Ακολουθήστε μας

Διεθνή

Αποκάλυψη! Ιδού η φυλακή που ετοίμαζε το Αζερμπαϊτζάν για 30.000 Αρμενίους του Αρτσάχ

Δημοσιεύτηκε στις

Το Γερεβάν διέθετε απόρρητες πληροφορίες για την κατασκευή μιας τέτοιας εγκατάστασης, πριν από την επίθεση του Σεπτεμβρίου, λέγοντας ότι η κυβέρνηση πίστευε ότι προοριζόταν για πάνω από 10.000 άτομα.
Αποκαλυπτική έρευνα του New Lines Magazine φέρνει στο φως ότι το Αζερμπαϊτζάν έχτιζε ένα τεράστιο στρατόπεδο συγκέντρωσης-φυλακή όπου είχε την πρόθεση να φυλακίσει 30000 Αρμένιους του Αρτσάχ.(Ναγκόρνο-Καραμπάχ)
Τον Αύγουστο του περασμένου έτους, ο Ara Papian, πρώην πρέσβης της Αρμενίας στον Καναδά, είπε σε ένα αρμενικό talk show, που φιλοξενήθηκε από το διαδικτυακό μέσο ενημέρωσης Noyan Tapan, ότι το Αζερμπαϊτζάν χτίζει ένα «στρατόπεδο συγκέντρωσης για 30.000 άνδρες». Η αρμενική εφημερίδα Hraparak ένα μήνα αργότερα, ανέφερε το ίδιο επικαλούμενη στρατιωτική πηγή που δεν κατονόμαζε. Μιλώντας ανώνυμα στο New Lines, υψηλόβαθμος κυβερνητικός αξιωματούχος της Αρμενίας είπε ότι το Γερεβάν διέθετε απόρρητες πληροφορίες για την κατασκευή μιας τέτοιας εγκατάστασης, πριν από την επίθεση του Σεπτεμβρίου, λέγοντας ότι η κυβέρνηση πίστευε ότι προοριζόταν για πάνω από 10.000 άτομα.
Ο κίνδυνος για συλλήψεις και φυλακίσεις ήταν ήδη πολύ υψηλός: Το καλοκαίρι του 2023, τέσσερις άνδρες πολίτες συνελήφθησαν από το Αζερμπαϊτζάν, κάτι που οι τοπικές οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων αποδοκίμασαν ως αυθαίρετες συλλήψεις και απαγωγές. Η πιο διάσημη από αυτές τις υποθέσεις είναι αυτή του Vagif Khachatryan, τον οποίο το Μπακού κατηγόρησε ότι είχε σκοτώσει Αζέρους πολίτες στον πόλεμο μεταξύ Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν τη δεκαετία του 1990. Ο 68χρονος κατευθυνόταν προς την Αρμενία για επείγουσα επέμβαση καρδιάς, όπως σημείωσαν τα μέλη της Διεθνούς Επιτροπής του Ερυθρού Σταυρού που τον συνόδευαν, όταν συνελήφθη από τις αρχές του Αζερμπαϊτζάν. Στις 7 Νοεμβρίου, μετά από μια δίκη όπου αλλοιώνονταν εσκεμμένα τα λεγόμενα του από έναν μεταφραστή, ο Khachatryan καταδικάστηκε σε 15 χρόνια φυλάκιση. Πριν από αυτό το συμβάν, στα τέλη Αυγούστου, συνελήφθησαν τρεις φοιτητές που κατηγορήθηκαν για «παραβίαση» της εθνικής σημαίας του Αζερμπαϊτζάν. Αργότερα αφέθηκαν ελεύθεροι.
Κατά την διάρκεια του πολέμου και μέχρι την εισβολή και εκδίωξη των Αρμενίων στο Αρτσάχ( Ναγκόρνο-Καραμπάχ) οι αρχές του Αζερμπαϊτζάν είχαν συλλάβει περί τους 200 πολίτες και στρατιώτες η πλειοψηφία των οποίων παραμένουν παρανόμως φυλακισμένοι, ενώ 80 άτομα (πολίτες και στρατιώτες) δηλώνονται εξαφανισμένοι.
Επίσης, αυτή τη στιγμή 8 άτομα, υψηλόβαθμα στελέχη της κυβέρνησης του Αρτσάχ, περιμένουν την δίκη. Αυτοί είναι οι Arayik Harutyunyan, Bako Sahakyan, Arkadi Ghukasyan, Davit Ishkhanyan, Ruben Vardanyan, David Babayan, Arshavir Gharamyan, Levon Mnatsakanyan, David Manukyan. Αξίζει να σημειωθεί ότι συνελήφθησαν τον Σεπτέμβριο, στο φυλάκιο των Ρωσικών ειρηνευτικών δυνάμεων, ενώ προσπαθούσαν να περάσουν στην Αρμενία και τώρα βρίσκονται σε φυλακές του Αζερμπαϊτζάν.
Ιστορία
Ηττημένο και τραυματισμένο, από τον πρώτο πόλεμο (1988-1992) το Αζερμπαϊτζάν σύντομα εξελίχθηκε σε ένα πετρελαιοπαραγωγικό, αυταρχικό και δυναστικό καθεστώς, του οποίου η πολιτική νομιμότητα εξαρτιόταν σχεδόν αποκλειστικά από τη ρεβανσιστική του στάση. Εξίσου σημαντική ήταν η καλλιέργεια της εικόνας των Αρμενίων ως του κορυφαίου υπαρξιακού εχθρού για τον λαό του Αζερμπαϊτζάν. Το μίσος ήταν κοινό και στις δύο πλευρές – ορισμένοι Αρμένιοι υποτιμούν τους Αζέρους δηλώνοντας ότι «η Coca-Cola είναι παλαιότερη από το Αζερμπαϊτζάν», μια φράση στην αγγλική γλώσσα που πρωτοεμφανίστηκε πριν από μια δεκαετία στον διαδικτυακό αρμενικό ειδησεογραφικό ιστότοπο mamul.am. Συνοδευόμενη από μια φωτογραφία του ποτού με το έτος 1892 και τη σημαία του Αζερμπαϊτζάν με το έτος 1918. Η φράση έγινε δημοφιλής στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κατά τη διάρκεια του πολέμου του 2020 — ένα γεγονός που αναφερόταν στο αρχαίο κράτος της Αρμενίας, ενώ ο εχθρός της είναι η επέκταση της Τουρκίας και όχι μια πραγματική χώρα από μόνη της. Η γλώσσα των Αζέρων είναι η τουρκική και οι Αρμένιοι αναφέρονται συχνά στους Αζέρους ως «Τούρκους», μια ορολογία που συνδέεται στην ψυχή των Αρμενίων με τους δράστες της γενοκτονίας τους το 1915. Μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα, οι Αζέροι αναφέρονται ως <<Τάταροι>>, ένα γενικό όνομα για τους τουρκόφωνους.
Ωστόσο, σε αντίθεση με την Αρμενία ή το Αρτσάχ (Ναγκόρνο-Καραμπάχ), μετά τον πόλεμο της δεκαετίας του 1990, το μίσος για του Αρμενίους ως εχθρούς στο Αζερμπαϊτζάν θεσμοθετήθηκε, από τη λαϊκή κουλτούρα μέχρι τις ειδήσεις. Η επίσημη εικονική προεδρική βιβλιοθήκη των Αζέρων, ebooks.az, διαθέτει τίτλους εγκεκριμένους από το καθεστώς, όπως «Αρμενικός Τρόμος» και «Αρμενική Μυθομανία», ενώ βιβλία που αναγνωρίζουν την αρμενική αρχαιότητα και τα δεινά —όπως η νουβέλα του διακεκριμένου συγγραφέα από το Αζερμπαϊτζάν Akram Aylisli «Stone Dreams»— απαγορεύονται μετά από εντολή του προέδρου. «Ήταν μόνο θέμα χρόνου να συνειδητοποιήσει ο ρεβανσιστικός μηχανισμός τις θανατηφόρες δυνατότητές του», είπε ο Artak Beglaryan, πρώην διαμεσολαβητής ανθρωπίνων δικαιωμάτων του Αρτσάχ (Ναγκόρνο-Καραμπάχ), στο New Lines .
Μια πιο προσεκτική εξέταση του χρονοδιαγράμματος που οδήγησε στην επίθεση του Σεπτεμβρίου δείχνει πώς οι διεθνείς εταίροι του Αζερμπαϊτζάν άνοιξαν το δρόμο για αυτό που η Αρμενία και εξέχοντες ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως ο πρώην εισαγγελέας του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου Luis Moreno-Ocampo, λένε ότι ήταν μια συντονισμένη προσπάθεια εκφοβισμού των Αρμενίων στο Αρτσάχ (Ναγκόρνο-Καραμπάχ) και να τους απομακρύνουν οριστικά από την περιοχή.
Τον Σεπτέμβριο του 2020, στο αποκορύφωμα της πανδημίας COVID-19, το Αζερμπαϊτζάν, με τη βοήθεια του τουρκικού στρατού και των Σύριων μισθοφόρων, ξεκίνησε έναν πόλεμο εναντίον του Αρτσάχ (Ναγκόρνο-Καραμπάχ). Αυτός ο πόλεμος διήρκεσε 44 ημέρες, και σταμάτησε όταν ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν μεσολάβησε για κατάπαυση του πυρός. Το Αζερμπαϊτζάν τότε άρχισε να τρέφει άλλα σχέδια. Ανανεώνοντας το εξαντλημένο στρατιωτικό του οπλοστάσιο και οδηγώντας σε ένα νέο κύμα λαϊκής υποστήριξης μετά τη στρατιωτική του νίκη, ο ισχυρός άνδρας του Αζερμπαϊτζάν, ηγεμόνας Αλίεφ, ξεκίνησε μια νέα ώθηση για να λύσει το ζήτημα του Αρτσάχ (Ναγκόρνο-Καραμπάχ) μια για πάντα. «Δεν θα μείνει κανένα ίχνος τους σε αυτά τα εδάφη», είπε ο Αλίεφ σε ομιλία του κατά την διάρκεια του πολέμου τον Οκτώβριο του 2020.
Τον Δεκέμβριο του 2022, αφού εξασφάλισε μια ευρεία συμμαχία με τη Ρωσία που περιλάμβανε στρατιωτική συνεργασία, το Αζερμπαϊτζάν έκλεισε για άλλη μια φορά τον Διάδρομο Λατσίν, τη γραμμή σωτηρίας του Αρτσάχ (Ναγκόρνο-Καραμπάχ) και τη μοναδική οδό ανεφοδιασμού του από την Αρμενία και τη σύνδεση με τον κόσμο γενικότερα. Τότε, το Αζερμπαϊτζάν είπε ότι το έκανε για να προστατεύσει το περιβάλλον. Οι διαδηλωτές εμπόδισαν τις μεταφορές, λέγοντας ότι ενεργούσαν κατά των εξορυκτικών επιχειρήσεων — αλλά ο επικεφαλής της Ecofront, μιας ανεξάρτητης περιβαλλοντικής ομάδας του Αζερμπαϊτζάν, περιέγραψε τη διαμαρτυρία ως «ψεύτικη». Άνθρωποι που αυτοαποκαλούνταν «οικολογικοί ακτιβιστές» στάλθηκαν από ένα κράτος του οποίου η οικονομία εξαρτάται πλήρως από το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, καθώς το Αζερμπαϊτζάν απαγόρευσε κάθε κυκλοφορία μέσω του διαδρόμου που περιπολούσε η ειρηνευτική δύναμη της Ρωσίας.
Ο Artak Beglaryan, πρόσφυγας τώρα στην Αρμενία, είπε ότι άκουσε για πρώτη φορά ψιθύρους για μια μαζική φυλακή που χτίστηκε στο Άγκνταμ, για τους Αρμένιους, πριν από ένα χρόνο. «Αργότερα έλαβα κάποια επιβεβαίωση από τις υπηρεσίες πληροφοριών ότι οι αρχές του Αζερμπαϊτζάν είχαν μια τέτοια ιδέα και την υλοποιούσαν , αλλά δεν μπόρεσα να επαληθεύσω τις πληροφορίες». Οι αρχές του Αρτσάχ (Ναγκόρνο-Καραμπάχ) τότε δεν δημοσιοποίησαν τις πληροφορίες. «Πρώτον», εξήγησε ο Beglaryan, «δεν μπορούσαμε να βεβαιωθούμε για την πλήρη πραγματικότητά του, και δεύτερον, δεν θέλαμε να συνεισφέρουμε στον ψυχολογικό τρόμο που προσπαθούσε το Αζερμπαϊτζάν να επιβάλλει εναντίον του λαού μας. Ωστόσο, αυτό δεν εμπόδισε τις φήμες να διαδοθούν».
Ο φόβος της μαζικής φυλάκισης σε μια χώρα που στερείται πραγματικού συστήματος δικαιοσύνης και υποθάλπει το θεσμικό αντιαρμενικό μίσος «επηρέασε σημαντικά τη συμπεριφορά των ανθρώπων και κατά τη διάρκεια και μετά τη γενοκτονική επίθεση του Σεπτεμβρίου», είπε ο Artak Beglaryan, «μεγάλωσε τον πανικό και έκανε ευκολότερη την απόφαση να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους».
Πρόσθεσε ακόμη, πως κατά τη διάρκεια των τελευταίων σταδίων του αποκλεισμού και τις πρώτες πρωινές ώρες της επίθεσης του Αζερμπαϊτζάν “πολλοί νυν και πρώην στρατιωτικοί πέταξαν τις στολές τους και κατέστρεψαν τα έγγραφά τους σε μια προσπάθεια να εξαλείψουν τυχόν στοιχεία και γεγονότα που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν εναντίον τους».
Στο Στεπανακέρτ (πρωτεύουσα του Αρτσάχ), το New Lines έγινε μάρτυρας πολλών περιστατικών ανθρώπων να καίνε στρατιωτικά έγγραφα και μετάλλια, δημιουργώντας μεγάλες φωτιές σε κάδους απορριμμάτων στους δρόμους. Καθώς τράπηκαν σε φυγή, μερικές οικογένειες πέταξαν φωτογραφίες πεσόντων στρατιωτών με στολή, έκαιγαν, τεμάχιζαν ή έκρυβαν τις φωτογραφικές αναμνήσεις των ανδρών και των γυναικών που πέθαναν στα πεδία των μαχών. Σύμφωνα με τουλάχιστον τρεις συνομιλίες με κατοίκους, κάποιοι έθαψαν στολές στις αυλές τους πριν φύγουν, με την ελπίδα ότι μια μέρα θα επέστρεφαν.
Μετά τον πόλεμο του 2020, εμφανίστηκαν πολυάριθμες αναφορές για βασανιστήρια από το Αζερμπαϊτζάν εναντίον Αρμένιων αιχμαλώτων, τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά. Ο υπερασπιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων της Αρμενίας εκείνη την εποχή, ο Arman Tatoyan, ως ο επίσημος διαμεσολαβητής, ανέφερε αρκετές περιπτώσεις θρησκευτικών διακρίσεων σε βάρος Αρμενίων αιχμαλώτων που κρατούνταν παράνομα. Κάποιοι αναφέρουν ότι κατασχέθηκαν και βεβηλώθηκαν οι βαπτιστικοί σταυροί που φορούσαν. Σε μια περίπτωση, κάψανε με τσιγάρα ένα τατουάζ με σταυρό στο μπράτσο ενός πολίτη. Όταν αρνήθηκε ένας Αρμένιος στρατιώτης να ασπαστεί το Ισλάμ «του κάψανε το πόδι, και τον ξυλοκόπησαν άγρια ​​και τον χλεύασαν. Δεν έχουμε καταγράψει ποτέ κάτι τέτοιο πριν», έγραψε ο Arman Tatoyan στην έκθεσή του. Οι ακρωτηριασμοί και οι βιασμοί Αρμενίων γυναικών στρατιωτών έχουν τεκμηριωθεί και δημοσιευτεί από τις δυνάμεις εισβολής του Αζερμπαϊτζάν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που έχουν αναδημοσιευτεί από το New Lines . Το φθινόπωρο του 2022, τουλάχιστον επτά Αρμένιοι αιχμάλωτοι εκτελέστηκαν παράνομα, προφανώς από στρατιώτες του Αζερμπαϊτζάν, ανέφερε η Human Rights Watch, αποκαλώντας το “ένα ειδεχθές έγκλημα πολέμου”.
Τα σημάδια μιας επικείμενης εισβολής ήταν ορατά στις αρχές Σεπτεμβρίου, μετά από μια συνάντηση στις 4 Σεπτεμβρίου μεταξύ του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και του Πούτιν, όπου συζήτησαν βασικά περιφερειακά ζητήματα, συμπεριλαμβανομένων των ουκρανικών εξαγωγών σιτηρών. Στις 7 Σεπτεμβρίου, η κυβέρνηση της Αρμενίας εξέφρασε επίσημη ανησυχία για τη στρατιωτική συσσώρευση των δυνάμεων του Αζερμπαϊτζάν γύρω από τα κυρίαρχα σύνορά του, καθώς και γύρω από το Αρτσάχ (Ναγκόρνο-Καραμπάχ). Λίγες ημέρες πριν, το ερευνητικό αρμενικό έντυπο Hetq ανέφερε ότι υπήρξε αύξηση των πτήσεων CARGO του Αζερμπαϊτζάν από και προς τη στρατιωτική βάση Ovda στο νότιο Ισραήλ, όπου υπάρχουν αποθήκες πυρομαχικών.
Αυτό στο παρελθόν, όπως τεκμηριώνεται από την ισραηλινή εφημερίδα Haaretz, ήταν συχνά ένδειξη επικείμενης επίθεσης. Υπήρξαν ισραηλινές πωλήσεις όπλων αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων όλα αυτά τα χρόνια στο Αζερμπαϊτζάν, ανέφερε η εφημερίδα, συμπεριλαμβανομένης μιας ποικιλίας όπλων από εξελιγμένα συστήματα ραντάρ έως ένα ευρύ φάσμα drones και αντιαρματικών πυραύλων.
Χρησιμοποιώντας δορυφορικές εικόνες της Planet Labs, εντοπίσαμε μια τοποθεσία ενδιαφέροντος που είναι η πιθανή βάση για τους φόβους του «στρατοπέδου συγκέντρωσης». Φωλιασμένο ακριβώς νότια ενός βασικού αρχαιολογικού συγκροτήματος, κοντά στο χωριό Shahbulaq, υπάρχει μια μεγάλη, πρόσφατα χτισμένη, αλλά ημιτελής κατασκευή. Για να αξιολογήσουμε εάν το συγκρότημα ήταν μια προβλεπόμενη φυλακή, εφαρμόσαμε μεθόδους χωρικής ανάλυσης για να εντοπίσουμε χαρακτηριστικά που συνδέονται συνήθως με σωφρονιστικά ιδρύματα στην ευρύτερη περιοχή, ιδιαίτερα τις εγκαταστάσεις «μεσαιωνικών βασανιστηρίων» που αναλύθηκαν από το Crude Accountability στο Τουρκμενιστάν και τις πολιτικές φυλακές που αναφέρονται από το Foreign Policy στην Τουρκία. , τα οποία εντοπίστηκαν και στις δορυφορικές εικόνες.
Η αναγνώριση προτύπων μας επέτρεψε να ανιχνεύσουμε επαναλαμβανόμενα στοιχεία, ενώ η αντιστοίχιση χαρακτηριστικών μας βοήθησε να συγκρίνουμε αυτά τα στοιχεία με γνωστές δομές φυλακών. Ο επαγωγικός συλλογισμός μας επέτρεψε να συμπεράνουμε, από την παρουσία αυτών των χαρακτηριστικών, την πιθανότητα ότι η εν λόγω εγκατάσταση θα μπορούσε να είναι μια προβλεπόμενη φυλακή. Η πρόοδος κατασκευής της εγκατάστασης του Aghdam, όπως φαίνεται σε μια δορυφορική εικόνα του Μαΐου 2023, αποκαλύπτει δομές που μοιάζουν με πλέγμα, το είδος που χρησιμοποιείται σε μονάδες στέγασης φυλακών ή στρατιωτικούς θαλάμους. Παρά την απουσία λειτουργικών χαρακτηριστικών φυλακών όπως πύργους φρουράς και περιμετρικά φράγματα, η ημιτελής κεντρική διάταξη του έργου σε ένα ερημικό τοπίο και τα σημαντικά κενά που υπαινίσσονται μελλοντικές αυλές αναψυχής υποδηλώνουν ότι η εγκατάσταση είναι η βάση για τις φήμες που υπάρχουν περί στρατοπέδου συγκέντρωσης-φυλακή.
Μεγάλο μέρος της περιοχής Aghdam, όπου βρίσκεται η πιθανή φυλακή, καταστράφηκε και λεηλατήθηκε τη δεκαετία του 1990 αφού έπεσε υπό τον έλεγχο των Αρμενίων και έγινε de facto μέρος του Αρτσάχ (Ναγκόρνο-Καραμπάχ). Καταλήφθηκε από το Αζερμπαϊτζάν στον πόλεμο του 2020. Μέχρι τότε, το Aghdam είχε γίνει πόλη-φάντασμα.
Από τα τέλη του 2020, η περιοχή Aghdam έχει χρησιμεύσει ως χώρος για στρατιωτικές δραστηριότητες των δυνάμεων του Αζερμπαϊτζάν και διατηρεί τα χαρακώματα, και τα ίχνη καμένων στρατιωτικών οχημάτων περασμένων και πρόσφατων πολέμων:
Στις αρχές του 2021, το πρόγραμμα παρακολούθησης δορυφόρου Caucasus Heritage Watch με έδρα το Πανεπιστήμιο Cornell σήμανε συναγερμό για πιθανές στρατιωτικές εγκαταστάσεις κοντά σε μια αρμενική εκκλησία του έβδομου αιώνα. Το συγκρότημα που εντοπίσαμε είναι κοντά.
Μια ακολουθία δορυφορικών εικόνων με χρονική σειρά από τον δορυφόρο Copernicus Sentinel-2A της Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας αποκάλυψε ότι η κατασκευή της τοποθεσίας περίπου 46451.52 τετραγωνικών μέτρων πιθανότατα ξεκίνησε τον Ιούλιο του 2022. Τα αρχικά μας ευρήματα επιβεβαιώθηκαν από δορυφορικές εικόνες υψηλής ανάλυσης από τον δορυφόρο του Planet SkySat.
Ο συγκεκριμένος χώρος περιέχει χαρακτηριστικά που θα μπορούσαν να σχετίζονται με μια εγκατάσταση μαζικής φυλάκισης: ένα ενιαίο σημείο εισόδου, υπαίθριος χώρος για κρατούμενους και ομοιόμορφες δικτυωμένες κατασκευές. Σε μέρη όπου η κυβερνητική διαφάνεια είναι περιορισμένη, όπως το αυταρχικό καθεστώς στο Αζερμπαϊτζάν, αναγνωρίζουμε τη σημασία της περαιτέρω επιβεβαίωσης αυτών των ευρημάτων με διάφορες ανεξάρτητες πηγές όπου αυτό είναι δυνατόν.
Το γεγονός ότι η εγκατάσταση του Aghdam είναι, στο ελάχιστο, ένα κρατικό κτίριο επιβεβαιώνεται από την εγγύτητά του με μια άλλη κυβερνητική δομή – μια προσωρινή κατασκήνωση σκηνών: Τον Σεπτέμβριο, περισσότερες από 200 μεγάλες σκηνές μπορούσαν να φανούν εγκατεστημένες σε μια περίκλειστη περιοχή, πιθανότατα είτε ως καταλύματα για τον στρατό του Αζερμπαϊτζάν ή προγραμματισμένο κέντρο κράτησης Αρμενίων.
Οι δορυφορικές εικόνες υποδηλώνουν ότι η κατασκευή του συγκροτήματος, που φαίνεται να ξεκίνησε τον Ιούλιο του 2022, σταμάτησε στα τέλη Αυγούστου ή στις αρχές Σεπτεμβρίου 2023.
Λίγο πριν από αυτή την περίοδο ο Αλίεφ περιέγραψε σε συνέντευξή του στο Euronews TV ότι επιδίωκε να τερματιστεί η σύγκρουση στο Αρτσάχ (Ναγκόρνο-Καραμπάχ). Αναφερόμενος στη διακήρυξη κατάπαυσης του πυρός του Νοεμβρίου 2020 μεταξύ των δύο χωρών, ο Αλίεφ είπε: «Αυτή ήταν μια πράξη συνθηκολόγησης για την Αρμενία. Ως εκ τούτου, αρχίσαμε να προτείνουμε κάποιες πρωτοβουλίες προκειμένου να βρούμε την τελική λύση στις συγκρούσεις μας με την Αρμενία».
Το Υπουργείο Εξωτερικών του Αζερμπαϊτζάν δεν απάντησε στο αίτημα της New Lines να διευκρινίσει τη φύση της κατασκευής που προσδιορίζεται από τις δορυφορικές εικόνες.
Η ανακοίνωση του Μαΐου 2023 από το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ ότι χαιρέτισε την «εξέταση της αμνηστίας» από το Αζερμπαϊτζάν υποδηλώνει συγκεκριμένη γνώση από την Ουάσιγκτον για ένα σχέδιο φυλάκισης. Ένας εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, σε σχόλια μέσω email στο New Lines , αρνήθηκε να σχολιάσει ένα πιθανό συγκρότημα φυλακών, επαναλαμβάνοντας αντίθετα ότι το Αζερμπαϊτζάν πρέπει «να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για την εθελοντική, ασφαλή, αξιοπρεπή και βιώσιμη επιστροφή των Αρμενίων του Αρτσάχ (Ναγκόρνο-Καραμπάχ)».
Η συνεχιζόμενη φυλάκιση ηγετών όπως ο επιχειρηματίας Vardanyan, υποστήριξε ο πρώην εισαγγελέας του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου σε μια συνεδρίαση του ΟΗΕ στις αρχές Δεκεμβρίου, έχει σκοπό να εμποδίσει την επιστροφή του εκτοπισμένου πληθυσμού του Αρτσάχ (Ναγκόρνο-Καραμπάχ). «Δεν είναι μόνο ότι ολόκληρος ο αρμενικός πληθυσμός από το Αρτσάχ (Ναγκόρνο-Καραμπάχ) έχει εκτοπιστεί τώρα. … Οι κρατικοί ηγέτες του είναι φυλακισμένοι στο Αζερμπαϊτζάν», είπε ο Moreno-Ocampo. «Αυτός ο εγκλεισμός του στη φυλακή είναι ένα μήνυμα προς τους Αρμένιους: Εάν επιστρέψετε στο Αρτσάχ (Ναγκόρνο-Καραμπάχ), θα λιμοκτονήσετε, θα ταπεινωθείτε ή θα σκοτωθείτε. Η αιχμαλωσία αυτών των ανθρώπων είναι το αποκορύφωμα της γενοκτονίας».
Εάν ο ύποπτος χώρος είναι πράγματι συγκρότημα φυλακών, η τοποθεσία του υποδηλώνει συγκεκριμένες αρνητικές ψυχολογικές επιδράσεις στους Αρμένιους δεδομένης της εγγύτητάς του σε σημαντικά πολιτιστικά μνημεία. Ο χώρος βρίσκεται στην άκρη του μεγαλύτερου αρχαιολογικού συγκροτήματος του Tigranakert, το οποίο φιλοξενεί μια ελληνιστική αρμενική ακρόπολη 2.000 ετών, μια αρμενική εκκλησία του έβδομου αιώνα και τοποθεσίες του Αζερμπαϊτζάν του 18ου αιώνα, όπως το φρούριο Shahbulaq και ένα τζαμί. Δεδομένης της άρνησης του Αζερμπαϊτζάν για τις αρχαίες αρμενικές ρίζες στην περιοχή, η οποία επεκτάθηκε στην εξάλειψη ολόκληρου του γνωστού καταλόγου της αρμενικής χριστιανικής κληρονομιάς στην περιοχή του Ναχιτσεβάν το 1997-2006, καθώς και πιο πρόσφατη δραστηριότητα όπως ο βομβαρδισμός της ακρόπολης Tigranakert το 2020 και η συνεχιζόμενη καταστροφή, όπως τεκμηριώνεται από το Caucasus Heritage Watch, η επιλογή της τοποθεσίας θα μπορούσε να υποδηλώνει μια πρόθεση μεγιστοποίησης του ψυχολογικού τραύματος.
Αρκετά άτομα με τα οποία μιλήσαμε και που γνωρίζουν την περιοχή είπαν ότι η απομονωμένη τοποθεσία ήταν προηγουμένως σπίτια αχυρώνες της σοβιετικής εποχής, περιγράφοντας το έδαφος ως σε μεγάλο βαθμό ακατάλληλο για ανάπτυξη. Σημείωσαν επίσης την ύπαρξη του κοντινού λατομείου ασβεστόλιθου, και αναρωτιούνται εάν η τοποθεσία επιλέχθηκε κυρίως λόγω της άμεσης διαθεσιμότητας του βασικού οικοδομικού υλικού. Ένα πρώην μέλος του στρατού του Αρτσάχ (Ναγκόρνο-Καραμπάχ), μιλώντας υπό τον όρο της ανωνυμίας, μας είπε ότι οι ήχοι που άκουγαν οι Αρμένιοι κάτοικοι του Khramort μπορεί να ήταν οι αδιάκοπες λειτουργίες κοπής πέτρας του λατομείου. Η απουσία οποιασδήποτε αναφοράς για τη δομή είναι εμφανής στα μέσα ενημέρωσης του Αζερμπαϊτζάν και στον ιστότοπο του προέδρου, πλατφόρμες που κατά τα άλλα τονίζουν εκτενώς κάθε νέο κατασκευαστικό έργο στην περιοχή Aghdam. Λείπει επίσης από οποιαδήποτε δημοσιοποιημένα σχέδια. Οι μόνες αναφορές σε ιστότοπους του Αζερμπαϊτζάν είναι ο φόβος των Αρμενίων για μια τεράστια φυλακή, όπως επιβεβαίωσαν αρκετοί ερευνητές του Αζερμπαϊτζάν στη New Lines , είναι ιστορίες που παραθέτουν αρμενικά δελτία ειδήσεων.
Ένας χάρτης που δημιουργήθηκε από το «Karabakh Revival Fund», που ιδρύθηκε από τον Αλίεφ τον Ιανουάριο του 2021, φαινομενικά για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης σε εδάφη που πρόσφατα πήρε τον έλεγχο του Μπακού, δεν δείχνει σχέδια ανάπτυξης για την περιοχή της συγκεκριμένης τοποθεσίας — εκτός από ένα προγραμματισμένο δάσος μεταξύ αυτής και της υπόλοιπης περιοχής — υπογραμμίζοντας τη μυστικοπαθή φύση του έργου.
Κάποτε υπό τον έλεγχο του Αζερμπαϊτζάν, ο αρχαιολογικός χώρος του Τιγκρανακέρτ κηρύχθηκε «τελειωμένος», όπως ανάρτησε στο X (πρώην Twitter) ο Χικμέτ Χατζίεφ, ο οποίος υπηρετεί ως βοηθός στο γραφείο του Αλίεφ. Οι Αρμένιοι αρχαιολόγοι λένε ότι ο χώρος οχυρώθηκε πριν από περισσότερα από 2.000 χρόνια από τον πιο ισχυρό βασιλιά της χώρας – μια ιστορία που ο Πρωθυπουργός Πασινιάν χρησιμοποίησε στις αρχές του 2020, λέγοντας στη Διάσκεψη για την Ασφάλεια του Μονάχου: «Όταν ο Αρμένιος βασιλιάς Τιγράν ο Μέγας διαπραγματευόταν με τον Ρωμαίο στρατηγό Πομπήιο, εκεί δεν υπήρχε χώρα με το όνομα Αζερμπαϊτζάν». Εάν η κοντινή εγκατάσταση του Άγκνταμ είναι πράγματι το φημολογούμενο «στρατόπεδο συγκέντρωσης», η κοντινή του γειτνίαση με το Shahbulaq και το Tigranakert συμβολίζει τις αξιώσεις του Αζερμπαϊτζάν για κυριαρχία στην Αρμενία. Το Radio Free Europe/Radio Liberty περιέγραψε ως θεματικό πάρκο εθνικού μίσους στην πρωτεύουσα Μπακού, αυτό που χτίστηκε αμέσως μετά τον πόλεμο του 2020. όπου γιόρτασε δημοσίως τη νίκη επί του εχθρού του η καρικατούρα Αλίεφ.
Για τους Αρμένιους που κάποτε αποκαλούσαν το Αρτσάχ (Ναγκόρνο-Καραμπάχ) πατρίδα τους, αυτές οι τακτικές είχαν σημασία και οι φόβοι για φυλάκιση ήταν ένας από τους παράγοντες που τους ώθησαν στην εκκένωση. Όπως είπε ο Artak Beglaryan, ο πρώην διαμεσολαβητής της περιοχής: Ο αυτόχθονος πληθυσμός του θύλακα τράπηκε σε φυγή «για χάρη της ασφάλειας και της αξιοπρέπειας».
Πηγή: New Lines Magazine
Σχετικά θέματα
Profile Picture

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες

Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.

Δημοσιεύτηκε

3 ημέρες πριν

στις

10 Οκτωβρίου 2026

από τον

Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.

Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.

Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.

Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.

Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.

Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία

Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.

Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.

Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».

Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.

Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.

Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC

Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.

Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.

Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.

Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.

Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.

Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.

Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.

Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία

Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.

Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.

Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.

Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.

Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.

Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.

Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ

Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.

Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.

Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.

Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.

Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.

Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας

Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.

Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.

Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.

Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.

Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.

Το μήνυμα προς το Πακιστάν

Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.

Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.

Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.

Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.

Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Γερμανία: Το ρωσικό φυσικό αέριο επιστρέφει έμμεσα μέσω των λιπασμάτων, παρά τους ευρωπαϊκούς δασμούς

Δημοσιεύτηκε

3 ημέρες πριν

στις

10 Οκτωβρίου 2026

από τον

Οι εισαγωγές ρωσικών αζωτούχων λιπασμάτων μειώθηκαν κατά 66% το 2025-2026, αλλά παραμένουν 53% υψηλότερες από τα επίπεδα πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία διατηρεί ανταγωνιστικά τα ρωσικά προϊόντα, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η Berliner Zeitung. Η Γερμανία εξακολουθεί να συνδέεται εμπορικά με το ρωσικό φυσικό αέριο, παρά τις ευρωπαϊκές προσπάθειες περιορισμού της ενεργειακής εξάρτησης από τη Μόσχα.

Αυτή τη φορά, η σύνδεση δεν αφορά αποκλειστικά την άμεση προμήθεια φυσικού αερίου, αλλά τις εισαγωγές λιπασμάτων που παράγονται με τη χρήση ρωσικού αερίου ως πρώτης ύλης και πηγής ενέργειας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας, που βασίζεται σε στοιχεία του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου και του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι εισαγωγές αζώτου μέσω ρωσικών λιπασμάτων μειώθηκαν σημαντικά κατά το 2025-2026. Ωστόσο, εξακολουθούν να βρίσκονται πάνω από τα επίπεδα που καταγράφονταν πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.

Τα στοιχεία των εισαγωγών και η σύγκριση με την προπολεμική περίοδο

Το 2025-2026, η Γερμανία εισήγαγε 48.800 τόνους αζώτου μέσω λιπασμάτων ρωσικής προέλευσης. Η ποσότητα αυτή είναι μειωμένη κατά περίπου 66% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, αλλά παραμένει κατά 53% υψηλότερη από τους 31.800 τόνους που είχαν καταγραφεί το 2020-2021, πριν από τον πόλεμο.

Η εξέλιξη των εισαγωγών δείχνει πόσο έντονη ήταν η αύξηση μετά το 2022. Το 2021-2022 οι εισαγωγές έφτασαν τους 56.800 τόνους αζώτου, ενώ το 2022-2023 εκτοξεύθηκαν στους 185.100 τόνους. Στη συνέχεια καταγράφηκαν 140.200 τόνοι το 2023-2024 και 143.800 τόνοι το 2024-2025, προτού σημειωθεί η μεγάλη υποχώρηση της τελευταίας περιόδου. Τα στοιχεία αφορούν την ποσότητα του αζώτου που περιέχεται στα εισαγόμενα λιπάσματα και όχι το συνολικό βάρος των προϊόντων.

Τα λιπασματικά έτη υπολογίζονται από τον Ιούλιο έως τον Ιούνιο. Η ποσότητα αζώτου που εισήχθη στη Γερμανία μέσω ρωσικής ουρίας μειώθηκε από 71.600 τόνους σε 27.600 τόνους, καταγράφοντας πτώση άνω του 61%. Παρά τη μείωση, η ποσότητα εξακολουθεί να είναι σχεδόν τριπλάσια από τους 9.900 τόνους του 2020-2021. Η συγκεκριμένη εξέλιξη αναδεικνύει το βασικό πρόβλημα της ευρωπαϊκής πολιτικής περιορισμού των εμπορικών δεσμών με τη Ρωσία. Ακόμη και όταν περιορίζονται οι εισαγωγές συγκεκριμένων προϊόντων, οι οικονομικές σχέσεις μπορούν να διατηρούνται μέσω άλλων κατηγοριών αγαθών, ιδιαίτερα όταν αυτά έχουν χαμηλότερο κόστος παραγωγής.

Γιατί οι ρωσικές εισαγωγές παραμένουν ανταγωνιστικές

Καθοριστικός παράγοντας είναι το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η παραγωγή αζωτούχων λιπασμάτων απαιτεί μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου, το οποίο χρησιμοποιείται τόσο ως πρώτη ύλη όσο και ως πηγή ενέργειας. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι ευρωπαϊκοί δασμοί, που τέθηκαν σε ισχύ τον Ιούλιο του 2025, περιόρισαν σημαντικά τις εισαγωγές ρωσικών λιπασμάτων. Ωστόσο, δεν εξάλειψαν το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των ρωσικών προϊόντων. Ο σύνδεσμος επισημαίνει ότι οι υψηλές τιμές ενέργειας δυσκολεύουν τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να αυξήσουν την εγχώρια παραγωγή και να καλύψουν μεγαλύτερο μέρος των αναγκών της αγοράς. Ως αποτέλεσμα, τα ρωσικά λιπάσματα εξακολουθούν να παραμένουν ελκυστικά, ακόμη και μετά την επιβολή πρόσθετων δασμών.

Παράλληλα, σύμφωνα με τον IVA, είναι πιθανό ορισμένες ποσότητες ρωσικών προϊόντων να φτάνουν στη γερμανική αγορά μέσω άλλων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το μέγεθος αυτών των έμμεσων εισαγωγών, ωστόσο, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια από τα διαθέσιμα στοιχεία.

Δεν αποδίδονται οι αυξήσεις των τιμών αποκλειστικά στους δασμούς

Το ζήτημα έχει άμεση σημασία για τους Γερμανούς αγρότες, καθώς το κόστος των λιπασμάτων επηρεάζει την παραγωγή και, τελικά, την οικονομική βιωσιμότητα των καλλιεργειών. Ο IVA υποστηρίζει ότι η μείωση των ρωσικών εισαγωγών δεν έχει προκαλέσει μέχρι στιγμής σαφή αύξηση των τιμών εξαιτίας των δασμών. Σύμφωνα με τον σύνδεσμο, η εγχώρια παραγωγική δυναμικότητα και οι εισαγωγές από άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων η Αίγυπτος, επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών της αγοράς. Την ίδια στιγμή, ο σύνδεσμος αποδίδει τις υψηλές τιμές των λιπασμάτων το 2026 στις διεθνείς ενεργειακές αναταράξεις, στον πόλεμο με το Ιράν και στην κρίση γύρω από τα Στενά του Ορμούζ, παράγοντες που επηρεάζουν το κόστος μεταφοράς και τις παγκόσμιες τιμές ενέργειας και λιπασμάτων.

Οι εκτιμήσεις αυτές αποτελούν τις θέσεις του κλαδικού συνδέσμου και δεν συνιστούν από μόνες τους ανεξάρτητη αξιολόγηση όλων των παραγόντων που διαμορφώνουν τις τιμές.

Νέες πιέσεις για περιορισμό των ρωσικών εισαγωγών

Με αφορμή τα στοιχεία, ο IVA ζητά να εξεταστεί η επιβολή πρόσθετων δασμών στις εισαγωγές καλιούχων λιπασμάτων από τη Ρωσία και τη Λευκορωσία. Το κάλιο αποτελεί βασικό θρεπτικό στοιχείο για τις καλλιέργειες και αντιπροσωπεύει μια ακόμη κατηγορία προϊόντων στην οποία η ευρωπαϊκή αγορά διατηρεί εμπορικές σχέσεις με τις δύο χώρες.

Ο σύνδεσμος εκτιμά ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της γεωργίας χωρίς να εξαρτάται από τις συγκεκριμένες εισαγωγές και υποστηρίζει ότι πρόσθετοι δασμοί δεν θα πρέπει να οδηγήσουν αναγκαστικά σε αυξήσεις τιμών. Η συζήτηση, ωστόσο, αποτυπώνει το ευρύτερο δίλημμα της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής. Η μείωση της εξάρτησης από τη Ρωσία απαιτεί όχι μόνο εμπορικούς περιορισμούς, αλλά και ανταγωνιστική εγχώρια παραγωγή, προσιτό ενεργειακό κόστος και εναλλακτικές πηγές προμήθειας.

Τα δεδομένα της γερμανικής αγοράς δείχνουν ότι οι δασμοί μπορούν να περιορίσουν σημαντικά τις εισαγωγές, χωρίς όμως να εξαλείψουν αυτομάτως τις οικονομικές σχέσεις που στηρίζονται σε διαφορές κόστους παραγωγής. Για τη Γερμανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση, η πρόκληση παραμένει η εξισορρόπηση τριών στόχων: της ενεργειακής και οικονομικής ασφάλειας, της στήριξης της εγχώριας βιομηχανίας και της διατήρησης προσιτού κόστους για τον αγροτικό τομέα.

Με πληροφορίες του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA) και του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Πακιστάν: Μειώθηκαν οι τρομοκρατικές επιθέσεις, αλλά αυξάνονται οι απειλές – Αντάρτικες οργανώσεις αναπτύσσουν νέες τακτικές και στρατολογούν γυναίκες

Η νέα έκθεση του Pakistan Institute for Conflict and Security Studies (PICSS) αποκαλύπτει ένα αντιφατικό περιβάλλον ασφαλείας: Λιγότερες επιθέσεις και θύματα, αλλά αναδιοργάνωση ένοπλων ομάδων, χρήση drones, εσωτερικές συγκρούσεις και αυξανόμενη αστάθεια στο Μπαλουχιστάν. Η πολιτική κρίση επιβαρύνει την προσπάθεια αντιμετώπισης της τρομοκρατίας.

Δημοσιεύτηκε

3 ημέρες πριν

στις

10 Οκτωβρίου 2026

από τον

Μια εξαιρετικά σύνθετη εικόνα για την ασφάλεια στο Πακιστάν αποτυπώνει η νέα εβδομαδιαία ανάλυση του Pakistan Institute for Conflict and Security Studies (PICSS), η οποία δημοσιεύθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2026. Παρά τη μείωση των επιθέσεων από ένοπλες οργανώσεις κατά την πρώτη εβδομάδα του μήνα, οι εξελίξεις στο εσωτερικό των εξτρεμιστικών και αυτονομιστικών ομάδων δημιουργούν σοβαρά ερωτήματα για την πραγματική αποτελεσματικότητα των επιχειρήσεων ασφαλείας.

Η έκθεση με τίτλο «Pakistan’s Security Paradox: Militant Attacks Decline as Militant Groups Signal New Developments» καταγράφει υποχώρηση των επιθέσεων, αλλά παράλληλα εντοπίζει ενδείξεις οργανωτικής αναδιάρθρωσης, νέων επιχειρησιακών μεθόδων και εντατικοποίησης της προπαγανδιστικής δραστηριότητας.

Μείωση 18% στις επιθέσεις – Παραμένει σοβαρή η απειλή

Σύμφωνα με το PICSS, από τις 2 έως τις 8 Οκτωβρίου καταγράφηκαν συνολικά 46 επιθέσεις ενόπλων οργανώσεων στο Πακιστάν, έναντι 56 την αμέσως προηγούμενη εβδομάδα.

Η μείωση ανέρχεται στο 18%, ενώ αισθητή είναι και η υποχώρηση του αριθμού των θυμάτων.

Οι νεκροί μειώθηκαν από 52 σε 42 και οι τραυματίες από 53 σε 23.

Ωστόσο, η εικόνα δεν είναι ομοιόμορφη σε ολόκληρη τη χώρα.

Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, όπου δραστηριοποιούνται ιδιαίτερα ενεργές αυτονομιστικές οργανώσεις, οι απώλειες αυξήθηκαν παρά τη μείωση του αριθμού των επιθέσεων.

Το στοιχείο αυτό δημιουργεί προβληματισμό για το κατά πόσον οι ένοπλες ομάδες μεταβάλλουν τις τακτικές τους, πραγματοποιώντας λιγότερες αλλά δυνητικά πιο φονικές επιχειρήσεις.

Οι Πακιστανοί Ταλιμπάν αλλάζουν τακτική – Drones και ελεύθεροι σκοπευτές

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι εξελίξεις στο εσωτερικό της Tehrik-i-Taliban Pakistan (TTP), της οργάνωσης που είναι γνωστή ως Πακιστανοί Ταλιμπάν.

Σύμφωνα με την ανάλυση, η TTP επέβαλε περιορισμούς στη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης από τα μέλη της.

Η συγκεκριμένη απόφαση αποκτά σημασία σε μια περίοδο κατά την οποία οι ένοπλες οργανώσεις χρησιμοποιούν τις ψηφιακές πλατφόρμες τόσο για προπαγάνδα όσο και για την προβολή των επιχειρησιακών τους δυνατοτήτων.

Την ίδια στιγμή, η TTP δημοσιοποίησε οπτικό υλικό στο οποίο υποστηρίζει ότι καταγράφονται επιθέσεις με τετρακόπτερα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και ενέργειες ελεύθερων σκοπευτών.

Οι ισχυρισμοί αυτοί δεν συνιστούν ανεξάρτητη επιβεβαίωση της αποτελεσματικότητας ή της έκτασης χρήσης των συγκεκριμένων μέσων.

Παρ’ όλα αυτά, η προβολή τέτοιων επιχειρήσεων εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια των οργανώσεων να παρουσιάσουν εικόνα τεχνολογικής προσαρμογής και να ενισχύσουν την επιρροή τους.

Εσωτερικές συγκρούσεις στις ένοπλες οργανώσεις

Την ίδια περίοδο, η Jamaat-ul-Ahrar, οργάνωση που έχει συνδεθεί με το δίκτυο των Πακιστανών Ταλιμπάν, ανακοίνωσε ότι πραγματοποίησε 122 επιθέσεις κατά τη διάρκεια του Σεπτεμβρίου.

Πρόκειται για αριθμό που προέρχεται από τους ισχυρισμούς της ίδιας της οργάνωσης και δεν πρέπει να συγχέεται με τα ανεξάρτητα καταγεγραμμένα περιστατικά του PICSS.

Παράλληλα, αναφέρθηκαν αιματηρές συγκρούσεις ανάμεσα σε μαχητές της Jamaat-ul-Ahrar και αντίπαλης φράξιας της TTP στην περιοχή Ορακζάι.

Οι πληροφορίες αυτές αναδεικνύουν ένα επιπλέον πρόβλημα για την ασφάλεια του Πακιστάν: τον κατακερματισμό του περιβάλλοντος των ενόπλων οργανώσεων.

Οι εσωτερικές συγκρούσεις ενδέχεται να αποδυναμώνουν προσωρινά ορισμένα δίκτυα, αλλά μπορούν επίσης να προκαλέσουν νέες αντιπαραθέσεις, ανακατατάξεις και αποσχίσεις.

Μπαλουχιστάν: Ένοπλη γυναικεία μονάδα και κλιμάκωση της προπαγάνδας

Σημαντικές εξελίξεις καταγράφονται και στο Μπαλουχιστάν, την επαρχία του νοτιοδυτικού Πακιστάν που συνορεύει με το Ιράν και το Αφγανιστάν και έχει στρατηγική σημασία λόγω των φυσικών πόρων και της πρόσβασής της στην Αραβική Θάλασσα.

Το Balochistan Liberation Front (BLF), μία από τις οργανώσεις που επιδιώκουν την ανεξαρτησία του Μπαλουχιστάν, δημοσιοποίησε υλικό για τη συγκρότηση νέου γυναικείου ένοπλου σχηματισμού.

Η συγκεκριμένη κίνηση προβάλλεται από την οργάνωση ως οργανωτική εξέλιξη. Δεν υπάρχουν, ωστόσο, επαρκή ανεξάρτητα στοιχεία στο δημόσιο απόσπασμα της έκθεσης για τον αριθμό των μελών ή τις πραγματικές επιχειρησιακές δυνατότητες της νέας μονάδας.

Παράλληλα, ο Balochistan Liberation Army (BLA), άλλη σημαντική αυτονομιστική ένοπλη οργάνωση, απέρριψε κατηγορίες περί συνεργασίας με την TTP.

Ο BLA δημοσιοποίησε επίσης οπτικό υλικό από επιχειρήσεις που ισχυρίζεται ότι πραγματοποίησαν μέλη του.

Άλλες οργανώσεις των Μπαλούχων προχώρησαν σε ανάλογες κινήσεις, προβάλλοντας τη δράση τους και διατυπώνοντας ισχυρισμούς για δραστηριότητες συλλογής πληροφοριών.

Οι εξελίξεις καταδεικνύουν ότι η σύγκρουση στο Μπαλουχιστάν δεν περιορίζεται στις ένοπλες επιθέσεις, αλλά περιλαμβάνει και έναν παράλληλο αγώνα επιρροής, επικοινωνίας και πολιτικής νομιμοποίησης.

Πολιτική κρίση και αντιτρομοκρατία

Πέρα από την ένοπλη βία, η έκθεση του PICSS επισημαίνει ότι η εσωτερική πολιτική αστάθεια δυσχεραίνει τη διαμόρφωση αποτελεσματικής πολιτικής ασφαλείας.

Η κατάρρευση των διαπραγματεύσεων μεταξύ της κυβέρνησης και του Pakistan Tehreek-e-Insaf (PTI), του κόμματος που ίδρυσε ο πρώην πρωθυπουργός Ιμράν Χαν, περιπλέκει τις προσπάθειες συντονισμού στην επαρχία Χάιμπερ Παχτούνχβα.

Η περιοχή αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μέτωπα της δράσης των Πακιστανών Ταλιμπάν, λόγω της εγγύτητάς της με το Αφγανιστάν και της μακρόχρονης παρουσίας ένοπλων δικτύων.

Οι πολιτικές αντιπαραθέσεις μεταξύ κεντρικής κυβέρνησης και αντιπολίτευσης μπορούν να δυσχεράνουν τον συντονισμό, τη διοικητική συνεργασία και τη διαμόρφωση κοινής στρατηγικής για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας.

Το πρόβλημα αποκτά ιδιαίτερη σημασία όταν συνδυάζεται με την ανάγκη προστασίας παραμεθόριων περιοχών και αντιμετώπισης οργανώσεων με διασυνοριακές διασυνδέσεις.

Αφγανιστάν, Ινδία και περιφερειακές αμυντικές συμφωνίες

Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει το Ισλαμαμπάντ δεν περιορίζονται στο εσωτερικό της χώρας.

Οι σχέσεις με το Αφγανιστάν παραμένουν κρίσιμος παράγοντας ασφαλείας, καθώς το Πακιστάν αποδίδει σε ένοπλα δίκτυα που δρουν από αφγανικό έδαφος σημαντικό μέρος των επιθέσεων εναντίον του.

Την ίδια στιγμή, η αντιπαράθεση με την Ινδία εξακολουθεί να επηρεάζει τον στρατηγικό σχεδιασμό των πακιστανικών ενόπλων δυνάμεων.

Στο περιφερειακό περιβάλλον προστίθενται οι νέες αμυντικές διευθετήσεις και οι προσπάθειες του Πακιστάν να διατηρήσει ή να ενισχύσει τις στρατηγικές του συνεργασίες.

Η συνύπαρξη εσωτερικών απειλών, πολιτικής αβεβαιότητας και εξωτερικών δεσμεύσεων δημιουργεί αυξημένες απαιτήσεις για τον στρατιωτικό μηχανισμό και τις υπηρεσίες ασφαλείας.

Οι αριθμοί δεν λένε ολόκληρη την ιστορία

Η εβδομαδιαία έκθεση του PICSS θέτει ένα ουσιαστικό ερώτημα: αποτελεί η μείωση των τρομοκρατικών επιθέσεων ένδειξη βελτίωσης της ασφάλειας ή πρόκειται για προσωρινή υποχώρηση της βίας, ενώ οι οργανώσεις αναπροσαρμόζουν τις τακτικές και τις δομές τους;

Η απάντηση δεν μπορεί να προκύψει αποκλειστικά από την καταμέτρηση των επιθέσεων.

Η χρήση νέων επιχειρησιακών μέσων, οι εσωτερικές διαμάχες, η συγκρότηση νέων ένοπλων σχηματισμών και η αυξημένη προπαγανδιστική δραστηριότητα συνθέτουν μια εικόνα που απαιτεί διαρκή παρακολούθηση.

Άλλωστε, τα στοιχεία του PICSS για ολόκληρο τον Σεπτέμβριο είχαν καταγράψει 225 επιθέσεις, τον υψηλότερο μηνιαίο αριθμό εδώ και δώδεκα χρόνια, γεγονός που αναδεικνύει τη σοβαρότητα της κατάστασης παρά την πρόσφατη εβδομαδιαία υποχώρηση.

Το Πακιστάν βρίσκεται αντιμέτωπο με μια πολυεπίπεδη κρίση ασφαλείας, στην οποία αλληλεπιδρούν τζιχαντιστικές οργανώσεις, αυτονομιστικά κινήματα, πολιτικές αντιπαραθέσεις και περιφερειακοί ανταγωνισμοί.

Η μείωση της συχνότητας των επιθέσεων αποτελεί θετική ένδειξη σε επίπεδο εβδομαδιαίων στατιστικών. Δεν αρκεί, όμως, από μόνη της για να αποδείξει ότι οι απειλές περιορίζονται σε βάθος χρόνου.

Το κρίσιμο ζήτημα για το Ισλαμαμπάντ δεν είναι μόνο πόσες επιθέσεις καταγράφονται, αλλά κατά πόσον το κράτος μπορεί να αντιμετωπίσει τις οργανώσεις που εξακολουθούν να διαθέτουν δυνατότητα στρατολόγησης, προσαρμογής και πραγματοποίησης νέων επιχειρήσεων.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO4 ώρες πριν

Μάζης: Η Ελλάδα διαθέτει ένα «πυρηνικό όπλο» που παραμένει αναξιοποίητο

Ο καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας και Γεωπολιτικής Θεωρίας Ιωάννης Μάζης παρεμβαίνει στην εκπομπή «Review» της Ιρένας Αργύρη στην "Ναυτεμπορική" και εξηγεί...
GEOPOLITICO5 ώρες πριν

Νέα γεωπολιτική εξίσωση στην Ανατολική Μεσόγειο

Ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας αναλύει το παρασκήνιο γύρω από τα τουρκικά Eurofighter, την υπεροχή που οικοδομεί η Ελλάδα με Rafale, F-16...
GEOPOLITICO6 ώρες πριν

Λουκόπουλος: Όχι άλλες θριαμβολογίες

Ο γεωστρατηγικός αναλυτής και αντιστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Λουκόπουλος παρεμβαίνει στον Θήτα FM και αποκωδικοποιεί την επίσκεψη του Μάρκο Ρούμπιο στην...
Αναλύσεις7 ώρες πριν

Η παγίδα του Πούτιν! “Άδειασμα” Ουκρανίας και Ευρώπης από τον Τραμπ

Ο Σταύρος Καλεντερίδης αναλύει τη νέα σύγκρουση ανάμεσα στον Ντόναλντ Τραμπ και τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι, με φόντο τη συμφωνία για...
GEOPOLITICO8 ώρες πριν

Ο Δρ. Διεθνών Σχέσεων Γιάννος Χαραλαμπίδης, σε παρέμβασή του στην τηλεόραση του ΣΙΓΜΑ, αναλύει τον σχεδιασμό για τον πολυεπίπεδο θόλο...

Δημοφιλή