Απόψεις
ΕΣΤΙΑ: Στήν γραμμή Σημίτη ὁ κ. Γεραπετρίτης
Ταυτόσημη μέ τήν δήλωση τοῦ πρώην Πρωθυπουργοῦ γιά τά Ἴμια ἡ δήλωσις τοῦ ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν γιά τήν Κάσο – Ἐμμονή στό δόγμα νά μήν ἐνοχλοῦμε τίς ΗΠΑ ὅταν ἔχουν πόλεμο – Ὁ δεδομένος σύμμαχος εἶναι ὁ ζημιωμένος σύμμαχος
ΟΙ ἑλληνο-τουρκικές κρίσεις πού συνήθως ὁδηγοῦν σέ ἑλληνο-τουρκικές προσεγγίσεις ἔχουν εἰδικά χαρακτηριστικά καί ἐπηρεάζονται, πυροδοτοῦνται συνήθως, ἀπό τήν διεθνῆ κατάσταση. Ἐν ὀλίγοις, ὅταν ὑπάρχουν προβλήματα ὅπως πόλεμοι ἤ γενικώτερες κρίσεις τήν περιοχή μας, οἱ Ἀμερικανοί καταλαμβάνονται ἀπό βιασύνη νά κλείσουν ἐκκρεμότητες ὅπως τά ἑλληνο-τουρκικά.
Τοῦ Εὐθ. Π. Πέτρου, ΕΣΤΙΑ
Εἶπε μίαν ἀλήθεια ὁ κ. Γεραπετρίτης, ἡ ὁποία ὅμως δέν εἶναι εὔκολα κατανοητή ἀπό ὅσους δέν γνωρίζουν τό παρασκήνιο τῶν προηγούμενων ἑλληνο-τουρκικῶν κρίσεων. Εἶπε μετά τά γεγονότα τῆς Κάσου: «Στό παρελθόν, θά προέκυπτε κρίση, καί αὐτό θά ὁδηγοῦσε σέ ὑπαναχώρηση τῆς δικῆς μας πλευρᾶς, ἐνῷ τώρα πού ἀποφύγαμε τήν ἔνταση, κερδίσαμε καί δέν ὀπισθοχωρήσαμε σέ τίποτα». Εἶναι μία δήλωσις ἀνάλογη ἐκείνης τοῦ Κώστα Σημίτη λίγες ἡμέρες μετά τά Ἴμια, ὅταν ὁ τότε Πρωθυπουργός δικαιολόγησε τήν ἐθνική ὑποχώρησή του, λέγοντας ὅτι «ἀποφύγαμε τόν πόλεμο».
Εἶχε προηγηθεῖ, λίγες ὧρες μετά τήν ὑποχώρησή μας στά Ἴμια, ἡ περίφημη φράσις «εὐχαριστοῦμε τούς Ἀμερικανούς», ἡ ὁποία ἐπεκρίθη δεόντως, ἀλλά οὐδέποτε ἀξιολογήθηκε δεόντως, ἄν καί εἶναι μία φράσις κλειδί γιά τήν κατανόηση τῶν ἑλληνοτουρκικῶν κρίσεων ἐν γένει. Ἐν ὀλίγοις οἱ Ἀμερικανοί ἐνδιαφέρονται γιά «ἤρεμα νερά» στό Αἰγαῖο, στίς περιόδους κατά τίς ὁποῖες ἔχουν ἄλλα μέτωπα ἀνοικτά καί θέλουν νά ἀποτρέψουν μίαν ἀκόμη ἐμπλοκή, ἰδιαίτερα ἄν εἶναι μεταξύ κρατῶν μελῶν τοῦ ΝΑΤΟ. Συμμάχων τους δηλαδή. Κατά τοῦτο τά γεγονότα τῆς Κάσου τοποθετοῦνται στό ἴδιο πλαίσιο μέ τήν κρίση τοῦ Μαρτίου τοῦ 1987 καί μέ τά γεγονότα τῶν Ἰμίων, ἐνῷ οἱ κρίσεις στόν Ἕβρο καί στό Αἰγαῖο τό 2020 ἦσαν τελείως διαφορετικές περιπτώσεις.
Τό 1987 ὁ Ψυχρός Πόλεμος ὁδηγεῖτο στό τέλος του, ὁπότε ἦταν σημαντικό γιά τούς Ἀμερικανούς νά διατηρεῖται ἡ εἰκόνα τοῦ ΝΑΤΟ ὡς συμπαγοῦς ὀργανισμοῦ. Ἐνδεχομένη ρωγμή στήν Συμμαχία θά μποροῦσε νά ἔχει συνέπειες στήν διαμόρφωση τῶν στρατηγικῶν ἰσορροπιῶν στήν νέα τάξη πραγμάτων πού ἐκείνη τήν ἐποχή καθορίζετο. Ἦταν ἐπεῖγον λοιπόν νά δημιουργηθοῦν συνθῆκες τέτοιες πού θά ἔφερναν Ἑλλάδα καί Τουρκία σέ διαπραγματεύσεις ὑπό τήν σκιά μιᾶς ἀμερικανικῆς ἐπιδιαιτησίας.
Τό 1996 ἡ κρίσις τῆς Γιουγκοσλαβίας εὑρίσκετο στό ἀποκορύφωμα τῆς κλιμακώσεώς της, καί καθώς ὑπῆρχαν ἤδη τά σχέδια ἀναδιαμορφώσεως τοῦ χάρτου τῶν Βαλκανίων ἐθεωρήθη ἐπιβεβλημένο νά ὁδηγηθοῦν ἡ Ἑλλάς καί ἡ Τουρκία σέ διάλογο, ὥστε νά «ἠρεμήσουν τά νερά στό Αἰγαῖο». Ἐκεῖ πλέον ἡ ἀμερικανική διαμεσολάβησις ἦταν ἀπροκάλυπτη διά τοῦ ἐκλιπόντος πλέον Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ.
Ἡ κρίσις τοῦ 1987 ὁδήγησε στήν συνάντηση τοῦ Ἀνδρέα Παπανδρέου μέ τόν Τουργκούτ Ὀζάλ στό Νταβός καί τήν διακήρυξη «Μή πόλεμος».
Ἡ κρίσις τῶν Ἰμίων ὁδήγησε στήν Μαδρίτη καί τήν ἀναγνώριση στήν Τουρκία δικαιωμάτων στό Αἰγαῖο.
Ἡ βασική διαφορά εἶναι ὅτι μετά τόν ὑποδειγματικό χειρισμό τῆς κρίσεως τοῦ 1987 ἡ Ἑλλάς πῆγε στό Νταβός ἔχοντας τό «ἐπάνω χέρι», ἐνῷ στήν Μαδρίτη ὁ Κώστας Σημίτης πῆγε «μέ τήν οὐρά κάτω ἀπό τά σκέλια» ἐξ αἰτίας τῆς ἀτολμίας τήν ὁποία ἐπέδειξε, μέ ἀποτέλεσμα τήν ἐθνική ἧττα τῶν Ἰμίων.
Καί στίς δύο περιπτώσεις, ὁ ἀμερικανικός παράγων, ὁ ὁποῖος εἶχε ὑποδαυλίσει τίς κρίσεις, μέ ἀπώτερο σκοπό νά μᾶς σύρει σέ διαπραγματεύσεις, εἶχε προειδοποιήσει καί τήν Ἀθήνα καί τήν Ἄγκυρα ὅτι δέν θά ἀνείχετο νά ἐξελιχθοῦν τά πράγματα σέ ὀξύτητες καί θερμά ἐπεισόδια. Θεωροῦμε βέβαιον ὅτι τό ἴδιο συμβαίνει καί τώρα, ἐνῷ δέν συνέβαινε τό 2020. Ἀπό τό 2022 ἔχει ξεσπάσει ὁ πόλεμος στήν Οὐκρανία καί ἀπό πέρυσι στήν Μέση Ἀνατολή. Ἔχει ἀναδυθεῖ ὡς ἐκ τούτου καί πάλι σάν προτεραιότητα στήν Οὐάσιγκτων ἡ ἀνάγκη νά εὑρεθεῖ μιά λύσις στά ζητήματα μέ τήν Τουρκία.
Οἱ πιέσεις εἶναι πράγματι ἀφόρητες. Ὅπως ἀφόρητες ἦσαν καί τό 1987 καί τό 1996. Ἐναπόκειται ὅμως στήν Ἑλλάδα καί τήν κυβέρνησή της νά χειρισθοῦν σωστά τήν κατάσταση ἐπ’ ὠφελείᾳ τῶν ἐθνικῶν συμφερόντων. Καί εἶναι ὁ σωστός τρόπος χειρισμοῦ τό «ναί σέ ὅλα». Ὁ δεδομένος σύμμαχος καθίσταται ἐκ τῶν πραγμάτων ζημιωμένος σύμμαχος. Αὐτό τό ἐγνώριζαν πολύ καλά ὁ Κωνσταντῖνος Καραμανλῆς, ὁ Ἀνδρέας Παπανδρέου καί ὁ Κωνσταντῖνος Μητσοτάκης. Δέν τό ἐγνώριζε ὁ Κώστας Σημίτης, ἐνῷ σήμερα τόσο ὁ Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ὅσο καί ὁ ὑπουργός Ἐξωτερικῶν Γιῶργος Γεραπετρίτης δείχνουν νά μήν ἔχουν ἀντίληψη τοῦ πῶς ἀκριβῶς λειτουργεῖ τό διεθνές σύστημα καί μέ ποιούς ὅρους διεξάγεται ἡ διεθνής πολιτική.
Τό χειρότερο εἶναι ὅτι δέν λαμβάνουν ὑπ’ ὄψιν τίς εἰσηγήσεις τῶν διπλωματῶν, παρά μόνον αὐτές πού συνάδουν πρός τήν δική τους ἀντίληψη γιά τά πράγματα. Ἔτσι ὅμως ἐγκλωβίζονται. Ἐμεῖς λέμε ὅτι ἡ μόνη διαφορά πού συζητᾶμε εἶναι ἡ ὁριοθέτησις ὑφαλοκρηπῖδος καί ΑΟΖ. Ἡ Τουρκία θέλει μία συζήτηση πού νά περιλαμβάνει μέχρι καί ζητήματα ἐθνικῆς κυριαρχίας ἐπί τῶν νησιῶν τοῦ Αἰγαίου. Προβάλλει συνεχῶς καί νέες ἀξιώσεις ἐντείνοντας τήν πίεση ἀπό τήν στιγμή κατά τήν ὁποία ἡ Ἑλλάς ἔδειξε ὅτι θά προχωρήσει σέ κάποιας μορφῆς διάλογο. Ἔτσι ἤδη εὑρισκόμεθα πρό τετελεσμένων. Ἄν μετά ἀπό ὅλες τίς τουρκικές ἀπαιτήσεις συνεχίσουμε νά μιλᾶμε, δεχόμεθα τόν διάλογο ἐφ’ ὅλης τῆς ὕλης. Ἄν διακόψουμε τήν συζήτηση, τότε θά ἐκτεθοῦμε ὅτι τορπιλλίσαμε τόν διάλογο.
Ποιά εἶναι ἡ λύσις; Νά ἀρχίσουμε καί ἐμεῖς νά διατυπώνουμε ἀπαιτήσεις. Ἡ τακτική τοῦ «δέν διεκδικοῦμε καί δέν ὑποχωροῦμε» ἦταν καλή γιά τό 1974 πού ἤμασταν σέ μειονεκτική θέση λόγῳ τοῦ Κυπριακοῦ καί δέν διεφαίνετο προοπτική διαλόγου. Σέ 50 χρόνια τά πράγματα ἀλλάζουν. Μιά ἄκαμπτη πολιτική πού δέν λαμβάνει ὑπ’ ὄψιν τίς διεθνεῖς ἐξελίξεις εἶναι ἐκ τῶν πραγμάτων ἀποτυχημένη. Καιρός λοιπόν νά ἀρχίσουμε καί ἐμεῖς νά διεκδικοῦμε. Ἀπό τήν ἐφαρμογή τῶν συνθηκῶν πού προβλέπουν τήν αὐτονομία τῆς Ἴμβρου καί τῆς Τενέδου, μέχρι καί εἰδικό καθεστώς γιά τήν δυτική Θράκη.
Ἄν τό τελευταῖο αὐτό φαίνεται σέ ὁρισμένους παράλογο, θά σημειώσουμε ὅτι ἐξ ἴσου παράλογο εἶναι νά ζητεῖ ἡ Τουρκία ἀποστρατιωτικοποίηση τῶν νησιῶν τοῦ Αἰγαίου καί νέα ὁριοθέτηση τοῦ FIR, ὥστε νά ἐλέγχει αὐτή πτήσεις, ὅπως γιά παράδειγμα αὐτή πού θά πηγαίνει ἀπό τήν Ἀθήνα στήν Λέσβο. Ὅταν ἡ Τουρκία ἔχει παράλογες ἀξιώσεις καί ταυτοχρόνως πιεζόμεθα νά διαπραγματευθοῦμε, ἡ μόνη λογική ἀπάντησις εἶναι νά πᾶμε καί ἐμεῖς στό παράλογο. Νά διατυπώσουμε ἀπαιτήσεις πού θά ἐκνευρίσουν τήν Τουρκία στόν ἴδιο βαθμό πού ἐκνευρίζει καί ἐμᾶς ἡ ρητορική τοῦ Ἐρντογάν εἰς βάρος τῆς κυριαρχίας μας. Ρητορική τήν ὁποία θά φέρουμε νά μᾶς τήν πεῖ καί στήν Ἀθήνα ὁ Χακάν Φιντάν εἰς ἐπήκοον τοῦ οἰκοδεσπότου του, Γιώργου Γεραπετρίτη.
Καί ἄν ἰσχυρισθεῖ κανείς ὅτι ἡ διατύπωσις ὑπερβολικῶν ἀπαιτήσεων ἐν ἀναμονῇ μιᾶς διαπραγματεύσεως, εἶναι παραλογισμός πού θά ἀποβεῖ εἰς βάρος μας, ἀποδεικνύει ἁπλῶς πόσο ἀδαής εἶναι περί τήν ἐξωτερική πολιτική.
Απόψεις
Ο Γολγοθάς, η Σταύρωση του Νόμου 2321/95 και η Χαμένη του Ανάσταση
Χρήστος Κηπουρός: Αν τα 12 μίλια αποτελούν Εθνικό Τόπο και η ΑΟΖ τους Αγίους Τόπους, εσείς, η διαχρονική επίσημη πολιτική, είστε ο συλλογικός Ισκαριώτης.
Ο Νόμος 2321/1995, αν και αποτελεί τη συμβολαιογραφική πράξη του Δικαίου της Θάλασσας για την Ελλάδα, ανεβαίνει ένα μαρτυρικό Γολγοθά εξαιτίας των διαχρονικών διαχειριστών του. Σε μια συγκλονιστική σύμπτωση, τα 12 ναυτικά μίλια –οι 12 Μαθητές αυτού του «Ιησού» της εθνικής κυριαρχίας σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο– δεν συμπίπτουν μόνο αριθμητικά. Σήμερα, στα 31 του χρόνια, ο Νόμος αυτός βρίσκεται στην ηλικία που ο Ιησούς πλησίαζε προς το Θείον Πάθος. Μόνο που ο Ιησούς Αναστήθηκε, ενώ ο Νόμος 2321, αν αφεθεί στους διαχειριστές του, θα πάει κατά διαβόλου.
Αντί για τη θεσμοθέτηση των 12 μιλίων, επιστρατεύεται η γνωστή ρητορική ανηθικότητα του «αναφαίρετου δικαιώματος»· μια φράση-ναρκωτικό που λειτουργεί ως ένοχο φιλί και άλλοθι απραξίας, την ώρα που ο φόβος του πολέμου επιτρέπει de facto στον εκβιαστή να αφαιρεί ό,τι η Πολιτεία διακηρύσσει ως αδιαμφισβήτητο. Την ίδια στιγμή, οι ξένοι «σύμμαχοι» τύπου Ρούμπιο νίπτουν τας χείρας τους ως Πόντιοι Πιλάτοι, με τους γείτονες να τα τρίβουν, ενώ ο «Αθηναϊκός συλλογικός Ιούδας» –όπως τον είχα περιγράψει από το 1991 στο βιβλίο μου «Θράκη, Θράκη! Το ένοχο φιλί της Αθήνας»– παραδίδει τον Νόμο για τριάντα αργύρια, τα οποία μεταφράζονται στην κυνική μακροημέρευση στην εξουσία. Ποιο είναι το ρεζουμέ για τον συλλογικό Αθηναϊσμό; Μια φορά προδότης, πάντα προδότης.
Η Γλωσσική Χειραγώγηση και το Γεωοικονομικό Bypass
Όπως δίδαξαν ο Μισέλ Φουκώ και ο Ουμπέρτο Έκο, οι λέξεις χρησιμοποιούνται από την εξουσία για να χειραγωγήσουν την κοινωνία. Η λέξη «επέκταση» αναδίδει έναν επιθετικό και φασιστικό τόνο που ενοχοποιεί το δικαίωμα, τη στιγμή που η UNCLOS μιλά ορθώς για «καθορισμό». Μέσα σε αυτό το παιχνίδι, η εμμονική καθήλωση στη λέξη «υφαλοκρηπίδα» θανατώνει το πνεύμα της ΑΟΖ, θάβοντάς την στο σκοτεινό υπέδαφος και μετατρέποντάς την σε μια ακόμη προδομένη Κύπρο και μια υπό προδοσία Θράκη. Η Τουρκία δεν χρησιμοποιεί τη λέξη ΑΟΖ λόγω διανοητικής αλλεργίας, καθώς στερείται νόμιμων δικαιωμάτων και επιδιώκει να αρπάξει την ελληνική· η δε Ελλάδα, εγκλωβισμένη στη δική της μορφωτική ανεργία, την αποφεύγει εξίσου, μιλώντας μονότονα για υφαλοκρηπίδα και πετώντας μόνο «πότε- πότε» τη λέξη ΑΟΖ ως επικοινωνιακό πυροτέχνημα. Μπορεί η εργασιακή ανεργία να έπεσε κατακόρυφα, αλλά η διανοητική, πολιτική και ηθική ανεργία ανέβηκε κατακόρυφα.
Κι όμως, η σημειωτική σχέση με τον Ιησού κρύβει την υπόσχεση μιας Ανάστασης που θα μπορούσε να μετατρέψει την Ελλάδα σε κεντρική πλατεία του πλανήτη. Καθώς, κατά τον Στράβωνα, «η γεωγραφία είναι η σκηνή πάνω στην οποία παίζεται η ιστορία» και η σκηνή είναι πλέον έτοιμη για το ελληνικό θαύμα.
Όμως, στη σκληρή πραγματικότητα δεν υπάρχουν αυτόματα θαύματα: αν ο Νόμος 2321/95 σταυρωθεί οριστικά, η Ελληνική κυριαρχία δεν πρόκειται να αναστηθεί ποτέ. Η διαφορά από τα 6 ναυτικά μίλια έως τα 12 ανέρχεται σε 85.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Με το ελληνικό υδάτινο μερίδιο στις λίμνες Πρέσπες να είναι 83 τετραγωνικά χιλιόμετρα, αυτό σημαίνει ότι με τη «Σταύρωση» του Νόμου η Ελλάδα χάνει ίσαμε 1.024 λίμνες Πρέσπες!
___________________
Διδυμότειχο, Οκτώβριος 2026,
GEOPOLITICO
Δε θα αφήσουμε να γίνει Καρκινοτροφείο και Καρκινοπωλείο στον Έβρο, κύριε Μητσοτάκη!
Χρήστος Κηπουρός: Απέναντι στην “Ελληνικός Χρυσός” με την ενεργό στήριξη Μητσοτάκη, προτείνω ως πρώτο βήμα στα Δημοτικά Συμβούλια του Έβρου να συνεδριάσουν και να τον κηρύξουν “PERSONA NON GRATA”.
Ποιος αφθώδης πυρετός που ρήμαξε την κτηνοτροφία μας και ποια Δαδιά όπου 900.000 στρέμματα έγιναν στάχτη; Σαν το χρυσό καρκινοτροφείο και καρκινοπωλείο που είναι καθ’ οδόν, δεν θα υπάρξει τέτοια καταστροφή.
Αυτή την απόφαση που κανένας Πρωθυπουργός δεν τόλμησε να πάρει, εσείς γιατί, κύριε Μητσοτάκη; Όταν μάλιστα κάθε άλλο παρά τολμηρός θεωρείστε—κάτι που πιστοποιεί όλος ο θαλάσσιος Ελληνισμός που βλέπει τον Νόμο 2321/95 για τα 12 μίλια, σε έναν παράλληλο βίο, να πηγαίνει να μοιάσει τον Ιησού.
«Μέντες» στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, «επενδύσεις» καρκίνου στη Θράκη.
Αν θέλατε πραγματικά επενδύσεις, υπάρχουν 85.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα θαλάσσιας έκτασης Ελληνικής κυριαρχίας, μόνο από τη διαφορά μεταξύ 6 και 12 ναυτικών μιλίων. Εκεί όμως κάνετε μέντες. Γιατί λοιπόν το γυροφέρνετε στον Έβρο;
Παρακολουθούμε μια κανονική ενορχήστρωση για την ανήκεστο βλάβη του τόπου μας από την ίδια καναδική πολυεθνική (Eldorado Gold) που επί Σημίτη εμφανιζόταν ως «Χρυσωρυχεία Θράκης». Όταν τότε τους αποκρούσαμε, η Αθήνα τους έδωσε το κουτοπόνηρο καμουφλάζ να μετονομαστούν σε «Ελληνικός Χρυσός». Μια εθνικοφροσύνη-βιτρίνα, της οποίας η δική σας είναι πολύμορφος κλώνος. Μιλάτε για «επένδυση», αλλά πρόκειται για πλήρη έκδυση και βίαιο δημογραφικό ξεγύμνωμα. Η εν λόγω εταιρεία αύξησε τα κέρδη της μέσα σε ένα χρόνο 50%. Η Ελλάδα τι πήρε;
Το Κυάνιο του θανάτου και το γεωπολιτικό δώρο
Η λέξη «κυανούν»—το βαθύ γαλάζιο του Θρακικού μας Πελάγους—και η λέξη «κυάνιο» έχουν την ίδια ετυμολογική ρίζα και απόχρωση. Όμως το κυανούν είναι ζωή, το κυάνιο είναι θάνατος. Όταν το κυάνιο ποτίσει τη γη μας και η καρκινική πανδημία αναγκάσει τους Εβρίτες να ξεριζωθούν, ο Έβρος θα μείνει αδειανός. Και ένας τόπος γεωπολιτικά και δημογραφικά γυμνός, μια νεκρή ζώνη δίχως κόσμο –εξ ου και η λέξη κόσμημα– είναι το καλύτερο δώρο στην καιροφυλακτούσα Τουρκία..
Κάποτε, σε μια επίσκεψή σας, είπατε ότι ο Έβρος είναι ο μόνος Νομός που είναι αρσενικός και όρθιος. Σας απάντησα: «Αρκεί να μη μοιάσει με τα δέντρα που πεθαίνουν όρθια».
Προτείνω, ως πρώτο άμεσο βήμα, τα Δημοτικά Συμβούλια του Έβρου να συνεδριάσουν εκτάκτως και να σας κηρύξουν “PERSONA NON GRATA”. Η αγάπη για την πατρίδα του Έβρου είναι η μητέρα των ωραιότερων ιδεών. Δεν θα αφήσουμε να γίνει ο τοξικός τάφος της.
Υ.Γ. Τις επόμενες ημέρες θα αναρτηθεί στην ιστοσελίδα μας το επίσημο Ψήφισμα Πολιτών για προσυπογραφή, ώστε να κατατεθεί θεσμικά σε όλα τα Δημοτικά Συμβούλια του Νομού.
__________________
Διδυμότειχο, Οκτώβριος 2026
GEOPOLITICO
Η Ελένη, ο Σεφέρης και….το Καλώδιον
Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.
«….. αν είναι αλήθεια
πως κάποιος άλλος Τεύκρος, ύστερα από χρόνια,
ή κάποιος Αίαντας ή Πρίαμος ή Εκάβη
ή κάποιος άγνωστος, ανώνυμος, που ωστόσο
είδε ένα Σκάμαντρο να ξεχειλάει κουφάρια,
δεν το ’χει μες στη μοίρα του ν’ακούσει
μαντατοφόρους που έρχουνται να πούνε
πως τόσος πόνος τόση ζωή
πήγαν στην άβυσσο
για ένα πουκάμισο αδειανό για μιαν Ελένη»
Έτσι τελειώνει το ποίημά του «Ελένη» ο Γιώργος Σεφέρης.*
Δεδομένων των εμπειριών του από την Μικρασιατική καταστροφή και τους δύο Παγκοσμίους πολέμους, σε συνδυασμό με την διπλωματική του ιδιότητα, αξίζει τον κόπο να το μελετήσει κάποιος ολόκληρο, για να παρακολουθήσει τις πιο κάτω σκέψεις.
Πολύς θόρυβος γίνεται και ποικίλες κατηγορίες εκτοξεύονται μεταξύ των πολιτευομένων για τη διαχείριση της ηλεκτρικής συνδέσεως Ελλάδος-Κύπρου-Ισραήλ (Καλωδίου).
Οι αντεγκλήσεις περιστρέφονται κυρίως γύρω από δύο θέματα. α) Το Εθνικό-Πατριωτικό σε σχέση με την Τουρκία και β) Οικονομικά συμφέροντα.
Στο πρώτο κυριαρχεί η ρητορική μονομαχία μεταξύ “Εθνικής μειοδοσίας και υπερπατριωτισμού.”Στο δεύτερο η καχυποψία για έκνομες συναλλαγές.
Ο Κύπριος υπουργός Οικονομικών Μάκης Κεραυνός, ο οποίος δεν είναι επαγγελματίας πολιτικός αλλά τεχνοκράτης που χαίρει εκτιμήσεως για την ακεραιότητά του, παρ’ ολίγον να ριχθεί στην πυρά, γιατί ετόλμησε να μιλήσει για την ανάγκη υπολογισμού της σχέσεως κόστους-οφέλους του έργου, πριν αποφασιστεί το επόμενο βήμα.
Έλαβα το θάρρος να καταθέσω αυτούς τους προβληματισμούς μετά που διάβασα το άρθρο του κυρίου Ραφαήλ Μωυσή, «Χίλιες λεύγες κάτω από την θάλασσα»**
Εκεί είδα μία ψύχραιμη και τεκμηριωμένη εκτίμηση από έναν άνθρωπο εγνωσμένης εμπειρίας και αποτελεσματικότητος στην θητεία του ως Πρόεδρος του Συμβουλίου Εθνικής Ενεργειακής Στρατηγικής.
Διερωτώμαι αν οι πολιτικοί ταγοί της Πατρίδος μας έχουν υποβληθεί στην βάσανο των προβληματισμών του, ή έστω κάποιων αντιστοίχου σοβαρότητος.
Τώρα, γιατί προτάσσω την «Ελένη» του Σεφέρη, με αφετηρία τον μεγάλο τραγικό Ευριπίδη.
Ο Ελληνισμός εμεγαλούργησε και επέζησε δια μέσου των αιώνων, μέσα από αναμετρήσεις, θυσίες και αδιάκοπους πολέμους. Είναι τοις πάσι γνωστές οι ολέθριες συνέπειες άστοχων και παρορμητικών κινήσεων και πολέμων αφενός και το ηθικό και ιστορικό όφελος από πολυαίμακτες μεν αλλά υπέρ δικαίου θυσίες αφετέρου.
Είναι δεδομένο ότι η Τουρκία αποτελεί μία διαρκή απειλή και είναι πολύ πιθανόν κάποτε να αναμετρηθούμε μαζί της για προάσπιση της ακεραιότητος των αδελφών κρατών μας.
Ας μην απαλλοτριώσουμε την προοπτική επιτυχούς διεκδικήσεως των δικαίων μας, αντί ένεκα ουσιαστικών λόγων, για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη…
Δρ. Νίκος Ερρ. Ιωάννου
Καρδιολόγος
* Ημερολόγιο καταστρώματος Γ΄«Κύπρον ου μη εθέσπισεν», 1955
** Καθημερινή, 4 Οκτωβρίου 2026
Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση
Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...
Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού
Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...
Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;
Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...
Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου
Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...
EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας
Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας