Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Τί όπλα χρειάζεται η Ευρώπη;

Τα στοιχεία δείχνουν ότι εάν η Ε.Ε. βλέπει τη Ρωσία ως απειλή, σίγουρα δεν οφείλεται στο ότι τα κράτη-μέλη της δεν ξοδεύουν ήδη αρκετά για όπλα ή επειδή δεν υπάρχουν αρκετοί στρατιώτες στην Ευρώπη για να αντιμετωπίσουν τις υποτιθέμενες ρωσικές εισβολές, ως το 2030, όπως υποστηρίζουν δυτικές μυστικές υπηρεσίες. Αλλά επειδή τα χρήματα για την άμυνα δαπανώνται πολύ άσχημα και επειδή, ελλείψει πολιτικής ενότητας, οι εθνικοί στρατοί των χωρών μελών δεν διαθέτουν καμία συντονισμένη ευρωπαϊκή διοίκηση.

Δημοσιεύτηκε στις

Γράφει ο Μιχάλης Ψύλος, Ναυτεμπορική

Το 2025 ο αμυντικός προϋπολογισμός των Ηνωμένων Πολιτειών είναι 849,8 δισεκατομμύρια δολάρια -σχεδόν τρεισήμισι φορές μεγαλύτερος από αυτόν της Κίνας (246 δισεκατομμύρια δολάρια) και σχεδόν επτά φορές εκείνος της Ρωσίας (126 δισεκατομμύρια δολάρια).

Το 2024, οι χώρες μέλη της Ε.Ε. δαπάνησαν 355 δισεκατομμύρια ευρώ  για όπλα, σχεδόν τρεις φορές περισσότερα από τη Ρωσία. Ο πληθυσμός της Ευρώπης (μαζί με τη Βρετανία), είναι 518 εκατομμύρια, εκ των οποίων τα 110 εκατομμύρια, συμπεριλαμβανομένων των γυναικών, είναι ηλικίας μεταξύ 18 και 34 ετών. Οι υπηρετούντες στρατιώτες στην Ευρώπη ανέρχονται σε 1,47 εκατομμύρια και άλλοι 1,75 εκατομμύρια είναι σε εφεδρεία.

Η Ρωσία, με σταθερά μειούμενο πληθυσμό περίπου 142 εκατομμυρίων ανθρώπων και με λιγότερους από 30 εκατομμύρια μεταξύ 18 και 34 ετών, βασίζεται σε μια ενεργή δύναμη 1,32 εκατομμυρίων, συν δύο εκατομμύρια εφέδρους.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι εάν η Ε.Ε. βλέπει τη Ρωσία ως απειλή, σίγουρα δεν οφείλεται στο ότι τα κράτη-μέλη της δεν ξοδεύουν ήδη αρκετά για όπλα ή επειδή δεν υπάρχουν αρκετοί στρατιώτες στην Ευρώπη για να αντιμετωπίσουν τις υποτιθέμενες ρωσικές εισβολές, ως το 2030, όπως υποστηρίζουν δυτικές μυστικές υπηρεσίες. Αλλά επειδή τα χρήματα για την άμυνα δαπανώνται πολύ άσχημα και επειδή, ελλείψει πολιτικής ενότητας, οι εθνικοί στρατοί των χωρών μελών δεν διαθέτουν καμία συντονισμένη ευρωπαϊκή διοίκηση.

Και χωρίς αυτό, τα εκατοντάδες δισεκατομμύρια δεν θα χρησιμεύσουν για τη χρηματοδότηση ενός ανύπαρκτου κοινού στρατού της Ε.Ε., αλλά μόνο για τον εξοπλισμό μέχρι τα δόντια των χωρών μελών: όπως η Γερμανία και η Γαλλία, όπου η άκρα δεξιά με το AfD και το Εθνικό Μέτωπο, απειλεί βραχυπρόθεσμα έως μεσοπρόθεσμα να πάρει την εξουσία, εκμεταλλευόμενη ένα εκλογικό σώμα εξοργισμένο από τις κοινωνικοοικονομικές αποτυχίες των σημερινών κυβερνήσεων.

Διπλωματία του αφοπλισμού

Μπροστά σε αυτή την πραγματικότητα, η Ευρώπη -αντί να υποδαυλίζει επικίνδυνους εθνικισμούς- θα είχε κάθε συμφέρον να επιδιώξει εποικοδομητικά τον διάλογο και την ειρηνική συνεργασία με όλους τους φορείς του πολυπολικού κόσμου που αντικατέστησαν τα τελευταία 30 χρόνια, την ηγεμονία των ΗΠΑ. Να διαπραγματευτεί η Ευρώπη εγγυήσεις αμοιβαίας ασφάλειας για ολόκληρη την Γηραιά ήπειρο. Οχι μόνο με τον Πούτιν αλλά και με τον Τραμπ, δεδομένων των πολυδιαφημιζόμενων φιλοδοξιών του για τη Γροιλανδία.

Πάνω από όλα, η Ευρώπη θα έπρεπε να σπεύσει να επανεργοποιήσει τη διπλωματία αφοπλισμού, ιδιαίτερα τον πυρηνικό, δεδομένου ότι η Ρωσία διαθέτει 5.580 πυρηνικές κεφαλές, έναντι 290 για τη Γαλλία και 225 για το Ηνωμένο Βασίλειο. Οι ΗΠΑ έχουν 5.044 πυρηνικές κεφαλές αλλά ο Τραμπ έχει ήδη δείξει ότι προτιμά τον διάλογο με τον Πούτιν. Ανεξάρτητα από όλα αυτά, η Ευρώπη, ανίκανη για οποιαδήποτε λογική και αυτόνομη σκέψη, επιλέγει να επιδεινώσει δραστικά τις ήδη επισφαλείς συνθήκες διαβίωσης των πολιτών της, χαρίζοντας μια χιονοστιβάδα χρημάτων στους κολοσσούς της ευρωπαϊκής και ιδιαίτερα της αμερικανικής πολεμικής βιομηχανίας

Τα χρήματα δεν λύνουν το πρόβλημα

Το πρόσφατο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 20ής Μαρτίου σχετικά με το θέμα της κοινής άμυνας ήταν μια σαφής αποτυχία. Γιατί μπορεί να συμφωνήθηκε η χρηματοδότηση του επανεξοπλισμού, αλλά οι χώρες-μέλη παρέμειναν προσηλωμένες στις παλιές αρχές σύμφωνα με τις οποίες η ευρωπαϊκή άμυνα, όταν δημιουργηθεί, θα έχει συμπληρωματικό χαρακτήρα προς το ΝΑΤΟ και, για τα κράτη που είναι μέλη του, αυτό παραμένει το θεμέλιο της συλλογικής τους άμυνας.

Σε αυτό προστίθεται μια αναφορά στην ιδιαιτερότητα της πολιτικής ασφάλειας και άμυνας ορισμένων κρατών-μελών, πράγμα που σημαίνει ότι σε αυτό το θέμα οι διάφορες χώρες μπορούν να πράξουν όπως θέλουν και σύμφωνα με τα συμφέροντά τους. Ουσιαστικά, η άμυνα παραμένει προνόμιο των κρατών-μελών. Τίποτα συγκεκριμένο για την κοινή άμυνα, αλλά ούτε για τον συντονισμό μεταξύ των κρατών μελών, για την αμυντική βιομηχανική πολιτική, για την ανάπτυξη κοινών στρατηγικών σχεδίων ή οτιδήποτε θα μπορούσε να καθησυχάσει τους ευρωπαίους πολίτες ότι τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα και τα κράτη μέλη σκέφτονται ενιαία για την άμυνά τους.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση επιβεβαιώνει την πολιτική της αδυναμία, την έλλειψη αποτελεσματικότητας στη διεθνή σκηνή, ως ισότιμου εταίρου.

Το μόνο ευρωπαϊκό κράτος που φαίνεται να έχει κάνει ξεκάθαρη επιλογή είναι η Γερμανία, με επικεφαλής τον επόμενο καγκελάριο, Φρίντριχ Μερτς. Πρώην επιχειρηματίας ο Μερτς, κατάλαβε αμέσως ότι ήταν απαραίτητο να αλλάξει το Σύνταγμα και να απαλλαγεί από το Schuldenbremse (φρένο χρέους) που εισήχθη το 2009 στο σύνταγμα της χώρας, του οποίου οι επιπτώσεις στη γερμανική οικονομία ήταν καταστροφικές. Έχοντας κάνει αυτό, ακόμη και πριν μπει στην Καγκελαρία , το σχέδιό του Μερτς είναι να επενδύσει ένα βουνό χρημάτων, κάπου ένα τρισεκατομμύριο ευρώ, σε υποδομές και άμυνα.

Κάθε φορά βέβαια που η Γερμανία εξοπλίζεται, για την Ευρώπη γίνεται επώδυνη και ενοχλητική λόγω του ιστορικού παρελθόντος. Πολλοί αναρωτιούνται τι θέλει να κάνει το Βερολίνο με τις επόμενες επενδύσεις. Σίγουρα, όχι πόλεμο με τη Ρωσία ή τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά μπορεί κάλλιστα να φιλοδοξεί να γίνει και πάλι η ατμομηχανή της Ευρώπης.

Πόλεμο με τη Ρωσία;

Η Ρωσία διεξάγει ασφαλώς, πόλεμο εναντίον της Ουκρανίας για περισσότερα από τρία χρόνια, αλλά ήταν η ξαφνική αποστασιοποίηση  των ΗΠΑ του Τραμπ από τους Ευρωπαίους συμμάχους που αναμφίβολα, άλλαξε την κατάσταση. Και η Ε.Ε. θέλει να δαπανήσει σχεδόν ένα τρισεκατομμύριο ευρώ επιπλέον για εξοπλισμούς.

Μέχρι το τέλος της δεκαετίας, η Ευρώπη θα πρέπει θεωρητικά να είναι σε θέση να διεξάγει έναν μεγάλο πόλεμο εναντίον της Ρωσίας, προειδοποίησε η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, παρουσιάζοντας τη Λευκή Βίβλο για την ευρωπαϊκή άμυνα. Αλλά τα χρήματα από μόνα τους δεν θα λύσουν τα προβλήματα της άμυνας.

Ποια όπλα χρειάζεται τώρα η Ευρώπη; Η εποχή των  μαζικών στρατών του Ψυχρού Πολέμου έχει τελειώσει, σχεδόν όλοι οι ειδικοί συμφωνούν σε αυτό. «Τα άρματα μάχης θα χρειαστούν ακόμη στο μέλλον για την κατάληψη εδαφών», λέει ο καθηγητής Μίκαελ Μπρζόσκα από το Ινστιτούτο για την Έρευνα για την Ειρήνη και την Πολιτική Ασφάλειας στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου. «Ωστόσο, ο πόλεμος στην Ουκρανία έδειξε ότι τα τανκς είναι πολύ ευάλωτα σε επιθέσεις με drone».

Το βαρύ πυροβολικό θα χρειαστεί ακόμα στο μέλλον, αλλά σε μικρότερη κλίμακα, λέει ο Μπρζόσκα. «Οι Ουκρανοί έδειξαν όμως ότι τα καθήκοντα του πυροβολικού πλέον εκπληρώνονται όλο και περισσότερο από drones καμικάζι», εξηγεί.

Drones και αεροσκάφη

Η κατάσταση είναι παρόμοια με τα μαχητικά αεροσκάφη. Για δεκαετίες, η συζήτηση επαναλαμβάνεται για το εάν αυτά θα είναι ακόμα απαραίτητα στο μέλλον, λέει ο Μίκαελ Μπρζόσκα. Πιο πρόσφατα, ο Ελον Μασκ αμφισβήτησε τη χρησιμότητα του αμερικανικού αεροσκάφους F-35 – και αμέσως συνάντησε την αντίθεση από ειδικούς. Ο  Μίκαελ Μπρζόσκα πιστεύει επίσης ότι θα υπάρχουν ακόμη μαχητικά αεροσκάφη στο μέλλον: «Έχουν το πλεονέκτημα ότι δεν είναι τόσο ευάλωτα όσο τα drones».

Δεδομένης της αυξανόμενης σημασίας των drones στον πόλεμο, ο Μπρζόσκα  αναμένει ότι οι αμυντικές εταιρείες θα προωθήσουν επίσης την αυτοματοποίηση στο πεδίο της μάχης. «Φυσικά, υπάρχει μια σκοτεινή πλευρά σε αυτό, ο φόβος ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα γίνει με κάποιο τρόπο ανεξάρτητη», λέει ο ερευνητής. «Αλλά αυτό πιθανότατα μπορεί να λυθεί».

Εκτός από μαχητικά αεροσκάφη και τα drones, η Ευρώπη θα χρειαστεί πρωτίστως αντιαεροπορικά όπλα, ρουκέτες και πυραύλους κρουζ, για την αναχαίτιση των εχθρικών δυνάμεων: «Όταν χτίζει κανείς οπλοστάσια επιθετικών πυραύλων, ωστόσο, πρέπει να προσέχει κανείς να μην αντιμετωπίσει εχθρικά προληπτικά μέτρα», επισημαίνει ο ερευνητής συγκρούσεων.

Μπορεί η Ευρώπη να αμυνθεί χωρίς τις ΗΠΑ;

Από τότε που οι ΗΠΑ σταμάτησαν για λίγο να παρέχουν στην Ουκρανία πληροφορίες και δορυφορικές εικόνες στις αρχές Μαρτίου, μεγάλωσε η δυσπιστία στην Ευρώπη. Υπάρχει υπερβολική ανησυχία ότι η κυβέρνηση Τραμπ θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί την εξάρτηση των Ευρωπαίων.

Ωστόσο, ο Μίκαελ Μπρζόσκα  θεωρεί υπερβολική αυτή την ανησυχία. «Οι ΗΠΑ προμηθεύουν εδώ και δεκαετίες όλα τα είδη των χωρών με όπλα και δεν έχει βρεθεί ότι είναι αναξιόπιστες», υποστηρίζει. «Και ο Ντόναλντ Τραμπ έχει επίσης συμφέρον να διασφαλίσει ότι η αμερικανική βιομηχανία όπλων μπορεί να συνεχίσει να πουλά όπλα στην Ευρώπη».

Επιπλέον, θα μπορούσαν να προκύψουν «τεράστια προβλήματα» εάν οι Ευρωπαίοι προσπαθούσαν πλέον καταναγκαστικά να γίνουν εντελώς ανεξάρτητοι. «Πολλά εξαρτήματα στα ευρωπαϊκά οπλικά συστήματα προέρχονται από τις ΗΠΑ και δεν μπορούν να αντικατασταθούν από τη μια μέρα στην άλλη.

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO4 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός5 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις5 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO5 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή