Άμυνα
Naval Defence: Ανακατάληψη βραχονησίδας, το μεγάλο “πως” για τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις
Σχεδόν 30 χρόνια μετά τα Ίμια, η Ελλάδα και το ΓΕΕΘΑ έχει μια πολύ μεγάλων διαστάσεων αμυντική πρόκληση, η οποία επιβάλλει την αναζήτηση καινοτομικών λύσεων και τακτικών, που να ξεπερνούν την “πεπατημένη”
Η μορφή του πολέμου έχει πλέον αλλάξει δραματικά και η εμπειρία της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία είναι (ή θα έπρεπε να είναι) καταλυτική στον αμυντικό σχεδιασμό μας. Εκ του αποτελέσματος πάντως, είναι οι γείτονές μας που έχουν μακροχρόνιο σχεδιασμό και κινούνται προς σύγχρονες κατευθύνσεις, ενώ εμείς για πολλά χρόνια αφήσαμε τις Ένοπλες Δυνάμεις στη μοίρα τους. Και αν εξαιρέσουμε την εξοπλιστική “έξαρση” της περιόδου 2020-2023, βρισκόμαστε πάλι σε ένα κενό αποφάσεων και νέας φιλοσοφίας.
Ας δούμε όμως ένα ειδικό θέμα που πρέπει να απασχολήσει έντονα τον αμυντικό μας προγραμματισμό: Η Ελλάδα έχει στην επικράτειά της περίπου 6.000 νησιά, νησίδες και βραχονησίδες. Αυτά είναι η πραγματική δύναμη της χώρας, καθώς πέρα από τους κατοίκους τους, την επιφανεία τους, την παραγωγικότητα τους, την ιστορία τους, μας κατοχυρώνουν και μια τεραστίων διαστάσεων Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, την οποία δηλώνουμε πως θα διεκδικήσουμε στο μέγιστο της έκτασης της. Και σε αυτή την δυνητική (ή μερικώς ορισμένη σήμερα) ΑΟΖ, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις κρύβεται ένας μεγάλος πλούτος, με τη μορφή ορυκτών καυσίμων. Το πρόβλημα είναι πως ο γείτονάς μας, η Τουρκία, έχει και δηλώσει και αποδείξει πως επιβουλεύεται την ελληνική θαλάσσια κυριαρχία, και είναι έτοιμη να μας αποσπάσει όσα νησιά έχει τη δυνατότητα να το κάνει.
Μετά το 1974 πάντως, η Ελλάδα αναδιάταξε τις Ένοπλες Δυνάμεις της προκειμένου να μπορεί να προστατεύσει τα νησιά της. Ισχυρές δυνάμεις ξηράς μεταφέρθηκαν και οργανώθηκαν εκεί, ενώ Πολεμική Αεροπορία και Πολεμικό Ναυτικό αναδιαμόρφωσαν τις στρατηγικές τους, με στόχο την προστασία τους. Το 1996 όμως, στην κρίση των Ιμίων, η Τουρκία έδειξε πως είναι και πρόθυμη να παράγει και “τοπική σύγκρουση”, καταλαμβάνοντας μια βραχονησίδα. Ενώ εμείς ανακαλύψαμε την πρακτική δυσκολία της προστασίας εκατοντάδων, έρημων μεν, αλλά στρατηγικής σημασίας βραχονησίδων, με πολλές από αυτές σε σημαντική απόσταση από την ηπειρωτική χώρα.
Έτσι, κυρίως ο Στρατός Ξηράς, με τα Τάγματα Εθνοφυλακής και τους Καταδρομείς στα νησιά, άρχισε να εξασκείται σε ανακατάληψη βραχονησίδων. Εκτός από το Μηχανικό και τους Καταδρομείς, πλωτά μέσα (φουσκωτά), άρχισαν να γίνονται διαθέσιμα σε άλλες μονάδες, έτσι ώστε ο τοπικός διοικητής να έχει δυνατότητα άμεσης επέμβασης.
Βέβαια, εδώ και 20 χρόνια είναι γνωστό πως μια προσπάθεια ανακατάληψης με… λέμβους, θα καταλήξει πολύ δυσάρεστα. Να επισημάνουμε πως οι Ουκρανοί, πλέον με μεγάλη εμπειρία στις καταδρομικές ενέργειες, απέτυχαν πολλαπλά να διασχίσουν υδάτινα κωλύματα με καταδρομείς, κυρίως στο Δνείπερο ποταμό. Στις ουκρανικές ανακοινώσεις ξεχωρίζουν μερικές επιτυχημένες ενέργειες, αλλά οι ρωσικές με αντίστοιχες δηλώσεις για καταστροφές σκαφών επιδρομέων είναι περισσότερες.
Το ζήτημα αυτό της ανακατάληψης νησίδων (όπως και πολλά ανάλογα), ήταν υπό μελέτη από την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων και η απάντηση ήταν η δημιουργία της Διοίκησης Ειδικού Πολέμου (ΔΕΠ), ενοποιώντας τις σχετικές μονάδες υπό κοινό επιχειρησιακό έλεγχο που υπάγεται στο ΓΕΕΘΑ. Ώστε τουλάχιστον μια τέτοια καταδρομική ενέργεια να γίνει όσο το δυνατόν συντονισμένα και με χρήση όλων των διαθέσιμων μέσων και με κεντρικό σχεδιασμό. Μέχρι εδώ όλα καλά, αλλά μας διαφεύγουν αρκετές “λεπτομέρειες”.
Καταρχάς, το Πολεμικό Ναυτικό στη σημερινή του κατάσταση είναι πολύ δύσκολο να παρέχει για μεγάλο διάστημα ναυτική κάλυψη και να εξασφαλίσει ζώνη αποκλεισμού σε ακριτικές ζώνες. Ειδικά αν απέναντί του δεν βρει μόνο τις νέες τουρκικές ναυτικές μονάδες, αλλά τους πολλούς αντιπλοϊκούς πυραύλους ATMACA που η Τουρκία θα τοποθετήσει στα μικρασιατικά παράλια. Και μαζί τους εκατοντάδες μη επανδρωμένα, αρκετά από αυτά “αυτοκτονίας” είτε αέρος είτε επιφανείας, συν τα περιφερόμενα πυρομαχικά, τις κατευθυνόμενες ρουκέτες και τους βαλλιστικούς πυραύλους.
Η Πολεμική Αεροπορία θα καταφέρει, με τα τρέχοντα μέσα, να επιτύχει αεροπορική υπεροχή πάνω από τα νησιά, αλλά για συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα και όχι απόλυτα. Ενώ αυτό που απασχολεί το ΓΕΑ είναι η πιθανότητα μετακίνησης αντιαεροπορικών συστημάτων S-400 ή HISAR-O κοντά στα μικρασιατικά παράλια, που θα δυσκολέψουν τις επιχειρήσεις των ελληνικών F-16V & Rafale F3R. Αυτό υποτίθεται θα αντιμετωπιστεί σε κάποια χρόνια με την έλευση των F-35A, αλλά και πάλι, τίποτα δεν είναι απόλυτο στις πολεμικές επιχειρήσεις.
Θεωρητικά η ΔΕΠ θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει ελικόπτερα για την ανακατάληψη μιας νησίδας ή βραχονησίδας. Κάποια από τα -μη πλήρως παραληφθέντα- ΝΗ90 είναι ειδικών επιχειρήσεων, ενώ το ίδιο συμβαίνει και με τα προσφάτως παραγγελθέντα UH-60M. Έχουμε όμως δει πως ελικόπτερα που αιωρούνται ή κινούνται με μικρή ταχύτητα, είναι ευάλωτα σε αντιαεροπορικά βλήματα και πλέον και σε μη επανδρωμένα αεροσκάφη.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως τα drones έχουν δυνατότητα πτήσης για ώρες πάνω από την περιοχή του στόχου. Μπορούν λοιπόν να περιμένουν πότε θα εμφανιστούν οι ελληνικές μονάδες σε ένα συγκεκριμένο σημείο –αυτό είναι το πλέον δύσκολο σε μια τέτοια επιχείρηση, ότι ο αντίπαλος γνωρίζει πως μπορεί εκεί να επίκειται επιθετική ενέργεια αν έχει ήδη γίνει σημείο κρίσης- ώστε να “πέσουν” μαζικά σε λέμβους ή ελικόπτερα, που εντοπίζονται εύκολα πάλι από την συνεχή εποπτεία των διαφόρων UAV. Οπότε όσο γρήγορα και να γίνει η ενέργεια της απόβασης ή αεραπόβασης, οι απώλειες αναμένονται απαγορευτικές.
Έτσι μια επιχείρηση ανακατάληψης συγκεκριμένης βραχονησίδας με χρήση μικρών σε αριθμό, μονάδων Ειδικών Δυνάμεων (κάτι διαφορετικό από την μεγάλη αποβατική ενέργεια), ένα δηλαδή πολύ πιθανό σενάριο που θα αποτελούσε μια σύγχρονη “επανάληψη” των Ιμίων, εμφανίζεται πολύ αμφίσημη στην ολοκλήρωση της, εμπρός σε ένα μεγάλο όγκο πυρός και πολλών εχθρικών σχηματισμών και μέσων που θα αντιμετωπίσουν.
Ποια είναι η ελληνική αντιπρόταση σε όλες τις παραπάνω δυσκολίες; Δεν το ξέρουμε. Έχουμε μόνο τη γνωστή δήλωση του 2020, από τον τότε Α/ΓΕΕΘΑ Στρατηγό Κ. Φλώρο, ο οποίος μίλησε για “κάψιμο” μιας βραχονησίδας που θα έχει καταληφθεί, δηλαδή ισοπέδωσης της με καταιγισμό πυρών από απόσταση, ως δηλαδή πλήρη άρνηση κατοχής της από τον αντίπαλο. Ακόμη όμως κι αυτή η λύση, δεν εξασφαλίζει την ανακατάληψη η οποία παραμένει απαραίτητη για κατοχύρωση κυριαρχίας, έλεγχο περιοχής κ.οκ. Οπότε χρειαζόμαστε “κάτι”, που θα προσφέρει ασφαλή μετάβαση στο συγκεκριμένο “καυτό” πεδίο επιχειρήσεων, με χρήση ειδικών δυνάμεων και με όσο το δυνατόν μικρότερη πιθανότητα εντοπισμού.
Με λίγα λόγια, σχεδόν 30 χρόνια μετά τα Ίμια, η Ελλάδα και το ΓΕΕΘΑ έχει μια πολύ μεγάλων διαστάσεων αμυντική πρόκληση, η οποία επιβάλλει την αναζήτηση καινοτομικών λύσεων και τακτικών, που να ξεπερνούν την “πεπατημένη”. Και τέτοιες υπάρχουν διεθνώς και αξίζουν μελέτης.
ΠΗΓΗ: Naval Defence
GEOPOLITICO
Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash
Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.
Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.
Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.
Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.
Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες
Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.
Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.
Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.
Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία
Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.
Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.
Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.
Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.
Το προηγούμενο της Αρμενίας
Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.
Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.
Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν
Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.
Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.
Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.
Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.
GEOPOLITICO
Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο
Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.
Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.
Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.
Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».
Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.
Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.
Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.
GEOPOLITICO
«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο
Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.
Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.
Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.
Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.
Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων
Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.
Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.
Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.
Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.
Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας
Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».
Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.
Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.
Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία
Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.
Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.
Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.
Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων
Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.
Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.
Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.
Στα εγκαίνια της Διακλαδικής Σχολής Μη Επανδρωμένων, αλλά και των Αυτονόμων Συστημάτων Θάλασσας. Ένα περαιτέρω βήμα, που δημιουργεί τεράστιες δυνατότητες για το Πολεμικό Ναυτικό μας στο Αρχιπέλαγος, με τα Αυτόνομα Συστήματα τα οποία μπορούν να προσφέρουν απεριόριστες δυνατότητες στην επιτήρηση και αναγνώριση, στην προστασία των λιμένων, στον ναρκοπόλεμο και στην ασφάλεια των υποδομών.
Αυτό το νέο Πολεμικό Ναυτικό με τις σύγχρονες πλατφόρμες, θα μπορεί να προστατεύει όχι μόνο την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά και τα ενεργειακά και επικοινωνιακά δίκτυα στον βυθό, τα οποία είναι επίσης απαραίτητα για την ασφάλεια της Πατρίδας.
(από τον χαιρετισμό μου στην τελετή των εγκαινίων του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων στο Κέντρο Εκπαίδευσης ΠΑΛΑΣΚΑΣ του ΠΝ)
#HellenicNavy
— Nikos Dendias (@NikosDendias) October 13, 2026
Το αίτημα για τα Corsair
Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.
Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.
Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.
Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή
Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.
Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας