Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Οι Υπαξιωματικοί στον Ελληνικό Στρατό και οι ελέφαντες στο δωμάτιο

Υπάρχουν τρείς μεγάλοι ελέφαντες μέσα στο δωμάτιο. Σε αυτό το άρθρο θα τους δείξούμε με το δάχτυλο ώστε κανείς να μην μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν τους βλέπει.

Δημοσιεύτηκε στις

Γράφει ο Ανδρέας Λιούμπας ΒΑ. Μ.Α

Όποτε ξεκινά συζήτηση για τους Υπαξιωματικούς και τις Σχολές Υπαξιωματικών και την βαθμολογική εξέλιξη στο στρατό είναι σαν να ξεσπά καταιγίδα. Τρείς κατηγορίες συμπολιτών μας είναι στην πρώτη γραμμή: τα εν ενεργεία στελέχη απόφοιτοι των Σχολών, τα εν αποστρατεία στελέχη απόφοιτοι των Σχολών, οι τοπικές κοινωνίες που φιλοξενούν κτιριακές εγκαταστάσεις Σχολών.

Κάθε μια κατηγορία ανησυχεί για κάτι διαφορετικό: οι εν ενεργεία για την εξέλιξη τους, οι εν αποστρατεία μήπως οι αλλαγές επηρεάσουν αναδρομικά την σύνταξη τους και οι τοπικές κοινωνίες μήπως χάσουν μια πηγή εισοδήματος.

Άποψη μου, ως απόσταγμα εμπειρίας και μελέτης, είναι πως καμία από τις παραπάνω ανησυχίες δεν σχετίζεται με τα μόνα κριτήρια που θα έπρεπε να εκτιμώνται στις Ένοπλες Δυνάμεις, δηλαδή τα επιχειρησιακά. Πώς ορίζονται αυτά; Ως εξής: ποιότητα εκπαίδευσης /κόστος εκπαίδευσης και αριθμός Υπαξιωματικών σε σχέση με θεσπισμένες θέσεις ώστε να υφίσταται μια πυραμίδα ιεραρχίας αλλιώς θα καταλήξουμε στην περίεργη κατάσταση όλοι να έχουν φτάσει στο καταληκτικό βαθμό χωρίς κατώτερους βαθμούς (διόρθωση: δεν θα καταλήξουμε ήδη είμαστε εκεί σήμερα).

Βασική ποιότητα χαρακτήρα στο Στρατό είναι το θάρρος. Ας μιλήσουμε λοιπόν με ειλικρίνεια, χωρίς φόβο και πάθος. Υπάρχουν τρείς μεγάλοι ελέφαντες μέσα στο δωμάτιο. Σε αυτό το άρθρο θα τους δείξω με το δάχτυλο ώστε κανείς να μην μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν τους βλέπει.

Ξεκινώ με τον πρώτο.

Στο Στρατό η παραγωγική Σχολή Υπαξιωματικών, με την παρούσα μορφή της και το ισχύον θεσμικό πλαίσιο εξέλιξης των αποφοίτων, είναι οριακά περιττή καθώς δεν «παράγει» Υπαξιωματικούς αλλά Αξιωματικούς «εν αναμονή» και αυτούς σε μικρό αριθμό, τέτοιο που δεν καλύπτει τις πραγματικές ανάγκες ούτε των Όπλων ούτε των Σωμάτων.

Ας γίνω πιο συγκεκριμένος: στη σημερινή ΣΜΥ, με τριετή φοίτηση εκπαιδεύουν Λοχίες οι οποίοι σε 9 – 12 χρόνια, προαγόμενοι στο βαθμό του Ανθυπασπιστή, παύουν να είναι υπαξιωματικοί ενώ η περαιτέρω εξέλιξη τους του οδηγεί σε βαθμό ανώτερου αξιωματικού. Ανάλογη περίπου είναι η εξέλιξη και των Υπαξιωματικών στους άλλους Κλάδους (Πολεμικό Ναυτικό και Αεροπορία)

Το κάνω πιο συγκεκριμένο. Με το σημερινό θεσμικό πλαίσιο ένας απόφοιτος Σχολής Υπαξιωματικών υπηρετεί περίπου είκοσι τρία από τα συνολικά τριάντα πέντε έτη καριέρας ως Αξιωματικός. Το γράφω και αλλιώς: τα 2/3 της καριέρας του στελέχους που εκπαιδεύουμε ως επαγγελματία υπαξιωματικό είναι έτη που διανύει ως αξιωματικός. Αυτό και μόνο θα έφτανε για μια μεταρρύθμιση σε βάθος ωστόσο ταυτόχρονα δημιουργεί ένα ερώτημα: ποιοι καλύπτουν τις θέσεις και τις ειδικότητες των Υπαξιωματικών αν οι απόφοιτοι των Σχολών προάγονται τόσο σύντομα.

Στο Στρατό τα τελευταία σχεδόν 30 χρόνια, και ειδικά με την μείωση των εισακτέων στις Σχολές Υπαξιωματικών, καθήκοντα Υπαξιωματικών εκτελούσαν (και εκτελούν ακόμη) οι προερχόμενοι εξ εθελοντών (πρώην Εθελοντές Μακράς Θητείας) οι οποίοι σήμερα, μεσήλικες οι περισσότεροι, βρίσκονται στο βαθμό του Ανθυπασπιστή ή του Ανθυπολοχαγού. Σε αυτούς μετά το 2000 προστέθηκαν οι Επαγγελματίες Οπλίτες οι οποίοι σήμερα, πρακτικά μιλώντας, είναι ο βασικός επαγγελματικός κορμός των Μονάδων εκστρατείας δεδομένου ότι οι παλαιότεροι εξ εθελοντών Αξιωματικοί πλέον (και αυτοί) συνταξιοδοτούνται σταδιακά και μέχρι το 2032 θα έχουν όλοι εξέλθει του Στρατεύματος.

Συνεπώς τίθεται το ερώτημα ποια η ανάγκη ύπαρξης Σχολών Υπαξιωματικών, με τριετή μάλιστα φοίτηση και ανάλογο κόστος για το κράτος, αν αντί Υπαξιωματικών αποδίδουν τελικά 50 – 100 «εν αναμονή Αξιωματικούς» που απλά προάγονται λίγο αργότερα; Είναι τέτοια η ποιότητα εκπαίδευσης που να αξίζει το κόστος; Αν πάλι θέλουμε πράγματι Υπαξιωματικούς σε ικανό αριθμό και για όλα τα χρόνια υπηρεσίας τους γιατί δεν προχωράμε σε γενναίες μεταρρυθμίσεις αξιοποιώντας τόσο τη συσσωρευμένη εμπειρία ετών όσο και τις κτιριακές εγκαταστάσεις;

Αυτός ήταν ο πρώτος ελέφαντας στο δωμάτιο.

Ποιος είναι ο δεύτερος;

Ο δεύτερος συνδέεται με την απάντηση στο ερώτημα που έθεσα προηγουμένως. Εξαιτίας μιας ολόκληρης σειράς παραγόντων που δεν είναι εφικτό να αναφερθούν το μείζον θέμα που συνδέεται και με τη Σχολή Υπαξιωματικών και με την εν γένει κατάταξη και εξέλιξη των Υπαξιωματικών εντός του Ελληνικού Στρατού συνδέεται αναπόσπαστα με την θεσμική οργάνωση του και συγκεκριμένα με μια θεμελιώδη παράλειψη: την ανακήρυξη ενός διακριτού Σώματος υπαξιωματικών, ισότιμο των αξιωματικών σε ό,τι αφορά στην αντιμετώπιση του από την υπηρεσία και το κράτος, την οριοθέτηση των καθηκόντων του και την αποδοχή του ως θεματοφύλακα εκείνων των καθηκόντων καθώς και του ρόλου του ως εκτελεστικού βραχίονα των διαταγών. Η αναλογία κεφάλι – νεύρα των συγγραμμάτων του παλαιού πρωσικού στρατού είναι χαρακτηριστική: στο στρατό οι αξιωματικοί είναι το κεφάλι αλλά οι υπαξιωματικοί είναι το νευρικό σύστημα που κάνει το σώμα (τον οργανισμό του στρατού) να λειτουργεί.

Ο δεύτερος ελέφαντας λοιπόν είναι η αναγνώριση του γεγονότος ότι ο Ελληνικός Στρατός πάσχει από αναπηρία στο βαθμό που δεν αποδέχεται το γεγονός ότι για να λειτουργήσει αποτελεσματικά χρειάζεται το Σώμα Υπαξιωματικών όσο ο εγκέφαλος χρειάζεται το νευρικό σύστημα. Αλλά αυτό σημαίνει «συμβίωση». Διαφορετική συνθήκη από τη σημερινή.

Το σημερινό σύστημα – ως κατάλοιπο ενός Στρατού σχεδιασμένου εν πολλοίς το 1950 που υπέστη «ανακαίνιση» το 1974, ωστόσο φτιαγμένο για άλλες ανάγκες και σε διαφορετικές κοινωνικές συνθήκες – είναι χτισμένο γύρω από το Σώμα των Αξιωματικών. Όλα ορίζονται σε σχέση με αυτό που αποτελεί τον πυρήνα του Στρατού. Το πρόβλημα είναι ότι εξαιτίας της νοοτροπίας του 1950 – 1970 που ακόμη εν πολλοίς κυριαρχεί και εξαιτίας εσωτερικών στρεβλώσεων, που δεν είναι σκόπιμο να εκτεθούν σε ένα τέτοιο άρθρο, οι Υπαξιωματικοί, μέχρι σήμερα, δεν νιώθουν άνετα με το ρόλο τους και επιδιώκουν είτε την ένταξη τους στο Σώμα των Αξιωματικών είτε την αποχώρηση τους από το Στρατό.

Ας το κάνω λίγο πιο συγκεκριμένο: τι σημαίνει Σώμα Υπαξιωματικών και ταυτόχρονα ποιες είναι οι ελάχιστες αναγκαίες συνθήκες για την δημιουργία του;

Σώμα Υπαξιωματικών σημαίνει οριοθέτηση της κατηγορίας των επαγγελματιών στρατιωτικών που ήδη σήμερα ορίζονται ως τέτοιοι και θεσμοθέτηση μιας νέας ιεραρχίας βαθμών εντός της κατηγορίας η οποία θα αποτελεί την πλήρη επαγγελματική διαδρομή τους σε βάθος 35 ετών και η οποία θα διακρίνει την συγκεκριμένη ομάδα με τρόπο οριστικό τόσο από τους στρατιώτες όσο και από τους Ανθυπασπιστές και τους Αξιωματικούς. Αν διδαχθούμε από την αμερικανική εμπειρία θα κερδίσουμε χρόνο – ήδη έχουμε ενσωματώσει πολλά χαρακτηριστικά.

Σώμα Υπαξιωματικών σημαίνει συγκεκριμένο καθηκοντολόγιο συνδεδεμένο με την ειδικότητα και διοικητικά καθήκοντα που σχετίζονται με τον εκάστοτε βαθμό. Καθήκοντα στα οποία θα εκπαιδεύεται σε Σχολές εντός Στρατεύματος: σε Σχολές Όπλων – Σωμάτων για την ειδικότητα και σε Σχολές Υπαξιωματικών (ανάλογα το βαθμό του) για αντικείμενα Διοίκησης και Ηγεσίας.

Σώμα Υπαξιωματικών σημαίνει διακριτό, ανεξάρτητο αλλά ανάλογο μισθολόγιο με εκείνο των Αξιωματικών. Μισθολόγιο στο οποίο η αμοιβή θα σχετίζεται με το βαθμό, τα καθήκοντα, την ειδικότητα και τα χρόνια υπηρεσίας καθώς και με όλα τα επικουρικά όπως οικογενειακή κατάσταση κλπ. Τι εννοώ ανάλογο. Θα δώσω ένα συγκεκριμένο παράδειγμα πάλι από το Στρατό των ΗΠΑ. Στις ΗΠΑ ο Αρχιλοχίας του Στρατού (SMA – Sergeant Major of the Army) δηλαδή ο ανώτερος Υπαξιωματικός όλου του Στρατού, ο οποίος ενεργεί ως σύμβουλος του Αρχηγού και ως εκπρόσωπος όλων των υπαξιωματικών, με πολλαπλές αρμοδιότητες, με δικό του θυρεό, μοναδικό για να τονίζεται η σημασία της θέσης και με γραφείο «δίπλα» στο γραφείο του αρχηγού του Στρατού, αμείβεται με βασικό μισθό ίσο με τον πλήρη μισθό Συνταγματάρχη με ίδια έτη υπηρεσίας, στον οποίο προστίθεται επιδόματα. Ο μισθός του είναι ο μεγαλύτερος που μπορεί να πάρει Υπαξιωματικός. Αυτό σημαίνει ανάλογο αλλά διακριτό μισθολόγιο.

Σώμα Υπαξιωματικών σημαίνει θέσπιση των απαιτούμενων νόμων για την οργάνωση του και την σταδιακή επανεξέταση όλου του ισχύοντος θεσμικού πλαισίου (διαταγές κλπ.) ώστε να ληφθούν υπόψη ζητήματα που δημιουργούνται από την θέσπιση τους. Προκειμένου να εξασφαλιστεί το παραπάνω η επανεξέταση των θεσμικών κειμένων μπορεί να γίνει σταδιακά από επιτροπές στις οποίες θα μετέχουν ανώτεροι Υπαξιωματικοί που θα έχουν προταθεί από τον Υπασπιστή Διοίκησης. Θεσμικά αυτό θα μπορούσε να λειτουργήσει ακόμη καλύτερα με την αναθεώρηση του πλαισίου της θέσης Υπασπιστή Διοίκησης στα αμερικάνικα πρότυπα – άλλωστε αυτά αποτέλεσαν την αρχική έμπνευση – και την ανάθεση νεών καθηκόντων ταυτόχρονα με την επαναπροκήρυξη της για τον ανώτερο βαθμό των Υπαξιωματικών και όχι Ανθυπασπιστή)

Πλήρη ενσωμάτωση του Σώματος των Υπαξιωματικών στον Ελληνικό Στρατό σημαίνει πρόνοιες στη βάση αναγκών όχι βαθμών. Εξορθολογισμός κανονισμών περί πάσης φύσεως παροχών σε στρατιωτικούς, τόσο σε είδος όσο και σε υπηρεσίες, ώστε να ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες του προσωπικού και όχι μόνο με ιεραρχικά κριτήρια. Και εδώ η λέξη κλειδί είναι η αναλογικότητα.

Αυτός είναι ο δεύτερος ελέφαντας στο δωμάτιο. Η αναγνώριση των εξής γεγονότων: ότι ο Στρατός δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς τους Υπαξιωματικούς και πως για να έχει Υπαξιωματικούς πρέπει να υπερβεί βαθιά εδραιωμένες αντιστάσεις και πεποιθήσεις.

Τέλος υπάρχει και ένας τρίτος, ίσως μεγαλύτερος, ελέφαντας. Η αναγνώριση από την Πολιτεία του γεγονότος ότι ο Στρατός δεν είναι για όλα όσα εκείνη δεν μπορεί να καλύψει σε κρίσεις/καταστροφές στην ειρηνική περίοδο. Η αποστολή του Στρατού είναι συγκεκριμένη και η εκπαίδευση και ο εξοπλισμός του αφορούν στην εκτέλεση της.

Το θεσμικό πλαίσιο λοιπόν της λειτουργίας του Στρατού πρέπει να ξαναγραφτεί. Να ξεχωρίσει λειτουργία στην ειρήνη και στον πόλεμο γιατί τα καθήκοντα και οι απαιτήσεις είναι διακριτές σε αυτές τις περιόδους. Πρέπει να ξεκαθαρίσουν τα βασικά όπως το γεγονός ότι στην ειρηνική περίοδο ο στρατιωτικός είναι και αυτός ένας εργαζόμενος υπάλληλος και πρέπει να γνωρίζει με σαφήνεια όλα όσα είναι σαφή για όλους τους άλλους εργαζόμενους όπως ωράριο εργασίας, και τί θεωρείται υπερωρία, τί νυχτερινή εργασία και τι όχι καθώς και όλα τα παρεπόμενα από τα προηγούμενα. Ο τελευταίος λοιπόν ελέφαντας στο δωμάτιο είναι αυτό που λέμε «εργατική νομοθεσία» αλλά αυτή τη φορά με εφαρμογή στο Στρατό.

Αν η «Ατζέντα 2030» πράγματι οραματίζεται ένα σύγχρονο Στρατό τότε αναμφισβήτητα έχει ανάγκη από συγκεκριμένους νέους και νέες ικανούς για να πληρώσουν τις θέσεις να σταδιοδρομήσουν – νέους και νέες με συγκεκριμένα ποιοτικά χαρακτηριστικά. Ωστόσο για να τύχει προτίμησης θα πρέπει το περιβάλλον εντός του να είναι οριοθετημένο και σαφές. Μπορεί να ζητάει νέους και νέες με ικανότητες, ψυχικό και σωματικό σθένος και περίσσεια αίσθηση καθήκοντος αλλά θα πρέπει να είναι σε θέση να τους εξηγήσει γιατί σε αυτό το περιβάλλον θα βρουν την εκπλήρωση των προσδοκιών τους.

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO10 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός11 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις11 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO11 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO11 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή