Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Με το πρόσχημα της ανάπτυξης Τράπεζες, Βουλή και Κυβερνήσεις με τα νύχια τους στο Δημόσιο Χρήμα, μέσω δημοκρατίας

Δημοσιεύτηκε στις

Παντού κόκκινα φέσια

(Σακκάς Ιωάννης, Πρώην Εισαγγελέας)
Από  9/12/2008 έως σήμερα Κυβερνήσεις (εκτελεστική εξουσία)  και Βουλή (νομοθετική εξουσία), κατ΄εξακολούθηση, εν γνώσει τους  προς όφελος των Τραπεζών (εκλεκτών ιδιωτών συστημικού κινδύνου), χρέωσαν τον Ελληνικό Λαό με δυσβάστακτα οικονομικά βάρη, εγγυήσεις και τίτλους του Ελληνικού Δημοσίου και με μακρόχρονη ζημία αυτού.  Ειδικότερα με παρατεταμένη σκανδαλώδη νομοθεσία του δομημένου κατεστημένου δικομματισμού (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ) και διαχειριστικές πράξεις, οδήγησαν  σε αύξηση το ελληνικό δημόσιο χρέος. Σε εξέλιξη όμως είναι η μπίζνα του χρέους δια μέσου τραπεζών. Χρέωσαν επί πλέον τον Ελληνικό Λαό, τον «πετάλωσαν», τον «σαμάρωσαν» ως υποζύγιο συστημικού κινδύνου, των τραπεζών, και του φόρτωσαν  οικονομικά βάρη να τα κουβαλάει για 400 χρόνια..

Νέο οικονομικό χάος δημιουργείται στους έλληνες πολίτες πάνω στα προηγούμενα που δημιούργησε το διεφθαρμένο, διαπλεκόμενο και δομημένο σύστημα πολιτικής κόπρου, από την φιλοχρηματία, αλαζονεία και υπεροψία του. Παντού  κόκκινα φέσια, ενώ ήδη το κοινωνικοασφαλιστικό σύστημα κατέστη νέος συστημικός κίνδυνος για το λαό και οδηγείται σε κατάρρευση με ανερχόμενη  την ανεργία,  τη μείωση μισθών, τη συρρίκνωση της εσωτερικής αγοράς και του ΑΕΠ.

Ας δούμε στο όνομα της Ανάπτυξης τι νομοθέτησαν υπέρ τραπεζών εκθέτοντας τον Ελληνικό Λαό ως τελικό πληρωτή (υποζύγιο) σε μεγαλύτερο δημόσιο βάρος-χρέος εντός ευρώ (ως διεθνές αποθεματικό νόμισμα), με εργαλεία ενίσχυσης της ρευστότητας της οικονομίας και δήθεν της ανάπτυξης της χώρας, για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της διεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης, ενώ ήδη υπήρχε θέμα στην Ελλάδα με το δημόσιο χρέος της που δημιουργήθηκε μέσα από τους δύο θεσμούς, Κυβερνήσεις και Βουλή.  
Α)  9-12-2008 με το βασικό νόμο 3723/2008 ΦΕΚ Α 250 με κυβέρνηση ΝΔ, για την ανάπτυξη της χώρας μέσω πιστωτικών ιδρυμάτων
    1) Άρθρο 2 παρ 1. Παρέχεται η εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου, μέχρι του συνολικού ποσού των 15 δισεκατομμυρίων ευρώ, προς τα πιστωτικά ιδρύματα που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας από την Τράπεζα της Ελλάδος, εφόσον καλύπτουν το δείκτη κεφαλαιακής επάρκειας που θέτει η Τράπεζα της Ελλάδος, για δάνεια που θα συναφθούν μέχρι 31.12.2009 με ή χωρίς έκδοση τίτλων και θα έχουν διάρκεια από τρεις μήνες έως τρία έτη (ήτοι μέχρι 31-12-2012) Στη συνέχεια όμως βλέπε την υπουργική έγκριση της τελικής κατανομής με το ΦΕΚ Β  825/14-6-2010 ΥΑ 25145/Β.1187/10-6-2010 με κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ.
     2) Άρθρο 3. Ο Οργανισμός Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους (Ο.Δ.ΔΗ.Χ.) δύναται να εκδίδει μέχρι 31.12.2009 τίτλους του Ελληνικού Δημοσίου διάρκειας έως τρία έτη (ήτοι μέχρι 31/12/2012) μέχρι συνολικού ύψους 8 δισεκατομμυρίων ευρώ και να τους διαθέτει απευθείας στα πιστωτικά ιδρύματα που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας από την Τράπεζα της Ελλάδος, και εφόσον καλύπτουν το δείκτη κεφαλαιακής επάρκειας που θέτει η Τράπεζα της Ελλάδος, έναντι σχετικής προμήθειας που καταβάλλουν τα εν λόγω ιδρύματα και επαρκών εξασφαλίσεων κατά την κρίση της Τράπεζας της Ελλάδος, Για τη διάθεση των τίτλων συνάπτονται διμερείς συμβάσεις, στη λήξη των οποίων οι τίτλοι επιστρέφονται και ακυρώνονται.
   Εδώ βέβαια τίθεται θέμα τι εξασφαλίσεις έλαβε η Τράπεζα της Ελλάδος, ως εντεταλμένος διαχειριστής,  για να προστατέψει το δημόσιο χρήμα και το δημόσιο συμφέρον και αν τελικά οι τίτλοι επεστράφησαν και ακυρώθηκαν.
  Κατά το άρθρο 4 με απόφαση του Υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών, μετά από εισήγηση του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, είναι δυνατόν τα κονδύλια που διατίθενται από το Ελληνικό Δημόσιο για την εφαρμογή των άρθρων 2 και 3 του παρόντος νόμου να ανακατανέμονται ανά κατηγορία ρυθμίσεων αναλόγως της απορροφητικότητας και των εν γένει αναγκών που προκύπτουν, διατηρουμένου πάντως του ανώτατου συνολικού ύψους των κονδυλίων αυτών στο ποσό των 23 δισεκατομμυρίων ευρώ. (Γι΄αυτά  τα 23 δις ευρώ έχει γίνει θέμα ότι αυξήθηκε το δημόσιο χρέος ξαφνικά εν μέσω υπηρεσιακής κυβέρνησης τον Μάιο του 2012 κατά το αντίστοιχο ποσόν που αποκαλύφθηκε δημοσιογραφικά αμέσως μετά τις εκλογές το καλοκαίρι του 2012, χωρίς η Κυβερνητική Τρόικα να αποκαλύψει τι έγινε επ΄αυτού και αν τίτλοι του Ελληνικού Δημοσίου (ΟΔΔΗΧ) επεστράφησαν από τις τράπεζες  και ακυρώθηκαν όπως όριζε ρητά και αυστηρά το άρθρο 3 παραπάνω ).
  Σημειωτέον δε κατά το άρθρο 5 τα πιστωτικά ιδρύματα στα οποία διατίθενται τίτλοι του Ελληνικού Δημοσίου α) κατά το άρθρο 3 του παρόντος νόμου (3723/2008), όφειλαν  να χρησιμοποιούν το προϊόν της ρευστοποίησης των τίτλων για χορήγηση δανείων στεγαστικών και προς μικρομεσαίες επιχειρήσεις με ανταγωνιστικούς όρους, β) η δε παρεχόμενη εγγύηση κατά το άρθρο 2 δύναται να αφορά σε χορηγήσεις προς επιχειρήσεις ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη της Χώρας. Δηλαδή υποτίθεται ότι δόθηκαν 23 δις ευρώ για την ανάπτυξη της χώρας στην εσωτερική αγορά δια μέσου των τραπεζών (συστημικού κινδύνου) και ανάπτυξη δια μέσω τραπεζών με τα 23 δις ευρώ επί Κυβερνήσεως ΝΔ Καραμανλή-Αλογοσκούφη και μετά  δεν είδαμε.
    Και εδώ τίθεται το μεγάλο ερώτημα πριν και μέχρι την ισχύ της παρ. 8 άρθρου τέταρτου Ν.3845/2010,ΦΕΚ Α 65/6.5.2010 (1ο Μνημόνιο) (ισχύς από την 3η Μαΐου 2010-κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ βλ παρακάτω διότι ακολουθούν περαιτέρω αυξήσεις των ανωτέρω ποσών 15 και 8 δις ευρώ για τους ίδιους λόγους αντίστοιχα), που πήγαν, «φαγώθηκαν», καταναλώθηκαν   τελικά από τις τράπεζες τα συνολικά 23 δις ευρώ  ως τίτλοι του Ελληνικού Δημοσίου και στη λήξη τους έπρεπε να επιστραφούν από τις τράπεζες και να ακυρωθούν από την Ελληνική Κυβέρνηση.   Τη στιγμή μάλιστα (κατ΄άρθρα 3,5 και 6 του Ν 3723/2008) που η διαδικασία διενέργειας της διάθεσης των τίτλων και οι όροι έκδοσης καθορίζοντο με αποφάσεις του Υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών και στις ίδιες αποφάσεις έπρεπε να καθορίζεται όχι μόνο το ύψος της καταβαλλόμενης προμήθειας του Δημοσίου αλλά και το είδος των εξασφαλίσεων, μετά από εισήγηση του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, ο οποίος εισηγείτο με εποπτικά κριτήρια και για τον αριθμό των διατιθεμένων τίτλων ανά πιστωτικό ίδρυμα, εντός του συνολικώς διατιθέμενου από το Ελληνικό Δημόσιο ποσού, τίθεται θέμα εάν διαχειριστικά ενεργοποιηθήκαν και ποίες εξασφαλίσεις του Δημοσίου, που έλαβαν (αν έλαβαν κατ’ ουσία) ο εισηγητής Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος  και ο εκάστοτε Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών με αποφάσεις που υπέγραψε  και ποίες ασφάλειες έλαβαν αμφότεροι  προς εξασφάλιση δανείων ή πιστώσεων προς πιστωτικά ιδρύματα και αν ενεργοποίησαν τις ασφάλειες, στα πλαίσια της διαχειριστικής τους εξουσίας υπό το πρίσμα του εγκλήματος της απιστίας (άρθρο 390 ΠΚ) ή τελικά τα 23 δις ευρώ  δημόσιο χρήμα έγινε μπίζνα τραπεζών σε βάρος του θύματος -πληρωτή ελληνικού λαού.
    Γιατί δεν ήλθε η ανάπτυξη στη χώρα με αυτά τα 23 δισ ευρώ μέχρι 6-5-2010 (1ο Μνημόνιο); Οι κυβερνήσεις με όνομα ΠΑΣΟΚ και ΝΔ και η εκάστοτε Βουλή δεν απάντησαν στον ελληνικό λαό γι’ αυτή την ανάπτυξη των 23 δισ ευρώ και αντίθετα σε αγαστή συνεργασία με πυλώνα τον νόμο 3723/9-12-2008 προχώρησαν υπέρ των τραπεζών (συστημικού κινδύνου) για τους ίδιους λόγους στις προσαυξήσεις αντίστοιχα των ποσών των άρθρων  1 παρ 1 (15 δισ ευρώ)  και 4 (8 δισ ευρώτου Ν 3723/2008 (νόμου επί υπουργίας Αλογοσκούφη-Καραμανλή). Περαιτέρω η Ανάπτυξη της Ελλάδος προχώρησε, και
Β) 6-5-2010 με το νόμο Ν.3845/2010,ΦΕΚ Α 65  με κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ (1ο Μνημόνιο) και ενώ η κρίση δημόσιου χρέους είναι σε εξέλιξη στην Ελλάδα.
       Με την παράγραφο  8 άρθρου τέταρτου Ν.3845/2010,ΦΕΚ Α 65/6.5.2010 (ισχύς από την 3η Μαΐου 2010), ορίζεται ότι:” Τα ποσά που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο της παραγράφου 1 του άρθρου 2 και στο άρθρο 4 του ν. 3723/2008 (ΦΕΚ 250/Α`) αυξάνονται κατά 15 δισεκατομμύρια ευρώ αντίστοιχα”. 
Δηλαδή  (15+15) + (8+15)=53 δις ευρώ για την ανάπτυξη της χώρας σύμφωνα με το άρθρο 5 του Ν 3723/2008. Στη συνέχεια η Ανάπτυξη «μεγαλώνει» στην Ελλάδα και.
Γ)  3-9-2010  με το νόμο Ν.3872/2010,ΦΕΚ Α 148 με κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ
         Με το άρθρο 7 Ν.3872/2010,ΦΕΚ Α 148/3.9.2010: “Τα ποσά που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο της παραγράφου 1 του άρθρου 2 και στο άρθρο 4 του ν. 3723/2008 (ΦΕΚ 250 Α΄), έτσι όπως αυτά τροποποιήθηκαν από την παράγραφο 8 του άρθρου τέταρτου του ν. 3845/2010 (ΦΕΚ 65 Α΄), αυξάνονται κατά 25 δισεκατομμύρια ευρώ αντίστοιχα“.
Δηλαδή (15+15) + (8+15)=53 δις ευρώ  + 25 +25 δις = 103 δις ευρώ για την Ανάπτυξη.
Δ)  18 -5-2011 με το νόμο  Ν.3965/2011  ΦΕΚ Α 113  με κυβέρνηση  ΠΑΣΟΚ
          Με το άρθρο 19 παρ.1  Ν.3965/2011, ΦΕΚ Α 113/18.5.2011,ορίζεται ότι:  “Τα ποσά που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο της παραγράφου 1 του άρθρου 2 και στο άρθρο 4 του ν. 3723/2008 (Α` 250), έτσι όπως αυτά τροποποιήθηκαν από την παράγραφο 8 του άρθρου τέταρτου του ν.3845/2010 (Α` 65) και από το άρθρο 7 του ν. 3872/2010 (Α` 148) αυξάνονται κατά τριάντα δισεκατομμύρια ευρώ αντίστοιχα, προκειμένου να αποτραπούν προβλήματα ρευστότητας της πραγματικής οικονομίας“.
Δηλαδή (15+15) + (8+15)=53 δις ευρώ + 25 +25 δις = 103 δις + 30 δις+30 δις ευρώ αντίστοιχα  για την Ανάπτυξη σύνολον 163 δισεκατομμύρια ευρώ.
Φαύλος κύκλος κρατικών εγγυήσεων  και κρατικών τίτλων (βάρη του ελληνικού λαού) ουσιαστικά για την εξυπηρέτηση των τραπεζών και αγνώστων επιχειρηματικών συμφερόντων, χωρίς να συνυπολογίζουμε άλλα κονδύλια υπέρ τραπεζών για την ανακεφαλαιοποίησή τους με τους νόμους 3864/21-7-2010, 4031/9-12-2011 (ΠΝΠ της 14-9-2011 ΦΕΚ 203 Α), 4056/12-3-2012 και 4079/19-9-2012 για το Ελληνικό Τ.Χ.Σ (HFSF).
Παράλληλα συντονισμένα από τις Κυβερνήσεις με υπουργικές αποφάσεις των Υπουργών  Οικονομικών(εκτελεστικής εξουσίας) εδίδοντο  παρατάσεις των προθεσμιών που ορίζονται για τη συμμετοχή των πιστωτικών ιδρυμάτων στις διατάξεις των άρθρων 1, 2 και 3 του βασικού Ν. 3723/2008 (ΦΕΚ 250/Α`/9-12-2008) «Ενίσχυση της ρευστότητας της οικονομίας για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της διεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης και άλλες διατάξεις»,
1)  μέχρι τις 30 .6. 2010  με την ΥΑ 13264/Β.527    (ΦΕΚ Β 352/30.3.2010),
2) μέχρι τις 31.12.2010.με τηνΥΑ 29850 Β 1465/9.7.2010 ΦΕΚ Β΄ 1091/19.7.2010)
3) μέχρι τις 30.6.2011 με την ΥΑ 59181/Β.2585/24.12.2010 (ΦΕΚ Β΄ 2015/   27.12.2010)
4) μέχρι τις 31.12.2011 με την ΥΑ 29264/Β.1377/2011 (ΦΕΚ Β 1588 1.7.2011),
5)  μέχρι τις 30.6.2012 με την ΥΑ 57863/Β.2535/29-12-2011   (ΦΕΚ Β΄ 3041/30.12.2011).
6)  μέχρι τις 31.12.2012 με την ΥΑ  Αριθμ. 32252/Β.1132   (ΦΕΚ Β΄ 2151/17.07.2012).
    Με τη λήξη της ημερομηνίας  31-12-2012 θα πρέπει οι διαχειριστές της εξουσίας να μας πουν τι έγιναν τα τόσα δις ευρώ (περιουσία του ελληνικού λαού) που δόθηκαν μέσω Τραπέζης της Ελλάδος και τις τράπεζες που επέβλεπε,  για την ανάπτυξη της χώρας.
Ας κάνει ο καθένας τους υπολογισμούς του για το συνολικό ποσόν  και να διερωτηθεί τόσα δις ευρώ δόθηκαν ειδικά για την Ανάπτυξη της χώρας από Βουλή και  κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ  και Ανάπτυξη δεν είδαμε. Περιμένουν τώρα την δόση των 31,5 δις ευρώ για την ανάπτυξη της χώρας. Και τα προηγούμενα δις ευρώ τι έγιναν;
Τελικά το μοντέλο χρήσης των ιδιωτικών τραπεζών ως μεσαζόντων  για την ανάπτυξη της χώρας με την ενίσχυση αυτών με εγγυήσεις και τίτλους  του Ελληνικού Κράτους, αποδεικνύεται ότι είναι μία καλοστημένη απάτη σε βάρος του Ελληνικού Λαού και της περιουσίας του.
   Η δομημένη οικονομική αφαίμαξη της ελληνικής κοινωνίας με συστηματική προπαγάνδα ότι οι ιδιωτικές τράπεζες πρέπει να διασωθούν γιατί βοηθούν στην Ανάπτυξη της χώρας έχει τραβήξει αρκετά Η τραπεζική μπίζνα είναι στο ζενίθ, ενώ το οικονομικό χάος κυριαρχεί πάνω από τη χώρα σε κάθε Έλληνα. Στο όνομα της Ανάπτυξης και της σωτηρίας της χώρας οι τράπεζες με τη συνεργασία Κυβερνήσεων και Βουλής έφαγαν τον άμπακο και ακόμα δεν χόρτασαν.
Δυστυχώς το πρόβλημα είναι ότι η ελληνική δικαιοσύνη ως τελευταίο οχυρό της δημοκρατίας μπροστά σ’ αυτή τη συστημική και συστηματική απιστία σε βάρος του δημοσίου χρήματος  από τις  τράπεζες, δεν στάθηκε στο ύψος της και η  τυπική πλειοψηφία του Ελληνικού Λαού ως ανώτατος Εισαγγελέας ή άλλως και ως Πολυσύνθετο Δικαστήριο μία ημέρα Κυριακή, με τις εκλογές και τη ψήφο του δεν εκδίωξε τα πολιτικά λαμόγια και τους έδωσε πολιτική εξουσία να διοικήσουν την Ελλάδα. Κοντά σε ξερά τώρα καίγονται μαζικά και τα χλωρά.
  Η μαγιά της πολιτικής σαπίλας έμεινε με βουλευτική ασυλία και κρατική χρηματοδότηση από την περιουσία του Ελληνικού Λαού. Η τυπική πλειοψηφία των εγκύρων ψηφοδελτίων επανέλαβε  τα ίδια λάθη. Ο έξυπνος Λαός ακόμη περιμένει την Ανάπτυξη της χώρας, ενώ πρώτα, η τυπική πλειοψηφία εκλογέων,  συλλογικά με τη ψήφο του ως σύγχρονος Ηρακλής όφειλε με τη ψήφο του να εκδιώξει, να ξεβρωμίσει τη χώρα από την πολιτική κόπρο των μαντριών κομμάτων,  τη μπόχα των κομματικών -πολιτικών σκανδάλων, για να δημιουργηθεί η βάση για απονομή της Δικαιοσύνης στην Ελλάδα και να αποκατασταθεί η αξιοπρέπεια και η αξιοπιστία της Ελλάδος διεθνώς.

Δυστυχώς,  εκτός από την υποκριτική Ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας υπέρ τραπεζών (επιλεκτικού ιδιωτικού κεφαλαίου παροχής υπηρεσιών χρήματος) που οδήγησαν σε αβάστακτα οικονομικά βάρη  και εξαθλίωση τον Ελληνικό Λαό με υπαίτιες τις δομημένες κυβερνήσεις όπως λειτούργησαν με πρωθυπουργούς, υπουργούς και βουλευτές-πολιτικούς  του δικομματισμού ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, από του 2008 έως σήμερα, με τους νόμους, Ν 3723/9-12-2008 (άρθρα 2,3,4,5) επί Καραμανλή και Αλογοσκούφη της ΝΔ  και σε αγαστή συνέχεια  επί ΠΑΣΟΚ με τους Ν 3845/6-5-2010 άρθρο 4 παρ 4 (1ο Μνημόνιο επί Παπανδρεόυ και Παπακωνσταντίνου),  Ν 3872/3-9-2010 (άρθρο 7), Ν 3965/18-5-2001 (άρθρο 19 παρ 1), οι ίδιοι συντελεστές της Δημοκρατίας, δομημένοι πολιτικοί (βλέπε τα ονόματά τους στους νόμους)  και τραπεζίτες,  πέρασαν σε άλλη επιθετική μορφή λεηλασίας του Δημοσίου Χρήματος, δηλαδή της περιουσίας του Ελληνικού Λαού, δημιουργώντας πρόσθετα οικονομικά βάρη και εξαθλίωση στον πληθυσμό με «δημοκρατική» μέθοδο, δημιουργώντας συστημικούς κινδύνους κατάρρευσης στο κοινωνικοασφαλιστικό σύστημα και στην οικονομία των νοικοκυριών.
Θέσπισαν -έφτιαξαν νόμους  για την ανακεφαλαιοποίηση ή άλλως αύξηση μετοχικού κεφαλαίου  και ενίσχυση των ιδιωτικών τραπεζών με διοχέτευση πακτωλού δημοσίου χρήματος προς αυτές:
Με τη συστηματική  παραγωγή νόμων, όπως των: Ν 3864/21-7-2010 (άρθρο 3 παρα. 1), και Ν.4079/20-9-2012 (άρθρο πρώτο), (50 δις ευρώ για το ΤΧΣ), Ν 4031/9-12-20011 (άρθρα 1, 2),   (60 δις ευρώ εγγυήσεις), και Ν 4056/12-3-2012 (άρθρο 21),  (30 δις ευρώ επαύξηση εγγυήσεων) στις τράπεζες και χρήση αυτών βάσει μίας ολοκληρωμένης στρατηγικής, Κυβερνήσεις, Βουλή και τραπεζίτες διαθέτουν  δημόσιο χρήμα υπέρ ιδιωτικών τραπεζών, ανερχόμενο στο συνολικό ποσόν των  140 δισεκατομμυρίων ευρώ, με την μορφή των κρατικών τίτλων και εγγυήσεων. Ειδικότερα:
1) Στο Ν 3864/21-7-2010 (ΦΕΚ Α΄ 119/2010 Περί ιδρύσεως Ελληνικού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ ή HFSF), που ψηφίστηκε κατόπιν της νομοθετικής πρωτοβουλίας κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, η πλειοψηφία της Βουλής (ΙΓ) όρισε με το άρθρο 2,   ότι σκοπός του Ταμείου είναι η διατήρηση της σταθερότητας του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, μέσω της ενίσχυσης της κεφαλαιακής επάρκειας των πιστωτικών ιδρυμάτων, συμπεριλαμβανομένων και θυγατρικών αλλοδαπών πιστωτικών ιδρυμάτων, εφόσον λειτουργούν νόμιμα στην Ελλάδα κατόπιν άδειας της Τράπεζας της Ελλάδος κατά τα ειδικότερον προβλεπόμενα στον παρόντα νόμο, «και μέσω της κεφαλαιακής ενίσχυσης μεταβατικών πιστωτικών ιδρυμάτων που συστήνονται σύμφωνα με το άρθρο 63Ε του Ν  3601/2007», όπως συμπληρώθηκε με την παράγραφο 1 άρθρου 50 Ν 4021/2011, ΦΕΚ Α 218/3.10.2011, εδρεύει στην Αθήνα και η διάρκεια του ορίζεται μέχρι και την 30ή Ιουνίου 2017. Το Ταμείο επιτελεί τους σκοπούς του βάσει μίας ολοκληρωμένης στρατηγικής, η οποία αποτελεί αντικείμενο συμφωνίας μεταξύ του Υπουργείου Οικονομικών, της Τράπεζας της Ελλάδος και του Ταμείου. (όπως προστέθηκε με την παράγραφο 1 άρθρου 9 Ν 4051/2012,ΦΕΚ Α 40/29.2.2012 (επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-Λ Παπαδήμου και μετά το 2ο Μνημόνιο Ν 4046/14-2-2012 κοινής υποστήριξης Σαμαρά ΝΔ-ΠΑΣΟΚ Βενιζέλου)
. Με το άρθρο 3 παρ 1 του Ν 3864/2010  αρχικώς ορίστηκε το κεφάλαιο του ΤΧΣ σε 10 δισεκατομμύρια ευρώ και στη συνέχεια  ορίστηκε  ότι «το  κεφάλαιο του Ταμείου (ΤΧΣ) ανέρχεται στο ποσό των πενήντα δισεκατομμυρίων (50.000.000.000) ευρώ» προερχόμενο από κεφάλαια που θα αντληθούν στο πλαίσιο του μηχανισμού στήριξης της Ελλάδας από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο δυνάμει του ν. 3845/2010 (1ου Μνημονίου), δηλαδή με κρατικό χρέος, καλύπτεται σταδιακά από το Ελληνικό Δημόσιο και ενσωματώνεται σε τίτλους, οι οποίοι δεν είναι μεταβιβάσιμοι μέχρι τη λήξη της κατά το προηγούμενο άρθρο διάρκειας του Ταμείου, ήτοι μέχρι 30-6-2017, όπως ισχύει τελικώς μέχρι σήμερα με την παρ.1 άρθρ.1 της από 19.4.2012 Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου (ΠΝΠ),ΦΕΚ Α 94/19.4.2012, η οποία κυρώθηκε από την ΙΕ Βουλή  με το άρθρο πρώτο    Ν.4079/20-9-2012,ΦΕΚ Α 180, επί κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου-Κουβέλη (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ). Επιπλέον ορίστηκε από τη Βουλή ότι «Το κεφάλαιο του Ταμείου δύναται να αυξηθεί, με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών.» όπως το εδάφιο αυτό  προστέθηκε με την παρ.23 άρθρου 9 Ν.4051/2012, ΦΕΚ Α 40/29.2.2012, στον βασικό ως άνω αρχικό νόμο 3864/21-7-2010 (επί κυβέρνησης Παπανδρέου -ΠΑΣΟΚ).
2) Περαιτέρω το  Υπουργείο Οικονομικών προχώρησε σε παροχή εγγυήσεων στην Τράπεζα της Ελλάδος για κάλυψη πιστώσεων με σκοπό την αντιμετώπιση προσωρινών προβλημάτων ρευστότητας σε τράπεζες που εδρεύουν στην Ελλάδα.
Με την Υπουργική Απόφαση Αριθμ. 2/43219/0025   (ΦΕΚ Β΄ 1143/06.06.2011) Παροχή της εγγύησης του Ελληνικού Δημοσίου στην Τράπεζα της Ελλάδος για κάλυψη πιστώσεων σε τράπεζες που εδρεύουν στην Ελλάδα, ο υφυπουργός οικονομικών Φιλ. Σαχινίδης στην Αθήνα 6-5-2011, αρχικά παρείχε εγγύηση ποσού δέκα πέντε δισεκατομμυρίων ευρώ, η οποία αυξήθηκε σε  τριάντα  δισεκατομμύρια ευρώ ( 30.000.000.000) με το άρθρο 1 της  από 14.9.2011 ΠΝΠ  (ΦΕΚ Α 203/14.9.2011) από το Υπουργικό Συμβούλιο κυβέρνησης  ΠΑΣΟΚ, η οποία κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο  του Ν.4031/2011,ΦΕΚ Α 56/9.12.2011, και στη συνέχεια αυξήθηκε σε εξήντα δισεκατομμύρια (60.000.000.000) ευρώ με το άρθρο δεύτερο  του αυτού νόμου 4031/9-12-2011.
3)  Περαιτέρω, κατά την  παρ. 1 άρθρου 21  Ν  4056/2012,  ΦΕΚ Α 52/12.3.2012, το ως άνω προβλεπόμενο, στο πρώτο εδάφιο της υπ. αριθμ. 2/43219/0025/6.5.2011 απόφασης του Υφυπουργού Οικονομικών (Β` 1143), όπως τροποποιήθηκε με την παρ. 1 του άρθρου 1 της, από 14.9.2011, Πράξης Νομοθετικού Περιεχόμενου (Α` 203), η οποία κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του ν. 4031/2011 (ΦΕΚ Α` 256) και αυξήθηκε με το άρθρο δεύτερο του ν. 4031/2011,συνολικό ποσό εγγύησης εξήντα δισεκατομμύρια (60.000.000.000) ευρώ, αυξήθηκε κατά πενήντα τοις εκατό (50%),ήτοι ανήλθαν οι εγγυήσεις του Δημοσίου στο ποσόν των ενενήντα  δισεκατομμύρια (90.000.000.000) ευρώ.  Με την ανωτέρω εγγύηση ασφαλίζονται, χωρίς άλλη διατύπωση, όλες οι απαιτήσεις της Τράπεζας της Ελλάδος (ιδιωτικό νομικό πρόσωπο) από συμβάσεις παροχής πίστωσης, οι οποίες θα καταρτιστούν μεταξύ της Τράπεζας της Ελλάδος και τραπεζών που εδρεύουν στην Ελλάδα κατά το χρονικό διάστημα από την 1 Ιουνίου 2011 έως 30 Σεπτεμβρίου 2011, το οποίο μπορεί να παρατείνεται με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών. Με το άρθρο 1 παρ.2 της  από 14.9.2011 ΠΝΠ  (ΦΕΚ Α 203/14.9.2011), η οποία κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του Ν.4031/2011,ΦΕΚ Α 256/9.12.2011, το προβλεπόμενο στο τρίτο εδάφιο της παρούσας απόφασης χρονικό διάστημα παρατείνεται έως 31.12.2012.
 Το Υπουργείο Οικονομικών και τα Υπουργικά Συμβούλια (δηλαδή οι Κυβερνήσεις)  απεφάσισαν με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου (ΠΝΠ), ήτοι έκτακτη νομοθεσία, την παροχή χρηματικών εγγυήσεων, με επίκληση των διατάξεων των νόμων,  Ν 2322/ (ΦΕΚ Α/143/06-07-1995  (Παροχή της εγγύησης του Ελληνικού Δημοσίου για τη χορήγηση δανείων  και πιστώσεων και άλλες διατάξεις, άρθρα 1 και 5),  Ν 2362/95, (ΦΕΚ Α/247/1995 (Περί Δημοσίου Λογιστικού, ελέγχου των δαπανών του Κράτους και άλλες διατάξεις., άρθρο 65), όπως τροποποιήθηκε με τον Ν 3493/2011 (ΦΕΚ Α/66/31-03-2011). Δηλαδή  από την περιουσία του Ελληνικού Κράτους χορηγήθηκαν ποσά δις ευρώ, πέραν των διατάξεων του νόμου 3864/21-7-2010 (περί ΤΧΣ, 50 δις ευρώ) και του βασικού νόμου 3723/9-12-2008 (1ου αναπτυξιακού νόμου επί ΝΔ Υπουργού Αλογοσκούφη και των επαυξητικών αυτού επί ΠΑΣΟΚ συνόλου 163 δις ευρώ ).
Στην προκείμενη περίπτωση  το συνολικό ποσόν για το ΤΧΣ και τις εγγυήσεις υπέρ τραπεζών, που παρέχεται από τις Κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ ΝΔ και ΔΗΜΑΡ ανέρχεται στα 140 δις ευρώ. Εάν δε προστεθούν και τα 163 δις ευρώ με τον δήθεν αναπτυξιακό νόμο 3723/9-12-2008 της ΝΔ και των επαυξητικών νόμων αυτού επί ΠΑΣΟΚ υπέρ ιδιωτικών τραπεζών, το συνολικό ποσόν που προσφέρεται στις τράπεζες ανέρχεται σε 140+163 δις =303 δις ευρώ. Δηλαδή ένα ΑΕΠ ενός κράτους διοχετεύεται  στα κανάλια κα τις χοάνες των ιδιωτικών τραπεζών, για να ζήσουν οι ιδιωτικές τράπεζες και ιδιώτες τραπεζίτες.  Τι προσέφεραν αυτές στην πατρίδα εάν καταναλώνουν ένα ΑΕΠ 303 δις ευρώ; Τι θα μείνει τότε για να ζήσουν, α) οι πολίτες όταν φοροδιώκονται αγρίως και η ανεργία γιγαντώνεται; και β) το κοινωνικο ασφαλιστικό σύστημα στην Ελλάδα που είναι σε κατάρρευση και η εσωτερική αγορά;
Δυστυχώς αποκαλύπτεται ότι βάσει μίας ολοκληρωμένης στρατηγικής διαχειριστών κρατικής εξουσίας, η οποία στρατηγική αποτελεί αντικείμενο συμφωνίας μεταξύ Κυβερνήσεων, του Υπουργείου Οικονομικών (εκτελεστικής εξουσίας), της Τράπεζας της Ελλάδος και του Ταμείου (ΤΧΣ) (ιδιωτών) και εξωτερικών κέντρων εξουσίας, το δημόσιο χρήμα κατά δισεκατομμύρια σε ευρώ συγκεντρώνεται επιλεκτικώς στα χέρια ιδιωτών τραπεζών με την συμπαράσταση της Βουλής (παραγωγή νόμων υπέρ τους) και οι Έλληνες Πολίτες καταρρακώνονται ηθικά και οικονομικά καθημερινά εν μέσω δημοκρατίας. Έτσι με ολοκληρωμένη στρατηγική τα παραπάνω όργανα προωθούν τη μη διατήρηση της σταθερότητας της ελληνικής πληθυσμιακής οντότητας στην Ευρωζώνη της Ε.Ε., την με στρατηγική (βάσει σχεδίου)  εξόντωση του Ελληνικού Πληθυσμού ως οντότητα.
Γιατί ο Ελληνικός Πληθυσμός δέχεται την αργά και σταθερά εξόντωσή του εν μέσω δημοκρατίας;

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO5 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός6 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις6 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή