) έναντι της σχεδόν μηδενικής
απόδοσης των τοποθετήσεων σε χρυσό (!!!!) και δεν τίθεται θέμα εκχώρησης
του προϊόντος της ρευστοποίησης σε οποιονδήποτε τρίτο, η οποία άλλωστε
αποκλείεται και από την ισχύουσα νομοθεσία…” *Αυτοί οι κύριοι σήμερα,
βγαίνουν και μιλάνε για “διασφάλιση της δημόσιας περιουσίας” και
“σκάνδαλα με ομόλογα”!

82. Σκάνδαλο Αλέξανδρος Χρυσανθακόπουλος, ο “Mr. Φρουτάκιας”, ο
οποίος έπαιζε παράνομο τζόγο στο μαγαζί γνωστού τοκογλύφου των Πατρών,
την ίδια στιγμή που ήταν Πρόεδρος της κοινοβουλευτικής επιτροπής
καταπολέμησης του παράνομου τζόγου!!! Όταν τον έπιασαν στα πράσα,
προσπάθησε να κάνει αλισβερίσι με τους δημοσιογράφους για να μη βγουν οι
προσωπικές του ενασχολήσεις στη φόρα.

83. Τα άρματα μάχης Λέοπαρντ τα οποία η κυβέρνηση Σημίτη αγόρασε 7 (ΕΠΤΑ) φορές ακριβότερα απ’ ότι η Τουρκία (2 δις δρχ.).

84.Τα προβληματικά γερμανικά υποβρύχια κόστους 750.000.000.000 δρχ. (750
δις, τιμή πενταπλάσια του πραγματικού κόστους)! Η Γερμανία ακόμα πιέζει
την Ελλάδα για την αποδοχή της αγοράς!

85. Μόνο για τόκους από τα χρέη του Πασόκ, μία τετραμελής οικογένεια πληρώνει 4.000 ευρώ το χρόνο.
Κάθε Έλληνας, μόνο για τόκους πληρώνει 1.000 ευρώ. Συνεπώς, κανένας
Έλληνας δεν τολμά να φανταστεί τι θα γινόταν αν η κρίση είχε ξεσπάσει με
κυβέρνηση Πασόκ και με τα δημοσιονομικά μεγέθη του 2004.

86. Η επιβολή υποχρεωτικής διόρθωσης των δημοσιονομικών στοιχείων,
από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, κατά πέντε φορές! Η έκτη ήταν τον Απρίλιο
του 2004 και αφορούσε φυσικά κυρώσεις στα δημοσιονομικά στοιχεία που
παρέδωσε το Πασόκ στην κυβέρνηση της ΝΔ.

87. Το περίφημο «άρθρο 4» που κήρυξε «παράνομες» τις απεργίας με το
πρόσχημα της εργασιακής ειρήνης για την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων.

88. Οι μεγαλύτερες αυξήσεις σε καταναλωτικά είδη πρώτης ανάγκης
έγιναν μεταξύ Δεκεμβρίου 2000 και Δεκεμβρίου 2003! Ξέρετε ότι το
καλοκαίρι του 2003 μόνο τα οπωρολαχανικά αυξήθηκαν κατά 36%;

89. Ο νόμος περί ευθύνης υπουργών: ένα νομικό κατασκεύασμα που εμπεριέχει ολόκληρη την κουλτούρα ατιμωρησίας και αποφυγής ευθυνών του «πανελλήνιου σοσιαλισμού» .

90.”οι συμβασιούχοι” : Κατά την τριετία 2001-2004 το κίνημα προχώρησε
στον διορισμό 250.000 συμβασιούχων στην δημόσια διοίκηση για καθαρά
ψηφοθηρικούς λόγους, χωρίς να το επιτρέπουν τα οικονομικά δεδομένα της
εποχής. Το ΠΑΣΟΚ τους διατήρησε σε καθεστώς ομηρίας, και έβαλε την
επόμενη κυβέρνηση να τους μονιμοποιήσει. Πράγμα αδύνατο οπότε το ΠΑΣΟΚ
κατηγόρησε την κυβέρνηση της ΝΔ, ότι δεν προχώρησε στην μονιμοποίησή
τους. Σύμφωνα με το συμβούλιο επικρατείας μονιμότητα εδικαιούντο όσοι
υπάλληλοι κάλυπταν “πάγιες και διαρκείς ανάγκες”, δηλαδή πολλοί
λιγότεροι από όσους «αφιλοκερδώς» διόρισε η «μεγάλη δημοκρατική
παράταξη».

90+1: «Σκάνδαλο Siemens» : Στα πρακτικά της δίκης για την Siemens στο
Μόναχο είναι καταγεγραμμένο ότι για τις δουλειές της Siemens στην Ελλάδα
δόθηκαν μίζες περίπου 100 εκατομμύρια ευρώ. Μέχρι στιγμής είναι σίγουρο
ότι ένα εκατομμύριο εξ’ αυτών μεταφέρθηκε στα ταμεία του Πασόκ, μέσω
Τσουκάτου.

Σκάνδαλα ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

2004

1. Χρηματισμός στο υπουργείο Τουρισμού

Την ιστορία έφερε στο φως ο υφυπουργός Τουρισμού, Αναστάσιος Λιάσκος. Σε
συνέντευξη Τύπου που ο ίδιος συγκάλεσε, δήλωσε ότι παρέπεμψε στη
Δικαιοσύνη τον διευθυντή του ιδιαίτερου γραφείου του και δύο φορές
εκλεγμένο δημοτικό σύμβουλο στα Ψαχνά Εύβοιας, Ιωάννη Κεραμιδά, λόγω
καταγγελίας από επιχειρηματία ότι ο κ. Κεραμιδάς ζήτησε οικονομικά
ανταλλάγματα προκειμένου να διευθετήσει υπόθεσή του.

2. Παράνομη μεταγραφή του γιου του υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης

Την παραίτησή του, υπέβαλε “για λόγους προσωπικής και πολιτικής
ευθιξίας” στον πρωθυπουργό, o Σάββας Τσιτουρίδης, μετά από ερώτηση της
Συλβάνας Ράπτη στη Βουλή για μετεγγραφή “φοιτητή – υιού υπουργού της
Κυβερνήσεως, για λόγους ασφαλείας, ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων”. Ο εν
λόγω φοιτητής, του οποίου η πρώτη αίτηση μετεγγραφής είχε απορριφθεί,
επανήλθε με ένσταση, στην οποία επικαλείτο λόγους ασφαλείας, εξ αιτίας
“της υπουργικής ιδιότητος του πατέρα του και σε συνδυασμό με την
επικείμενη διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων”.

3. Η απογραφή που οδήγησε στην επιτήρηση

Η διενέργεια της δημοσιονομικής απογραφής, δηλαδή της απογραφής της
κατάστασης της οικονομίας, ήταν μία από τις πρώτες κινήσεις της
κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας μόλις ανέλαβε την εξουσία μετά τις
εκλογές του Μαρτίου του 2004. Η κίνηση αυτή σημάδεψε την οικονομία της
χώρας και αποτελεί ακόμα και σήμερα ένα από τα βασικά σημεία
αντιπαράθεσης των 2 μεγάλων πολιτικών παρατάξεων της χώρας, αλλά και
βάση κριτικής για πολλές οικονομικές αποφάσεις από όσες ακολούθησαν.

4. Η πτώση του ελικοπτέρου Σινούκ

Σε έκρηξη οφειλόταν η πτώση του ελικοπτέρου Σινούκ η οποία στοίχισε τη
ζωή στον Αρχιεπίσκοπο Αλεξανδρείας Πέτρο και σε άλλα 17 μέλη της
συνοδείας του στις 11/9/2004, χωρίς ποτέ να διερευνηθεί ολοκληρωμένα το
θέμα και να κατολογισθούν ευθύνες. Το πόρισμα ήταν ελλιπές και
αντιφατικό και η κατασκευάστρια εταιρεία BOEING αρνήθηκε να παράσχει τα
στοιχεία των πειραματικών στοιχείων του ελικοπτέρου (Crash Tests).

2005

5. Υπόθεση Βασικού Μετόχου

Ανετράπη ριζικά η βασική φιλοσοφία του νόμου περί βασικού μετόχου, ότι
δηλαδή όποιος έχει ΜΜΕ δεν μπορεί να συνάπτει δημόσιες συμβάσεις, αλλά
και με την αυστηροποίηση των ποινών στην περίπτωση που τα δικαστήρια
κρίνουν ότι υπήρξε όντως αθέμιτη επιρροή. Αντί να λειτουργεί υπέρ της
αξιοκρατίας ο νόμος εξυπηρετούσε συμφέροντα τεραστίων διαστάσεων.
Εντέλει ο νόμος καταργήθηκε.

6. Ο διευθυντής του κ. Δούκα

Ο διευθυντής του γραφείου του υφυπουργού Οικονομίας Π. Δούκα, Β. Γούλας,
ήταν ο συνταξιούχος (προτού τον επαναφέρει ο κ. Δούκας) που είχε
προσφύγει στη Δικαιοσύνη για τα αναδρομικά του ΛΑΦΚΑ. Ως διευθυντής,
παραιτήθηκε από την ένσταση που είχε υποβάλει -κίνηση που σήμαινε ότι η
επόμενη δικαστική προσφυγή συνταξιούχου που θα τελεσιδικούσε θα ήταν
ύστερα από τρία ως πέντε χρόνια, με κίνδυνο να χαθούν τα αναδρομικά.

7. Προσλήψεις εκτός ΑΣΕΠ

Ο στενός συνεργάτης του υπουργού Εσωτερικών, Πρ. Παυλόπουλου, Α. Χούπης,
είχε αναλάβει επ’ αμοιβή μέσω εταιρείας να διαμορφώσει τους όρους
προκήρυξης και αξιολόγησης αιτήσεων για προσλήψεις στο Δημόσιο εκτός
ΑΣΕΠ, και συγκεκριμένα την πρόσληψη 300 υπαλλήλων στο Ταχυδρομικό
Ταμιευτήριο.

8. Απαγωγές Πακιστανών

Οι μαζικές απαγωγές Πακιστανών στην Ελλάδα το καλοκαίρι του 2005, μετά
τις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Λονδίνο, ήταν γεγονός και όχι
«προβοκάτσια ή φάρσα», όπως είχε υποστηρίξει ο πρώην υπουργός Δημόσιας
Τάξης, Γ. Βουλγαράκης. Σε αυτό το κεντρικό συμπέρασμα κατατείνει, μετά
από πολύμηνη έρευνα, το πόρισμα της Εισαγγελίας Πρωτοδικών. Οι απαγωγές
Πακιστανών πραγματοποιήθηκαν από όργανα των ελληνικών κρατικών
υπηρεσιών, όπως δήλωσαν ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Δ. Λινός και ο
προϊστάμενος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών Δ. Παπαγγελόπουλος.

9. Τα γλυκά και ο κ. Γιακουμάτος

Στις 21 Οκτωβρίου 2005 οι συνεργάτες του υφυπουργού Απασχόλησης κ. Γ.
Γιακουμάτου μπήκαν στο γραφείο του στον 3ο όροφο του υπουργείου και του
έδωσαν ένα κουτί γλυκά, λέγοντάς του ότι μέσα έχει μια επιταγή, αξίας
5.000 ευρώ. Το είχε αφήσει στο γραφείο του συνεργάτη τού υφυπουργού, Γ.
Ρεμπή, η 60χρονη Ελένη Βουγλάνη, η οποία παραπέμφθηκε στη Δικαιοσύνη
μετά την καταγγελία του περιστατικού από τον ίδιο τον κ. Γιακουμάτο, με
την κατηγορία ότι επιχείρησε να δωροδοκήσει τον συνεργάτη του
προκειμένου να τακτοποιήσει επαγγελματικά τον γιο της.

10. Οι κουμπάροι και το καρτέλ του γάλακτος

Οι συναλλαγές των επιχειρηματιών για τη μείωση των προστίμων τους εις
βάρος των καταναλωτών, σχετικά με το καρτέλ του γάλατος που εμπλέκει και
στελέχη της εταιρείας ΜΕΒΓΑΛ. Για να μειωθεί το πρόστιμο των 25 εκατ.
ευρώ, έπρεπε η εταιρεία να καταβάλει το ποσό των 2,5 εκατ. ευρώ ως
αντίτιμο. Σύμφωνα με την κατάθεση του προέδρου της ΜΕΒΓΑΛ κ. Παπαδάκη,
του υπεδείχθει ότι τα χρήματα θα έπρεπε να κατατεθούν σε θυρίδα, με
τραπεζική επιταγή.

11. Παροχή κρατικής διαφήμισης σε υπόδικο

Την παραίτηση του υφυπουργού Οικονομικών, Αδάμ Ρεγκούζα, ανακοίνωσε ο Θ.
Ρουσόπουλος. Σύμφωνα με βίντεο που προβλήθηκε στην τηλεοπτική εκπομπή
«Ζούγκλα», ο κ. Ρεγκούζας ομολόγησε ότι χορήγησε κρατική διαφήμιση σε
περιφερειακό μέσο ενημέρωσης, στον ιδιοκτήτη του οποίου, Βασίλη
Χρηστίδη, είχε ασκηθεί δίωξη για σύσταση συμμορίας και απάτη, ενώ είχε
εκτίσει ποινή φυλάκισης για κακουργηματικές πράξεις και στη Δικαιοσύνη
εκκρεμούν ακόμη υποθέσεις του.

12. Παραδικαστικό κύκλωμα

Στο εδώλιο του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων για εμπλοκή στο
παραδικαστικό κύκλωμα κάθισαν ο πρώην βουλευτής Πέτρος Μαντούβαλος και ο
πρώην πρόεδρος Πρωτοδικών Ευάγγελος Καλούσης. Ο Πέτρος Μαντούβαλος
αντιμετώπισε τις κατηγορίες: ηθική αυτουργία σε κατάχρηση εξουσίας,
νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα, απόπειρα
κακουργηματικής απάτης, απόπειρα παράβασης του νόμου περί μεσαζόντων,
απάτη από κοινού από την οποία η ζημιά είναι ιδιαίτερα μεγάλη, απόπειρα
εκβίασης και παράβαση του νόμου περί μεσαζόντων από κοινού.

13. Ο «άνθρωπος του υπουργού»

Η εσπευσμένη αποπομπή του πρώην προέδρου του Οργανισμού Εργατικής
Κατοικίας, Αγγ. Οικονομόπουλου, από τον Δεκέμβριο του 2005, οφειλόταν σε
επιστολή που είχε στείλει στο Μέγαρο Μαξίμου ο επιχειρηματίας Π.
Εμφιετζόγλου και στην οποία, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα της εποχής, του
απέδιδε ότι είχε ζητήσει «μίζα» για να δώσει εντολή εκταμίευσης ποσού
που όφειλε ο Οργανισμός.

2006

14. Υποκλοπές Vodafone

Το μεγαλύτερο σκάνδαλο, από την αρχή της διακυβέρνησης ως την περίοδο
που έγινε γνωστό. Το σκάνδαλο των υποκλοπών έπεσε ως «κεραυνός εν
αιθρία» στις 2 Φεβρουαρίου, όταν τρεις υπουργοί, σε κοινή συνέντευξη
Τύπου, αποκάλυψαν κύκλωμα υποκλοπών τηλεφωνικών συνδιαλέξεων σε τηλέφωνα
πολιτικών -και όχι μόνο προσώπων-ένας εκ των οποίων και ο ίδιος ο
πρωθυπουργός.

15. Ξυλοδαρμοί φοιτητών σε καταλήψεις

Η πρώτη συστηματοποιημένη επίθεση της Νέας Δημοκρατίας στα εκπαιδευτικά
έρχεται το καλοκαίρι του 2006, με προπαγάνδα και ξύλο από την πλευρά των
ΜΑΤ κατά των φοιτητών και λοιπών μελών της εκπαιδευτικής κοινότητας,
που εναντιώνεται στο Νέο νόμο-πλαίσιο. Οι υπουργοί Γιαννάκου και
Πολύδωρας “βαρούσαν” τα τύμπανα του πολέμου και ο υπουργός Επικρατείας
Θ. Ρουσόπουλος, μαζί με την υπόλοιπη κυβέρνηση, διατηρούσε το πόστο της
προπαγάνδας.

16. Πυρκαγιές στη Χαλκιδική

Ανεξέλεγκτες πυρκαγιές στη Χαλκιδική με απολογισμό πολλών καμένων
στρεμμάτων. Η ολιγωρία του κρατικού μηχανισμού ήταν για άλλη μια φορά
καταστροφική. Η έλλειψη διαθέσιμων πυροσβεστικών αεροσκαφών σε συνδυασμό
με τις δεδομένες ακραίες καιρικές συνθήκες και την έλλειψη προληπτικών
μέτρων, είχε ως συνέπεια να μετατραπεί σε στάχτη η Κασσάνδρα Χαλκιδικής
και να χαθούν ανθρώπινες ζωές. Για άλλη μια φορά, δεν υπήρξε καμία
παραίτηση, καθώς Πρ. Παυλόπουλος (υπουργός Εσωτερικών) και Β. Πολύδωρας
(τότε υπουργός Δημόσιας Τάξης) δήλωσαν ότι έγινε ό,τι ήταν ανθρωπίνως
δυνατό.

17. Υπόθεση Ζαρντινιέρα

Ο άγριος ξυλοδαρμός του Κύπριου φοιτητή, Αυγουστίνου Δημητρίου, μπροστά
στο ξενοδοχείο ABC στη Θεσσαλονίκη από τους αστυνομικούς της ασφάλειας
Θεσσαλονίκης, συγκλόνισε το πανελλήνιο. Ο φοιτητής περπατούσε σε
κεντρικό δρόμο της Θεσσαλονίκης όταν δέχτηκε απρόκλητα την επίθεση
αστυνομικών. Αρκετές ώρες πριν, είχε προηγηθεί πορεία για την εξέγερση
του Πολυτεχνείου στην οποία όμως ο ίδιος δεν είχε συμμετάσχει. Μετά τον
ξυλοδαρμό, οι αστυνομικοί δήλωσαν ότι «ο φοιτητής έπεσε και χτύπησε σε
παρακείμενη ζαρντινιέρα»…Ευτυχώς ο νέος σώθηκε, αλλά με αρκετά
τραύματα, ενώ οι υπεύθυνοι…έπεσαν στα μαλακά.».

18. Ο «εγκέφαλος» και ο κ. Καλλιώρας

Η υπόθεση του 38χρονου αποστράτου και πρώην υπευθύνου ασφαλείας του
βουλευτή Φθιώτιδας της ΝΔ κ. Η. Καλλιώρα, κ. Α. Λιαρτή, ο οποίος έχει
συλληφθεί ως «εγκέφαλος» της ένοπλης ληστείας της χρηματαποστολής του
Καζίνου Πάρνηθας με λεία 1,5 εκατ. ευρώ, προκάλεσε ισχυρές δονήσεις στο
κυβερνητικό στρατόπεδο. Την άδεια οπλοφορίας, του την είχε εξασφαλίσει ο
κ. Καλλιώρας, ως μέλους της προσωπικής του φρουράς. Ακάλυπτες επιταγές
και κλοπές συγκαταλέγονται επίσης στο πλούσιο «βιογραφικό» του. Ο κ.
Καλλιώρας είχε μεσολαβήσει μάλιστα και για την επαναφορά του στην
Πολεμική Αεροπορία, αίτημα που απορρίφθηκε λόγω του παρελθόντος του.

19. Ο «ψευδομάρτυρας» του κ. Μιχαλολιάκου

Το 1999 ο τότε υφυπουργός Άμυνας Β. Μιχαλολιάκος κατηγορήθηκε για
εμπλοκή σε τροχαίο ατύχημα. Ο άνθρωπος που κατέθεσε «αυθορμήτως» ως
«αυτόπτης μάρτυρας» υπέρ του υφυπουργού , ο Π. Σαλούφας, αποδείχτηκε ότι
ήταν συμπατριώτης και στενός συνεργάτης του από τα χρόνια της ΟΝΝΕΔ.
Μάλιστα ήταν από τους πρώτους που διορίστηκαν στις 30 Μαρτίου 2004 στο
πολιτικό γραφείο του Μιχαλολιάκου. Στην υπόθεση εμπλέκεται και ο
διευθυντής του γραφείου του Χ. Λύτρας, ο οποίος φέρεται να ήλθε σε επαφή
με τον Σαλούφα, με τον οποίο επίσης γνωρίζονταν από την ΟΝΝΕΔ.

20. Αυτοκτονία Τσαλικίδη

Ο εισαγγελέας Πρωτοδικών Ιωάννης Διώτης αποφάνθηκε: ο θάνατος του Κώστα
Τσαλικίδη, στέλεχος της Vodafone, οφείλεται σε αυτοκτονία η οποία
συνδέεται αιτιωδώς με το θέμα των τηλεφωνικών υποκλοπών. Σύμφωνα με τον
εισαγγελικό λειτουργό, ο Τσαλικίδης γνώριζε ότι γίνονταν υποκλοπές, στο
πλαίσιο των υπαλληλικών του καθηκόντων.

21. Εξαγορά Γερμανός από Cosmote

«Η διοίκηση της Cosmote ενήργησε δολίως και με σκοπιμότητα, προς
εξυπηρέτηση συγκεκριμένων συμφερόντων και δη να ωφελήσει τον Πάνο
Γερμανό». Σε αυτό συνηγορούν, ανάμεσα σε άλλα, οι ποινικές διώξεις που
ασκήθηκαν – με αφορμή την εξαγορά της Γερμανός από την Cosmote – για τα
εξής αδικήματα: Απιστία που στρέφεται κατά υψηλόβαθμων στελεχών της
Cosmote, ηθική αυτουργία σε απιστία που στρέφεται κατά του
επιχειρηματία, νομιμοποίηση εσόδων από παράνομη δραστηριότητα,
χειραγώγηση αγοράς από κοινού και κατ’ εξακολούθηση κατ’ επάγγελμα και
συνήθεια που στρέφεται κατά επτά προσώπων αντικριστών και ατόμων που
εμπλέκονται με την επιχείρηση και ηθική αυτουργία στη χειραγώγηση.

2007

22. Το σκάνδαλο των ομολόγων

Μία υπόθεση η οποία έφερε στην επιφάνεια το ζήτημα της διαχείρισης των
αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων. Βασικός στόχος του Υπουργείου
Απασχόλησης ήταν να γίνονται αγορές σύνθετων και μη ομολόγων, χωρίς να
υπάρχουν τα κατάλληλα πρόσωπα τα οποία θα μπορούσαν να ελέγξουν πιθανές
έκνομες ενέργειες, οι οποίες σημειώνονταν, σε βάρος των οικονομικών του
ελληνικού Δημοσίου. Παρά τις πιέσεις της αντιπολίτευσης και της κοινής
γνώμης, ο τότε Υπουργός Απασχόλησης, Σάββας Τσιτουρίδης, δεν
απομακρύνθηκε από την κυβέρνηση για το ζήτημα των ομολόγων αλλά εξαιτίας
της υπόθεσης στην οποία εμπλέκονταν ο στενός του συνεργάτης Ευγένιος
Παπαδόπουλος.

23. Εμπλοκή συνεργάτη του Τσιτουρίδη με το Χρηματιστήριο

Ο Τσιτουρίδης πρωταγωνιστεί ακόμα μια φορά με την εμπλοκή του συνεργάτη
του Ευγένιου Παπαδόπουλου, στο σκάνδαλο του ΠΑΣΟΚ με το Χρηματιστήριο. Ο
εφέτης ανακριτής ζήτησε το άνοιγμα των τραπεζικών λογαριασμών του
Παπαδόπουλου στο πλαίσιο της έρευνας για την υπόθεση του Χρηματιστηρίου
την περίοδο 1999-2000, καθώς από στοιχεία που απέστειλε η Επιτροπή
Κεφαλαιαγοράς, προέκυπτε εμπλοκή του Παπαδόπουλου μέσω εταιρείας που
είχε σε συγκεκριμένη υπόθεση χειραγώγησης μετοχών. Ο Καραμανλής ζήτησε
την παραίτηση Τσιτουρίδη.

24. Βαρβιτσιώτης και Μύκονος

Στην υπόθεση της Μυκόνου εμπλέκονται ο βουλευτής της ΝΔ Μιλτιάδης
Βαρβιτσιώτης και ο πρώην ειδικός γραμματέας του υπουργείου Εργασίας
Ευγένιος Παπαδόπουλος. Η υπόθεση αφορά την αγορά εκτάσεων στην Μύκονο
και τη μεταπώλησή τους αργότερα, με τη βοήθεια μιας off shore εταιρίας
που έχουν ιδρύσει τα ίδια άτομα, στο εξαπλάσιο της αρχικής τιμής. Οι
μεταβιβάσεις γίνονταν με προεκτίμηση της εφορίας.

25. Πυρκαγιές στην Πάρνηθα

Ο προάγγελος των μεγάλων προεκλογικών πυρκαγιών έγινε στην Πάρνηθα.
Στρέμματα έγιναν καπνός και οι εκτάσεις παραχωρήθηκαν στο Καζίνο όπως
είχε συμφωνηθεί από το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ. Η φωτιά ξεκίνησε την Τετάρτη 27
Ιουνίου το απόγευμα. Επί μία ημέρα τα ΜΜΕ μιλούσαν είτε για φωτιά στα
Δερβενοχώρια είτε ότι οι πυκνοί καπνοί είναι από την φωτιά και τα
λάστιχα που καίγονται στο Σχηματάρι. Το βράδυ της Πέμπτης μεταδόθηκε για
πρώτη φορά η είδηση για την φωτιά στην Πάρνηθα, τότε ξεκίνησε και η
κινητοποίηση της Πυροσβεστικής, του στρατού και των δήμων, αλλά η φωτιά
είχε φτάσει στο τέλος της.

26. Φωτιές στην Πελοππόνησο/ Εύβοια

Οι πιο αμφιλεγόμενες και πιο πολύνεκρες πυρκαγιές είναι αυτές που
στιγμάτισαν την προεκλογική περίοδο του 2007 και εξαιτίας της
τρομοκρατίας έδωσαν τη νίκη και πάλι στη ΝΔ. Βιβλική καταστροφή από τις
πυρκαγιές στην Πελοπόννησο. Οι φωτιές σε όλη την χώρα μέσα σε ένα 24ωρο
ξεπέρασαν τις 170. Εντύπωση προκάλεσε στις αρχές το γεγονός ότι μετά τις
20:30 το βράδυ ξέσπασαν 25 νέες πυρκαγιές, με δεδομένο ότι οι φωτιές
ξεσπούν συνήθως την ημέρα που οι θερμοκρασίες είναι υψηλότερες και οι
άνεμοι πιο ισχυροί.

27. Τα χρέη του Αλογοσκούφη

Ο επιχειρηματίας Βασίλης Μπρέκος είχε στείλει εξώδικο στον υπουργό
Οικονομίας Γ. Αλογοσκούφη υποστηρίζοντας ότι στις εκλογές του 2004 η
εταιρεία που εκπροσωπεί είχε αναλάβει την ταχυδρομική καμπάνια του
υπουργού και ότι η εργασία αυτή στοίχισε 280.000 ευρώ αλλά δεν πληρώθηκε
ποτέ. Ο Μπρέκος παρέθεσε 120 Δελτία Αποστολής στο όνομα του κ.
Αλογοσκούφη και με την υπογραφή συνεργατών του που παραλάμβαναν το
προεκλογικό υλικό ενώ επικαλέστηκε και τη μαρτυρία του γραμματέα της ΝΔ
Λ. Ζαγορίτη στον οποίο είχε καταφύγει, στην προσπάθειά του να πάρει τα
χρήματα. Ο Αλογοσκούφης αρνήθηκε οποιαδήποτε ευθύνη και γνώση του
θέματος.

28. Αναψυκτήριο ο… Μαγγίνας

Πρόστιμο-μαμούθ, αλλά με πολλά «παράθυρα», επέβαλε η Πολεοδομία
Μαρκόπουλου στο «αναψυκτήριο» Μαγγίνα στα Χατζήρια Κορωπίου.Το πρόστιμο
ανέγερσης επτά τελικά παράνομων κτισμάτων που του επιβλήθηκε φτάνει στα
112.156 ευρώ, ενώ οφείλει και πρόστιμο διατήρησης ύψους 52.782 ευρώ για
κάθε χρόνο από την κατασκευή τους. Αν η κατασκευή τους έγινε το 1997, το
συνολικό πρόστιμο ξεπερνά τις 600.000 ευρώ.

29. Ζαχόπουλος: Η πτώση

Σοκ προκαλεί το απονενοημένο διάβημα του παραιτηθέντος Γενικού Γραμματέα
του Υπουργείου Πολιτισμού, Χρήστου Ζαχόπουλου, προσωπικού φίλου του
Πρωθυπουργού. Διαχείριση κοινοτικών κονδυλίων, αποχαρακτηρισμοί
διατηρητέων μνημείων, παράνομοι διορισμοί, βιντεοταινίες, κομιστές dvd,
και άλλα, βρίσκονται στο επίκεντρο του σκανδάλου που προηγήθηκε της
απόπειρας αυτοκτονίας Ζαχόπουλου και απασχόλησε την κοινή γνώμη για
πολλούς μήνες.

2008

30. To αυθαίρετο του Σουφλιά

Χωρίς αναθεωρημένη οικοδομική άδεια έχτιζε εξοχική κατοικία στην περιοχή
Θυμάρι Αναβύσσου ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ Γ. Σουφλιάς. Ο Σουφλιάς είχε
αγοράσει το 1999 με τη μορφή κάθετης ιδιοκτησίας δύο μερίδια σε ακίνητο
που βρίσκεται στην εκτός σχεδίου περιοχή της Αναβύσσου, καθώς και το
δικαίωμα να χτίσει δύο κατοικίες συνολικού εμβαδού 122 τετραγωνικών. Η
αρχική οικοδομική άδεια είχε εκδοθεί το 1989. Την άνοιξη του 2005, λίγο
πριν λήξει η οικοδομική άδεια ο μηχανικός υπέβαλε αίτηση για αναθεώρηση
στην πολεοδομία Μαρκοπούλου. Η αρμόδια αρχιτεκτονική επιτροπή αρχικά
απέρριψε τον φάκελο, αργότερα όμως τον ενέκρινε και στη συνέχεια η άδεια
προωθήθηκε για να εγκριθεί για τα υπόλοιπα τμήματά της. Χωρίς όμως να
ολοκληρωθεί η αναθεώρηση το χτίσιμο συνεχιζόταν. Η πλευρά του υπουργού
επέρριψε την ευθύνη στον μηχανικό.

31. Ο Κουκοδήμος και ο κομιστής

Κληθείς να απαντήσει στις καταγγελίες που του απέδιδαν ότι διακόμισε
πρόταση του επικεφαλής της Υπηρεσίας Ειδικών Ελέγχων, Σπ. Κλαδά, «να
κλείσει η υπόθεση των 5,5 εκατομμυρίων ευρώ του Θέμου Αναστασιάδη» με
αντάλλαγμα «να μην αναφερθεί το όνομά του στο θέμα Ζαχόπουλου», ο
βουλευτής της ΝΔ, Κώστας Κουκοδήμος, ανεξαρτητοποιείται και προκαλεί
επιπλέον «πονοκεφάλους» στην κυβέρνηση που μένει προσωρινά με 151
βουλευτές.

32. Ηλιέλαιο – δηλητήριο

Η υπόθεση της διακίνησης χιλιάδων τόνων επιμολυσμένου με ορυκτέλαια
ηλιελαίου αποτέλεσε ακόμη μία απόδειξη για το γεγονός ότι οι Έλληνες
καταναλωτές είναι ανοχύρωτοι σε διατροφικά σκάνδαλα. Στο επίκεντρο
τέθηκαν η ετοιμότητα της πολιτείας και δη ο σχεδιασμός του ΕΦΕΤ.

33. Η εξαγορά του ΟΤΕ από τη Deutsche Telekom

Χωρίς να έχουν αξιολογηθεί όλα τα περιουσιακά του στοιχεία, ο ΟΤΕ
«περνάει» στα χέρια της γερμανικής Deutsche Telekom. Εργαζόμενοι και
αντιπολίτευση μιλούν για «ξεπούλημα» του κερδοφόρου ΟΤΕ και θέτουν ακόμη
και ζήτημα εθνικής ασφάλειας.

34. Ο ΟΛΠ και οι Κινέζοι

Ακόμη μια περίπτωση αμφιλεγόμενης ιδιωτικοποίησης. Η κινεζική εταιρεία
Cosco εξαγοράζει τον ιδιαίτερα επικερδή Σταθμό Εμπορευματοκιβωτίων του
λιμανιού στον Πειραιά και πυροδοτεί τις αντιδράσεις εργαζομένων και
αντιπολιτευόμενων κομμάτων. Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι κατά τις
ημέρες των διαπραγματεύσεων η μετοχή του ΟΛΠ εξακολουθούσε να
διαπραγματεύεται στο χρηματιστήριο.

35. Νοθεία σε αναθεώρηση

Η αλλοίωση των ψηφοδελτίων από βουλευτές της ΝΔ, κατά τη διάρκεια
διαδικασίας της Συνταγματικής Αναθεώρησης, ισοδυναμεί με παρατυπία την
οποία καταγράφει βίντεο και αξιοποιεί – στο πλαίσιο της αντιπολιτευτικής
του τακτικής – το ΠΑΣΟΚ.

36. Σκάνδαλο Siemens

H γερμανική εταιρεία Siemens δωροδοκούσε κρατικούς λειτουργούς για να
επικρατήσει σε δημόσιους διαγωνισμούς. Ιδιωτικά κέντρα οικονομικής
ισχύος, κοινοβουλευτικά κόμματα και παντελής έλλειψη διαφάνειας
συνθέτουν το μωσαϊκό της υπόθεσης Siemens.

37. Λευκίμμη XYTA

Η αστυνομική καταστολή υπερβαίνει κάθε όριο. Μία έγκυος βρίσκει τραγικό
θάνατο κατά τη διάρκεια των εκτεταμένων επεισοδίων στην Κέρκυρα. Οι
κάτοικοι επιχειρούσαν να αποτρέψουν την εγκατάσταση χωματερής μόλις 150
μέτρα από τα σπίτια τους. Η πολιτεία «σφυρίζει» αμέτοχα.

38. Κυριάκος Μητσοτάκης και Siemens

Η κυβέρνηση καλύπτει το βουλευτή, Κυριάκο Μητσοτάκη, παρακάμπτοντας τα
ερωτήματα τα οποία προκαλούν οι «αγορές» που πραγματοποίησε ο ίδιος από
τη Siemens.

39. Αποπομπή Ζορμπά

«Δεν με ήθελαν ….με έφαγαν». Είναι η χαρακτηριστική αναφορά του Γιώργου
Ζορμπά κατά την παραίτησή του από τη θέση του προέδρου της Εθνικής Αρχής
για την καταπολέμηση της απόκτησης εσόδων από εγκληματικές ενέργειες. Ο
άνθρωπος που είχε διερευνήσει το σκάνδαλο των ομολόγων, αποχώρησε
εξαπολύοντας βολές προς τους υπουργούς Οικονομίας και Δικαιοσύνης.

40. Το ταξίδι Λιάπη με έξοδα της Siemens

Η γερμανική εταιρεία Siemens, πρωταγωνίστρια του γνωστού σκανδάλου,
έκανε κράτηση για τον τότε Υπουργό Μεταφορών, Μιχάλη Λιάπη, για τις 16
Ιουνίου 2005, στο ξενοδοχείο Westin, της Λειψίας. Η Siemens αντιμετώπιζε
ως εταιρικό της ταξίδι τη διοργάνωση της επίσκεψης, που εκπόνησε η
θυγατρική της από την Αθήνα, σε Λειψία, Ζάλτσμπουργκ και Φρανκφούρτη,
από τις 16 μέχρι τις 20 Ιουνίου 2005, με οργανωτή το υψηλόβαθμο στέλεχος
της εταιρείας, Μιχάλη Χριστοφοράκο.

41. Αξιωματικός της ΕΛΑΣ εμπλέκεται σε σκάνδαλο υπεξαίρεσης 700.000 για το C4I

Αξιωματικός της Ελληνικής Αστυνομίας, μέλος της δευτεροβάθμιας Επιτροπής
που παρέλαβε το TETRA και Πρόεδρος της Επιτροπής Παραλαβής για το C41
κατηγορείται από την Υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων για υπεξαίρεση
700.000 ευρώ εν τη υπηρεσία.

42. Σκάνδαλο ΟΣΕ

Υπέρβαρες αμαξοστοιχίες με παραποιημένα παραστατικά επιφέρουν οικονομική
ζημία ύψους 1.300.000 ευρώ στον OΣE. H τιμή στην οποία αγόραζαν οι
έμποροι τα παλαιά σίδερα (σκραπ) ήταν πάνω από 200 ευρώ τον τόνο. Η
εταιρεία στην οποία έγινε η ανάθεση καταβάλλει μόλις 57 ευρώ ανά τόνο…
Υπάλληλοι του ΟΣΕ πλαστογραφούσαν τις σχετικές συμβάσεις με στόχο το
κέρδος από την παράνομη μεταφορά σκραπ.

43. Υπόθεση Παυλίδη – Χρηματισμός

Ο εφοπλιστής, Φώτης Μανούσης, καταγγέλλει ότι χρημάτισε το περιβάλλον
του Υπουργού Αιγαίου, Αριστοτέλη Παυλίδη, για δρομολόγια της άγονης
γραμμής. Ακόμη μια φορά περί πολιτικής ευθύνης ο λόγος, αλλά η κυβέρνηση
«κωφεύει».

44. Σκάνδαλο της Μονής Βατοπεδίου

Οι επιχειρηματικές δραστηριότητες και οι κρυφές διασυνδέσεις του
ηγούμενου Εφραίμ συνιστούν το διαβόητο σκάνδαλο της Μονής Βατοπεδίου. Η
αποκάλυψη της παραχώρησης πολλών εκτάσεων στη Χαλκιδική «ταράζει τα
νερά» στη δημόσια ζωή της χώρας.

50. Ο εκβιασμός του Εμφιετζόγλου

Ο επιχειρηματίας Πρόδρομος Εμφιετζόγλου καταγγέλλει ότι ο Γιάννης
Αγγέλου, διευθυντής του πολιτικού γραφείου του Πρωθυπουργού, ήταν
ενήμερος σχετικά με τον εκβιασμό από μέλη του ΔΣ της εταιρείας Ολυμπιακό
Χωριό ΑΕ σε επιχειρηματίες, ωστόσο, εκείνος του καταλόγισε ότι «άργησες
να μας ενημερώσεις»…

 

var _wau = _wau || []; _wau.push([“small”, “wvg1ie6mi5ta”, “m3y”]);
(function() {var s=document.createElement(“script”); s.async=true;s.src=”http://widgets.amung.us/small.js”;
document.getElementsByTagName(“head”)[0].appendChild(s);})();

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO11 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός11 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις12 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO12 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO12 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή