Ακολουθήστε μας

Διεθνή

Αυτές είναι οι ανθρωπιστικές ανάγκες στη Συρία! Κανένα περιθώριο για νέες συγκρούσεις – Σε κίνδυνο 16 εκατομμύρια κόσμος

Δημοσιεύτηκε στις

Το Γραφείο του ΟΗΕ για τον συντονισμό των ανθρωπιστικών υποθέσεων ενημερώνει για τις ανθρωπιστικές ανάγκες στη Συρία

Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες.. Γραφείο Συρίας εξέδωσε αναλυτική ενημέρωση

…………………………………………………………………….

Εδώ και έτη λαμβάνουμε μεγάλο όγκο πληροφοριών από από πηγές του Γραφείου Ανθρωπιστικών Υποθέσεων του ΟΗΕ καθώς και τον Διεθνή Ερυθρό Σταυρό .Η επικοινωνία αυτή μας δίδει τη δυνατότητα πληροφόρησης από τα πεδία δράσης των εθελοντών και κατά το δυνατόν ακριβοδίκαιη και στρατηγικά ουδέτερη απέναντι στους εμπλεκόμενους

Παρακάτω παραθέτουμε μια γενική πληροφόρηση για όσα συμβαινουν στη Συρία σήμερα από τον OCHA και την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες.Αυτές οι ενημερώσεις είναι πολύτιμες γιατί είναι ενημερώσεις πεδίου από πρόσωπα που δεν ασκούν καμμιά πολιτικά προπαγάνδας και έχουθν αξιόπιστα πρόσωπα που επιχειρο΄΄υν ανθρωπστικά για έτη και από περιοχές απροσπέλαστες στα ΜΜΕ.Σε τέτοιες μεταβατικές περιόδους θεωρούμε πολύ πολύτιμη την πολυετή μας συνεργασία με τους ανθρωπιστικούς επιχειρησιακούς σε δυσπρόσιτες περιοχές γιατί μπορούμε να προσφέρουμε μιαν άλλη οπτική στα γεγονότα και μια εμβάθυνση πέρα από τις όποιες πρωπαγανδιστικές απόπειρες.

Με περισσότερους από 16 εκατομμύρια ανθρώπους να χρειάζονται ήδη ανθρωπιστική βοήθεια δεν υπάρχουν περιθώρια για νέες πολεμικές συγκρούσεις

Ο OCHA λέει ότι οι πρόσφατες εξελίξεις στη Συρία επιδεινώνουν τις ανθρωπιστικές ανάγκες, με περισσότερους από 16 εκατομμύρια ανθρώπους να χρειάζονται ήδη ανθρωπιστική βοήθεια.

Σύμφωνα με τους εταίρους, από τις 28 Νοεμβρίου και από χθες, περίπου 1 εκατομμύριο άνθρωποι – κυρίως γυναίκες και παιδιά – έχουν εκτοπιστεί, ιδιαίτερα από τις επαρχίες Χαλεπίου, Χάμα, Χομς και Ιντλίμπ.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η κατάσταση είναι πολύ ρευστή, με αναφορές για περισσότερα άτομα που επέστρεψαν τις τελευταίες δύο ημέρες.

Η OCHA τονίζει ότι πρέπει να επιτραπεί σε όσους τραπούν σε φυγή να το κάνουν με ασφάλεια και να επιστρέψουν οικειοθελώς όταν η κατάσταση το επιτρέπει.

Κέντρα υποδοχής και καταφύγια έχουν δημιουργηθεί κοντά σε περιοχές που επλήγησαν από τις εχθροπραξίες. Πολλοί είναι υπερπληθυσμένοι με περιορισμένους πόρους. Ωστόσο, οι εταίροι μας λένε επίσης ότι τα κέντρα υποδοχής για τους νεοεκτοπισμένους στα βορειοδυτικά της χώρας είναι πλέον άδεια καθώς οι άνθρωποι έχουν φύγει για να επιστρέψουν στα σπίτια τους.

Οι συγκοινωνιακές διαδρομές έχουν διακοπεί, περιορίζοντας τις μετακινήσεις ανθρώπων και εμπορευμάτων, καθώς και την παράδοση βοήθειας. Έχουν αναφερθεί ορισμένες λεηλασίες αμάχων και εργοστασίων, καθώς και αποθήκες με ανθρωπιστικές προμήθειες.

Παρά τις προκλήσεις και την ασταθή κατάσταση, ο ΟΗΕ και οι εταίροι συνεχίζουν να παρέχουν επείγουσα βοήθεια.

Στη βορειοδυτική Συρία, όλες οι ανθρωπιστικές οργανώσεις στο Idleb και στο βόρειο Χαλέπι ξεκίνησαν εκ νέου τις τακτικές επιχειρήσεις και τα τρία συνοριακά περάσματα από την Τουρκία που χρησιμοποιούνται από τον ΟΗΕ για την παροχή βοήθειας στη Συρία παραμένουν ανοιχτά.

Στα βορειοανατολικά, οι εταίροι παρέχουν προμήθειες για όσους έφυγαν πρόσφατα από το Χαλέπι.

Στο Χαλέπι, οι εταίροι παρέχουν βασική βοήθεια, συμπεριλαμβανομένων τροφίμων, υπηρεσιών υγείας και διατροφής, καθώς και υποστήριξη για πρόσβαση σε καθαρό νερό.

Στο μέτωπο της υγείας, οι εγκαταστάσεις υγείας είναι κατακλυσμένες, με τα μεγάλα νοσοκομεία να λειτουργούν με περιορισμένη δυναμικότητα λόγω ελλείψεων προσωπικού, φαρμάκων και προμηθειών. Οι συνεργάτες που εργάζονται στον τομέα της υγείας συνεχίζουν να παρέχουν κρίσιμες υπηρεσίες σε πληγείσες περιοχές, συμπεριλαμβανομένης της περίθαλψης για τραύματα, των τραπεζών αίματος και των εμβολιασμών. Έχουν επίσης αναπτύξει ιατρική μονάδα σε κέντρα υποδοχής και σχολεία σε όλη τη Ράκα, την Τάμπκα και την Αλ-Χασάκε. Η UNICEF και το ταμείο πληθυσμού του ΟΗΕ έχουν αναπτύξει κινητές ομάδες και έχουν ιδρύσει σταθερές κλινικές στη Χομς. Στη βορειοδυτική Συρία, και οι 24 υγειονομικές εγκαταστάσεις που είχαν αναστείλει τη λειτουργία τους επανήλθαν πρόσφατα, αν και άλλες παραμένουν μη λειτουργικές, μεταξύ άλλων λόγω έλλειψης χρηματοδότησης.

Καθώς η κατάσταση συνεχίζει να εκτυλίσσεται, ο OCHA λέει ότι υπάρχει επείγουσα ανάγκη για περισσότερα καταλύματα, τρόφιμα και εγκαταστάσεις υγιεινής.

Η επαρκής χρηματοδότηση θα είναι ζωτικής σημασίας για τον ΟΗΕ και τους εταίρους να κλιμακώσουν την ανταπόκριση ώστε να ανταποκριθεί στο επίπεδο των αναγκών. Το Σχέδιο Ανθρωπιστικής Αντίδρασης των 4 δισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ χρηματοδοτείται λίγο περισσότερο από το 30 τοις εκατό με εισπράξεις 1,3 δισεκατομμυρίων δολαρίων .

Η OCHA επαναλαμβάνει ότι τα μέρη πρέπει να διευκολύνουν τις ασφαλείς και απρόσκοπτες ανθρωπιστικές επιχειρήσεις για να προσεγγίσουν άτομα που έχουν ανάγκη όπου κι αν βρίσκονται.

– Πρόσφατες εξελίξεις στη Συρία (μέχρι τις 8 Δεκεμβρίου 2024)

  • Οι πρόσφατες εξελίξεις στη Συρία, συμπεριλαμβανομένης της κλιμάκωσης των εχθροπραξιών, πρόσθεσαν τις ανθρωπιστικές ανάγκες σε μια χώρα όπου περισσότεροι από 16 εκατομμύρια άνθρωποι χρειάζονταν ήδη ανθρωπιστική βοήθεια.
  • Από τις 28 Νοεμβρίου, περίπου ένα εκατομμύριο άνθρωποι –οι περισσότεροι από αυτούς γυναίκες και παιδιά– έχουν εκτοπιστεί από μια σειρά περιοχών, συμπεριλαμβανομένων των επαρχιών Χαλεπίου, Χάμα, Χομς και Ιντλίμπ. Περισσότεροι από ένας στους πέντε ανθρώπους εκτοπίζονται για τουλάχιστον δεύτερη φορά. Σημαντικές και αυξανόμενες μετακινήσεις επιστροφών έχουν επίσης αρχίσει να αναφέρονται από τις 7 Δεκεμβρίου.
  • Πολλοί εσωτερικά εκτοπισμένοι (ΕΔΠ) έχουν φτάσει σε πόλεις και κωμοπόλεις κοντά σε περιοχές που έχουν πληγεί από τις συγκρούσεις, όπου έχουν δημιουργηθεί κέντρα υποδοχής και καταφύγια. Τα κέντρα υποδοχής είναι υπερπλήρη και οι πόροι είναι περιορισμένοι, γεγονός που καθιστά δύσκολη την κάλυψη των αναγκών όλων των εκτοπισμένων. Ωστόσο, επείγουσα βοήθεια, συμπεριλαμβανομένων σκηνών, κουβέρτες και τρόφιμα, έχει διανεμηθεί. Παρέχονται υπηρεσίες προστασίας, συμπεριλαμβανομένης της υποστήριξης για γυναίκες και παιδιά, και υπηρεσίες υγείας όπως διατροφικές εξετάσεις και ιατρικές συμβουλές. Γίνονται προσπάθειες για τη βελτίωση των εγκαταστάσεων υγιεινής και υγιεινής στα καταφύγια και τα κέντρα υποδοχής για την πρόληψη της εκδήλωσης ασθενειών και τη διασφάλιση βασικού βιοτικού επιπέδου για τους εκτοπισμένους. Υπάρχει επείγουσα ανάγκη για περισσότερα καταλύματα, τρόφιμα, μη διατροφικά είδη και εγκαταστάσεις υγιεινής. Η επέκταση των υπηρεσιών προστασίας και της υγειονομικής υποστήριξης, ιδιαίτερα για τις ευάλωτες ομάδες, είναι επίσης κρίσιμη.
  • Η σύγκρουση και η ανασφάλεια έχουν διαταράξει κρίσιμες διαδρομές μεταφοράς, περιορίζοντας τις μετακινήσεις ανθρώπων και εμπορευμάτων και επηρεάζοντας επίσης την παροχή βοήθειας. Έχουν αναφερθεί κάποιες λεηλασίες αμάχων και εργοστασίων, καθώς και αποθήκες με ανθρωπιστικές προμήθειες.
  • Η ανεπίσημη συναλλαγματική ισοτιμία έφτασε σε υψηλό ρεκόρ, φθάνοντας τα SYP25000/$1 στη Δαμασκό και τα SYP41.000/$1 στο Χαλέπι. Οι τιμές των εμπορευμάτων έχουν αυξηθεί απότομα με αναφορές για ελλείψεις αγαθών στη Δαμασκό.

ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ

Από την κλιμάκωση των εχθροπραξιών στις 28 Νοεμβρίου, περίπου ένα εκατομμύριο άνθρωποι έχουν εκτοπιστεί στο εσωτερικό. Αυτό περιλαμβάνει 155.000 άτομα που βιώνουν δευτερογενή εκτοπισμό. Η πλειοψηφία των εκτοπισθέντων είναι γυναίκες και παιδιά, με τις γυναίκες και τα κορίτσια να αποτελούν σχεδόν το 50 τοις εκατό όσων αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους. Οι επαρχίες που επλήγησαν περισσότερο είναι το Χαλέπι, με 542.600 εκτοπισμένους και ακολουθούν η Χάμα (347.100) και η Χομς (26.000).

Από την πτώση της κυβέρνησης στη Δαμασκό στις 8 Δεκεμβρίου, έχουν αναφερθεί συγκρούσεις στη Menbij (Κυβερνείο του Χαλεπίου) και στο Deir–ez–Zor, με λιγότερες μάχες να αναφέρονται σε άλλες περιοχές.

Η σύγκρουση έχει καταστρέψει τις μη στρατιωτικές υποδομές και τα ανθρωπιστικά μέσα και έχει διαταράξει τις υπηρεσίες στη βορειοανατολική Συρία. Περίπου 185 σχολεία στη Ράκα, την Αλ-Χασάκε και την Τάμπκα έχουν μετατραπεί σε καταφύγια για εκτοπισμένους, διακόπτοντας την εκπαίδευση για σχεδόν 185.000 μαθητές. Οι υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης είναι υπό πίεση, με νοσοκομεία όπως τα Εθνικά Νοσοκομεία Ar–Raqqa και τα Μαιευτήρια να προετοιμάζονται για αυξημένο φορτίο ασθενών λόγω της εισροής εκτοπισμένων ατόμων. Οι υπηρεσίες WASH επηρεάζονται επίσης, ενώ γίνονται προσπάθειες για την παροχή εγκαταστάσεων WASH σε συλλογικά κέντρα. Επιπλέον, ο εκτοπισμός έχει κατακλύσει τις τοποθεσίες διέλευσης, υπογραμμίζοντας την επείγουσα ανάγκη για προμήθειες για το χειμώνα, κοινόχρηστες εγκαταστάσεις μαγειρέματος και βασικά είδη βοήθειας για την υποστήριξη των ευάλωτων πληθυσμών.

Οι εχθροπραξίες κατά μήκος του δρόμου μεταξύ Κουαμίσλι και Δαμασκού εμποδίζουν τη μετακίνηση πληθυσμών και τη μεταφορά ανθρωπιστικών αποστολών. Αυτό έχει καταστήσει δύσκολη την παροχή βασικής βοήθειας στις πληγείσες περιοχές. Επιπλέον, η χωρητικότητα των κέντρων υποδοχής σε πόλεις όπως η Ar–Raqqa και η Tabqa είναι περιορισμένη, και αυτά τα καταφύγια, που συχνά μετατρέπονται σε αθλητικά κέντρα και σχολεία, είναι υπερπλήρη με εκτοπισμένους. Αυτές οι εγκαταστάσεις απαιτούν επειγόντως πρόσθετους πόρους, συμπεριλαμβανομένων των εγκαταστάσεων WASH, σκηνών, τροφίμων και μη ειδών διατροφής για να καλύψουν την αυξανόμενη ζήτηση.

Γραφείο του ΟΗΕ για τον συντονισμό των ανθρωπιστικών υποθέσεων

Πρόσφατες κλιμακώσεις στη Συρία, 9 Δεκεμβρίου 2024

  • Από τις 27 Νοεμβρίου, μεταξύ 800.000 και ένα εκατομμύριο άνθρωποι έχουν εκτοπιστεί από πολλές περιοχές σε ολόκληρη τη Συρία, συμπεριλαμβανομένων περισσότερων από 150.000 ανθρώπων που βιώνουν δευτερογενή εκτοπισμό. Οι γυναίκες και τα κορίτσια αποτελούν σχεδόν το 50 τοις εκατό όσων αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους. Παράλληλα, υπάρχουν ενδείξεις ότι ορισμένοι εσωτερικά εκτοπισμένοι (ΕΑΑ) επιστρέφουν σε περιοχές καταγωγής, συμπεριλαμβανομένου του Χαλεπίου.
  • Οι πρόσφυγες σε γειτονικές χώρες εκφράζουν χαρά και ελπίδα, αλλά και επιφυλακτικότητα για το αν θα επιστρέψουν. Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες αξιολογεί τις διασυνοριακές μετακινήσεις, οι οποίες παραμένουν ελάχιστες από την Τουρκία και την Ιορδανία. Αρκετές χιλιάδες Σύροι φέρεται να έχουν περάσει πίσω στη Συρία από τον Λίβανο μέσω του επίσημου συνοριακού σημείου Masnaa, αν και υπάρχουν επίσης μετακινήσεις πίσω στον Λίβανο.
  • Οι επιχειρήσεις της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες από τη Δαμασκό ξαναρχίζουν καθώς το επιτρέπουν οι συνθήκες ασφαλείας. Τα κοινοτικά κέντρα επαναλειτουργούν σταδιακά στο Χαλέπι και τη Δαμασκό και παρέχεται επείγουσα βοήθεια στα βορειοανατολικά. Η διασυνοριακή λειτουργία της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες παραμένει πλήρως λειτουργική, παρέχοντας κρίσιμη βοήθεια στους εκτοπισμένους και τις κοινότητες υποδοχής.

Επισκόπηση κατάστασης

Η κατάρρευση της κυβέρνησης Άσαντ μετά την επίθεση που ξεκίνησαν οι μη κρατικές ένοπλες ομάδες στις 27 Νοεμβρίου οδήγησε σε αγαλλίαση και ελπίδα για το μέλλον της Συρίας. Μεταξύ αυτών που γιορτάζουν είναι και Σύροι πρόσφυγες σε γειτονικές χώρες. Ωστόσο, οι Σύροι πρόσφυγες παραμένουν επιφυλακτικοί, ανησυχώντας για το πώς θα εξελιχθεί η κατάσταση και το μέλλον. Η κατάσταση ασφαλείας στο Χαλέπι, το Ιντλίμπ, τη Χάμα, τη Χομς και τη Δαμασκό παραμένει δυναμική. Υπάρχουν πολλαπλές αλληλεπικαλυπτόμενες μετακινήσεις πληθυσμών, συμπεριλαμβανομένης της μεγάλης εσωτερικής εκτόπισης εντός της Συρίας, ορισμένων εκτοπισμένων που επιστρέφουν στα σπίτια τους, μετακινήσεων εκτός Συρίας και σχετικά μικρού αριθμού επιστροφών προσφύγων.

Η μακροχρόνια κρίση στη Συρία είχε καταστροφικές συνέπειες για τη χώρα και τον λαό της. Περισσότεροι από 13 εκατομμύρια Σύροι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους τα τελευταία 14 χρόνια και το 90 τοις εκατό των ανθρώπων στη Συρία χρειάζονται κάποια μορφή ανθρωπιστικής βοήθειας. Οι πρόσφατες εξελίξεις σε ολόκληρη τη Συρία θα επηρεάσουν τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων τόσο εντός της χώρας όσο και εντός της περιοχής.

Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες παρακολουθεί στενά την ταχέως εξελισσόμενη κατάσταση. Σε άμεσο μέλλον, είναι σημαντικό οι κυβερνήσεις υποδοχής να υποστηρίζονται από τη διεθνή κοινότητα και να συνεχίσει να παρέχεται προστασία στους Σύρους πρόσφυγες σε γειτονικές χώρες. Όπως σε κάθε προσφυγική κατάσταση, η επιστροφή των προσφύγων πρέπει να είναι ασφαλής, εθελοντική και αξιοπρεπής.

Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες.. Γραφείο Συρίας

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΕΓΕΙΩΤΗΣ

Γεννήθηκε στη Λέμεσο το 1966. Οι γονείς του έχουν καταγωγή από τη Δρούσια της ορεινής Πάφου και τη χερσόνησο του Ακάμα. Σπούδασε Παιδαγωγικά στην Παιδαγωγική Ακαδημία Κύπρου το ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ και μετεκπαιδεύτηκε στο Πανεπιστήμιο Μπέρμιγχαμ. Εργάζεται ως δάσκαλος από το 1989. Σήμερα είναι Διευθυντής στο Ζ' Δημοτικό Σχολείο ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΑΝΔΡΕΑ . Υπηρέτησε επί σειρά ετών και με ποικίλες αρμοδιότητες την ΠΟΕΔ και διετέλεσε επι σειράν ετών Πρόεδρος και Αντιπρόεδρος της Ανεξάρτητης Κίνησης Δασκάλων. Εκπροσώπησε την Κύπρο σε Διεθνείς Επιτροπές επί έξι έτη. Ασχολήθηκε με την επιμέλεια εντύπων και ήταν υπεύθυνος έκδοσης του περιοδικού Παιδική Χαρά για έξι χρόνια και μετειχε σε επιτροπες εκδοσης εφημεριδων και περιοδικων.Εχει δημοσιευσει εκατοντάδες άρθρα και μελέτες. Εχει εκδώσει τρία μικρά βιβλία για τον ποιητή Γιάννη Παπαδόπουλο το Ρώσο δημιουργό Αντρέι Ταρκόφσκι και πρόσφατα τον βίο του Αγίου Ιωάννη του Ελεήμονα. Εργάζεται από το 1987 για τη διάσωση και διάδοση του έργου του ποιητή και πεζογράφου Γιάννη Παπαδόπουλου. Με μέριμνα του εκδόθηκε η συλλογή διηγημάτων του ΤΑ ΧΡΙΣΤΑΓΚΑΘΑ με θέμα τη συμμετοχή του στον αγώνα της ΕΟΚΑ και η ποιητικη συλλογη ΑΠΩ ΑΓΑΠΗ . Ασχολήθηκε με την ιστορική έρευνα, την ποίηση, τη λογοτέχνια και την επιστημονική μελέτη από τα νεανικά του χρόνια. Συμμετείχε σε δεκάδες συνέδρια και εκδηλώσεις με θέματα εκπαίδευσης και ιστορίας της Κύπρου, Μορφών της Εκκλησίας μας. Των αγώνων του γένους και της Κύπρου μας για ελευθερία και την καταστολή των αγώνων από την Αποικιοκρατία . Τα τελευταία χρονιά παρουσίασε στις εφημερίδες ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΕΣ και Σημερινής ευρήματα της μεγάλης έρευνας του με τίτλο «Η αναζήτηση της Κύπρου στον ξένο περιοδικό τύπο» και «Πτυχές της μάχης των πληροφοριών στην Κύπρο από το 1878 μέχρι το 1975» Απο το 2010 έρευνα την κινηματογράφηση της Κύπρου από το 1939 μέχρι το 1975 ιδιαίτερα τις ταινίες επίκαιρων και τις ερασιτεχνικές κινηματογραφήσεις της παραδοσιακής ζωής και των αγώνων της Κύπρου για απελευθέρωση. Από τα μαθητικά του χρόνια αγάπησε το κατηχητικό και κατασκηνωτικό έργο της Εκκλησίας της Κύπρου και τον χριστιανικό ελληνικό Τύπο. Μαθήτευσε κοντά στους κατηχητές της Λεμεσού στις χριστιανικές ομάδες και το Ίδρυμα Παναγι'ιδη. Θεωρεί τη μαθητειά αυτή μέγιστο δώρημα. Συμμετείχε σε δεκάδες επιστημόνικα Συνέδρια και από το 1985 έχει δωσει εκατοντάδες διαλέξεις με ποικίλα θέματα . Τα τελευταία πέντε χρονια ερευνά επισταμένα και εκδίδει δελτία ενημέρωσης για τη δράση των ανθρωπιστικών δικτύων παγκοσμίως για τον ιστότοπο CYNEAPOLIS και άλλες εξειδικευμένες ιστοσελίδες . Από την έκρηξη του πολέμου Ισραηλ-Χαμάς παρακολουθεί και παρουσιάζει ανθρωπιστικές και στρατηγικές πτυχες στη βάση πολυμερους πληροφόρησης από επίσημες και ημιεπίσημες πηγές. Ως πεζογράφος και αφηγητης ιστορεί την παράδοση της Κύπρου τους ανθρώπους τους αγίους της μα και τις γεύσεις και την ομορφιά του πρωτινου βίου

Αναλύσεις

Ινδία και ASEAN χτίζουν τον ενεργειακό διάδρομο του Ινδοειρηνικού – Σχέδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης 3.000 χιλιομέτρων

Νέα δεδομένα στην ενεργειακή αρχιτεκτονική του Ινδοειρηνικού δημιουργεί η εμβάθυνση της συνεργασίας της Ινδίας με τις χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας. Στο επίκεντρο βρίσκεται η υπό εξέταση ηλεκτρική διασύνδεση Ινδίας–Σιγκαπούρης, ισχύος 2 GW, η οποία θα μπορούσε να διέρχεται από τη Μιανμάρ, την Ταϊλάνδη και τη Μαλαισία, διασυνδέοντας τις ενεργειακές αγορές της Νότιας και της Νοτιοανατολικής Ασίας.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Η ενέργεια αναδεικνύεται σε βασικό πυλώνα της διευρυνόμενης στρατηγικής και οικονομικής συνεργασίας μεταξύ της Ινδίας και της Ένωσης Κρατών της Νοτιοανατολικής Ασίας (ASEAN), σύμφωνα με δημοσίευμα του Vietnam Times στις 13 Νοεμβρίου 2026.

Η ταχεία αύξηση της ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας, η εξάρτηση από εισαγόμενα καύσιμα και η άνιση γεωγραφική κατανομή των ανανεώσιμων ενεργειακών πόρων καθιστούν ολοένα και πιο σημαντική τη διασυνοριακή ηλεκτρική διασύνδεση.

Για το Νέο Δελχί, η ενεργειακή συνεργασία με την ASEAN εντάσσεται στην πολιτική «Act East», στην ολοκληρωμένη στρατηγική εταιρική σχέση με τις χώρες της περιοχής και στον ευρύτερο σχεδιασμό ενίσχυσης της συνδεσιμότητας στον Ινδοειρηνικό.

Ο ενεργειακός διάδρομος Ινδίας–Σιγκαπούρης

Κατά την 20ή συνάντηση των υπουργών Ενέργειας της Συνόδου Ανατολικής Ασίας, που πραγματοποιήθηκε στη Μανίλα στις 8 Οκτωβρίου 2026, η Ινδία επαναβεβαίωσε, σύμφωνα με το δημοσίευμα, την υποστήριξή της στο περιφερειακό ηλεκτρικό δίκτυο ASEAN Power Grid (APG).

Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται στην πρόταση ηλεκτρικής διασύνδεσης Ινδίας και Σιγκαπούρης, ισχύος 2.000 MW, την οποία παρουσίασε ο Ινδός υφυπουργός Ενέργειας και Νέων και Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, Σριπάντ Γέσο Ναΐκ.

Μία από τις υπό εξέταση επιλογές προβλέπει τη δημιουργία χερσαίου διαδρόμου μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας μήκους περίπου 3.000 χιλιομέτρων.

Η προτεινόμενη διαδρομή θα ξεκινά από την πόλη Ιμφάλ, στη βορειοανατολική Ινδία, και θα καταλήγει στη Σιγκαπούρη, διερχόμενη από τρεις χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας:

  • Μιανμάρ.

  • Ταϊλάνδη.

  • Μαλαισία.

Το σχέδιο, το οποίο επιβεβαιώνεται και από επίσημη ανακοίνωση της ινδικής κυβέρνησης, θα μπορούσε να δημιουργήσει νέες δυνατότητες διασυνοριακού εμπορίου ηλεκτρικής ενέργειας και να ενισχύσει τη θέση της Ινδίας στο περιφερειακό ενεργειακό σύστημα.

Παράλληλα, ανταποκρίνεται στον στόχο της Σιγκαπούρης να εισάγει περίπου 6 GW ηλεκτρικής ενέργειας χαμηλών εκπομπών άνθρακα έως το 2035.

Ο ενεργειακός οδικός χάρτης της ASEAN μέχρι το 2045

Βασικό εργαλείο της περιφερειακής ενεργειακής ολοκλήρωσης αποτελεί το Σχέδιο Δράσης για την Ενεργειακή Συνεργασία της ASEAN (APAEC 2026–2030), το οποίο εγκρίθηκε τον Οκτώβριο του 2025 στην Κουάλα Λουμπούρ.

Το σχέδιο προβλέπει τη δημιουργία ενός ασφαλούς, ανθεκτικού και διασυνδεδεμένου ενεργειακού συστήματος με χαμηλές εκπομπές άνθρακα, με μακροπρόθεσμο ορίζοντα το 2045.

Οι βασικοί άξονες του προγράμματος περιλαμβάνουν την ηλεκτρική διασύνδεση των κρατών-μελών, τη συνεργασία στους τομείς του πετρελαίου και του φυσικού αερίου, τον εκσυγχρονισμό της ηλεκτροπαραγωγής από άνθρακα, την ενεργειακή αποδοτικότητα, τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, τον περιφερειακό ενεργειακό σχεδιασμό και την ειρηνική χρήση της πυρηνικής ενέργειας.

Η ενεργειακή ισχύς της Ινδίας

Η Ινδία διαθέτει σημαντικές δυνατότητες συνεισφοράς στην ενεργειακή μετάβαση της Νοτιοανατολικής Ασίας, τόσο σε επίπεδο ηλεκτροπαραγωγής όσο και σε επίπεδο τεχνογνωσίας.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει το Vietnam Times, στις 30 Σεπτεμβρίου 2026 η συνολική εγκατεστημένη ηλεκτροπαραγωγική ισχύς της χώρας ανερχόταν στα 558,8 GW, εκ των οποίων περίπου 308 GW προέρχονταν από μη ορυκτές πηγές ενέργειας.

Το Νέο Δελχί έχει προσφερθεί να μεταφέρει τεχνογνωσία στις χώρες της ASEAN σχετικά με την ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, τον σχεδιασμό δικτύων μεταφοράς, την αποθήκευση ενέργειας, το πράσινο υδρογόνο και την ενοποίηση ηλεκτρικών συστημάτων.

Επιπλέον, κατά την 22η Σύνοδο Κορυφής Ινδίας–ASEAN το 2025, η Ινδία ανακοίνωσε την υποστήριξη προγράμματος εκπαίδευσης 400 επαγγελματιών στον τομέα της διασύνδεσης ηλεκτρικών δικτύων.

Στο τραπέζι βρίσκονται επίσης πιλοτικά προγράμματα για το υδρογόνο, την αμμωνία, τη βιοενέργεια και τις τεχνολογίες δέσμευσης άνθρακα.

Τα οφέλη για την ενεργειακή ασφάλεια του Ινδοειρηνικού

Η δημιουργία ενός διασυνδεδεμένου περιφερειακού ηλεκτρικού δικτύου εκτιμάται ότι θα ενισχύσει την ενεργειακή ασφάλεια της Νοτιοανατολικής Ασίας, περιορίζοντας την εξάρτηση των επιμέρους κρατών από συγκεκριμένες πηγές και περιοχές ηλεκτροπαραγωγής.

Παράλληλα, το διασυνοριακό εμπόριο ηλεκτρικής ενέργειας θα επιτρέψει την καλύτερη διαχείριση των εποχικών διακυμάνσεων της υδροηλεκτρικής παραγωγής, καθώς και των μεταβολών στην παραγωγή ηλιακής και αιολικής ενέργειας.

Η ενοποίηση των ενεργειακών αγορών αναμένεται επίσης να δημιουργήσει πρόσθετα επενδυτικά κίνητρα για την κατασκευή μονάδων ηλεκτροπαραγωγής από ανανεώσιμες πηγές, συστημάτων αποθήκευσης και δικτύων μεταφοράς.

Ήδη, σύμφωνα με το δημοσίευμα, η ASEAN διαθέτει λειτουργικές ηλεκτρικές διασυνδέσεις συνολικής ισχύος 10,2 GW, ενώ το πρόγραμμα ηλεκτρικής διασύνδεσης Λάος–Ταϊλάνδης–Μαλαισίας–Σιγκαπούρης (LTMS-PIP) αποτελεί παράδειγμα εφαρμογής του πολυμερούς εμπορίου ηλεκτρικής ενέργειας.

Οι προκλήσεις για την υλοποίηση του μεγάλου έργου

Παρά τις προοπτικές που δημιουργεί η ηλεκτρική διασύνδεση Ινδίας–Σιγκαπούρης, η υλοποίησή της προϋποθέτει σημαντικές τεχνικές, οικονομικές και διακρατικές συμφωνίες.

Απαιτούνται κοινές μελέτες σκοπιμότητας και περιβαλλοντικών επιπτώσεων, αξιολόγηση της μελλοντικής προσφοράς και ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας, συμφωνίες διέλευσης με τις εμπλεκόμενες χώρες και διαμόρφωση ενός βιώσιμου εμπορικού και ρυθμιστικού πλαισίου.

Επιπλέον, κρίνεται αναγκαία η εξέταση εναλλακτικών διαδρομών μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας.

Η συνεργασία Ινδίας–ASEAN εισέρχεται σε μια νέα φάση, στην οποία η ενεργειακή ασφάλεια συνδέεται άμεσα με τις διασυνοριακές υποδομές, την τεχνολογική συνεργασία και την περιφερειακή οικονομική ολοκλήρωση.

Εφόσον το έργο των 2 GW προχωρήσει, θα μπορούσε να αποτελέσει σημαντικό ορόσημο στη διασύνδεση της Νότιας με τη Νοτιοανατολική Ασία, ενισχύοντας παράλληλα τον στρατηγικό ρόλο της Ινδίας στην υπό διαμόρφωση ενεργειακή αρχιτεκτονική του Ινδοειρηνικού.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Σύναψη Συμφωνίας Επανεισδοχής ΕΕ – Νιγηρίας (Abuja, 10 Νοεμβρίου 2026)

Οι Συμφωνίες Επανεισδοχής της ΕΕ με τρίτες χώρες κρίνονται ως πολύ σημαντικές και πρέπει να επιδιώκονται, επειδή συνιστούν τον πιο σίγουρο κι αποτελεσματικό τρόπο για την έκδοση ταξιδιωτικών εγγράφων από τις Πρεσβείες – Προξενεία των τρίτων χωρών για τους υπόψη υπηκόους τους, ώστε αυτοί να γίνονται δεκτοί στη χώρα τους.

Δημοσιεύτηκε

στις

Σύμφωνα με τον ιστότοπο Euronews και τον ιστότοπο, στο Facebook, της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Νιγηρία (https://www.facebook.com/EUinNigeria/) στις 10 Νοεμβρίου 2026, υπογράφτηκε στην πρωτεύουσα Abuja της Νιγηρίας, Συμφωνία Επανεισδοχής μεταξύ της ΕΕ και της Νιγηρίας, μετά από διαπραγματεύσεις των δύο πλευρών για δέκα χρόνια.

Τη Συμφωνία υπέγραψε από πλευράς της ΕΕ, ο Επίτροπος Μετανάστευσης και Εσωτερικών Υποθέσεων κ. Magnus Brunner κι από πλευράς της Νιγηρίας, η Υπουργός Εξωτερικών, κα. Bianca Odumegwu-Ojukwu (βλ. σχετ. φωτογραφία).

Με τη Συμφωνία αυτή η Νιγηρία δέχεται την επανεισδοχή υπηκόων της χωρίς δικαίωμα παραμονής στην ΕΕ, ενώ και υπήκοοι ΕΕ, χωρίς δικαίωμα παραμονής στη Νιγηρία θα μπορούν να επιστρέφονται στην ΕΕ. Καθιερώνονται «ταχείες και αποτελεσματικές διαδικασίες» επιστροφής Νιγηριανών υπηκόων στη χώρα τους, σε μία προσπάθεια της ΕΕ ν’ αυξήσει το σημερινό ποσοστό επιστροφών (περίπου 30%) υπηκόων τρίτων χωρών χωρίς δικαίωμα παραμονής στην Ένωση.
Νιγηριανά ΜΜΕ ανέφεραν ότι η ΕΕ υποσχέθηκε πρόσθετη χρηματοδότηση 100 εκατ. ευρώ στη Νιγηρία, για τη διαχείριση συνόρων και τη συνεργασία για την ασφάλεια, αλλά η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιμένει ότι «η Συμφωνία δεν είναι συναλλαγματική ανταλλαγή σύμφωνης γνώμης», με εκπρόσωπό της να δηλώνει ότι η Συμφωνία «είναι μέρος μίας ευρύτερης αμοιβαία επωφελούς συνεργασίας, βασισμένης στη αμοιβαία εμπιστοσύνη, στις κοινές ευθύνες, στην αμοιβαιότητα και τα κοινά ενδιαφέροντα», ενώ ο Επίτροπος της ΕΕ δήλωσε ότι: «η ΕΕ και η Νιγηρία μετέτρεψαν την τεράστια προοπτική της συνεργασίας τους σε αμοιβαίο όφελος».

Τα ΜΜΕ της Νιγηρίας διατείνονται ότι το πρόσθετο ποσό των 100 εκατ. ευρώ θα διατεθεί για τη χρηματοδότηση νόμιμων διαύλων μετανάστευσης Νιγηριανών υπηκόων στην ΕΕ καθώς και σε πρωτοβουλίες καταπολέμησης της εμπορίας ανθρώπων και της παράνομης διακίνησης ναρκωτικών.

Υπενθυμίζεται ότι η ΕΕ έχει συνάψει ως τώρα 18 Συμφωνίες Επανεισδοχής με τρίτες χώρες, κυρίως της Ασίας και των Δυτικών Βαλκανίων (η τελευταία Συμφωνία επανεισδοχής της ΕΕ ήταν με τη Λευκορωσία και είχε τεθεί σε ισχύ το 2020). Για την ενίσχυση της συνεργασίας με τρίτες χώρες, η ΕΕ χρησιμοποιεί κίνητρα όπως η διευκόλυνση της πολιτικής θεωρήσεων, οι εμπορικές συμφωνίες και η οικονομική ενίσχυση. Οι κυβερνήσεις των τρίτων χωρών συχνά αιτούνται καθεστώς ανταλλαγής σημαντικής χαλάρωσης των θεωρήσεων ή σημαντικά χρηματοδοτικά πακέτα.

Από το 2021 ως το 2027, σύμφωνα με την Ευρωπαική Επιτροπή, η Νιγηρία θα λάβει συνολικά 731 εκατ. ευρώ, κυρίως μέσω του Neighbourhood, Development and International Cooperation Instrument (NDICI) – Global Europe και του Multiannual Indicative Programme (MIP) για τη Νιγηρία.

Κάποια Κράτη – Μέλη της ΕΕ έχουν επιχειρήσει να συνάψουν διμερείς συμφωνίες με τρίτες χώρες για την επανεισδοχή υπηκόων τους. Η ΕΕ έχει αυξήσει τον αριθμό των εργασιακών διευθετήσεων (working arrangements), αναφορικά με την επιχειρησιακή συνεργασία με χώρες όπως το Αφγανιστάν, το Μπαγκλαντές και η Αιθιοπία, ενώ έχει στραφεί και σε ευρύτερες στρατηγικές συμφωνίες όπως τα Μνημόνια Κατανόησης που υπογράφτηκαν με την Τυνησία και την Αίγυπτο.

Διαδικασία για την έναρξη ισχύος της Συμφωνίας Επανεισδοχής ΕΕ – Νιγηρίας

Μετά την υπογραφή στις 10 Νοεμβρίου, η Συμφωνία υποβάλλεται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για έγκριση, μετά την οποία, το Συμβούλιο εκδίδει απόφαση για τη σύναψη της Συμφωνίας.
Κατόπιν οι δύο πλευρές (ΕΕ και Νιγηρία) κοινοποιούν αμοιβαία ότι έχουν ολοκληρώσει τις εσωτερικές τους διαδικασίες. Η Συμφωνία τίθεται σε ισχύ την πρώτη ημέρα του δεύτερου μήνα μετά την ημερομηνία της τελευταίας από τις δύο κοινοποιήσεις.

Νομική βάση απόφασης του Συμβουλίου

Η απόφαση του Συμβουλίου για τη σύναψη της Συμφωνίας βασίζεται στο άρθρο 79, παράγραφος 3 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της ΕΕ (ΣΛΕΕ), σε συνδυασμό με το άρθρο 218, παράγραφος 6, 2ο εδάφιο, στοιχείο α) της ΣΛΕΕ.
Το άρθρο 79 παρ. 3 της ΣΛΕΕ επιτρέπει στην Ένωση να συνάπτει Συμφωνίες με τρίτες χώρες για την επανεισδοχή υπηκόων τρίτων χωρών που δεν πληρούν ή δεν πληρούν πλέον τους όρους εισόδου, παρουσίας ή διαμονής στο έδαφος ενός από τα Κράτη-Μέλη της ΕΕ.
Το άρθρο 218 της ΣΛΕΕ ρυθμίζει τη διαδικασία σύναψης διεθνών Συμφωνιών από την ΕΕ κι απαιτεί την έγκριση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις σχετικές περιπτώσεις.

Οι Συμφωνίες Επανεισδοχής της ΕΕ με τρίτες χώρες κρίνονται ως πολύ σημαντικές και πρέπει να επιδιώκονται, επειδή συνιστούν τον πιο σίγουρο κι αποτελεσματικό τρόπο για την έκδοση ταξιδιωτικών εγγράφων από τις Πρεσβείες – Προξενεία των τρίτων χωρών για τους υπόψη υπηκόους τους, ώστε αυτοί να γίνονται δεκτοί στη χώρα τους.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Οικονομική παγίδα για Πακιστάν και Κίνα ο διάδρομος CPEC – Το χρέος, το λιμάνι Γκουαντάρ και το γεωπολιτικό αδιέξοδο του Πεκίνου

Από εμβληματικό έργο οικονομικής ανάπτυξης και γεωπολιτικής αναβάθμισης, ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν (CPEC) εξελίσσεται σε πηγή σοβαρών οικονομικών και στρατηγικών προβλημάτων για τις δύο χώρες. Το Ισλαμαμπάνγκ βρίσκεται αντιμέτωπο με αυξανόμενες οικονομικές υποχρεώσεις, ενώ το Πεκίνο προβληματίζεται για τις χαμηλές αποδόσεις των επενδύσεών του, τις καθυστερήσεις και τις απειλές ασφαλείας. Στο επίκεντρο βρίσκεται το στρατηγικής σημασίας λιμάνι Γκουαντάρ, το οποίο απέχει ακόμη από τις αρχικές φιλοδοξίες της Κίνας για πρόσβαση στην Αραβική Θάλασσα και τον δυτικό Ινδικό Ωκεανό.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Περισσότερο από μία δεκαετία μετά την έναρξη του CPEC, το μεγαλεπήβολο πρόγραμμα, που παρουσιάστηκε ως ένας από τους βασικούς πυλώνες της κινεζικής πρωτοβουλίας «Μία Ζώνη, Ένας Δρόμος» (Belt and Road Initiative – BRI), δέχεται ολοένα εντονότερη κριτική για την οικονομική αποτελεσματικότητα και τη βιωσιμότητά του.

Το αρχικό επενδυτικό σχέδιο, ύψους περίπου 46 δισεκατομμυρίων δολαρίων, φιλοδοξούσε να μεταμορφώσει τις υποδομές του Πακιστάν, να αντιμετωπίσει τις ενεργειακές ελλείψεις και να συνδέσει οικονομικά τη δυτική Κίνα με τις θαλάσσιες εμπορικές οδούς της Μέσης Ανατολής.

Παρά την κατασκευή σημαντικών ενεργειακών και μεταφορικών υποδομών, η συνολική οικονομική μεταμόρφωση που είχε υποσχεθεί το πρόγραμμα δεν έχει πραγματοποιηθεί στον αναμενόμενο βαθμό. Πρόσφατη μελέτη του Institute for Security and Development Policy επισημαίνει ότι η πρώτη φάση του CPEC δημιούργησε υποδομές, αλλά ταυτόχρονα ενίσχυσε την οικονομική εξάρτηση του Πακιστάν από την Κίνα.

Ο λογαριασμός των 543 δισ. ρουπιών και η ενεργειακή κρίση

Ιδιαίτερα επιβαρυμένη εμφανίζεται η κατάσταση στον ενεργειακό τομέα, όπου οι επενδύσεις του CPEC είχαν παρουσιαστεί ως λύση στα χρόνια προβλήματα ηλεκτροδότησης του Πακιστάν.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της πακιστανικής οικονομικής εφημερίδας Business Recorder, οι ανεξόφλητες υποχρεώσεις που σχετίζονται με μονάδες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας του CPEC είχαν φτάσει τα 543 δισεκατομμύρια πακιστανικές ρουπίες στα τέλη Φεβρουαρίου 2026. Την ίδια περίοδο, το συνολικό κυκλικό χρέος του ενεργειακού τομέα προσέγγιζε τα 1,9 τρισεκατομμύρια ρουπίες.

Η κυβέρνηση του Πακιστάν έχει επιδιώξει την αναδιαπραγμάτευση των οικονομικών όρων με κινεζικές εταιρείες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, επιζητώντας ελαφρύνσεις και αναδιάρθρωση των σχετικών υποχρεώσεων.

Ωστόσο, η ανταπόκριση δεν έχει αποδώσει τα επιθυμητά αποτελέσματα.

Ο Πακιστανός υπουργός Ενέργειας, Σαρντάρ Αουάις Χαν Λεγκάρι, παραδέχθηκε τον Ιούνιο του 2026 ότι οι συνομιλίες με τους Κινέζους παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας δεν είχαν οδηγήσει σε επαρκείς παραχωρήσεις. Όπως ανέφερε, οι προσπάθειες αναδιάρθρωσης των οφειλών δεν είχαν παρουσιάσει ουσιαστική πρόοδο.

Η εξέλιξη αυτή αναδεικνύει μια βασική αντίφαση του CPEC: οι μεγάλες επενδύσεις σε ενεργειακές υποδομές δεν συνοδεύτηκαν από αντίστοιχη επίλυση των οικονομικών δυσλειτουργιών του πακιστανικού συστήματος ηλεκτρικής ενέργειας.

Οι επικρίσεις στο εσωτερικό του Πακιστάν

Η δυσαρέσκεια για τα αποτελέσματα του CPEC εκφράζεται πλέον και από πρόσωπα που έχουν διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην οικονομική διοίκηση της χώρας.

Ο πρώην επικεφαλής της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Εσόδων του Πακιστάν, Σαμπάρ Ζαΐντι, έχει ασκήσει σφοδρή κριτική στο πρόγραμμα, υποστηρίζοντας ότι οι προσδοκίες που καλλιεργήθηκαν για την οικονομική του συνεισφορά αποδείχθηκαν υπερβολικές.

Σε δηλώσεις του, οι οποίες αναπαράχθηκαν σε σχετικά δημοσιεύματα, υποστήριξε ότι είχε εξαρχής αντιταχθεί στο CPEC, χαρακτηρίζοντάς το αποτυχημένη επιλογή που επιβάρυνε την πακιστανική οικονομία.

Οι επικριτές του προγράμματος υποστηρίζουν ότι αρκετά έργα χαρακτηρίστηκαν από υψηλό κόστος, ανεπαρκή εμπορική αξιοποίηση και περιορισμένη συμβολή στην ανάπτυξη ανταγωνιστικής βιομηχανικής παραγωγής.

Ιδιαίτερα προβληματική θεωρείται η αδυναμία των επενδύσεων να δημιουργήσουν επαρκείς εξαγωγικές δραστηριότητες και νέες πηγές συναλλάγματος, ώστε να δικαιολογούνται οι μακροχρόνιες χρηματοδοτικές δεσμεύσεις.

Παράλληλα, ζητήματα διαφάνειας στις χρηματοδοτικές συμφωνίες δυσχεραίνουν την πλήρη αποτίμηση του συνολικού κόστους και των πραγματικών οικονομικών αποδόσεων των έργων.

Γκουαντάρ: Το στρατηγικό λιμάνι που δεν δικαίωσε τις προσδοκίες

Το μεγαλύτερο πρόβλημα για το Πεκίνο εντοπίζεται στο λιμάνι Γκουαντάρ, στην επαρχία Μπαλουχιστάν του Πακιστάν, το οποίο είχε χαρακτηριστεί ως το σημαντικότερο στρατηγικό έργο του οικονομικού διαδρόμου.

Η γεωγραφική του θέση, κοντά στις θαλάσσιες διαδρομές που συνδέουν τον Περσικό Κόλπο με την Αραβική Θάλασσα, προσφέρει στην Κίνα τη δυνατότητα να αναπτύξει έναν εναλλακτικό εμπορικό και ενεργειακό διάδρομο προς τη δυτική επικράτειά της.

Ωστόσο, η εμπορική δραστηριότητα του λιμανιού παραμένει περιορισμένη σε σχέση με τις αρχικές φιλοδοξίες.

Ενδεικτικά, σύμφωνα με ακαδημαϊκή μελέτη που δημοσιεύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2026, το οικονομικό έτος 2024–2025 το Γκουαντάρ διακίνησε περίπου 62.000 τόνους φορτίου, που αντιστοιχούσαν μόλις στο 0,06% της συνολικής θαλάσσιας εμπορευματικής κίνησης του Πακιστάν.

Στην ίδια περίοδο, το λιμάνι εξυπηρέτησε μόλις 20 προσεγγίσεις πλοίων, έναντι 1.763 στο Καράτσι και 779 στο Port Qasim.

Η περιορισμένη συνδεσιμότητα με το εσωτερικό της χώρας, η ανεπαρκής ανάπτυξη βιομηχανικών δραστηριοτήτων, οι καθυστερήσεις στα έργα και τα προβλήματα βασικών υποδομών έχουν εμποδίσει τη δημιουργία του οικονομικού οικοσυστήματος που είχε σχεδιαστεί γύρω από το λιμάνι.

Παρά τις περιόδους αυξημένης διακίνησης φορτίων, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια περιφερειακών κρίσεων, η εμπορική αξιοποίηση του Γκουαντάρ εξακολουθεί να απέχει από τις προσδοκίες.

Οι επιθέσεις στο Μπαλουχιστάν και η ανησυχία του Πεκίνου

Στις οικονομικές δυσκολίες προστίθεται το σοβαρό πρόβλημα ασφάλειας στην επαρχία Μπαλουχιστάν, όπου έχουν καταγραφεί επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εργαζομένων και υποδομών.

Οι επιθέσεις ένοπλων αυτονομιστικών οργανώσεων, σε συνδυασμό με τη γενικότερη αστάθεια στην περιοχή, έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των έργων και αποθαρρύνει νέες επενδύσεις.

Για την Κίνα, το πρόβλημα ξεπερνά τις οικονομικές απώλειες. Η προστασία των υπηκόων της και των επενδύσεών της αποτελεί πλέον κρίσιμο ζήτημα στις διμερείς σχέσεις με το Πακιστάν.

Η κινεζική ηγεσία έχει επανειλημμένα ζητήσει αποτελεσματικότερα μέτρα προστασίας, ενώ το Ισλαμαμπάντ έχει δεσμευθεί να ενισχύσει την ασφάλεια των κινεζικών έργων και του προσωπικού.

Το γεωπολιτικό διακύβευμα για την Κίνα

Η σημασία του CPEC δεν περιορίζεται στην οικονομική συνεργασία Πεκίνου και Ισλαμαμπάντ.

Ο διάδρομος αποτελεί βασικό στοιχείο της κινεζικής στρατηγικής για τη σύνδεση της επαρχίας Σιντζιάνγκ με τον Ινδικό Ωκεανό, μέσω χερσαίων μεταφορικών δικτύων και του λιμανιού Γκουαντάρ.

Μια λειτουργική σύνδεση θα μπορούσε να προσφέρει στην Κίνα πρόσθετες επιλογές για τη διακίνηση εμπορευμάτων και ενεργειακών πόρων, ενισχύοντας την παρουσία της σε μια περιοχή ιδιαίτερης στρατηγικής σημασίας.

Παράλληλα, θα υποστήριζε τη μακροπρόθεσμη προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει μέρος της εξάρτησής του από παραδοσιακές θαλάσσιες διαδρομές. Αυτό, πάντως, δεν σημαίνει ότι ο χερσαίος διάδρομος μπορεί εύκολα να αντικαταστήσει τη μαζική και οικονομικά αποδοτικότερη μεταφορά φορτίων διά θαλάσσης.

Η περιορισμένη εμπορική απόδοση του Γκουαντάρ, σε συνδυασμό με τις απειλές ασφαλείας, δυσχεραίνει την υλοποίηση των κινεζικών σχεδιασμών.

Το Πεκίνο επιμένει στη δεύτερη φάση του CPEC

Παρά τις δυσκολίες, το πρόγραμμα δεν έχει εγκαταλειφθεί.

Κίνα και Πακιστάν έχουν προχωρήσει στον σχεδιασμό της δεύτερης φάσης, γνωστής ως CPEC 2.0, δίνοντας μεγαλύτερη έμφαση στη βιομηχανική συνεργασία, την καινοτομία, την αγροτική ανάπτυξη και τις περιφερειακές διασυνδέσεις.

Η νέα αυτή προσέγγιση αποσκοπεί στη μετάβαση από την κατασκευή μεγάλων υποδομών στη δημιουργία παραγωγικών δραστηριοτήτων που θα μπορούσαν να στηρίξουν μακροπρόθεσμα την οικονομία του Πακιστάν.

Τον Μάιο του 2026, οι δύο χώρες επαναβεβαίωσαν την πρόθεσή τους να προχωρήσουν στην ανάπτυξη του οικονομικού διαδρόμου και να μετατρέψουν το Γκουαντάρ σε περιφερειακό κόμβο συνδεσιμότητας.

Ωστόσο, η συνέχιση της συνεργασίας δεν αναιρεί τα προβλήματα που έχουν συσσωρευτεί.

Η εξέλιξη του CPEC αποτελεί πλέον δοκιμασία τόσο για την οικονομική αντοχή του Πακιστάν όσο και για την αποτελεσματικότητα της κινεζικής στρατηγικής επενδύσεων στο εξωτερικό.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι κατά πόσο το Πεκίνο και το Ισλαμαμπάντ θα καταφέρουν να μετατρέψουν τις ήδη κατασκευασμένες υποδομές σε παραγωγική δραστηριότητα, εμπορικές συναλλαγές και βιώσιμα έσοδα.

Διαφορετικά, ένα από τα πιο φιλόδοξα έργα της πρωτοβουλίας Belt and Road κινδυνεύει να παραμείνει χαρακτηριστικό παράδειγμα της απόστασης ανάμεσα στους γεωπολιτικούς σχεδιασμούς και την οικονομική πραγματικότητα.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO7 λεπτά πριν

Λεωνίδας Χρυσανθόπουλος: Με λάθος αποφάσεις η Ευρώπη δεν μπορεί να φέρει την ειρήνη στην Ουκρανία

Την απόφαση των Ευρωπαίων ηγετών στο Δουβλίνο στις 13 Νοεμβρίου 2026 σχετικά με τη σύνθεση της ευρωπαϊκής διαπραγματευτικής ομάδας για...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Ο θρίαμβος του Ολυμπιακού στην Κύπρο άνοιξε τη συζήτηση Μητσοτάκη – Χριστοδουλίδη

Η ιστορική νίκη του Ολυμπιακού στη Λεμεσό, το σχόλιο του Έλληνα πρωθυπουργού για το γούρι του Κύπριου προέδρου και η...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Επτά σοβαροί λόγοι επιβάλλουν το νέο ταξίδι σας στο Κάιρο, κ. Μητσοτάκη!

Χρήστος Κηπουρός: Μετά από τη ρηματική διακοίνωση του Καΐρου στον ΟΗΕ κατά του τουρκολιβυκού ψευδομνημονίου, η δέσμη των 30 καλωδίων...

GEOPOLITICO3 ώρες πριν

Το αζερικό «πλυντήριο» και οι επιχειρηματικές διαδρομές του Τραμπ!

Όταν τα πετροδολάρια του Μπακού συναντούν τα κέντρα της παγκόσμιας εξουσίας. Μια ιδιαίτερα αποκαλυπτική δημοσιογραφική έρευνα της γαλλικής εφημερίδας Le...

GEOPOLITICO3 ώρες πριν

Η Ελλάδα πρέπει να περάσει στην επίθεση στην Αφρική για να αντιμετωπίσει την Τουρκία

Να εγκαταλείψει την παθητική στάση της και να περάσει στην αντεπίθεση απέναντι στον τουρκικό επεκτατισμό στην Αφρική καλεί την Ελλάδα...

Δημοφιλή