Άμυνα
Γιάννος Χαραλαμπίδης στη Σημερινή: Συγκαλυμμένη ισότιμη κυριαρχία με κερκόπορτα τα ΜΟΕ
Ψάχνουν φόρμουλα στον ΟΗΕ για τον τετραγωνισμό του κύκλου… – Πώς κινούνται οι Τούρκοι μέσω της άρσης του εμπάργκο και της Τύμπου, πώς θέλει ο Γκουτέρες να κινηθεί με απαρχή μια τριμερή και πώς η μίνι κρίση στην Κάσο συνδέεται με τη «λύση»
Γράφει ο Γιάννος Χαραλαμπίδης*
Γιατί ο Πρόεδρος δεν προτάσσει την Αντιδήλωση της ΕΕ;
Τι άλλαξε από το Κραν Μοντανά ώς σήμερα;
Τριμερής προς λύση ή διχοτόμηση;
Η τριμερής και τουρκικός «συμβιβασμός»
Αθήνα και Λευκωσία εντείνουν τη δημιουργία κλίματος ότι κάτι τρέχει στο Κυπριακό και ότι είναι ανοικτό το ενδεχόμενο μιας τριμερούς στη Νέα Υόρκη τον Σεπτέμβριο ή και μιας πενταμερούς εν συνεχεία, αλλά η Τουρκία και ο κατοχικός ηγέτης συνεχίζουν τον δικό τους αμανέ περί της ισότιμης κυριαρχίας και των δυο κρατών. Εάν, δε, είμαστε φρόνιμοι, θα ήταν δυνατό να προχωρήσουν στον νέο «συμβιβασμό», όπως ισχυρίζονται, δηλαδή στη συνομοσπονδία δυο κρατών. Με στόχο, εκτός από τον βορρά, να ελέγχουν και τον νότο.
ΜΟΕ, δικαιότητα λύσης και η άλλη πατρίδα…
Είναι, βεβαίως, ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες οι πρόσφατες δηλώσεις του Προέδρου Χριστοδουλίδη ότι η λύση δεν θα είναι δίκαιη, αλλά θα μπορεί να είναι βιώσιμη. Και πώς μιας λύση άδικη θα είναι βιώσιμη, εφόσον ως άδικη δεν είναι δημοκρατική; Και εφόσον δεν είναι δημοκρατική, τι θα είναι; Θα είναι ο συμβιβασμός με τα τετελεσμένα της εισβολής, δηλαδή τον διοικητικό, γεωγραφικό και πληθυσμιακό διαχωρισμό της Κύπρου, όπως αυτός τέθηκε από τους Τούρκους αρχικά στη βάση μιας διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας και εφόσον αυτή κατοχυρώθηκε στο Κραν Μοντανά, οι Τούρκοι προχώρησαν στην ισότιμη κυριαρχία των δυο κρατών και της συνομοσπονδίας. Πώς εννοούν τη διαδικασία πριν από την τελική λύση; Πρώτο, με το άνοιγμα του αεροδρομίου της Τύμπου, για να έχουν χωριστό εναέριο χώρο, δηλαδή κυριαρχία και FIR. Δεύτερο, με τη χωριστή διεθνή εκπροσώπηση (Αυτά αναγράφονται, εκτός των άλλων, στο τουρκικό έγγραφο προς ευρωβουλευτές και θεσμούς της ΕΕ με ημερομηνία 16 Ιουλίου του 2024). Εν ολίγοις, ακόμη και αν δεν γίνει ρητώς αποδεκτή η ισότιμη κυριαρχία, οι Τούρκοι θα ήταν δυνατό να συναινέσουν εάν τους δοθεί η Τύμπου ή ακόμη και το άνοιγμα του λιμανιού της Αμμοχώστου, κατά τρόπον ώστε να επιτυγχάνουν την αποδοχή χωριστής οντότητας. Και, στην ουσία, να κατοχυρώνουν διά της πλαγίας οδού αλλά εμπράκτως την ισότιμη κυριαρχία. Ερώτημα: Πώς θα επιτύχουν κάτι τέτοιο; Στη βάση της ισότιμης κυριαρχίας χωρίς καν να την ονομάζουν, εάν αυτό τους βολεύει. Θα συνιστά άλλο ένα τμήμα αυτού που ονομάζουν συγκλίσεις. Θα είναι άλλο ένα βήμα προς τη διχοτόμηση. Γιατί; Διότι μια άλλη σύγκλιση προβλέπει ότι, οι Έλληνες Κύπριοι, που θα επιστρέψουν στον βορρά, δεν θα έχουν δικαίωμα ψήφου. Εφόσον η ψήφος είναι συνδεδεμένη με την πατρίδα και το κράτος, σημαίνει ότι ο βορράς δεν θα είναι πατρίδα μας, αλλά θα είναι κάτι όπως την Ολλανδία και τη Γερμανία, όπου ένας Κύπριος ή άλλος Ευρωπαίος πολίτης θα έχει το δικαίωμα εγκατάστασης, διακίνησης ακόμη και αγοράς περιουσίας ή εργασίας αλλά όχι της ψήφου. Αυτό είναι απελευθέρωση ή νομιμοποίηση των τετελεσμένων της εισβολής και μιας διχοτομικής φόρμουλας λύσης;
Λογική της συγκάλυψης
Το ζήτημα βεβαίως δεν είναι μόνο η τουρκική πλευρά, αλλά και η Ειδική Αντιπρόσωπος του ΓΓ του ΟΗΕ, κ. Ολγκίν. Κατά την τελευταία συνάντησή της με τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη, είπε στον ίδιο και στους συνεργάτες τους ότι δεν κατανόησαν καλώς τι εννοούν οι Τούρκοι με τη θέση της ισότιμης κυριαρχίας… Πονηρή θέση, διότι, προφανώς, παραπέμπει στη συγκάλυψη της ισότιμης κυριαρχίας κάτω από τα ΜΟΕ, όπως είναι η συζήτηση για το άνοιγμα του αεροδρομίου της Τύμπου και η διεθνής εκπροσώπηση. Οι πρακτικές αυτές είναι ενταγμένες στη λογική της άρσης της απομόνωσης των Τουρκοκυπρίων. Προσοχή εδώ. Συναφώς επισημαίνουμε τα εξής: Α) Εάν υπάρχει άρση της απομόνωσης των Τουρκοκυπρίων, αυτή είναι αποτέλεσμα της εισβολής και της κατοχής. Η Τουρκία καταδικάζει τους Τουρκοκυπρίους σε απομόνωση. Εάν τερματιστεί η κατοχή, τερματίζεται και η απομόνωση. Β) Με τα ΜΟΕ θα πάμε ξανά στην αντίληψη της εν δυνάμει λύσης. Δηλαδή, εφόσον έχει αποφασιστεί ότι ο βορράς θα είναι εσαεί τουρκικός (εξ ου και η αφαίρεση του δικαιώματος της ψήφου από όσους Έλληνες θα επιστρέψουν), θα πρέπει να γίνονται βήματα κατά τρόπον ώστε να αποδεχθεί η μία πλευρά την άλλη. Και στη συγκεκριμένη περίπτωση τι σημαίνει ακριβώς; Θα αρχίσει το νόμιμο κράτος να χάνει τα δικά του δικαιώματα, δηλαδή να αποαναγνωρίζεται, και ταυτοχρόνως θα αποδέχεται χωριστή οντότητα στον βορρά (acknowledgment), μέχρι την τελική αναγνώριση.
Η μίνι κρίση στην Κάσο και οι εκβιασμοί
Το ερώτημα, βεβαίως, που θα πρέπει να απαντήσει ο Πρόεδρος είναι το ακόλουθο: Πώς έγινε θετικότερη η τουρκική πολιτική μετά το Κραν Μοντανά, για να δικαιολογείται η επιστροφή σε μια διαδικασία, η οποία απέτυχε; Η απάντηση είναι απλή: Δεν έγινε. Το αντίθετο συμβαίνει. Η Τουρκία έχει καταστήσει πιο σκληρή της στάση της. Επί τούτου σημειώνουμε: Πρώτο, δεν δέχεται επιστροφή σε συνομιλίες, εκτός και αν γίνει, ακόμη και συγκαλυμμένα, η αποδοχή της ισότιμης κυριαρχίας μέσω των ΜΟΕ. Δεύτερο, ακόμη και αυτός ο ελλαδοτουρκικός διάλογος, όχι μόνο δεν αποδίδει, αλλά δείχνει ότι δεν υπάρχει καλή τουρκική πρόθεση. Γιατί; Για θέμα χαμηλής πολιτικής, για μια συναυλία της Βανδή στο Τσεσμέ της Μικράς Ασίας, οι Τούρκοι έβαλαν φόντο τη σημαία τους και τον Ατατούρκ. Και η Βανδή τα βρόντηξε και έφυγε διότι αντιλήφθηκε ότι ακόμη και από μια συναυλία οι Τούρκοι θέλουν να μας ξεφτιλίζουν. Όχι μόνο εκείνοι του Ερντογάν, αλλά και αυτοί της αντιπολίτευσης. Άλλωστε υπάρχει ένα άλλο σημείο, που καταδεικνύει τις τουρκικές προθέσεις. Πρόκειται για την απόφαση της Μεγάλης Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης για λύση του Κυπριακού στη βάση της ισότιμης κυριαρχίας και των δυο κρατών. Σε αυτά προστίθεται το τελευταίο επεισόδιο στην Κάσο, όπου οι Τούρκοι ανέπτυξαν πολεμικά πλοία με αφορμή έρευνα από το ιταλικό σκάφος, Levoli Relume, για την πόντιση υποβρύχιων καλωδίων που θα συνδέουν Κύπρο και Ελλάδα. Συζητούμε μεν, αλλά η Άγκυρα συνεχίζει να είναι επιθετική. Καθόλου τυχαίος δεν είναι ο χώρος της μίνι κρίσης. Συνέβη στις πύλες του Αιγαίου, τις οποίες οι Τούρκοι θέλουν να ελέγχουν. Και αυτό έχει τη δική του γεωπολιτική σημασία. Συνδέεται με το Κυπριακό και τη λύση. Διότι, με τον τρόπο αυτό η Άγκυρα: 1) Αποκόπτει γεωπολιτικά και γεωστρατηγικά την Κύπρο από την Ελλάδα και μπορεί ανέτως, σε περίπτωση κρίσης, να επιβάλει την πολιτική των κανονιοφόρων, δηλαδή τον ναυτικό και εναέριο αποκλεισμό. 2) Κλείνει το Αιγαίο από τη γραμμή Κρήτη, Κάρπαθος – Ρόδος και από τα Δαρδανέλλια. 3) Διενεργεί βήμα για την υλοποίηση της Γαλάζιας Πατρίδας, που είναι ζήτημα συναφές με τη δημιουργία μιας δεύτερης ταξιαρχίας στο Ακσάζ, πλησίον της Ρόδου. Η βάση του Ακσάζ θεωρείται σημαντικής γεωπολιτικής και γεωστρατηγικής σημασίας και μια από τις πιο σύγχρονες. 4) Διευκολύνει την πολιτική της στο Κυπριακό, αφού: Α) Όσο πιο ισχυρή είναι στρατιωτικά η Άγκυρα, τόσο πιο εύκολα μπορεί να επιβληθεί και δη εκβιαστικά στις συνομιλίες. Β) Η Κύπρος, είτε με είτε χωρίς διευθέτηση, είναι αναπόσπαστο τμήμα της Γαλάζιας Πατρίδας.
Η βάση των συνομιλιών
Επί τη βάσει των ανωτέρω εγείρονται τα εξής ερωτήματα: Α) Πού στηρίζει την αισιοδοξία του ο Πρόεδρος και η Αθήνα για τη σύγκληση Τριμερούς ή Πενταμερούς – με θετικές, μάλιστα, εξελίξεις – όταν η τουρκική πολιτική είναι πιο σκληρή σήμερα από το παρελθόν, λόγω της εξευμενιστικής πολιτικής της ελληνικής και της κυπριακής Κυβέρνησης; Όπως θα εξελιχθούν τα πράγματα, και λαμβανομένων υπόψη των δηλώσεων του Προέδρου για τολμηρές αποφάσεις και ότι η λύση δεν θα είναι δίκαιη, γίνεται αντιληπτό ότι είτε πάμε στην επιβολή των τουρκικών διχοτομικών θέσεων είτε σε νέο αδιέξοδο. Χωρίς κόστος δεν έχει λόγο να υποχωρήσει η Τουρκία. Ειδικώς όταν είναι έτοιμοι οι ημέτεροι να της προσφέρουν δώρα εντός και εκτός της ΕΕ. Β) Τι θα συμβεί εάν ο Πρόεδρος πάει σε μια Τριμερή, και του θέσει η τουρκική πλευρά συγκαλυμμένη ή μη την ισότιμη κυριαρχία; Θα συνεχίσει να συνομιλεί; Ή θα σηκωθεί να φύγει; Ό,τι και αν πράξει, είναι λάθος. Γ) Γιατί δεν αξιώνει να είναι βάση των συνομιλιών η Αντιδήλωση της 21ης Σεπτεμβρίου του 2025, με την οποία η ΕΕ και τα κράτη μέλη της αξιώνουν από την Άγκυρα να αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία στο πλαίσιο της ενταξιακής της διαδικασίας και αντ’ αυτού επιτρέπει στην Τουρκία να αξιώνει από την Κυπριακή Δημοκρατία την αυτοδιάλυσή της και την αναγνώριση εν συνεχεία του ψευδοκράτους; Όχι μόνο δεν θέτει την Αντιδήλωση ως βάση συνομιλιών, αλλά την σκοτώνει. Όποτε τον βολεύει επικαλείται την ΕΕ και όποτε δεν τον βολεύει η εξυπηρέτηση της δικής του ομοσπονδιακής – συνομοσπονδιακής πολιτικής, την θέτει στο ράφι.
Η λογική του Δραγούμη…
Εάν υπογραφεί ομοσπονδιακή ή συνομοσπονδιακή λύση, κινείται η Τουρκία προς τον νεο-οθωμανισμό. Είναι τα βήματα της τουρκικής πολιτικής. Εκείνο, λοιπόν, που θα πρέπει κυρίως η Αθήνα να έχει κατά νουν είναι αυτό που έλεγε ο Δραγούμης. Ότι δηλαδή εάν σώσουμε τη Μακεδονία μας, σώζουμε την Ελλάδα. Κατ’ αναλογίαν, λοιπόν, εάν σώσουμε την Κύπρο, σώζουμε και την Ελλάδα, διότι η τουρκική επεκτατική πολιτική και η απειλή εκδηλώνονται ενιαία. Από τη Δ. Θράκη ώς την Κύπρο. Αυτό το απλό, δεν γίνεται δυστυχώς αντιληπτό… ακόμη.

Η υποχώρηση των Αθηνών στην Κάσο και η δεύτερη ταξιαρχία στο Ακσάζ
Ο χάρτης είναι αποκαλυπτικός και καταδεικνύει πώς οι Τούρκοι, με την ενίσχυση των στρατιωτικών τους δυνάμεων και με ναυτικά επεισόδια, επιδιώκουν να επιβάλουν την αναθεωρητική τους πολιτική αποκόπτοντας την Κύπρο από την Ελλάδα, κλείνοντας ταυτόχρονα τις «πύλες του Αιγαίου». Είναι εμφανής ο χώρος όπου θα εδρεύει πλέον η δεύτερη ταξιαρχία ειδικών δυνάμεων -πεζοναυτών- που θα διαθέτει αμφίβια υποστήριξη πάνω από τη Ρόδο και στο Καστελόριζο. Γιατί άραγε; Όταν στην ίδια περιοχή βρίσκεται μια από τις πιο σύγχρονες, αν όχι η πιο σύγχρονη, ναυτικές Βάσεις της Τουρκίας, αυτή του Ακσάζ (βλ. σχετική φωτογραφία για να μπορεί ο αναγνώστης να έχει αντίληψη).
Πρόσθετα στον χάρτη αποτυπώνεται ο χώρος στον οποίο συνέβη το επεισόδιο με την Τουρκία την περασμένη εβδομάδα, δηλαδή στη νήσο Κάσο, η οποία αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα των «πυλών του Αιγαίου» στα ανατολικά από την Κρήτη ώς τη Ρόδο. Οι πληροφορίες από την Αθήνα αναφέρουν ότι η κλιμάκωση της κρίσης αποφεύχθηκε λόγω υποχώρησης της ελληνικής Κυβέρνησης και δη του Υπουργείου Ενέργειας, υπό την έννοια ότι: κατόπιν τηλεφωνικών συνδιαλέξεων με την Τουρκία για την αποπεράτωση των ερευνών ζητήθηκε η άδεια από την Αττάλεια. Και με τον τρόπο αυτό, αφενός θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος ότι διαβρώθηκαν τα δικαιώματα της Ελλάδος εντός της ΑΟΖ την οποία καθόρισε με την Αίγυπτο και, αφετέρου, έγιναν βήματα προς τις αξιώσεις της Άγκυρας, η οποία θέλει να κάνει κουμάντο με τον στόλο της στη βάση της παράνομης συμφωνίας που υπέγραψε με τη Λιβύη.

ΠΗΓΗ: ΣΗΜΕΡΙΝΗ
GEOPOLITICO
Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash
Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.
Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.
Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.
Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.
Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες
Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.
Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.
Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.
Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία
Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.
Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.
Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.
Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.
Το προηγούμενο της Αρμενίας
Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.
Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.
Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν
Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.
Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.
Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.
Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.
GEOPOLITICO
Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο
Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.
Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.
Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.
Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».
Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.
Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.
Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.
GEOPOLITICO
«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο
Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.
Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.
Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.
Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.
Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων
Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.
Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.
Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.
Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.
Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας
Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».
Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.
Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.
Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία
Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.
Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.
Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.
Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων
Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.
Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.
Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.
Στα εγκαίνια της Διακλαδικής Σχολής Μη Επανδρωμένων, αλλά και των Αυτονόμων Συστημάτων Θάλασσας. Ένα περαιτέρω βήμα, που δημιουργεί τεράστιες δυνατότητες για το Πολεμικό Ναυτικό μας στο Αρχιπέλαγος, με τα Αυτόνομα Συστήματα τα οποία μπορούν να προσφέρουν απεριόριστες δυνατότητες στην επιτήρηση και αναγνώριση, στην προστασία των λιμένων, στον ναρκοπόλεμο και στην ασφάλεια των υποδομών.
Αυτό το νέο Πολεμικό Ναυτικό με τις σύγχρονες πλατφόρμες, θα μπορεί να προστατεύει όχι μόνο την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά και τα ενεργειακά και επικοινωνιακά δίκτυα στον βυθό, τα οποία είναι επίσης απαραίτητα για την ασφάλεια της Πατρίδας.
(από τον χαιρετισμό μου στην τελετή των εγκαινίων του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων στο Κέντρο Εκπαίδευσης ΠΑΛΑΣΚΑΣ του ΠΝ)
#HellenicNavy
— Nikos Dendias (@NikosDendias) October 13, 2026
Το αίτημα για τα Corsair
Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.
Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.
Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.
Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή
Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.
Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας