Στις 8 Οκτωβρίου 2026, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν αποδέχθηκε το αίτημα Ελλάδας και Ιταλίας για πρόσθετη εξαίρεση από τους δημοσιονομικούς κανόνες, ώστε να διευκολυνθεί η άμεση στήριξη νοικοκυριών και επιχειρήσεων απέναντι στην ενεργειακή ακρίβεια (καύσιμα κίνησης, θέρμανσης και φυσικό αέριο για παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος).

Την ίδια στιγμή ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας κ. Κυρ. Πιερρακάκης πανηγύρισε με δήλωσή του μια…διαφορετική ευρωπαϊκή απόφαση ως επιτυχία του.

Στις  9 Οκτωβρίου 2026, εγκρίθηκε μια εντελώς διαφορετική εξαίρεση: να μπορεί η Ελλάδα να χρηματοδοτήσει ενεργειακά έργα, από τον δικό της προϋπολογισμό.  Συγκεκριμένα έργα χωρίς οι σχετικές δαπάνες να υπολογίζονται στα ευρωπαϊκά όρια αύξησης των κρατικών δαπανών. Οι κατηγορίες που αναφέρονται στο έγγραφο COM(2026)495 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αφορούν φωτοβολταϊκές εγκαταστάσεις, μεγάλες μπαταρίες αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας, αντλίες θερμότητας κλπ δηλαδή άσχετα με την ανακούφιση του πληθυσμού.

Επιπρόσθετα, στη σελίδα 3 του εγγράφου C/2026/4514 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αποκλείονται ρητά από τη συγκεκριμένη εξαίρεση οι μειώσεις φόρων στα καύσιμα, οι εισοδηματικές ενισχύσεις και οι επιδοτήσεις για την αντιμετώπιση των υψηλών τιμών στα καύσιμα. Η κυβέρνηση μπορεί να αποφασίσει τέτοια μέτρα, αλλά δεν μπορεί να επικαλεστεί αυτή τη ρήτρα για να τα εξαιρέσει από τους ευρωπαϊκούς δημοσιονομικούς περιορισμούς.

Περαιτέρω το περίπου 1 δισ. ευρώ που επικαλέστηκε ο κ. Κυρ. Πιερρακάκης δεν αποτελεί πρόσθετη χρηματοδότηση από την ΕΕ, αλλά αφορά σχεδιαζόμενες δαπάνες του ελληνικού προϋπολογισμού, χωρίς να έχει αποφασιστεί ακόμα ποια έργα πληρούν τις προϋποθέσεις που επιβάλλονται.

Ακόμη σοβαρότερο είναι ότι η Επιτροπή προειδοποιεί στο C/2026/4514 (18.8.2026) πως τυχόν αύξηση του ελλείμματος και του χρέους από τη χρήση της ρήτρας θα απαιτήσει πρόσθετη δημοσιονομική προσαρμογή τα επόμενα χρόνια. Με απλά λόγια ακόμη περισσότερη λιτότητα με υπερφορολόγηση και μηδαμινές αυξήσεις στα εισοδήματα.

Λίγες ημέρες αργότερα, στις 16 Οκτωβρίου 2026, οι Financial Times αποκαλύπτουν την πραγματική επιτυχία της…Ιταλίας τελικά. Η Ιταλία εξασφάλισε κατόπιν διαπραγματεύσεων με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή συμφωνία για πλαφόν στην χονδρική τιμή του φυσικού αερίου η οποία θα μειώσει και την λιανική τιμή του ανακουφίζοντας του Ιταλούς πολίτες. Ίδιος μηχανισμός παρέμβασης εφαρμόστηκε στην Ισπανία και Πορτογαλία.

• Η Ελλάδα που είναι κε Κυρ. Πιερρακάκη;
• Γιατί δεν ζήτησε αντίστοιχη παρέμβαση;
• Γιατί δεν ζήτησε έκτακτη εισφορά των υπερκερδών των διυλιστηρίων -τα οποία κατέγραψαν κέρδη προ φόρων το Α΄ εξάμηνο του 2026 στα 2 δις ευρώ έναντι 209,7 εκατ. ευρώ το Α’ εξάμηνο του 2025 και 760,7 εκατ. ευρώ το Α’ εξάμηνο του 2024- κάτι που έκαναν αντίστοιχα πέντε χώρες της Ε.Ε.;

Αντώνης Καλόγηρος
Υπεύθυνος Θ.Ο. Εθνικής Οικονομίας &
Ομάδας Οικονομικών ΝΙΚΗΣ

Η εκλογική αναμέτρηση της Τρίτης 3 Νοεμβρίου εξελίχθηκε σε μία από τις σημαντικότερες πολιτικές δοκιμασίες της δεύτερης προεδρικής θητείας του Ντόναλντ Τραμπ. Οι Ρεπουμπλικανοί εισήλθαν στις εκλογές ελέγχοντας και τα δύο σώματα του Κογκρέσου, αλλά βρέθηκαν αντιμέτωποι με ένα κύμα δυσαρέσκειας που επεκτάθηκε ακόμη και σε παραδοσιακά συντηρητικές πολιτείες.

Σύμφωνα με τις προβολές των Associated Press, Reuters και μεγάλων αμερικανικών τηλεοπτικών δικτύων, οι Δημοκρατικοί εξασφάλισαν τις αναγκαίες έδρες για να ανακτήσουν την πλειοψηφία και στα δύο νομοθετικά σώματα. Η καταμέτρηση συνεχιζόταν σε ορισμένες εκλογικές περιφέρειες, επομένως η τελική αριθμητική κατανομή των εδρών δεν είχε ακόμη οριστικοποιηθεί.

Ανατροπή στη Γερουσία – Έπεσαν τα ρεπουμπλικανικά προπύργια

Οι μεγαλύτερες εκπλήξεις σημειώθηκαν στις εκλογές για τη Γερουσία, όπου οι Δημοκρατικοί κέρδισαν κρίσιμες έδρες σε πολιτείες που θεωρούνταν επί χρόνια ισχυρά προπύργια των Ρεπουμπλικανών.

Στο Τέξας, ο Δημοκρατικός Τζέιμς Ταλαρίκο επικράτησε του Ρεπουμπλικανού Κεν Πάξτον, τον οποίο είχε υποστηρίξει ο Τραμπ. Η ανατροπή αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς πρόκειται για την πρώτη νίκη Δημοκρατικού σε εκλογή για τη Γερουσία στην πολιτεία εδώ και 38 χρόνια.

Στη Νότια Καρολίνα, η παιδίατρος Άνι Άντριους νίκησε τη Ρεπουμπλικανή Νταρλίν Γκράχαμ, παρά την υποστήριξη που είχε προσφέρει στην τελευταία ο Αμερικανός πρόεδρος.

Αντίστοιχα, στη Βόρεια Καρολίνα, ο πρώην κυβερνήτης Ρόι Κούπερ επικράτησε του Μάικλ Γουάτλι, στενού συμμάχου του Τραμπ.

Στο Οχάιο, ο Δημοκρατικός Σέροντ Μπράουν επέστρεψε στη Γερουσία, νικώντας τον Ρεπουμπλικανό Τζον Χάστεντ, ενώ στο Κάνσας ο Άνταμ Χάμιλτον επικράτησε του Ρότζερ Μάρσαλ, πετυχαίνοντας μια ιστορική νίκη για τους Δημοκρατικούς στην πολιτεία.

Παράλληλα, οι Δημοκρατικοί διατήρησαν σημαντικές έδρες, όπως εκείνη του Τζον Όσοφ στην Τζόρτζια.

Οι Δημοκρατικοί κατακτούν τη Βουλή των Αντιπροσώπων

Η νίκη στη Γερουσία συνοδεύτηκε από την επικράτηση των Δημοκρατικών στη Βουλή των Αντιπροσώπων, όπου απαιτούνται 218 από τις συνολικά 435 έδρες για τον σχηματισμό πλειοψηφίας.

Οι Ρεπουμπλικανοί έχασαν περιφέρειες στην Πενσιλβάνια, στο Κεντάκι, στη Βόρεια Καρολίνα και σε άλλες πολιτείες, ενώ οι Δημοκρατικοί εμφάνισαν αξιοσημείωτη αντοχή ακόμη και σε περιοχές όπου είχαν προηγηθεί αλλαγές των εκλογικών ορίων υπέρ των αντιπάλων τους.

Η εξέλιξη αυτή ανοίγει τον δρόμο στον Χακίμ Τζέφρις να αναλάβει την προεδρία της Βουλής, με προοπτική να γίνει ο πρώτος Αφροαμερικανός που θα καταλάβει το συγκεκριμένο αξίωμα.

Σημαντικές επιτυχίες σημείωσαν οι Δημοκρατικοί και στις εκλογές κυβερνητών. Στο Τέξας, η Τζίνα Ινοχόσα νίκησε τον επί σειρά ετών Ρεπουμπλικανό κυβερνήτη Γκρεγκ Άμποτ, τερματίζοντας μια μακρά περίοδο κυριαρχίας του κόμματος στην πολιτεία.

Τραμπ: «Αν ήμουν υποψήφιος, θα είχαμε κερδίσει σαρωτικά»

Η αντίδραση του Ντόναλντ Τραμπ ήταν χαρακτηριστική της προσπάθειάς του να αποστασιοποιηθεί από το εκλογικό αποτέλεσμα.

Με ανάρτησή του στο Truth Social, ο Αμερικανός πρόεδρος υποστήριξε:

«Δεν ήμουν στο ψηφοδέλτιο και, αν ήμουν, θα είχαμε κερδίσει με σαρωτική διαφορά».

Ωστόσο, σε τηλεφωνική επικοινωνία με το CBS News, υιοθέτησε συμφιλιωτικότερο τόνο:

«Συγχαρητήρια στους Δημοκρατικούς. Ανυπομονώ να συνεργαστούμε για το καλό της χώρας μας».

Ο Τραμπ επέμεινε ότι ορισμένοι Ρεπουμπλικανοί υποψήφιοι δεν κατάφεραν να κινητοποιήσουν την εκλογική βάση του κόμματος.

Σε συνέντευξή του στους New York Times, δήλωσε απολύτως πρόθυμος να αποδεχθεί τα αποτελέσματα, προσθέτοντας ότι θα επιδιώξει συνεννόηση με τους Δημοκρατικούς.

Οι δηλώσεις αυτές έρχονται σε αντίθεση με προηγούμενες προειδοποιήσεις του ότι θα χρησιμοποιούσε εκτεταμένα το προεδρικό βέτο απέναντι σε νομοθετικές πρωτοβουλίες της αντιπολίτευσης.

Δημοκρατικοί: «Οι Αμερικανοί άλλαξαν την πορεία της χώρας»

Στο στρατόπεδο των Δημοκρατικών επικράτησε πανηγυρικό κλίμα.

Ο επικεφαλής τους στη Βουλή, Χακίμ Τζέφρις, χαρακτήρισε το κίνημα MAGA του Τραμπ πολιτικά αποδυναμωμένο σε ολόκληρη τη χώρα.

Η πρώην πρόεδρος της Βουλής, Νάνσι Πελόζι, δήλωσε:

«Απόψε, ο αμερικανικός λαός άλλαξε την πορεία της χώρας μας».

Σύμφωνα με την Πελόζι, οι ψηφοφόροι έβαλαν τέλος στο μονοπώλιο εξουσίας των Ρεπουμπλικανών στην Ουάσιγκτον, επαναφέροντας έναν θεσμικό μηχανισμό ελέγχου της προεδρικής εξουσίας.

Από την Τζόρτζια, ο επανεκλεγείς γερουσιαστής Τζον Όσοφ χαρακτήρισε τον Τραμπ πολιτικά αποδυναμωμένο πρόεδρο, υποστηρίζοντας ότι το εκλογικό αποτέλεσμα δημιουργεί νέες προοπτικές για τη χώρα.

Ρεπουμπλικανοί: Προβληματισμός και αναζήτηση ευθυνών

Η ήττα προκάλεσε έντονες συζητήσεις στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα.

Ο πρόεδρος της Βουλής, Μάικ Τζόνσον, αναγνώρισε την αρνητική εξέλιξη, επικαλούμενος την ιστορική δυσκολία που αντιμετωπίζει το κόμμα του εκάστοτε προέδρου στις ενδιάμεσες εκλογές.

«Γνωρίζαμε ότι για να διατηρήσουμε την πλειοψηφία θα έπρεπε να ανατρέψουμε περισσότερο από έναν αιώνα εκλογικής ιστορίας», ανέφερε.

Παράλληλα, διαβεβαίωσε ότι οι Ρεπουμπλικανοί δεν πρόκειται να εγκαταλείψουν την πολιτική τους ατζέντα.

«Δεν θα μας αποθαρρύνει το αποτέλεσμα μίας εκλογικής αναμέτρησης», τόνισε, θέτοντας ως στόχο την ανάκτηση της Βουλής το 2028.

Στο εσωτερικό του κόμματος, πάντως, έχουν ήδη εκδηλωθεί αντιδράσεις για την επιλογή υποψηφίων και την αποτελεσματικότητα της προεκλογικής στρατηγικής.

Ακρίβεια, οικονομία και πόλεμος με το Ιράν έκριναν την αναμέτρηση

Οι μετεκλογικές έρευνες καταγράφουν τη μεγάλη σημασία της οικονομίας στη συμπεριφορά των ψηφοφόρων.

Σύμφωνα με στοιχεία που επικαλείται το Reuters, σχεδόν εννέα στους δέκα ψηφοφόρους θεωρούσαν το κόστος ζωής σημαντικό παράγοντα στην απόφασή τους, ενώ περίπου τα δύο τρίτα απέδιδαν στον Τραμπ ευθύνη για τις υψηλές τιμές.

Ο πόλεμος με το Ιράν και οι επιπτώσεις του στις τιμές των καυσίμων ενίσχυσαν τη δυσαρέσκεια.

Παράλληλα, καταγράφηκε υποχώρηση της ρεπουμπλικανικής υποστήριξης σε τμήματα του ισπανόφωνου πληθυσμού, των νεότερων ψηφοφόρων και των Αφροαμερικανών ανδρών.

Το αποτέλεσμα δείχνει ότι οι Δημοκρατικοί κατάφεραν να μετατρέψουν την οικονομική δυσαρέσκεια σε εκλογικά κέρδη, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχουν εξασφαλίσει μακροπρόθεσμη πολιτική υπεροχή.

Τι αλλάζει στην Ουάσιγκτον

Η νέα σύνθεση του Κογκρέσου, που θα αναλάβει καθήκοντα τον Ιανουάριο του 2027, δημιουργεί διαφορετικές πολιτικές συνθήκες για τα δύο τελευταία χρόνια της προεδρίας Τραμπ.

Με τους Δημοκρατικούς να ελέγχουν και τα δύο σώματα, ο Λευκός Οίκος θα αντιμετωπίσει σημαντικότερες δυσκολίες στην προώθηση νομοθετικών πρωτοβουλιών, ενώ οι επιτροπές του Κογκρέσου θα μπορούν να εντείνουν τον κοινοβουλευτικό έλεγχο της κυβέρνησης.

Ο πρόεδρος διατηρεί, ωστόσο, τις συνταγματικές του αρμοδιότητες, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος άσκησης βέτο.

Το αποτέλεσμα της 3ης Νοεμβρίου δεν αλλάζει τον ένοικο του Λευκού Οίκου. Αλλάζει, όμως, τον συσχετισμό δυνάμεων στην αμερικανική πρωτεύουσα και υποχρεώνει Ρεπουμπλικανούς και Δημοκρατικούς να επαναπροσδιορίσουν τη στρατηγική τους ενόψει των προεδρικών εκλογών του 2028.

Η Μισράτα, ένα από τα σημαντικότερα εμπορικά και βιομηχανικά κέντρα της Λιβύης, συγκεντρώνει το ενδιαφέρον της ιταλικής επιχειρηματικής κοινότητας, η οποία επιχειρεί να ενισχύσει την παρουσία της στη βορειοαφρικανική χώρα.

Την Κυριακή 1 Νοεμβρίου 2026 πραγματοποιήθηκε στην Ελεύθερη Ζώνη της πόλης το Λιβυοϊταλικό Φόρουμ Επιχειρηματικότητας και Επενδύσεων, με αντικείμενο την ανάπτυξη εμπορικών, βιομηχανικών και επενδυτικών συνεργασιών.

Σύμφωνα με το ιταλικό πρακτορείο Agenzia Nova, η πρώτη ουσιαστική κίνηση ήταν τα εγκαίνια μόνιμου γραφείου του Ιταλολιβυκού Εμπορικού Επιμελητηρίου, το οποίο θα υποστηρίζει τις ιταλικές επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται ή επιθυμούν να επενδύσουν στη Λιβύη.

Ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου, Νικόλα Κολίκι, ξεκαθάρισε ότι στόχος δεν είναι μια συμβολική παρουσία, αλλά η δημιουργία εμπορίου, επενδύσεων και θέσεων εργασίας, με παράλληλη εκπαίδευση προσωπικού και τεχνικών.

Ένας εμπορικός διάδρομος από τη Μεσόγειο προς την υποσαχάρια Αφρική

Το σημαντικότερο στοιχείο του σχεδιασμού είναι η επιδίωξη να αποκτήσει η Μισράτα ρόλο διαμετακομιστικού κέντρου για την ευρύτερη αφρικανική αγορά.

Ο υπουργός Μεταφορών της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας της Λιβύης, Μοχάμεντ αλ Σαχούμπι, παρουσίασε την προοπτική ανάπτυξης οδικών συνδέσεων προς τον Νότο.

Το σχέδιο προβλέπει τη δημιουργία ασφαλούς εμπορικού διαδρόμου, μέσω του οποίου τα λιμάνια της Λιβύης θα μπορούν να εξυπηρετούν τις αγορές του Νίγηρα, του Τσαντ και του Μάλι.

Πρόκειται για σχεδιασμό που, εφόσον υλοποιηθεί, θα συνδέσει τις μεσογειακές θαλάσσιες μεταφορές με τα χερσαία εμπορικά δίκτυα της υποσαχάριας Αφρικής.

Η στρατηγική σημασία ενός τέτοιου εγχειρήματος είναι εμφανής. Η Μισράτα θα μπορεί να λειτουργήσει όχι μόνο ως λιμάνι εισαγωγής εμπορευμάτων στη Λιβύη, αλλά και ως διαμετακομιστικός κόμβος για χώρες της αφρικανικής ενδοχώρας.

Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται η συνεργασία με τον ναυτιλιακό όμιλο MSC.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο της Επιτροπής Διαχείρισης της Ελεύθερης Ζώνης, Μόχσεν αλ Σακούτρι, το λιμάνι διακίνησε το 2025 περισσότερα από 750.000 TEU, ενώ η παρουσία της MSC αναμένεται να ενισχύσει περαιτέρω τις δυνατότητές του.

Το μοντέλο Tanger Med και η ανάπτυξη της βιομηχανίας

Οι ιταλικές επιχειρήσεις δεν περιορίζουν το ενδιαφέρον τους στη διακίνηση εμπορευμάτων.

Ο Φεντερίκο Κάρντου, εκπρόσωπος της Confindustria Assafrica e Mediterraneo, παρουσίασε ως παράδειγμα το Tanger Med του Μαρόκου, όπου η ανάπτυξη λιμενικών εγκαταστάσεων συνδυάστηκε με τη δημιουργία βιομηχανικών μονάδων.

Η ίδια προσέγγιση εξετάζεται και για τη Μισράτα.

Ο σχεδιασμός προβλέπει τη μετάβαση από ένα λιμάνι που κυρίως δέχεται εισαγωγές σε έναν παραγωγικό κόμβο, από τον οποίο θα πραγματοποιούνται εξαγωγές.

Σε αυτό το πλαίσιο, η ιταλική επιχειρηματική αποστολή έχει προγραμματίσει επισκέψεις στο χαλυβουργικό συγκρότημα Lisco, στον όμιλο τροφίμων Al Naseem, καθώς και σε μονάδες παραγωγής κεραμικών και χρωμάτων.

Τουρκία και Κίνα διεκδικούν επίσης μερίδιο

Η ιταλική προσπάθεια αναπτύσσεται σε ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον.

Στη Μισράτα δραστηριοποιούνται ήδη τουρκικές και κινεζικές επιχειρήσεις στους τομείς των μεταφορών, της βιομηχανίας και της τεχνολογίας.

Ιδιαίτερη σημασία έχει η κινεζική παρουσία στις ψηφιακές υποδομές, καθώς στο Φόρουμ συμμετείχαν και εκπρόσωποι της Huawei, διερευνώντας νέες επιχειρηματικές δυνατότητες.

Η Τουρκία, από την πλευρά της, διατηρεί ευρύτερη στρατιωτική και πολιτική παρουσία στη δυτική Λιβύη. Η οικονομική της δραστηριότητα προστίθεται σε αυτό το ήδη σύνθετο περιφερειακό περιβάλλον.

Για την Ιταλία, η διατήρηση ισχυρών οικονομικών σχέσεων με τη Λιβύη έχει σημασία τόσο για τα εμπορικά της συμφέροντα όσο και για τη θέση της στη νότια Μεσόγειο.

Τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στο Φόρουμ δείχνουν ότι η Ρώμη εξακολουθεί να διαθέτει σημαντικό οικονομικό πλεονέκτημα.

Κατά το πρώτο τετράμηνο του 2026, η Ιταλία ήταν ο μεγαλύτερος προμηθευτής της Λιβύης, με μερίδιο 16,5%, μπροστά από την Κίνα και την Τουρκία.

Fincantieri: Στο επίκεντρο η ασφάλεια των υποθαλάσσιων υποδομών

Ξεχωριστό ενδιαφέρον παρουσιάζει η παρουσία της Fincantieri, ενός από τους σημαντικότερους ναυπηγικούς ομίλους της Ευρώπης.

Ο αντιπρόεδρός της, Ενρίκο Ντέλα Γκάτα, υπογράμμισε ότι η προστασία των θαλάσσιων και υποθαλάσσιων υποδομών αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την οικονομική ανάπτυξη.

Η αναφορά αφορά υποδομές που συνδέονται ολοένα περισσότερο με την ενέργεια και τις τηλεπικοινωνίες.

Το συγκεκριμένο ζήτημα αποκτά ιδιαίτερη σημασία στη Μεσόγειο, όπου τα υποθαλάσσια καλώδια, οι ενεργειακές συνδέσεις και οι θαλάσσιες μεταφορές αποτελούν κρίσιμα στοιχεία της περιφερειακής οικονομίας.

Ο Ντέλα Γκάτα αναφέρθηκε επίσης στην ανάγκη κατάρτισης εξειδικευμένου προσωπικού, καθώς η τεχνητή νοημοσύνη και η ρομποτική μεταβάλλουν τις απαιτήσεις της ναυπηγικής βιομηχανίας.

Οι δυσκολίες για τους επενδυτές

Παρά το επενδυτικό ενδιαφέρον, η δραστηριοποίηση στη Λιβύη εξακολουθεί να συνοδεύεται από σημαντικές δυσκολίες.

Ιταλοί επιχειρηματίες επισήμαναν τα προβλήματα στις πληρωμές, στις τραπεζικές διαδικασίες και στην έκδοση ενέγγυων πιστώσεων.

Σε αρκετές περιπτώσεις απαιτείται η μεσολάβηση τραπεζών τρίτων χωρών, αυξάνοντας το κόστος και καθυστερώντας την ολοκλήρωση των συναλλαγών.

Παράλληλα, οι συνθήκες ασφαλείας παραμένουν παράγοντας που επηρεάζει την προσέλκυση ευρωπαϊκών κεφαλαίων.

Ακριβώς γι’ αυτό, η δημιουργία μόνιμου γραφείου του Ιταλολιβυκού Εμπορικού Επιμελητηρίου θεωρείται σημαντική για τη διευκόλυνση των επενδυτών και την ανάπτυξη συνεργασιών με αξιόπιστους τοπικούς εταίρους.

Η Ρώμη ενισχύει την παρουσία της στη δυτική Λιβύη

Σε διπλωματικό επίπεδο, ο Ιταλός πρέσβης στη Λιβύη, Τζανλούκα Αλμπερίνι, εξέφρασε την επιθυμία για νέες απευθείας αεροπορικές συνδέσεις με τη Μισράτα, μετά την πρόοδο που έχει σημειωθεί στις συνδέσεις με την Τρίπολη και τη Βεγγάζη.

Παράλληλα, αναφέρθηκε θετικά στην προβλεπόμενη συνεργασία με λιμάνια της δυτικής Σικελίας.

Η ιταλική επιχειρηματική αποστολή συνεχίζεται στις 2 Νοεμβρίου με επισκέψεις σε σημαντικές βιομηχανικές εγκαταστάσεις της Μισράτα και συναντήσεις μεταξύ επιχειρήσεων των δύο χωρών.

Το ενδιαφέρον της Ρώμης δεν εξαντλείται στην αύξηση των εξαγωγών της προς τη λιβυκή αγορά. Ο σχεδιασμός που παρουσιάστηκε στο Φόρουμ περιλαμβάνει παραγωγικές επενδύσεις, λιμενικές υποδομές, οδικές συνδέσεις και τεχνολογική συνεργασία.

Σε μια χώρα όπου η Τουρκία και η Κίνα διεκδικούν επίσης οικονομική επιρροή, η Ιταλία επιχειρεί να αξιοποιήσει την ισχυρή εμπορική της θέση και να αποκτήσει μόνιμο ρόλο στην ανάπτυξη της Μισράτα.